เส้นทางเดียวดาย

ตอบรับการเรียกของ Chixia

Chixia: ฮะ? นั่นเหรอปฏิกิริยาแรกของคุณ? ไม่เอาน่า!

Chixia: เอาเถอะ! เราอยากให้คุณช่วยเรื่องคดีที่เราทำอยู่!

Chixia: คืออย่างนี้ เราอยากให้คุณช่วยเรื่องคดีที่เราทำอยู่...

Chixia: เราได้รับรายงานบุคคลสูญหายจำนวนมากเมื่อไม่นานมานี้

Chixia: ไม่มีใครเห็นพวกเขาถูกทำร้ายหรืออะไรเลย พวกเขาแค่หายตัวไปเฉยๆ

Chixia: ขอบคุณมากเลย! ว่าแล้วว่าคุณเป็นคนพึ่งพาได้!

Chixia: เห็นอะไรน่าสงสัยก็โทรมาหาฉันเลยนะ ไว้เจอกัน!

(คุณได้รับข้อความทันทีที่วางสายจาก Chixia)

(สมาคมเซออนซ์... ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย พวกเขาบอกว่ามี วิธีแก้... แต่ทำยังไงล่ะ? ไม่ว่าจะมองยังไง เรื่องนี้ก็ดูน่าสงสัยมาก)

(คงต้องไปดูให้เห็นกับตาแล้วละ)

ไปยังตำแหน่งที่กำหนด

ชายแววตาว่างเปล่า: ใช่ครับ ผมชื่อ Lirong

Lirong: คุณมาที่นี่ แสดงว่าคุณคงสูญเสียใครบางคนไปเหมือนกัน

เด็กหญิงตัวน้อยขี้อาย: ป๊ะป๋า...

Lirong: ใช่ เธอเป็นลูกสาวของผม... เธอชื่อ Yuanyuan ดวงใจของผม

Yuanyuan: หนูเป็นดวงใจของป๊ะป๋าเหรอ?

Lirong: อ้าใช่... ครั้งหนึ่งเราเคยพลัดพรากกันเพราะโชคร้าย... แต่ตอนนี้ ผมได้เธอคืนมาแล้ว เพราะความช่วยเหลือของสมาคมเซออนซ์...

Lirong: ปาฏิหาริย์ของแท้เลย ใช่มั้ยล่ะ?!

Lirong: ไม่! เธอไม่ได้ตาย... เธอไม่เคยจากไปไหน!

Lirong: คุณไม่เห็นรึไง? Yuanyuan น่ะ เธอ... เธอยังมีชีวิตอยู่! แล้วก็สบายดีด้วย!

Yuanyuan: ป๊ะป๋า!? เกิดอะไรขึ้นคะ...? ป๊ะป๋าน่ากลัวจัง...

Lirong: ไม่! ไม่เอาหมอ! ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น!!

Lirong: ฉันจะไม่ทิ้งเธอ... หนูจะไม่ทิ้งพ่อใช่มั้ย Yuanyuan?

Lirong: หุบปากซะ! อย่าแตะต้องเธอ!

Yuanyuan: ไม่นะ! ป๊ะป๋า!

??: พอแล้ว Lirong

Lirong: โอ๊ย...!

??: เธอจะปลอดภัยถ้าอยู่กับฉัน คุณยังมีเรื่องอื่นที่ต้องทำ จำได้มั้ย?

Lirong: แฮก... โอย... ไม่! อย่า! Yuanyuan!

??: Lirong!

??: อยากจะสูญเสียลูกสาวอีกรึไง?

??: ทีนี้ ส่งเด็กมาซะ...

??: เอ้อ เอาเถอะ Yuanyuan มาหาพี่หน่อยได้มั้ย?

Yuanyuan: ได้ค่ะ...

??: แล้วทำไมต้องอยากรู้ด้วยล่ะ? คนฉลาดต้องรู้สิว่าไม่ควรไปยุ่งเรื่องคนอื่น

??: ชู่... พวกเขากำลังมา... พวกเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน ปล่อยให้พวกเขารู้เรื่อง Yuanyuan ไม่ได้

??: ถ้าไม่อยากเดือดร้อนก็ทำตามที่ฉันบอกดีกว่า... ฉันจะอธิบายทุกอย่างให้ฟังทีหลัง

??: ฉลาดเลือกดี...

??: โอ๊ย อย่าหัวดื้อนักสิ ถ้าฉันโยนความผิดให้คุณล่ะ?

??: ถ้าฉันบอกว่าคุณจะลักพาตัวเด็กผู้หญิงคนนี้ คุณแก้ตัวลำบากแน่... ว่ามั้ย Yuanyuan?

??: ดีมาก ทีนี้มาช่วยฉันหน่อย เราต้องกลบเกลื่อนร่องรอยการต่อสู้ที่นี่

กลบเกลื่อนร่องรอยการดิ้นรน

ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว...

เจอกระดาษแผ่นหนึ่งอยู่ในกล่อง ดูเหมือนจะเป็นบันทึกรายการธุรกรรม

วันที่ทำรายการ... ลงว่าเป็นวันนี้ สิ่งของคือ... หุ่นจำลอง 4 ตัว มันคืออะไรกัน?

ลงชื่อ... Lirong เขาคงลืมเอากลับไปด้วย

เท่านี้น่าจะพอ...

คุยกับ ??

??: แค่นี้น่าจะพอรอดสายตาของพวกเขาไปได้

??: เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนใกล้จะมาถึงแล้ว... ชู่...

หน่วยลาดตระเวนชั้นผู้น้อย: คุณ! เราได้ยินเสียงวุ่นวายดังมาจากแถวนี้ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

??: ไม่มีอะไรหรอกคุณเจ้าหน้าที่ เราแค่เล่นสนุกกัน

หน่วยลาดตระเวนชั้นผู้น้อย: จริงเหรอ? แล้วเสียงโครมครามกับเสียงตะโกนดังลั่นเมื่อกี้ล่ะ?

??: อ๋อ สาวน้อยคนนี้แค่สะดุดล้มน่ะ ร้องไห้จนตาบวมหมดแล้ว

??: แค่เรื่องเข้าใจผิดนั่นแหละ

หน่วยลาดตระเวนชั้นผู้น้อย: งั้นเหรอ...? แล้วหลังจากนั้นคุณทำอะไรต่อล่ะ?

??: ดูเหมือนว่าเธอจะหาพ่อไม่เจอ เราก็แค่พยายามช่วยเท่านั้น

หน่วยลาดตระเวนชั้นผู้น้อย: เข้าใจแล้ว... ก็แค่คนใจดีนี่เอง!

หน่วยลาดตระเวนชั้นผู้น้อย: ฉันไม่มีคำถามอื่นแล้ว เชิญคุณ...

หน่วยลาดตระเวนอาวุโส: ให้เราจัดการเรื่องเด็กผู้หญิงเอง เราจะช่วยตามหาพ่อของเธอให้

??: ขอบคุณ แต่เราจัดการได้ สาวน้อยคนนี้ดูขี้อายมาก เธอเพิ่งเริ่มเปิดใจให้เรา ไม่อยากรบกวนคุณไปมากกว่านี้

หน่วยลาดตระเวนอาวุโส: ไม่ต้องห่วง ไม่ได้รบกวนอะไรเลย เรามีหน้าที่ช่วยเหลือประชาชนที่เดือดร้อนอยู่แล้ว

??: เชื่อเถอะ ฉันเข้าใจดีว่างานของเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนมันน่าเบื่อแค่ไหน เพราะแบบนี้แหละฉันถึงอยากจะช่วย

??: ฉันชื่อ Yinlin เป็นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนเหมือนกัน... นี่บัตรประจำตัวของฉัน

หน่วยลาดตระเวนอาวุโส: อ้าว เป็นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนเหมือนกัน...

หน่วยลาดตระเวนชั้นผู้น้อย: แน่ใจนะว่าบัตรนี่เป็นของจริง? ฉันไม่เคยเห็นเธอแถวนี้เลย

หน่วยลาดตระเวนอาวุโส: คิดว่าฉันดูบัตรปลอมไม่ออกรึไง? เงียบไปเลย

Yinlin: ไม่เคยเจอฉันก็ไม่แปลกหรอก ฉันไม่ได้ทำงานที่นี่ แค่มาเที่ยวพักร้อนที่จินโจว

หน่วยลาดตระเวนชั้นผู้น้อย: อ้อ อย่างงี้นี่เอง มิน่าล่ะ...

