จ้าวแห่งยุคผงาดจากนิทรา
Quest_125900000_QuestDesc_125_1
ไปที่ถนนนักชิม
Abby: ผู้พเนจร ได้ยินไหม? ท้องฉันร้องจ๊อกๆ เลย
Abby: โอยย... หิวจังงงงง...
Abby: ไปร้านที่เราไปกับ Yangyang แล้วก็ Chixia คราวที่แล้วกันดีไหม?
Abby: ฉันชอบอาหารที่นั่นมากเลย!
Abby: อืมมม... อร้อย อร่อย!
Abby: นี่? ฟังฉันอยู่รึเปล่า ผู้พเนจร ดูท่าทางใจลอยจังนะ
Abby: มีของอร่อยมากมายอยู่ตรงหน้าขนาดนี้ จะไม่ลองอะไรหน่อยเหรอ? เอาเถอะ ถ้าเธอไม่กิน ฉันจะกินให้เกลี้ยงเอง!
Abby: เธอดูเหม่อลอยทั้งวันเลย ยังไม่สบายใจเรื่องความฝันเมื่อคืนอยู่อีกเหรอ?
Abby: เดี๋ยวนะ ฝันเห็นเซนติเนลเหรอ? เหมือนฝันที่เธอเห็นภาพในอดีต ตอนที่เราไปเจอรูปปั้นเซนติเนลหลังจากที่เสียความทรงจำนั่นไหม?
ผู้พเนจร:
Abby: ใช่แล้ว... เซนติเนลพัดเธอ "ปิ้ว" ไปที่ภูเขาทรงมังกรลูกนั้น...
Abby: แล้วหลังจากนั้นก็มีเรื่องแย่ๆ ที่เกิดจากทาเซ็ตดิสคอร์ดเต็มไปหมด แต่เซนติเนลก็ช่วยเอาไว้ได้!
Abby: เขาปกป้องทุกคนไว้ได้ยังไงนะ... อ๋อ ในความฝันนั้น เขาควบคุมเวลาได้งั้นเหรอ?
ผู้พเนจร: ใช่... เวลาในหุบเขาผ่านไปช้าลงมาก ต่างจากโลกภายนอก ทำให้ทาเซ็ตดิสคอร์ดเข้าไปไม่ได้
ผู้พเนจร: เซนติเนลคงสร้างม่านพลังเอาไว้โดยการควบคุมกระแสเวลา กันไม่ให้พวกสัตว์ประหลาดเข้าไปได้
ผู้พเนจร: เป็นที่หลบภัยจากความวุ่นวายที่เกิดจากทาเซ็ตดิสคอร์ด ผู้คนใช้ชีวิตในนั้นได้อย่างสงบสุข...
ผู้พเนจร: แล้วก็... ในฝันนั้น ฉันไม่ได้รับผลกระทบจากเวลาที่ช้าลง แล้วยังเข้าออกจากม่านพลังได้อย่างอิสระอีกด้วย
Abby: ไม่แปลกหรอกที่เธอจะมีพลังที่ยอดเยี่ยม ก็เธอเป็นเพื่อนฉันนี่นา
Abby: ฮืม... ที่ที่เธอฝันเห็นนั่น มันเรียกว่าอะไรนะ?
ผู้พเนจร: ฉันไม่แน่ใจว่าได้ยินถูกไหม แต่ในฝันนั่น เซนติเนลพูดถึงสถานที่ที่ชื่อภูผาสวรรค์
Abby: ภูผาสวรรค์เหรอ? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยแฮะ...
Jiusi: คุณไม่เคยได้ยินชื่อภูผาสวรรค์เหรอ? แสดงว่าคุณคงไม่ใช่คนแถวนี้สินะ
Abby: เดี๋ยวนะ! เมื่อกี้พูดว่าภูผาสวรรค์งั้นรึ?!
Jiusi: คุณพระ! เอคโค่นั่น... พูดได้งั้นเหรอ?
ผู้พเนจร:
Qingxiang: เอาน่า ใจเย็นก่อน คุณไม่ได้พบเจอเอคโค่พูดได้บ่อยๆ หรอก แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกขนาดนั้น!
Qingxiang: ฉันเคยได้ยินว่ามีประเทศชื่อ ริ... ไรนาส... อะไรสักอย่างนี่แหละ ช่างเถอะ เอคโค่ที่นั่นคนละชั้นกันเลย
ผู้พเนจร:
Qingxiang: โอ้ คุณไม่ใช่คนแถวนี้เหรอ? อืม งั้นก็ไม่แปลกที่คุณจะไม่รู้จักภูผาสวรรค์
Qingxiang: ตำนานว่ากันว่าภูผาสวรรค์เป็นที่ที่ชาวจินโจวกลุ่มแรกอาศัยอยู่ รูปร่างของภูเขาเหมือนเป็นรูปปั้นยักษ์ของเซนติเนล Jué ของพวกเราเลย
Qingxiang: ฉันไม่เคยได้ยินว่ามีใครไปที่นั่นเลยนะ เขาว่ากันว่าพวกที่พยายามไปที่นั่นจะหลงทางอยู่ในทะเลหมอก หรือไม่กลับมาอีกเลย
Qingxiang: ถ้าคุณสงสัย ก็ลองไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้สิ ภูผาสวรรค์อยู่ทางตะวันออกของหนองปักษาร่ำไห้ มองเห็นได้แต่ไกลเชียวล่ะ
Abby: ทิศตะวันออกเฉียงใต้...
ผู้พเนจร:
Abby: ช่วงไม่กี่วันมานี้ โดยเฉพาะเมื่อเช้านี้ ฉันได้กลิ่นแปลกๆ มาจากทางตะวันออกเฉียงใต้ จากภูเขาที่เพิ่งพูดถึงกันนั่นแหละ
ผู้พเนจร:
Abby: เหมือนกับว่ามีพลังงานที่รุนแรงสะท้อนอยู่ในอากาศ แต่ฉันอธิบายไม่ถูก มันให้ความรู้สึกประหลาดยังไงไม่รู้ ดูผิดจากธรรมชาติ...
Abby: หรือมันจะเกี่ยวข้องกับที่เธอพูดถึง ว่าเป็นสถานที่ที่เวลาผ่านไปช้ากว่าปกติ?
Abby: อืม... อยากลองไปดูไหมล่ะ?
ผู้พเนจร: ฉันเห็นภาพย้อนอดีตถึงตอนที่เจอเซนติเนล... อาจจะเป็นที่ภูผาสวรรค์ก็ได้...
ผู้พเนจร: ฉันรู้สึกถึงพลังปริศนา เหมือนว่ามันกำลังนำทางฉันไปที่นั่น เพื่อค้นหาอะไรบางอย่าง...
ผู้พเนจร: Jinhsi บอกว่าจะไปตามหาเซนติเนล แล้วส่งข่าวว่าอยู่ที่ไหน
ผู้พเนจร: แต่จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังไม่ได้ยินอะไรจากที่ว่าการเมืองเลย...
Abby: งั้น... ลองไปดูกันไหมล่ะ? มันน่าสงสัยยังไงชอบกลนะ
ผู้พเนจร:
ไปที่ที่ว่าการเมือง
ผู้พเนจร: Abby ง่วงอีกแล้วเหรอ?
Abby: ฉันขอ... งีบสักแป๊บได้ไหม? ฉันหูดีนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็เรียกฉันได้เลย แล้วฉันจะ... จะตื่นทันทีเลย... สาบาน...
ไปที่ห้องประชุม
คุยกับ Sanhua
Sanhua: สวัสดี ผู้พเนจร
Sanhua: วันนี้มีอะไรให้ฉันช่วยเหรอ?
ผู้พเนจร:
Sanhua: ต้องขออภัยด้วย ตอนนี้เจ้าเมืองไม่ได้อยู่ในที่ว่าการเมือง เธอออกเดินทางไปที่ภูผาสวรรค์แล้ว
Sanhua: อันที่จริง... เราไม่ได้รับการติดต่อจากเธอมาหลายวันแล้ว
ผู้พเนจร:
Sanhua: ไม่เลย กรุณาเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วย สถานการณ์ในจินโจวยังไม่มั่นคงหลังการต่อสู้กับเธรโนเดียน พวกเราต้องจำกัดการพูดถึงที่อยู่ของเจ้าเมืองไว้เฉพาะกับบางคนเท่านั้น
ผู้พเนจร:
Sanhua: ตอนที่เราจับกุม Scar เขาบอกว่าแฟรกต์ซิดัสกักขังเซนติเนลของพวกเราไว้
Sanhua: เป็นช่วงเดียวกันกับตอนที่ท่านเจ้าเมืองสูญเสียการติดต่อกับเซนติเนล Jué
Sanhua: ถ้าเซนติเนลของเราตกอยู่ในอันตรายจริง... หรือถ้าผู้ประสงค์ร้ายรู้ข้อมูลนี้ล่ะก็ ผลที่ตามมาคงเป็นหายนะพอๆ กับการรุกรานของเธรโนเดียนเลย
Sanhua: เพื่อจะสืบหาตำแหน่งของเซนติเนล ท่านเจ้าเมืองได้ออกเดินทางไปที่ภูผาสวรรค์ ซึ่งเป็นสถานที่ล่าสุดที่เซนติเนลปรากฏตัว
ผู้พเนจร:
Sanhua: ท่านเจ้าเมืองไปที่ภูผาสวรรค์คนเดียว
Sanhua: ประการแรก เนื่องจากการฟื้นคืนชีพเธรโนเดียน ท่านเจ้าเมืองจึงไม่ต้องการส่งกำลังคนออกไป ประการที่สอง เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเซนติเนล ไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยกำลังทางทหารเพียงอย่างเดียว
ผู้พเนจร:
Sanhua: ท่านเจ้าเมืองเชื่อใจคุณ ฉันไม่มีสิทธิ์ไปขัดขวางการตัดสินใจของคุณหรอก
Sanhua: แต่ว่านะ บริเวณรอบๆ ภูผาสวรรค์น่ะซับซ้อนมาก ต้องมี "ผู้ชี้ทาง" ไปด้วยเพื่อนำทางให้ปลอดภัย ฉันรู้แค่นั้นแหละ
ผู้พเนจร:
Sanhua: ตอนนี้เหมือนเธอจะอยู่ที่ท่าเรือข้ามฟากที่หนองปักษาร่ำไห้ ฉันจะติดต่อเธอดู
Sanhua: ถ้าอยากรู้เรื่องภูผาสวรรค์ให้มากขึ้น ไปเจอเธอที่ท่าเรือก็ได้นะ เธอเข้าใจสถานการณ์ที่นั่นดีกว่าฉัน
ผู้พเนจร:
Sanhua: ฉันเชื่อในการตัดสินใจของท่านเจ้าเมือง ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ในการทำงานบ้านเมืองแทนท่าน ในระหว่างที่ท่านไม่อยู่
Sanhua: ฉันแค่... เป็นห่วงอย่างมาก
Sanhua: ในการสื่อสารครั้งสุดท้ายกับท่าน ฉันมองออกว่าท่านอ่อนแอกว่าปกติ ถึงจะพยายามทำท่าทางปกติอยู่ก็ตาม
Sanhua: สถานการณ์ของท่านเจ้าเมืองอาจจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่...
Sanhua: ผู้พเนจร ภูผาสวรรค์เป็นที่อันตราย ดูแลตัวเองด้วยนะ
Sanhua: ฉันส่งพิกัดไปที่เทอร์มินัลของคุณแล้ว ขอบคุณที่ช่วยเหลือ ขอให้พวกคุณกลับมาอย่างปลอดภัย
ผู้พเนจร:
Abby: ฉันอยู่นี่
Abby: ฉันกำลังฟังอยู่!
Abby: นี่ รู้สึกไหมว่าภูเขามันมีกลิ่นหอมแปลกๆ? แต่ไม่น่าจะเป็นอะไรที่กินได้นะ...
ผู้พเนจร:
Abby: ไม่ได้หิวหรอก แต่บางทีฉันก็เผลอหลับง่ายน่ะ รู้สึกเหมือนร่างกายฉันจะย่อยสิ่งที่กินเข้าไปได้แค่ตอนหลับเท่านั้น
Abby: ก็ต้องพึ่งพาได้สิ! ถึงจะเผลอหลับไปแล้วไม่ได้ยินเธอก็เถอะ...
Abby: ฉันก็คิดแบบนี้แหละ! ก็ฉันเก่งขนาดนี้ เธอก็ต้องเก่งไม่แพ้กัน!
Abby: แล้วก็ไม่ต้องกังวลนะ ถ้าเธอกำลังเจอกับอันตราย ฉันจะตื่นขึ้นทันทีเลย เหมือนครั้งก่อน
Abby: นอกเสียจากว่า ไม่มีอะไรที่จะเอาชนะเธอได้เลย
Abby: ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันก็คง... ไม่... ตื่น
ออกจากที่ว่าการเมือง
ผู้พเนจร: ไปที่ท่าเรือกันเถอะ
ผู้พเนจร: ฮืม... ภูผาสวรรค์ ผู้ชี้ทางของเราคงมีข้อมูลมาแชร์เยอะเลยแหละ
ไปยังเรือข้ามฟาก
??: คุณติดฝนอยู่ที่นี่เหรอ?
