หมู่ดาวแห่งคืนวาน

อ่านข้อความจาก Luuk Herssen

ไปยัง "ห้องทำงานเล็กๆ" ของ Luuk Herssen

เข้าไปพบ Luuk Herssen ใน "ห้องทำงานลับ"

ผู้พเนจร: เข้าเรื่องเถอะ Luuk เรื่อง Exostrider น่ะ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?

Luuk Herssen: การเจรจากับ Lucilla เป็นไปอย่างราบรื่น เธอดูประทับใจในตัวคุณมากเลยนะ ก่อนหน้านี้คุณเองก็ช่วยจัดการเรื่องด้านมืดไปแล้วด้วย ขั้นตอนของทางสถาบันเลยดำเนินไปได้อย่างรวดเร็ว

Luuk Herssen: เพียงแต่คุณกลับมาเรียนที่สถาบันยังไม่ครบปี การจะยื่นเรื่องขอใช้งาน Exostrider อย่างเป็นทางการ ก็ต้องให้ทางสหพันธ์สเปซเทรคอนุมัติก่อนน่ะ

Luuk Herssen: ผู้สนับสนุนทางการเงินรายใหญ่ที่สุดของสหพันธ์สเปซเทรคคือสหพันธรัฐใหม่ เพราะฉะนั้นจะตัดสินใจอะไร ก็ต้องคำนึงถึงกลุ่มนักลงทุนของสหพันธรัฐใหม่ด้วย

Luuk Herssen: และ Exostrider ก็ถือเป็น "ทรัพย์สินมูลค่าสูง" อย่างไม่ต้องสงสัยเลย

Luuk Herssen: ช่วงนี้ฉันทยอยส่งเอกสารให้สหพันธ์สเปซเทรคแล้วละ ทั้งรายงานการตรวจสอบตัวคุณจากสถาบัน ผลการทดสอบล่าสุดของคุณจากวิทยาลัยราเบลล์ แล้วก็การประเมินความเหมาะสมทางกายภาพฉบับเต็มที่ฉันเป็นคนจัดทำเอง...

ผู้พเนจร: แล้วยังไม่ผ่านอีกเหรอ?

Luuk Herssen: ได้โอกาสเจรจาแล้วละ แต่พอมีเงินทุนจำนวนมหาศาลเข้ามาเกี่ยวข้อง ความขัดแย้งด้านผลประโยชน์ก็ต้องทำให้ขั้นตอนช้าลงเป็นธรรมดา

Luuk Herssen: ไม่เหมือนกับที่จินโจวหรือรินาซิตาหรอกนะ แล้วตอนนี้ภายในองค์กรของพวกเขาก็ไม่ได้มีแค่ "มันสมอง" เดียวในการตัดสินใจซะด้วยสิ

ผู้พเนจร: ฉันกลัวว่า... มันจะยืดเยื้อเกินไปน่ะสิ

Luuk Herssen: เราถึงต้องเป็นฝ่ายรุกก่อนไง ตอนนี้สถานการณ์ก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ แล้วด้วย

Luuk Herssen: ขอเริ่มจากบุคคลสำคัญคนหนึ่งก่อนนะ

Luuk Herssen: Chase ผู้อำนวยการใหญ่ของสหพันธ์สเปซเทรค เขาเพิ่งนั่งเรือของไทรอัมพ์ เอวิโอนิกส์จากสหพันธรัฐใหม่กลับมาที่ลาไฮรอยเมื่อไม่นานนี้เอง

Luuk Herssen: ฉัน อธิการบดี Lucilla แล้วก็ศาสตราจารย์ Mornye ช่วยกันแนะนำคุณให้เขารู้จักแล้ว ต่อจากนี้คุณก็ไปคุยกับเขาที่สถาบันวิจัยได้เลย

Luuk Herssen: แรกเริ่มเดิมทีเขาเป็นแค่พนักงานตัวเล็กๆ ของ "แอชริดจ์เอเนอร์จี" ในสหพันธรัฐใหม่ หลังจากนั้นหลายปีก็ไม่มีบันทึกประวัติเกี่ยวกับตัวเขาอีกเลย จนมาปรากฏตัวอีกครั้งก็ตอนเข้ารับตำแหน่งในรัฐบาลของสหพันธรัฐ

Luuk Herssen: ต่อมาไม่นาน Chase ก็ลาออกจากรัฐบาลของสหพันธรัฐ และเข้าไปมีส่วนร่วมในโครงการลงทุนขนาดใหญ่หลายโครงการ... มีข่าวลือว่าเขาเป็นคนของแอชริดจ์เอเนอร์จีมาตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ก็ไม่มีใครยืนยันได้

Luuk Herssen: เขาเป็นชายชราที่เฉียบแหลม สุขุม และมีชั้นเชิง การผ่านโลกมามากทำให้เขาได้เห็นอะไรมาเยอะ สิ่งที่เขาให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกก็คือผู้ควบคุม Exostrider นั้นอยู่ภายใต้การควบคุมหรือไม่

Luuk Herssen: โดยพื้นฐานแล้ว นักเรียนซิงโครนิสต์ของสถาบันสตาร์ทอร์ชจะต้องเซ็นข้อตกลงและสัญญารักษาความลับหลายฉบับตั้งแต่ตอนเข้าเรียน พวกเขาจึงเลือกนักเรียนพวกนี้ก่อนอยู่แล้ว... ซึ่งปกติก็เป็นแบบนี้แหละ

ผู้พเนจร: ฟังดูเหมือนท่าทีของผู้อำนวยการคนนี้จะเปลี่ยนไปนะ นี่เกี่ยวกับ "ความเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ" ที่คุณพูดถึงหรือเปล่า?

Luuk Herssen: ไปคุยกันข้างในเถอะ เดี๋ยวฉันจะชงเครื่องดื่มร้อนๆ ให้นะ

เข้าสู่ห้องด้านใน

Luuk Herssen: ได้ยินมาว่าหลังจากจบพิธี คุณก็ถูก Lucilla เรียกตัวไปช่วยงานอีกแล้ว ได้ร่วมงานกับเธอแล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะ?

ผู้พเนจร: ตอนแรกที่ได้คุยกัน เธอดูเหมือนจะ... พยายามเป็นฝ่ายคุมเกมในการพูดคุยอยู่ตลอด

ผู้พเนจร: แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วละ นั่นก็เพราะว่า Lucilla ให้ความสำคัญกับสถาบันนี้มากจริงๆ

นั่งลงและรอ Luuk Herssen

Luuk Herssen: จากข้อมูลที่คุณให้มา แกนปฏิกรณ์ได้ถูกส่งกลับคืนไปแล้ว และตามหลักการไม่ว่าจะไปช่วย Aemeath หรือว่าจัดการกับเธรโนเดียน เราก็ควรรอให้ Exostrider ตื่นก่อนแล้วค่อยลงมือ แบบนั้นถึงจะเหมาะที่สุด

Luuk Herssen: แต่ในระยะนี้ สถาบันวิจัยพบว่าค่าที่ตรวจวัดได้ในบริเวณที่ใกล้กับสไตรเดอร์เกต สูงเกินระดับความปลอดภัยไปมากแล้ว

Luuk Herssen: สสารสุญตากำลังเคลื่อนไหวรุนแรงผิดปกติ ทางสหพันธ์สเปซเทรคเองก็กังวลกับเรื่องนี้มาก เพราะถ้าเธรโนเดียน Aleph-1 หลุดจากผนึกได้ ไม่เพียงแค่ลาไฮรอยจะตกอยู่ในอันตราย แต่จะลุกลามไปทั้งโซลาริสด้วย

Luuk Herssen: ในเมื่อสหพันธ์สเปซเทรคกล้ามาตั้งอยู่ในพื้นที่อันตรายแบบนี้ พวกเขาก็ต้องเตรียมแผนสำรองเอาไว้มากมาย เพื่อรับมือกับเธรโนเดียนอยู่แล้ว

Luuk Herssen: แต่แผนพวกนั้น สุดท้ายก็จะทำลายผลงานวิจัยและความคืบหน้าที่มีอยู่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

Luuk Herssen: พอสถานการณ์เป็นแบบนี้ เราก็ยิ่งมีช่องทางต่อรองกับผู้อำนวยการคนนั้นมากขึ้น

ผู้พเนจร: ฉันจะไปโน้มน้าวเขาเอง... ฉันจะเจรจาให้เขาเลือกแผนการที่อาจลดความสูญเสียได้มากที่สุด โดยพิสูจน์ให้เขาเห็นว่าตอนนี้ฉันเป็นซิงโครนิสต์ที่มีคุณสมบัติพอที่จะควบคุม Exostrider ได้แล้ว

ผู้พเนจร: Luuk คุณเคยบอกว่ามีเพื่อนอยู่ที่แบล็กชอร์ แล้ว "ห้องทำงานเล็กๆ" ห้องนี้ ก็เก็บรักษาความลับของข้อมูลได้ปลอดภัยแน่นอนใช่ไหม?

Luuk Herssen: ใช่แล้ว คุณคิดจะทำอะไรเหรอ?

ผู้พเนจร: ลาไฮรอยเป็นเขตที่ตัดขาดจากโลกภายนอก การสื่อสารทั่วไปจึงอาจถูกสมาชิกของแฟรกต์ซิดัสที่แฝงตัวอยู่ในสถาบันดักฟังได้ แต่ตอนนี้... ฉันต้องการติดต่อกับคนของแบล็กชอร์

Luuk Herssen: เข้าใจแล้วละ รอเดี๋ยวนะ ฉันจะเชื่อมต่อความถี่ของแบล็กชอร์ให้ หลังจากนั้นคุณก็ควบคุมเองได้เลย

Shorekeeper: ฉันได้รับสัญญาณที่คุณเรียกหาฉันแล้วละค่ะ ผู้พเนจร

ผู้พเนจร: ฉันจัดการปัญหาการสูญเสียความถี่ได้แล้วละ แต่ตอนนี้ลาไฮรอยกำลังถูกเธรโนเดียนคุกคาม ฉันต้องการความช่วยเหลือจากเธอนะ Shorekeeper

Shorekeeper: ค่ะ ไม่ว่าจะเป็นฉันหรือแบล็กชอร์ เราต่างก็มีตัวตนอยู่เพื่อภารกิจนี้อยู่แล้วค่ะ

ผู้พเนจร: ในระบบเธทิสยังมีข้อมูลอื่นเกี่ยวกับ Exostrider อีกไหม? ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลที่ยืนยันแล้ว หรือเป็นแค่ข้อสันนิษฐานก็ตาม ฉันอยากรู้ทั้งหมด

ผู้พเนจร: Luuk เป็นคนที่ไว้ใจได้ เธอบอกฉันมาตรงนี้ได้เลย

Shorekeeper: จากข้อมูลในระบบ Luuk Herssen เคยให้ความช่วยเหลือและส่งข้อมูลสำคัญให้กับการปฏิบัติงานของแบล็กชอร์มาแล้วหลายครั้ง ฉันเชื่อมั่นในการตัดสินใจของคุณค่ะ

Shorekeeper: นับตั้งแต่ลาไฮรอยก่อตั้งสถาบันสตาร์ทอร์ชขึ้นมา ข้อมูลส่วนใหญ่ก็ถูกเก็บเป็นความลับมาโดยตลอด แต่ในช่วงเริ่มก่อตั้งนั้น คุณเคยเข้าไปมีส่วนร่วมในการเจรจาระหว่างพวกเขากับชาวโรญา ทำให้แบล็กชอร์ได้รับข้อมูลลับมาบางส่วน

Shorekeeper: สหพันธ์สเปซเทรคประเมินว่า เนื่องจากการแยกตัวของ Exoswarm ทำให้พลังของ Exostrider อาจไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับเธรโนเดียนอยู่ดี ถึงแม้มันจะตื่นขึ้นมาแล้วก็ตาม จึงได้ดำเนินโปรเจกต์การสั่นพ้องภายนอกที่เรียกว่า "ซิงโครนิสต์" ขึ้นมา

Shorekeeper: จากการสังเกตการณ์เหล่าเซนติเนลและเรโซเนเตอร์แห่งเซนติเนลในหลายภูมิภาค ทำให้พวกเขาเชื่อว่า Exostrider ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับเซนติเนลนั้น ก็สามารถเพิ่มพลังได้เช่นกันหากมีเรโซเนเตอร์ของตนเอง

Shorekeeper: แต่เมื่อพิจารณาถึงความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับ Exostrider แล้ว ระบบเธทิสไม่แนะนำให้คุณใช้วิธีการสั่นพ้องภายนอกเช่นนี้

Shorekeeper: จากข้อมูลที่บันทึกไว้ในปัจจุบัน ณ จุดลึกลงไปใต้ดินของลาไฮรอย มี "คีย์สโตน" ที่ Exostrider ทิ้งไว้

Shorekeeper: คีย์สโตน ตั้งอยู่เหนือจุดผนึกของ "สไตรเดอร์เกต" พอดี เข้าใจง่ายๆ ว่ามันเหมือนเป็นกุญแจกับประตูนั่นแหละค่ะ

Shorekeeper: คุณไม่จำเป็นต้องใช้ห้องควบคุม เพื่อควบคุม Exostrider อีกต่อไป เพียงแค่ยืนยันให้แน่ใจว่า Exostrider อยู่ในสถานะพร้อมใช้งาน ก็สามารถควบคุมผ่านคีย์สโตนได้เลย

ผู้พเนจร: ...เพราะว่าฉันเป็น "ผู้มอบประกาศิต" ของมันงั้นเหรอ?