หน่วยลาดตระเวนอาวุโส: งั้นเราฝากสาวน้อยคนนี้ให้คุณจัดการก็แล้วกัน ขอบคุณที่ช่วยนะ

หน่วยลาดตระเวนอาวุโส: ถ้าหาพ่อของเธอไม่เจอ ก็พาเธอไปที่สถานีเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนนะ... เอ้า ไปกันเถอะ เด็กใหม่

Yinlin: หืม? ฉันดูไม่เหมือนเหรอ?

Yinlin: ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเปิดเผยตัวตน แต่เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนคนนั้นฉลาด...

Yinlin: คุณดูด้วยตาตัวเองจะดีกว่า...

Yinlin: ใช่ พูดให้ถูกคือ... สาวน้อยไร้ทางสู้ตรงหน้าคุณ ลูกสาวสุดที่รักของ Lirong เป็นแค่หุ่นจำลองที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์

Yinlin: และองค์กรที่เรียกกันว่าสมาคมเซออนซ์... พวกเขาคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังคดีคนหายของจินโจว

Yinlin: พวกเขามอบหุ่นจำลองพวกนี้ให้ผู้คนที่สูญเสียคนรัก

Yinlin: ใช่แล้ว... เธอฟื้นคืนชีพผ่านหุ่นจำลองเพราะความอาลัยอาวรณ์ของพ่อ

Yinlin: ผู้คนยอมสละทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเข้าร่วมสมาคมนี้ เพราะเป็นโอกาสเดียวที่จะได้พบกับคนที่รักอีกครั้ง

Yinlin: ส่วนเรื่องที่ว่าพวกเขาได้หุ่นจำลองพวกนี้มายังไง... ฉันยังไม่รู้เลย

Yinlin: Lirong เป็นผู้จัดหาสมาชิก ยิ่งคนต่างถิ่นที่เดินทางคนเดียวอย่างคุณนี่ นับเป็นเหยื่อชั้นดีเลยละ

Yinlin: ฉันต้องจับตัวผู้ร้ายตัวจริงที่อยู่เบื้องหลังสมาคมนี้ให้ได้...

Yinlin: บันทึกรายการธุรกรรมของ Lirong... ไปเจอมาจากไหนน่ะ?

Yinlin: อ๋อ ได้สิ ฉันจะบอกทุกเรื่องที่คุณอยากรู้...

Yinlin: แต่ฉันไม่อยากให้ใครมาได้ยิน ถ้าคุณอยากรู้ขนาดนั้น ไปเจอกันนอกเมืองตรงพิกัดนี้นะ

ไปยังสถานที่นัดพบ

Yinlin: เราเจอกันอีกแล้ว อย่างที่ฉันคิดเลย

Yinlin: ที่นี่ดูปลอดภัยใช้ได้...

Yinlin: หึๆ... ไม่ยักรู้ว่าคุณใส่ใจฉันขนาดนี้นะ

Yinlin: นี่ควรจะเป็นความลับ แต่... ฉันได้รับอนุญาตให้ตัดสินใจเองได้

Yinlin: คำสั่งของฉันชัดเจน นั่นคือแทรกซึมเข้าสู่สมาคมเซออนซ์ รวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับอาชญากรรมของพวกเขา และค้นหาตัวการที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด

Yinlin: จนถึงตอนนี้ ฉันยังไม่ได้เจอหัวหน้าระดับสูงของพวกเขาเลย ทำได้แค่แกล้งเป็นผู้ช่วยของ Lirong เพื่อให้พวกเขาไว้ใจ

Yinlin: Lirong นี่ลูกสาวคุณ ตามที่ฉันสัญญาไว้

Lirong: Yuanyuan!! ป๊ะป๋ากลัวเหลือเกิน... ป๊ะป๋าทนเสียหนูไปอีกครั้งไม่ได้...

Yuanyuan: ป๊ะป๋าอย่าร้องไห้สิ... หนูทำตัวไม่ดีรึเปล่า?

Lirong: ไม่เลย หนูเป็นเด็กดีเสมอ... เป็นมาตลอด...

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างท้วม: เออะ เลิกมโนได้แล้ว นั่นมันหุ่นจำลองนะ

Yuanyuan: ป๊ะป๋า... หนูเป็นหุ่นจำลองเหรอ?

Lirong: เปล่า! ไม่ใช่นะ! Yuanyuan พ่อ...

Yinlin: Yuanyuan มีความเป็นมนุษย์มากกว่าพวกแกนับสิบเท่า

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างท้วม: แกเรียกมันว่ามนุษย์เหรอ? ฮ่า! นั่นแค่หุ่นยนต์หนูทดลองนะ

Lirong: แก...!

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างบาง: พอได้แล้ว อย่าเสียเวลากับเรื่องนี้... ของของเราอยู่ที่ไหน? เอาออกมาเลย

Yinlin: Lirong ไปเอาหุ่นจำลองต้นแบบมาให้พวกเขาสิ

Lirong: แฮก... แฮก... ฉัน...

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างบาง: เฮ้ย... เราไม่ได้มีเวลาทั้งวันนะ รีบๆ หน่อย

Lirong: ไม่! ฉันไม่ให้พวกแกได้ไปหรอก!

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างบาง: แล้วแกจะต้องเสียใจ...

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างท้วม: ตามมันไป! เธอก็ไปไหนไม่ได้เหมือนกัน แม่คนสวย!

Yinlin: ลุยกันเลย...

คุณไล่ตาม Lirong ไปติดๆ

ตามหลี่หรงไป

(เจอเขาแล้ว หลี่หรงอยู่ที่นี่)

(ฉันควรจะเข้าไปดูใกล้ๆ...)

จับตาดูหลี่หรงไว้

Yuanyuan: ป๊ะป๋า... หนูเหนื่อย...

Lirong: ไม่เป็นไรนะ Yuanyuan... พวกมันหาเราไม่เจอหรอก

Yuanyuan: คนน่ากลัวพวกนั้น... พวกมันมาตามล่าหนูเหรอ?

Lirong: ไม่ใช่แค่หนูนะ Yuanyuan... พวกมันต้องการหุ่นจำลองทั้งหมดที่นี่ แต่พ่อไม่ยอมหรอก

Lirong: พ่อจะดูแลให้หุ่นจำลองทุกตัวมีบ้าน ได้อยู่กับคนที่รักและต้องการพวกเขา พ่อไม่ยอมให้พวกเพี้ยนใช้หุ่นจำลองเพื่อการทดลองหรอก!

Lirong: ท่านช่างทำตุ๊กตา... ทำไมท่านถึงเป็นคนแรกที่ทรยศความเชื่อของเราล่ะ...?

("ช่างทำตุ๊กตา"... นั่นคือผู้นำของสมาคมเซออนซ์เหรอ?)

Yuanyuan: ท่านช่างทำตุ๊กตาเป็นคนไม่ดีเหรอ ป๊ะป๋า?

Lirong: พ่อ... พ่อไม่แน่ใจแล้ว เขาคือความหวังของพวกเรา... เขาช่วยเราไว้ แต่...

Lirong: เฮ้อ ตอนนี้ช่างเถอะ พ่อต้องพาทุกคนไปที่ปลอดภัยก่อน

(ท่าทางพวกเขายังมีศีลธรรมอยู่บ้าง ยังมีบางเรื่องที่พวกเขาจะไม่ยอมทำ)

???: ฉันเจอพวกมันแล้ว! ตรงนั้น!

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างท้วม: แกซ่อนตัวจากการดมกลิ่นของจมูกของฉันไม่ได้หรอก!

Lirong: Yuanyuan มาหลบข้างหลังป๊ะป๋าเร็ว...

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างท้วม: ฉันจะเอาหุ่นจำลองพวกนี้ไปเดี๋ยวนี้เลย แล้วหมอนั่นล่ะ หัวหน้า?

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างบาง: จัดการซะ... เอาหุ่นจำลองที่อยู่ข้างหลังมันมาด้วย

Lirong: ฮึ... ฮึ่ย... แฮก... ฉันไม่... ยอมหรอก! อ๊ากกกกก!

(ขืนเป็นแบบนี้ Lirong ได้โอเวอร์คล็อกรุนแรงแน่)

Lirong: อ๊ากก... เหวอ...

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างท้วม: เฮ้ย! แกมาทำบ้าอะไรที่นี่?!

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างบาง: แค่คนคนเดียวทำอะไรไม่ได้หรอก กำจัดพวกมันเลย!