ผู้พเนจร:
??: บังเอิญฉันก็กำลังรอคนอยู่เหมือนกัน
??: ไม่ต้องขอบคุณหรอก พวกเรากำลังจะออกเดินทางด้วยกันอยู่แล้วนี่ ผู้พเนจร
ผู้พเนจร:
??: ฉันชื่อ Changli เป็น "ผู้ชี้ทาง" ของคุณ
Changli: ไม่ต้องกังวล เดี๋ยวฝนก็หยุดแล้ว จุดหมายของเราอยู่ข้างหน้านี้เอง
Changli: ผู้พเนจร คุณรู้อะไรเกี่ยวกับภูผาสวรรค์บ้าง?
ผู้พเนจร:
Changli: มันมี... เรื่องเล่าพื้นบ้านอยู่น่ะ คุณเคยได้ยินบ้างไหม?
Changli: กาลครั้งหนึ่ง คนตัดฟืนเดินขึ้นเขาและพบกับคนสองคนที่กำลังเล่นหมากล้อมอยู่ เขาดูการแข่งขันของทั้งสองอย่างเพลิดเพลิน
Changli: เมื่อกลับมาถึงบ้าน เขากลับพบว่าโลกนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไปราวกับเป็นอีกมิติหนึ่ง
Changli: ที่จริงแล้วภูเขานั้นเป็นดินแดนลึกลับที่เวลาเดินต่างจากโลกภายนอก คนตัดฟืนใช้เวลาในนั้นเพียงครึ่งวัน แต่เวลาของโลกภายนอกกลับผ่านไปแล้วหนึ่งศตวรรษ
Changli: ภูผาสวรรค์เป็นสถานที่แบบนั้นแหละ
Changli: แต่ต่างจากเรื่องเล่าพื้นบ้าน ตรงที่มันมีราคาที่จะต้องจ่ายในการเดินทางเข้าและออกจากดินแดนนี้
Changli: ถ้าฉันใช้เวลาหนึ่งวันเต็มๆ ในหุบเขา อายุขัยของฉันจะถูกหักออกไปสิบวันตอนที่เดินทางออก ซึ่งมีค่าเท่ากับเวลาที่ผ่านไปจริงๆ ในโลกภายนอก
Changli: นอกจากนั้น... สถานการณ์ที่ภูผาสวรรค์ในปัจจุบัน อาจจะซับซ้อนยิ่งกว่าเมื่อก่อนอีก
ผู้พเนจร:
Changli: ความผิดปกติของเวลาในภูผาสวรรค์เกี่ยวข้องกับอาณัติแห่งกาลเวลาของเซนติเนล กระแสกาลเวลาที่นั่นไหลตามเจตจำนงนั้น
Changli: ถ้าแฟรกต์ซิดัสกักขังเซนติเนลของพวกเราอยู่จริงๆ แล้วทำให้เสียการควบคุมพลังนั้นไป ก็จะอธิบายความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาได้... ซึ่งหมายความว่าภูผาสวรรค์ก็เหมือนกับทางตันที่ไม่สามารถออกมาได้
ผู้พเนจร:
Changli: อายุขัยไม่ใช่สิ่งที่ฉันกังวล ถ้าคุณตัดสินใจจะไปที่นั่น ฉันก็จะเป็นผู้ชี้ทางให้คุณ
Changli: Jinhsi อยู่ในภูผาสวรรค์มานานเกินไปแล้ว
ผู้พเนจร:
Changli: ไม่มีอะไรคลาดไปจากสายตาเธอได้สินะ?
Changli: ก่อนที่ Jinhsi จะออกเดินทางไปยังภูผาสวรรค์ ร่างกายของเธอเริ่มมีเกล็ดปรากฏขึ้น และพลังเรโซแนนซ์ของเธอก็อ่อนแอลง
Changli: นั่นเป็นสัญญาณที่บ่งบอกถึงอันตรายสำหรับเซนติเนลเช่นกัน
Changli: ฉันจึงต้องนำทางคุณไปที่นั่น คุณอาจจะมีกุญแจที่แก้ไขวิกฤตของพวกเราได้
ผู้พเนจร:
Changli: ที่จริงแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันเคยสั่ง Sanhua ไว้ว่า หากคุณมาที่ว่าการเมืองตามหา Jinhsi ก็ให้บอกตามความจริงก็พอ
ผู้พเนจร:
Changli: จากที่ฉันเข้าใจ ระหว่างคุณกับเซนติเนลมีความเชื่อมโยงกันอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น คุณยังเป็นเป้าหมายหลักของแฟรกต์ซิดัสอีกด้วย
Changli: เรื่องเกี่ยวกับความทรงจำของคุณยังไม่ได้ข้อสรุป และ Jinhsi ยังไม่กลับอีก แล้วคุณต้องมาตามหา เรื่องนี้เดาได้ไม่ยาก
Changli: ฉันต้องบอกความจริงกับคุณ... เพราะว่าคุณเป็นเป้าหมายสำคัญ ไม่สิ เป้าหมายเดียวของแฟรกต์ซิดัส ศัตรูของพวกเรา
Changli: ผู้คุมนั่นพยายามทุกวิถีทางที่จะเกลี้ยกล่อมให้คุณไปร่วมมือด้วย ก่อนที่เราจะต่อสู้กับเธรโนเดียนที่ฟื้นคืนชีพมา
Changli: นั่นเป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่า การมีอยู่ของคุณอาจขัดขวางแผนการของพวกนั้นได้ โดยเฉพาะที่ภูผาสวรรค์
ผู้พเนจร:
Changli: บันทึกที่หอสมุดกลางเล่าถึงเรื่องราวของผู้กล้าที่จะเข้าไปยังภูผาสวรรค์หลังจากการจุติของเซนติเนล และเขากลับออกมาโดยไร้รอยขีดข่วน ราวกับว่ากาลเวลาไม่มีผลกับเขาเลย
Changli: ยังมีคำกล่าวอีกว่าคนผู้นั้น ยืนเคียงข้างเซนติเนล
Changli: และตรงหน้าฉันตอนนี้ ก็มีบุคคลที่ดูคล้ายคลึงกับคนผู้นั้นอย่างไม่น่าเชื่อ
ผู้พเนจร:
Changli: ใช่คุณหรือเปล่า? ถ้าไม่ใช่คุณแล้ว จะเป็นใครไปได้อีกล่ะ?
Changli: ฉันต้องพยายามพอสมควรเลยกว่าจะได้ข้อสรุปนี้
Changli: ผู้พเนจร เส้นทางข้างหน้าเต็มไปด้วยอันตรายทุกย่างก้าว พอเราเข้าไปในหุบเขาแล้ว จะไม่มีทางย้อนกลับมาอีกแล้วนะ คุณแน่ใจไหมว่ายังอยากไปกับฉัน?
ผู้พเนจร:
Changli: ในฐานะผู้ชี้ทาง ฉันจะพาคุณไปสู่จุดหมาย ส่วนหลังจากนั้นคุณจะทำอะไร ก็ขึ้นอยู่กับคุณเลย
Changli: ฝนเริ่มซาลงแล้ว อีกไม่นานฟ้าก็จะสว่าง
Changli: ผู้พเนจร ถึงเวลาที่พวกเราต้องไปแล้ว
Changli: พวกเราอยู่ที่เชิงเขาภูผาสวรรค์แล้ว แต่เราจะยังไม่ผ่านม่านพลังกาลเวลา จนกว่าจะข้ามหาดแสงรำไรไป
Changli: ไปต่อเลยดีไหม? พายุเริ่มตั้งเค้า คงมีคนรอไม่ไหวแล้ว
ไปถึงภูผาสวรรค์
ถาม Changli เกี่ยวกับเครื่องทวนเวลา
Changli: สะพานพังลงแล้ว...
ผู้พเนจร:
Changli: ดูจากการออกแบบและรายละเอียดแล้ว น่าจะเป็นสิ่งประดิษฐ์ของสภาซาวานเทย์
Changli: พวกเขาเรียกมันว่าเครื่องทวนเวลา
ผู้พเนจร:
Changli: เป็นการเลียนแบบทักษะอาณัติแห่งกาลเวลาของเซนติเนล ที่สามารถย้อนเหตุการณ์เล็กๆ และฟื้นฟูวัตถุให้กลับสู่สภาพเดิมได้
Changli: อาจารย์ของฉันเคยเล่าเกี่ยวกับสภาซาวานเทย์ ผู้ไม่เคยหวาดกลัวภารกิจเพื่อไขปริศนาของภูผาสวรรค์ พวกเขายอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อจะเข้าใจกระแสกาลเวลาที่แปลกประหลาดนั้น
Changli: ความทุ่มเทของพวกเขาออกมาในรูปแบบของสิ่งประดิษฐ์มหัศจรรย์ อย่างเช่นเครื่องทวนเวลานี่แหละ
Changli: แปลกจัง...
ผู้พเนจร:
Changli: ทำไมสุดยอดสิ่งประดิษฐ์นี้ถึงไม่แพร่หลายไปข้างนอกภูผาสวรรค์ล่ะ?
Changli: เครื่องทวนเวลาสร้างขึ้นจากอีกฝั่งของม่านพลังกาลเวลา ผู้ประดิษฐ์สิ่งนี้คงจ่ายอายุขัยไปเพื่อแลกกับการออกมาแล้ว
Changli: แต่ถึงเขาจะตายไปแล้ว ก็ยังมีสมาชิกคนอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วนที่น่าจะสร้างขึ้นมาใหม่ได้ เทคโนโลยีชั้นสูงแบบนี้มันสูญหายไปได้ยังไง?
Changli: หรือว่า... เครื่องทวนเวลาจะหยุดทำงาน เมื่อนำออกมาจากภูผาสวรรค์?
ผู้พเนจร:
Changli: ถึงแม้เครื่องทวนเวลานี้จะดูผ่านการใช้งานมามาก แต่ก็ไม่มีร่องรอยว่าถูกทอดทิ้งเลย มีคนคอยดูแลเป็นอย่างดี
Changli: มาลองดูกันเถอะ
ซ่อมแซมสะพานด้วยเครื่องทวนเวลา
เดินทางลึกเข้าไปในภูผาสวรรค์
ผู้พเนจร: พวกเขาไม่กลัวอายุขัยสั้นลงเหรอ?
Changli: สำหรับพวกคลั่งสุดโต่งนั่น ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าสัจธรรมหรอก
Changli: ใช้ช่วงเวลาของชีวิตที่มีขีดจำกัดไปกับอุดมการณ์อันแรงกล้า... จะมีสักกี่คนที่มีจิตใจมุ่งมั่น และความตั้งใจที่ไม่เคยสั่นคลอนได้ถึงเพียงนี้?
Changli: ผู้พเนจร ระวัง นี่มันพวกแฟรกต์ซิดัส!
พิชิตแฟรกต์ซิดัส
ผู้พเนจร: แฟรกต์ซิดัส... พวกมันอีกแล้ว
Changli: พวกมันวางกับดักไว้ทั่วหาดแสงรำไรเลย...
Changli: มันคงคาดการณ์ไว้แล้วว่าคุณจะมา
เดินทางลึกเข้าไปในภูผาสวรรค์
ผู้พเนจร: ทางเข้าปิดไปซะแล้ว
Changli: มันคือม่านพลังโฟตอน สิ่งประดิษฐ์อีกอย่างของสภาซาวานเทย์
Changli: การจะปลดม่านพลังต้องทำตามขั้นตอนที่กำหนด ผู้พเนจร ฉันจะบอกวิธีเอง
Changli: ใช้อาวุธระยะไกลโจมตีผนึกโฟตอนเพื่อตัดพลังงานของมัน
Changli: เมื่อไปถึงปลายถ้ำ เราจะเข้าสู่เขตเวลาของภูผาสวรรค์ ระวังตัวด้วยล่ะ
ข้ามม่านพลังกาลเวลาไป
ผู้พเนจร: มันทำอะไรฉันไม่ได้...
...
ผู้พเนจร:
Changli: ไม่ เมื่อก่อน เวลาในภูผาสวรรค์แค่ผ่านไปช้ากว่าโลกภายนอกเฉยๆ ผู้มาเยือนก็ปลอดภัยตราบใดที่ยังอยู่ในม่านพลังกาลเวลา
Changli: แต่ที่เราเห็นอยู่ตอนนี้มันต่างออกไป กระแสเวลาเกินควบคุมแล้ว จนเราเรียกว่า ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลา
Changli: สิ่งที่เคยช้าและมั่นคง กลายเป็นวุ่นวายและแปรปรวน บางพื้นที่เวลาหยุดเดินไปเลย และบางพื้นที่เวลาเร็วขึ้นหรือช้าลงแบบไม่อาจคาดเดาได้
Changli: ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาจะแก่ขึ้นมากแค่ไหนหลังออกจากภูผาสวรรค์ แต่การชราภาพอาจจะถือเป็นความโชคดีแล้ว หากเทียบกับการไม่รู้ว่ามีชะตากรรมอะไรรออยู่
Changli: การออกจากภูผาสวรรค์อาจเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตให้กลายเป็นโครงกระดูกได้ในพริบตา หากเราไม่อาจหลีกเลี่ยงผลกระทบของเวลาได้
Changli: สิ่งมีชีวิตโชคร้ายเหล่านี้ถูกขังอยู่ในความปั่นป่วนแห่งกาลเวลา ช่างน่าสงสารที่สุด... ร่างกายและจิตใจของพวกมันถูกทำลายจากกาลเวลาที่แปรปรวน เหลือไว้แต่เพียงความทรมานเกินกว่าจะจินตนาการได้...
