สู่สุดขอบชายฝั่ง

อนาคตยังคงเป็นสิ่งที่ไม่อาจหยั่งถึงและอดีตยังฝังกลบอยู่ใต้คลื่น หลังจากคุณเดินทางข้ามภูผาสวรรค์เบาะแสทั้งหมดก็ชี้ไปที่เกาะลับในทะเล—นั่นคือแบล็กชอร์ ข้อความของ Yangyang บอกเป็นนัยว่าในเมืองท่ากุยซวีคุณอาจพบผู้ครองผกาซึ่งตอนนี้ประจำการอยู่ที่จินโจว...

ไปที่เมืองท่ากุยซวีและพบ Yangyang

???: แหมๆ ดูซิว่าฉันบังเอิญมาเจอใคร มิดไนท์เรนเจอร์!

Yangyang: อ๊ะ! ผู้พเนจร ในที่สุดคุณก็มาสักที...

???: อ้อ คุณคือผู้พเนจรสินะ? ยินดีที่ได้รู้จัก

Yangyang: เธอคนนี้คือ Youhu จากจินโจว เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณวัตถุเหมือนกับคุณ Chenpi

Youhu: ใช่ ฉันนี่แหละ!

ผู้พเนจร:

Youhu: ก็มาสืบหาหลักฐานเกี่ยวกับโบราณวัตถุที่ซ่อนอยู่น่ะสิ! ตั้งแต่ภูผาสวรรค์เปิดอีกครั้ง ท่านอาจารย์กับฉันก็เห็นโบราณวัตถุจากที่นั่นในตลาดบ่อยขึ้น

Youhu: นอกจากโบราณวัตถุจากสภาซาวานเทย์แล้ว ก็ยังมีของลึกลับอยู่อีกเพียบที่ไม่ได้มีลักษณะเด่นบ่งบอกว่ามาจากภูผาสวรรค์ เข้าใจใช่ป่าว?

Youhu: เพราะงั้น...

ผู้พเนจร:

Youhu: ต้องมาจากเมืองท่ากุยซวีแน่ๆ เลย!

ผู้พเนจร:

Yangyang: ใช่แล้ว ฉันจำได้ว่าคุณเคยพูดว่าอยากรู้อดีตของตัวเองที่เชื่อมโยงกับแบล็กชอร์

Yangyang: การต่อสู้ที่ทุ่งร้างนอร์ฟอลล์จบไปแล้ว แบล็กชอร์ก็กำลังถอยทัพกลับ... แต่พวกเขาขอให้มิดไนท์เรนเจอร์คอยจับตาดูแถวๆ เมืองท่ากุยซวีเอาไว้น่ะ

Yangyang: ฉันว่านี่น่าจะเป็นโอกาสให้คุณรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับพวกเขาได้มากขึ้น...

ผู้พเนจร:

Yangyang: อ๊ะ!?

Yangyang: ก็คุณน่ะ เอ่อ เคยพูดเรื่องนี้มาก่อนนี่

Youhu: อุ๊ย Yangyang ใส่ใจคุณขนาดนี้เลยเหรอ? หรือคุณจะเป็นคนพิเศษของเธอกันนะ?

Yangyang: เอ่อ ฉะ...ฉันก็แค่รู้ว่าเรื่องนั้นสำคัญกับคุณมาก...

Youhu: ใจเย็นน่า แค่ล้อเล่นเฉยๆ เอง ตกลงว่า ผู้พเนจร ก็ตามหาคนของแบล็กชอร์อยู่เหมือนกันเหรอ?

ผู้พเนจร:

Youhu: ไหนๆ เราก็ต้องไปทางเดียวกัน มารวมทีมกันดีไหมล่ะ?

Youhu: ให้ปรมาจารย์อย่างฉันคุ้มครองคุณเถอะ! มีฉันกับคุณอยู่ด้วยกันก็เรียกว่าไร้เทียมทาน ไม่มีอะไรต้านเราได้หรอก

ผู้พเนจร:

Youhu: ไม่อยากจะโม้หรอกนะ แต่แค่อยู่เฉยๆ การผจญภัยสุดยิ่งใหญ่ก็วิ่งเข้ามาหาฉันอยู่เรื่อย

Yangyang: ไหนๆ ผู้พเนจรก็มาแล้ว ไปคุยกับผู้ครองผกาคนนั้นกันก่อนเถอะ

ตามหานักค้นคว้าแบล็กชอร์

สมาชิกแบล็กชอร์: แปลกจัง พารามิเตอร์พวกนี้ก็ถูกแล้วนี่ แต่ทำไมถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยล่ะ เกิดอะไรขึ้นกันล่ะเนี่ย...?

ผู้พเนจร:

สมาชิกแบล็กชอร์: ใช่แล้ว มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า?

สมาชิกแบล็กชอร์: โอ๊ะ?! นี่มัน... คะ-คุณคือคนที่ Aalto เชิญมาก่อนหน้านี้นี่นา?

ผู้พเนจร:

สมาชิกแบล็กชอร์: อ้อออ! ขอโทษที พอดีจำคุณไม่ได้น่ะ!

สมาชิกแบล็กชอร์: นัยน์ตาสีทองแล้วก็เบลกบลูมนี่ ใช่แล้ว เป็นคุณจริงๆ ด้วย!

Niya: ฉันชื่อ Niya เป็นผู้ครองผกาจากแบล็กชอร์ ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคนสำคัญแบบคุณในสถานการณ์แบบนี้...

Niya: ฉันรู้ว่ามันดูแปลกๆ แต่... ไหนๆ เราก็ทำงานด้วยกันแล้ว คุณช่วยฉันหน่อยได้หรือเปล่า?

ผู้พเนจร:

Niya: จริงเหรอ? แต่ Encore บอกว่าอีกไม่นานคุณจะมาเป็นพวกเราแล้วนี่...

ผู้พเนจร:

Niya: ที่จริงแล้ว เราคอยตรวจสอบพารามิเตอร์ที่ผิดปกติ แล้วก็ตรวจพบความถี่ที่มีปัญหาซึ่งจะต้องนำกลับไปที่แบล็กชอร์

Niya: อาดูรการณ์ทำลายเมืองท่ากุยซวีเสียย่อยยับ ถ้าเราไม่ตรวจสอบความถี่นี้ล่ะก็ มันอาจสร้างหายนะอีกครั้งก็เป็นได้...

ผู้พเนจร:

Niya: นั่นแหละ เพราะแบบนั้นระบบเธทิสถึงส่งเรามาตามหาและกู้ความถี่นี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดภัยพิบัติที่อาจเกิดขึ้น

Niya: เจ้าหน้าที่ของเราส่งพิกัดมาแล้ว แต่ว่า...

Niya: ตั้งแต่นั้นฉันก็ติดต่อพวกเขาไม่ได้อีกเลย จนรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี... แต่ฉันต้องคอยดูแลที่นี่เลยไปไหนไม่ได้

Niya: คุณพอจะช่วยไปดูหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?

Niya: ถ้าอะไรๆ ดูท่าไม่ดี เราอาจจะต้องแจ้งให้ที่ว่าการเมืองจินโจวรู้ เหมือนที่เราเคยทำก่อนหน้านี้

Yangyang: งั้นเราก็ต้องรีบลงมือแล้ว

Niya: นั่นเป็นสถานการณ์เลวร้ายที่สุดที่จะเกิดขึ้นได้ ถ้าเรากักความถี่เอาไว้ตามที่ระบบเธทิสแนะนำ ก็จะไม่มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น

Yangyang: ผู้พเนจร ฉันอยากช่วยคุณ

Yangyang: เอาท์ไรเดอร์อย่างฉันมีหน้าที่รักษาความสงบนะ

ผู้พเนจร:

Niya: ขอบใจนะ! พอมีมิดไนท์เรนเจอร์อยู่กับเราด้วยก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาเลย ฉันจะส่งพิกัดของความถี่ผิดปกติไปให้นะ

ผู้พเนจร:

Niya: อาจเป็นเสียงเสียงกังวานที่หลงเหลืออยู่ หรืออาจเป็นวัตถุหนึ่งที่สถิตในมิติโซโนโรมิติเสียงสะท้อนก็เป็นได้

Niya: ในโซลาริส ความถี่จะเป็นอะไรก็ได้ แต่อย่างหนึ่งที่แน่นอนก็คือ ความถี่นี้แสดงถึงแรงโน้มถ่วง

Niya: มันผิดปกติก็เพราะว่า... มันมีจุดศูนย์กลางแรงโน้มถ่วงของตัวเอง คุณจะสัมผัสได้ถึงความผิดปกติเมื่อเข้าไปใกล้ นั่นแหละวิธีที่คุณจะหามันเจอ

Niya: ฉันเชื่อว่าคุณจะจัดการได้เรียบร้อยดี แต่จำไว้ด้วยนะ ว่าความปลอดภัยของคุณสำคัญที่สุด ถ้าไปเจออันตรายเข้าจริงๆ ก็หนีซะ อย่าลังเล

Niya: จากนั้นพอคุณกลับมาแล้ว เราจะรีบไปที่แบล็กชอร์เพื่ออัปโหลดเข้าระบบเธทิส... อ๊ะ! ฉันลืมไปเลย คุณยังไม่เคยไปที่แบล็กชอร์ใช่ไหม?

ผู้พเนจร:

Niya: ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวฉันจะพาไปเอง

ไปที่พิกัดที่กำหนด

Yangyang: ฉันสัมผัสได้ว่ามีทาเซ็ตดิสคอร์ดอยู่ด้านล่าง

Youhu: กลัวที่ไหนล่ะ? ตัวเท่ามด แทบไม่ต้องออกแรงด้วยซ้ำ

Yangyang: รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่าง... ไม่ชอบมาพากล ระวังด้วยล่ะ

ตรวจสอบทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ผิดปกติ

เข้าใกล้ทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ผิดปกติ

ทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ไม่รู้จัก: วะ... วิ่งเร็ว...

ทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ไม่รู้จัก: ตึกถล่มแล้ว...

ทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ไม่รู้จัก: หนีไปไหนก็ไม่ได้... รถติดทุกเส้นทาง...

ร่างที่พร่ามัว: "Final Fancy Defense" ออกใหม่พรุ่งนี้นี่นา

ร่างที่พร่ามัว: โอ๊ย ต้องรออีกตั้งอาทิตย์นึงแน่ะกว่าจะได้เบี้ย...

ร่างที่พร่ามัว: แม่ รถไฟขบวนถัดไปจะมาเมื่อไหร่เหรอ?

ร่างที่พร่ามัว: โธ่ ลูกจ๋า อีกแค่ 10 นาทีนะ ไม่นานหรอก

ร่างที่พร่ามัว: คุณตากับคุณยายเตรียมของโปรดที่หนูชอบกินไว้แล้วด้วยนะ

ร่างที่พร่ามัว: พวกเขาสายตาสั้นเกินไปจนไม่อยากแหงนมองดวงดาวที่อยู่เบื้องบน

ร่างที่พร่ามัว: ผู้ที่ไม่เคารพดวงดาว ย่อมถูกกาลเวลาทอดทิ้ง

ร่างที่พร่ามัว: โอ๊ย ตายจริง... นาฬิกาพกของฉันอยู่ไหนกันล่ะเนี่ย?

ร่างที่พร่ามัว: ...อ้อ เพิ่งส่งไปซ่อมเมื่อวานนี่นา

ร่างที่พร่ามัว: ทำไมฉันถึงลืมเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานได้นะ?

ไปที่พิกัดที่กำหนด

Youhu: อะไรกัน...

Yangyang: รีบหาผู้รอดชีวิตเร็วเข้า!

Yangyang: มัน... สายเกินไปแล้ว

Youhu: พวกเขาคือเจ้าหน้าที่ที่ Niya พูดถึงเหรอ...

Yangyang: เกิดอะไรขึ้นที่นี่กันแน่...

???: ยินดีต้อนรับ

???: ผู้ปรับเสียงดวงดารา ผู้พเนจร เรารอคุณมาเนิ่นนานแล้ว

ผู้พเนจร:

???: พวกเรา... ใช่ พวกเรา

???: เราคือแรงโน้มถ่วงที่คุณตามหาอยู่

???: เวลา... ใกล้จะหมดแล้ว Hoda ฉันชื่อ Hoda

???: นี่คือชื่อของฉัน ฉันเคยมีชีวิตโดยใช้ชื่อนั้น... ในฐานะผู้ครองผกา

ผู้พเนจร:

???: ไม่ใช่แค่พวกเขา ยังมีอีกเยอะ ผู้ชาย ผู้หญิง คนแก่ เด็กๆ

???: คุณได้ยินเสียง "อาดูรการณ์" ของเราหรือเปล่า?

???: จำให้ได้สิ... จงจำให้ได้ทุกอย่าง...

???: จำอดีตของตัวเองให้ได้สิ อดีตที่คุณหันหลังให้... อดีตที่เคยเป็นหนึ่งในแบล็กชอร์...

???: และจงทำตาม... ทำตามคำสัญญาที่คุณให้ไว้ เพื่อให้เราไปสู่อนาคตที่ควรจะมีร่วมกัน

???: การไถ่บาปคือการสร้างโลกที่ไม่ต้องการความช่วยเหลืออีกต่อไป

???: ไม่ ไม่ได้! พวกมันอยากให้คุณกลายเป็นพวกเดียวกับมัน ฉันไม่ยอมหรอก

???: หนีไปซะ! รีบหนีไป! ผู้พเนจร!

???: สิ่งที่คุณตามหา... อยู่กับเด็กสาวคนนั้น...

???: มันอยู่ที่เธอ...

Youhu: โอ๊ย! แล้วมันใช่เรื่องของฉันไหมเนี่ย?!

Yangyang: ไปไหนแล้ว? ไม่นะ เดี๋ยวก่อน อย่าไปตรงนั้น ผู้พเนจร!

ผู้พเนจร:

Yangyang: ความถี่ที่หลงเหลืออยู่ที่นั่นปั่นป่วนมาก มันอันตรายนะ

Youhu: เดี๋ยวนะ! นี่ เกิดอะไรขึ้นน่ะ?! มีแสงสว่างขึ้นมาแล้ว!

Youhu: ต้องมาจากแบล็กชอร์แน่ๆ เลย! ดูนี่สิ!

วัตถุลึกลับกะพริบวาบเป็นจังหวะ ดูเหมือนจะเก็บความถี่บางอย่างเอาไว้

Youhu: ฉันต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับเจ้านี่เพิ่มเติม อาจารย์กับฉันคิดว่ามันมาจากแบล็กชอร์ ท่าทางเราจะเดาถูกซะด้วย!

Yangyang: ความถี่ผิดปกตินี่ต้องเกี่ยวข้องกับเหล่าผู้ครองผกาที่สิ้นชีพลง ณ ที่แห่งนี้แน่ๆ

Yangyang: มันได้ย้ายไปสถิตอยู่บนวัตถุชิ้นนี้แทน และฉันรู้สึกได้ชัดเจนว่ามันมีความยึดมั่นผูกพันต่อแบล็กชอร์อย่างมาก

Yangyang: การแก้ปัญหานี้ดูจะเกินความสามารถของเรา อีกอย่างพวกนั้นยังพูดถึงผู้พเนจรและการล่มสลายของเมืองท่ากุยซวีด้วย

Youhu: เราควรไปหาผู้ครองผกาคนนั้นก่อนแล้วอธิบายสถานการณ์ให้ฟัง เรื่องนี้ให้มืออาชีพจัดการจะดีกว่า

ผู้พเนจร:

Yangyang: ไปกันเถอะ ผู้พเนจร ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลย

Yangyang: ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่เห็น...

