เพื่อนร่วมทางใหม่

ไปที่ร้านอาหารพานฮวาและคุยกับเพื่อนๆ ของคุณ

Chixia: อยู่ตรงนี้! กำลังรอคุณอยู่เลย!

Chixia: เห็น Yangyang บอกว่าคุณมีเพื่อนตัวน้อยสุดเจ๋งจะมาโชว์ให้พวกเราดู แล้วอยู่ไหนล่ะ?

ผู้พเนจร: เอ่อ ฉันไม่รู้...

Chixia: อยู่ๆ เจ้านี่ก็... ออกมาจากเครื่องหมายทาเซ็ตของคุณเหรอ...?

"เจ้าตัวเล็ก": อืม... กลิ่นหอมจัง!

Chixia: แล้ว... เจ้านี่ออกมาครั้งแรกตอนพวกคุณอยู่ที่ทุ่งร้างนอร์ฟอลล์แบบนี้เหรอ?

Yangyang: ใช่ ตอนนั้นเรา...

Yangyang: ตอนฉันสู้กับทาเซ็ตดิสคอร์ด จู่ๆ ก็มีพลังงานก็พุ่งออกมาจากรูปปั้นนั่น...

Yangyang: พลังสองฝ่ายเข้าปะทะและต่อสู้กัน ต่อมามีฝ่ายนึงได้รับชัยชนะและเอาชนะอีกฝ่ายได้ในการต่อสู้ที่ดุเดือด

Yangyang: นายพล Jiyan และผู้พเนจรบอกฉันในภายหลังว่าเป็นเจ้าตัวเล็กนี่แหละที่ออกมาจากร่างของผู้พเนจร มันมาช่วยป้องกัน หรือแม้กระทั่ง "กิน" พลังที่รุนแรงของเธรโนเดียนเข้าไป

Yangyang: มันทำให้ฉันนึกถึงตอนที่ผู้พเนจรครั้งหนึ่งดูดซับพลังงานความถี่ด้วยร่างกายของเขาในลักษณะเดียวกันนี้ เราเลยพาเขาไปหา Baizhi ที่สถาบันเพื่อตรวจร่างกาย

Yangyang: ดูเหมือนว่า... เจ้าตัวเล็กนี่คือสิ่งที่เราตรวจพบก่อนหน้านี้ จากการคาดการณ์แล้วมันคือ "ช่องว่าง" หรือ "สิ่งมีชีวิต" ที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของคุณ ตอนนี้ในที่สุดเราก็ได้รู้แล้ว

Yangyang: ความถี่ของมันมีเสียงกังวานที่คล้ายๆ กับของทาเซ็ตดิสคอร์ด เหมือนกับพวกเอคโค่ที่ถูกประมวลผลโดยคลังข้อมูล ซึ่งถูกเก็บไว้ในร่างกายของคุณแทนที่จะเป็นเทอร์มินัล

Yangyang: พูดอีกอย่างก็คือ มันเป็นเอคโค่ของคุณ อาจจะถูกกักขังหรือดูดซับไว้ ณ ตอนหนึ่ง หากไม่มีคุณ มันก็ไม่สามารถปรากฏออกมาได้

Yangyang: นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมตอนนั้น Baizhi ถึงไม่สามารถยืนยันได้ว่าคุณดูดซับเอคโค่ตัวนั้นมาได้ยังไง อาจจะเป็นฝีมือคุณ? เป็นฝีมือเจ้าตัวเล็ก? หรืออาจจะเป็นคุณทั้งคู่ด้วยกันเลยก็ได้?

Yangyang: และหลังจากที่วิเคราะห์สเปกตรัมของคุณ Baizhi ก็พบข้อมูลเพิ่มเติม

Yangyang: เธอพบแหล่งพลังใหม่ในตัวคุณ คล้ายกับของ Crownless แต่แข็งแกร่งกว่ามาก พลังนี้มาจากทาเซ็ตดิสคอร์ดที่คุณเอาชนะได้ในทุ่งร้างนอร์ฟอลล์

Yangyang: เอ่อ พูดง่ายๆ ก็คือ... คุณทั้งสองเชื่อมโยงกัน ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นคนละคนกัน แต่พลังงานและพลังชีวิตของพวกคุณสามารถส่งผลต่อกันและกันได้ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย คุณอาจรู้สึกถึงอารมณ์ของกันและกันได้ด้วย