Changli: ดูเหมือนว่าแฟรกต์ซิดัสได้จับตัวเซนติเนลของพวกเราไว้ และนั่นทำให้เกิดความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาที่เรากำลังเผชิญอยู่
Changli: ฉันแอบคิดมาตลอด หวังว่าจะไม่เป็นอย่างที่ฉันคิด...
Changli: ...แต่อย่างที่คาด เทอร์มินัลของฉันไม่ทำงาน เราไปหา Jinhsi ไม่ได้
Changli: ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาขัดขวางการทำงานของมันอยู่
ผู้พเนจร:
Changli: เราเสียเวลาไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว ไม่ใช่แค่ชะตากรรมของ Jinhsi ที่อยู่บนเส้นด้าย ทุกชีวิตในภูผาสวรรค์กำลังตกอยู่ในอันตราย
Changli: เราต้องรีบไปหงเจิ้น เมืองที่อยู่ใจกลางภูผาสวรรค์ Jinhsi อาจจะผ่านไปที่นั่นเพื่อตามหาเซนติเนล
เดินทางลึกเข้าไปในภูผาสวรรค์
ผู้พเนจร: ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลามีผลกับทุกอย่างที่พวกเราผ่านทางมาเลย...
ผู้พเนจร: Changli แปลว่าคุณก็อยู่ในอันตรายเหมือนกันหรือเปล่า?
Changli: จนถึงตอนนี้ ยังไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ดูเหมือนว่าเซนติเนลจะควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ ก่อนที่จะถูกขังโดยสมบูรณ์
Changli: แต่ฉันไม่รู้ว่าความสงบนี้จะคงอยู่ได้นานแค่ไหน
Changli: ผู้พเนจร ถ้าฉันเป็นอะไรไป... ได้โปรด ไม่ต้องห่วงฉันนะ
Changli: แค่ตั้งใจทำในสิ่งที่คุณต้องทำก็พอ
Changli: เกิดอะไรขึ้น ผู้พเนจร?
ผู้พเนจร:
Changli: คุณเคยฝันเห็นหงเจิ้นเหรอ?
คุณเล่าถึงภาพที่เห็นในความฝันให้ Changli ฟัง
Changli: เหมือนว่าคุณจะเคยฝันถึงที่นี่จริงๆ
ผู้พเนจร:
Changli: สิ่งที่คุณบรรยายมาฟังดูตรงกับบันทึกในหอสมุดใหญ่ของเรา
Changli: กว่าหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมา กองทัพทาเซ็ตดิสคอร์ดได้บุกโจมตีหวงหลง หงเจิ้นได้รับความเสียหายอย่างมากจากการโจมตีครั้งนั้น
Changli: โชคดีที่เซนติเนลลงมาจากฟ้า และควบคุมกาลเวลาเพื่อสร้างม่านพลังป้องกัน จึงขับไล่สัตว์ประหลาดพวกนั้นไปได้
Changli: ผู้พเนจร ฝันนั่น... อาจจะเป็นมากกว่าแค่ความฝันก็ได้นะ
Changli: มันอาจจะเป็นการมองย้อนไปในอดีตของคุณ และ... เป็นแสงนำทางสู่อนาคต
ผู้พเนจร:
Changli: หงเจิ้นเป็นศูนย์กลางเชื่อมโยงพื้นที่ต่างๆ ในภูผาสวรรค์ เมื่อแฟรกต์ซิดัสเริ่มเพ่งเล็งพวกเราแล้ว ก็จะใช้ทุกโอกาสเพื่อขัดขวางพวกเรา
ผู้พเนจร:
Changli: แต่ทุกกับดักล้วนมีจุดอ่อน
ผู้พเนจร:
Changli: มีใครบางคนใช้พลังเรโซแนนซ์ที่นี่ แต่ให้ความรู้สึกต่างจากความรุนแรงของแฟรกต์ซิดัส... Jinhsi นั่นเอง
Changli: และเหมือนว่าเธอใช้มันในสถานการณ์วิกฤต จะเกี่ยวข้องกับผู้คนในหงเจิ้นหรือเปล่านะ?
Changli: ร่องรอยต่างๆ ชี้นำไปที่ใจกลางของหงเจิ้น
Changli: ไปกันต่อเถอะ ผู้พเนจร อย่าประมาทล่ะ
ตามร่องรอยเรโซแนนซ์ไป
ค้นหาเบาะแสเกี่ยวกับ Jinhsi
ผู้พเนจร: เคยมีคนสู้กับแฟรกต์ซิดัสที่นี่...
Changli: ต้องเป็น Jinhsi แน่ ร่องรอยของเธอนำทางมาที่นี่
Changli: หากเธอใช้พลังเรโซแนนซ์มากเกินไป อาการของเธอจะยิ่งแย่ลงไปอีก...
Changli: แต่เธอต้องมีเหตุผลแน่ๆ หรือว่าพยายามจะหาที่หลบภัยให้ชาวหงเจิ้น?
ผู้พเนจร: Changli ตรงนี้มีร่องรอยอยู่
Changli: มันชี้ไปทางทิศเหนือ เราไปทางนั้นกันเถอะ
ตามร่องรอยเรโซแนนซ์ไป
ผู้พเนจร: ร่องรอยหายไปที่บึง
Changli: ผู้พเนจร เราต้องคอยสังเกตอะไรก็ตามที่ผิดปกติ
ตรวจสอบบ่อน้ำ
Changli: แจกันบนโต๊ะหินนั่นดูแปลกๆ นะ
ตรวจสอบแจกัน
ตรวจสอบเสียงด้านหลังน้ำตก
ผู้พเนจร: มีอะไรอยู่หลังน้ำตกนั้นด้วย
Changli: ไปดูกันเถอะ
ผู้พเนจร: ม่านพลังโฟตอนอีกแล้ว
Changli: ต้องทำลายผนึกโฟตอนทั้งสาม ผู้พเนจร ใช้การโจมตีระยะไกลซะ
เข้าไปในโถง
ตาม Xinyi ไป
คุยกับชาวเมือง
คุยกับ Xinyi
Xinyi: คุณคงมาที่นี่เพื่อเจ้าเมือง Jinhsi ใช่ไหม?
Xinyi: เจ้าเมืองออกเดินทางไปหงเจิ้นเมื่อประมาณ 15 นาทีที่แล้ว ตอนนี้เธอคงอยู่ที่ด่านคำนับสวรรค์
ผู้พเนจร:
Xinyi: ชาวหงเจิ้นเรียกกันแบบนั้น คุณอาจจะรู้จักในชื่อว่า "ซากปรักของสภาซาวานเทย์"
ผู้พเนจร:
Changli: ท่าน Xinyi ได้โปรดอธิบายด้วยค่ะ
Xinyi: ท่านเจ้าเมือง ท่าน...
Jinhsi: ฉัน... สบายดี...
Jinhsi: สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง พวกเราอพยพชาวเมืองหมดหรือยัง?
Xinyi: ค่ะ เรานับจำนวนชาวเมืองที่เหลือ และพาพวกเขาไปยังสถานที่ปลอดภัยแล้ว
Jinhsi: ดีแล้ว ห้องลับนี้คงเป็นที่หลบภัยให้พวกเขาได้พักบ้างสักนิด...
Jinhsi: ถึงฉันจะเป็นเรโซเนเตอร์ที่เซนติเนลมอบหมาย ฉันกลับสัมผัสถึงท่านไม่ได้เลยมาสักพักแล้ว...
Jinhsi: ฉันรู้สึกว่าพลังเรโซแนนซ์แผ่วลง และฉันได้รับพลังจากเซนติเนล ซึ่งหมายความว่าอาการของเซนติเนลกำลังแย่ลง
Jinhsi: ท่าน Xinyi ฉันต้องรู้ว่าเซนติเนลปรากฏตัวครั้งสุดท้ายที่ไหน
Jinhsi: ฉันแก้ไขความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาได้ในรัศมีจำกัดเท่านั้น ตอนนี้ฉันฝืนตัวเองมากเกินไปแล้ว เพียงเพื่อจะรักษาสภาพของพื้นที่เล็กๆ นี้ไว้
Jinhsi: ภูผาสวรรค์กำลังเกิดปัญหาใหญ่ เราจะเสียเวลาไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว เราต้องการเซนติเนลเพื่อทำให้กระแสเวลากลับมาเสถียร
Xinyi: มีคนพบเห็นเซนติเนลครั้งสุดท้ายขณะกำลังบินไปทางโถงมังกรนิทรา ซึ่งเป็นสถานที่พักตามปกติของท่าน แฟรกต์ซิดัสคงรุมเข้าไปหลังจากนั้น
Xinyi: แต่สิ่งที่พวกนั้นไม่รู้ก็คือ เรามีระบบป้องกันที่สภาซาวานเทย์ช่วยสร้างขึ้นมา มันเปิดใช้งานทันทีที่เซนติเนลกลับเข้าไปด้านใน
Xinyi: กลไกนี้ช่วยให้เราระบุตำแหน่งกองทัพของพวกนั้นได้ และเราก็ได้กำจัดบางส่วนที่อยู่ด้านนอกโถงมังกรนิทราแล้ว
Xinyi: เพื่อจะเข้าสู่โถงมังกรนิทรา เราจะต้องหากุญแจแปรรหัสในด่านคำนับสวรรค์ และใช้เครื่องควบคุมหลักในการปลดผนึก
Jinhsi: เข้าใจแล้ว ฉันจะนำกุญแจแปรรหัสกลับมา
Xinyi: ท่านบาดเจ็บอยู่ พักผ่อนแล้วให้ฉันจัดการเถอะค่ะ
Jinhsi: แฟรกต์ซิดัสคงจะโจมตีที่นี่ถ้าฉันไม่อยู่ คุณจะต้องอยู่ที่นี่และป้องกันไว้นะ
Jinhsi: ฉันขอร้องล่ะ Xinyi ช่วยปกป้องผู้คนของเราให้ปลอดภัยด้วยเถอะ
Xinyi: ...รับทราบค่ะ ท่านเจ้าเมือง
Jinhsi: ก่อนฉันไปที่ภูผาสวรรค์ แฟรกต์ซิดัสได้เปิดเผยคำทำนายจากเซนติเนลว่า การปะทะระหว่างฉันกับเซนติเนลที่ชะตาลิขิตไว้ จะเป็นตัวกำหนดโชคชะตาของเมืองเรา
Jinhsi: ฉันไม่เคยคิดจะเชื่อคำพูดไร้สาระของพวกนั้น แต่ฉันก็ไม่รู้สึกแปลกใจตอนที่ได้ยิน
Jinhsi: เซนติเนลเคยบอกฉันเมื่อนานมาแล้วว่า สักวันฉันจะแข็งแกร่งกว่าท่าน สักวันชาวจินโจวจะได้ควบคุมชะตากรรมของพวกเขาเอง
Jinhsi: เมื่อเราช่วยเซนติเนลจากอันตรายได้แล้ว ฉันตั้งใจจะคุยเรื่องคำทำนายนี้อย่างจริงจัง
Xinyi: ...แล้วเธอก็จากไป
Changli: มีอีกอย่างที่ฉันไม่เข้าใจ แฟรกต์ซิดัสจับตัวเซนติเนลของพวกเราไปได้ยังไง?
Changli: โถงมังกรนิทราเคยได้รับการปรับปรุงโดยสภาซาวานเทย์ คุณคิดว่าการวิจัยของพวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องอะไรไหมคะ?
Xinyi: ฉันจะไปตรวจสอบสิ่งที่คุณพูดมา แต่เมื่อเรามีกุญแจแปรรหัสเปิดโถงมังกรนิทราได้ พวกแฟรกต์ซิดัสจะกรูกันเข้ามา
Changli: เราต้องกันพวกมันไว้...
Changli: ฉันกับ ผู้พเนจร จะไปที่ด่านคำนับสวรรค์เพื่อพบกับ Jinhsi เราจะเบี่ยงเบนกองกำลังหลักของแฟรกต์ซิดัส เพื่อให้คุณมีโอกาสซุ่มโจมตี
Xinyi: และชาวเมืองจะจัดการที่เหลือ
Xinyi: ฉันจะส่งกำลังไปเปิดทางออกด้านข้างให้ แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศใต้และเดินต่อไปสักพัก คุณจะเจอด่านคำนับสวรรค์ตามทางนั้น
Changli: ขอบคุณนะคะ ท่าน Xinyi ให้เป็นหน้าที่พวกเราเถอะ
Xinyi: ท่านเจ้าเมืองเกิดที่นี่ และเธอก็กลับมาที่นี่ ชะตากรรมของเธอผูกไว้กับภูผาสวรรค์...
Xinyi: มีอะไรจะถามฉันอีกไหม ผู้พเนจร?