Shorekeeper: ใช่ค่ะ สำหรับคุณที่มาจากต้นกำเนิดเดียวกัน ห้องควบคุมภายนอกกลับกลายเป็นเสมือนกำแพงกั้นเสียมากกว่า

Shorekeeper: อีกอย่าง... เกี่ยวกับ Aemeath ฉันคิดว่าวิธีการที่คุณหมอ Luuk เสนอไว้ก่อนหน้านี้สามารถนำไปใช้ได้จริง

Luuk Herssen: หมายถึงการใช้ "ร่างเปล่า" ลักษณะคล้าย Exoswarm ที่ปรากฏในห้องควบคุม เพื่อไปตามหา Aemeath ใช่ไหม?

Shorekeeper: ใช่ค่ะ ความถี่ที่สัมพันธ์กันจะช่วยได้มาก ผู้พเนจร ตอนที่เปิดใช้งาน Exostrider ก็พา "เธอ" ไปด้วยสิคะ

ผู้พเนจร: ช่วงเวลาต่อไปนี้ แบล็กชอร์จะต้องเฝ้าระวังสถานการณ์ของลาไฮรอยให้มากขึ้นด้วยนะ

Shorekeeper: ฉันเข้าใจแล้วค่ะ

ผู้พเนจร: ...ฝากด้วยนะ Shorekeeper

Shorekeeper: แค่ได้ช่วยเหลือคุณ ฉันก็... มีความสุขมากแล้วค่ะ

Shorekeeper: ผู้พเนจร ถ้าไปที่สไตรเดอร์เกตแล้ว ได้โปรดกลับมาอย่างปลอดภัยนะคะ

ผู้พเนจร: แน่นอน ไม่ต้องห่วงนะ

Luuk Herssen: ฉันจะไปแจ้งให้ Lucilla รับทราบหน่อย รอคุณดื่มเครื่องดื่มร้อนแก้วนี้ให้หมดก่อน ค่อยออกเดินทางก็ได้นะ

ผู้พเนจร: จะราบรื่นไหมนะ? ตอนนี้ฉันต้องไปโน้มน้าวคนคนหนึ่ง เพื่อขอให้เขายอมอนุญาตให้ฉันลองทำเรื่องที่เสี่ยงอันตรายสุดๆ ทั้งที่ตัวฉันเองก็ยังไม่มั่นใจเต็มร้อย

Luuk Herssen: ตอนนี้ไม่มีแผนไหนที่จะมั่นใจได้เต็มร้อยหรอกนะ ถ้าทางนั้นตอบตกลงก็แปลว่าเขาประเมินแล้วว่าคุณมีโอกาสทำสำเร็จได้มากกว่า แค่เปิดใจยอมรับก็พอ

Luuk Herssen: ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการลงมือทำต่างหากละ ผู้พเนจร

ออกจาก "ห้องทำงานลับ" ของ Luuk Herssen

อ่านข้อความจาก Lucilla

ไปยังฝ่ายการศึกษา

Lucilla: คุณ Chase คะ นี่คือ ผู้พเนจร ที่ฉันเคยพูดถึง นักเรียนสถาบันสตาร์ทอร์ชที่คาดหวังกันว่าจะเป็นผู้ควบคุม Exostrider ได้ดีที่สุด

Chase: ไม่ต้องแนะนำแล้วละ อธิการบดี Lucilla เราเคยพบกันมาก่อนแล้ว

ผู้พเนจร: (เคยพบกัน... หมายถึงตอนที่ฉันยังอยู่ที่สถาบันงั้นเหรอ?)

Chase: พูดกันตามตรงเลยนะ สถานการณ์ของเธรโนเดียน Aleph-1 ตอนนี้ไม่ค่อยดีนัก พวกเราเหลือเวลาไม่มากแล้ว

Chase: ทีแรกคิดว่าจะรอให้ Exostrider ฟื้นสภาพได้ดีกว่านี้อีกหน่อย... แต่น่าเสียดาย ตอนนี้เรารอต่อไปไม่ได้แล้วละ

Chase: บอกฉันหน่อยสิ ผู้พเนจร เธออยากควบคุม Exostrider ไปเพื่ออะไรกัน?

ผู้พเนจร: เพื่อตามหา Aemeath กลับมา และกำจัดอันตรายที่ซ่อนเร้นของเธรโนเดียนครับ

Chase: Aemeath... ฉันเคยได้ยินชื่อนี้นะ นักเรียนที่มีอัตราซิงโครไนซ์สูงมาก การหายตัวไปของเธอถือเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับพวกเราเลยละ

ผู้พเนจร: เธอยังอยู่ที่อีกฝั่งของสไตรเดอร์เกตนั่น

Chase: ...เหอะๆ ฉันเข้าใจแล้ว

Chase: แต่การจะตามหาคนที่หายไปในห้วงมิติปริศนาหลังสไตรเดอร์เกตน่ะ มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ เธอเองก็น่าจะเข้าใจดีว่าสหพันธ์สเปซเทรคกังวลเรื่องอะไร... สำหรับเราแล้ว ปัญหาของเธรโนเดียนสำคัญกว่าเรื่องอื่นทั้งหมด

ผู้พเนจร: เธรโนเดียนก็เป็นปัญหาที่ผมต้องจัดการเหมือนกัน ผมต้องทำทั้งสองอย่างสำเร็จให้ได้

ผู้พเนจร: ในเมื่อเรามีเป้าหมายเดียวกัน ก็ควรจะคุยกันอย่าง "ตรงไปตรงมา" จริงไหมล่ะ? ถ้าสสารสุญตาเกิดปะทุขึ้นมา ลาไฮรอยจะได้รับผลกระทบเป็นที่แรก แล้วโครงการวิจัยทั้งหมดของสหพันธ์สเปซเทรคก็จะเสียหาย

Chase: เรามีข้อมูลเกี่ยวกับเธรโนเดียน Aleph-1 น้อยเกินไป ตอนนี้ทางสหพันธ์สเปซเทรคจึงยังไม่พิจารณาที่จะกำจัดมันให้สิ้นซาก

Chase: สิ่งที่เราต้องทำคือ ส่ง Exostrider ที่ควบคุมได้ ไปเสริมความแข็งแกร่งให้กับผนึกของสไตรเดอร์เกต

Chase: การเพิ่มพลังให้ Exostrider น่ะ ซิงโครนิสต์เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น อีกส่วนคือแกนปฏิกรณ์จำลองที่สถาบันวิจัยสเปซเทรคกำลังวิจัยอยู่ เราต้องรอให้แกนปฏิกรณ์นี้เสร็จสมบูรณ์เสียก่อน แล้วค่อยฝังเข้าที่อกของ Exostrider การซ่อมแซมยักษ์ตนนี้จึงจะถือว่าเสร็จสมบูรณ์

Chase: ตอนนี้การพัฒนาแกนปฏิกรณ์จำลองอยู่ในขั้นตอนสุดท้ายแล้วละ แต่เรายังขาดข้อมูลสำคัญบางส่วนอยู่

ผู้พเนจร: แกนปฏิกรณ์จำลอง... คือสิ่งที่พวกคุณสร้างขึ้นจากแกนปฏิกรณ์ที่ตกลงมา หลังจากที่ส่งเฮลิออสขึ้นไปแล้วใช่ไหม?

Chase: หึๆ ถูกต้อง มันพัฒนามาจากโครงสร้างของแกนปฏิกรณ์ที่ตกลงมา จะว่าไปที่โครงการนี้เดินหน้าต่อได้ ก็เพราะเธอมีส่วนช่วยให้การปล่อยเฮลิออสสำเร็จลุล่วงนะ

Chase: แกนปฏิกรณ์จำลองที่สมบูรณ์ จะต้องมีข้อมูลที่แม่นยำของ Exostrider ตอนที่ปฏิบัติการท่ามกลางสสารสุญตาที่มีความเข้มข้นสูง แล้วก็ต้องมีข้อมูลสภาพแวดล้อมภายในของเธรโนเดียนด้วย

Chase: ไม่อย่างนั้นเราก็รับประกันไม่ได้เลย ว่ามันจะช่วยให้ Exostrider ต้านทานการกัดกร่อนจาก Aleph-1 ได้

Chase: สรุปเลยละกันนะ ผู้พเนจร ในนามของสหพันธ์สเปซเทรค ฉันอนุมัติให้เธอใช้ Exostrider ได้

Chase: แต่เป้าหมายหลักของเรา ยังคงเป็นการเก็บข้อมูลระหว่างที่เธอควบคุม Exostrider เข้าไปในเขตความเข้มข้นสูง เพื่อนำมาพัฒนาแกนปฏิกรณ์จำลองให้สมบูรณ์

Chase: ส่วนเป้าหมายส่วนตัวของเธอ จะมีเวลาให้ลองทำได้แค่ 10 นาทีเท่านั้น... นี่คือขีดจำกัดของระบบป้องกันสสารสุญตาที่เราติดตั้งไว้ในพื้นที่ หลังจากที่สไตรเดอร์เกตเปิดออก

Chase: เมื่อครบ 10 นาที ไม่ว่าเธอจะพบ Aemeath หรือไม่ ก็จะต้องกลับมาที่ลาไฮรอย เธอยอมรับเงื่อนไขนี้ได้หรือเปล่า?

ผู้พเนจร: ผมยอมรับ อีกอย่างผมไม่จำเป็นต้องเชื่อมต่อกับห้องควบคุม แค่บอกเส้นทางไปยัง คีย์สโตน แล้วเตรียม Exostrider ให้พร้อมก็พอแล้วละ

Chase: หึๆ... เธอนี่เหมือนเดิมเลยนะ มักจะนำสิ่งแปลกใหม่และความประหลาดใจมาให้เราเสมอเลย

Chase: Lucilla ช่วยจัดการทดสอบอัตราซิงโครไนซ์ภายใต้แรงดันสูงให้ ผู้พเนจร ของเราด้วยนะ ถึงทางคุณจะส่งรายงานสภาพร่างกายมาแล้ว แต่ผมยังต้องการข้อมูลยืนยันอีกครั้ง

Chase: ถ้าผลการทดสอบผ่านเกณฑ์ ให้เตรียมเปิดใช้งานคีย์สโตนทันที พร้อมติดตั้งระบบป้องกันสสารสุญตาที่สไตรเดอร์เกตใต้ดินด้วย

ผู้พเนจร: ยังมีบางเรื่อง ที่ผมหวังว่าคุณจะช่วยได้

Lucilla: พูดมาเถอะ ผู้พเนจร

ผู้พเนจร: พวกแฟรกต์ซิดัสกำลังเฝ้ารอโอกาสอยู่ตลอด ถึงแผนการในด้านมืดจะไม่สำเร็จ แต่ถ้าสไตรเดอร์เกตเปิดออก พวกมันอาจจะลงมืออีกครั้งได้ทุกเมื่อ

Lucilla: อ้อ เธอเป็นกังวลเรื่องนี้เองเหรอ พูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็มีข่าวใหม่จะบอกเธอเหมือนกัน... ยังจำเพื่อนของ Sigrika ที่ดูเฉื่อยชาคนนั้นได้ไหม?