Yangyang: ความผูกพันระหว่างคุณกับสิ่งมีชีวิตนี้เป็นแบบพึ่งพาอาศัยกัน เมื่อมันแข็งแกร่งขึ้น คุณก็จะแข็งแกร่งขึ้นด้วย ยังไงก็ตาม หากฝ่ายหนึ่งถูกทำร้าย อีกฝ่ายหนึ่งก็จะเจ็บไปด้วย

Yangyang: เอาล่ะ ตอนนี้... นั่นคือข้อมูลทั้งหมดที่เรามี Baizhi อยากจะอธิบายทุกอย่างให้คุณฟังด้วยตัวเอง แต่เธอต้องไปตรวจสอบมิติเสียงสะท้อนที่เพิ่งโผล่มาในจ้าวโจว...

Chixia: เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน! ข้อมูลมันเยอะเกินกว่าที่ฉันจะทำความเข้าใจได้! ฉันขอถามแบบชัดๆ หน่อยนะ เจ้าตัวนี้ช่วยผู้พเนจรต่อสู้กับพวกเธรโนเดียนเหรอ?

Chixia: จริงดิ? เจ้าตัวเล็กนี่ทำแบบนั้นได้เหรอ? อืม... ดูไม่น่าจะเป็นไปได้เลยนะ...

"เจ้าตัวเล็ก": ฮึ่ม! อย่ามาดูถูกกันนะ

"เจ้าตัวเล็ก": เธอต้องเสียใจแน่ถ้าได้รู้ว่าฉันเก่งแค่ไหน!

Yangyang: โอ้ อันที่จริง... ถึงแม้จะไม่ใช่คำพูดของ Baizhi แบบเป๊ะๆ แต่นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อน่ะ

Yangyang: เธอพูดถึงเอคโค่ที่ชาญฉลาดมาก มีความรู้สึกนึกคิดเป็นของตัวเองในประเทศอื่นๆ เธอบอกว่าพวกนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องในทุกแง่มุมของชีวิตมนุษย์ ด้วยความสามารถพิเศษที่เหนือจินตนาการของเรา

Yangyang: แต่เอคโค่พวกนั้นหายากมาก ทั้งฉันและ Baizhi ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนิเวศเสียง ก็ยังไม่เคยเห็นด้วยตาตัวเองเลย แต่เจ้าตัวเล็กนี่... อาจจะเป็นเอคโค่จากต่างแดนก็ได้นะ

Chixia: ทั้งนายพล Jiyan และ Baizhi ต่างก็ยืนยันเรื่องนี้ ไม่มีทางที่พวกเขาจะโกหกหรอก

Chixia: ฉันยอมรับ ความคิดที่ว่ามีคนอื่นที่มีเอคโค่อาศัยอยู่ในตัวฟังดูบ้ามาก แต่กับคุณแล้ว อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ

Chixia: คุณสามารถดูดซับเสียงกังวานได้ด้วยมือเปล่าแบบที่ตำนานกล่าวไว้เลย บางทีวันนึงคุณบังเอิญไปเจอเจ้าตัวเล็กนี่เข้า แล้วก็ดูดซับมันเข้าไปเหมือนฟองน้ำก็ได้ ฟังดูเป็นไปได้ล่ะมั้ง?

Chixia: แล้ววว...

Chixia: เธอรู้ไหมว่าเขาดูดซับเธอที่ไหน?

Chixia: ใช่ มันเกิดขึ้นก่อนที่เขาจะสูญเสียความทรงจำทั้งหมดไป เราเลยต้องมาถามเธอแทน

"เจ้าตัวเล็ก": จุ๊ จุ๊... อย่ามาใช้น้ำเสียงแบบนั้นกับฉันนะ

Yangyang: แต่... ถึงเอคโค่จะมีความทรงจำได้ แต่ก็คงจำอะไรก่อนสำแดงร่างออกมาครั้งแรกไม่ได้หรอก ฉันสงสัยว่าถ้าเป็นอย่างนั้นเจ้าตัวเล็กนี่จะเป็นเหมือนกันรึเปล่านะ?