ผู้พเนจร:
Xinyi: วิกฤตที่หงเจิ้นรุนแรงมาก
Xinyi: ตอนนั้นผู้คนกำลังดำเนินชีวิตกันตามปกติ แต่ความโกลาหลก็เกิดขึ้นโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า พวกเขาไม่มีเวลาให้หนีไปไหนทั้งนั้น
Xinyi: เมืองของเรามีแต่คนธรรมดา ไม่มีทางป้องกันตัวเองจากความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาได้เลย
Xinyi: แต่เพราะเจ้าเมือง Jinhsi ช่วยไว้ ทำให้มีผู้เสียชีวิตไม่มาก
ผู้พเนจร:
Xinyi: เราเข้าใจว่าเซนติเนลไม่ใช่ผู้ที่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น
Xinyi: จินโจวยังคงอยู่ได้ก็เพราะมีการป้องกันที่ไม่เคยสั่นคลอนจากเซนติเนล ท่านช่วยบรรพบุรุษของเราจากทาเซ็ตดิสคอร์ด ถ้าไม่มีเซนติเนลล่ะก็ ดินแดนแห่งนี้ก็คงอยู่อาศัยไม่ได้เลย
Xinyi: ถ้าไม่มีความช่วยเหลือของเซนติเนล สถานการณ์ปัจจุบันคงแย่กว่านี้มาก พวกเราเป็นหนี้บุญคุณอย่างมาก และไม่อาจขออะไรไปมากกว่านี้อีก
Xinyi: ...ครั้งหนึ่ง เซนติเนลเคยปกป้องผู้คนบนภูผาสวรรค์จากทาเซ็ตดิสคอร์ด แต่เหมือนว่าตอนนี้เราจะต้องพึ่งพาเจ้าเมือง Jinhsi แทน
ไปยังด่านคำนับสวรรค์
ผู้พเนจร: Xinyi กับ Jinhsi รู้จักกันมาก่อนเหรอ?
Changli: Jinhsi ถูกเลือกตั้งแต่ยังเป็นทารกเพราะเธอมีพลังเรโซแนนซ์ และได้รับการเลี้ยงดูอยู่ในที่ว่าการเมือง เพื่อให้เติบโตมาเป็นเรโซเนเตอร์ที่เซนติเนลแต่งตั้ง
Changli: ข้าราชการทุกคนช่วยกันดูแลและสอนเธอในช่วงนั้น รวมถึงท่าน Xinyi ด้วย
Changli: เธอโตมาพร้อมกับความรับผิดชอบมหาศาล ถูกบังคับให้อดกลั้นต่อความเป็นธรรมชาติของเธอตั้งแต่วัยเด็ก พอนึกย้อนกลับไป Jinhsi ยังเป็นแค่เด็กสาววัยรุ่นอยู่เลยตอนที่เธอขึ้นเป็นเจ้าเมือง...
Changli: เธอแบกรับภาระอันหนักอึ้ง เกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้
ผู้พเนจร: นี่คงเป็น ด่านคำนับสวรรค์ ที่ Xinyi พูดถึงก่อนหน้านี้สินะ
Changli: อืม
Changli: นี่คงเป็นเครื่องทวนเวลาอีกเครื่องหนึ่ง มันน่าจะทำงานคล้ายๆ กับเครื่องที่เราเจอใกล้กับหาดแสงรำไร
Changli: ทางเข้าอยู่ที่หน้าผานั่น แต่ถูกกั้นขวางอยู่...
Changli: เราต้องทำลายผนึกโฟตอนทั้งสามนี้ด้วยการโจมตีระยะไกลก่อน
Changli: ...
ผู้พเนจร:
Changli: ไม่มีอะไร ฉันแค่สงสัยว่าสภาซาวานเทย์สร้างกลไกที่ซับซ้อนขนาดนี้ ด้วยพลังของเซนติเนลได้ยังไง มนุษย์ไม่ควรจะเข้าใจได้สิ
Changli: ฉันไม่เคยได้ยินถึงอารยธรรมมนุษย์ที่สามารถควบคุมกาลเวลาได้เลย
Changli: นอกจากว่าเซนติเนลจะเต็มใจสอน... แต่ทำไมกันล่ะ?
Changli: เราต้องมุ่งความสนใจไปที่สิ่งของที่เกี่ยวข้องกับสภาซาวานเทย์ ในด่านคำนับสวรรค์ เราอาจจะเจอเบาะแสก็ได้
ปิดม่านพลังโฟตอนที่ประตูและเข้าไปในด่านคำนับสวรรค์
ควบคุมทาเซไทต์พลังสูง
ขว้างทาเซไทต์พลังสูงไปที่รอยแยกในวงล้อเชิงผาเพื่อเปิดทาง
ปิดผนึกโฟตอน
ใช้งานเครื่องทวนเวลา
ปิดม่านพลังโฟตอนที่ประตูไปยังด่านคำนับสวรรค์
เข้าไปในเส้นทางของด่านคำนับสวรรค์
เดินทางลึกเข้าไปในด่านคำนับสวรรค์
ผู้พเนจร: ทำไมที่นี่ถึงมีทาเซ็ตดิสคอร์ด? ไม่สิ สัตว์ประหลาดพวกนี้... ดูไม่เหมือนทาเซ็ตดิสคอร์ดทั่วไป
Changli: พวกนี้ก็ด้วย เหมือนจะเป็นผลงานของสภาซาวานเทย์
Changli: พวกเขาสร้างโฮโลกราฟิกขึ้นมาปกป้องที่นี่งั้นเหรอ?
พิชิตโฮโลแกรมทาเซ็ตดิสคอร์ด
ผู้พเนจร: ที่อยู่ข้างหน้านั่น... เป็นกลไกอีกแบบเหรอ?
Changli: เหมือนว่ามันปลดล็อกหลังจากที่เราจัดการโฮโลกราฟิกได้แล้ว ไปดูกันเถอะ
เข้าไปและเปิดหินโชติช่วง จากนั้นดับไฟตราประทับโชติช่วง (ส่วนที่หนึ่ง)
Changli: ลายที่ส่องแสงอยู่บนประตูนั่น... คือตราโชติช่วง
ผู้พเนจร:
Changli: ใช่ ตราโชติช่วงมีโครงสร้างที่ซับซ้อน แต่สามารถถอดรหัสได้ถ้าใจเย็น
Changli: เห็นไหมว่าดาวแต่ละดวงแทนหินโชติช่วง?
Changli: กลไกที่เราบังเอิญแก้ได้ก่อนหน้านี้คงจะเป็นหนึ่งในนั้น
ผู้พเนจร:
Changli: ถูกต้อง เรายังต้องใช้หินโชติช่วงอีกสองชิ้นเพื่อเปิดประตู
Changli: ...เดี๋ยวนะ
Changli: เลือดและเกล็ดนี่... เป็นของ Jinhsi
ผู้พเนจร:
Changli: เธออาจจะใกล้ถึงขีดจำกัดโอเวอร์คล็อกแล้ว
Changli: พวกเราไม่มีเวลาแล้ว
ออกจากส่วนบนของด่านคำนับสวรรค์ไปยังส่วนกลาง
ตรวจสอบตำรา CSC
Changli: สถานการณ์ของเซนติเนลแย่กว่าที่เราคิด เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสตั้งแต่ตอนลงมาที่ภูผาสวรรค์...
Changli: "เมื่อหนึ่งในโปรแกรมแห่งกาลเวลาสูญหายไป"... เขาจึงไม่มีพลังที่จะฟื้นฟูกาลเวลาได้อีก ทำได้แค่หยุดเวลาและย้อนเวลาเท่านั้น
ผู้พเนจร: ก็แปลว่า เซนติเนลใช้พลังของตนปกป้องหงเจิ้น แต่ไม่สามารถคืนทุกอย่างกลับสภาพเดิมได้งั้นเหรอ?
Changli: เหมือนจะเป็นอย่างนั้น...
Changli: ตามทฤษฎีของพวกเขา อาการบาดเจ็บของเซนติเนลจะแย่ลงเรื่อยๆ และถ้าเซนติเนลสูญสลายไป... ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาก็จะทวีความรุนแรงเกินการควบคุม และกลืนกินทั้งจินโจว
...
Changli: แฟรกต์ซิดัสก็แค่ซ้ำเติมบาดแผลที่แย่อยู่แล้วในภูผาสวรรค์...
ผู้พเนจร:
Changli: พวกเราทำอะไรไม่ได้เลย อย่างน้อยก็เป็นข้อสรุปจากบันทึกที่ฉันได้เห็น
Changli: โถงมังกรนิทราให้การเยียวยาเซนติเนลได้ชั่วคราว แต่ไม่สามารถรักษาได้อย่างสมบูรณ์
Changli: ท้ายที่สุดแล้ว เซนติเนลและ "ผู้มาเยือนแสนประหลาด" ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากความปั่นป่วนแห่งกาลเวลา จะต้องใช้ทางเลือกสุดท้าย
ผู้พเนจร:
Changli: ในเมื่อฟื้นฟูเซนติเนลไม่ได้ พวกเขาจึงตัดสินใจ ถ่ายทอดพลังของเขาไปยังเรโซเนเตอร์ ผ่านการเหนี่ยวนำเรโซแนนซ์
Changli: ผลลัพธ์ของการทดลองนั้นคือเครื่องทวนเวลาเครื่องแรก ซึ่งเป็นวัตถุเรโซแนนซ์ที่มนุษย์สร้างขึ้น
ผู้พเนจร:
Changli: ไม่ได้ มันย้อนเวลาได้ในช่วงแคบๆ เท่านั้น ไม่ใกล้เคียงกับพลังที่ยิ่งใหญ่ของเซนติเนลเลย
ผู้พเนจร:
Changli: พวกเราเข้าใกล้ความจริงขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ
Changli: เหลือหินโชติช่วงอีกสองชิ้น แต่ก่อนหน้านั้น เราต้องหา Jinhsi ก่อน
ออกจากส่วนบนของด่านคำนับสวรรค์ไปยังส่วนกลาง
Changli: เครื่องทวนเวลาอีกเครื่อง... หินโชติช่วงชิ้นที่สองน่าจะอยู่ด้านหลังประตูนี้
Changli: ผู้พเนจร มาฟื้นฟูประตูที่ถล่มไปด้วยเครื่องทวนเวลานี้กันเถอะ
ใช้งานเครื่องทวนเวลาและหาทางออกจากโถง
เข้าไปในห้องขนส่ง
เข้าไปและเปิดหินโชติช่วง จากนั้นดับไฟตราประทับโชติช่วง (ส่วนที่สอง)
Changli: เหลือหินโชติช่วงอีกหนึ่งชิ้น ใกล้ๆ นี้มีลิฟต์ขนส่ง... หรือว่าหินโชติช่วงจะอยู่ชั้นล่างลงไป?
Changli: เราน่าจะหา Jinhsi เจอเร็วๆ นี้แหละ
ลงลิฟต์ขนส่งไปยังส่วนล่าง
ตรวจสอบตำรา CSC
Changli: อย่างงั้นเหรอ...
ผู้พเนจร:
Changli: เอกสารนี้ยืนยันว่าเครื่องทวนเวลาเป็นวัตถุเรโซแนนซ์ที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์
Changli: มันจะทำงานเมื่อได้รับแรงกระแทกอย่างแรง ด้วยการสร้างเอฟเฟกต์เรโซแนนซ์ที่สอดคล้องกัน
Changli: และนี่ก็ตอบคำถามที่ฉันสงสัยก่อนหน้านี้ว่า เครื่องทวนเวลาสามารถย้อนเวลาได้ โดยการสร้างเรโซแนนซ์กับท่านเซนติเนล
ผู้พเนจร:
Changli: ไม่ มันไม่ใกล้เคียงเลยแม้แต่น้อย เครื่องทวนเวลาหยุดทำงานทันทีที่ถูกนำออกจากระยะของเซนติเนล หรือจากกระแสเวลาที่ผิดปกติในภูผาสวรรค์
Changli: นอกจากนี้ ในเมื่อมันเป็นวัตถุเรโซแนนซ์ที่มนุษย์สร้างขึ้น ขีดความสามารถของมันจึงมีจำกัดอยู่แล้ว
Changli: ตามบันทึกของนักวิจัยสภาซาวานเทย์ มีสมมติฐานว่าสิ่งที่อาจเพิ่มพลังให้กับมันได้ ก็คือสมมติฐานการปลุกพลังเรโซแนนซ์ครั้งที่สอง
Changli: ซึ่งระบุไว้ว่า เมื่อคลื่นเรโซแนนซ์สองความถี่ปะทะกัน อาจทำให้เกิดการปลุกพลังเรโซแนนซ์ครั้งที่สองได้...
ผู้พเนจร:
Changli: ถูกต้อง... การต่อสู้นั่นเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้เกิดการปลุกพลังเรโซแนนซ์ครั้งที่สองกับ Jinhsi ให้เธอสามารถปลดปล่อยพลังเรโซแนนซ์ที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น... ซึ่งอาจทำให้เธอฟื้นฟูกระแสแห่งกาลเวลาได้
ผู้พเนจร:
Changli: พวกเขาสร้างเครื่องทวนเวลาขึ้นมานับไม่ถ้วน เพื่อปะทะกับความถี่ของเซนติเนล แต่ก็เทียบกันไม่ได้เลย เครื่องจักรทั้งหมดสลายกลายเป็นผุยผง
ผู้พเนจร:
Changli: มีเครื่องทวนเวลาเครื่องหนึ่ง ที่แสดงพลังฟื้นฟูกาลเวลาออกมาได้ชั่วขณะ ก่อนที่จะพังลง
Changli: นี่พิสูจน์ให้เห็นว่าการปลุกพลังครั้งที่สอง สามารถพัฒนาพลังเรโซแนนซ์ได้จริง
Changli: บันทึกการวิจัยระบุว่า เครื่องทวนเวลาทั้งหมดทำงานอยู่ในโหมดโอเวอร์ไดรฟ์
Changli: ...และระบุอีกว่า มันคล้ายกับการโอเวอร์คล็อกที่เกิดขึ้นในมนุษย์ที่เป็นเรโซเนเตอร์
ผู้พเนจร:
Changli: การโอเวอร์คล็อกเกิดขึ้นเมื่อเรโซเนเตอร์ใช้พลังมากเกินไป และนักวิจัยที่เขียนบันทึกนี้กล่าวว่า มันอาจจะเป็นกุญแจที่กระตุ้นการปลุกพลังครั้งที่สอง
ผู้พเนจร:
Changli: ไม่เลย แย่มาก การฝืนตัวเองจนหมดสภาพมีแต่จะจบลงด้วยการเสื่อมสลาย...