???: ลืมใครไปรึเปล่า?

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างท้วม: อะไรกัน... เจ้าพวกโง่นี่ พวกมันควรจะต้องจัดการแกสิ!

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างบาง: ระวัง!

Yinlin: ขอโทษนะที่เมื่อกี้อัดเพื่อนคุณไป จริงๆ แล้วเราไม่ได้คิดจะมีเรื่องกับพวกแฟรกต์ซิดัสเลย

Yinlin: ว่าไงล่ะ? ให้อภัย Lirong กับลูกสาวได้มั้ย? ยังไงพวกเขาก็เป็นคนของเรา

Yinlin: พวกคุณเอาหุ่นจำลองไปก็ได้ แล้วทำเหมือนว่าเรื่องพวกนี้ไม่เคยเกิดขึ้น

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างบาง: คิดว่าเราโง่รึไง? เราจะเอาหุ่นจำลองไป แล้วจัดการพวกแกซะ!

Yinlin: โอย แน่ใจนะว่าจะเอาแบบนี้ เราเป็นหุ้นส่วนธุรกิจกันนะ จำได้มั้ย?

สมาชิกแฟรกต์ซิดัสร่างท้วม: หุ้นส่วนเหรอ? พวกแกก็แค่ผู้ดูแลหนูทดลองที่คิดจะตุกติกแหละ!

Yinlin: หึๆ... จริง คุณรู้จักพวกแฟรกต์ซิดัสดีนะ

Yinlin: ฝีมือดีนี่ น่าประทับใจจริงๆ...

Yinlin: คุณพึ่งพาได้จริงๆ ช่วยหน่อยนะ

Yinlin: พวกนี้เป็นคนของแฟรกต์ซิดัส แต่คุณก็ไม่สะเทือนเลย... ท่าทางคุณมีฝีมือนะ แถมใจกล้าด้วย

Yinlin: ใช่ ระวังตัวไว้ดีกว่า ฉันเห็นคนตายเพราะความประมาทมาเยอะแล้ว

Yinlin: อ้าว จริงเหรอ? งั้นครั้งหน้าฉันปล่อยให้คุณจัดการคนเดียวนะ

Yinlin: แหมๆ... เป็นห่วงฉันเหรอ?

Yinlin: ก็ได้ ฉันจะไม่หยอกคุณแล้ว... แต่หน้าคุณตอนจริงจังก็น่ารักไม่เบานะ

Yinlin: ไม่ต้องห่วง เราจัดการพวกแฟรกต์ซิดัสทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว ถ้าสมาคมเกิดสงสัยขึ้นมา ฉันจะโทษว่าเป็นฝีมือพวกมัน

Yinlin: พวกเขาอาจจะยังสงสัยฉันอยู่ แต่ฉันเก่งเรื่องหลอกให้คนไว้ใจ นั่นคือกุญแจสำคัญของการเป็นสายสืบแฝงตัว

Yinlin: ใช่ ทั้งดักฟังและติดตามตัว คิดว่าฉันมาถึงเร็วขนาดนี้ได้ยังไงล่ะ?

Yinlin: "ห้ามไว้ใจใคร"... นั่นเป็นอย่างแรกที่ฉันเรียนรู้ระหว่างการฝึก

Yinlin: คุณอาจไม่ได้สังกัดกลุ่มไหนเลย แต่คุณดูใส่ใจ Lirong กับ Yuanyuan และต้องการฟื้นฟูความทรงจำที่หายไป...

Yinlin: แน่นอน ช่างทำตุ๊กตา... เขาคงเป็นคนสำคัญในสมาคมเซออนซ์ หรืออาจเป็นผู้นำเลยด้วยซ้ำ

Yinlin: เราใกล้จะได้รู้ความจริงแล้ว... แต่เรามีปัญหาอีกเรื่องที่ต้องจัดการ

Yinlin: Yuanyuan กลับสู่ร่างหุ่นจำลองทันทีที่ Lirong หมดสติไป แม้แต่ฉันก็ยังปลุกเธอกลับมาไม่ได้

Yinlin: อือ ฉันก็คิดเอาไว้เหมือนกัน เราอาจจะเจอเบาะแสบางอย่างก็ได้

Yinlin: แต่เราต้องรีบไปแล้ว อยู่ที่นี่นานไม่ได้

Yinlin: ไปเก็บหุ่นจำลองมา ฉันจะดูแล Lirong กับ Yuanyuan เอง

หุ่นจำลองตัวนี้... ข้างๆ มีป้ายที่มีชื่อและตัวตนของผู้รับ

"ตัวตน... ภรรยาของ Fujie เสียชีวิตจากอาการป่วย"

"ฉันทนเห็นเธอทนทุกข์ทรมานแบบนี้ไม่ไหวแล้ว... ฉันอยากเจ็บแทนเธอเหลือเกิน"

หุ่นจำลองตัวนี้... ข้างๆ มีป้ายที่มีชื่อและตัวตนของผู้รับ

"ตัวตน... พ่อแม่ของ Xiaofu ถูกฆ่าระหว่างการแพร่กระจายของทาเซ็ตดิสคอร์ด"

หุ่นจำลองตัวนี้... ข้างๆ มีป้ายที่มีชื่อและตัวตนของผู้รับ

"ตัวตน... น้องสาวฝาแฝดของ Linsi หายตัวไปในอุบัติเหตุ"

"ทุกอย่างฉันผิดเอง... ถ้าฉันไม่ไป เธอคงไม่หายตัวไปแบบนั้น"

คุยกับ Yinlin

Yinlin: รับทราบ... เรามีแค่ทางนี้ทางเดียวเหรอ...?

(ดูเหมือน Yinlin จะคุยกับใครสักคนอยู่...)

Yinlin: แต่... ฉันว่ามันไม่จำเป็นนะ...

Yinlin: อื้ม... คนจากสำนักงานความมั่นคง

Yinlin: พวกเขากำลังส่งคนมาที่นี่ เราจะให้พวกเขาช่วยดูแล Lirong กับ Yuanyuan

Yinlin: ไม่เป็นไร เราจะสืบกันต่อในที่ที่ปลอดภัยมากกว่านี้

Yinlin: เรากำหนดจุดนัดพบเอาไว้แล้ว บริเวณนั้นจะมีเครื่องหมายรูปหมาป่าบอกทางเรา

Yinlin: รีบไปกันเถอะ จะให้พวกแฟรกต์ซิดัสเจอเราไม่ได้

ต้องเป็นพิกัดนี้แน่ เซนเซอร์ อาจช่วยเผยเบาะแสเพิ่มเติมได้

ใช้เซนเซอร์เพื่อหาเครื่องหมาย

นี่คงเป็นเครื่องหมายที่ว่า ทางนั้น

ตามเครื่องหมายไปยังเซฟเฮาส์

Yinlin: ไม่เห็นเครื่องหมายแล้ว... นี่คงเป็นเซฟเฮาส์

ดูสิ มีอุปกรณ์อยู่บนผนังนั้นด้วย

Yinlin: อืม... ต้องใช้รหัสผ่าน

Yinlin: พวกเขารอบคอบดีนะ เซฟเฮาส์ถูกซ่อนไว้อย่างดีและต้องใช้รหัสผ่าน

Yinlin: น่าจะมีคำใบ้อยู่ใกล้ๆ นะ ลองหาดูกัน

ใส่รหัสผ่านที่ถูกต้อง

เข้าไปในเซฟเฮาส์เพื่อตรวจสอบ

Yinlin: เราน่าจะปลอดภัยที่นี่ เซฟเฮาส์แห่งนี้มีเครื่องรบกวนสัญญาณและมาตรการป้องกันการเฝ้าระวัง

Yinlin: ใช่ ปลอดภัยที่สุดแล้ว

Yinlin: ไม่ต้องห่วง เจ้าหน้าที่ลาดตระเวนไม่อยู่ที่นี่หรอก

Yinlin: ฉันเคยบอกไปแล้ว...

Yinlin: ห้ามไว้ใจใคร จำได้มั้ย?

???: เป็นตัวอย่างที่พิเศษจริงๆ...

???: ถึงเวลาให้พวกลิ่วล้อเอาตัวเขากลับไปที่ค่ายแล้ว...

ตรวจสอบภายในโกดังเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม

(ไม่มีบาดแผล ฉันยังมีอาวุธ และเทอร์มินัลอยู่)

(ยากที่จะบอกได้จากข้อมูลเพียงน้อยนิดที่ฉันรวบรวมมาได้ ฉันควรจะหาให้ได้ก่อนว่าที่นี่คือที่ไหน)

(ฉันติดอยู่ในกล่องนี้... ตอนนี้เปิดง่ายขึ้นแล้วเพราะฉันพังมัน)

(แท็บเล็ตที่มีเครื่องส่งสัญญาณเข้ารหัส? ได้ยินมาว่าข้อความที่ส่งผ่านอุปกรณ์พวกนี้ตามรอยได้ยากกว่า)

(แต่ทำไมมันมาอยู่ที่นี่ล่ะ...?)

(รายชื่อสมาคมเซออนซ์...?)

"หวู่เซิ่ง/ชุนเหลียน... เหลียนเยว่/เหลียนเสี่ยวเซิ่ง... จินลู่/เหอชาง... ท่านหญิงกวน/เสี่ยวกวน..."

และชี่อคนอื่นๆ อีกหลายคน

(มีบางชื่อถูกขีดฆ่าออก)

(พวกนี้คงเป็นสมาชิกสมาคมเซออนซ์สินะ... พวกคนที่หายตัวไป)

(นี่ฉันอยู่ในฐานปฏิบัติการของพวกมันเหรอ?)

(เบาะแสคงจะหมดแค่นี้ ยังไงก็ตาม ที่นี่เชื่อมโยงกับสมาคมแน่นอน)

(ฉันควรใช้แท็บเล็ตแจ้งให้ Chixia และคนอื่นๆ รับรู้สถานการณ์ของฉัน รวมถึงพิกัดปัจจุบันของฉันด้วย)

ใช้แท็บเล็ตเพื่อแจ้งหน่วยงานความมั่นคง

(เสร็จแล้ว... หวังว่าพวกเขาจะได้รับข้อความนะ)

(ทีนี้ ฉันจะออกไปจากที่นี่ยังไงดี...)

???: อ้อ ตื่นแล้วเหรอ? ออกมาสิ

พยายามออกจากโกดัง

สอบถามรายละเอียดจาก Yinlin

Yinlin: ฉันตั้งกำลังไฟฟ้าไว้ที่สูงสุด ไม่คิดว่าคุณจะตื่นเร็วขนาดนี้

Yinlin: ฉันไม่ได้คิดจะฆ่าคุณหรอก ท่านช่างทำตุ๊กตายังไม่อยากให้คุณตายน่ะ

Yinlin: ด้วยความยินดี แต่เก็บคำขอบคุณไว้ให้ท่านช่างทำตุ๊กตาเถอะ เพราะเขาขอให้ฉันไม่ฆ่าคุณ ถ้าคุณตายไป เราเดือดร้อนแน่

ป้า Guan: "ครอบครัว" ของเธออยู่ไหนล่ะ?

ป้า Guan: คนวัยหนุ่มสาวอย่างเธอ มักจะหนีออกจากบ้านและทอดทิ้งครอบครัว

ป้า Guan: วันนี้เป็น วันรวมญาติ ฉันไม่ปล่อยให้ใครออกจากค่ายนี้เด็ดขาด

ป้า Guan: ไปนั่งลงข้างกองไฟแล้วอยู่ตรงนั้นซะ อย่าคิดหนีเชียวล่ะ... คุณ Yinlin นำทางไปหน่อยสิ

Yinlin: จะลองหนีดูก็ได้นะ แต่ฉันไม่แนะนำให้ทำแบบนั้น

Yinlin: แล้วแต่เลย แต่รู้ไว้เถอะว่าฉันไม่มีเหตุผลต้องโกหก

Yinlin: สำนักงานใหญ่ของสมาคมเซออนซ์ พวกเราอาศัยอยู่ที่นี่

Yinlin: เกือบเชื่อแล้ว คราวหน้าลองพูดให้เนียนกว่านี้นะ

Yinlin: ว่าแล้วเชียว แต่คุณอาจจะเปลี่ยนใจทีหลังก็ได้

Yinlin: เอาละ จะยอมเข้าร่วมสมาคมหรือไม่ก็ตาม แต่แนะนำตัวเอาไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย

ป้า Guan: อ้าว แล้วเธอรออะไรอยู่ล่ะ?

Yinlin: คุณยายกวนเดินตรวจตราที่นี่ทุกวันเพื่อให้พวกเราปลอดภัย คุณยายเคยสังกัดหน่วยมิดไนท์เรนเจอร์มาก่อน

Yinlin: หลานชายของเธอ

ป้า Guan: เขาเป็นเด็กที่น่ารักมาก... พ่อแม่เขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก ฉันเป็นที่พึ่งเดียวของเขา

ป้า Guan: แล้วพวกมันก็พรากเขาไปจากฉัน ราวกับว่าชีวิตเขายังโชคร้ายไม่พอ...

ป้า Guan: ฉันโชคดีจริงๆ ที่ท่านช่างทำตุ๊กตาพาเขากลับมาหาฉัน... ขอบคุณสวรรค์สำหรับปาฏิหาริย์นี้

ป้า Guan: ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อท่านช่างทำตุ๊กตา ไม่มีอะไรตอบแทนความเมตตาของท่านได้...

ป้า Guan: แต่... ทำไมเขาถึงสร้างหุ่นจำลองให้พวกชั่วแฟรกต์ซิดัสล่ะ...?

Yinlin: ฉันเชื่อว่าท่านช่างทำตุ๊กตามีเหตุผลของเขาแหละ

ป้า Guan: ใช่... ฉันแค่รู้สึกขอบคุณที่ได้หลานชายของฉันกลับคืนมา ฉันไม่ขออะไรมากกว่านี้แล้ว

คุยกับสมาชิกสมาคมเซออนซ์

Jinlu: ใช่แล้ว เราสองคนกับ Lirong เคยสังกัดหน่วยมิดไนท์เรนเจอร์มาก่อน

Yinlin: เป็นไงบ้างล่ะ? อาการโอเวอร์คล็อกดีขึ้นรึยัง?

Jinlu: ขอบคุณที่ถามนะ คุณ Yinlin รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้ว

Jinlu: ฉันรู้ความเสี่ยง... ฉันแค่... ฉันจะทำทุกอย่าง ทำทุกอย่างเพื่อชดเชยให้เขา ถ้าฉันยังทำได้

Lianyue: คุณ Yinlin... คนนี้ใครเหรอ?

Yinlin: ไม่ต้องกังวล เขาเป็นแขกของท่านช่างทำตุ๊กตาน่ะ

Lianyue: แล้วไงล่ะ!? ยังไงเขาก็ยังเป็นลูกชายคนเดียวของฉัน... อย่างเธอจะไปรู้อะไร!?

Lianyue: เพราะฉะนั้นฉันจะไม่ยอมให้ใครมาคุกคามชีวิตสงบสุขของเราอีกต่อไป...

Yinlin: หมอ Wu Sheng อาการของ Lirong เป็นยังไงบ้าง?

Wu Sheng: ตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้ว แต่ยังอยู่ในภาวะโคม่า

Wu Sheng: ขอโทษนะ... ผมไม่คุ้นเคยกับการดูแลเรโซเนเตอร์เท่าไหร่ คงทำได้แค่นี้แหละ

Wu Sheng: เอ้อ ใช่ ท่านช่างทำตุ๊กตาขอให้ผมฉีด

Wu Sheng: เปล่านะ ทำไมต้องฉีดด้วยล่ะ? พวกเขาไม่ได้อยากไปไหนนี่

Wu Sheng: ผมรู้ แต่ก็รู้ด้วยว่าทำไมเราถึงยึดติดกับมันไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

Wu Sheng: หมอไม่สามารถช่วยทุกคนได้ แม้แต่หมอที่เก่งที่สุดก็ทำไม่ได้

Wu Sheng: ผมทำได้แค่เฝ้าดูคนรักของผมตายอย่างทรมาน...

Wu Sheng: ท่านช่างทำตุ๊กตาช่วยเราไว้ด้วยหุ่นจำลองของเขา นั่นคือสิ่งที่หมอไม่มีวันทำได้

Wu Sheng: คุณขอให้ท่านช่างทำตุ๊กตาช่วยได้นะ เขาจะพาพวกเขากลับมา

Wu Sheng: โชคดีจังเลยนะ... หรือจะเรียกว่าโชคร้ายดี? ที่คุณไม่ได้รักใครเลยสักคน

Wu Sheng: รู้สึกเคว้งคว้างเหรอ? ผมแนะนำให้ไปเดินเล่นแล้วคุยกับทุกคนดูนะ เราทุกคนช่วยกันตลอดแหละ

Yinlin: ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีอีกที่หนึ่งที่เราต้องไป มาด้วยกันสิ

Yinlin: ใจเย็นๆ คุณไม่เป็นไรหรอก... อย่างน้อยก็ตอนนี้ก็ยัง

ไปยังสถานที่ซึ่ง Yinlin เอ่ยถึง

Quxiu: คุณน่ะ... คุณไม่ใช่พวกเรานี่นา แอบเข้ามาได้ไงน่ะ?!