ผู้พเนจร: หมายถึง... Denia น่ะเหรอ?

Lucilla: ใช่ เด็กคนนั้นหายตัวไปแล้ว และจากการตรวจสอบของเรา มีความเป็นไปได้สูงเลยละ ว่านักเรียนสายลับที่ผู้นำคนนั้นพูดถึงจะเป็นเธอ

Lucilla: แต่เรื่องของแฟรกต์ซิดัสน่ะ ฉันฝากให้เพื่อนที่ไว้ใจได้คอยจับตาดูอยู่แล้ว ไม่ต้องกังวลไปหรอก

Lucilla: ตอนนี้เธอสนใจแค่การเดินเครื่อง Exostrider ก็พอ ส่วนเรื่องที่เหลือยกให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะ นักเรียน ผู้พเนจร

Chase: เมื่อครู่ทางแบล็กชอร์ได้ส่งคำขอสื่อสารอย่างเป็นทางการมา พวกเขายินดีจะให้ความร่วมมือกับเราอย่างเต็มที่ ถ้าลาไฮรอยต้องการอพยพหลบภัย

Chase: คุณไปคุยกับพวกเขาเถอะ อธิการบดี Lucilla ตอนนี้คุณรู้สถานการณ์โดยรวมของลาไฮรอยดีกว่าผม แล้วก็คุยกับ ผู้พเนจร ได้สะดวกกว่าด้วย

Chase: หึๆ... ถ้ายังมีอะไรอยากจะถามผมอีก ก็ถามมาได้เลยนะ อธิการบดี Lucilla

Lucilla: ท่านเลือกที่จะเชื่อใจ ผู้พเนจร และยอมให้เขาใช้ Exostrider ทันทีโดยไม่ลังเล เรื่องนี้เกินความคาดหมายของฉันไปหน่อย มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ?

Chase: อธิการบดี Lucilla ผมไม่เหมือนคุณหรอกนะ ผมเป็นนักธุรกิจ และนักธุรกิจย่อมเชื่อมั่นในวิสัยทัศน์การลงทุนของตัวเองเสมอ

Chase: เธรโนเดียนพร้อมจะอาละวาดได้ทุกเมื่อ ในสถานการณ์แบบนี้ เราต้องสละลาไฮรอย

Chase: อีกทั้งในเวลาสั้นๆ แค่นี้ เราจะเคลื่อนย้าย Exostrider ไปที่อื่นก็ไม่ได้เหมือนกัน และมันเองก็ต้องถูกทอดทิ้งอยู่ดี แล้วทำไมถึงไม่ให้โอกาส ผู้พเนจร ได้ลองทุ่มสุดตัวดูสักครั้งล่ะ?

Lucilla: เข้าใจแล้วค่ะ แต่ถึงยังไงพวกเราก็ต้องวางแผนรับมือกับกรณีเลวร้ายที่สุดไว้ด้วยนะคะ

Chase: แน่นอนอยู่แล้วละ อธิการบดี Lucilla ถ้าสุดท้ายแล้วยังล้มเหลวอีก เราจะใช้ มาตรการสำรอง... นั่นคือการเปิด "ม่านรัตติกาล"

ไปยังดาดฟ้าของสถาบัน

Abby: ตาลุงคนเมื่อกี้น่ะ อยู่ใกล้ๆ แล้วสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตเลย...

Abby: สหพันธรัฐใหม่นี่มันเป็นที่แบบไหนกันแน่นะ! คนที่นั่นหลอนแบบนี้กันทุกคนรึเปล่า?

ผู้พเนจร: ถ้าอนาคตได้ไปเห็นด้วยตาตัวเอง ก็จะรู้เองแหละ

ศาสตราจารย์ Sakya: เธอคือ ผู้พเนจร ใช่ไหม? ฉันชื่อ Sakya รับผิดชอบเรื่องการติดตามและประเมินผลการทดสอบโดยรวม

ศาสตราจารย์ Sakya: Lucilla อธิบายที่มาที่ไปของเรื่องนี้ให้ฉันฟังคร่าวๆ แล้วละ

ศาสตราจารย์ Sakya: การทดสอบอัตราซิงโครไนซ์ครั้งนี้จะเข้มข้นมากกว่าปกติ เพื่อยืนยันว่าเธอจะสามารถรับแรงกดดันต่อระบบประสาทระดับสูง ที่เกิดขึ้นเมื่อเชื่อมต่อกับ Exostrider ได้อย่างไม่มีปัญหา

ศาสตราจารย์ Sakya: เอาละ ตั้งค่าระบบภายในห้องควบคุมเรียบร้อยแล้ว ห้องจำลองการควบคุมอยู่ข้างๆ ตรงนั้นนะ พวกเราจะเฝ้าดูค่าการตรวจวัดของเธอตลอดเวลา

ศาสตราจารย์ Sakya: หวังว่า... เธอจะผ่านการทดสอบไปได้ด้วยดีนะ

สำเร็จการทดสอบอัตราซิงโครไนซ์

ผู้พเนจร: ...เธอออกจากบ้านที่ทะเลสาบกินนุงกาเมียร์มาถึงที่นี่ได้ยังไงเนี่ย?

ศาสตราจารย์ Sakya: เธอชอบเดินเตร่มาแถวสถาบันบ่อยๆ ปกติหุ่นยนต์ที่คอยดูแลจะรีบพาเธอออกไปนะ แต่วันนี้เหมือนจะไม่ยอมไปง่ายๆ

ผู้พเนจร: เดี๋ยวพวกเรากลับไปด้วยกันนะ ตกลงไหม?

"Aemeath": ...

ศาสตราจารย์ Sakya: รู้จักสิ ฉันเคยสอนเธอเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ตอนนั้นเธอทำให้ฉันหัวร้อนจนฟิวส์ขาดอยู่บ่อยๆ แต่เธอก็ไม่เคยเก็บมาใส่ใจเลยสักครั้ง

ผู้พเนจร: (ในงานแฟนมีตตอนนั้น... ได้ยินคนในงานพูดถึงศาสตราจารย์คนนี้ว่าเคยสอน Aemeath แล้วก็เป็นห่วงเธอมากด้วย)

ศาสตราจารย์ Sakya: คาบสุดท้ายที่ฉันสอนเธอ เธอดันเขียนเป้าหมายในอนาคตว่าอยาก "กอบกู้โลก"... มันใช่สิ่งที่ซิงโครนิสต์ควรเขียนที่ไหนกันล่ะ? ฉันก็เลยดุเธอไปยกใหญ่ ให้กลับไปเขียนมาใหม่

ศาสตราจารย์ Sakya: แต่เธอก็ไม่โกรธหรอกนะ แค่หยิบแบบฟอร์มแล้วเดินยิ้มแฉ่งออกไป แต่หลังจากนั้น... เธอก็ไม่เคยออกมาจากห้องควบคุมอีกเลย

ศาสตราจารย์ Sakya: ถึงตอนนี้เธอจะกลับมาแล้ว แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับไม่ได้กลับมา เป็นนักเรียนที่ชวนให้ปวดหัวจริงๆ

"Aemeath": ...

ศาสตราจารย์ Sakya: Lucilla บอกฉันว่า เธอคือคนในครอบครัวของ Aemeath... เป็นเรื่องจริงเหรอ?

ผู้พเนจร: ใช่แล้ว

ศาสตราจารย์ Sakya: เธอตั้งใจจะควบคุม Exostrider เข้าไปในสไตรเดอร์เกต เพื่อจะตามหา Aemeath กลับมาเหรอ?

ผู้พเนจร: ใช่แล้ว

ศาสตราจารย์ Sakya: ฟังดูเป็นความคิดที่เพ้อเจ้อ บ้าบิ่น แล้วก็พิสดารสิ้นดีเลยนะ ไม่มีใครรู้หรอกว่าหลังประตูบานนั้นมันคืออะไร

ผู้พเนจร: ฉันเข้าใจดี

ศาสตราจารย์ Sakya: ...หลังจากที่ Aemeath หายตัวไปในตอนนั้น ในห้องควบคุมมีข้อมูลอัตราซิงโครไนซ์ที่สูงผิดปกติหลงเหลืออยู่ แต่เพราะตัวเธอไม่อยู่ให้ยืนยัน สุดท้ายข้อมูลนั้นก็ไม่มีการบันทึกไว้ในแฟ้มอย่างเป็นทางการ

ศาสตราจารย์ Sakya: ผลการทดสอบอัตราซิงโครไนซ์ของเธอน่ะ ต่ำกว่า Aemeath ในตอนนั้นนิดหน่อย แต่บางค่าก็สูงกว่า เธอผ่านเกณฑ์แล้วนะ ผู้พเนจร

ศาสตราจารย์ Sakya: ถึงผลการทดสอบจะออกมาแล้ว แต่การเดินเครื่อง Exostrider ยังต้องใช้เวลาเตรียมการ ต้องรออีกประมาณสองวัน

ศาสตราจารย์ Sakya: เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว เราจะแจ้งให้ทราบนะ

"Aemeath": ...ตลับ... เทป...

รอสองวัน

อ่านข้อความจาก Mornye

ไปยังสถาบันวิจัย

Abby: เราจะไปบุกรังของเจ้าลูกตายักษ์นั่นแล้วเหรอ?

ผู้พเนจร: อืม Abby ถ้ารู้สึกว่าสู้พลังมันไม่ไหว ก็ไม่ต้องไปฝืนต้านมันหรอกนะ เข้าใจไหม?

Abby: ต้องไหวอยู่แล้วสิ! เอ่อ... แต่ตอนนี้ก็ยังไม่รู้ละนะ ว่าเจ้านั่นที่อยู่หลังประตูจะสู้มือขนาดไหน...

ผู้พเนจร: ตอนนี้เป้าหมายของเราคือเก็บข้อมูลกับตามหา Aemeath ให้เจอ ถ้าจะปะทะกับ Aleph-1 โดยตรง อย่างน้อยก็ต้องรอให้แกนปฏิกรณ์จำลองพร้อมก่อน

ไปยังห้องโถงของสถาบันวิจัย

Lynae: ฉันรีบพุ่งไปถามศาสตราจารย์ Mornye แบบด่วนจี๋เลย เธอลังเลอยู่แป๊บนึง แต่สุดท้ายก็ยอมบอก

Lynae: อื้ม... คือฉันเป็นห่วงน่ะ ก็เลยอยากมาดูว่าคุณเป็นยังไงบ้าง!

Lynae: ผู้พเนจร คุณจะไปควบคุม Exostrider แล้วสินะ

Lynae: คุณ... ตื่นเต้นบ้างหรือเปล่า?

Lynae: ฉันรู้ว่าคุณน่ะเป็นซูเปอร์ฮีโร่อยู่แล้ว แต่เรื่องนี้ยังไม่เคยมีใครทำมาก่อนเลยนี่นา

Lynae: ไม่มีใครรู้ว่า Exostrider จะขยับได้จริงไหม แล้วจะเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้นหรือเปล่า

Lynae: ช่วงนี้บรรยากาศในสถาบันก็ดูอึดอัด อาจารย์ทุกคนยุ่งกันไปหมด แม้แต่ Exoswarm บริเวณนี้ก็เริ่มอยู่ไม่สุข...

ผู้พเนจร: Lynae เธอกังวลอยู่ใช่ไหม?