Changli: นอกจากนั้น ฉันสังเกตเห็นอีกอย่างหนึ่งในบันทึกเหล่านี้
Changli: เครื่องทวนเวลาจะต้องอาศัยคนคอยควบคุม ในขณะที่เซนติเนล Jué ก็ดูเหมือนจะอยู่ใต้อาณัติของใครบางคน
Changli: ในการทดลองครั้งเดียวที่สำเร็จนั้น ขณะที่ "เครื่องทวนเวลา" กำลังจะพังลง ผู้มาเยือนแสนประหลาด คนนั้นได้ออกคำสั่งกับเซนติเนล
Changli: และคำสั่งนั้นก็ทำให้เซนติเนลถ่ายเทพลังงานบางอย่าง ไปที่เครื่องทวนเวลาได้สำเร็จ
ผู้พเนจร:
Changli: ผู้พเนจร คุณมีความเห็นอะไรไหม?
เดินทางลึกเข้าไปในด่านคำนับสวรรค์
Changli: Jinhsi...
Jinhsi: คุณ...
Changli: ไม่ต้องห่วง ผู้พเนจร น่ะพิเศษกว่าคนทั่วไป ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาไม่มีผลกับเขา
Jinhsi: ฉัน...แค่กๆ... แต่ Changli คุณ...
...
Changli: ฉันสัญญาไว้ว่าจะเป็นเบี้ยของคุณ และฉันจะรักษาสัญญานั้น มันเป็นสิ่งที่ฉันควรทำอยู่แล้ว ในฐานะอาจารย์และขุนนาง
Changli: แล้วก็อย่าลืมว่า ถ้าฉันไม่ได้รับบทเป็นผู้ชี้ทางให้ ผู้พเนจร เขาคงมาอยู่ตรงนี้ไม่ได้หรอก
Changli: ผู้พเนจร มีสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งกับที่นี่ คุณจำเป็นต้องพึ่งพาเขา เพื่อแก้ไขวิกฤตของภูผาสวรรค์
Jinhsi: แต่... พวกเราติดหนี้บุญคุณ ผู้พเนจร เยอะแล้ว
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ขอบคุณนะ ผู้พเนจร... ขอบคุณจริงๆ
Changli: ตอนที่พวกเราเดินทางไปที่ภูผาสวรรค์ ผู้พเนจร พูดถึงความฝันประหลาดของเขา นั่นอาจเป็นภาพในอดีตจากความทรงจำที่เขาสูญเสียไป
Changli: ผู้พเนจร Jué และภูผาสวรรค์... สามอย่างนี้ต้องมีความเชื่อมโยงที่สำคัญบางอย่างแน่ๆ ผู้พเนจร เองก็มีเหตุผลของเขาที่เดินทางมาที่นี่
Jinhsi: งั้นเหรอ...
Jinhsi: ผู้พเนจร ฉันจะทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยเซนติเนลให้เร็วที่สุด แล้วฉันกับเขาจะได้คุยกันต่อหน้าสักที ต้องมีคำตอบที่คุณต้องการแน่นอน
Changli: มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า
Changli: คุณเจออะไรในด่านคำนับสวรรค์เหรอ Jinhsi?
Jinhsi: จากบันทึกของสภาซาวานเทย์... เซนติเนลได้รับบาดเจ็บตั้งแต่ตอนที่มาถึงภูผาสวรรค์แล้ว
Jinhsi: เมื่อเวลาผ่านไป อาการของเขาก็แย่ลง ทำให้กระแสเวลาไม่เสถียร และก่อให้เกิดความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาที่อาจจะกลายเป็นภัยต่อจินโจว
Jinhsi: มีเพียงเรโซเนเตอร์ที่เซนติเนลมอบหมายเท่านั้น ที่สามารถฟื้นฟูอาณัติแห่งกาลเวลาของเขาได้...
Jinhsi: บันทึกของพวกเขาพูดถึงวิธีแก้ปัญหา
Jinhsi: เพื่อที่จะย้อนความชราภาพอย่างรวดเร็วที่เกิดจากความปั่นป่วนแห่งกาลเวลา ฉันต้องปะทะกับเรโซแนนซ์ของเซนติเนลในการต่อสู้ เพื่อกระตุ้นการปลุกพลังเรโซแนนซ์ครั้งที่สอง นั่นจะเพิ่มพลังของฉันให้ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมได้
Changli: สมมติว่าคุณทำทั้งหมดนั่นสำเร็จ แต่ว่า Jinhsi... คุณเข้าใจไหมว่าคุณกำลังเอาตัวเองไปเสี่ยงกับอะไร?
Jinhsi: ฉันเข้าใจ
Jinhsi: ...ฉันมีสายสัมพันธ์เรโซแนนซ์กับ Jué แต่ฉันไม่เคยใส่ใจเขาจริงๆ... ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเขาทรมานมานานขนาดนี้...
Jinhsi: เซนติเนล Jué ช่วยชี้นำแนวทางพวกเรามาตลอด ด้วยคำแนะนำที่ชาญฉลาด และการตัดสินใจที่รอบคอบ ตั้งแต่วันก่อตั้งเมือง
Jinhsi: ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาที่พวกเราเผชิญอยู่ เป็นเพียงผลข้างเคียงจากความพยายามของเขา ที่จะปกป้องผู้คนในพื้นที่
Jinhsi: ...หากไม่มีเซนติเนลที่ใช้พลังควบคุมกาลเวลาขวางกั้นทาเซ็ตดิสคอร์ดเอาไว้ ทุกวันนี้จินโจวคงกลายเป็นดินแดนรกร้างไปแล้ว
Changli: คุณคิดจะทำยังไง Jinhsi?
Changli: ถ้าอาการของเซนติเนลรักษาไม่หายจริงๆ... ไม่มีใครล่วงรู้ได้เลยว่า ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาจะแพร่ออกไปขนาดไหน
Changli: วันนี้เกิดขึ้นกับภูผาสวรรค์ แต่วันพรุ่งนี้ อาจเกิดขึ้นทั่วทั้งจินโจว
Jinhsi: ฉะ... ฉันจะ...
Jinhsi: ถ้าเหตุการณ์ไปถึงขั้นนั้น ฉันจะทำตามคำทำนายของ Jué เอง
Jinhsi: นั่นเป็นหนทางเดียวที่จะกอบกู้ภูผาสวรรค์ ปกป้องจินโจว และช่วยเซนติเนลได้
Changli: Jinhsi คุณคิดถึงผลที่จะตามมาบ้างไหม?
Changli: การพยายามกระตุ้นการปลุกพลังครั้งที่สองโดยสู้รบกับเซนติเนล... อาจทำให้คุณโอเวอร์คล็อกได้ทุกเวลาเลยนะ
Changli: เราต่างรู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร คุณอาจสูญเสียสติไปตลอดกาล หรือแม้แต่สลายกลายเป็นเถ้าธุลี... คุณคงไม่อยากมีจุดจบเหมือนกับเครื่องทวนเวลาเหล่านั้น ที่ถูกทำลายใต้แรงกดดันมหาศาลหรอกนะ
Changli: ยิ่งไปกว่านั้น... คุณคิดจริงๆ เหรอว่าคุณยังสู้ได้ในสภาพนี้?
Changli: ฉันมองออกนะ Jinhsi ว่าคุณคิดจะสละชีวิตอยู่แล้วในตอนนี้
Jinhsi: คุณไม่มีสิทธิ์มาว่าฉันหรอกนะ ท่านอาจารย์
Jinhsi: ฉันได้ต้นแบบมาจากใครกันล่ะ? คุณเองก็ไม่เคยลังเลที่จะเอาชีวิตไปเสี่ยง เพื่อสิ่งที่คุณเชื่อมั่นเหมือนกันนั่นแหละ
Changli: โอ้? ฉันไม่เห็นคุ้นเลยว่าเคยสอนคุณแบบนั้นด้วย
Changli: สุดท้ายเราทุกคนก็ต้องตาย แต่เราต้องมีขีวิตอยู่ต่อให้นานที่สุด เพื่อที่จะทำประโยชน์ได้มากขึ้น
Changli: Jinhsi คุณต้องมีชีวิตอยู่ สืบทอดพลังต่อจากเซนติเนล เพื่อที่จะช่วยเหลือและปกป้องผู้คนในอนาคตต่อไป
Jinhsi: Changli... ฉัน...
Changli: ...Jinhsi ฉันไม่คิดจะหยุดคุณ ฉันรู้ว่าคุณตัดสินใจแล้ว
Changli: ฉันถึงได้พา ผู้พเนจร มาที่นี่ไงล่ะ
Changli: คุณคงเดาออกแล้วว่า ผู้พเนจร คือวีรชนที่เคยต่อสู้เคียงข้างเซนติเนลของเรา ตั้งแต่ช่วงก่อตั้งเมืองจินโจว และเขาก็ยังเป็นผู้มาเยือนลึกลับในตำนานเกี่ยวกับภูผาสวรรค์อีกด้วย
Changli: หลักฐานทั้งหมดที่พวกเรารวบรวมมาชี้ให้เห็นว่านั่นเป็นเรื่องจริง
Changli: คนที่จะช่วยพวกเราจากสถานการณ์ในภูผาสวรรค์ได้ ก็มีแต่ ผู้พเนจร นี่แหละ
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ขอบคุณท่านอาจารย์... Jinhsi จะจำคำของท่านไว้ให้ขึ้นใจ
Changli: สุดท้ายก็คือ เรายังไม่รู้ว่าแฟรกต์ซิดัสขังเซนติเนลไว้ยังไง เรื่องนี้จะเป็นตัวกำหนดว่าคุณจะได้พบกับเซนติเนลหรือไม่
ผู้พเนจร:
Changli: ที่คุณพูดมา ก็เป็นไปได้ทั้งนั้น ท่าน Xinyi กำลังดำเนินการเรื่องนี้อยู่ เราคงได้คำตอบเร็วๆ นี้
Changli: กุญแจแปรรหัสน่าจะอยู่ในห้องหินลับหลังประตูทางเข้า ยังเหลือหินโชติช่วงอีกหนึ่งชิ้น ไปกันเถอะ
Changli: ดูนั่น เป้าหมายสุดท้ายของเราอยู่บนแผ่นกระเบื้องลอยพวกนั้น ต้องหาทางฟื้นฟูสภาพก่อน
ปิดผนึกโฟตอนและใช้งานเครื่องทวนเวลา
เข้าไปและเปิดหินโชติช่วง จากนั้นดับไฟตราประทับโชติช่วง (ส่วนที่สาม)
พิชิต Lumiscale Construct: ดาบสะบั้น
ผู้พเนจร: ฉันจัดการหินโชติช่วงครบทั้งสามชิ้นแล้ว
Changli: ดีมาก กลับไปที่ทางเข้ากันเถอะ เราน่าจะรับกุญแจแปรรหัสได้แล้วล่ะ
เข้าไปที่ลิฟต์ขนส่ง
ขึ้นลิฟต์ขนส่งไปยังส่วนบน
เข้าไปในอุโมงค์ลับ
ไปที่โถงกลาง
Jinhsi: กุญแจแปรรหัส...
รับกุญแจแปรรหัส
Changli: ผู้พเนจร ดูแลกุญแจแปรรหัสให้ดีนะ
Changli: ที่เหลือฝากคุณกับ Jinhsi ด้วย
ผู้พเนจร:
Changli: อย่าลืมสิ ฉันเป็นผู้ชี้ทางของคุณนะ ฉันเข้ามาในหุบเขากับคุณ ก็เพื่อให้คุณได้พบกับ Jinhsi
Changli: ทางข้างหน้าจากนี้ไป ฉันฝากให้คุณทั้งสองไปเผชิญหน้ากับเซนติเนล
Changli: ฉันช่วยคุณได้เท่านี้แหละ
Changli: ฉันมาเพื่อนำทาง ไม่ใช่แทรกแซง เส้นทางนี้ขึ้นอยู่กับคุณที่จะตัดสินใจ
Changli: ยิ่งไปกว่านั้น... แฟรกต์ซิดัสคอยรังควานเราไม่หยุดหย่อน
Changli: ต้องมีคนคอยกันพวกมันไว้
ผู้พเนจร:
Changli: ใช่แล้ว พวกนั้นเฝ้ามองคุณอยู่ตลอด มันสนใจทุกการเคลื่อนไหวของคุณ จนเหมือนละสายตาจากคุณไม่ได้เลย
Changli: ยังไงก็ตาม โปรดไปต่อโดยไม่มีฉันเถอะนะ ส่วนตัวฉันเอง...
Changli: ก็ควรจะอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม เพื่อให้การช่วยเหลือจากตรงนั้น
Changli: โอ้ พูดถึงก็มาเลย...
Changli: หยาบคาย คนที่นี่เขาไม่ทักทายกันแบบนี้นะ
Changli: ฉันขอสอนมารยาทผู้ดีสักหน่อยเถอะ
ผู้พเนจร: Changli...