Yinlin: Quxiu นายบาดเจ็บเหรอ?

Quxiu: คุณ Yinlin? คุณกลับมาแล้ว!

Yinlin: ค่อยๆ สิ นายต้องพักผ่อนนะ...

Yinlin: นี่คือแขกของท่านช่างทำตุ๊กตา เขาไม่ทำอะไรหรอก

Quxiu: ฉันไม่เป็นไร... โอย...

Yinlin: ถ้านายเป็นอะไรไปแล้วจะทำหน้าที่ยังไง... เราไม่ต้องให้นายปกป้องที่นี่อีกแล้ว จำได้มั้ย?

Quxiu: แต่ท่านช่างทำตุ๊กตา เขา... เขาบอกให้ผมปกป้องที่นี่ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร

Yinlin: ไม่จำเป็นหรอก... ท่านช่างทำตุ๊กตาจะไม่กลับมาแล้ว ฉันจะทำลายทุกอย่างที่นี่

Yinlin: เป้าหมายสูงสุดของท่านช่างทำตุ๊กตาใกล้สำเร็จแล้ว และเขาก็จะไม่ต้องการของพวกนี้อีกต่อไป... ฉันก็เหมือนกัน

Quxiu: แต่...

Yinlin: พอแล้ว... ได้ยินที่ฉันพูดแล้วนี่ อยู่นิ่งๆ ไว้ ฉันจะไปเอากล่องปฐมพยาบาลมาให้

Yinlin ปลีกตัวไปเอายาจากหมอ Wu Sheng

Quxiu: พวกเราบางคนบอกว่าหุ่นจำลองดึงดูดพวกมันมา...

Quxiu: ไม่รู้สิ... ที่นี่ดูสำคัญกับท่านช่างทำตุ๊กตามาก เขาบอกให้ฉันปกป้องที่นี่ด้วยชีวิต

Quxiu: แต่... ที่จริงแล้ว เขาไม่ได้มาที่นี่นานมากแล้วนะ... คุณ Yinlin อาจจะพูดถูกก็ได้...

Quxiu: ยังไงก็เถอะ... ฉันจะยังปกป้องพวกเขาให้ปลอดภัย แม้ว่าคุณ Yinlin บอกว่าเธอจะทำลายทุกอย่างที่นี่ แต่ฉันเชื่อว่าพวกเขายังคงสำคัญกับเธอและท่านช่างทำตุ๊กตาอยู่บ้าง

(ฉันควรตรวจดูที่นี่ตอนที่ Yinlin ไม่อยู่ อาจจะได้เบาะแสเกี่ยวกับช่างทำตุ๊กตาคนนั้นก็ได้)

(เหมือนจะเป็นไดอารี่ของเด็ก...)

(มีภาพสเก็ตช์ ถูกพับไว้ข้างใน และมีข้อความเขียนด้วยลายมืออยู่ด้านหลัง)

(เป็นฝีมือของเด็กคนไหนสักคนงั้นเหรอ?)

(หรือ... เป็นความทรงจำในวัยเด็กของสมาชิกที่เป็นผู้ใหญ่?)

(นี่มัน... เหมือนจะเป็นรายงานของสายสืบเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน)

(แต่ทำไมมันมาอยู่ที่นี่ล่ะ? ช่างทำตุ๊กตาทำข้อตกลงลับกับสมาชิกเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนเหรอ?)

(เธออยากจะบอกอะไรกับช่างทำตุ๊กตา... คงไม่มีทางรู้แล้ว)

(ข้อความยังอยู่ที่นี่ หมายความว่ามันคงไปไม่ถึงช่างทำตุ๊กตา)

(ช่างทำตุ๊กตากำลังศึกษาพลังเรโซแนนซ์ของตัวเอง เพื่อสร้างหุ่นจำลองตัวหนึ่ง)

(เขาพยายามสร้างหุ่นจำลองของใครนะ?)

ตรวจสอบชวีซิ่ว

หลังจากนั้นไม่นาน Yinlin ก็กลับมาพร้อมอุปกรณ์ปฐมพยาบาลสำหรับรักษาบาดแผลของ Quxiu

Yinlin: น่าจะพอไหว ถ้ายังเจ็บอยู่ ลองไปให้หมอ Wu Sheng ตรวจอย่างละเอียดดูนะ

Quxiu: ขอบคุณนะคุณ Yinlin! แค่ถลอกนิดหน่อยเอง... ไม่มีอะไรน่าห่วงหรอก

Yinlin: ไปหาที่ปลอดภัยแล้วพักผ่อนนะ นายหมดหน้าที่แล้ว

Quxiu: แต่คุณ Yinlin...

Yinlin: คุณดูสนุกกับการยุ่งเรื่องของคนอื่นนะ...

Yinlin: บอกเลยว่าคุณโกหกไม่เก่งเอาซะเลย...

Yinlin: มาคิดดูอีกที เราลบอดีตทิ้งไม่ได้อยู่แล้ว

Yinlin: เผาของพวกนี้ไปก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น แล้วเปลวไฟก็อาจดึงดูดทาเซ็ตดิสคอร์ดมาด้วย

Yinlin: ยังไงก็เถอะ Quxiu นายควรไปจากที่นี่ได้แล้ว เราไม่ต้องให้นายปกป้องของพวกนี้อีกแล้ว

Quxiu: แล้วถ้าพวกสัตว์ประหลาดบุกมาหาเราอีกล่ะ? เราจะไม่มีใครคอยหยุดพวกมันนะ!

Yinlin: ความปลอดภัยของนายสำคัญกว่าของเก่าพวกนี้มาก ถ้านายสบายดี งั้นก็ไปช่วยคนที่เขาไม่ไหวสิ

Quxiu: เข้าใจแล้ว!

(Yinlin อาจจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้)

(ฉันควรกลับไปหา Quxiu)

ไปคุยกับ Yinlin

Yinlin: ...พวกเขาเป็นแค่คนน่าสงสารที่โหยหาการได้พบกับคนที่รักอีกครั้ง

Yinlin: ท่านช่างทำตุ๊กตาช่วยพวกเขาไว้ ทำให้พวกเขาได้แก้ไขเรื่องเสียใจในอดีต

Yinlin: หึ จะเรียกว่าทรยศได้ยังไง ในเมื่อเราไม่เคยเป็นทีมเดียวกัน?

Yinlin: การมีตำรวจอยู่กับเราทำให้งานต่างๆ ของสมาคมเซออนซ์ง่ายขึ้น จริงมั้ยล่ะ?

Yinlin: ฉันเป็นแค่เด็กกำพร้า ไม่เคยรู้เลยว่าพ่อแม่ฉันเป็นใคร ท่านช่างทำตุ๊กตารับฉันมาเลี้ยง

Yinlin: เขาสอนให้ฉันต่อสู้ เชิดหุ่น ควบคุมอารมณ์ และสอนวิธีเป็นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน

Yinlin: ใช่แล้ว เขามีเป้าหมายสูงสุดอีกอย่างหนึ่ง...

Yinlin: เราทุกคนเป็นตัวทดลองของเขา เขาต้องการเราเพื่อสร้างหุ่นจำลองสองตัวสุดท้ายให้เสร็จ

Yinlin: บอกไม่ได้หรอก เฉพาะสมาชิกเท่านั้นที่รู้

Yinlin: แต่ฉันยอมรับว่าคุณไม่เหมือนคนอื่น

Yinlin: ดูสิ คุณนี่มีคุณธรรมจริงๆ...

Yinlin: ความเมตตา...

Yinlin: ก็แล้วแต่คุณนะ ความไว้ใจเป็นเรื่องละเอียดอ่อน คุณต้องเชื่อสัญชาตญาณและตัดสินใจเองว่าจะไว้ใจแค่ไหน

Yinlin: คุยกันแค่นี้ก่อน ฉันจะพาไปดูที่ที่ท่านช่างทำตุ๊กตา...

???: ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!