Yangyang: เมืองท่ากุยซวีจะต้องมีความลับที่รอการเปิดเผยอยู่แน่

ในขณะที่กลุ่มเดินทางกันต่อ Yangyang ก็แจ้งให้มิดไนท์เรนเจอร์ทราบถึงสถานการณ์ และเริ่มเตรียมพร้อมกู้ร่างของผู้ครองผกา...

ตรวจสอบบริเวณรอบๆ และรายงานนีย่า

ตรวจสอบสิ่งผิดปกติใต้สะพาน

Youhu: ว้าวว!

Yangyang: ขอบคุณนะ...

Youhu: เอ๊ะ? ข้างบนนั่น!

???: ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

มาถึงแบล็กชอร์

???: นักเดินทางพเนจร... ผู้พเนจร...

???: ในที่สุดคุณก็กลับมา...

???: ที่นี่เป็นทั้งจุดสิ้นสุดและจุดเริ่มต้น

???: ดีใจนะที่ได้เห็นคุณกลับมาที่ชายฝั่งแห่งนี้อีกครั้ง

???: ไม่ว่าคุณจะเดินทางไปถึงที่ไหน จะเป็นหวงหลงหรือรินาซิตา ฉันก็จะรอคุณอยู่ที่นี่เสมอ

???: ไม่ว่าคุณจะพเนจรไปถึงแห่งหนใด คุณจะพบฉันได้ที่นี่เสมอ... ที่ชายฝั่งดำมืดแห่งนี้

เดินผ่านเข้าไปในถ้ำ

เดินทางลึกเข้าไปในถ้ำ

หาทางออก

ออกจากถ้ำ

Abby: เฮ้อ ในที่สุดก็ออกจากถ้ำมาได้

Abby: แต่ทำไมหมอกถึงหนานักล่ะ? มองไม่เห็นคุณด้วยซ้ำ!

??: เพราะเธออยู่ที่ผาพยับหมอกยังไงล่ะ ก็เลยโดนบดบังการมองเห็น เอาล่ะ อธิบายมาซิว่าทำไมถึงโผล่มาที่นี่ เจ้าแขกที่ไม่ได้รับเชิญ?

Aalto: อะ...อะไรกัน...!? ผู้พเนจร!?

Aalto: ใช่คุณจริงๆ เหรอ? ไม่ ไม่มีทางน่า นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม... ในที่สุด! คุณก็มาหาฉันที่แบล็กชอร์แล้ว!

ผู้พเนจร:

Aalto: ใช่แล้ว

Aalto: แต่คุณมาที่นี่ได้ยังไงกันน่ะ?

คุณเล่าย้อนเหตุการณ์ที่ทำให้คุณมาถึงที่นี่ให้ Aalto ฟัง

Aalto: เข้าใจแล้ว... ชิ สถานการณ์ดูไม่ค่อยดีเลยแฮะ

Aalto: Hoda อาจจะไม่ได้เป็นพวกเราก็ได้

Aalto: แต่ฉันอดสงสัยไม่ได้... ขอดูของที่นักค้าโบราณวัตถุให้คุณมาหน่อยได้ไหม?

คุณยื่นโบราณวัตถุที่ Youhu ให้มาให้ Aalto ดู

Aalto: อา ไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นของแบบนี้นอกภูผาสวรรค์...

ผู้พเนจร:

Aalto: เครื่องบันทึกตรวจตราน่ะ สมาชิกแบล็กชอร์อย่างเราวางเครื่องนี้ไว้ทั่วโลกเพื่อคอยจับตาดูเซนติเนล ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขา เราจะรู้ได้ทันที

Aalto: ดูเหมือนว่าจะใช้บันทึกความถี่ผิดปกติที่เมืองท่ากุยซวีด้วยนะเนี่ย...

ผู้พเนจร:

Aalto: ระบบเธทิสคงจะช่วยคุณละมั้ง? ฉันเองก็ไม่แน่ใจ

Aalto: ตั้งแต่คุณมาถึงที่นี่ เห็นอะไรแปลกๆ บ้างหรือเปล่า?

คุณเล่าเรื่องคนที่เจอที่ชายหาดให้ Aalto ฟัง...

Aalto: คนสวมชุดสีฟ้าอ่อนเหรอ... จะใช่ Shorekeeper หรือเปล่านะ?

ผู้พเนจร:

Aalto: ใช่แล้ว ผู้พิทักษ์ลึกลับแห่งแบล็กชอร์ ที่ใครๆ เล่าลือกันว่าคอยดูแลผู้นำที่แท้จริงของพวกเราอยู่เสมอ แถมยังคอยปกป้องเราจากอันตราย นี่คุณได้พบกับเธอเข้าแล้วสินะ

Aalto: เมื่อถึงคราววิกฤตครั้งใหญ่ Shorekeeper จะปรากฏตัวแล้วก็คอยช่วยเหลือผู้นำที่แท้จริงของเรา ให้สามารถนำพาแบล็กชอร์ขึ้นมายืนหยัดได้อีกครั้ง... พวกเขาสำหรับแบล็กชอร์แล้ว แทบจะเป็นบุคคลในตำนานเลยทีเดียว

Aalto: ต้องมีเหตุผลแน่ ที่เธอยอมทำเพื่อคุณขนาดนั้น

Aalto: อะแฮ่ม... แต่อย่าเพิ่งนอกเรื่องเลย ไปที่เรือนกระจกกันเถอะ เราต้องรีบอัปโหลดความถี่ผิดปกติที่คุณเก็บรวบรวมมาไปที่ระบบเธทิส เพื่อไม่ให้เกิดอาดูรการณ์ที่เมืองท่ากุยซวีอีกครั้ง

Aalto: พวกเราสูญเสียผู้คนไปกับมันมากเกินพอแล้ว ก็จำเป็นต้องหาผู้ครองผกาให้มากขึ้นเพื่อรับมือกับเรื่องนี้

Aalto: ส่วนเรื่องข้อมูลที่คุณตามหาอยู่...

Aalto: มันแพร่กระจายมาไกลถึงขนาดนี้แล้วเหรอ...

Aalto: ดูท่าทางเธทิสจะขัดข้องหนักกว่าเดิม

Aalto: เราต้องรีบแล้ว จะมามัวเสียเวลาไม่ได้หรอก ไว้คุยกันระหว่างทางก็แล้วกัน

ไปที่สำนักงานใหญ่ของแบล็กชอร์

Youhu: นี่! ได้ยินฉันไหม! ใช่ผู้พเนจรหรือเปล่า? เป็นอะไรไหม?!

Youhu: เราติดต่อคุณไม่ได้ตั้งนาน! Yangyang จะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว!

Youhu: คงมีใครเทเลพอร์ตเราออกมาจากเมืองท่ากุยซวี ตอนที่สถานการณ์เริ่มย่ำแย่

Youhu: รู้ตัวอีกที เพียงแค่พริบตาเดียว พวกเราก็กลับมาอยู่ที่จินโจวแล้ว

Youhu: นี่ ข้างหลังคุณใช่ทะเลหรือเปล่าน่ะ?

Youhu: อะไรนะ? ผู้... พเนจร...

Aalto: สัญญาณขาดเหรอ? ไม่ต้องห่วง แถวนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ

Aalto: แบล็กชอร์ตั้งอยู่เหนือทาเซไทต์ขนาดมหึมา มันทำให้การสื่อสารปั่นป่วน

Aalto: พอเราไปถึงเรือนกระจกแล้ว คุณค่อยไปซ่อมใกล้ๆ เสาสัญญาณของเราก็แล้วกัน

Aalto: มีแต่เสาสัญญาณของเราเท่านั้น ที่ทะลุทะลวงการรบกวนของทาเซไทต์ได้

ตามหาหุ่นยนต์ที่อัปโหลดข้อมูลได้

KU-Money: คูๆ ๆ...

KU-Money: Aalto เหรอ? ก็บอกแล้วไง ถ้าเป็นเกมสุดคลาสสิกบน TR-1200 จ้างให้คุณก็เอาชนะไม่ได้หรอก ชาติหน้าตอนบ่ายๆ นู่น!

ผู้พเนจร:

Aalto: เอ่อ จะว่าอย่างนั้นก็ ใช่ พวกมันเชื่อมโยงโดยตรงกับระบบเธทิส เข้ารหัสความถี่เสียงเป็นภาษาที่เราเข้าใจได้ ถ้าคิดในแง่นี้ ก็ถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตอีกเผ่าพันธุ์หนึ่งได้เลยนะ

Aalto: ส่วนเรื่องระบบเธทิส ให้คิดว่าเป็นเหมือนซูเปอร์คอมพิวเตอร์ก็แล้วกัน แบล็กชอร์พึ่งพาการคำนวณของระบบนี้เพื่อสังเกต แจ้งเตือนล่วงหน้า และแก้ไขปัญหาทุกอย่างที่เกี่ยวกับอาดูรการณ์

Aalto: เอาเถอะ... ฉันจะแนะนำ KU-Money ให้รู้จัก เจ้านี่ดูแลเรื่องกระแสเงินสด แล้วก็ติดตามเทอร์มินัลหุ่นยนต์ทั่วทั้งภูมิภาค บอกเลยว่าเป็นนักหากำไรเหลี่ยมจัดของแบล็กชอร์เลยแหละ

KU-Money: เฮ้ หยุดก่อน! คุณมาเรียกฉันแบบนั้นไม่ได้นะ! ฉันทำทุกอย่างก็เพื่อหาเงินเป็นกองๆ ให้กับแบล็กชอร์!

Aalto: ใจร่มๆ ก่อน กลับเข้าเรื่องเถอะ

Aalto: แผ่นดินไหวเมื่อกี้นี้ทำให้คลื่นก่อกวนของทาเซไทต์หนักขึ้นอีก การเชื่อมต่อใต้ดินของนายยังดีอยู่ไหม?

KU-Money: แน่นหนาดี ไม่มีปัญหา ตราบใดที่เธทิสยังทำงานอยู่ พวกเราก็ติดต่อกันได้ดี

Aalto: ฟังแล้วค่อยโล่งใจหน่อย นี่ ผู้พเนจร คุณเอาความถี่ผิดปกติให้ KU-Money ก็ได้นะ เดี๋ยวเขาจะช่วยอัปโหลดให้เอง

คุณยื่นการ์ดที่ได้จาก Youhu ให้หุ่นยนต์ประหลาด

KU-Money: เพิ่งมาใหม่เหรอ? คุณนี่มีฝีมือจริงๆ ถ้าเก็บความถี่ผิดปกตินั่นมาจากเมืองท่ากุยซวีได้ ก็ต้องบอกเลยว่าไม่ควรประเมินคุณต่ำเกินไป

Aalto: อัปโหลดถึงไหนแล้ว ส่งข้อมูลกลับไปที่เธทิสหรือยัง?

KU-Money: อืม เรียบร้อยหมดแล้ว

KU-Money: เกิดอะไรขึ้นน่ะ Aalto? ไม่เคยเห็นคุณดูจริงจังปานนี้มาก่อนเลย

Aalto: ช่วงนี้ระบบเธทิสไม่ค่อยเสถียร นายเองก็รู้ ใช่ไหม

Aalto: แต่ที่แย่กว่านั้นคือ นอกจากข้อมูลแล้ว เรายังได้รับข่าวร้ายมาด้วย ผู้ครองผกาที่เราส่งไปเมืองท่ากุยซวี... พวกเขาเสียชีวิตกันหมด

KU-Money: กะ-เกิดเรื่องแบบนั้นได้ยังไง!?

KU-Money: เกิดอะไรขึ้นที่เมืองนั้นกันแน่...

Aalto: ไหนๆ ก็เชื่อมต่อกับคลังข้อมูลของเธทิสแล้ว ช่วยตรวจสอบหน่อยได้ไหมว่ามีการลงทะเบียนผู้ครองผกาชื่อ Hoda บ้างหรือเปล่า?

Aalto: เธออาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการที่คนของเราล้มตาย

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

KU-Money: ผู้ครองผกาที่มีพลังเรโซแนนซ์สามารถควบคุมแรงโน้มถ่วงได้... ฉันเช็กบันทึกทั้งหมดในส่วนเรโซเนเตอร์และผู้ครองผกาแล้ว ไม่เจอใครที่มีลักษณะแบบนั้นเลย

KU-Money: ไม่เคยได้ยินว่ามีใครทำแบบนั้นได้มาก่อนเลยด้วย

KU-Money: ควบคุมแรงโน้มถ่วงเหรอ? ฟังดูเว่อร์ไปหน่อย บอกว่ามีคนผลิตเหรียญเชลล์ได้ยังจะเชื่อง่ายกว่า

ผู้พเนจร:

Aalto: โธ่ โลกนี้มันกว้างใหญ่จะตายไป ขนาดคนที่สื่อจิตกับเซนติเนลได้ก็มีมาแล้ว... มันก็ไม่แน่หรอกน่า

KU-Money: เอาจริงนะ ถ้าเราหาเจอล่ะก็ เราแบ่งกันเจ็ด–สามแน่นอน แน่นอนว่า ฉันได้เจ็ด คุณได้สาม

Aalto: เจ้านี่ เหลี่ยมจัดจริงๆ!

KU-Money: เอ้อ เกือบลืมไป

KU-Money: นี่ รับไว้สิ!

KU-Money หยิบเงินก้อนใหญ่ออกมา...

ผู้พเนจร:

KU-Money: สมาชิกแบล็กชอร์แต่ละคนจะได้รับการจัดสรรเงินทุนคนละก้อน และนี่ก็คือเงินทุนของคุณ ถ้าใช้จนเกลี้ยงแล้วก็มาหาฉันแล้วกัน

Aalto: ไม่ยุติธรรมเลย นายไม่เห็นเคยให้ฉันเยอะขนาดนั้น!

KU-Money: ก็หักเงินที่คุณเล่นเกมแพ้ฉันไงละ คุณมีเหลืออยู่แค่นั้นแหละ!

KU-Money: อ๊ะ จริงสิ! พวกคุณจะไปที่เรือนกระจกไหมล่ะ?

KU-Money: ถ้าผู้ครองผกาตายนอกแบล็กชอร์ เราจะนำร่างกลับมาและแจ้งให้ Monica ทราบ

KU-Money: อ้อ เราต้องส่งคำเตือนออกไปตามปกติด้วย มีเรื่องให้ทำอีกเยอะเลย...

Aalto: KU-Money พูดถูก เผื่อไว้ก่อนดีกว่า ระบบเธทิสน่าจะต้องส่งสัญญาณเตือนไปที่จินโจว ว่าอาจจะเกิดอาดูรการณ์ที่เมืองท่ากุยซวี

Aalto: ส่วนเรื่อง Hoda... ถ้าเธอเป็นผู้ครองผกาจริงๆ ก็น่าจะมีบันทึกเรื่องเธออยู่ในระบบบ้างสิ และถ้ามีเรโซเนเตอร์แบบนั้นอยู่จริง แบล็กชอร์ก็ต้องรู้อยู่แล้ว

Aalto: เดี๋ยวก่อน ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่าง...

ผู้พเนจร:

Aalto: ใช่ นั่นก็เป็นไปได้เหมือนกัน ไม่ต้องกังวลหรอก ถ้าการใช้เครื่องจักรไม่ได้ผล ก็ยังพอมีทางอื่นอยู่...

Aalto: ไปที่เรือนกระจกกันเถอะ พวกเราส่วนใหญ่ไปรวมตัวกันอยู่ที่นั่น Monica ที่เป็นหัวหน้าฝ่ายบุคคลของเราก็ประจำการอยู่ที่นั่นด้วย

ตามหาโมนิก้า

Monica: Aalto มาอยู่นี่เอง แล้วนี่ใครเหรอ...?