Lynae: ...เฮ้อ! ฉันกังวลอยู่แล้วละ เก็บอาการไม่อยู่จนคุณดูออกซะงั้น

Lynae: หลังสอบเข้าสถาบันได้แล้ว ฉันนึกว่าวันเวลาต่อจากนี้จะยุ่งจนหัวหมุนและสนุกสนานเหมือนที่เคยเป็น แล้วฉันก็จะได้ใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างคุ้มค่า

Lynae: แต่พอจะตั้งใจเรียนแบบจริงๆ จังๆ ชีวิตนักเรียนของฉันก็เหมือนกับหมากฝรั่งที่เป่าจนแตกโพล๊ะเข้าหน้าตัวเองเต็มๆ

Lynae: ทั้งเธรโนเดียน สสารสุญตา แฟรกต์ซิดัส... สิ่งพวกนี้คอยจับจ้องสถาบันอยู่ แต่ฉันกลับไม่มีปัญญาช่วยคุณเดินเครื่อง Exostrider เพื่อหยุดยั้งวิกฤตเหล่านี้ได้เลย

Lynae: สุดท้ายก็ได้แต่มองดูคุณออกไปเสี่ยงภัยคนเดียว... ฉันนี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ

ผู้พเนจร: แต่สิ่งที่ฉันไม่อยากเห็นเลยก็คือ การที่ทุกคนในลาไฮรอยต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อช่วยฉันต่างหากล่ะ

ผู้พเนจร: แน่นอนว่าถ้าสถานการณ์ลุกลามไปถึงขั้นเลวร้ายที่สุด พวกเราก็จะต้องเผชิญหน้าไปด้วยกัน

ผู้พเนจร: แต่ตอนนี้พอได้เห็นนักเรียนที่มาไล่ตามความฝันด้านงานวิจัยที่ลาไฮรอย ฉันก็ยิ่งอยากให้ "นักเรียนได้ทำหน้าที่ของนักเรียน"

Lynae: นี่มันเดอะแบกของแท้เลย! ...ทั้งที่คุณเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นของฉันเองนะ

Lynae: อะไรเนี่ย... ทั้งที่ก็เป็นนักเรียนเหมือนกัน ไหงมองพวกเราเป็นเด็กไปซะงั้น?

Lynae: แต่ว่า... ฉันก็เข้าใจที่คุณอยากจะสื่อแหละ

Lynae: โธ่เอ๊ย ดันทำให้คุณเสียเวลาคุยกับฉันในเวลาแบบนี้ซะงั้น... ฉันนี่มันง้องแง้งจริงๆ

Lynae: แต่ฉันก็ไม่คิดจะมองดูคุณไปเสี่ยงโดยไม่ทำอะไรหรอกนะ ฉันพร้อมตอบรับคำขอของสถาบันเพื่อร่วมปฏิบัติการกับคุณทุกเวลาเลย

Lynae: แค่คิดก็น่าสนุกแล้ว

Lynae: ศาสตราจารย์ Mornye รออยู่ข้างหน้าแน่ะ เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ คุณเพื่อน!

ไปพบ Mornye

Valentina: ทางเชื่อมต่อชั่วคราวสร้างเสร็จแล้วค่ะ ตอนนี้สามารถเดินทางไปถึงคีย์สโตนได้โดยตรงเลย

Valentina: แบล็กชอร์จะจัดกำลังคนมาสแตนด์บายที่สถาบันวิจัยสเปซเทรค ถ้าต้องการให้เราช่วยเหลืออะไร ก็ติดต่อมาได้ตลอดเลยนะคะ

Mornye: ขอบคุณค่ะ เพราะทุกคนจากแบล็กชอร์ช่วยกันเต็มที่ สถาบันวิจัยเลยสร้างโครงสร้างระบบข้อมูลสำเร็จได้ภายในเวลาสั้นๆ

Valentina: สถานการณ์ของลาไฮรอยเป็นเรื่องที่ต้องจัดการเป็นอันดับแรกในแผนรับมือวิกฤต นี่เป็นการตัดสินใจร่วมกันของ Shorekeeper กับระบบเธทิส... ศาสตราจารย์ Mornye คนที่คุณรออยู่มาถึงแล้วค่ะ

Mornye: อ๊ะ... รุ่นพี่ มาแล้วเหรอคะ

ผู้พเนจร: อีกฝั่งก็คือจุดที่มีสไตรเดอร์เกตตั้งอยู่สินะ?

Mornye: ใช่ค่ะ ทางเชื่อมต่อที่เราสร้างขึ้นชั่วคราวนี้จะเชื่อมไปยังที่ราบดิมร์ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณใต้ดินในส่วนลึกของป่าบียาร์เตอร์

Mornye: ทั้งสไตรเดอร์เกตและคีย์สโตน ล้วนตั้งอยู่ภายในพฤกษาโซลเวย์นซึ่งเป็นใจกลางของที่ราบดิมร์ อธิการบดี Lucilla พาคนลงไปล่วงหน้าแล้ว พอรุ่นพี่เข้าไป พวกเขาจะรอรับอยู่ที่อีกฝั่งค่ะ

Mornye: แล้วก็...

นักวิจัยที่รีบร้อน: แฮ่ก... แฮ่ก... เธอวิ่งเร็ว... เกินไปแล้ว...!

Mornye: เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?

นักวิจัยที่รีบร้อน: ศาสตราจารย์ Mornye เมื่อกี้จู่ๆ เธอก็วิ่งไปที่ห้องเก็บตลับเทป แล้วก็... หยิบเทปนั้นออกมาค่ะ

Mornye: นี่คือ...

ผู้พเนจร: ขอฉันดูหน่อยได้ไหม?

ผู้พเนจร: เดี๋ยวจะคืนให้นะ Mornye เธอเจอเบาะแสอะไรบ้างไหม?

Mornye: หมายเลขนี้... ฉันเคยเห็นในแฟ้มประวัตินักเรียน ตอนที่ตรวจร่างกายให้เธอเมื่อไม่กี่วันก่อน นี่เป็นตลับเทปของ Aemeath เองค่ะ หลังจากที่เธอหายตัวไปในตอนนั้น เราก็เก็บมันไว้ในห้องเก็บตลับเทปมาโดยตลอด

ผู้พเนจร: ทำไมเธอถึงอยากได้ตลับเทปนี้ล่ะ?

"Aemeath": ...

Mornye: ดูเหมือนว่าเธอจะทำไปโดยไม่รู้ตัวนะ

Mornye: คุณหมอ Herssen เคยอธิบายไว้ว่า "ร่างเปล่า" ของสิ่งมีชีวิตคล้าย Exoswarm นี้ มีความถี่ที่ผูกโยงกับ Aemeath

Mornye: นี่อาจเป็นสัญชาตญาณที่หลงเหลืออยู่ใน "ร่างเปล่า" ก็ได้นะคะ เพราะสำหรับนักเรียนแล้ว ตลับเทปเป็นหลักฐานสำคัญที่ใช้ยืนยันตัวตน หรือไม่ก็อาจเป็นกระแสความคิดเลือนรางบางอย่างที่ Aemeath ส่งมาจากอีกฝั่งของสไตรเดอร์เกต... ตอนนี้ฉันเองก็ยังฟันธงไม่ได้ว่าเป็นกรณีไหน

Mornye: แต่การพกตลับเทปติดตัวเมื่อเดินทางเข้าสู่พื้นที่ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนอย่างเขตพายุสุญตา ก็เป็นข้อกำหนดอย่างหนึ่งในการสำรวจอยู่แล้ว แล้วตลับเทปของรุ่นพี่ล่ะคะ เอามาด้วยหรือเปล่า?

ผู้พเนจร: เอามาแล้วละ ฉันพกติดตัวไว้ตลอดเลย

ผู้พเนจร: Mornye งั้นฉันจะออกเดินทางไปที่ราบดิมร์เดี๋ยวนี้เลยนะ

Mornye: ...ฉันต้องคอยรับข้อมูลอยู่ที่สถาบันวิจัย เพื่อเตรียมทำแกนปฏิกรณ์จำลองให้เสร็จสมบูรณ์ คงไปกับรุ่นพี่ไม่ได้

Mornye: แต่ฉันจะคอยสนับสนุนปฏิบัติการของรุ่นพี่จากที่นี่อย่างเต็มที่ รุ่นพี่เองก็ต้อง... ระวังตัวด้วยนะคะ

ผู้พเนจร: งั้นก็ฝากเธอเป็นแนวหลังให้ฉันด้วยนะ Mornye

ผู้พเนจร: มีประสบการณ์เรื่องเฮลิออสซะอย่าง ฉันเชื่อว่าแกนปฏิกรณ์จำลองที่สร้างจากมือของเธอ จะต้องสำเร็จลุล่วงด้วยดีแน่นอน

Mornye: ค่ะ ฉันจะทำตามความคาดหวังของรุ่นพี่ให้ได้นะ นี่คือ... สัญญาครั้งใหม่ของเรา

ผู้พเนจร: เราไปกันเถอะ

ไปยังที่ราบดิมร์โดยใช้เส้นทางชั่วคราว

ไปถึงที่ราบดิมร์

ไปพบกับ Lucilla

Abby: แหวะ! ฉันก็สดใสอยู่ดีๆ ไหงเจ้าลูกตาเน่ามันเหม็นฉึ่งขึ้นมาแบบนี้ล่ะ...!

ผู้พเนจร: ต้นไม้เรืองแสงต้นมหึมาที่อยู่ไกลๆ นั่น คือพฤกษาโซลเวย์นงั้นเหรอ...

ผู้พเนจร: (มิโกะคนนั้น...)

Lucilla: รอเดี๋ยวสิ ก่อนจะไป ทักทายเขาสักหน่อยสิ

Lucilla: เธอคนนี้คือ Hiyuki ที่ฉันเคยพูดถึงก่อนหน้านี้ไง ที่เราติดตั้งเครื่องตรวจสอบได้รวดเร็วขนาดนี้ ก็เพราะว่าเธอช่วยหาข้อมูลสถานการณ์ด้านล่างไว้ให้ก่อนแล้ว

Lucilla: เห็นพายุหิมะที่อยู่ไกลๆ ตรงนั้นไหม? เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วที่ราบดิมร์เคยเกิดรอยแยกจนสสารสุญตารั่วไหลออกมา ตอนนั้นก็ได้ Hiyuki นี่แหละที่บุกเดี่ยวลงไปถึงบริเวณใต้ดิน แล้วผนึกมันเอาไว้

Lucilla: เพราะได้แรงสนับสนุนจากเธอ สหพันธ์สเปซเทรคและชาวโรญาจึงร่วมมือกันเสริมความแข็งแกร่งของผนึก เพื่อปิดรอยแยกนั้นได้สำเร็จ

Hiyuki: อืม Lucilla เล่าให้ฉันฟังคร่าวๆ เกี่ยวกับเรื่องราวที่เด็กคนนั้นเคยทำแล้วละ เธอเป็นเด็กดีที่เข้มแข็งมาก... แต่ไม่ว่าเธอจะเข้มแข็งแค่ไหน ก็ยังเป็นแค่ "เด็กนักเรียน" อยู่ดี

Hiyuki: การปล่อยให้เด็กต้องแบกรับภาระในการเป็น "คนเข้มแข็ง" นับว่าเป็นความบกพร่องของผู้ใหญ่อย่างพวกเรานะ

Hiyuki: ฉันเคยลองใช้ชิราโทริตัวนี้ออกตามหาในบริเวณที่สสารสุญตาหนาแน่นดูแล้ว ฉันมั่นใจว่าเคยจับสัญญาณความถี่ของเธอได้

Hiyuki: เธอยังคงรออยู่ในส่วนลึกของสสารสุญตาแน่นอน อุดมการณ์ของสหพันธ์สเปซเทรคอาจถูกต้องก็จริง แต่การที่คุณอยากช่วยใครสักคน ฉันเองก็เข้าใจความรู้สึกนั้นมากกว่าใครเลยละ

Lucilla: เอาละ! คงพูดเรื่องพวกนี้มากไปกว่านี้ไม่ได้แล้วละนะ ถ้าทั้งสองฝ่ายมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน ก็ลงตัวที่สุดแล้วละ

Lucilla: ก่อนหน้านี้เธอกังวลว่าแฟรกต์ซิดัสจะถือโอกาสลงมือไม่ใช่เหรอ? พอเธอเข้าไปในสไตรเดอร์เกต Hiyuki จะรับหน้าที่เฝ้าระวังอยู่แถวนี้เอง

Lucilla: Hiyuki เคยรับมือกับเธรโนเดียนในอาชิโนะฮาระมายาวนาน งัดข้อกับแฟรกต์ซิดัสมานับครั้งไม่ถ้วน เรื่องแบบนี้ของถนัดเลยละ จริงไหม Hiyuki?