Yinlin: เกิดอะไรขึ้น?

Xiaoguan: คุณ Yinlin! พวกทาเซ็ตดิสคอร์ดบุกมา!

Yinlin: รีบไปบอกคุณยายเร็ว พาทุกคนไปที่ปลอดภัย

Xiaoguan: ดะ...ได้!

Yinlin: ทุกเรื่องงั้นเหรอ... ความลับของฉันอาจเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คุณคิดนะ

Yinlin: ถ้าอยากรู้จริงๆ... ต้องเอาตัวรอดจากตรงนี้ให้ได้ก่อน!

พิชิตทาเซ็ตดิสคอร์ด

หน่วยลาดตระเวน: ยอมแพ้เดี๋ยวนี้! พวกเราล้อมไว้หมดแล้ว! เธอเป็นผู้นำของที่นี่ใช่มั้ย?

Yinlin: โอ้โห มากันเพียบเลย

Chixia: เฮ้ย! เธอเป็นใครน่ะ ปล่อยเขาไปซะ!

Yinlin: แล้วถ้าฉันไม่ปล่อยล่ะ?

หน่วยลาดตระเวน: หยุด! หุบปากซะ!

Yinlin: ไม่ต้องห่วง ฉันไม่หนีไปไหนทั้งนั้น ฉันมีตัวประกันอยู่นะ เห็นมั้ย?

Chixia: เฮ้ย! แก...แก... อย่าขยับ!

Yinlin: ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันจะไม่ทำอะไรโง่ๆ แบบนั้น จะเสี่ยงให้แขกวีไอพีของจินโจวได้รับบาดเจ็บไม่ได้หรอก จริงมั้ย?

Chixia: ก็ได้... ทุกคนลดอาวุธลงก่อน!

Yinlin: "ไว้ใจฉัน... มาทางนี้"

Yinlin: ใช่... มีทาเซ็ตดิสคอร์ดบางตัวหาทางเข้ามาได้ และเราก็ถูกตำรวจกลุ่มหนึ่งล้อมไว้ คงจะพาตัวอย่างพวกนี้ออกไปได้ยาก

ช่างทำตุ๊กตา: โชคดีที่เธอจับผู้พเนจรได้ ไม่ว่าเขาจะมีประโยชน์ต่อการวิจัยหรือไม่ก็ตาม การจับเขาเป็นตัวประกันจะช่วยซื้อเวลาให้เราได้

Yinlin: แล้วฉันต้องทำอะไรต่อ นายท่าน?

ช่างทำตุ๊กตา: นี่คือพิกัด พาเขามาหาฉันที่ห้องด้านใน

Yinlin: เขาเจ้าเล่ห์มาก พร้อมจะหนีได้ทุกเมื่อ

ช่างทำตุ๊กตา: ฉันติดเครื่องติดตามไว้บนตัวเขา อยู่ในฐานของเราเขาหนีไม่พ้นหรอก

ช่างทำตุ๊กตา: เอาไว้คุยกันตอนไปถึงที่นั่น

Yinlin: เรื่องนั้นคุณไม่ต้องห่วงหรอก อีกอย่าง คงไม่มีใครมาช่วยคุณเร็วๆ นี้แน่

Yinlin: คุณคงส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือออกไปจนได้สินะ? ไม่รู้ทำไมมันถึงหลุดรอดสายตาเราไปได้ อ้อ... คุณมีแท็บเล็ตส่งสัญญาณที่เข้ารหัสไว้

Yinlin: ดีมาก

Yinlin: คิดว่าตัวเองมีทางเลือกรึไง?

Yinlin: คุณเป็นตัวทดลองที่มีค่า ฉันไม่อยากทำให้คุณลำบากขึ้น เว้นแต่คุณจะบังคับฉัน... เข้าใจนะ?

"Zapstring": (คืออย่างนี้ ช่างทำตุ๊กตาดักฟังเราทุกคำพูด ความพยายามของฉันทั้งหมดจะสูญเปล่าถ้าเขาเกิดสงสัย)

Yinlin: ไม่จำเป็นต้องรู้หรอก รีบไปได้แล้ว

Yinlin: หึๆ ใจเย็นๆ พอได้เจอเขาเดี๋ยวก็รู้เองแหละ

"Zapstring": (ช่างทำตุ๊กตาร่วมมือกับแฟรกต์ซิดัส โดยขายหุ่นจำลองที่กระตุ้นภาวะโอเวอร์คล็อกแลกกับทรัพยากรและเงินทุน)

"Zapstring": (ฉันอยากให้คุณช่วยรวบรวมหลักฐานการก่ออาชญากรรมของเขา)

Yinlin: อย่ามัวเสียเวลา... ไปได้แล้ว

สำรวจลึกเข้าไปในโรงงานตุ๊กตา

Yinlin: แปลกแฮะ เส้นทางถูกปิด เครื่องนั่นน่าจะใช้เปิดทางได้ ฉันจัดการเอง

ปลดล็อกกลไกด้วยอุปกรณ์ควบคุมตุ๊กตาจากระยะไกล

Yinlin: นายปกป้องที่นี่ให้ท่านช่างทำตุ๊กตาเหรอ?

ผู้ถูกเนรเทศ: ............

ผู้ถูกเนรเทศ: อ้ากกก... ครอบครัว... ครอบครัวของฉัน...

Yinlin: พวกเขากำลังโอเวอร์คล็อก... คงเพราะอยู่ใกล้หุ่นจำลองนานเกินไปน่ะ...

ผู้ถูกเนรเทศ: คืนครอบครัวของฉันมา!

พิชิตผู้ถูกเนรเทศ

ไปที่ห้องของช่างทำตุ๊กตา

Yinlin: ฉันผ่านตรงนี้ไปไม่ได้ แต่ Zapstring น่าจะลอดเข้าไปได้

ปลดล็อกกลไกด้วยอุปกรณ์ควบคุมตุ๊กตาจากระยะไกล

นี่น่าจะปิดการทำงานของสัญญาณเตือนที่ชั้นล่าง...

เดินหน้าต่อไป

ปลดล็อกกลไกด้วยอุปกรณ์ควบคุมตุ๊กตาจากระยะไกล

Yinlin: ดี พวกผู้ถูกเนรเทศเข้าถึงตัวเราไม่ได้แล้ว

Yinlin: ห้องของท่านช่างทำตุ๊กตาอยู่ข้างหน้านี่เอง... อย่าเพิ่งตายซะล่ะ

Yinlin: หุ่นจำลองต้นแบบเต็มเลย... โรงงานนี้ซ่อนความลับไว้กี่อย่างเนี่ย?

Yinlin: เอ้า บันทึกสภาพร่างกายของหุ่นจำลองพวกนี้ไว้ นายท่านต้องใช้เพื่อการวิจัยของเขา

Yinlin: อืม ต้องอย่างนี้สิ จำไว้นะว่าต้องเก็บทุกรายละเอียด ฉันจะจับตาดูคุณไว้

บันทึกข้อมูล 3 แห่งโดยใช้กล้องตรวจจับ

Yinlin: เครื่องจักรทางการทหารผิดกฏหมายพวกนี้ พวกเขาไปหามาจากไหนนะ...

Yinlin: นั่นคือจำนวนหุ่นจำลองต้นแบบทั้งหมด... นึกดูสิว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกมันถูกเปิดใช้งานพร้อมกัน

Yinlin: หุ่นจำลองทุกตัวได้รับพลังงานจากถังโลหะพวกนี้... เพราะอย่างนี้คนที่ไม่ใช่เรโซเนเตอร์ถึงเปิดใช้งานหุ่นจำลองได้

ผู้ถูกเนรเทศ: ผู้บุกรุก!! ฆ่าเธอซะ!

Yinlin: แผนเหรอ? ก็จัดการพวกมันน่ะสิ

Yinlin: เราอยู่ที่นี่นานมากไม่ได้... รีบๆ หน่อย

พิชิตผู้ถูกเนรเทศ

ไปที่ลิฟต์

ใช้ลิฟต์ไปที่ชั้นบน

ไปที่ตำแหน่งของช่างทำตุ๊กตา

ช่างทำตุ๊กตา: Yinlin เธอมาแล้ว พวกตำรวจเข้ามาในโรงงานแล้วเหรอ?