Aalto: ผู้พเนจรเพิ่งมาถึง เขาคือคนที่เราเชิญมาก่อนหน้านี้น่ะ เรโซเนเตอร์ลึกลับที่ปรากฏตัวในจินโจว

Monica: คุณเองสินะ เรโซเนเตอร์ที่เผชิญหน้ากับเธรโนเดียน? บอกตามตรง ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคุณตัวเป็นๆ น่ะ!

Monica: อะแฮ่ม ขอโทษที ฉันตื่นเต้นไปหน่อย ฉันชื่อ Monica เป็นหัวหน้าฝ่ายบุคคล หรือเรียกว่า "ผู้ดูแลบ้าน" ของที่นี่

Monica: ที่จริงฉันควรจะพาคุณไปดูรอบๆ แต่ตอนนี้ทุกอย่างวุ่นวายมาก ขอโทษจริงๆ นะ

Aalto: ได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นที่กุยซวีแล้วใช่ไหม?

Monica: ค่ะ เราได้รับข่าวจากที่ว่าการเมืองจินโจวเรื่องที่พวกเขาดำเนินการแล้ว แถมยังแจ้งให้พวกเขารู้ว่า มีสัญญาณเตือนจากระบบเธทิสที่คาดการณ์ว่าอาจจะเกิดอาดูรการณ์ในเมืองท่ากุยซวี

Monica: ข้อมูลที่คุณนำกลับมานั้น ได้อัปโหลดเข้าระบบแล้ว แต่ก็อย่างที่คุณรู้ เธทิสไม่ค่อยเสถียรเท่าไหร่

Aalto: ยังแก้ปัญหาไม่ได้สินะ

Monica: ใช่ เราต้องทำให้เธทิสทำงานเป็นปกติถึงจะแก้ปัญหาทั้งหมดได้

Monica: แต่การเก็บความถี่ผิดปกติกลับมาถือเป็นความคืบหน้าครั้งใหญ่

Monica: ผู้ครองผกาเหล่านั้นไม่ได้สละชีพตนเองไปอย่างสูญเปล่าหรอก

Monica: สถานการณ์คงจะแย่กว่านี้มาก ถ้าพวกเขาไม่เสี่ยงชีวิตเพื่อส่งพิกัดกลับมาให้ Niya แล้วก็ต้องขอบคุณคุณนะ ที่เสี่ยงชีวิตไปเอาข้อมูลนั่นกลับมา

Aalto: สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?

Monica: กำลังพยายามที่จะทำให้ระบบเธทิสเสถียร

Aalto: เยี่ยมเลย อ้อใช่ คุณเป็นคนจัดการช่องทางติดต่อของเราทั้งหมดนี่นะ พอจะคุ้นชื่อ "Hoda" บ้างไหม? เธอบอกว่าตัวเองเป็นผู้ครองผกาน่ะ

Monica: Hoda ? ไม่นะ ไม่ยักกะจำได้ว่ามีผู้ครองผกาชื่อนั้น ถามทำไมเหรอ?

คุณเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่เมืองท่ากุยซวีให้ Monica ฟัง...

Monica: ตกลงว่า มันเกี่ยวกับความถี่ผิดปกตินั่นหรือเปล่า...

Aalto: เธออาจเป็นคนทรยศก็ได้

Monica: เป็นไปไม่ได้เลย ในประวัติศาสตร์ของเรามีคนทรยศน้อยมาก แถมยังมีการบันทึกไว้หมดด้วย

Monica: ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับเธออยู่ในระบบเลย เธอพยายามทำให้เราไขว้เขวงั้นเหรอ?

ผู้พเนจร:

Monica: หืมม แปลกจัง เพราะเราเพิ่งเพิ่มชื่อคุณลงในรายชื่อสรรหาเมื่อเร็วๆ นี้เอง

Aalto: เธอทำตัวลึกลับจริงๆ... Monica คุณช่วยหาข้อมูลเกี่ยวกับ Hoda คนนี้ให้เราเพิ่มอีกหน่อยได้ไหม?

Monica: ได้สิ ถ้ามันเกี่ยวกับความปลอดภัยของแบล็กชอร์ ยังไงก็เป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว

Monica: ถ้า "คนคนนี้"... อยู่ในความถี่ผิดปกตินั่นจริงละก็ การตายของคนเหล่านั้นอาจจะเป็นฝีมือของ "เธอ" ก็ได้

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

Aalto: ให้ตายสิ เราโดนหลอกแล้ว ฉันเพิ่งป้อนข้อมูลกลับเข้าไปในเธทิส!

Monica: ระวัง!

Aalto: แหม ดูเหมือนนางจะเริ่มมาตั้งหลักที่เธทิสแล้วสินะ

Monica: ฉันจะบอกให้ KU-Money ไปตรวจสอบที่ใต้ดิน เราต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธทิสจากอันตรายทุกรูปแบบ

Monica: ผู้พเนจร ช่วยพา Aalto ไปที่เรือนกระจกหน่อยได้ไหม? เราอยากให้คุณช่วยหาหุ่นยนต์ KU-Water ให้หน่อยน่ะ

Monica: แล้วก็ตรวจสอบด้วยนะว่าอุปกรณ์ปรับเสียงในเรือนกระจกยังปลอดภัยอยู่

Monica: ...ขอโทษด้วยนะ ทั้งที่คุณน่าจะได้พักผ่อนสบายๆ ที่นี่แท้ๆ...

Monica: ไว้จบเรื่องวุ่นวายเมื่อไหร่ ฉันจะต้อนรับคุณมาเข้ากลุ่มกับเราอย่างเป็นทางการ

เปิดใช้งานเสาสัญญาณ

ติดต่อคนอื่นๆ ที่เสาสัญญาณ

Yangyang: ...ผู้พเนจร! ในที่สุดก็ติดต่อได้สักที...

Chixia: นี่ เราตกใจจนหัวใจเกือบวายตายแน่ะ!!!

ผู้พเนจร:

Yangyang: ดีจังที่คุณไม่เป็นอะไร

ผู้พเนจร:

Chixia: ฉันเอง! เราได้รับคำเตือนจากแบล็กชอร์ เราก็เลยเสริมการป้องกันในจินโจวให้แข็งแกร่งขึ้น

Yangyang: มิดไนท์เรนเจอร์กำลังเตรียมไปช่วยเมืองท่ากุยซวี แล้วก็...

Yangyang: เรื่องผู้ครองผกาที่เสียชีวิต เรานำร่างของพวกเขากลับไปที่แบล็กชอร์แล้ว

Yangyang: ฉันรู้นะว่าแบล็กชอร์มีคำตอบมากมายเกี่ยวกับตัวคุณ ทั้งความทรงจำและอดีตของคุณ...

Yangyang: ถึงเส้นทางข้างหน้าจะไม่แน่นอน ฉันหวังว่าคุณจะได้พบเจอกับความจริงที่ตามหานะ

Yangyang: และโปรดจำไว้ด้วย ว่าคุณไม่จำเป็นต้องแบกรับภาระไว้คนเดียว... เพราะฉัน... เราจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ

ไปที่จุดสูงสุดในเรือนกระจก

เกาะแห่งนี้ช่างเงียบสงบดีจริงๆ

ดูเหมือนเกาะเหล่านี้จะตั้งใจเรียงตัวเป็นวงกลม โดยเว้นพื้นที่ว่างไว้ตรงกลาง

(ไม่บังคับ) ถาม Aalto เกี่ยวกับหุ่นยนต์

Aalto: นี่ คิดอะไรอยู่น่ะ?

ผู้พเนจร:

Aalto: แน่นอนสิ เคยเล่นเกม RPG พวกนั้นไหมล่ะ? ตัวละครแต่ละตัวมีเรื่องราวปูมหลังของตัวเอง ใช่ไหม? นั่นแหละ หุ่นยนต์พวกนี้ก็ไม่ต่างกัน

Aalto: ระบบเธทิสกำหนดลักษณะนิสัยให้กับหุ่นยนต์ทุกตัว อย่าง KU-Money เธทิสกำหนดโปรแกรมให้เป็นพ่อค้าหัวหมอ

Aalto: ใครจะไปรู้ล่ะ สักวันหนึ่งคุณอาจจะได้เจอหุ่นยนต์ที่ถูกจริตเข้าให้ก็ได้

Aalto: ถ้าคุณพร้อมแล้ว เราจะไปหา Monica ที่เรือนกระจกกัน

(ไม่บังคับ) พูดคุยกับ Aalto

Aalto: กรอดด...

ผู้พเนจร:

Aalto: หงุดหงิดตัวเองน่ะ พอเห็นคุณแล้วก็เลยคิดอะไรไม่ออกเลย

Aalto: ฉันคิดว่าเราน่าจะแก้ปัญหานั้นได้ง่ายๆ แค่อัปโหลดข้อมูลที่คุณนำกลับมาลงในระบบ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีม้าโทรจันแฝงตัวอยู่ข้างใน

Aalto: ต้องรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี่

ผู้พเนจร:

Aalto: ใช่สิ เวลาแบล็กชอร์จะลงมือทำอะไรก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของระบบนี้ ถ้าไม่มีเธทิส แบล็กชอร์ก็ไม่ต่างอะไรจากทาเซไทต์เปล่าๆ

Aalto: แล้วถ้าคุณกำลังตามหาความจริงอยู่ คุณก็ต้องการความช่วยเหลือจากเธทิสเหมือนกัน

ผู้พเนจร:

Aalto: ที่จริงแล้ว KU-Money Monica แล้วก็ฉันไม่ได้มีสิทธิ์สูงสุดของระบบเธทิส เราเพียงแค่สามารถใช้งานมันได้บางส่วนเท่านั้นเอง

Aalto: ถ้าได้สิทธิ์เข้าถึงระดับสูงขึ้น คุณก็อาจจะเจอคำตอบที่กำลังตามหา

Aalto: เอาล่ะ เร่งมือกันหน่อยดีกว่า ต้องไปหาเหล่าพี่น้องของ KU-Water แล้วตรวจสอบอุปกรณ์ปรับเสียง

Aalto: นี่เป็นโอกาสที่คุณจะถามเรื่องที่อยากถาม

ผู้พเนจร:

Aalto: ถ้ามีใครที่รู้คำตอบ ก็ต้องเป็นระบบเธทิสนั่นแหละ

Aalto: ไม่รับประกันหรอกนะว่าคุณจะได้คำตอบทุกเรื่องที่กำลังตามหา แต่ก็คุ้มที่จะลองไม่ใช่เหรอ?

Aalto: เรือนกระจกอยู่ข้างหน้านี่เอง ไปกันเถอะ

เข้าไปในเรือนกระจก

KU-Water: ลัลลัลล้า รดน้ำเบิกบานสำราญใจ...

KU-Plant: จงเติบโตและเบ่งบาน เจ้าดอกไม้แสนน่ารักของฉัน...

KU-Water: ว้าก! อย่าโผล่มาไม่ให้สุ้มให้เสียงแบบนั้นสิ!

ผู้พเนจร:

KU-Water: แน่นอน! ในฐานะคนสวนยอดฝีมือ ฉันดูแลดอกไม้ทุกดอกที่นี่อย่างดีที่สุดเสมอ

KU-Plant: ทั้งปลูก รดน้ำ ตัดแต่ง ดูแลให้อากาศถ่ายเท และให้แสงแดดทั่วถึง!

ผู้พเนจร:

KU-Water: ข้างบน! เห็นเปียโนนั่นไหม? นั่นคืออุปกรณ์ปรับเสียง

KU-Plant: อ๊ะ เดี๋ยวก่อน! ช่วยปลูกดอกไม้หน่อยสิ

ผู้พเนจร:

KU-Water: ปลูก-ดอก-ไม้!

KU-Water: สมาชิกทุกคนในแบล็กชอร์จะปลูกดอกไม้ที่นี่ ส่วนใหญ่ก็เลือกเมล็ดพันธุ์ดอกไม้จากบ้านเกิดของตัวเองนั่นแหละ

ผู้พเนจร:

KU-Water: อืม... Aalto ไม่ได้ปลูกดอกไม้แต่ปลูกต้นไม้ ต้นเงินตรามั้ง จำได้ว่าอย่างนั้นนะ...

KU-Water: ลืมไปแล้ว แต่ Encore ไม่ได้เอาเมล็ดมาจากบ้านเกิด

KU-Water: Camellya เหรอ? เธอปลูกตั้งหลายต้นแน่ะ! นับไม่ถ้วนเลย ปลูกจนได้ดอกไม้เต็มสวน...

KU-Plant: แล้วคุณล่ะ อยากเลือกเมล็ดพันธุ์ดอกไม้จากบ้านเกิดแบบไหนมาปลูก?

ผู้พเนจร:

KU-Water: เอ่อ... คุณคงเป็นนักเดินทางพเนจรสินะ? งั้นเบลกบลูมน่าจะเข้ากับคุณได้ดีเลย

ผู้พเนจร:

KU-Plant: ใช่แล้ว! ถึงแม้ว่าคุณจะจำไม่ได้ว่าบ้านเกิดของคุณอยู่ที่ไหน แต่แบล็กชอร์จะเป็นบ้านหลังใหม่ของคุณ เบลกบลูมที่เรามอบให้กับสมาชิกแต่ละคนคือสัญลักษณ์ที่สื่อถึงเรื่องนั้น!

ผู้พเนจร:

KU-Plant: อื้ม จะว่าอย่างนั้นก็ได้มั้ง หืม?!

KU-Plant: เดี๋ยวนะ! KU-Water นายรู้สึกไหม? นาย... นายรู้สึกเหมือนอย่างที่ฉันรู้สึกหรือเปล่า?

KU-Water: อืม ใช่แล้ว... ฉันคุ้นหน้าคุณมากเลย แต่จำไม่ได้แล้วว่าเราเคยเจอกันที่ไหน...

KU-Water: ส่งคำขอ... ส่งคำขอ... ไม่มีการตอบรับ

KU-Water: แต่ระบบเธทิสมีปฏิกิริยากับใบหน้าของคุณนะ...

KU-Plant: ว้าวววว!!!

ผู้พเนจร:

KU-Plant: แปลกจัง ฉันเจอบันทึกเกี่ยวกับคุณในระบบด้วย แต่อยู่ดีๆ มันก็หายไป...

KU-Plant: เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆ เธทิสถึงบอกให้เราไปจากที่นี่... เอาล่ะ ไปกันเถอะ KU-Water ตอนนี้ KU-Money กำลังรอเราอยู่

KU-Water: ดะ-ได้เลย ไว้เจอกันใหม่นะ!

หุ่นยนต์ทั้งสองตัวจากไปตามคำสั่งของระบบเธทิส

ดูเหมือนว่าระบบเธทิสจะปิดบังอะไรบางอย่างอยู่

แต่ KU-Water และ KU-Plant จากไปแล้ว ตอนนี้สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณจะทำได้ ก็คือตรวจสอบอุปกรณ์ปรับเสียง

ตรวจสอบเปียโน

เปียโนตัวนี้เล่นเพลงเอง

Abby: เอ๊ะ? เล่นเปียโนเป็นด้วยเหรอ?

ผู้พเนจร:

Abby: สมแล้วที่แบล็กชอร์ขึ้นชื่อเรื่องความลึกลับ พวกเขามีแม้แต่เปียโนที่เล่นเพลงเองได้

ผู้พเนจร:

...

ดูเหมือนว่าเปียโนจะตอบสนองต่อสัมผัสของคุณ

Abby: เล่นเป็นจริงๆ ด้วย!