Jinhsi: มนุษย์ดัดแปลงพวกนั้นไม่เป็นปัญหาหรอก ไม่ต้องกังวลนะ ผู้พเนจร Changli วางแผนไว้หมดแล้ว
Jinhsi: ฉันไม่คิดว่าเราจะโดนซุ่มโจมตีระหว่างทางอีกหรอก
กลับไปยังหงเจิ้น
Bing'ge: นั่นท่านเจ้าเมือง! เธอกลับมาแล้ว!
Bing'ge: ต้องรีบไปบอกท่าน Xinyi!
เข้าไปในโถงลับ
Xinyi วางกุญแจแปรรหัสลงบนเครื่องควบคุมหลัก
Xinyi: ทางเข้าโถงมังกรนิทราเปิดแล้ว ตอนนี้ก็เข้าไปข้างในได้
Xinyi: ก่อนคุณจะไป ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอก
ผู้พเนจร:
Xinyi: Changli พูดถูก พวกมันใช้งานวิจัยของสภาซาวานเทย์ ขังเซนติเนลไว้ในที่พักของเขา
ผู้พเนจร:
Xinyi: พวกมันใช้เครื่องทวนเวลา
Xinyi: มนุษย์ดัดแปลงที่เราจับกุมมาสารภาพว่า แฟรกต์ซิดัสส่งหน่วยสังหารมาบุกภูผาสวรรค์ มันวางแผนซ้อนแผน...
Xinyi: ขั้นแรกคือวางเครื่องทวนเวลาในโถงมังกรนิทรา ตอนที่ยังทำงานได้ตามปกติ และขั้นที่สอง คือล่อให้เซนติเนลกลับไปที่ภูผาสวรรค์
Xinyi: ถึงหน่วยสังหารจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเซนติเนล แต่การบังคับให้เซนติเนลใช้พลังเรโซแนนซ์อันทรงพลัง ปะทะกับพลังงานจากเครื่องทวนเวลา นั่นเท่ากับการทำร้ายตัวเองอย่างรุนแรง
ผู้พเนจร:
Xinyi: แล้วถ้าแฟรกต์ซิดัสดัดแปลงเครื่องทวนเวลาล่ะ?
Xinyi: ทุกเครื่องทำงานจนถึงขีดจำกัดพร้อมกัน เพื่อที่จะโจมตีครั้งใหญ่ทีเดียว
Xinyi: แต่นั่นก็ยังไม่พอที่จะโค่นล้มเซนติเนลได้
Xinyi: หลังจากการโจมตีครั้งแรก พวกมันติดตั้งตราโชติช่วงที่ดัดแปลงแล้ว ไว้ในโถงมังกรนิทรา สร้างสนามพลังพิเศษควบคู่กับเครื่องทวนเวลา
Xinyi: มันขัดขวางเซนติเนลไม่ให้ฟื้นฟูพลังงาน และสุดท้ายก็จำกัดการเคลื่อนไหวและการรับรู้ของเขา
Jinhsi: ถ้างั้น... เราก็ต้องช่วยเซนติเนลออกมาจากสนามพลังก่อน
Xinyi: ...เป็นเรื่องที่พูดง่ายแต่ทำยากนะ
Xinyi: ชาวหงเจิ้นใช้ชีวิตร่วมกับเซนติเนลมาหลายชั่วอายุคน พวกเราดูออกว่าเขามีอาการปกติหรือไม่
Xinyi: แต่ตอนนี้ แฟรกต์ซิดัสต้องการกักขังเซนติเนล... พวกมันไม่หยุดแค่ที่ภูผาสวรรค์แน่ ท่านเจ้าเมือง ฉันเชื่อว่าคุณคงไม่ได้มาที่นี่เพียงเพราะเรื่องเซนติเนล...
Xinyi: ได้โปรดชี้แนะพวกเราด้วยเถอะ ท่านเจ้าเมือง
Jinhsi: ได้ ฉันจะบอกคุณทุกอย่างเลย
Jinhsi บอกข้อมูลที่เธอพบในด่านคำนับสวรรค์ให้ Xinyi ฟัง และเล่าทฤษฎีที่เธอคิดเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น จากนั้นก็อธิบายแผนการที่เธอมีในขณะนี้
Xinyi: ที่แท้เซนติเนลก็ได้รับบาดเจ็บและอาการแย่ลงเรื่อยๆ... พวกแฟรกต์ซิดัสโจมตีตอนที่เขายังไม่หายดี แผนการของพวกมันเจ้าเล่ห์เหมือนเดิมเลย
Xinyi: ท่านเจ้าเมือง คุณวางแผนออกมาได้ขนาดนี้แล้ว
Xinyi: การตีความเจตนาของเซนติเนลเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก ตอนนั้นที่ว่าการเมืองก็มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับเขา ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาต้องพยายามขนาดนั้น ที่จะพาคุณมาจากภูผาสวรรค์ และนำมาเลี้ยงดูในเมืองของเรา
Xinyi: แต่พอลองคิดดูอีกที เซนติเนลอาจจะเห็นศักยภาพในตัวคุณ ว่าสักวันหนึ่งคุณจะได้รับโปรแกรมแห่งกาลเวลากลับคืนมา และพาให้ชาวจินโจวมีชีวิตอยู่รอดปลอดภัย
Xinyi: ฉันไม่เคยนึกเลยว่า... คุณจะยอมทำตามคำพยากรณ์นั้นจริงๆ...
Jinhsi: ฉันพบกับเซนติเนลครั้งแรกก็ที่ภูเขาแห่งนี้นี่แหละ
Jinhsi: ตอนนั้นฉันยังเด็กมากจนจำอะไรไม่ได้ แม้แต่ภาพของภูผาสวรรค์ ฉันยังจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
Jinhsi: แต่ครั้งนี้... เมื่อฉันมายืนอยู่ที่เชิงเขาภูผาสวรรค์ ความรู้สึกคุ้นเคยก็ถาโถมเข้ามา ความทรงจำที่ฝังไว้เนิ่นนานกลับชัดเจนขึ้นมาทันที
Jinhsi: ท่าน Xinyi... ชีวิตของฉันที่เกิดมานี้ ทุกสิ่งมีความเกี่ยวโยงกับเซนติเนลของเรา
Jinhsi: แต่หน้าที่ในฐานะเรโซเนเตอร์ที่ได้รับมอบหมาย ไม่ได้เป็นสาเหตุเดียวที่ทำให้ฉันตัดสินใจ
Jinhsi: ...ฉันกำลังทำตามหัวใจตัวเองในวัยเด็ก ก่อนจะกลายมาเป็น Jinhsi... เด็กหญิงที่เคยหัวเราะอย่างสดใสและบริสุทธิ์ เมื่อหิมะจากภูผาสวรรค์สัมผัสใบหน้าของเธอ
Jinhsi: ฉันคือเมล็ดพันธุ์ที่มีต้นกำเนิดจากภูผาสวรรค์ ถูกลมพัดพาไปยังทุกทั่วมุมของจินโจว แต่ตอนนี้ ฉันได้กลับมาสู่ต้นกำเนิดของตัวเองแล้ว
Jinhsi: ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะหยั่งรากลงและเจริญงอกงาม...
Xinyi: เฮ้อ... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือคุณจะตัดสินใจอย่างไร โปรดจำไว้ว่า ผู้คนในหงเจิ้น จะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ
Xinyi: ภูผาสวรรค์นิ่งสงบอยู่ชั่วนิรันดร์ เราอาจต้องการสายฟ้าที่ผ่าลงกะทันหัน เพื่อทะลวงม่านหมอกแห่งความไม่แน่นอนที่ปกคลุมเรามานานเกินไปแล้ว
ออกจากโถง
Xinyi: เมื่อคุณผ่านหงเจิ้นไปแล้ว จงมองหาถ้ำที่หน้าผาทางทิศเหนือ มันจะนำคุณไปยังทางลัดเข้าสู่โถงมังกรนิทรา
Xinyi: ที่นั่นอยู่ข้างใต้หน้าผารูปมังกรที่เป็นสัญลักษณ์ของภูผาสวรรค์พอดี ขอให้พวกคุณโชคดีนะ
ไปยังโถงมังกรนิทรา
ผู้พเนจร: Jinhsi ทุกอย่างที่เรารู้เกี่ยวกับเซนติเนล ยังเป็นแค่การคาดเดานะ
Jinhsi: คุณพูดถูก แต่พลังเรโซแนนซ์ของฉันที่อ่อนแอลง และสายสัมพันธ์ของฉันกับเซนติเนล ทำให้ฉันไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องสำรวจไปตามทฤษฎี...
Jinhsi: ไม่ว่ามันจะเป็นข้อเท็จจริง หรือเรื่องแต่ง ความจริง หรือความเท็จ...
Jinhsi: ฉันต้องเผชิญหน้ากับเซนติเนล และดูด้วยตาตัวเอง
ไปยังห้โถงมังกรนิทรา
ไปยังโถงมังกรนิทรา
Jinhsi: โถงมังกรนิทราน่าจะอยู่ลึกเข้าไปในถ้ำ
Jinhsi: ไปกันเลย
เดินหน้าต่อไป
...
Jinhsi: ...นี่คงเป็นโถงมังกรนิทรา
Jinhsi: ตอนนี้เราควรช่วยปล่อยเซนติเนลออกจากพันธนาการของตราโชติช่วงก่อน
ผู้พเนจร:
Jinhsi: เครื่องทวนเวลาแถวๆ นี้อาจทำให้ผิวน้ำหยุดนิ่ง หรืออาจจะเกิดจากความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาก็ได้
Jinhsi: ไม่ว่าจะเกิดขึ้นจากอะไร ยังไงเราก็ใช้ประโยชน์จากมันได้... ตอนนี้เราเดินบนน้ำได้แล้ว
Jinhsi: ...พวกเราอยู่ไกลเกินกว่าจะมองเห็นข้างในนั้น
Jinhsi: ผู้พเนจร ไปกันเถอะ ฉันยังต้องการข้อมูลเพิ่ม เพื่อจะตัดสินใจว่าเราควรทำอะไรต่อ
ตรวจสอบรังจำศีล
Jinhsi: ฉันสัมผัสได้ถึงเซนติเนลด้านใน แต่เขาไม่ตอบกลับมาเลย...
Jinhsi: ตราโชติช่วง...
Jinhsi: เซนติเนลกำลังบอกเราว่า... เราต้องหาหินโชติช่วง ที่สอดคล้องกับตราโชติช่วงทั้งหมดสามชิ้น แล้วเราจะคลายพันธนาการของแฟรกต์ซิดัสได้
ผู้พเนจร: แต่ฉันไม่เห็นหินโชติช่วงสักชิ้นเลย แม้แต่ทางเข้าห้องก็ไม่เห็น
Jinhsi: เหมือนจะมีอะไรอยู่ใต้น้ำ ลองใช้เครื่องทวนเวลากันเถอะ
ใช้งานเครื่องทวนเวลาเพื่อปรับระดับน้ำ
ผู้พเนจร: ระดับน้ำลดลงแล้ว
ผู้พเนจร: หินโชติช่วง อยู่บนหินก้อนนั้น!
Jinhsi: ไปหยิบมากันเถอะ
เข้าไปและเปิดหินโชติช่วงเพื่อดับไฟตราโชติช่วง (ตอนที่หนึ่ง)
เข้าไปและเปิดหินโชติช่วงเพื่อดับไฟตราโชติช่วง (ตอนที่สอง)
ใช้งานเครื่องทวนเวลา
ยกทาเซไทต์พลังสูงให้ลอย
ใช้ทาเซไทต์พลังสูงเพื่อทำลายแผ่นหินแตกร้าว
เข้าไปและเปิดหินโชติช่วงเพื่อดับไฟตราโชติช่วง (ตอนที่สอง)
ใช้ทาเซไทต์พลังสูงเพื่อทำลายแผ่นหินแตกร้าว
เข้าไปและเปิดหินโชติช่วงเพื่อดับไฟตราโชติช่วง (ตอนที่สาม)
กลับไปที่โถงมังกรนิทรา และตรวจสอบรังจำศีล
ตรวจสอบไฟล์
...
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ใช่... ฉันเอง
Jinhsi: ขนาดฉันอยู่ในจินโจวมาทั้งชีวิตและไม่เคยไปหงเจิ้น ฉันยังเคยได้ยินตำนานนี้เลย
Jinhsi: สำหรับฉัน Jué ไม่ได้เป็นแค่เซนติเนล หรือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้คนบูชา... เขาเลี้ยงดูฉันและช่วยชีวิตฉันเอาไว้จากความตายครั้งนั้น
Jinhsi: ฉันคิดถึงเรื่องนี้มาตลอดทางเลย
Jinhsi: ถ้าเซนติเนลหยั่งรู้ถึงการต่อสู้ระหว่างเราอยู่แล้ว ทำไมถึงยังทำให้ตัวเองลำบาก ด้วยการช่วยฉันไว้ตั้งแต่แรกล่ะ?
Jinhsi: ตอนนี้ฉันเข้าใจเหตุผลแล้ว เพราะว่าฉันเป็นเรโซเนเตอร์ของเซนติเนล ฉันอาจจะไม่ได้มีความสามารถพิเศษอะไร แต่ว่าฉันมีโปรแกรมแห่งกาลเวลาที่บังเอิญสูญหายไปพอดี
Jinhsi: ถ้าจินโจวประสบวิกฤตกาลเวลาที่คล้ายๆ กัน ฉัน... ฉันอาจจะเป็นคนเดียวที่จะแก้ปัญหานั้นได้
Jinhsi: ...ในคำทำนายของเซนติเนล การต่อสู้ระหว่างเรานั้นควรจะเกิดขึ้นในอนาคตอันไกล
Jinhsi: เขารอโอกาสที่ทุกอย่างพร้อมครบถ้วน ดังนั้นจึงเป็นเหตุให้พระองค์ยังมิได้บอกข้าเสียที
Jinhsi: แต่... ต่อให้ตอนนี้จะยังไม่ใช่จังหวะที่เซนติเนลรอคอยมานาน ร่างกายของฉันในตอนนี้ก็พังยับเยินจนไม่อาจทนไหวอีกต่อไปแล้ว...