Yinlin: ยังค่ะ แต่พวกผู้ถูกเนรเทศโอเวอร์คล็อก ฉันเลยต้องจัดการพวกเขา

Yinlin: หยุดนะ ช่างทำตุ๊กตา... พ่อแม่ฉันไม่ยอมให้คุณพาพวกเขากลับมาเป็นหุ่นจำลองหรอก

ช่างทำตุ๊กตา: Yinlin... ฉันคิดว่าอย่างน้อยเธอจะเข้าใจฉัน

ช่างทำตุ๊กตา: ฉันไม่โทษเธอหรอก เธอยังเด็กเกินไปตอนที่พวกเขาตาย เธอแทบจะจำพวกเขาไม่ได้

ช่างทำตุ๊กตา: เพราะอย่างนั้น ฉันเลยใช้ความทรงจำของเธอชุบชีวิตพวกเขาไม่ได้ ใช้ความทรงจำของตัวเองก็ไม่ได้

ช่างทำตุ๊กตา: ถูกต้อง ด้วยความช่วยเหลือจากแฟรกต์ซิดัส บวกกับข้อมูลร่างกายของคุณ... ในที่สุดฉันก็จะสร้างหุ่นจำลองที่ต้องการได้

Yinlin: ช่างทำตุ๊กตา คุณ...

ช่างทำตุ๊กตา: ฉันเป็นคนนอกคอก โดดเดี่ยว และถูกรังเกียจ... จนกระทั่งอาจารย์และภรรยาของเขารับฉันมาดูแล พวกเขาคือครอบครัวที่แท้จริงของฉัน

ช่างทำตุ๊กตา: แล้วไงล่ะ? ทำไมฉันต้องสนใจด้วย?

ช่างทำตุ๊กตา: ใกล้จะถึงเวลาแล้ว เราต้องทิ้งโรงงานนี้ แต่มีหุ่นต้นแบบสองสามตัวที่ฉันต้องเอาไปด้วย

ช่างทำตุ๊กตา: ฉันต้องปกปิดตัวตนเอาไว้ ใช้ระเบิดหยุดพวกมันได้ถ้าจำเป็นนะ Yinlin

Yinlin: แต่คนของเรายังอยู่ในโรงงานอยู่เลย

ช่างทำตุ๊กตา: "คนของเรา" เหรอ? โลกนี้มีแค่เราสองคน ส่วนที่เหลือฉันไม่สนใจหรอก

Yinlin: แล้วผู้พเนจรล่ะ?

ช่างทำตุ๊กตา: ก็เหมือนเดิม Yinlin แค่อัดเขาให้สลบก็พอ

ช่างทำตุ๊กตา: คราวนี้ไม่ต้องเบามือกับเขาแล้ว เหลือจิตสำนึกขั้นพื้นฐานไว้นิดหน่อยก็พอ แฟรกต์ซิดัสสอนวิธีทดลองกับร่างกายแบบนั้นให้ฉันแล้ว

ช่างทำตุ๊กตา: ฉันจะทิ้งหุ่นจำลองไว้ที่นี่สองตัว เพื่อแกล้งทำเป็นว่าเรายังจับเขาเป็นตัวประกันหลังประตูที่ปิดอยู่

Yinlin: เราจะต้องใช้ที่เก็บข้อมูลด้วย

ช่างทำตุ๊กตา: ใช่... ข้อมูลวิจัยของฉัน มันมีค่ามากกว่าชีวิตฉันซะอีก

ช่างทำตุ๊กตา: ฉันจะจัดการเรื่องถ่ายโอนข้อมูลเอง Yinlin เธอจัดการเจ้านี่ซะ เร็วเข้า!

ช่างทำตุ๊กตา: Yinlin! เธอทำอะไรน่ะ?!

Yinlin: มันจบแล้ว ช่างทำตุ๊กตา... คุณจะไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น

Yinlin: คุณควรรู้ดีกว่าใครสิว่าทำไมแฟรกต์ซิดัสถึงเสนอความช่วยเหลือให้!

ช่างทำตุ๊กตา: Yinlin... เธอ... เธอทรยศฉัน คนทรยศ!

Yinlin: ฉันไม่เคยลืมว่าฉันเป็นใคร ฉันมีสายเลือดของเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนแห่งจินโจว ฉันจะยึดมั่นในหน้าที่ของตัวเองเสมอ เหมือนกับพ่อแม่ของฉัน

Yinlin: พวกเขาต่อสู้จนถึงนาทีสุดท้ายของชีวิต เพื่อพยายามช่วยเหลือผู้บริสุทธิ์

ช่างทำตุ๊กตา: ทุกอย่างที่ฉันทำ... ฉันทำเพื่อพวกเขา!

Yinlin: ไม่... คุณทำเพื่อให้ตัวเองรู้สึกถึงความอบอุ่นในอดีตอีกครั้ง

Yinlin: แต่พ่อแม่ของฉันจากไปแล้ว คนรักของทุกคนก็เหมือนกัน... ถึงเวลาตื่นจากความฝันที่คุณสร้างขึ้นแล้ว

ช่างทำตุ๊กตา: ไม่! อย่านะ!

Yinlin: ระวังด้วย... พวกนั้นดูไม่ปกติ! ทุกคนโอเวอร์คล็อกหมด!

พิชิตผู้ถูกเนรเทศ

Yinlin: สายฟ้าทำลายแผงควบคุมและเครื่องฉายโฮโลแกรม นี่คือสภาพจริงๆ ของโรงงาน

Yinlin: หุ่นตัวนี้...

Yinlin: แฟรกต์ซิดัส... คุณได้มาจากพวกมันเหรอ? แลกกับการเป็นเบี้ยของพวกมันใช่มั้ย?

ช่างทำตุ๊กตา: ฉันเหรอ? เบี้ยของพวกมัน? ฮ่า! ฉันนี่แหละคนที่ชักใยพวกมันอยู่ สาวน้อย!

พิชิต Mech Abomination

Yinlin: มันจบแล้ว ช่างทำตุ๊กตา... ยอมแพ้เถอะ

ช่างทำตุ๊กตา: อ๊าก... อ้า... Yinlin!!

ช่างทำตุ๊กตา: ทำไมแบบนี้กับฉัน!?

ช่างทำตุ๊กตา: ฉันสร้างบ้านหลังนี้เพื่อผู้ติดตามของฉัน พวกเขาได้รับการไถ่บาปผ่านหุ่นจำลองของฉัน ฉันคือผู้มาโปรดพวกเขา!

Yinlin: ฉันไม่เคยได้เจอพ่อแม่ แต่ความเชื่อของพวกเขาก็ชี้นำการกระทำของฉัน

Yinlin: ตอนเป็นเด็ก ฉันโอดครวญในความโชคร้ายของตัวเอง แต่ฉันก็รู้ว่าเราไม่ควรทำร้ายคนอื่นเพื่อชดเชยความรู้สึกนั้น

Yinlin: คนตายควรได้พบความสงบ พ่อแม่ของฉันจากไปแล้ว และฉันเปลี่ยนอดีตไม่ได้

Yinlin: แต่ฉันควบคุมปัจจุบันได้ ฉันยังลงโทษพวกที่ทำให้พ่อแม่จากไปก่อนเวลาอันควรได้...

ช่างทำตุ๊กตา: การทำเพื่อความสุขของเรามันผิดตรงไหน? กฎเกณฑ์และหลักการมันก็แค่เครื่องมือของคนที่มีอำนาจ!

Yinlin: คุณก็เลยทำลายความสุขของคนอื่นเหรอ? ใช้พวกเขาเป็นเครื่องมืองั้นเหรอ?

ช่างทำตุ๊กตา: ฮ่า! จู่ๆ ก็รักความยุติธรรมขึ้นมาเหรอ? อย่าบอกนะว่าเธอยังคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนอยู่?

Yinlin: ใช่ พวกเขาอาจจะไม่ยอมให้ฉันกลับไป... แต่ก็ไม่สำคัญแล้ว มันเป็นราคาเล็กน้อยที่ต้องจ่ายเพื่อหยุดยั้งคุณและสิ่งชั่วร้ายยิ่งกว่าที่อยู่เบื้องหลัง

Yinlin: ฉันไม่จำเป็นต้องมีตัวตนที่คนรู้จักเพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง ฉันจะทำในแบบของฉันเอง

ช่างทำตุ๊กตา: เธอ... อ้า... แค่กๆ...

Yinlin: ฉันต้องไปแล้ว ฝากที่เหลือด้วยนะ ผู้พเนจร

Yinlin: ได้โปรด... เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับจากเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนนะ จนกว่าทุกอย่างจะจบลง สักวันหนึ่ง ฉันจะเล่าทุกอย่างให้พวกเขาฟังเอง

หน่วยลาดตระเวน: เร็วเข้า ตรงนั้นไง!