Hiyuki: อืม สมาชิกแฟรกต์ซิดัสสองคนนั้นน่ะ ฉันจะตามรอยพวกมันไปเอง

Hiyuki: รับนี่ไปสิ

Hiyuki: ในตัวชิราโทริมีอาคมของฉันอยู่ มันจะคอยปกป้องคุณเอง

Hiyuki: และถ้าคุณหลงทางท่ามกลางสสารสุญตา มันจะช่วยนำทางให้คุณได้ช่วงหนึ่ง

Lucilla: Hiyuki เป็นสมาชิกหน่วยปฏิบัติการเฉพาะกิจของสถาบันสตาร์ทอร์ช ถึงจะไม่เปิดเผยตัว แต่ก็คอยช่วยเหลือทุกคนในสถาบันมาตลอดเลยนะ

Hiyuki: ในเวลาที่คุณเผชิญหน้ากับเธรโนเดียน ถ้าต้องการความช่วยเหลือ...

Hiyuki: ...ก็อธิษฐานขอพรกับฉันได้เลยนะ

Lucilla: งั้นฉันขออธิษฐานก่อนเลยแล้วกัน? ขอให้เธอปกป้องพื้นที่รอบนอกของที่ราบดิมร์ให้ปลอดภัยหายห่วงด้วยเถอะ~

Lucilla: Hiyuki เป็นคนพูดน้อยน่ะ แต่ถ้าได้ใช้เวลาอยู่กับเธอมากขึ้น ก็จะรู้ว่าเธอเป็นคนน่าสนใจมากเลยนะ

ผู้พเนจร: ก่อนหน้านี้คุณไม่ยอมแนะนำเธอให้ฉันรู้จักเลย ทำไมตอนนี้ถึงไม่ปิดบังแล้วล่ะ?

Lucilla: ในเมื่อปิดบังไม่อยู่แล้ว ก็เปิดเผยไปเลยดีกว่า พลังของเธอสองคนแข็งแกร่งกันทั้งคู่ ร่วมมือกันไว้จะปลอดภัยกว่านะ

ผู้พเนจร: เรื่องอธิษฐานที่เธอพูดถึง มันหมายความว่ายังไงเหรอ?

Lucilla: ก็ตรงตัวตามคำพูดนั่นแหละ แต่ถ้ายังไม่ถึงเวลาจริงๆ ก็อย่าเพิ่งอธิษฐานกับเธอจะดีกว่านะ

Lucilla: การทำให้คำอธิษฐานเป็นจริงน่ะ... มันมีราคาที่ต้องจ่ายเสมอ

Lucilla: ข้อมูลเชิงลึกทั้งหมดเกี่ยวกับสสารสุญตาที่มีความความเข้มข้นสูง เราสรุปเป็นรายงานส่งไปให้เธอแล้วนะ สามารถเปิดดูได้ทุกเมื่อเลย

Lucilla: ระหว่างที่ Chase อยู่ด้วย ก็มีข้อมูลบางอย่างฉันไม่สะดวกอธิบาย แต่คิดว่าเธอคงเข้าใจนะ ปฏิบัติการครั้งนี้เป็นการลงทุนที่เขาจะได้กำไรแน่นอน แต่เธอกลับเป็นฝ่ายต้องเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยง

Lucilla: เธอเคยเข้าไปในมิติสุญตาและเผชิญหน้ากับมันมาแล้ว ถ้าอีกฟากของสไตรเดอร์เกตมีร่างจริงของ Aleph-1 อยู่ ก็มีความเป็นไปได้อย่างมากว่าเธอจะถูกมันจับจ้องทันทีที่เข้าไป... และปฏิบัติการครั้งนี้ก็คงไม่ง่ายเลย

Lucilla: ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น Exostrider ที่ยังฟื้นตัวไม่เต็มที่อาจจะต้านทาน Aleph-1 ไม่ไหว ทางสหพันธ์สเปซเทรคคงไม่ยอมเสี่ยงยื่นมือเข้าไปช่วยเธอ ในช่วงที่สสารสุญตาใกล้จะปะทุขึ้นมาหรอกนะ

Lucilla: ...เมื่อเข้าสู่ประตูบานนั้นไปแล้ว เธอจะต้องเผชิญกับอันตรายเพียงลำพัง เตรียมตัวเตรียมใจไว้พร้อมหรือยังล่ะ ผู้พเนจร?

ผู้พเนจร: สถานการณ์แบบนี้ฉันเจอมาไม่รู้กี่ครั้งแล้วละ

ผู้พเนจร: ถ้ามัวแต่ห่วงว่าจะรอดพ้นจากอันตรายได้อย่างปลอดภัย ฉันก็คงฟันฝ่าเรื่องราวต่างๆ จนสำเร็จไม่ได้ แล้วก็คงไม่มายืนอยู่ตรงนี้หรอก

ผู้พเนจร: เพราะฉะนั้น... ขอบคุณมากนะที่เป็นห่วง อธิการบดี Lucilla ฉันเตรียมพร้อมแล้วละ

Lucilla: หึ... ดีมาก ในเมื่อเธอมุ่งมั่นขนาดนี้ ฉันก็สบายใจแล้วละ

Lucilla: ฉันและคนอื่นๆ จะเฝ้าติดตามสถานะของระบบป้องกันสสารสุญตาอยู่ที่นี่ ถ้ามีอะไรผิดปกติ ฉันซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบประจำสถาบันจะรีบตอบสนองทันที

Lucilla: เราจะคอยติดต่อกับเธอไว้ตลอดนะ แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ถึงแม้ระบบยังเก็บข้อมูลได้ต่อเนื่อง แต่การ "สลายตัว" ของสสารสุญตา จะทำให้การสื่อสารทั้งหมดไม่เสถียร...

Lucilla: เมื่อเธอเข้าไปในห้วงมิติที่คีย์สโตนตั้งอยู่ มีโอกาสสูงมากที่สัญญาณจะขาดหาย ถ้าเป็นแบบนั้นเธอจะต้องตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวเองนะ

ผู้พเนจร: เข้าใจแล้ว

นักวิจัยสหพันธ์สเปซเทรค: อธิการบดี Lucilla คะ เราตรวจสอบสภาพร่างกายของเธอเรียบร้อยแล้วเช่นกันค่ะ ตอนนี้ยังไม่พบแนวโน้มของการปนเปื้อนสสารสุญตา สถานะโดยรวมคงที่ค่ะ

Lucilla: ไปเถอะ นักเรียนใหม่ของวิทยาลัยราเบลล์~

Lucilla: อาจารย์และนักเรียนของสถาบันสตาร์ทอร์ช ต่างเฝ้ารอช่วงเวลาที่ Exostrider จะได้เดินเครื่องอย่างเป็นทางการมาตลอด ขอให้เธอกลับมาพร้อมกับชัยชนะอันยิ่งใหญ่นะ

ไปยังคีย์สโตน

ผู้ติดต่อจากสหพันธ์สเปซเทรค: ค่าที่วัดได้จากเครื่องวัดสสารสุญตาอยู่ในระดับคงที่ บริเวณคีย์สโตนไม่มีคลื่นผันผวนผิดปกติ

ผู้ติดต่อจากสหพันธ์สเปซเทรค: สภาพร่างกายของ ผู้พเนจร เป็นไปตามที่คาดไว้... ค่าต่างๆ ปกติดี...

ผู้ติดต่อจากสหพันธ์สเปซเทรค: ความถี่... ซ่าาา... เริ่มดีเลย์... ซ่าาา...

ผู้พเนจร: (สัญญาณขาดไปแล้ว... เงียบกริบเลย...)

ผู้พเนจร: (รอบๆ นี้คือ... Soliskin งั้นเหรอ?)

เหล่า Soliskin: จู้วววว!

ผู้พเนจร: (เจ้าตัวเล็กพวกนี้ อยากพาฉันไปส่งที่พฤกษาโซลเวย์นเหรอ?)

ผู้พเนจร: งั้นก็ไปด้วยกันเถอะ เจ้าตัวเล็กทั้งหลาย

มุ่งหน้าต่อ เพื่อไปยังคีย์สโตน

ผู้พเนจร: (Soliskin หลอมรวมเข้าไปในระบบราก)

ผู้พเนจร: (พวกมันไม่ได้อาศัยต้นสุริยะเพื่อกลับไปหา Exostrider... แต่กำลังใช้ตัวเองเติมเต็มผนึกคีย์สโตน...)

ไปข้างหน้าต่อ

ไปยังคีย์สโตน

เปิดใช้งานคีย์สโตน

มุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกของสุญตา

ผู้พเนจร: รู้สึกเหมือนจะเวียนหัวนิดหน่อย...

ผู้พเนจร: (Aemeath เคยบอกไว้ว่า มิติสุญตาในส่วนลึกของหลุมดำเธรโนเดียน เป็นห้วงมิติซับซ้อนที่ดูเหมือนกล้องคาไลโดสโคป)

ผู้พเนจร: (มิติและกาลเวลาของที่นี่ไม่ต่อเนื่องกันและปั่นป่วนจริงด้วย อีกฝั่งของประตูก็คือภายในของ Aleph-1 แล้วงั้นเหรอ?)

ตามหาความถี่ของ Aemeath

ผู้พเนจร: (เงาคนพวกนั้น... สวมเครื่องแบบของสหพันธ์สเปซเทรคและเผ่าโรญา)

ผู้พเนจร: (พวกเขากำลังยกมือขึ้นทำอะไรก็ไม่รู้... มองไม่ชัดเลย)

เข้าใกล้ความถี่ของ Aemeath

ผู้พเนจร: (ความถี่นั่น... หรือจะเป็น Aemeath?)

ผู้พเนจร: Aemeath!

Aemeath: ประกายแสงแห่งจุดกำเนิด พวกเราฉันกับ Exostriderจะค้ำจุนไว้เอง

ตามหาร่องรอยของ Aemeath

กลับไปยังลาไฮรอยที่ถูกพายุสุญตาปกคลุม

ไปยังที่ราบดิมร์

ผู้พเนจร: (สสารสุญตาปนเปื้อนรุนแรงมาก... อาการของพวก Soliskin ก็น่าเป็นห่วง)

ผู้พเนจร: (นกสีขาวตัวนี้... เป็นของ Hiyuki งั้นเหรอ?)

ผู้พเนจร: ดีล่ะ พาฉันไปหา Hiyuki เถอะ

ตามนกสีขาวไป

ผู้พเนจร: (...มันจะพาฉันไปที่ไหนกันนะ?)

ตาม Denia ให้ทัน

ไปยังตำแหน่งปิดผนึกที่ Hiyuki ทิ้งไว้

ผู้พเนจร: คุณรู้จัก Denia ด้วยเหรอ?

Hiyuki: Lucilla ขอให้ฉันช่วยดูแลเด็กๆ ของสถาบันน่ะ อันที่จริงเธอดูไม่ค่อยปกติตั้งแต่แรกแล้ว...

Hiyuki: แต่ต่อมา... เธอก็พยายามอย่างหนักที่จะปรับตัวให้เข้ากับนักเรียนคนอื่นๆ และเธอก็ดู... มีความสุขมากจริงๆ

ผู้พเนจร: คุณคอยเฝ้าดู Denia อยู่ที่นี่มาตลอดเลยเหรอ?