"เจ้าตัวเล็ก": อ่าฮ่า ในที่สุดก็มีคนคิดได้ซะที

"เจ้าตัวเล็ก": เจ้าหนุ่มผมเขียวหน้าตาจริงจังคนนั้นก็ถามคำถามคล้ายๆ กันนี้เหมือนกัน ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังนะ แต่ฉันจำอะไรก่อนที่ฉันจะออกมาไม่ได้เลยจริงๆ

"เจ้าตัวเล็ก": อืม บางที... บางทีฉันอาจจะแค่หลับอยู่ในตัวเขามาตลอดก็ได้ เพราะงั้นฉันก็เลยจำอะไรไม่ได้เลย!

"เจ้าตัวเล็ก": โอ้ เธอต้องการความเป็นส่วนตัวสินะ

"เจ้าตัวเล็ก": ไม่ต้องห่วง! ร่างกายของเธอน่ะเป็นฉนวนกันเสียงชั้นเยี่ยม พอเข้าไปปุ๊บทุกอย่างก็เงียบลงทันที

"เจ้าตัวเล็ก": ปัญหาเดียวคือ ฉันไม่รู้เลยว่าจะได้ตื่นอีกทีเมื่อไหร่ แล้วพอตื่นมาก็เหนื่อย หิวเร็ว เลยต้องคลานกลับเข้าไปนอนต่อ

"เจ้าตัวเล็ก": อืม... รู้แล้ว! ทั้งหมดนี่ก็เพราะกินไม่พอนี่เอง!

Yangyang: นั่นคือเหตุผลที่เธอหายกลับเข้าไปอยู่เรื่อยเหรอ เธอกลับไปนอนเพราะไม่มีพลังงาน ไม่แปลกนะ เอคโค่ทั่วไปก็ต้องใช้พลังงานจากเทอร์มินัลเหมือนกัน

Chixia: อืม ฉันคิดว่าเธอคงจะแตกต่างจากเอคโค่ทั่วไปที่เราเห็นกันซะอีก เอาเข้าจริงก็เหมือนกันหลายอย่างอยู่นะ

Chixia: งั้นเธอคงไม่รู้คำใช้เรียกหรือชื่อเล่นของตัวเองเลยสินะ? ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนเรียกเธอว่า "เจ้าตัวเล็ก"...

"เจ้าตัวเล็ก": คำใช้เรียกเหรอ? มันคืออะไรเหรอ?

Yangyang: เป็นคำที่ยอมรับกันโดยทั่วไปสำหรับเอคโค่พิเศษน่ะ เหมือนกับชื่อของมนุษย์ พวกมันถูกตั้งชื่อตามลักษณะ ความสามารถ และสถานที่เกิด

"เจ้าตัวเล็ก": คำใช้เรียกของฉัน... มัน... มัน... ไม่รู้สิ นี่ฉันไม่มีชื่อเลยเหรอ?

"เจ้าตัวเล็ก": ไม่มีทาง! ไม่เอา! ไม่ยุติธรรมเลย! ถ้าเอคโค่พิเศษทั้งหมดมีชื่อ แล้วฉันจะไม่มีชื่อได้ยังไง?

"เจ้าตัวเล็ก": ฉันไม่อยากถูกเรียกว่า "เจ้าตัวเล็ก" ตลอดเวลา ฟังดูไม่เท่เอาซะเลย!

"เจ้าตัวเล็ก": เอาแบบนี้สิ ช่วยตั้งชื่อให้ฉันหน่อย แล้วฉันจะแบ่งอาหารบางส่วนให้...

"เจ้าตัวเล็ก": ไม่มีอะไรเหลือแล้ว...

"เจ้าตัวเล็ก": เอ่อ... ไว้คราวหน้า! คราวหน้าฉันจะเก็บอาหารเอาไว้ให้แน่นอน! แค่... ตั้งชื่อให้หน่อย! ได้โปรดล่ะ!

Chixia: ตั้งชื่อเหรอ? ตอนนี้เลยเหรอ?