Jinhsi: ฉันต้องไปเผชิญหน้ากับเขาในขณะที่ฉันยังทำได้... เพื่อหาความจริง หรือเพื่อจบการต่อสู้ของพวกเราที่ลิขิตไว้
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ล้มเลิก... หน้าที่ของฉันงั้นเหรอ? ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลย...
Jinhsi: อันที่จริง... ฉันสงสัยตัวเองมาหลายครั้งแล้ว
Jinhsi: ความเมตตาอย่างไม่มีข้อแม้ของคุณ Changli Xinyi และทุกคนในจินโจว มอบความกล้าให้ฉันก้าวเดินต่อไป
Jinhsi: รวมไปถึงการตัดสินใจของ Jué ที่ชุบชีวิตฉันขึ้นมา... ไม่ว่าจะด้วยความสงสารหรือไม่ใช่ ฉันก็รู้สึกขอบคุณจริงๆ แค่นึกถึงขึ้นมาฉันก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจแล้ว
Jinhsi: ฉันรักทุกสิ่งในจินโจว ถึงจะไม่มีตำแหน่งเจ้าเมือง ฉันก็ไม่มีวันจะทอดทิ้งจินโจวไปได้
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ฉัน... สบายดี...
Jinhsi: ความเจ็บปวดที่ฉันรู้สึกอยู่ตอนนี้ เทียบกับผู้คนที่ติดอยู่ในความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาไม่ได้เลย
Jinhsi: ฉันต้องหาเซนติเนลให้เจอโดยเร็วที่สุด พลังของเรามาจากแหล่งกำเนิดเดียวกัน การช่วยเขา ก็เท่ากับช่วยชีวิตตัวฉันเอง
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ถ้าสุดท้ายแล้วไม่มีทางเลือกอื่น...
Jinhsi: ฉันก็ต้องสู้ หากไม่สู้จินโจวต้องล่มสลาย
Jinhsi: ฉันจะสู้ เพื่อปกป้องเซนติเนล และเพื่อปกป้องจินโจว อาจจะต้องเสียหนึ่งชีวิตไป แต่จะช่วยได้อีกหลายชีวิต
Jinhsi: ถ้ามันจะช่วยให้ทุกคนปลอดภัย ฉันก็ไม่เสียดายชีวิตตัวเองหรอก
Jinhsi: แต่ฉันขอพูดให้ชัดเจนก่อนนะ ฉันยังไม่ได้คิดจะตาย ฉันจะสู้เพื่อโอกาสในการรอดชีวิต ไม่ว่าโอกาสนั้นจะน้อยแค่ไหนก็ตาม
Jinhsi: เราไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่มีความตายเป็นทางเลือกเดียว ใช่ไหมล่ะ?
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ขอบคุณที่เชื่อใจฉันนะ
Jinhsi: จะว่าไป ตั้งแต่คุณมาถึงจินโจว ก็มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับฉันเต็มไปหมดเลย
Jinhsi: ขอบคุณนะ ผู้พเนจร
ผู้พเนจร:
Jinhsi: Changli อาจารย์ของฉันเคยบอกไว้ว่า วิกฤตในภูผาสวรรค์ต้องพึ่งพาเราสองคนในการแก้ปัญหา และฉันรู้ว่าคุณมีสายสัมพันธ์พิเศษกับเซนติเนลของเรา ฉันจึงต้องการความช่วยเหลือจากคุณในการตัดสินใจครั้งนี้
Jinhsi: แต่ไม่ต้องกังวลนะ ฉันเตรียมใจไว้แล้ว นี่ไม่ใช่การยอมจำนนต่อโชคชะตา แต่เป็นการทำใจยอมรับต่างหาก
Jinhsi: ฉันรู้สึกขอบคุณมากเลยนะ ที่มีคุณอยู่เคียงข้างมาตลอด
"Jué": Jinhsi ไม่เจอกันนานเลยนะ
"Jué": สวัสดีผู้มอบประกาศิต หรือให้เรียกว่าผู้พเนจรดีล่ะ?
"Jué": ข้าไม่อาจทราบสาเหตุที่ท่านมาเยือน แต่นั่นก็สำคัญพอที่จะพลิกชะตาจุดวิกฤตของจินโจวได้
"Jué": "เด็กน้อย" ผู้สูญเสียความทรงจำ จะจับอาวุธขึ้นมาสู้เพื่อชะตาของตน หรือจะถอยกลับไปนอนหลับในเปลดีนะ?
"Jué": เมล็ดพันธุ์แห่งอนาคตจะถูกหว่านลง ณ ช่วงเวลาที่ต้องตัดสินใจนี้
ผู้พเนจร:
"Jué": เมื่อสถานการณ์สงบลงแล้วข้าจะอธิบาย ในเวลานี้ ข้าขอให้ท่านแค่เข้าร่วม ตัดสินใจ และจับตาดู
"Jué": Jinhsi การเดินทางของเจ้าช่างลำบากแสนเข็ญ นอกจากการมาช่วยข้า เจ้าคงมีคำถามอย่างอื่นอีกสินะ?
Jinhsi: ฉันไม่ขออะไรไปมากกว่านี้ แค่อยากตามหาความจริง
Jinhsi: ภูผาสวรรค์ตกอยู่ในหายนะ... ทั้งโปรแกรมควบคุมกาลเวลาและอาการบาดเจ็บของท่าน... ได้โปรดอย่าปิดบังความจริงอีกเลย
"Jué": ข้าเข้าใจที่เจ้ากังวล ถึงเวลานี้อาจจะไม่เหมาะที่จะเปิดเผยความจริง แต่ในสถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ ข้าต้องรีบตัดสินใจลงมือ
"Jué": ก่อนที่ข้าจะสิ้นลม
...
"Jué": สิ่งมีชีวิตอมตะเช่นข้า ถูกกำหนดให้คงอยู่เป็นนิรันดร์
"Jué": แต่ข้ากลับได้รับบาดเจ็บสาหัสในอดีต และต้องพึ่งพาโถงมังกรนิทราเพื่อยังชีพไว้
"Jué": นี่ไม่ใช่วิธีที่เหมาะสมที่สุด
"Jué": เป็นเวลาแสนนานที่ข้าจำเป็นต้องใช้โถงนี้เพื่อฟื้นฟูพลัง ด้วยความหวังว่าจะชะลอความหายนะที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ออกไป
"Jué": แต่ชะตากรรมนั้นมิอาจฝ่าฝืนได้ แฟรกต์ซิดัสวางแผนต่อต้านข้า เวลานี้อาการของข้ามีแต่จะแย่ลง... โถงมังกรนิทราไม่สามารถยื้อชีวิตข้าได้อีกแล้ว
ผู้พเนจร:
"Jué": จินโจว... เมืองจินโจวจะล่มสลาย
...
"Jué": ตั้งแต่ข้าลงมาที่ภูผาสวรรค์ การใช้พลังของอาณัติแห่งกาลเวลาเพื่อขับไล่ทาเซ็ตดิสคอร์ด ยังผลให้กาลเวลาที่นี่แปรปรวน ชะตากรรมของจินโจวถูกลิขิตไว้ตั้งแต่ครานั้นเป็นต้นมา
"Jué": หลายสหัสวรรษที่ผ่านมา ข้าได้ฝ่าฝืนกฎธรรมชาติ ธำรงรักษาจินโจวไว้โดยแลกกับพลังชีวิตของข้าเอง
"Jué": หาไม่แล้ว ความปั่นป่วนแห่งกาลเวลาจะไม่เพียงก่อหายนะที่ภูผาสวรรค์ แต่จะรวมไปถึงทั่วเขตคามจินโจว หากเป็นเช่นนั้น สรรพชีวิตจะถูกกลืนกินไปในพายุแห่งกาลเวลาอันบิดเบี้ยว
ผู้พเนจร:
"Jué": จินโจวจะถูกขังไว้ในกาลเวลาตลอดกาล อดีตและอนาคตจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ชีวิตและความตายจะไม่ต่างกันอีกต่อไป พิธีกรรมและสงครามจะคงอยู่อย่างไม่มีวันสิ้นสุด ความยินดีและความเศร้าโศกจะถักทอเข้าด้วยกันกลายเป็นภาพพร่ามัวชั่วนิรันดร์
"Jué": ชาวเมืองจินโจวทุกคนจะต้องเผชิญกับชะตากรรมนี้ จนกว่ากาลเวลาจะดับสิ้นลง
"Jué": ...มันเกิดขึ้นเพราะการกระทำของข้า ดังนั้นข้าต้องหยุดมัน
"Jué": อีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ข้าจะใช้พลังทั้งหมดที่ข้ามีเพื่อหยุดเวลาในจินโจว โดยแลกกับชีวิตที่เหลืออยู่ของข้า
"Jué": ในตอนนั้น จินโจวจะตกอยู่ในความแน่นิ่ง แต่มิได้ดับสูญ ในอนาคตอันไกล ผู้คนในหวงหลงอาจจะค้นพบวิธีกอบกู้จินโจวได้
Jinhsi: ไม่มีอย่างอื่นที่เราจะทำได้แล้วงั้นเหรอ?
"Jué": นี่ไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุด แต่ก็เพียงพอที่จะเป็นทางเลือก
Jinhsi: โปรดให้อภัยฉันด้วย... ฉันทำตามที่ท่านบอกไม่ได้
Jinhsi: ทศวรรษ ศตวรรษ... ถ้าไม่มีใครหาวิธีแก้ได้ล่ะ? ถึงตอนนั้นโลกก็คงจะหันหลังให้กับเมืองที่ถูกลืมแห่งนี้แล้ว...
Jinhsi: ...แล้วใครจะเต็มใจเสียสละทรัพยากรอันมีค่า เพื่อช่วยกอบกู้เมืองเล็กๆ ที่อยู่ในมุมสุดขอบโลกนี้ล่ะ?
Jinhsi: ชะตากรรมของจินโจวสมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่าอนาคตที่ไม่แน่นอน
"Jué": แม้ข้าไม่อาจมีชีวิตอยู่จนเห็นกาลภายหน้า แต่ก็ยังจินตนาการถึงความเป็นไปได้มากมายในอนาคต จากการอนุมานของข้า วิธีนี้ถือว่ามีประสิทธิภาพและมั่นคงที่สุดแล้ว
"Jué": หากเจ้าเมือง Jinhsi มีความคลางแคลงอยู่ในใจ เจ้าจะคลี่คลายสถานการณ์นี้อย่างไร?
"Jué": กระแสกาลเวลาในภูผาสวรรค์เกิดความสับสน มีเพียงความพยายามอย่างสุดกำลังของข้าเท่านั้น ที่ควบคุมสถานการณ์นี้ได้
"Jué": หากข้าไม่หยุดเวลาเสียแต่ตอนนี้ สถานการณ์ในจินโจวคงแย่กว่านี้เป็นร้อยเท่า หรืออาจเป็นพันเท่าหากข้าสิ้นไป
Jinhsi: ...ท่านเคยทำนายถึงการต่อสู้ระหว่างเราที่ถูกลิขิตไว้... ใช่ไหม?
"Jué": ถูกต้องแล้ว
Jinhsi: ...ตอนแรกฉันสับสน ไม่เข้าใจความหมายของคำทำนาย จนได้รู้ถึงการกระทำของท่านกับสภาซาวานเทย์ ทุกอย่างก็ชัดเจนขึ้นมา
Jinhsi: การปะทะพลังเรโซแนนซ์จากสองฝ่ายเข้าด้วยกันจะกระตุ้นการปลุกพลังครั้งที่สอง และด้วยวิธีนี้ ฉันจะข้ามขีดจำกัดของพลังเรโซแนนซ์ได้ และใช้อาณัติแห่งกาลเวลาเพื่อฟื้นฟูกระแสเวลาได้
Jinhsi: ...ถึงฉันจะถูกบังคับให้ต้องยกปลายดาบใส่ท่าน
"Jué": โง่เขลาสิ้นดี!