Hiyuki: ถูกต้อง... พอสัมผัสได้ถึงการปะทุของเธรโนเดียน ฉันก็ขอให้ชิราโทริช่วยสืบหา จนมาถึงที่ราบดิมร์นี่

Hiyuki: เด็กคนนั้นคงถูกแฟรกต์ซิดัสครอบงำอยู่ แต่ดูจากสิ่งที่เธอทำไปเมื่อครู่ เธอน่าจะยังมีสติของตัวเองหลงเหลืออยู่บ้าง

Hiyuki: เธอใช้พายุสุญตาหลบหนีไปทั่ว ส่วนฉันก็ไม่อยากลงมือสังหารเธอ... ก็เลยยังหาโอกาสเหมาะๆ ไม่ได้สักที

Hiyuki: รอฉันเดี๋ยวนะ ผนึกนี้สร้างขึ้นด้วย "กายาบุพพนิมิต"... อืม เข้าใจง่ายๆ ว่า ฉันดึงเอาความเป็นไปได้อันมหาศาลของตัวเองในอนาคตมาไว้ที่นี่ เพื่อกดทับสสารสุญตาไว้

Hiyuki: ดังนั้นการปลดผนึกก็คือการเก็บเอาความเป็นไปได้เหล่านั้นกลับคืนมา ให้ฉันจัดการเองเถอะนะ

ผู้พเนจร: ตกลง ถ้างั้นก็รบกวนด้วยนะ

Hiyuki: แต่ว่า... Aleph-1 กำลังอยู่ในช่วงปะทุ ถ้าเปิดผนึกนี้แล้ว ฉันไม่มั่นใจนะว่าจะปิดผนึกกลับคืนได้อีกหรือเปล่า

Hiyuki: ในช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด คุณกลับเลือกวิธีที่อันตรายที่สุด

Hiyuki: ฉันรู้ว่าคุณมีพลังแข็งแกร่ง แล้วก็รู้ว่าคุณเป็นฝ่ายชนะมาโดยตลอด

Hiyuki: การเลือกที่จะเสี่ยงแบบนี้... เพราะคุณมั่นใจว่ายังไงก็ไม่แพ้? เพราะคุณเอาชนะเธรโนเดียนได้เสมองั้นเหรอ?

ผู้พเนจร: เปล่าเลย ฉันเคยพ่ายแพ้มาแล้ว และฉันก็ไม่คิดว่าจะมีใครชนะไปตลอดด้วย

ผู้พเนจร: ถ้าฉันชนะมาตลอดจริงๆ ฉันก็คง... ไม่ต้องสูญเสียความทรงจำแล้วออกเดินทางใหม่ โซลาริสก็ไม่ต้องถูกอาดูรการณ์คุกคามอยู่ตลอดแบบนี้หรอก

ผู้พเนจร: ที่ฉันทำแบบนี้ ก็เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ฉันทำได้ และฉันเห็นว่าจำเป็นต้องทำ

Hiyuki: สิ่งที่ฉันอยากถามคือ... แล้วตัวคุณล่ะ?

ผู้พเนจร: ฉันอาจจะหลงอยู่ในมิติสุญตา หรืออาจจะเจอวิธีแก้ปัญหาในนั้นก็ได้ ฉันเองก็ไม่รู้หรอก

ผู้พเนจร: แต่ถ้าไม่ลองดู เราก็ไม่มีวันรู้ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง

ผู้พเนจร: สิ่งที่น่ากลัวกว่าความล้มเหลว คือการที่ฉันไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่ต่างหากล่ะ

Hiyuki: สิ่งที่ต้องแลกมันหนักหนาเกินไป คุณเองก็แบกภาระไว้หนักอึ้งอยู่แล้ว ฉันนึกว่าคุณจะตัดสินใจได้รอบคอบกว่านี้ซะอีก

Hiyuki: การพ่ายแพ้ต่อเธรโนเดียนแม้เพียงครั้งเดียว ก็อาจก่อให้เกิดหายนะครั้งใหญ่ได้

Hiyuki: ถึงจะเป็นอย่างนั้น คุณก็ยังจะไปอีกเหรอ?

ผู้พเนจร: Hiyuki... Lucilla บอกฉันว่าคุณเคยรับมือกับเธรโนเดียนในอาชิโนะฮาระมายาวนาน

ผู้พเนจร: ฉันไม่รู้ว่าคุณต่อสู้กับเธรโนเดียนยังไง แต่ก็พอจะนึกภาพออกว่าการต่อสู้ในเมืองที่ใกล้จะวอดวายแบบนั้นมันหนักหนาสาหัสแค่ไหน ฉันขอถามคุณหน่อยสิ...

ผู้พเนจร: การที่คุณต่อสู้ในอาชิโนะฮาระ เพราะมั่นใจว่าจะชนะแน่นอนอย่างงั้นเหรอ?

Hiyuki: ...ไม่ ฉันไม่ได้มั่นใจ

Hiyuki: ไม่เคยมั่นใจเลย

ผู้พเนจร: เพราะฉะนั้นถ้าคุณเป็นฉัน... ก็คงตัดสินใจไม่ต่างกันหรอก

Hiyuki: เข้าใจแล้วละ

Hiyuki: รอสักครู่นะ ฉันจะไปจัดการกับผนึกซากุระเพลิง ใช้เวลาไม่นานหรอก

Hiyuki: เด็กคนนั้น...

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ มิโกะแห่งซากุระเพลิง แล้วก็ ผู้พเนจร

Hiyuki: ฉันดึงเอาอนาคตที่จะเป็นเรโซเนเตอร์ของเธรโนเดียนมาใช้จนหมดแล้ว แผนการของแกมันหมดความหมายแล้วละ

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ทุกย่างก้าวที่เราเดินล้วนมีความหมายนะ ท่านมิโกะ

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: เส้นทางของเรามักจะเวียนมาบรรจบกันเสมอ แต่ฉันกลับอยากให้ครั้งนี้ เป็นการพบกันครั้งแรกของเรามากกว่า

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: เพราะฉันเพิ่งมี "ผลงาน" อันทรงคุณค่าที่จะนำมาอวดพวกแกได้แล้ว

ผู้พเนจร: แกแฝงตัวเข้าไปในสหพันธ์สเปซเทรค ก็เพื่อจะใช้ Denia กับ Hiyuki เป็นเครื่องมือ แล้วหลอมรวมพวกเธอด้วยพลังของ Leviathan งั้นเหรอ?

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: Denia เป็นสิ่งที่แฟรกต์ซิดัสสร้างขึ้นมาอยู่แล้ว การถูกเอามาใช้งานเนี่ย ถือเป็นเกียรติยศสูงสุดของหล่อนเชียวนะ

ผู้พเนจร: สิ่งที่สร้างขึ้นมา?

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: หลังจากที่สร้าง Mya ล้มเหลว ฉันก็คิดมาตลอดว่า ถ้าเราสร้างภาชนะที่ดีพอขึ้นมาสักชิ้น แล้วใส่จิตวิญญาณของมิโกะแห่งซากุระเพลิงลงไป มันจะควบคุมพลังของเธรโนเดียนได้อย่างสมบูรณ์หรือเปล่า

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ส่วนผลลัพธ์... เธอเองน่าจะเข้าใจดีกว่าฉันนะ ท่านมิโกะ

Hiyuki: ...พูดไปก็ไร้ประโยชน์ แกถูกกำหนดให้ล้มเหลวมาตั้งแต่แรกแล้ว พาร่างอวตารที่น่ารังเกียจของแกไสหัวไปซะ

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ล้มเหลวงั้นเหรอ? ไม่หรอก... ฉันแค่กำลังแสดง "ความเป็นไปได้" อย่างหนึ่งให้โซลาริสได้เห็น

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ในเมื่อมี Denia คนแรกแล้ว ก็ย่อมมีคนถัดไป และถัดไปอีก... จนกว่าแฟรกต์ซิดัสจะได้ครอบครองเรโซเนเตอร์แห่งเธรโนเดียนที่สมบูรณ์และอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างแท้จริง

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: จากการนำกายาบุพพนิมิตของท่านมิโกะมาใช้ ก็น่าจะเห็นกันแล้วนี่นา ว่าเรโซเนเตอร์ของเธรโนเดียนได้ถือกำเนิดขึ้นมาจริงๆ

Denia: ...ช่วย... ช่วยด้วย...

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: น่าเสียดายนะ เธออุตส่าห์ดิ้นรนอยู่ในวงล้ออย่างสุดชีวิตมาตั้งนาน แต่จิตวิญญาณกลับไร้ค่าหาประโยชน์อะไรไม่ได้เลย คงต้องโยนทิ้งซะแล้วละ

Denia: ...

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ถึงปากจะบอกว่าไม่เต็มใจ แต่ภายในใจของเด็กคนนี้กลับว่างเปล่า ซึ่งตรงกับคุณสมบัติของ Aleph-1 เลยนะ สุดท้าย... สัญชาตญาณก็จะสั่งให้หล่อนวิ่งไล่ตามพลังของเธรโนเดียนอยู่ดี

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: อยากตามไปก็เชิญเลยสิ ถึงยังไง... แกก็ชอบ "กอบกู้" อยู่แล้วนี่ จริงไหม? ผู้พเนจร

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ส่วนร่างอวตารของฉัน พวกแกไม่ต้องเก็บมาใส่ใจให้ลำบากหรอก

ผู้พเนจร: มัวสนใจกับร่างอวตารแบบนี้ เสียเวลาเปล่าๆ...

ผู้พเนจร: ไปกันเถอะ Hiyuki ผนึกเปิดออกแล้ว เรายังมีเรื่องต้องทำอีก... Denia กำลังรอเราอยู่

Hiyuki: ถ้าคุณอยากรู้ ฉันจะเล่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับแฟรกต์ซิดัสให้ฟังนะ แต่ตอนนี้เรื่องของ Denia เร่งด่วนกว่า

ผู้พเนจร: ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับแฟรกต์ซิดัส... ก็คงหนีไม่พ้นที่ผู้นำของพวกมันต้องการใช้พลังในฐานะมิโกะแห่งซากุระเพลิงของคุณใช่ไหมล่ะ?

ผู้พเนจร: อย่างที่คุณพูดไว้ก่อนหน้านี้ คุณได้ดึงความเป็นไปได้ที่จะเป็นเรโซเนเตอร์ของเธรโนเดียนออกไปจนหมดแล้ว พวกคุณก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันแล้ว

ผู้พเนจร: แต่ Denia นี่สิ สถานการณ์ของเธอดูแย่มากจริงๆ

Hiyuki: เกรงว่าเด็กคนนั้นคงจะ...

ตามหา Denia

Denia: อย่าเข้าไป... ในนั้น...