Yangyang: ในเมื่อชื่อเก่าและความทรงจำของเธอหายไปหมด การเปลี่ยนมาใช้ชื่อใหม่ก็เป็นความคิดที่ดี เพราะมันทำให้ทุกอย่างสะดวกขึ้นและเหมือนได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

"เจ้าตัวเล็ก": ใช่แล้ว แบบที่เธอพูดเลย! พวกเธอทุกคนมีชื่อของตัวเอง แล้วฉันก็อยากมีชื่อเป็นของตัวเองเหมือนกัน! ฉันไม่ได้ขออะไรมากมายเลยนะ

"เจ้าตัวเล็ก": ชื่อเป็นเรื่องสำคัญมากนะ รู้ไหม? แบบว่าพอมีชื่อแล้ว มันจะติดตัวเราไปตลอดชีวิตเลย เราก็ต้องใช้ชื่อดีๆ สิ!

"เจ้าตัวเล็ก": มีชื่อเท่ๆ คนอื่นจะได้กลัวตอนที่ได้ยิน ไม่มีเวลามานั่งลังเลแล้ว!

Chixia: มันก็จริง

Chixia: ไหนดูซิ... อยากได้ชื่อเจ๋งๆ เหรอ... แล้วถ้าเป็น "เอคโค่ไร้เทียมทาน" ล่ะ? คิดว่าไงบ้าง?

"เจ้าตัวเล็ก": ไม่อ่ะ ม่าย ไม่เอาเด็ดขาด! ตรงเกินไป มันไม่ได้ต่างจากการเรียกฉันว่า "เจ้าตัวเล็ก" เลยนะ!

Chixia: นี่ มันสร้างความแตกต่างให้กับโลกใบนี้จริงๆ นะ! "ฉันคือเอคโค่ไร้เทียมทาน!" นั่นคือสิ่งที่ตัวละครบทละครวีรชนจะขานออกมาตอนแปลงร่างนะ!

Chixia: หรือบางที... ในเมื่อเธอบินได้ แถมยังมีหูยาวอีก... ทำไมเธอไม่ใช้ชื่อว่า... "แร็ปเตอร์ผู้ผดุงคุณธรรม" ล่ะ? หรือไม่ก็ "เหยี่ยวผู้กล้าหาญ"? หรือจะเอา "ปีกพิโรธ" ดี?

"เจ้าตัวเล็ก": ไม่ ไม่เอาเด็ดขาด ทำไมทุกชื่อฟังดู... เห่ยจัง...

Chixia: ทำไมล่ะ? ฉันชอบจะตายเวลาคนอื่นเรียกฉันว่า "จ้าวลมกรดแห่งจินโจว" ฟังดูเท่จะตายว่าไหม?

"เจ้าตัวเล็ก": เอ่อ... ฮ่าๆ ก็ได้ ถ้าเธอว่าอย่างนั้น... ยังไงก็เถอะ ชื่อพวกนี้ฟังดูไม่เหมาะเป็นชื่อฉันเลย ไม่เอาเด็ดขาด!

"เจ้าตัวเล็ก": อะฮ่า! ฉันว่าแล้วว่า ผู้พเนจร ต้องคิดชื่อดีๆ ได้... เดี๋ยวนะ ทำไมมันฟังดูสุ่มๆ ยังไงชอบกล?

"เจ้าตัวเล็ก": ฉันหมายความว่า... ก็ใช่ มันฟังดูเรียบง่าย จำง่าย ฉันนึกภาพตัวเองตะโกนมันออกมาดังๆ ได้ และอย่างน้อยมันก็ฟังดูดีกว่าฉายาแปลกๆ ของ Chixia... แต่เธอรู้ไหม มันยังฟังดูไม่สง่างามเท่าไหร่...

"เจ้าตัวเล็ก": หรือ... เป็นเพราะว่าฉันพูดคำว่า "ไม่เอาเด็ดขาด" บ่อยๆ กันแน่นะ...?

"เจ้าตัวเล็ก": ...

(หืม... ทำไมจู่ๆ ถึงเงียบไปล่ะ? ไม่พอใจกับชื่อเหรอ? แต่ทำไม... คิดไม่ออกเลยว่าจะมีชื่อไหนที่ดีไปกว่านี้อีก ที่จะฟังดูติดหู ทรงพลัง และชาญฉลาดไปพร้อมๆ กัน)

"เจ้าตัวเล็ก": อืม... Ab... Abra... Abraxas เหรอ?