ผู้พเนจร:

...

Abby: ฉันไม่มีความรู้ด้านดนตรีสักนิด แต่ฟังแล้วเพราะดีนะ

ผู้พเนจร:

??: ในทุกเสียงและความถี่นั้นมีความรู้สึกแฝงอยู่

??: แบบนั้นแหละ เผยสิ่งที่อยู่ในใจออกมาผ่านบทเพลง...

??: เป็นเรื่องง่ายๆ ที่แม้แต่คุณก็ทำได้ คุณจะลองดูใช่ไหม?

Abby: นี่! ตื่นได้แล้ว! เป็นอะไรไป?

ผู้พเนจร:

Abby: เอ๋ เห็นอะไร? ตรงนี้มีแค่เราสองคนมาตลอดเลยนะ!

Abby: โอ๊ย! แผ่นดินไหวอีกแล้ว!

Abby: เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? วิ่งเร็ว! เราต้องออกไปจากที่นี่!

ออกจากเรือนกระจก

Aalto: นี่ ผู้พเนจร ได้ยินฉันไหม?

Aalto: ความถี่ของสมอในชุดอัลกอริทึมเธทิสพุ่งสูงอย่างกะทันหัน จนทำให้ความถี่ผิดปกติอื่นๆ กระเจิงหายไป

Aalto: นักวิเคราะห์ยังตรวจสอบเรื่องนี้อยู่ ส่วนพวกเราก็กำลังไปซ่อม

Aalto: ตอนนี้ข้อมูลที่จัดเก็บไว้ในเธทิสกำลังก่อตัวเป็นวัตถุด้วยการดึงพลังงานมาจากทาเซไทต์มหาศาลใต้แบล็กชอร์ แล้วก็เปลี่ยนสิ่งที่มีอยู่ในโลกจริงให้กลายเป็นข้อมูลดิจิทัล

Monica: KU-Money บันทึกข้อมูลของคุณลงในเธทิสแล้ว ตอนนี้คุณสามารถสั่งการหุ่นยนต์ในแบล็กชอร์ให้แก้ไขและอัปโหลดข้อมูลที่เสียหาย ซึ่งจะกู้คืนสมอได้

Monica: เรากำลังไปที่สมอของผาพยับหมอก ผู้พเนจร คุณไปช่วยตรงที่พำนักของเหล่าต้นกล้าหน่อยได้ไหม? ที่นั่นเป็นศูนย์สื่อสารของเราน่ะ

Aalto: ฉันต้องไปช่วยซ่อมที่ผาพยับหมอก น่าเสียดายจริงๆ ที่ฉันไม่ได้เห็นผู้กอบกู้จินโจวตอนลงมืออีกแล้ว

Aalto: แย่จัง... อดเห็นเพื่อนตอนออกลุยอีกซะได้

Abby: นั่นอาจเป็นสาเหตุที่คุณเห็นตัวเองอีกคนในนิมิตนั่นก็ได้นะ?

Abby: ฉัน... ง่วงชะมัดเลย...

ไปที่ที่พำนักของเหล่าต้นกล้า

ฟื้นฟูสมอที่ที่พำนักของเหล่าต้นกล้า

สมอที่ที่พำนักของเหล่าต้นกล้าฟื้นฟูแล้ว

ไปที่ดวงตาแห่งแอสทีเรีย

ฟื้นฟูสมอที่ดวงตาแห่งแอสทีเรีย

สมอที่ดวงตาแห่งแอสทีเรียฟื้นฟูแล้ว

ไปที่หอสังเกตการณ์ทาเซ็ตดิสคอร์ด

Monica: หอสังเกตการณ์ทาเซ็ตดิสคอร์ดคือที่ที่เราใช้ติดตามดูทาเซ็ตดิสคอร์ดทั่วโลก เพื่อคาดการณ์การเกิดอาดูรการณ์

Monica: โดยจะรวบรวมข้อมูล จัดเก็บ แล้วก็ส่งข้อมูลทุกอย่างที่เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตพวกนั้น

Monica: ที่นี่จึงเป็นส่วนที่ทำงานยากที่สุด... ข้อมูลรั่วออกมาเยอะมาก

Monica: คุณควรไปหาหุ่นยนต์ให้เจอก่อน มันคุ้นเคยกับที่นี่ดี ผู้ดูแลหอสังเกตการณ์น่าจะรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน

ไปที่ศูนย์กลางข้อมูล

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ผิดปกติ

ตามหาผู้ดูแลหอสังเกตการณ์

Zhenjian: ระวัง! ทาเซ็ตดิสคอร์ดบุกมาอีกแล้ว!

Zhenjian: ขอบคุณนะ ฉันคือผู้ดูแลหอสังเกตการณ์ทาเซ็ตดิสคอร์ด

Zhenjian: เป็นการต่อสู้ที่ดูน่าตื่นตาทีเดียว เพื่อนร่วมงานของฉันในจินโจวเล่าให้ฟังว่าคุณมีฝีมือ

ผู้พเนจร:

Zhenjian: ใช่ แต่ไม่ว่าเราจะมาจากที่ไหน พวกเราทุกคนที่นี่ก็ยึดมั่นในอุดมการณ์เดียวกัน

ฟื้นฟูสมอที่หอสังเกตการณ์ทาเซ็ตดิสคอร์ด

ข้อมูลที่เสียหายชุดสุดท้ายในหอสังเกตการณ์ทาเซ็ตดิสคอร์ดถูกทำลายหมดแล้ว

???: ...หุบเขาแห่งวิญญาณ

???: เรามาได้ไกลเท่าที่คุณสั่งเท่านั้น

???: จากทะเลอีเธอริกจนถึงมิติโซโนโร จากกาลเวลาสู่อวกาศ...

Chixia: นี่ Yangyang ดูนั่นสิ! มีคนอยู่ตรงนั้นด้วย!

Chixia: เดี๋ยวนะ... นี่เขาซี้แหงแก๋ไปแล้วหรือว่าแค่หมดสติเนี่ย?

???: เรื่องราวของคุณ... เริ่มต้นที่นี่

???: จงเดินหน้าต่อ ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ

KU-Key: เหวอ! ทำเอาตกใจเลยนะเนี่ย จู่ๆ คุณก็ตกลงมาจากข้างบน!

KU-Key: คงไม่เป็นไรนะ?

KU-Key: ฉันพอมีอะไหล่กับน้ำมันอยู่ เอาไปให้หมดเลย!

ผู้พเนจร:

KU-Key: ฟื้นฟูสมอในหอสังเกตการณ์ทาเซ็ตดิสคอร์ดเรียบร้อยแล้ว

KU-Key: Aalto กับคนอื่นๆ ซ่อมสมอที่ผาพยับหมอกเสร็จแล้วเหมือนกัน เดี๋ยวพวกเขาก็มากันแล้ว!

คุยกับ Aalto

Aalto: เอาล่ะ! ในที่สุดก็ซ่อมเสร็จหมดแล้ว

Aalto: ขอบคุณที่ช่วยนะ ผู้พเนจร

Aalto: ถ้าไม่มีคุณคอยนำละก็ เราคงแทบจะเอาตัวไม่รอด...

Aalto: คุณคือ... Hoda สินะ

Aalto: เอ้อ ลืมบอกไปเลย เรารู้แล้วว่าที่จริงเธอเป็นใคร

Aalto: เธอไม่ได้โกหกตอนที่บอกว่าเป็นผู้ครองผกา เธอทำงานเป็นแพทย์สนามน่ะ

Aalto: แต่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ เธอตายจากไปตอนที่เกิดอาดูรการณ์ซึ่งทำลายเมืองท่ากุยซวีเมื่อหลายร้อยปีก่อน

Aalto: สรุปสั้นๆ ก็คือตอนนี้เธอไม่น่าจะมีชีวิตอยู่แล้ว

ผู้พเนจร:

Hoda: Hoda เป็นพวกเดียวกับเรา ชื่อที่เราลงทะเบียนไว้ในระบบเธทิสคือ... Necrostar

Hoda: เราติดอยู่ในขอบฟ้าเหตุการณ์ของหลุมดำชั่วนิรันดร์ และร่วงหล่นสู่ความมืดไร้ที่สิ้นสุด...

Hoda: ภายใต้กงล้อของอาดูรการณ์ เราเป็นเพียงผงธุลี ดวงวิญญาณอันน่าสังเวชที่ถูกสาปให้ทุกข์ทรมานไปชั่วนิรันดร์อย่างโหดร้าย ไม่อาจตายได้อย่างสงบ

Hoda: ท่านอาจารย์... ผู้ที่ฉันคอยติดตาม...

Hoda: ได้โปรด... ช่วยยุติวังวนโมเบียส วงจรอันไม่จบไม่สิ้นนี้เสียที...

Shorekeeper: ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ผู้พเนจร

คุยกับ "Shorekeeper"

Shorekeeper: คุณได้กลับมายืนบนชายฝั่งแห่งนี้อีกครั้งแล้วนะ ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ผู้พเนจร

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉันหวังจะปกป้องคุณจากภยันตรายทั้งปวง

Shorekeeper: ขอโทษด้วยที่ลงมือไปโดยพลการ

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ...

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: เศร้างั้นรึ? ขออภัยด้วย ฉันไม่ควรแสดงอารมณ์เช่นนั้นออกมาเลย...

Shorekeeper: ใช่แล้ว นั่นคือฉันเอง

Shorekeeper: นานแสนนานมาแล้ว ตอนที่คุณสร้างแบล็กชอร์ขึ้นมาบนเกาะแห่งนี้เป็นครั้งแรก ฉันเป็นคนคอยช่วยคุณจัดการสถานที่แห่งนี้

Shorekeeper: คุณเคยถักทอเส้นสายที่เชื่อมโยงโลกใบนี้เข้าด้วยกัน แล้วคุณก็จากไป พเนจรไปทั่วทุกหนแห่ง

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: สิ่งที่คุณสูญเสียไปน่ะ มีมากกว่าแค่ความทรงจำ

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ตั้งแต่ที่คุณจากไป ระบบเธทิสก็กลายเป็นสิ่งเดียวที่คอยนำทางแบล็กชอร์

Shorekeeper: คนส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นคุณเลย และนั่นก็เป็นความต้องการของคุณเอง

Shorekeeper: สถานที่แห่งนี้ คุณสร้างขึ้นมาเองกับมือ มีทรัพยากรทุกอย่างให้คุณใช้สอยได้ตามต้องการ

Shorekeeper: คุณมีเรื่องที่สำคัญกว่างานยิบย่อยประจำวันให้ต้องทำ จึงได้ฝากฝังให้ระบบเธทิสคอยบริหารจัดการแบล็กชอร์แทน

Shorekeeper: ในครั้งนี้ มีเพียงคุณเท่านั้น ที่จะยุติเรื่องราวทั้งหมดให้จบสิ้นได้อย่างเด็ดขาด

Shorekeeper: นี่ก็ถือเป็นก้าวแรกสู่อนาคตของคุณเช่นกัน

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: คุณหมายถึง...

คุณเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่เมืองท่ากุยซวีให้ Shorekeeper ฟัง

Shorekeeper: เธอเป็นผู้ครองผกาจริงๆ แต่เธอกับผู้ล่วงลับเหล่านั้นก็ยังมีบางอย่างที่เป็นปริศนา

Shorekeeper: เหล่าผู้ล่วงลับที่คุณเห็นที่เมืองท่ากุยซวีทำให้เกิดความถี่ประหลาดขึ้นมา มีเพียงคุณเท่านั้นที่สามารถแก้ไขเรื่องผิดพลาดนี้ได้

Shorekeeper: วางใจเถอะ ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ และคอยช่วยเหลือคุณเหมือนเมื่อก่อน

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ขอโทษด้วยนะ แต่ฉันต้องเก็บเรื่องนี้เป็นความลับไม่ให้คุณรู้

Shorekeeper: บางทีพอคุณซ่อมแซมระบบเธทิสได้แล้ว คุณเองก็อาจจะได้ค้นพบเหตุผล ว่าทำไมคุณจึงตัดขาดจากอดีต...

Shorekeeper: นักเดินทางพเนจรเอ๋ย บอกฉันหน่อยเถิด

Shorekeeper: คุณพอใจกับการเดินทางและเรื่องราวที่เกิดขึ้นในจินโจวหรือเปล่า?

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: งั้นเหรอ? ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ

Shorekeeper: ในโซลาริส จินโจวเป็นเพียงจุดเริ่มต้นการเดินทางของคุณ

Shorekeeper: โปรดจงเชื่อมั่นเถิด เส้นทางเบื้องหน้าก็จะต้องดีงามดั่งที่คุณปรารถนาแน่นอน

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ประตูสู่ใต้ดินเปิดออกแล้ว จงผ่านประตูนั้นไป แล้วคุณจะไปถึงห้วงลึกของแบล็กชอร์

Shorekeeper: การเดินทางของคุณเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น

Shorekeeper: ไกลจากแบล็กชอร์ออกไป ก็คือโซลาริสนั่นเอง

Shorekeeper: ก่อนที่คุณจะไป ฉันขออะไรสักอย่างได้ไหม?

Shorekeeper: เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ช่วยเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับคุณในจินโจวให้ฉันฟังได้หรือเปล่า?

ไปที่ประตูดาว

(ไม่บังคับ) พูดคุยกับ Aalto

Aalto: เธอคือ Shorekeeper

Aalto: ปรากฏตัวออกมาให้เห็นขนาดนี้ ก็แปลว่า...

ผู้พเนจร:

Aalto: ตลอดเวลาที่อยู่ที่แบล็กชอร์ ฉันไม่เคยเจอ Shorekeeper เลยสักครั้ง ได้ยินแต่เรื่องราวเกี่ยวกับเธอน่ะ

Aalto: ถ้า Shorekeeper เผยตัวให้คุณเห็น ก็แปลได้อย่างเดียวนั่นแหละ น่าจะรู้นะว่าฉันหมายถึงอะไร

Aalto: ประตูสู่ใต้ดินเปิดออกแล้ว ต้องมีคำตอบอยู่ข้างหน้าแน่

Aalto: ลุยเลย ที่เหลือให้เราจัดการเถอะคู่หู

สำรวจห้อง

KU-Nana: ละ-โล่งอกไปที ในที่สุดคุณก็ตื่นแล้ว! นะ-นึกว่าคุณล้มแรงมากจะ-จนไม่รอดแล้ว...

ผู้พเนจร:

KU-Nana: คะ-คุณอยู่ที่คลังแห่งชีวิต อย่างที่คุณเห็นนั่นแหละ ทะ...ที่นี่เป็นคลังเมล็ดใต้ดิน

KU-Nana: ฉะ-ฉันน่ะเหรอ? ฉะ-ฉันชื่อ KU-Nana เป็นคนสวนใต้ดิน ฉะ...ฉันคอยดูแลดอกไม้ที่นี่น่ะ

ผู้พเนจร:

KU-Nana: ชะ-ใช่แล้ว

KU-Nana: ปกติไม่มีใครมาที่คลังแห่งชีวิตเลย ยกเว้น Shorekeeper...