Hiyuki: พักผ่อนสักพักเถอะนะ

Hiyuki: ขอโทษนะ ฉันกำลังคิดว่าถ้ามัวแต่รอให้สสารสุญตาแผ่กระจายออกมาเอง มันจะเสียเวลาเกินไป แบบนี้น่าจะเร็วกว่า

Hiyuki: ทางนี้ฉันจะจัดการเอง เวลาที่คุณตกลงไว้กับคุณ Chase เหลือไม่มากแล้ว

Hiyuki: ชิราโทริสามารถนำทางในสสารสุญตาได้ แต่ในสสารสุญตาที่เข้มข้นสูงขนาดนี้อาจจะเกินกำลังอยู่ดี

Hiyuki: เพราะฉะนั้นฉันจึงดึงเอาอนาคตที่ฉันใช้อาคมนี้ได้สมบูรณ์แบบที่สุดมาใช้ล่วงหน้า

Hiyuki: มันจะคุ้มครองคุณไปตลอดทาง และช่วยค้นหาทิศทางที่คุณต้องการจะไป

Hiyuki: ที่เหลือต่อจากนี้ คุณต้องพึ่งพาตัวเองแล้วนะ

ผู้พเนจร: ขอบคุณนะ Hiyuki

Hiyuki: ผู้พเนจร ฉันเคยอ่านรายงานของสหพันธ์สเปซเทรคเกี่ยวกับ Aemeath

Hiyuki: เธอเคยเขียนในแบบฟอร์มความปรารถนาว่าอยากจะ "กอบกู้โลก"

Hiyuki: Lucilla เคยบอกฉันว่าคุณคือครอบครัวของเธอ ดูเหมือนว่าอุดมคติที่หล่อหลอมให้เธอเป็นแบบนั้น ก็เพราะได้รับอิทธิพลจากคุณนั่นเอง

Hiyuki: คุณเคยรู้สึกเสียใจบ้างไหม ที่ชี้นำเธอให้ก้าวสู่เส้นทางของ "ผู้กอบกู้โลก" จนทำให้เธอต้องเผชิญทั้งความเจ็บปวดและความโชคร้ายแบบนั้น

Hiyuki: เส้นทางอันยาวไกลไร้สิ้นสุดนี้ ต้องก้าวเดินเพียงลำพังเท่านั้นจึงจะปกป้องผู้อื่นได้

Hiyuki: ยิ่งเลือกเดินบนเส้นทางแห่งการกอบกู้เพราะเลื่อมใสในตัวผู้กอบกู้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจมลึกลงในโคลนตมมากขึ้นเท่านั้น...

ผู้พเนจร: ไม่หรอก Hiyuki ฉันไม่ได้ออกตามหา Aemeath เพื่อจะไปบอกเธอว่าฉันเสียใจ

ผู้พเนจร: ที่ฉันอยากพาเธอกลับมา เพราะอยากจะบอกเธอว่า...

เสียงที่ดังท่ามกลางความเงียบ: หวังว่าฉันจะทำให้คุณภูมิใจ แล้วก็ไม่ทำให้คุณผิดหวังนะ...

ผู้พเนจร: ฉันภูมิใจในตัวเธอมาโดยตลอด

ผู้พเนจร: เพราะเธอเต็มใจร่วมทางกับฉัน ฉันจึงรู้ว่าตัวเองไม่ได้โดดเดี่ยว และรู้ว่าถ้าวันหนึ่งฉันเจอกับความล้มเหลว ก็ยังมีคนที่จะคอยปกป้องโซลาริสต่อไป

Hiyuki: แต่ที่คุณทำแบบนั้นได้ ก็เพราะพลังของคุณเหนือกว่าคนอื่น

Hiyuki: ส่วนคนที่ไม่มีความสามารถพอที่จะกอบกู้อะไรได้ สุดท้ายก็ต้องเจอกับความสูญเปล่า

Hiyuki: ...เหมือนอย่างที่ฉันช่วยอาชิโนะฮาระไว้ไม่ได้นั่นแหละ

Hiyuki: ตอนนี้ฉันทำได้แค่กำ "กระดิ่ง" ในมือไว้ให้แน่น เพื่อจะได้ไม่มีมิโกะแห่งซากุระเพลิงคนต่อไป... ถัดจาก Hiyuki อีก

Hiyuki: นอกเหนือจากนั้น ฉันก็ทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว

ผู้พเนจร: ไม่ว่าจะที่ลาไฮรอย หรือที่จินโจวกับรินาซิตาที่ห่างไกลออกไป ผู้คนต่างก็ดิ้นรนต่อสู้กับเธรโนเดียนกันทั้งนั้น

ผู้พเนจร: ฉันไม่ปฏิเสธว่าตัวเองมีส่วนร่วมในชะตากรรมแห่งการเอาตัวรอดของอารยธรรมต่างๆ แต่ถ้าฉันคิดว่ามีแค่ตัวเองที่พลิกสถานการณ์ได้ หรือขาดฉันไปแล้วโลกจะล่มสลายทันที... นั่นเป็นความคิดที่หยิ่งผยอง และไม่ให้เกียรติการเลือกชะตาชีวิตของคนอื่นเลย

ผู้พเนจร: ชัยชนะของฉัน ไม่เคยเกิดจากตัวฉันเพียงคนเดียว

ผู้พเนจร: ขอแค่มีใครสักคนไปถึงจุดหมาย เส้นทางแห่งการกอบกู้ที่แสนยาวไกลนี้ ก็จะไม่มีผู้แพ้

ผู้พเนจร: Hiyuki เวลาที่คุณเดินทางเพียงลำพัง ถ้ารู้สึกอ้างว้าง... ก็ลองหยุดพักดูบ้างเถอะ

Hiyuki: หยุดพักเหรอ...

ผู้พเนจร: คุณเองก็คงเป็นที่พึ่งพิงให้ใครหลายคนอยู่แล้ว และคงมีคนที่ภูมิใจในตัวคุณเหมือนกัน

ผู้พเนจร: เมื่อคุณไปถึงปลายทาง สิ่งที่คุณจะได้พบย่อมไม่ใช่ความสูญเปล่าอย่างแน่นอน

Hiyuki: เปล่าหรอก เรื่องอื่นไว้รอคุณกลับมาแล้วค่อยคุยกันเถอะ

ผู้พเนจร: ได้ ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ แล้วจะรีบกลับมา

Hiyuki: ฉันจะเฝ้าอยู่ตรงนี้ก่อนที่ม่านรัตติกาลจะแผ่ปกคลุม จะรออยู่ที่นี่กับทุกคน... จนกว่าคุณจะกลับมา

เผชิญหน้ากับ Aleph-1

Aleph-1 (เสียงเพรียกแห่งจักรวาล): ไขว่คว้า... ขอบเขต... พินาศ... ทอดถอนใจ...

Aleph-1 (เสียงเพรียกแห่งจักรวาล): พิสูจน์... ตัวตน... เจ้า...

Aleph-1 (เสียงเพรียกแห่งจักรวาล): ปลายทาง... ความเงียบงัน...

Exostrider: แจ้งเตือน: ผู้มอบประกาศิต สถานะเครื่องกลได้ยกระดับจนถึงขีดสุดแล้ว สามารถดำเนินการต่อสู้ต่อไปได้

Aemeath: Exostrider... เธอตื่นแล้วเหรอ?

Exostrider: คำอธิบาย: "หัวใจของมนุษย์" กำลังเต้นและสั่นไหวอยู่ในร่างกายของข้า ทำให้ข้าเปล่งเสียงเช่นเดียวกับพวกเขาได้

Exostrider: ทุ่งน้ำแข็งที่ไม่ควรเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมใด บัดนี้ได้ก่อกำเนิดเจตจำนงใหม่ ที่โหยหาการสำรวจขอบเขตอันไกลโพ้น

Exostrider: พวกเขา... ได้เลือกข้าแล้ว

Aleph-1 (เสียงเพรียกแห่งจักรวาล): โศกเศร้า... โศกเศร้า... โศกเศร้า...

Aleph-1 (เสียงเพรียกแห่งจักรวาล): หายนะ... สัจธรรม... เดินทางไกล... สูญเปล่า... จุดเริ่มต้น... เจตจำนง?

Exostrider: เหตุผล: ข้าเดินทางไกลมาถึงที่นี่ด้วยพันธกิจ และสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงนี้ก็มีสิทธิ์ที่จะสำรวจจักรวาลอันกว้างใหญ่เช่นกัน

Exostrider: เจ้ามองอารยธรรมนับหมื่นในห้วงดาราจักรเป็นเพียงอาหารดับความหิวโหย ย่อมไม่มีวันเข้าใจเจตจำนงของพวกเขา

Aleph-1 (เสียงเพรียกแห่งจักรวาล): จุดจบ... ว่างเปล่า... ความหมาย... อาดูร...

Exostrider: ทัศนะ: แม้ปลายทางแห่งการสำรวจของมนุษยชาติจะเป็นความว่างเปล่าชั่วนิรันดร์ แต่ Aleph-1... นั่นก็ไม่ได้ไร้ความหมายตามที่เจ้าตัดสินแม้แต่น้อย

Exostrider: ยืนยัน: สิ้นสุดการต่อสู้ ปฏิกิริยาของสสารสุญตาในพื้นที่นี้หายไปแล้ว

Aemeath: แต่ว่า... เธรโนเดียน Aleph-1 ยังไม่ถูกทำลายนะ

Exostrider: ประเมิน: เรโซเนเตอร์ Aemeath สถานการณ์ในขณะนี้ เราไม่สามารถทำลายเธรโนเดียน Aleph-1 ได้

Exostrider: ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจด้วยตนเอง โดยการเนรเทศมันไปยังห้วงที่ห่างไกลที่สุดของจักรวาลนี้

Exostrider: อดีต: ระหว่างการเดินทางไปมาหลายครั้ง ข้าถูก Aleph-1 สังเกตเห็นเข้า มันติดตามข้า และหมายใช้สไตรเดอร์เกตเพื่อเข้าสู่โซลาริส

Exostrider: ข้าถูกมันโจมตีและร่วงหล่นลง... แต่ด้วยพลังที่เรโซเนเตอร์ Aemeath ตอบสนองให้แก่ข้า ข้าจึง "ขับไล่" ส่วนหนึ่งของมันไปได้

Exostrider: เดิมทีข้าควรจะปิดผนึกตัวเองเพื่อรอการซ่อมแซม แต่กลับได้เห็นดวงตามากมายที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

Exostrider: ค้นพบ: มนุษย์เผ่าโรญาบนทุ่งน้ำแข็ง กำลังเผชิญหายนะจากสสารสุญตาแห่งเธรโนเดียนอย่างหมดหนทาง

Exostrider: ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและความกังวล ข้าได้ถอดแกนปฏิกรณ์ของตนเองออกมาแล้วฝังลงใต้ชั้นน้ำแข็ง ตามหลักการที่ใช้ร่วมกับเซนติเนล จากนั้นข้าก็เข้าสู่สภาวะหลับใหลตั้งแต่นั้นมา

Exostrider: ความผิดปกติ: ข้าเคยตื่นขึ้นชั่วครู่ เรโซเนเตอร์ Aemeath ได้สั่นพ้องกับข้าอีกครั้ง

Exostrider: เรโซเนเตอร์ต้องการพลังของข้าเพื่อปิดรอยแยกของสไตรเดอร์เกต ข้าจึงตอบรับเธอ

Aemeath: นั่นก็คือตอนที่ฉันกลายเป็นภูตดิจิทัล การสั่นพ้องในตอนนั้นนับว่าเป็น "อีกครั้ง" หรือว่า "ครั้งแรก" กันแน่นะ?

Exostrider: ก่อนหน้านี้: เมื่อข้าตื่นขึ้นอีกครั้ง ข้าควรจะขอให้ท่านถอนตัวออกไป เพราะการเผชิญหน้ากับ Aleph-1 โดยตรงมิใช่ทางเลือกที่เหมาะสม

Exostrider: แต่ "หัวใจของมนุษย์" ช่วยทำให้ข้าเปล่งเสียงได้ และทางเลือกของอารยธรรม ก็ทำให้ข้าได้รับพลังที่เพียงพอจะต่อสู้เคียงข้างท่านได้

Exostrider: รายงาน: แกนปฏิกรณ์จำลองที่มนุษย์สร้างขึ้นนั้น หากเทียบกับชิ้นส่วนดั้งเดิมแล้ว ยังถือว่าหยาบและเปราะบางนัก

Exostrider: ข้าสามารถรับรู้ได้ว่า ทุกจังหวะที่มันทำงาน จะยิ่งทำให้มันสึกกร่อนลงอย่างรุนแรง

Exostrider: เสียงสึกกร่อนอันแหลมคมและแหบพร่า... นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินเสียงของ "ตนเอง"... มันคือเสียงหัวใจเต้นที่ "พวกเขา" มอบให้

Exostrider: หลังจากติดตั้งหัวใจดวงนี้ ข้าจึงได้รับศักยภาพใหม่ ซึ่งในบันทึกระบุว่าอาจเป็นเอกสิทธิ์ของสายตระกูล "เซนติเนล" เท่านั้น

Exostrider: ประเมิน: ด้วยความสามารถของ Aleph-1 เราต้องสันนิษฐานว่า มันมีศักยภาพที่จะหวนกลับมาได้อีก

Exostrider: เมื่อสไตรเดอร์เกตปิดลงโดยสมบูรณ์ ข้าควรจะอยู่ที่ฝั่งนี้ของประตู เพื่อป้องกันไม่ให้มันเข้าสู่โซลาริสได้อีก

Exostrider: คำถาม: เรโซเนเตอร์ Aemeath เจ้ายินดีรับพลังส่วนหนึ่งของข้าหรือไม่?