คุณเปิดสวิตช์เพื่อให้ Chixia และเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนคนอื่นๆ เข้ามาในห้องด้านใน

Chixia: เราส่งพลเรือนพวกนั้นกลับไปที่จินโจวเพื่อรับการรักษาแล้ว

Chixia: แต่เพราะอะไรไม่รู้ พวกเขาดูไม่อยากไปเท่าไหร่ พวกเขาไม่อยากแยกจากหุ่นจำลองพวกนั้น ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม...

Chixia: อ้อ ผู้หญิงที่ลักพาตัวคุณหายไปไหนล่ะ?

Chixia: เอ่อ... นั่นสิ เธอลื่นอย่างกับปลาไหล เราคงตามหาเธอไม่เจอหรอก

Chixia: อีกอย่าง... เธอดูเป็นคนที่... ไม่ได้ชั่วร้ายนะ ไม่สิ ด่วนสรุปไม่ได้ เธอยังเป็นผู้ต้องสงสัยอยู่!

Chixia: เอ่อ เราจะพักเรื่องนี้ไว้ก่อนนะ ผู้พเนจร คุณเป็นพยานปากสำคัญ ว่างเมื่อไหร่ช่วยมาให้การที่สำนักความมั่นคงหน่อยนะ

Chixia: เจอกันที่สำนักงานนะ!

ออกจากโรงงานตุ๊กตา

เข้าไปในโรงงานหุ่นเชิดเพื่อยับยั้งช่างทำตุ๊กตา

กลับไปที่จินโจว อธิบายสถานการณ์ให้ Chixia ฟัง

Chixia: นั่นคือเป้าหมายของสมาคมเซออนซ์สินะ... ขอบคุณสำหรับคำให้การ มันช่วยได้มากจริงๆ!

Chixia: เจ้านั่นยังไม่พูดอะไรเลย... คงต้องควบคุมตัวเขาไว้ก่อน

Chixia: ไม่เจอเบาะแสของผู้ต้องสงสัยหญิงคนนั้นเลย เราไม่มีข้อมูลของเธอสักอย่าง

Chixia: พวกเรโซเนเตอร์ส่วนใหญ่มีระดับโอเวอร์คล็อกที่แตกต่างกัน พวกเขาต้องได้รับการดูแลโดยเร่งด่วน ผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันหัวซวีกำลังจัดการอยู่

Chixia: ผู้ชายที่ชื่อ Lirong อาการหนักสุด เขาไม่ฟื้นจากอาการโคม่าเลยจนกระทั่งเมื่อวานนี้

Chixia: เขายังคงฟื้นตัวจากผลข้างเคียงที่เลวร้ายมาก แต่อาการของเขาก็ดีขึ้นเรื่อยๆ

Chixia: อ๋อ งั้นคดีคนหายก็นำไปสู่การทลายองค์กรลัทธิผิดกฎหมายและแผนการบิดเบี้ยวอื่นๆ อีกเพียบ!

Chixia: เอาละ แค่นี้ก่อนแล้วกัน ถ้าเจออะไรแปลกๆ อีกก็โทรหาฉันด้วยนะ ไว้เจอกันใหม่!

(จดหมายที่ไม่มีลายเซ็น น่าจะสรุปได้อย่างเดียวเท่านั้น)

(Yinlin เธอรอฉันอยู่)

(เหมือนครั้งที่แล้ว เธอเคยบอกไว้... ต้องเป็นรูปหมาป่า ฉันลองใช้ เซนเซอร์ หาดูรอบๆ ก่อน)

ใช้เซนเซอร์เพื่อหาเครื่องหมาย

Yinlin: วิวสวยใช่มั้ยล่ะ?

Yinlin: เปล่า ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้พบคุณ

Yinlin: คำสั่งของฉันคือดูแลเรื่องการซื้อขายระหว่างเรากับแฟรกต์ซิดัส

Yinlin: คุณเป็นแค่หมากในแผนการของฉันที่จะหาว่า Lirong เก็บหุ่นจำลองไว้ที่ไหน

Yinlin: แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะพาพวกมันหนีไปด้วย ฉันยังเสี่ยงเปิดเผยตัวเองไม่ได้ ก็เลยต้องตามหาเขาและเอาหุ่นจำลองกลับมา

Yinlin: หึๆ... จริงเหรอ? ฉันถึงขนาดเพิ่มกำลังไฟฟ้าให้แรงสุดเลยนะ แรงไปนิดนึงเองเหรอ?

Yinlin: น่าเสียดายที่ไม่ได้ เขาพยายามแล้วแต่เข้าถึงความทรงจำไม่ได้

Yinlin: จากที่เขาบอก คุณมีพลังมากเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจ ซึ่งคอยขัดขวางไม่ให้เขามองเห็นจิตใจของคุณ คุณอาจพิเศษกว่าที่ตัวเองคิดนะ

Yinlin: เขาบอกว่าการอ่านใจคุณอาจทำให้เขาเสียสติ เรื่องหาข้อมูลนี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง... ฉันนึกไม่ออกเลยว่าในหัวคุณมีอะไรอยู่บ้าง

Yinlin: ใครจะไปรู้? ไม่แน่คุณอาจเคยช่วยเหลือคนแปลกหน้า แต่กลับไปหาเรื่องผิดคน จนสูญเสียความทรงจำก็ได้

Yinlin: ฉันว่าฉันไม่ต้องห่วงหรอก เพราะคุณดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว แต่... ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือจากฉันเมื่อไหร่ ก็บอกฉันได้นะ

Yinlin: เรามีหลายอย่างเหมือนกัน โดดเดี่ยวในโลกนี้ทั้งคู่

Yinlin: ไม่แน่ฉันอาจจะจำคุณไว้ เพื่อเตือนใจว่าฉันไม่ใช่คนเดียวที่โดดเดี่ยวในโลกนี้

Yinlin: และในที่สุด เราก็จะเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตพร้อมกับความเดียวดาย

Yinlin: ใช่... หลังจากที่พ่อแม่ฉันเสียชีวิต พวกเราก็กลายเป็นแค่หมากสำหรับเขา รวมถึงตัวฉันเองด้วย

Yinlin: เขาเลี้ยงดูฉันให้เป็นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนเพื่อเป้าหมายของตัวเอง เขาต้องการสายลับไว้สืบข่าวในสำนักงานความมั่นคง

Yinlin: ในที่สุดฉันก็ได้เป็นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน แต่ไม่ได้อยู่ข้างเขาอย่างที่เขาต้องการ

Yinlin: ใช่... เราทุกคนต้องรับผลจากการกระทำของเรา ฉันไม่คิดจะปกป้องเขาหรอก

Yinlin: แต่ถ้าฉันลงมือเร็วกว่านี้ เรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี้ก็คงจะไม่เกิดขึ้น ทำไมฉันถึงไม่ทำอะไรนะ?

Yinlin: บางที... ฉันอาจจะเหมือนคนอื่นๆ ในสมาคมเซออนซ์ก็ได้ ยึดติดกับความฝันลมๆ แล้งๆ

Yinlin: ความฝันที่จะได้พบกับพ่อแม่และมีครอบครัวจริงๆ... ฉันต้องการสิ่งนี้มากกว่าที่ตัวฉันอยากจะยอมรับ

Yinlin: ฮึ... เพราะฉันได้เจอคุณ คนนอกที่ยอมเสี่ยงชีวิตตัวเองเพื่อฉันและเพื่อคนพวกนั้น...

Yinlin: อย่าบอกนะว่าคุณไม่เอาด้วยแล้ว?

Yinlin: ล้อเล่นน่ะ ยังไงก็ขอบคุณนะ... เพราะคุณ ฉันถึงได้บรรลุเป้าหมายและช่วยชีวิตคนไว้ได้มากกว่าที่คิด

Yinlin: หึๆ... ลองเดามั้ยล่ะ?

Yinlin: อ้อ สุดท้ายนี้... มีอีกเรื่องที่ฉันต้องขอบคุณ ที่คุณเชื่อใจฉันมาตลอดจนถึงวินาทีสุดท้าย

Yinlin: แล้วพบกันใหม่นะผู้พเนจร... ไม่แน่คราวหน้าฉันอาจมาเจอคุณด้วยตัวตนอื่นที่ต่างจากนี้ก็ได้