ผู้พเนจร:

KU-Nana: อืม เท่าที่จำได้ ดูเหมือนว่าเธอจะอยู่ที่นี่ตลอดเวลา

KU-Nana: เธอเคยมาที่คลังแห่งชีวิตนานๆ ครั้ง แล้วเลือกดอกไม้ที่จะเอาไปปลูกใน "สวน" ของเธอเอง แต่เธอไม่ได้มาที่นี่นานมากๆ แล้วล่ะ

KU-Nana: ถ้าให้ระบุเจาะจงก็ผ่านมา 2 ปี 5 เดือน 17 วันแล้ว นับตั้งแต่ที่เธอมาที่นี่เป็นครั้งสุดท้าย

ผู้พเนจร:

KU-Nana: งั้นคุณก็ต้องไปที่ศูนย์กลางข้อมูลซึ่งมีเมทริกซ์ดวงดาว... เอ่อ หมายถึงเป็นที่เก็บรวบรวมดวงดาวต่างๆ โชคร้ายที่ตอนนี้มันใช้งานไม่ได้มาสักพักแล้ว

KU-Nana: Shorekeeper อาจจะมัวยุ่งอยู่กับการซ่อมมัน ก็เลยไม่ได้มาที่นี่

KU-Nana: ถ้า Shorekeeper เชื่อใจคุณ งั้นระ-เราก็จะเชื่อใจคุณด้วย

ผู้พเนจร:

KU-Nana: KU-Money แชร์ข้อมูลของคุณให้เราดูผ่านระบบเธทิสแล้ว

KU-Nana: ฉันรู้แค่วิธีดูแลพืช แถมยังทำอะไรไม่ได้มากในสถานการณ์แบบนี้... แต่ฉันก็ยังจะช่วยแบล็กชอร์ที่เป็นบ้านเกิดของฉันในยามวิกฤต!

ผู้พเนจร:

KU-Nana: ขอบคุณมากเลย!

KU-Nana: ตรงไปได้เลย แล้วคุณก็จะออกจากคลังแห่งชีวิตได้!

ออกจากคลังแห่งชีวิต

Shorekeeper: สภาพที่แท้จริงของแบล็กชอร์ก็เป็นเช่นนี้เอง

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ถ้าจะพูดให้ถูกต้องจริงๆ ร่างกายของฉันสร้างขึ้นจากมิติโซโนโรมิติเสียงสะท้อน ดังนั้นภาพที่คุณเห็นอยู่ก็ไม่ใช่อะไรหรอก เป็นเงาของโซโนโรนั่นแหละ

Shorekeeper: ฉันไปไหนไม่ได้หรอก ในฐานะหน่วยประมวลผลหลักของระบบเธทิส ฉันต้องทำให้ระบบนี้ทำงานเป็นปกติ

Shorekeeper: แต่ฉันก็อยากอยู่เคียงข้างคุณอยู่ดี นี่เป็นทางเดียว

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ที่นี่เก็บบันทึกอาดูรการณ์ทั้งหมดทั่วโซลาริส ไม่ว่าจะเป็นที่ผ่านไปแล้ว กำลังเกิดขึ้น หรือยังไม่เกิดขึ้น

Shorekeeper: ที่นี่ เราเปลี่ยนอาดูรการณ์ในโลกนี้ ให้เป็นดวงดาวที่เติมเต็มฟากฟ้า

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ผู้ปรับเสียงดวงดารา ผู้นำทางอารยธรรม มันสมองของแบล็กชอร์...

Shorekeeper: ก่อนที่คุณจะตัดขาดจากอดีต มันเคยเป็นหนึ่งในชื่อของคุณจริงๆ

Shorekeeper: คุณอาจจะมีชื่อโปรดก็ได้นะ?

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉันเหรอ...?

Shorekeeper: ฉันเรียกคุณว่า ผู้พเนจร เพราะนี่เป็นชื่อจริงของคุณ

Shorekeeper: ฉันเรียกคุณแบบนั้นเสมอมา ทั้งในอดีตและปัจจุบัน นับกาลเวลาไม่ถ้วน

Shorekeeper: นั่นคือ Necrostar ซึ่งนักดาราศาสตร์โบราณเรียกว่า "หลุมดำ"

Shorekeeper: ระบบเธทิสแปรเปลี่ยนข้อมูลให้กลายเป็นดวงดาว คอยสังเกตการณ์ทั่วทั้งโซลาริส ส่วนข้อมูลที่ถูกกำจัดจะส่งไปยัง Necrostar

Shorekeeper: ความถี่ที่คุณพบในเมืองท่ากุยซวีเป็นส่วนหนึ่งของมัน หรืออาจเรียกได้ว่า เป็น Necrostar เอง

Shorekeeper: ช่วยนำกลับไปที่โถงปรับคลื่นความถี่ที แล้วฉันจะแก้ไขมันเอง

Shorekeeper: จากนั้นระบบเธทิสก็จะฟื้นฟูเป็นปกติ ปราศจากอันตรายอีกต่อไป

Shorekeeper: สิ่งเดียวที่ฉันหวังในตอนนี้... ก็คือหวังว่าเราจะไม่ช้าเกินไป

Shorekeeper: มุ่งหน้าต่อไปเถอะ ฉันจะคอยอยู่เคียงข้างคุณเอง

KU-Nana: ถ้า Shorekeeper เชื่อใจคุณ งั้นระ-เราก็จะเชื่อใจคุณด้วย

KU-Nana: ตรงไปได้เลย แล้วคุณก็จะออกจากคลังแห่งชีวิตได้!

ไปที่สถานีชาร์จ

Shorekeeper: แม้ว่าฉันจะเป็นเพียงแค่ภาพฉาย ฉันก็อยู่เคียงข้างคุณมาโดยตลอด

Shorekeeper: ฉันจะคอยอยู่เคียงข้างคุณจนกว่าการเดินทางครั้งนี้จะสิ้นสุดลง

Shorekeeper: ดูเหมือนจะกัก Necrostar ไว้ที่ใต้ดินได้สำเร็จ

Shorekeeper: และ... ตอนนี้ประตูก็ปิดผนึกแล้ว

ช่วยหุ่นยนต์ที่เอโดสโคป

KU-Yoyo: ขอบคุณนะ! คุณคนใจดี

KU-Yoyo: พวกมันโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้!

KU-Yoyo: ไม่เป็นไร... ให้สู้อีกร้อยตัวก็ยังไหว!

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ผิดปกติที่เอโดสโคป

ช่วยหุ่นยนต์ที่จัตุรัสสถานีชาร์จ

KU-Miro: ช่วยไปบอกทุกคนทีสิ...

KU-Miro: KU-Miro ไม่ได้แค่นั่งดูดาวอย่างเดียวหรอกนะ!

KU-Miro: ฉันเองก็ต่อสู้เพื่ออนาคตของพวกเราได้เหมือนกัน!

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ผิดปกติที่จัตุรัสสถานีชาร์จ

ช่วยหุ่นยนต์ที่แท่นสถานีชาร์จ

KU-Kadet: อืม ขอบคุณนะ!

KU-Kadet: เสร็จจากตรงนี้แล้ว ก็ไปช่วย KU-Chan กันเถอะ!

KU-Kadet: ทางนั้นอาจจะรอเราไปช่วยอยู่ก็ได้

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ผิดปกติที่แท่นสถานีชาร์จ

ให้การสนับสนุนที่ห้องเก็บข้อมูลที่ผิดพลาด

KU-Chase: ต้องปกป้องทุกคน...

KU-Chase: Shorekeeper พยายามเต็มที่ขนาดนั้น

KU-Chase: ฉันต้องไม่อยู่รั้งท้าย

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ด

คุยกับ KU-เชสเกี่ยวกับสถานการณ์

KU-Chase: ขอบคุณ ขอบคุณนะ! คุณกอบกู้สถานการณ์เอาไว้แท้ๆ เลย!

KU-Chase: ทาเซ็ตดิสคอร์ดพวกนี้น่ารำคาญจริงๆ เลย! โชคดีที่เรามีวิธีจัดการพวกมัน!

KU-Chase: KU-Nana บอกว่าคุณมีเรื่องสำคัญต้องทำใช่ไหม? งั้นก็ไปเถอะ เดี๋ยวพวกเราจัดการที่เหลือเอง

KU-Chase: คุณ Beatrice กับพวกเจ้าหน้าที่ก็ต้องการความช่วยเหลือของคุณเหมือนกัน

KU-Chase: อย่ากังวลไปเลย เราจะปกป้องสถานีนี้ให้ปลอดภัย

สำรวจห้องเก็บข้อมูลที่ผิดพลาด

Beatrice: คุณปลอดภัยแล้วนะ ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ

เจ้าหน้าที่: ฉัน... ฉันได้ยินเสียงของเธอ

Beatrice: ใช่แล้ว เธออยู่ที่นี่ ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ คุณจะไม่เป็นไร

Shorekeeper: ตอนนี้ฉันอยู่กับคุณแล้ว

Beatrice: อยู่กับเราก่อนนะ เดี๋ยวทีมแพทย์ก็จะมาถึงแล้ว

เจ้าหน้าที่: ฉันทำหน้าที่ของตัวเองสำเร็จแล้ว... ในฐานะสมาชิกแบล็กชอร์

Shorekeeper: ความพยายามของคุณจะไม่เสียเปล่า เราจะฟื้นฟูทุกอย่างให้กลับเป็นปกติ และทำให้ทุกคนปลอดภัยให้ได้

เจ้าหน้าที่: ขอบคุณนะ... ช่วย... หยุดพวกนั้นที...

Beatrice: เราจะจัดการให้เอง พักผ่อนให้สบายเถอะ คุณทำงานหนักมามากพอแล้ว

Beatrice: สิ่งที่คุณทำจะเปล่งประกายเฉิดฉายดุจดวงดาว เป็นดวงประทีปที่ทุกคนจะได้เห็น

ผู้พเนจร:

Beatrice: Necrostar ทั้งดาวถูกผลักเข้าไปในห้องเก็บข้อมูลที่ผิดพลาดโดยไม่มีการแจ้งเตือน

Beatrice: รหัสข้อผิดพลาดก็เลยรั่วไหลออกมา ในตอนที่เลวร้ายที่สุด ข้อมูลเสมือนแทบจะหนืดเหนียวราวกับเลือดเลยทีเดียว

Beatrice: เราจะต้องปิดผนึกประตูใต้ดินเพื่อปกป้องห้องควบคุมเอาไว้ แต่จะต้องมีคนไปเอากุญแจ...

Beatrice: เขารู้ชะตากรรมที่จะต้องเผชิญ แต่เขาก็ยังคงเลือกที่จะทำพันธกิจของตน

Beatrice: ต้องยอมรับว่า... ฉันประหลาดใจที่เห็น Shorekeeper ที่นี่

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: เขาติดเชื้อความถี่ผิดปกติอย่างรุนแรง... อาจจะร้ายแรงถึงชีวิตเลยก็ได้

Shorekeeper: ดูเหมือนว่าดาวสีดำนั้นจะถูกเก็บเอาไว้ใต้ดินเรียบร้อยแล้ว

Shorekeeper: และ... ตอนนี้ประตูก็ถูกปิดผนึกแล้ว

KU-Key: พวกเจ้าหน้าที่ทุ่มเทกันอย่างหนักเพื่อกักดวงดาวชั่วร้ายนั่นเอาไว้!

KU-Key: ฉันจะช่วยเธอหากุญแจเพื่อเปิดประตูอีกครั้ง!

Shorekeeper: อันที่จริง ด้วยความสามารถของฉัน เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ไปหรอก

Shorekeeper: ถึงฉันจะเป็นเพียงภาพฉาย แต่ฉันก็อยู่ข้างเธอตลอดนะ

ล้างข้อมูลที่เสียหายและไปที่ชั้นล่าง

Shorekeeper: ...

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: มันอาจฟังดูปุบปับไปหน่อย แต่... ฉันเริ่มสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวของฉัน

Shorekeeper: ในส่วนลึกของร่างกาย ฉันรู้สึกว่า... มีบางอย่างแปลกไป

Shorekeeper: บางอย่าง... ที่ฉันไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดี

Shorekeeper: ทั้งที่ชัดเจนอยู่แล้วว่า อาการของเจ้าหน้าที่คนนี้ย่ำแย่ถึงขีดสุดแล้ว

Shorekeeper: แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังโกหกเขา...

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉันทำแบบนี้หลายครั้งแล้ว

Shorekeeper: ในความทรงจำของฉัน เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่คุณทำแบบนี้ คุณเคยแสดงสีหน้าที่มนุษย์เรียกกันว่าความเศร้าออกมาด้วย

Shorekeeper: บางที... ฉันควรแสดงอารมณ์แบบนั้นในสถานการณ์เช่นนี้เหรอ?

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ใช่แล้ว

Shorekeeper: คุณจะเข้าใจความรู้สึกของสมาชิกทุกคนในแบล็กชอร์ แต่เมื่อคุณไม่อยู่ที่นั่น ฉันก็ต้องรับหน้าที่นี้แทน

Shorekeeper: แต่... ฉันไม่อาจเข้าใจความรู้สึกนี้ได้อย่างถ่องแท้

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: หากไม่แก้ปัญหา Necrostar โดยเร็ว เหตุการณ์แบบเจ้าหน้าที่ก็จะเกิดขึ้นไปเรื่อยๆ

Shorekeeper: ทางเดียวที่จะทำได้คือนำ Necrostar กลับไปที่โถงปรับคลื่นความถี่ แล้วเริ่มกระตุ้นให้มันทำงานภายในเธทิส

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: Necrostar ดวงนี้คือหลุมดำที่ทำลายล้างเมืองท่ากุยซวี

Shorekeeper: ตอนที่อาดูรการณ์ทำลายเมือง ผู้คนมากมายไม่อาจหนีออกมาได้และถูกดูดเข้าไปในหลุมดำ

Shorekeeper: ข้อมูลที่คุณนำกลับมาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นั้นโดยตรง

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ใช่ เมื่อก่อนคุณก็เคยสงสัยในวิธีการนี้

Shorekeeper: ฉันถึงได้พยายามที่จะเปลี่ยนแปลง

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉันมีสิทธิ์เข้าถึงระบบเธทิสในระดับสูงสุด เอา Necrostar มาที่โถงปรับคลื่นความถี่ จากนั้นฉันจะเป็นคนลบข้อมูลที่เสียหายให้เอง

Shorekeeper: พอจัดการเรียบร้อยแล้ว เธทิสจะกลับมาทำงานปกติอย่างที่ควรเป็น และจะไม่มีใครบาดเจ็บอีก

Shorekeeper: แต่อย่างที่ฉันเคยบอกไป ฉันเป็นแค่ภาพฉายที่ไม่มีร่างจริง... คุณจะช่วยฉันได้ไหม?

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ...

Shorekeeper: ใช่...

Shorekeeper: ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือและปกป้องคุณอย่างที่เคยทำมาตลอด

Shorekeeper: แต่คราวนี้ฉันจะทำให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: แน่นอน... เรายังมีเวลาอีกยาวนาน

Shorekeeper: ยาวนานมากพอให้พูดเรื่องอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

Shorekeeper: คุณจะเชื่อใจฉันไหม?

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ขอบคุณนะ...

Shorekeeper: ...สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำ

ขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นล่าง

เข้าไปในห้องเก็บข้อมูลที่ผิดพลาด

Beatrice: ระวังด้วยล่ะ วัตถุที่กักอยู่ตรงกลางคือ Necrostar

Beatrice: ตามกฎฟิสิกส์ก่อนที่จะเกิดอาดูรการณ์ แรงโน้มถ่วงจะทำให้กาลอวกาศและเวลาบิดเบี้ยว

Shorekeeper: ใช้ประตูมิติไปที่แท่นปีนป่ายสิ

Shorekeeper: เสียงที่ฉันได้ยิน... เป็นเสียงของผู้คนที่อยู่ในมิติอื่น

ได้รับแกนเนโครสตาร์

อุปกรณ์ที่ลอยอยู่ดูเหมือนจะสร้างขึ้นจากทาเซไทต์ มันแผ่รังสีประหลาดออกมา

ผู้พเนจร:

???: อนุญาตให้เข้าถึง ยืนยันการดำเนินการ

Abby: นี่! อย่ากินอะไรมั่วซั่วสิ!