"Jué": หากเจ้าปะทะกับพลังเรโซแนนซ์ของข้า แม้ผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็เกิดโอเวอร์คล็อกได้ เมื่อนั้นเจ้าจะเหลือแค่เปลือก
"Jué": เจ้ารู้ถึงผลกระทบที่แสนเจ็บปวดนั้นเป็นอย่างดี ความเจ็บปวดที่เจ้ารู้สึกอยู่ตอนนี้ มันก็แค่รอยถลอกเล็กน้อย หากเทียบกับความทรมานที่แท้จริง
"Jué": ยิ่งไปกว่านั้น เจ้าจะถูกขังอยู่ในรอยแยกแห่งกาลเวลา ร่างและจิตวิญญาณของเจ้าจะฉีกขาดเป็นชิ้นๆ แล้วประกอบขึ้นใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตลอดกาลมิอาจพบความสงบ
Jinhsi: แต่ฉันฟื้นฟูความผิดพลาดในกระแสเวลาได้นี่ ท่านถึงได้ช่วยฉันไว้ในอดีตไม่ใช่หรือไง? ฉันแค่ทำในสิ่งที่ท่านพยายามทำมาตลอด... ต่อต้านชะตากรรมเพื่อปกป้องจินโจว
"Jué": Jinhsi เจ้ามีแค่โอกาสสุดท้าย ให้ข้าหยุดเวลาเถอะ ข้าจะได้มั่นใจว่าเจ้าปลอดภัย
ผู้พเนจร:
"Jué": ท่านอยู่ที่นี่เพียงเพื่อเป็นสักขีพยาน ก่อนเวลาอันเหมาะสมจะมาถึง
"Jué": แต่ท่านก็ไม่ได้เป็นเพียงผู้เฝ้ามองเท่านั้น หากท่านประสงค์จะเข้ามาช่วย บางทีโอกาสรอดชีวิตของ Jinhsi อาจเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
"Jué": หากในยามจำเป็น ท่านอนุญาตให้ข้าถ่ายโอนอาณัติแห่งกาลเวลาให้แก่ Jinhsi ในเวลาที่ควร บางทีเธออาจรอดชีวิต
"Jué": ...ช่วงเวลาที่พลังเรโซแนนซ์ของเธอหมดลง เมื่อชีวิตเธอแขวนอยู่บนเส้นด้ายจากการโอเวอร์คล็อก ในตอนนั้น เราอาจจะช่วยชีวิตเธอได้
"Jué": หากเราพลาดช่วงเวลานั้นไปเพียงแค่เสี้ยววินาที ชะตากรรมของ Jinhsi จะถูกตัดสินทันที
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ...ฉันควรจะตายไปตั้งนานแล้ว... แต่ฉันโชคดีที่มีท่านช่วยไว้ ทำให้ฉันมีโอกาสเห็นประกายแสงของจินโจวด้วยตาของตัวเอง
Jinhsi: ...ท่านย้อนเวลาเพื่อช่วยฉัน ฉันต้องรับผิดชอบ
Jinhsi: จินโจวคือบ้านของฉัน หากเมืองนี้ตกอยู่ในอันตราย ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องสิ่งที่ฉันรัก แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม
"Jué": เป็นคำพูดที่กล้าหาญเสียจริง!
"Jué": เจ้ารู้หรือไม่ว่าการตัดสินใจนี้ส่งผลมากเพียงใด?
Jinhsi: ฉันเข้าใจที่ท่านกังวลนะ ฉันจะปลุกพลังครั้งที่สองโดยการต่อสู้ที่ถูกลิขิตไว้ของพวกเรา และฟื้นฟูกระแสเวลากลับคืนมา
Jinhsi: ท่านจะยอมเสี่ยงสักก้าวกับฉันไหม?
"Jué": รับอาณัติแห่งกาลเวลาจากข้าเหรอ? เจ้าเอาความมั่นใจมาจากไหนกัน?
"Jué": เจ้าเป็นเรโซเนเตอร์ของข้า แต่เจ้ามีพลังแค่เสี้ยวหนึ่งของข้าเท่านั้น
"Jué": แทบไม่มีโอกาสที่เจ้าจะรอดมาโดยไม่บาดเจ็บเลย
Jinhsi: แต่อย่างน้อยฉันก็จะทำให้ผู้คนมีความหวังขึ้นมาได้!
Jinhsi: ถึงอาจจะต้องแลกด้วยวิญญาณ ด้วยทุกอย่างของฉัน... ฉันจะยอมตายโดยที่ไม่ลองดูไม่ได้หรอก
Jinhsi: ฉันอาจจะใช้พลังของท่านได้แค่ชั่วขณะ... แต่นั่นก็เพียงพอแล้ว ที่จะปกป้องอนาคตของจินโจวไว้ โดยที่ไม่ต้องสนใจคำทำนายของท่าน และฉันก็จะปกป้องท่านได้ด้วย
Jinhsi: ถ้าจะมีใครสักคนที่สู้กับท่านได้... คนคนนั้นก็ต้องเป็นเรโซเนเตอร์ของท่านนั่นแหละ
Jinhsi: ฉันจะเป็นไพ่ตายในเกมนี้ให้ท่านเอง
"Jué": ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
"Jué": เจ้าพร้อมจะท้าทายสิ่งมีชีวิตที่เผ่าพันธุ์ของเจ้าเคารพบูชางั้นรึ? เจ้าจะไม่เสียดายแน่นะ หากต้องตายอย่างขมขื่น
Jinhsi: ฉันจะไม่เสียใจทั้งนั้น ไม่ว่ายังไงก็ตาม
"Jué": เยี่ยมมาก! เจ้าเมืองจินโจว!
"Jué": จงขึ้นมาที่ยอดเขา แสดงฝีมือของเจ้าออกมา!
"Jué": พิสูจน์ให้ข้าเห็น ว่าเจ้าจะเป็นไพ่ตายให้ข้าได้อย่างไร
ออกจากโถงมังกรนิทรา
"Jué": ท่านผู้มอบประกาศิต ข้าใคร่รู้ถึงการตัดสินใจของท่านในครั้งนี้
"Jué": ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ท่านจะเป็นพยานการต่อสู้ของเรา
Xinyi: การปกครองต้องมีคุณธรรมนำทาง Hsi จำได้ใช่ไหม?
Jinhsi: ค่ะ Hsi ย่อมเข้าใจ ไม่ว่าจะเป็นการปกครอง การค้า หรือการศึกษา คุณธรรมคือรากฐาน และเจตจำนงทุกอย่างนั้นคือการทำเพื่อประชาชน
"Jué": ต่อแต่นี้ไป เจ้าจะมีนามว่า "Jinhsi" มีจินโจวเป็นส่วนหนึ่งในนามของเจ้าเอง
"Jué": เจ้าคิดอย่างไรกับโลกนี้?
Jinhsi: เหมือน... ที่นี่ ความมืดคงอยู่ตลอดเวลา แต่มีแสงกระพริบอยู่ในความมืดมิด
"Jué": แสงนำทางไม่ได้จุดขึ้นมาได้ง่ายๆ หรอก
Jinhsi: มันจึงส่องสว่างยิ่งขึ้นท่ามกลางความมืดมิด
"Jué": ประตูนี้จะพาไปยังมิติเสียงสะท้อนที่ข้าอยู่ ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่นั่นนะ เจ้าเมือง Jinhsi
"Jué": ผู้พเนจร การต่อสู้นี้เกี่ยวพันกับชะตาของจินโจว มีเพียงท่านที่จะเปิดมิติเสียงสะท้อนนี้ได้ กุญแจสู่อนาคตของจินโจวอยู่ในมือท่านแล้ว
ผู้พเนจร: ...ถ้าฉันเปิดมิติ Jinhsi ก็ต้องเผชิญหน้ากับท่านในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย
ผู้พเนจร: ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือ เธอจะดูดซับพลังของท่านได้ในช่วงเวลาสำคัญ และฟื้นฟูกระแสเวลาได้โดยไม่เสียชีวิต
ผู้พเนจร: แต่ก็มีโอกาสที่เธอจะฝืนขีดจำกัดมากเกินไป จนต้องตายจากการโอเวอร์คล็อก
ผู้พเนจร: แต่... ถ้าฉันไม่ทำอะไร ท่านก็จะใช้พลังที่เหลืออยู่ทั้งหมด หยุดเวลาของจินโจวไว้
"Jué": ถูกต้อง
"Jué": ทีนี้บอกข้ามาสิ ว่าท่านตัดสินใจเลือกอะไร
Jinhsi: ผู้พเนจร...
ผู้พเนจร:
Jinhsi: ฉันเตรียมพร้อมสำหรับเวลานี้มาตลอด
Jinhsi: ฉันเข้าใจดี ฉันเตรียมใจไว้ตั้งแต่ก่อนจะมาถึงภูผาสวรรค์อีก
Jinhsi: การทิ้งจินโจวไปทำให้ฉันรู้สึกเสียดาย ที่อาจจะไม่ได้สัมผัสแสงแดดอันเจิดจ้า หรือสัมผัสหิมะอันบริสุทธิ์อีก
Jinhsi: แต่นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ เพื่อให้มั่นใจว่าคนอื่นๆ จะได้สัมผัสความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ
Jinhsi: เมืองของเรามีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน ผู้คนรุ่นสู่รุ่นได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นและตกที่สุดขอบฟ้ามานับไม่ถ้วน ผู้คนของเราได้เสียสละทั้งเลือดและน้ำตา เพื่อรักษาความปลอดภัยของหวงหลง
Jinhsi: อนาคตของจินโจวควรจะสดใส
Jinhsi: ฉันอยากปกป้องจินโจวในแบบของฉันเอง ในฐานะ Jinhsi ที่เป็นทั้งประชากรของจินโจว และเจ้าเมืองจินโจว
Jinhsi: ผู้พเนจร มาเริ่มกันเถอะ
ผ่านการต่อสู้แห่งโชคชะตา
เผชิญหน้ากับเซนติเนล "Jué"
"Jué": น่าประทับใจจริงๆ เจ้าเมือง Jinhsi
"Jué": หากแต่ การจะสืบพลังของข้าได้ ยังห่างไกลนักสำหรับเจ้า
"Jué": เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ
Jinhsi: ฉันตัดสินใจแล้ว และจะไม่เปลี่ยนใจ
Jinhsi: ท่านเคยบอกว่า การจะเป็นเทียนส่องแสงนั้นไม่ง่ายเลย
Jinhsi: แต่ฉันก็ยังอยากจะลองดู อยากรู้ว่าฉันจะจุดประกายแห่งความหวังให้จินโจวได้หรือไม่!
ออกจากวังวนแห่งกาลเวลา
"Jué": Jinhsi ไม่เป็นไรแล้ว ข้าจะส่งเธอกลับไปพักฟื้นที่จินโจว ไม่ต้องกังวล
"Jué": สถานการณ์คลี่คลายแล้ว ได้เวลาที่ข้าจะทำตามที่ตกลงไว้กับท่าน
"Jué": ข้าพร้อมจะตอบคำถามใดๆ ที่ท่านสงสัย
ผู้พเนจร:
"Jué": ข้าคือ Jué เซนติเนลผู้ชี้นำแห่งอารยธรรมจินโจว ทุกเรื่องราวของจินโจวล้วนบันทึกไว้ในจิตของข้า
"Jué": ส่วนท่าน ผู้พเนจร เป็นทั้งผู้มอบประกาศิต และอดีตนายท่านของข้า
"Jué": ในอดีตกาล ข้าอยู่เคียงข้างท่านเมื่อก่อตั้งจินโจว ท่านมอบหมายให้ข้าปกปักพิทักษ์ดินแดนนี้
ผู้พเนจร:
"Jué": ขออภัยด้วย ที่ข้ามิได้ล่วงรู้ทุกสิ่ง ความรู้ทั้งหมดของข้ามาจากท่าน
กลับไปยังหงเจิ้น
"Jué": ข้าเสนอว่าท่านควรกลับไปพบปะสหายที่หงเจิ้นท่านผู้มอบประกาศิต
"Jué": ภูผาสวรรค์ปราศจากภัยคุกคามแล้ว หงเจิ้นย่อมจะก้าวสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
นักเล่าเรื่อง: ภูผาสวรรค์ส่องประกายใต้แสงตะวัน สูงเหนือก้อนเมฆและหิมะ แต่ทันใดนั้น เมฆและหิมะพลันเลือนลับไป เผยให้เห็นท้องฟ้าสีครามไกลสุดสายตา
นักเล่าเรื่อง: ท่ามกลางนั้นมีหญิงสาวผมสีขาวยืนอยู่ ราวกับเทพีที่ลงมาจากสรวงสวรรค์
นักเล่าเรื่อง: เพียงแค่โบกมือ เธอก็นำมาซึ่งฤดูกาลใหม่ แปรเปลี่ยนพื้นดินเบื้องล่าง
นักเล่าเรื่อง: หญิงสาวผู้นั้นหาใช่ใครอื่น นอกจากทารกที่สิ้นชีพไปแล้ว และฟื้นคืนกลับมาเป็นเจ้าเมืองจินโจว
นักเล่าเรื่อง: "เมื่อฟ้าร้องในอ้อมกอดแห่งวสันต์ สุริยันจักส่องแสงมาแดนนั้น"
นักเล่าเรื่อง: "หลังผ่านพ้นความตายและการฝ่าฟัน ชีวิตท่านจะเริ่มใหม่อย่างปรีดี"
Phrolova: อืมม... งั้นเหรอ ไม่เป็นไร มันไม่มีผลกับเป้าหมายของเรา
Phrolova: เราได้คำตอบที่ต้องการแล้ว
Phrolova: ...ด้วยการปลุกพลังเรโซแนนซ์ครั้งที่สอง เราจะเข้าถึงพลังที่เทียบชั้นกับเซนติเนล... การควบคุมกระบวนการปลุกพลังเรโซเนเตอร์เทียมอย่างสมบูรณ์อยู่ใกล้แค่เอื้อมมือ
Phrolova: และสุดท้าย เกี่ยวกับผู้พเนจรคนนั้น...
Phrolova: การเดินทางครั้งนี้คุ้มค่าแล้ว เราได้ข้อมูลดีๆ มากมายเลย จริงไหม?
Phrolova: ได้เวลาแล้ว
Phrolova: ไปกันเถอะ อย่าปล่อยให้คนคนนั้นรอนานไปกว่านี้เลย