Chixia: เป็นอะไรไป? พูดงึมงำอะไรอยู่? แอบรา... อะไรนะ ฟังดูเหมือนกำลังท่องคาถาอยู่เลย

"เจ้าตัวเล็ก": ...เอ่อ ไม่รู้สิ แต่... ฉันแค่รู้สึกว่า... นี่แหละชื่อที่ฉันควรจะมี โอเค พร้อมรึยัง?

"เจ้าตัวเล็ก": ฉันต้องชอบแน่นอน! ก็เธอตั้งให้ฉันนี่น่า! ฉันแค่... พยายามทำตัวให้ชินกับมันเท่านั้นแหละ! อีกอย่าง ตอนนี้ฉันก็รู้สึกผูกพันกับชื่อนี้แล้ว

"เจ้าตัวเล็ก": ฉันชื่อ Abby เธอห้ามเรียกฉันว่า "เจ้าตัวเล็ก" อีกต่อไปนะ!

Chixia: แน่นอน เราไม่เรียกเธออย่างนั้นหรอก เข้าใจแล้ว

Chixia: เอ่อ ไม่ค่อยได้อะไรเท่าไหร่เลย ฉันหวังไว้ว่าเราจะได้คำตอบจากเจ้าตัวเล็ก... หมายถึงจาก Abby น่ะ แต่ตอนนี้เราวนกลับมาที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

Chixia: ฉันคิดว่าเราน่าจะหาที่มาของ Abby ได้นะ มันอาจจะไม่ได้พาเราไปหาเอคโค่พิเศษตัวอื่นๆ แต่อย่างน้อยก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่จะตามหาอดีตของ ผู้พเนจร งั้นเราก็มีงานต้องทำก่อนที่จะไปถามท่านเจ้าเมืองกับเซนติเนลของเราเรื่องนี้อีกครั้ง

Yangyang: บางทีเราอาจจะเริ่มที่ความสามารถพิเศษของ Abby แทนก็ได้นะ?

Chixia: อืม... Abby เธอทำให้พวกเราดูอีกครั้งได้ไหม? ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าเธอทำได้ยังไง ใครจะไปรู้ เราอาจได้เรียนรู้อะไรบางอย่างก็ได้

Abby: เอาล่ะ ในเมื่อถามมา ฉันก็จะแสดงให้ดู! แต่... ที่นี่คนเยอะเกินไป ย้ายไปตรงที่ว่างๆ ตรงนั้นดีกว่า

Abby: เอาล่ะ อะแฮ่ม! ทุกคนดูฉันนี่!

Abby: ก-เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ฉัน... ฉันจะลองดูอีกที! คอยดูเถอะ!

Chixia: เอ่อ... อะไรน่ะ? เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

Abby: ค-แค่พลาดไปนิดหน่อยเท่านั้นแหละ! ฉันทำได้! เธอต้องเชื่อฉันนะ!

Abby: ย้อนไปตอนนั้นฉันแค่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา แล้วเจ้าสัตว์ประหลาดเธรโนเดียนยักษ์ชั่วร้ายนั่นก็... ก็... หนีไปดื้อๆ

Chixia: หมายความว่า... เธอไม่ได้ทำอะไรเลยงั้นเหรอ?

Abby: ห๊ะ? ไม่ใช่นะ ฉัน... ฉันทำอะไรสักอย่างแน่ๆ!

Abby: ก็อย่างที่ฉันบอกไป ฉันกำลังหลับอยู่ แล้วจู่ๆ ฉันก็ได้กลิ่นอะไรบางอย่างที่น่าอร่อยมาก ลอยเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ... ฉันไม่เคยได้กลิ่นอะไรแบบนี้มาก่อน!

Abby: ฉันไม่มีเวลาให้คิดเลย ฉันต้องโผล่ออกมาแล้วรีบไปคว้ามันมาให้ได้

Yangyang: ถ้างั้น... บางทีพลังของ Abby อาจจะทำงานโดยอัตโนมัติภายใต้สถานการณ์บางอย่างรึเปล่า? หรือบางที Abby อาจจะยังควบคุมไม่ได้ก็ได้

Chixia: ใช่ ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ ตอนนี้เธอคงร่างตัวเองไว้นานๆ ยังไม่ได้เลย...

Abby: เฮ้ เฮ้! เลิกดูถูกฉันได้แล้ว! ก็อย่างที่ฉันบอก ฉันก็แค่พลาดไปนิดหน่อยเอง จริงๆ นะ!