Abby: ดูน่ากลัวชะมัด! อึ๋ย เหมือนสตูที่แย่ที่สุดในสามโลกเลย!

Shorekeeper: ความถี่นี้...

Abby: มะ-มองอะไรอยู่เหรอ?

Shorekeeper: สิ่งนี้แหละ

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ความถี่นี้ที่อยู่ในตัวคุณมายาวนานหลายล้านปี...

Shorekeeper: ฉันจะคอยจับตาดูเอง แต่ตอนนี้เรามีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ

Abby: เดี๋ยวนะ นี่เธอจะบอกว่าฉันไม่สำคัญงั้นเหรอ?!

ผู้พเนจร:

Abby: ก็เพราะว่าคุณกำลังจะกลืนเจ้าอาหารมั่วซั่วที่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรนั่นไง! ถ้าหิวก็ไปหาอะไรที่ปกติกินสิ แต่เจ้านี่น่ะเหรอ? ห้ามเด็ดขาด!

Abby: เจ้าสิ่งนี้มัน... เหมือนหลุมดำมืดน่าขนลุกเลยนะ ถ้าตกลงไปแล้ว จะไม่มีวันปีนกลับออกมาได้อีก

Shorekeeper: ถูกต้อง นี่แหละคือ Necrostar หลุมดำที่จะดูดกลืนทุกสิ่งที่เข้าใกล้ให้หายสาบสูญไป

Shorekeeper: สิ่งมีชีวิตตัวจ้อยนั่นสัมผัสถึงวัตถุต่างๆ ได้โดยอาศัยความถี่...

Shorekeeper: เป็นอย่างที่บรรยายไว้เลย ความถี่ของ Necrostar ซับซ้อนจนน่าทึ่งจริงๆ

Shorekeeper: จะว่าไปแล้ว คุณรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: เปล่า ฉันพูดถึงสิ่งมีชีวิตนั่นต่างหาก...

Shorekeeper: ตอนที่ใช้เวลาอยู่กับเจ้านั่น รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ...งั้นก็ดีแล้ว

Shorekeeper: เรานำเอกฐานของ Necrostar กลับมาได้แล้ว เอาไปที่โถงปรับคลื่นความถี่กันเถอะ

Shorekeeper: ฉันจะคอยอยู่เคียงข้างคุณจนกว่าการเดินทางครั้งนี้จะสิ้นสุดลง

ตรวจสอบข้อมูลที่เนโครสตาร์ทิ้งไว้

ออกจากห้องเก็บข้อมูลที่ผิดพลาด

ขึ้นลิฟต์และออกจากห้องเก็บข้อมูลที่ผิดพลาด

Shorekeeper: จนกว่า...

Shorekeeper: ...ฉันจะต้องรักษาสัญญาที่ตัวเองให้ไว้

สำรวจสวน

KU-Logos: เพราะฉันคิด... ดังนั้นฉันจึงมีอยู่?

KU-Logos: การดำรงอยู่มาก่อนแก่นแท้ — ควรทำความเข้าใจประโยคนี้ยังไงดี?

ผู้พเนจร:

KU-Logos: อืม เป็นคำถามที่น่าสนใจดีนะ

ผู้พเนจร:

KU-Logos: อ่า ต้องขอโทษด้วยนะ ฉันมัวแต่จมอยู่กับการครุ่นคิด ก็เลยไม่ทันสังเกตเห็นคุณ

KU-Logos: ที่นี่คือเอโดสโคป สวนที่เชื่อมต่อกับระบบเธทิส ซึ่งเป็นที่อยู่ของ Shorekeeper

ผู้พเนจร:

KU-Logos: ก็ที่นี่เป็นสวนของเธอนี่นา เธอก็ต้องอยู่ที่นี่สิ

KU-Logos: เธออยู่ที่นี่มานานแล้ว โดยปกติจะใช้มิติโซโนโรของตัวเองซ่อนตัว และเพิ่งปรากฏตัวออกมาเมื่อไม่นานมานี้

KU-Logos: ส่วนสวนนี้ก็เป็นที่ที่เธอช่วยทำการวิเคราะห์เชิงคำนวณของเธทิสในการสังเกตดวงดาว

KU-Logos: อะแฮ่ม คำอธิบายนั่นคงจะเพียงพอแล้วนะ กลับมาที่คำถามดีกว่า...

KU-Logos: การดำรงอยู่... อืม มีอยู่จริงไหมนะ? ถ้าจริง แล้วฉันล่ะ? ฉันมีตัวตนอยู่จริงหรือเปล่า?

ดูเหมือนว่าการถกเถียงเรื่องปรัชญากับหุ่นยนต์ตัวนี้ต่อไปจะไม่ค่อยได้ประโยชน์อะไร

การไปหา Shorekeeper อาจเป็นเรื่องเร่งด่วนที่สำคัญกว่า

ตรวจสอบ "Shorekeeper" ที่หลับอยู่

ผู้พเนจร: นี่มัน...

Shorekeeper: อาดูรการณ์

Shorekeeper: มันทำลายเมืองพินาศย่อยยับ

Shorekeeper: ทำให้หอคอยพังทลาย

Shorekeeper: บดขยี้อารยธรรมจนแหลกสลาย

Shorekeeper: อย่างที่ไม่มีอะไรหนีรอดไปได้...

Shorekeeper: มันป่าวประกาศว่ามนุษยชาติต้องสูญสิ้น...

Shorekeeper: คร่าชีวิตนับพันล้าน ให้สูญสิ้นไปเพราะเสียงคร่ำครวญของมัน

Shorekeeper: ความสิ้นหวัง ความยึดติด...

Shorekeeper: ความแค้นใจ ความสำนึกเสียใจ...

Shorekeeper: ความรู้สึกเหล่านี้ได้จัดเก็บไว้ในระบบเธทิส

Shorekeeper: ...พร้อมกับชื่อของเหยื่อแต่ละราย

Shorekeeper: ที่ไขว่คว้าหาวันพรุ่งนี้ที่ไม่เคยมาถึงอย่างสิ้นหวัง

ผู้พเนจร: แต่ทำไมกัน?

ผู้พเนจร: ทำไมคุณจึงต้องมาแบกรับภาระนี้ด้วย?

Shorekeeper: ฉันเป็นผู้พิทักษ์ของแบล็กชอร์ แก่นของเธทิส

Shorekeeper: ฉันถูกสร้างมาเพื่อการนี้

Shorekeeper: ขอโทษด้วยนะ ฉันไม่อาจควบคุมมิติโซโนโรที่อยู่รอบๆ ฉันได้

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉันได้รับมอบหมายให้เป็นผู้นำของแบล็กชอร์ในช่วงที่คุณไม่อยู่

Shorekeeper: การทำหน้าที่นี้ทำให้ฉันสามารถปกป้องคุณและสิ่งที่คุณหวงแหนได้

Shorekeeper: แม้ว่าฉันจะไม่เคยเห็นอาดูรการณ์กับตามาก่อน แต่คนอื่นๆ ก็เล่าประสบการณ์ของพวกเขาให้ฉันฟัง

Shorekeeper: ฉันเข้ารหัสประสบการณ์เหล่านั้นให้กลายเป็นดวงดาวที่สามารถสังเกตได้ ทำให้ระบบเธทิสแจ้งเตือนอาดูรการณ์ได้

Shorekeeper: ขอโทษนะ

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉัน... น่าจะทำได้ดีกว่านี้

Shorekeeper: ฉันน่าจะป้องกันไม่ให้ภัยพิบัตินี้เกิดขึ้นได้... ถ้าฉันทุ่มเทที่จะทำความเข้าใจประสบการณ์และอารมณ์พวกนั้นให้มากกว่านี้

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉันจะทุ่มเทสุดกำลัง ต่อให้จะต้องเสียสละมิติโซโนโรของตัวเอง หรือแม้แต่ตัวฉันเอง...

Shorekeeper: นี่เป็นเพียงวิธีเดียวที่จะปกป้องดวงดาว... และปกป้องคุณ

Shorekeeper: ฉันให้คำมั่นกับคุณตั้งแต่อดีต ผู้พเนจร จนถึงปัจจุบัน คำมั่นเหล่านั้นยังคงจริงแท้ดังเดิม

Shorekeeper: ฉันจะทำลายโซ่ตรวนแห่งชะตากรรม

Shorekeeper: ฉันจะแก้วังวนโมเบียสที่พันธนาการคุณอยู่

Shorekeeper: ฉันจะทุ่มเททุกอย่างเพื่อรักษาคำมั่นสัญญา

Shorekeeper: ฉันจะอธิบายความรู้สึกนี้ยังไงดีนะ...? มันคือความรู้สึกผิด สิ้นหวัง หรือว่า... โหยหาอาลัยกันแน่?

Shorekeeper: ตอนนี้ฉันควรจะแสดงอารมณ์แบบไหนออกไปดี?

เข้าสู่มิติเสียงสะท้อนของ Shorekeeper

มาถึงโถงปรับคลื่นความถี่

Shorekeeper: ทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ถูกเก็บเป็นข้อมูลดิจิทัลมารวมตัวกันที่นี่...

Shorekeeper: พวกมันมีภารกิจที่ต้องทำให้สำเร็จ

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ผิดปกติทั้งหมด

เข้าไปในโถงปรับคลื่นความถี่

คุยกับผู้นำทางสเตลลาร์แมทริกซ์

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: อา ดีเลย! คุณมาถึงที่นี่ได้อย่างปลอดภัย

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ทุกอย่างพร้อมแล้ว ขาดก็แต่แกน Necrostar

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: พวกเขาต่อสู้มาตลอดเพื่อกู้คืนแผนที่สำคัญตั้งแต่ที่ระบบเธทิสขัดข้อง การปฏิบัติการดำเนินไปได้ด้วยดี

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: เรายังตรวจพบว่า Shorekeeper ปรากฏตัวในแผนที่เหล่านี้ด้วย เธอกำลังกู้คืนความถี่ที่ได้รับผลกระทบ

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: พวกเราเหล่าแบล็กชอร์ทำงานร่วมกันเป็นทีมเสมอ

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: โปรดวางลงบนเครื่องวิเคราะห์ แล้วเราจะดำเนินการปรับเสียง

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: เมื่อดำเนินการเสร็จแล้ว ข้อมูลที่ล้นทะลักมาจากระบบเธทิสก็จะหายไป

วางแกนเนโครสตาร์บนเครื่องวิเคราะห์

คุณวางแกน Necrostar ลงบนเครื่องวิเคราะห์...

ระบบเธทิส: ยืนยันสเตลลาร์แมทริกซ์ ประเภท: Necrostar

ระบบเธทิส: คุณต้องการปรับเสียงใหม่หรือไม่?

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: กำลังโหลดข้อมูลสำรองจาก Necrostar กำลังจำลองเมืองท่ากุยซวี...

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: โหลดข้อมูลสำรองเสร็จสิ้นแล้ว โปรดยืนยัน

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: นั่นเป็นทางเข้าแผนที่แบบดิจิทัล! ได้ผลจริงๆ ด้วย

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: แค่เข้าไปในแผนที่แล้วเก็บรวบรวมข้อมูลที่เธทิสส่งกลับมา ก็ปรับเสียงใหม่ได้แล้ว

Shorekeeper: รอก่อนเถอะ

Shorekeeper: ตอนนี้ระบบเธทิสใช้พลังคำนวณของฉันน้อยลง เพราะควบคุม Necrostar ได้แล้ว

Shorekeeper: ฉันช่วยคุณได้นะ ผู้พเนจร ได้โปรดให้ฉันไปกับคุณด้วยเถอะ

Shorekeeper: ...นี่คือคำสัญญาของฉัน

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉันไม่เป็นไร ฉันสามารถเชื่อมต่อกับมิติโซโนโรเพิ่ม เพื่อให้ทำงานต่อได้

Shorekeeper: ตราบใดที่ฉันยังมีร่างจริงอยู่ ฉันก็ต้องทำตามหน้าที่ให้สำเร็จ

Shorekeeper: ฉันไม่เป็นอะไรหรอก จากนี้ไปจะไม่มีใครได้รับอันตรายอีก

Shorekeeper: ได้โปรด เชื่อฉันเถอะ

เข้าไปในสเตลลาร์แมทริกซ์และปรับเสียงใหม่

ไปที่หน้าต่าง

Shorekeeper: เมืองท่ากุยซวี... เมืองที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตแบบมหานครที่ผู้คนใฝ่ฝัน

Shorekeeper: ความมั่นใจและความทะเยอทะยานเป็นแรงผลักดันให้เมืองเติบโต ขับเคลื่อนทั้งโลกไปข้างหน้า

Shorekeeper: ผู้คนออกท่องทะเลไปทุกมหาสมุทร สำรวจทุกดินแดน ทุกคนมีอาหารและที่พักอาศัย ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข

Shorekeeper: แรงใจของพวกเขาเต็มเปี่ยม ความเชื่อมั่นสูงเทียมตึกระฟ้าที่สร้างขึ้น พวกเขาต้องมีอนาคตที่สดใสอย่างแน่นอน หรืออย่างน้อยพวกเขาก็คิดเช่นนั้น

Shorekeeper: เห็นอาคารที่ส่องสว่างนั่นไหม? นั่นเป็นอาคารที่สูงที่สุด สูงพอที่จะเอื้อมถึงสวรรค์

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: เป็นยุคสมัยที่ผู้คนต่างทะเยอทะยานและฝันไกล ชีวิตเต็มไปด้วยความเป็นไปได้อันไม่สิ้นสุด

Shorekeeper: ความปรารถนาของมนุษยชาติสูงทะยานเหนือดวงดาว จนพวกเขาอยากที่จะออกแสวงหาขอบเขตของจักรวาล

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ใช่แล้ว เพราะมันอยู่ตรงนั้น ในระยะที่เราสามารถไขว่คว้าได้...

Shorekeeper: จนกระทั่ง...

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉันไม่เคยไปที่เมืองนี้มาก่อนเลย แม้แต่ในมิติโซโนโรก็ไม่เคย

Shorekeeper: คุณเป็นคนบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความรุ่งเรืองและการล่มสลายของเมืองให้ฉันฟัง

Shorekeeper: คุณได้เป็นประจักษ์พยานเสมอ

Shorekeeper: ฉันจำรอยยิ้มของคุณตอนที่เล่าถึงความรุ่งเรืองของเมืองเมื่อครั้งอดีตได้

Shorekeeper: แต่บางทีคุณอาจล่วงรู้ถึงจุดจบของเมืองนี้ และปัญหาที่คุกคามพวกเราในวันนี้อยู่แล้ว

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: อาดูรการณ์จะถล่มที่นี่ในอีกหนึ่งชั่วโมง

Shorekeeper: การคำนวณของฉันได้สร้างเมืองขึ้นใหม่ ในสภาพของเมืองในช่วงชั่วโมงสุดท้ายก่อนเกิดภัยพิบัติ

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ยิ่งเราเดินไปข้างหน้า ก็ยิ่งเข้าใกล้หายนะที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

Shorekeeper: ในตอนที่อาดูรการณ์เริ่มอาละวาด เป็นโอกาสที่เราจะกู้คืนข้อมูล

Shorekeeper: ขอโทษนะ เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์... หรือ "อนาคต" ที่เกิดขึ้นไปแล้วได้หรอก

Shorekeeper: ในฐานะที่คุณเคยเดินบนเส้นทางนี้มาก่อน คุณได้เจอกับอะไรบ้าง? แล้วคุณ... รู้สึกยังไงกับเรื่องพวกนั้นเหรอ?