Exostrider: เมื่อครั้งที่ข้ามาถึงลาไฮรอยเป็นครั้งแรก ด้วยความช่วยเหลือของเจ้า ข้าจึงสามารถใช้สไตรเดอร์เกตกันเธรโนเดียนออกไปได้

Exostrider: ข้ามีส่วนรับผิดชอบต่อสภาพของเจ้าในตอนนี้ เพราะยามที่ข้าหลับใหล เจ้าเป็นผู้ที่ปกป้องลาไฮรอยแทนข้า

Exostrider: บัดนี้ภัยแห่งมรณะที่เคยมาเยือนเจ้าได้ถูกตัดขาดไปแล้ว ในภายหน้าเจ้าจะได้อยู่กับ "ตัวตน" นี้ไปอีกนานแสนนาน

Exostrider: ชี้แจง: ข้ารู้สึก "ละอายใจ"

Aemeath: อิอิ Exostrider ไม่คิดเลยว่าพอเธอพูดได้แล้ว "แกนความคิด" จะละเอียดอ่อนขนาดนี้~

Aemeath: แต่ว่าฉันมาถึงจุดนี้ได้ก็เพราะว่าฉันเลือกเอง แล้วฉันก็ยอมรับสภาพที่เป็นอยู่มาตั้งนานแล้วละ

Aemeath: ส่วนคำตอบสำหรับคำถามที่ถามมาน่ะ... ฉันยังต้องเดินบนเส้นทางสาย "ผู้กอบกู้" ต่อไปนี่นา ถ้าไม่เก่งขึ้นอีกหน่อย คงรับมือกับเจ้าพวกวายร้ายนั่นไม่ไหวหรอก จริงไหม?

Aemeath: คำขอของเธอ ฉันยินดีน้อมรับด้วยความเต็มใจนะ

Exostrider: สิทธิ์การเข้าถึง: ยืนยันเจตจำนงของเรโซเนเตอร์ Aemeath ยกเลิกการจำกัดอัตราซิงโครไนซ์ เริ่มการเรโซแนนซ์

Aemeath: ข้อเสนอแนะ: ไม่ต้องรู้สึก "เป็นหนี้บุญคุณ" หรอกนะ ขอบคุณที่ตอบรับความคาดหวังของฉัน งั้นเรามา... บอกลากันอย่างมีความสุขเถอะ~

Exostrider: ตรวจพบ: ผู้มอบประกาศิต ข้าเห็นว่าท่านเอาตลับเทปของท่านมาที่นี่ด้วย

Exostrider: คำชี้แจง: ในขณะที่ข้ากำลังสัญจรอยู่ท่ามกลางดาราจักร ได้พบเจอกับยานสำรวจ ลำหนึ่งซึ่งกำลังเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า

Exostrider: บนลำตัวของเครื่องสลักด้วยอักษรของโซลาริส ดูเหมือนว่าจะถูกส่งออกมานานแล้ว

Exostrider: ข้าได้รับสัญญาณที่เครื่องนั้นส่งไปยังโซลาริสตลอด และบันทึกเอาไว้ภายในแล้ว ชื่อของยานสำรวจลำนั้นคือ "ผู้เฝ้ามอง"

Exostrider: คำอธิบาย: ข้าอยากมอบมันเป็นของขวัญแก่ชาวลาไฮรอย

Exostrider: คำชี้แจง: สไตรเดอร์เกตกำลังจะปิด ข้าจะส่งผู้มอบประกาศิตและเรโซเนเตอร์กลับไปยังลาไฮรอย

"Lahai-Roi": เปลี่ยนชื่อเรียบร้อยแล้ว ขอบคุณผู้มอบประกาศิต

Exostrider: คำอธิบาย: ข้าอยากจดจำที่มาของหัวใจดวงนี้เอาไว้

ผู้พเนจร: ได้สิ ตามใจเลย

"Lahai-Roi": เปลี่ยนชื่อเรียบร้อยแล้ว ขอบคุณผู้มอบประกาศิต

"Lahai-Roi": คำอำลา: ลาก่อนผู้มอบประกาศิต โปรดช่วยข้าบอกลาผู้คนที่สร้างหัวใจดวงนี้ขึ้นมาด้วย

Aemeath: ไม่ได้เห็นทิวทัศน์ของโซลาริสมานานแล้ว คิดถึงจังเลยน้า~

Aemeath: เธรโนเดียน Aleph-1 ถูกเนรเทศออกไปแล้ว ในที่สุดวิกฤตของลาไฮรอยก็คลี่คลายลงสักที

Aemeath: ถึงอยากจะพูดว่าครั้งนี้พวกเราช่วยกันกอบกู้โลก! แต่ว่า...

Aemeath: เหล่านักสำรวจของลาไฮรอยที่ถูกสสารสุญตากลืนกิน พวกเขาเป็นผู้สำรวจข้อมูลของฉันกับ Exostrider ในหลุมดำของเธรโนเดียนจนเสร็จสมบูรณ์ ฉันก็เลยบันทึกข้อมูลลงในตลับเทปให้คุณได้

ผู้พเนจร: และชาวลาไฮรอยก็เป็นผู้ถอดรหัสข้อมูลในตลับเทป ช่วยกันสร้างแกนปฏิกรณ์จำลองขึ้นมา จนทำให้ Exostrider เอาชนะเธรโนเดียนได้

Aemeath: เพราะงั้น... นี่ไม่ใช่นิทานวีรบุรุษกอบกู้โลก แต่เป็นโลกที่กอบกู้วีรบุรุษต่างหาก จริงไหมล่ะ?

ผู้พเนจร: ใช่ ตอนนี้พวกเรากลับถึงบ้านแล้วละ

Hiyuki: กลับมาแล้วเหรอ?

ผู้พเนจร: อืม ฉันกลับมาแล้ว

Aemeath: คุณมาแล้วเหรอ?

Aemeath: ข้อมูลที่ Exostrider บันทึกไว้ในเทปของคุณ ซับซ้อนกว่าที่สถาบันวิจัยสเปซเทรคคาดไว้มาก เพิ่งจะถอดรหัสเสร็จวันนี้เอง~

Lynae: ทุกคนรอฟังพร้อมคุณอยู่นะ ผู้พเนจร! มาเร็วเข้าสิ!

Sigrika: ไม่รู้ว่าข้างในเป็นข้อมูลอะไร... ตื่นเต้นจังนะ

Lucilla: "ผู้เฝ้ามอง"

Lucilla: ผู้พเนจร ตอนที่เธอยื่นเทปนี้ให้ฉันแล้วพูดชื่อนี้ออกมา ฉันตกใจมากเลยละ

ผู้พเนจร: ตอนนั้นคุณบอกว่า ชื่อนี้เป็นหนึ่งในยานสำรวจนอกระบบทั้งเก้าลำที่ปล่อยตัวสู่ฟากฟ้า ก่อนที่ทะเลอีเธอริกจะปกคลุมโซลาริส

Lucilla: ใช่แล้วละ ดาวเก้าดวงบนสัญลักษณ์ของสหพันธ์สเปซเทรค ก็เป็นสัญลักษณ์ของยานสำรวจทั้งเก้าลำนั้นเหมือนกัน

Mornye: แต่หลังจากนั้น โซลาริสก็ไม่เคยได้รับสัญญาณตอบกลับมาอีกเลย

Mornye: ...จนกระทั่งวันนี้

Lucilla: ศาสตราจารย์ Mornye เริ่มเล่นได้เลย

Lynae: เสียงนี้... คล้ายคลื่นเสียงบางอย่าง...

Mornye: จากเนื้อหาในเทปวิเคราะห์ได้ว่า นี่น่าจะเป็นเสียงที่ "ผู้เฝ้ามอง" บันทึกไว้ ระหว่างที่เดินทางผ่านระบบดาวต่างๆ ในจักรวาล

Lucilla: และเป็นเสียงที่ถูกทะเลอีเธอริกตัดขาดจนสูญหายไปนานนับปีแล้ว

ผู้พเนจร: เพราะงั้น... Exostrider ถึงอยากมอบให้แก่เหล่านักสำรวจของลาไฮรอย

Aemeath: เพราะนี่คือสิ่งที่นักสำรวจของโซลาริสในอดีต ส่งมาจากสถานที่ที่ไกลออกไปหลายปีแสง...

Aemeath: ...เสียงสะท้อนแห่งดาราจักร

Cristoforo: ท่านผู้นำครับ เด็กสาวที่ชื่อว่า Denia ได้ถูกสหพันธ์สเปซเทรคจัดการดูแลตามที่ท่านประสงค์เรียบร้อยแล้วครับ

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: อืม ให้สหพันธ์สเปซเทรคช่วยดูแลหล่อนเถอะ Denia ทำผลงานได้ยอดเยี่ยม ต่อไปอาจจะได้เห็นหล่อนมีบทบาทอีกครั้ง

เสียงของบางสิ่ง: ประมวลผลข้อมูลที่ส่งกลับมาเสร็จสิ้นแล้ว ท่านสามารถตรวจสอบได้ทุกเมื่อ

เสียงของบางสิ่ง: แล้วท่านมีแผนอะไรต่อจากนี้เหรอ?

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: แผนของภูมิภาคต่างๆ ดูเหมือนจะกำลังคืบหน้านะ ฉันพักอยู่ที่ลาไฮรอยมานานเกินไปแล้ว ถึงเวลาออกไปเคลื่อนไหวบ้างแล้วละ

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: Cristoforo ช่วยเอาจดหมายไปส่งให้ "Eris" ที่สหพันธรัฐใหม่ด้วยนะ

Cristoforo: รับทราบครับ แต่รองผู้นำคงจะตำหนิว่าท่านให้ผมไปรบกวนความสงบของเขาอีกแล้ว

Cristoforo: แล้ว... ไม่ให้ผมเขียนบทนำสำหรับบทบาทของท่านแล้วเหรอครับ?

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ไม่เป็นไร ฉันจะไปหา Phrolova ก่อน เอาตามนี้แหละ ร่างนี้ชอบง่วงๆ เพลียๆ ตลอดเลย อย่าลืมจัดฉากจบที่เงียบงันให้เธอด้วยล่ะ...

เสียงของบางสิ่ง: การตรวจสอบของระยะนี้เสร็จสิ้นแล้ว กำลังจะเข้าสู่กระบวนการสร้างจริง... มิโกะคนนั้นยังต้อง...

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ไม่ต้องหรอก มิโกะนั่นดึงเอาอนาคตที่จะเป็นเรโซเนเตอร์ของเธรโนเดียนมาใช้จนหมดแล้ว เราไม่จำเป็นต้องสนใจอีกแล้วละ

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: อีกอย่างหล่อนก็ล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดึงเอาอนาคตของตัวเองมาใช้มากเกินไป แต่ก็ยังตัดสินใจเดินบนเส้นทางแห่งการกอบกู้อาชิโนะฮาระเพียงลำพัง และไม่คิดจะหยุดอีกด้วย

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: ทุกสิ่งทุกอย่าง กลายเป็นความยึดติดไปแล้ว

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: หลังจากผ่านความล้มเหลวซ้ำซากมาอย่างยาวนาน สักวันหนึ่งหล่อนก็คงจะถูกคำปฏิญาณของตัวเองเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่ต่างจากพี่สาวของหล่อนหรอก

ผู้นำแฟรกต์ซิดัส: อีกอย่าง... ไม่นานมานี้ "Zashiki-warashi" เพิ่งส่งข่าวที่น่าสนใจมาให้ฉัน