Abby: แต่ลองคิดดูสิ! ถ้าแค่ยืนอยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำอะไร แต่สุดท้ายก็ชนะเธรโนเดียนมาได้! ลองนึกภาพดูสิว่าฉันจะทำอะไรได้บ้างถ้าฉันได้พยายามจริงๆ น่ะ!

Abby: เฮ้ ผู้พเนจร! คราวหน้าถ้าเจออะไรก็มาหลบข้างหลังฉันนะ โอเคไหม? ฉันจะทำให้คุณปลอดภัย สัญญาเลย!

Chixia: เธอจริงจังกับเรื่องนี้มากเลยนะ Abby

Abby: แน่นอนสิ! ฉันบอกแล้วว่าฉันแข็งแกร่งมากนะ ฉันจะปกป้องเขาเอง!

Chixia: ว่าแล้วเชียว ทุกอย่างเกี่ยวกับ ผู้พเนจร ไม่มีอะไรที่จะเข้าใจได้ง่ายๆ เลย... อืม บางทีเราควรพา Baizhi คุณ Xiangli Yao และนักวิจัยทั้งหมดในจินโจวมาช่วยกัน... ไม่สิ ทั่วทั้งหวงหลงเลย พวกเขาจะได้ช่วยกันตรวจสอบ Abby อย่างละเอียด แล้วก็...

Abby: ไม่เอาเด็ดขาด!

Abby: ฉันบอกว่าไม่เอาไง! ฉันเคยบอกเจ้านักวิจัยหน้าตายคนนั้นไปแล้ว!

Abby: ฉันจะพูดให้ชัดๆ นะ ฉันจะอยู่กับ ผู้พเนจร

Yangyang: ฉันเห็นด้วย Abby อยู่ห่าง ผู้พเนจร ไม่ได้ และเราก็ไปรั้งเขาไว้ที่นี่เพื่อการวิจัยไม่ได้ด้วย

Yangyang: คุณดูดซับ Abby มาจากที่ไหน พลังของ Abby คืออะไร และเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกคุณสองคนกันแน่... ยังมีคำถามอีกมากมายที่เรายังหาคำตอบไม่ได้

Yangyang: เซนติเนล Jué ของเรามองเห็นอนาคตได้ คำทำนายของท่านเป็นจริงเสมอ แถมยังเคยนำทางคุณไปยังทุ่งร้างนอร์ฟอลล์ผ่านข้อความของท่านเจ้าเมืองมาแล้ว ใช่ไหมล่ะ?

Abby: ใจเย็น ใจเย็น! ตอนนี้เธอมีฉันแล้ว จำได้ไหม? จะไปหาคนชื่อ Jinhsi นั่นเหรอ? ฟื้นความทรงจำเหรอ? ฉันช่วยเธอได้!

Abby: พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว เซนติเนลนี่ทำนายอนาคตได้งั้นเหรอ? ฟังดูเท่ดีนะ ชื่อ "Jué" ก็ฟังดูเท่ดีเหมือนกัน เกือบเท่เท่าฉันแหนะ!

Abby: แล้วหน้าตาเป็นยังไงเหรอ? อยู่ที่ไหน? ในเมื่อเราจะไปหา เซนติเนลนี่ก็น่าจะเลี้ยงอาหารเรานะว่าไหม? สงสัยจังว่าอาหารจะรสชาติเป็นยังไง...

Chixia: ต้องเจ๋งอยู่แล้ว! เซนติเนลของเราปกป้องพวกเราทุกคนนะ

Chixia: แต่... ทำไมเรามาพูดเรื่องอาหารอีกแล้วเนี่ย เธอเพิ่งกินไปเองไม่ใช่เหรอ? อะไร? กระเพาะเธอเป็นหลุมดำรึไง?

Abby: มันช่วยไม่ได้นี่นา ก็ฉันหิวอยู่ตลอดเวลาเลย...

หลังจากที่แยกทางกับ Yangyang และ Chixia คุณได้เดินทางไปรอบๆ จินโจวกับ Abby ในขณะที่รอคำตอบจาก Jinhsi โดยพยายามค้นหาเบาะแสเพิ่มเติมเกี่ยวกับอดีตของคุณ

หลายวันต่อมา...