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: เปล่าหรอก

Shorekeeper: ที่ฉันถาม... ก็เพราะว่า "ฉัน" อยากรู้ต่างหาก

Shorekeeper: ...คุณพอจะเล่าให้ฉันฟังบ้างได้ไหม?

ตรวจสอบกระดานข้อมูล

มุ่งหน้าไปยังจุดเริ่มต้นของจุดจบ

คุยกับ KU-คีย์

KU-Key: สวัสดีอีกครั้ง!

ผู้พเนจร:

KU-Key: คูๆ ๆ ก็ฉันชอบคุณไง ผู้พเนจร!

Shorekeeper: เราต้องอาศัยความช่วยเหลือจากเขา เพื่อจะผ่านแนวกั้นไป

Shorekeeper: ฉันจะควบคุมการทำงานของประตูมิติได้ดีขึ้น ภายในมิติที่สร้างขึ้นจากโซโนโร

Shorekeeper: ตอนนี้ควบคุมได้ทั้งทางเข้าและทางออกแล้ว

Shorekeeper: มาลองดูกันอีกครั้งเถอะ

หาเบาะแสในห้อง

Shorekeeper: ชาที่นี่มีรสชาติพิเศษเฉพาะตัว

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: คุณชอบดื่มชาหรือเปล่า?

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: เข้าใจแล้ว

Shorekeeper: อืม... ขมจัง...

Shorekeeper: คลังแห่งชีวิตเก็บเมล็ดชาไว้หลายชนิดเลย

Shorekeeper: เราอาจจะปลูกชาสักสองสามต้นไว้ในเรือนกระจกได้นะ...

Shorekeeper: หรือไม่งั้นก็เก็บใบชาไว้ในมิติโซโนโรของฉัน เผื่อคุณอยากดื่มชาระหว่างที่ออกเดินทาง

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: อ้อ... อย่างนั้นเหรอ

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: อา ฉันเข้าใจ

Shorekeeper: หากฉันรู้ว่าคุณชอบชานี้ การทำเพื่อคุณก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับฉันหรอก

มุ่งหน้าไปยังจุดเริ่มต้นของจุดจบ

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ผิดปกติและปนเปื้อน

Shorekeeper: ตรวจพบภัยคุกคาม... กำลังช่วยกำจัด

Shorekeeper: มีทาเซ็ตดิสคอร์ดดิจิทัลแทรกซึมอยู่ที่นี่

Shorekeeper: แปลว่าเราเข้าใกล้จุดกำเนิดของอาดูรการณ์แล้ว

มุ่งหน้าต่อไปยังจุดเริ่มต้นของจุดจบ

Shorekeeper: เรากำลังจะได้เห็นจุดเริ่มต้นของอาดูรการณ์...

Shorekeeper: ในอีก 10 นาที

Shorekeeper: ในตอนนั้น แบล็กชอร์ได้แจ้งเตือนเมืองกุยซวีแล้ว ว่าจะมีอาดูรการณ์เกิดขึ้น

Shorekeeper: โชคไม่ดีที่อาดูรการณ์เข้าทำลายเมืองเร็วกว่าที่ระบบเธทิสคาดการณ์เอาไว้มาก

Shorekeeper: คุณส่งเจ้าหน้าที่ทั้งหมดที่มีอยู่ไปช่วยอพยพที่หวงหลง

Shorekeeper: แต่สุดท้าย... เราก็ไม่สามารถช่วยชีวิตคนบางส่วนได้

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ใช่ เธอคือหนึ่งในผู้เสียชีวิตจำนวนมาก

Shorekeeper: ในฐานะผู้ครองผกา เธออยู่ที่แนวหน้าเพื่อช่วยอพยพและช่วยเหลือ

Shorekeeper: แต่พละกำลังของมนุษย์... ก็อ่อนแอราวกับเสียงกระซิบ เมื่อเทียบกับเสียงคำรามกู่ก้องของอาดูรการณ์

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: คุณเชื่อในเรื่องนี้เสมอเลยนะ

Shorekeeper: แบล็กชอร์เองก็ยึดมั่นในอุดมการณ์นี้ เช่นเดียวกับ Hoda

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: แน่นอน เธออยู่ข้างหน้านี่เอง

Shorekeeper: แต่ฉันไม่ค่อยแน่ใจว่าการไปเจอเธอเป็นสิ่งที่สมควรหรือเปล่า

ไปที่ห้องประชุมซึ่งใกล้จะถล่ม

เอคโค่ที่เหลืออยู่: อย่าเพิ่งสิ้นหวังสิ! เราจะช่วยคุณเอง!

ผู้พเนจร:

เอคโค่ที่เหลืออยู่: ฉันเป็นหมอจากแบล็กชอร์ ใจเย็นๆ ก่อนนะ ให้ฉันตรวจดูร่างกายของคุณก่อน

เอคโค่ที่เหลืออยู่: ใช่ ส่วนคุณ... เดี๋ยวก่อนนะ... ผู้พเนจร เหรอ? คุณนั่นเอง!

เอคโค่ที่เหลืออยู่: ในที่สุดคุณก็หาเราจนเจอ!

Hoda: ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการนะคะ ฉันคือ Hoda ผู้ครองผกาแห่งแบล็กชอร์

Hoda: เราไม่ได้พูดคุยกันต่อหน้าแบบนี้มานานเหลือเกิน ท่านอาจารย์

ผู้พเนจร:

Hoda: นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ทั้งฉันกับคนอื่นๆ ที่โดนอาดูรการณ์ดูดกลืน ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของหลุมดำ

Hoda: ต่อมาระบบเธทิสได้กักมันเอาไว้ แล้วเปลี่ยนมันให้เป็น Necrostar ดวงใหม่

Shorekeeper: ฉันรู้เรื่องนี้มาโดยตลอด...

Shorekeeper: แต่ Necrostar ได้ผสานรวมเข้ากับตรรกะหลักของระบบเธทิส ฉันก็เลยเข้าไปแทรกแซงไม่ได้

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: เธทิสสามารถสังเกตการณ์อาดูรการณ์ได้ ก็เพราะมันเข้าใจธรรมชาติของอาดูรการณ์

Shorekeeper: การจะทำความเข้าใจอาดูรการณ์ได้อย่างถ่องแท้ที่สุด คือต้องศึกษาแบบจำลองที่สมบูรณ์แบบ ในสภาพแวดล้อมที่มีการควบคุม

Shorekeeper: ระบบเธทิสได้คัดเลือกแหล่งกำเนิดของอาดูรการณ์มากักเก็บไว้ เพื่อใช้ในการวิเคราะห์การเกิดอาดูรการณ์ครั้งอื่นๆ

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: นี่เป็นเพียงวิธีการเดียวที่ใช้ได้ผลในตอนนี้

Hoda: เพราะแบบนี้แหละ เธทิสถึงได้กัก Necrostar ดวงนี้เอาไว้

Hoda: ฉันกลายเป็นส่วนหนึ่งของมันไปแล้ว แต่ฉันก็ไม่เคยลืมหน้าที่ของตัวเองในฐานะผู้ครองผกา ไม่เคยลืมเลยแม้สักวินาทีเดียว

Hoda: สำหรับคนที่ประสบกับภัยพิบัติ ชื่อของ "แบล็กชอร์" นำมาซึ่งความหวัง

Shorekeeper: เธอนี่เอง ที่คอยควบคุม Necrostar จากภายใน...

Hoda: ฉันพยายามเต็มที่เหมือนกับคุณนั่นแหละ ต่างกันก็แค่ฉันเป็นเพียงเงา

Hoda: ฉันจำไม่ได้แล้วว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานแค่ไหน แต่เมื่อถึงจุดหนึ่ง ฉันก็ตระหนักได้ว่าอาดูรการณ์นั้นมีรูปแบบของมันและสามารถควบคุมได้ ก็เหมือนกับ Necrostar แต่ฉันเล่าทฤษฎีนี้ให้ใครฟังไม่ได้...

Hoda: ไม่มีอะไรหนีจากหลุมดำไปได้หรอก ฉันได้แต่หวังว่าสักวันหนึ่งคุณจะมาที่นี่

Hoda: ความสิ้นหวัง ความชิงชัง ความแค้นใจ ความสำนึกผิด... อารมณ์ที่เกิดจากอาดูรการณ์ได้บดขยี้เราจนแหลกสลาย ราวกับพลังจากแรงโน้มถ่วงที่อยู่รอบหลุมดำจริงๆ

Hoda: แต่ก็เหมือนกับอาดูรการณ์นั่นแหละ อารมณ์เหล่านั้นเป็นความถี่เช่นเดียวกัน เธทิสอาจจะใช้อารมณ์เหล่านั้นเพื่อ—

Hoda: มันกำลังส่งเสียงเรียก...

Shorekeeper: ระบบเธทิสพยายามที่จะเปิดใช้งานโปรแกรม Necrostar อีกครั้ง!

Hoda: ครั้งหนึ่งเราก็เคยรู้สึกมืดแปดด้านเหมือนคุณในตอนนี้ แต่ปัญญาของคุณช่วยเผยเส้นทางที่เราสามารถเดินตามไปได้

Hoda: ขอร้องเถอะ... ท่านอาจารย์...

Hoda: ช่วยปลดปล่อยพวกเราให้เป็นอิสระ... จากวัฏจักรที่ไร้ที่สิ้นสุดนี้ที...

Hoda: ใช้แรงโน้มถ่วง...

Hoda: มันเป็นเพียงกฎเดียว... จากโลกเก่า... ที่ยังคงเที่ยงแท้ในปัจจุบัน...

Shorekeeper: ดูเหมือนว่าระบบเธทิสจะปิดบังบางอย่างไม่ให้เรารู้

Shorekeeper: จนถึงตอนนี้ วิทยาการหลังอาดูรการณ์ก็ยังไม่สามารถอธิบายปัญหาเรื่องแรงโน้มถ่วงได้อย่างครบถ้วน

Shorekeeper: นั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เธทิสยอมเสี่ยงที่จะผสานอาดูรการณ์และ Necrostar เข้ากับตรรกะหลักของมันเอง...

Shorekeeper: แต่เราแทบจะไม่มีเวลาเหลือแล้ว เราต้องยุติ Necrostar เพื่อให้ปรับเสียงใหม่ได้สำเร็จ

Shorekeeper: มันจะต้องเป็นเรื่องยากแน่

Shorekeeper: ให้ฉันไปด้วยเถอะนะ ผู้พเนจร

Shorekeeper: นี่เป็นคำขอของฉันในฐานะสมาชิกแบล็กชอร์

Shorekeeper: และยังเป็น... คำขอส่วนตัว... ของฉันด้วย

มุ่งหน้าไปยังจุดเริ่มต้นของจุดจบ

Shorekeeper: ตรวจพบข้อมูลที่เสียหายร้ายแรง... อยู่หลังประตูนี่เอง

Shorekeeper: ฉันจะยับยั้งไม่ให้มันกระจายออกไป ช่วยระวังด้วยนะ

เอาอุปกรณ์ปรับเสียงคืนมาและเริ่มปรับเสียง

Shorekeeper: Necrostar อยู่ข้างหน้านี่เอง

Shorekeeper: เปียโนตัวนั้นคือจุดเชื่อมต่อสำหรับการปรับเสียง

Shorekeeper: โปรดระวังตัวด้วยนะ สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วย... ความเกลียดชัง

ยื้อทาเซ็ตดิสคอร์ดที่เหลือ

ระบบเธทิส: คัดลอกโปรแกรมแล้ว

ระบบเธทิส: กำลังติดตั้งหน่วยประมวลผลหลัก...

ระบบเธทิส: ยืนยันเป้าหมาย: หัวหน้าผู้ดูแล

Shorekeeper: เดี๋ยวก่อน...

Shorekeeper: อย่าปล่อยนะ!

ระบบเธทิส: กำลังเริ่มต้นคำสั่งหลัก

Shorekeeper: ไม่นะ ไม่...

ผู้พเนจร: ไปเถอะ! เร็วเข้า!

Shorekeeper: ไม่ได้... การเดินทางของคุณจะต้องไม่สิ้นสุดที่นี่!

Shorekeeper: ไว้ค่อยเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟัง ตอนที่เราได้พบกันอีกครั้งก็แล้วกัน

Shorekeeper: ลาก่อน

ระบบเธทิส: เปิดใช้งานแผนสำรองแล้ว

ออกจากสเตลลาร์แมทริกซ์

กลับไปที่โถงปรับคลื่นความถี่

คุยกับผู้นำทางสเตลลาร์แมทริกซ์

เบลกบลูมที่หลอมรวมความอาวรณ์ของ Shorekeeper ไว้ กุญแจสู่การเริ่มต้นใหม่หลังจากที่ได้เอ่ยคำอำลากับ Shorekeeper ณ จุดสิ้นสุดการร่อนเร่ มอบสิทธิ์การเข้าถึงขั้นสูงสุดในระบบเธทิส

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: กักข้อมูลที่เสียหายได้แล้ว! ขอบฟ้าเหตุการณ์ของ Necrostar เสถียร ศูนย์กลางข้อมูลทำงานเป็นปกติแล้ว!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: เราทำสำเร็จ! ระบบเธทิสกลับมาทำงานแล้ว!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ผู้พเนจร... คุณทำสำเร็จแล้ว!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: เดี๋ยวนะ Shorekeeper ไปอยู่ที่ไหนล่ะ? เธอไม่ได้อยู่กับคุณเหรอ?

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ว่าไงนะ?!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: แต่เธอมีสิทธิ์ขั้นสูงสุดในระบบเธทิสไม่ใช่เหรอ! เธอจะหายตัวไปเฉยๆ แบบนั้นได้ยังไงกัน?

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ไม่จริง! ไม่ควรเป็นแบบนั้น

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: หมายความว่ายังไง?

แรงโน้มถ่วงเป็นกฎฟิสิกส์เพียงข้อเดียวจากยุคก่อนเกิดอาดูรการณ์ ที่ยังคงเที่ยงแท้ในปัจจุบัน

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: คุณหมายถึง...

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: อ้อ! ฉันเข้าใจแล้ว!

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน... เราไม่เคยคิดจะสังเกตการณ์ Necrostar มาก่อนเลย

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: แต่ฉันจำได้ว่าเคยอ่านทฤษฎีคล้ายๆ กันในตำราโบราณ มันอาจจะได้ผลก็ได้

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ทุกหน่วยฟังทางนี้! เป้าหมายในการสังเกตการณ์ของเราตอนนี้คือ Necrostar ใช้อุปกรณ์ทั้งหมดที่เรามีเดี๋ยวนี้!

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: รับทราบ! แต่คงจะต้องใช้เวลาสักพัก!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ไม่ว่ายังไง เราจะต้องปกป้อง Shorekeeper ให้ได้! แบล็กชอร์จะเสียเธอไปไม่ได้

เธอคอยดูแลเรามาตลอด...

เราจะพาเธอกลับมาให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหน

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: เราระบุตำแหน่งของ Shorekeeper ในเธทิสได้แล้วท่าน!

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: นอกจากตำแหน่งของเธอแล้ว เรายังระบุตำแหน่งสัมพัทธ์ของทุกคนที่ถูกหลุมดำดูดไปซึ่งอยู่เกินกว่าขอบฟ้าเหตุการณ์แล้ว!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ถ้าจะช่วยพวกเขาออกมาจาก Necrostar เราจะต้องออกแบบมันใหม่โดยใช้หลักการของโลกใหม่

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: หรือพูดง่ายๆ ก็คือ...

ผู้พเนจร:

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: แต่การเขียนโปรแกรมของระบบเธทิสนั้นดูไร้ที่ติ ยังกับไม่ได้มาจากโลกนี้... เราจะต่อสู้กับระบบนั้นได้จริงเหรอ?

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: อีกอย่าง เรายังต้องมีตัวล่อที่มีสิทธิ์เข้าถึงขั้นสูงสุด ไปเบี่ยงเบนพลังการประมวลผลของมัน เพื่อให้เราหาตัว Shorekeeper ได้

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ไม่ได้นะ มันเสี่ยงเกินไป!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: เราไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าจะช่วยเธอได้สำเร็จไหม แล้วเราก็เสี่ยงที่จะเสียสมาชิกไปอีกคนไม่ได้ด้วย!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: แถมยังไม่มีใครที่มีสิทธิ์เข้าถึงสูงกว่า Shorekeeper เลย

ผู้พเนจร:

ค้นหาเอกสาร

ค้นหาบันทึกของ Shorekeeper

ค้นหาบันทึกระบบเธทิสที่ถูกปิดผนึก

กล่าวกับแบล็กชอร์ในฐานะผู้นำคนใหม่

กำลังยืนยันสิทธิ์เข้าถึง... ยินดีต้อนรับหัวหน้าผู้ดูแล ผู้พเนจร

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: อะไรกัน? ทำไมคุณถึงมีสิทธิ์เข้าถึงระดับสูงสุดล่ะ?

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: เธอมอบสิทธิ์เข้าถึงของตัวเองให้งั้นเหรอ? นี่คุณเป็นคนสำคัญที่เราต้องทำความรู้จักหรือเปล่าเนี่ย?

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: เดี๋ยวนะ คำพยากรณ์โบราณว่าไว้ว่า...

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: เธอจะปรากฏตัวก็ต่อเมื่อแบล็กชอร์เผชิญกับวิกฤตเท่านั้น เพื่อช่วยคนผู้นั้น

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: คุณ... คุณคือ...

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: ตอนนี้สิ่งสำคัญก็คือระบบเธทิส

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: สมาชิกแบล็กชอร์ทำตามการคำนวณและคำสั่งของเธทิสมาตลอด

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: แม้แต่ Shorekeeper เองก็ถูกใช้เป็นหมาก

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: แต่มนุษย์ไม่ควรจะถูกใช้เป็นแค่เครื่องมือ ประวัติศาสตร์ได้สอนเราแล้ว และเราก็ไม่ควรที่จะลืมเรื่องนั้น

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: ฉันไม่ได้ปฏิเสธระบบเธทิส แต่กำลังตั้งคำถามกับมัน ไม่มีมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ และก็ไม่มีสิ่งใดที่จะสมบูรณ์แบบได้ตลอดไป

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: ตอนอยู่ที่จินโจว ฉันเคยได้ยินสุภาษิตเก่าที่ว่า "อดีตไม่อาจแก้ไข อนาคตสร้างได้ด้วยตนเอง"

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: นี่แหละคือสิ่งที่เราต้องทำในตอนนี้ เรียนรู้จากข้อผิดพลาดของเรา แล้วสร้างอนาคตที่ดีกว่าเดิม

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: แบล็กชอร์คงอยู่เพื่อเหตุผลเดียวเท่านั้น คือเพื่อปกป้องทุกคนบนโลกใบนี้ เพราะผู้คนคือหัวใจของอารยธรรม

ผู้ปรับเสียงดวงดารา: เราซ่อมระบบที่พังได้ แต่ถ้าไม่มีผู้คนแล้ว อารยธรรมก็ไร้จิตวิญญาณ

Aalto: ขอโทษที่ต้องแทรกนะ... พอดีได้ยินสิ่งที่คุณพูดมาตลอดเลยน่ะ...

นักค้นคว้าสเตลลาร์เมทริกซ์: คุณ Aalto?

Aalto: ทำสิ่งที่ต้องทำเถอะ ภาคพื้นดินปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ได้ยินที่เขาพูดแล้วใช่ไหม

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ทุกหน่วยฟังทางนี้! เปิดใช้งานการเตรียมความพร้อมเลเวลหนึ่งแล้ว สลับระบบเธทิสเป็นโหมดค้นหาแบบเวียนซ้ำเต็มรูปแบบ เตรียมเปิดเส้นทาง!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ผู้พเนจร เราฝากความหวังไว้กับคุณแล้ว ช่วย Shorekeeper และแบล็กชอร์ด้วยนะ

เดินทางลึกเข้าไปในระบบเธทิสและตามหา Shorekeeper

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: สิ่งที่เรากำลังทำตอนนี้ก็เหมือนกับการเจาะเข้าระบบเธทิส

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: อีกอย่าง พิกัดการส่งสัญญาณก็ยังไม่แน่นอนด้วย

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ถ้าคุณพร้อมแล้ว เราก็เริ่มส่งสัญญาณได้เลย

ผู้พเนจร:

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ขอให้กลับมาอย่างปลอดภัยนะ!

ผู้นำทางสเตลลาร์เมทริกซ์: ไม่มีปัญหา ไว้คุณพร้อมแล้วก็มาหาฉันนะ

ระบบเธทิส: ยินดีต้อนรับ หัวหน้าผู้ดูแล ผู้พเนจร

ระบบเธทิส: นี่คือแคชข้อมูลของระบบเธทิส ใช้สำหรับเก็บข้อมูลชั่วคราวเท่านั้น

ระบบเธทิส: การเข้าถึงที่นี่ควรถูกจำกัด

ระบบเธทิส: ระบบนี้สรุปได้ว่า Shorekeeper ได้มอบสิทธิ์ผู้ดูแลให้กับคุณแล้ว

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: ท่านมีสิทธิ์สูงสุดก็จริง แต่เครื่องนี้คัดค้านการดำเนินการดังกล่าว

ระบบเธทิส: ตอนนี้ Shorekeeper เป็นหน่วยประมวลผลหลักแล้ว

ระบบเธทิส: การฝืนนำแกนหลักออกไปจะทำให้ระบบล่ม

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: คัดค้าน สำหรับอารยธรรม การเสียสละตนสำคัญเสมอ

ระบบเธทิส: วัตถุประสงค์ของอารยธรรมมนุษย์คือการดำรงอยู่เท่านั้น

ระบบเธทิส: ในช่วง 10,000 ปีที่ผ่านมา มีการสังเกตการเกิดอาดูรการณ์ทั่วโลกทั้งหมด 5 ครั้ง และการเกิดอาดูรการณ์ระดับภูมิภาคมากกว่า 300,000 ครั้ง

ระบบเธทิส: เป็นเพราะการคำนวณของระบบนี้และข้อมูลจากเหล่าเซนติเนล เราจึงได้ป้องกันภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้นกับอารยธรรมมนุษย์บนโซลาริสได้ทุกครั้ง

ระบบเธทิส: การเสียสละแต่ละคนไม่สำคัญนัก เมื่อเทียบกับประโยชน์ของสาธารณะ

ระบบเธทิส: อีกประการหนึ่ง Shorekeeper ก่อเกิดขึ้นมาจากมิติโซโนโร เธอไม่ใช่มนุษย์

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: อารมณ์ความรู้สึกไม่จำเป็นต่อการอยู่รอด

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: เกิดข้อผิดพลาด: ไม่สามารถประมวลผลได้...

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: ขอย้ำอีกครั้ง การฝืนนำแกนหลักออกไปจะทำให้ระบบล่ม

ระบบเธทิส: โลกที่ไม่มีระบบนี้จะต้องพินาศและล่มสลายเพราะอาดูรการณ์

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: แก้ไข ระบบนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อรักษาอารยธรรมมนุษย์ ทุกคำสั่งนั้นไม่มีวันผิดพลาด

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

ระบบเธทิส: ไม่อาจเข้าใจ...

ระบบเธทิส: แจ้งเตือนครั้งสุดท้าย การฝืนนำแกนหลักออกไปจะทำให้โปรแกรมป้องกันทำงาน ผลที่เกิดขึ้นตามมาจะร้ายแรง

ผู้พเนจร:

หลบหนีออกจากโลกแช่แข็ง

ระบบเธทิส: อนาคตข้างหน้าถูกแช่แข็งอยู่ในความเงียบงันอันเย็นยะเยือก...

Shorekeeper: ระวังตัวด้วย...

Shorekeeper: ได้โปรด... ออกไปจากที่นี่เถอะ...

Shorekeeper: ใช้สลิง... แล้วออกไปซะ...

หลบหนีออกจากโลกที่พังทลาย

ระบบเธทิส: แผ่นดินแตกแยก โลกสลายเป็นเถ้าถ่าน...

ระบบเธทิส: ยืนยันเป้าหมาย: หัวหน้าผู้ดูแล

Shorekeeper: ไปเถอะนะ... อย่าได้หันหลังกลับมาอีก...

Shorekeeper: จะต้อง... ปกป้องคุณ...

หลบหนีออกจากระบบเธทิส

ระบบเธทิส: ยืนยันเป้าหมาย: หัวหน้าผู้ดูแล

ออกจากระบบเธทิส

มาถึงทอร์เรนต์ข้อมูล

เอาชนะ Fallacy of No Return: ระบบเธทิส

ระบบเธทิส: การตรวจสอบการป้องกันล้มเหลว...

ระบบเธทิส: ระบบนี้ต้องดำเนินการต่อไป...

ระบบเธทิส: กำลังเริ่มคำสั่งใหม่ ใช้แผนฉุกเฉินที่สาม

ระบบเธทิส: ดำเนินการฟอร์แมต เป้าหมาย: Shorekeeper

ระบบเธทิส: กำลังฟอร์แมต: 37%...

ระบบเธทิส: กำลังฟอร์แมต: 62%...

ระบบเธทิส: กำลังฟอร์แมต: 85%...

ระบบเธทิส: ฟอร์แมตแล้ว Shorekeeper จะกลายเป็นหน่วยประมวลผลใหม่

ระบบเธทิส: มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะทำให้ระบบทำงานต่อไป

ระบบเธทิส: เป็นหนทางเดียวที่จะกำจัดอาดูรการณ์ได้

ผู้พเนจร: แกน่ะ...

ผู้พเนจร: ปล่อยเธอไปซะ!

ผู้พเนจร: ฉันจะไม่มีวันทอดทิ้งใคร!

กลับไปที่ชายหาด

Shorekeeper: จากอดีตอันยาวไกลถึงอนาคตอันไกลโพ้น ทุกอย่างล้วนเริ่มต้นและสิ้นสุดที่นี่

Shorekeeper: ตอนที่คุณก่อตั้งแบล็กชอร์เพื่อรวบรวมโซลาริสให้เป็นหนึ่งเดียว ระบบเธทิสแบบจำลองก็มีอยู่แล้ว

Shorekeeper: คุณค้นพบว่ามันใช้อาดูรการณ์เป็นแกนหลักในการสังเกตโลก และหากปราศจากอาดูรการณ์ มันก็จะสูญเสียประสิทธิภาพ

Shorekeeper: การใช้อาดูรการณ์ในการสังเกตอาดูรการณ์ ก็เหมือนกับการเดินบนวังวนโมเบียสที่ไม่เห็นจุดจบ

Shorekeeper: เราพยายามทำลายวัฏจักรนี้มาหลายพันปี แต่ก็ไม่เคยสำเร็จ

Shorekeeper: แล้วจากนั้น... คุณก็ไปจากแบล็กชอร์เพื่อหาทางแก้ปัญหาด้วยวิธีอื่น

Shorekeeper: แต่ลึกๆ ในใจ คุณก็รู้อยู่แล้วว่าวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดคืออะไร แต่คุณทำใจยอมรับไม่ได้

Shorekeeper: วิธีแก้ปัญหาก็คือฉัน... เครื่องมือที่ควรจะกลายเป็นแกนของเธทิส

Shorekeeper: ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ ผู้ปรับเสียงของระบบนี้อย่างคุณจะถูกเลือกให้เป็นแกน ฉันจะต้องทำตามหน้าที่ของตัวเองในการปกป้องคุณ

Shorekeeper: แต่... ฉันอยากอยู่เคียงข้างคุณ อยากเห็นท้องฟ้าที่คุณเคยเห็น อยากก้าวเดินบนเส้นทางที่คุณเคยเดิน ฉันอยากจะเข้าใจ... ว่าความสุขแท้จริงเป็นเช่นไรกันแน่

Shorekeeper: ตอนแรกที่ฉันค้นพบความรู้สึกพวกนี้ ฉันทำตัวไม่ถูก...

Shorekeeper: ฉันเลยโกหกคุณ เพราะคิดว่านี่เป็นหนทางที่ดีที่สุดสำหรับเราทั้งคู่...

Shorekeeper: ฉัน... ฉันขอโทษนะ...

Shorekeeper: ขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาเจอเรื่องอันตราย...

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ฉัน...

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: อื้ม

Shorekeeper: ขอบคุณนะ ดวงดาว... ของฉัน

รอสักครู่

(ไม่บังคับ) ปรับเวลาไปอีกสองวันให้หลัง

ไปที่เรือนกระจกและตามหา Shorekeeper

ไม่นานหลังจากนั้น...

Shorekeeper: ส่วนเรื่องความถี่ที่อยู่ภายในตัวคุณนั่น...

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ใช่

Shorekeeper: ดูเหมือนว่ามันจะ "กระหาย" บางอย่างอยู่นะ

Shorekeeper: คุณรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ บ้างไหม

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: มิติโซโนโรของฉันสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของความถี่ แม้จะเพียงเล็กน้อยที่สุด

Shorekeeper: ฉันก็เลยแยกได้ว่ามีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นกับความถี่นั้น

Shorekeeper: ฉันจะไปค้นข้อมูลในระบบเธทิส ถ้าได้ข้อมูลยังไง ฉันจะมาบอกคุณ

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: หลังจากซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว มันกำลังทำตามคำสั่งหลักที่ได้รับตั้งแต่ตอนสร้างขึ้น

Shorekeeper: หน่วยประมวลผลหลักตอนนี้ เปลี่ยนมาใช้ความถี่พิเศษที่มีคุณสมบัติคล้ายกับอาดูรการณ์

Shorekeeper: แต่ความถี่นี้... มีความกลมกลืนและอ่อนโยนมากกว่า

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ...ไม่แล้ว

Shorekeeper: ถึงแม้ฉันจะต้องอยู่ที่นี่เพื่อคอยดูแลแบล็กชอร์ แต่ตอนนี้ฉันสามารถออกไปอาบแสงตะวันและสัมผัสถึงลมทะเลกับคุณได้แล้ว

ผู้พเนจร:

Shorekeeper: ใช่แล้ว

Shorekeeper: ฉันรู้ว่าคุณเองก็มีการเดินทางที่ต้องทำให้สำเร็จ

Shorekeeper: วางใจฝากแบล็กชอร์ไว้กับฉันได้เลย แล้วฉันจะทำหน้าที่ของตัวเองอย่างที่เคยเป็นเสมอมา

Shorekeeper: คุณจะได้รับความช่วยเหลือจากแบล็กชอร์อย่างเต็มกำลังเสมอ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน หรือเดินทางไปไกลแค่ไหนก็ตาม

Shorekeeper: และ... แม้ว่าคุณจะมีชื่อให้เรียกมากมาย ฉันก็ยังเห็นตัวตนที่แท้จริงของคุณ

Shorekeeper: ไม่ว่าเส้นทางของคุณจะนำทางไปสู่แห่งใด ฉันก็หวังจะเดินเคียงข้างไปกับคุณ