ถางเส้นทางกลางหมู่ดาว

ไปที่เรือนกระจก

Camellya: อ่าฮ่า ในที่สุดคุณก็มาแล้ว

Camellya: ไม่เจอกันนานเลยนะ "เมล็ดพันธุ์แห่งโชคชะตา" ของฉัน

Camellya: คุณมาดูดอกไม้เหรอ? มาถูกเวลาเลย มันกำลังจะผลิดอกพอดี

Camellya: ฉันชอบช่วงเวลาที่ปลูกดอกไม้มากกว่า

Camellya: เฝ้าดูมันเติบโต เฝ้ารอมันเบ่งบาน... คุณรู้มั้ย ว่าการรอคอยทำให้ผลของมันหวานขึ้นเยอะเลย

Camellya: แน่นอนว่า ฉันก็มีเมล็ดพิเศษของตัวเอง

Camellya: ทุกวันฉันเฝ้ารอคอยให้มันเติบโตอย่างแข็งแรง จินตนาการถึงช่วงเวลาที่มันเบ่งบานสะพรั่ง กลีบเลี้ยงซ้อนชั้นร่วงหล่นลงในฝ่ามือ... ฉันต้องการครอบครองทุกอย่างของมัน!

Camellya: ฮิๆ ในฐานะผู้เพาะเลี้ยง การที่ได้เฝ้าดูและปกป้องมันคือสิ่งที่เยี่ยมที่สุด

Camellya: ก็แค่ความสนุกเล็กๆ ของฉัน เป็นไงบ้าง ผู้พเนจร? สนุกกับการอยู่ที่แบล็กชอร์มั้ย?

Camellya: ฮิๆ ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ ตั้งแต่คุณมาที่จินโจว คุณก็ได้แสดงศักยภาพให้ฉันเห็นแล้ว

Camellya: ก็... ฉันเป็นผู้ครองผกาของที่นี่นี่นา และอะไรที่ฉันอยากรู้ยังไงก็ต้องรู้

Camellya: โอ้ คุณฉลาดจังเลย ใช่ ตอนนั้นฉันติดธุระอย่างอื่น เลยพลาดโอกาส น่าเสียดาย

Camellya: แต่... ไม่คิดเลยว่า Shorekeeper จะมอบภารกิจสำคัญขนาดนี้ให้มือใหม่... เธอเชื่อใจคุณมากเลยนะ

Camellya: คุณคือ...

Beatrice: เฮ้ ผู้พเนจร ฉันเอง จำที่ห้องเก็บข้อมูลที่ผิดพลาดได้มั้ย?

Beatrice: แหม... การเริ่มต้นบทสนทนาแบบนี้อาจจะดูหน้าด้านไปหน่อย แต่ว่า... จะรบกวนให้คุณมาที่นี่อีกสักครั้งได้มั้ย?

ผู้พเนจร: เกิดอะไรขึ้น?

Beatrice: เราเจอปัญหาเข้าแล้ว และคุณคือคนเดียวที่ Shorekeeper ไว้วางใจให้จัดการ

Beatrice: ฉันจะอธิบายทุกอย่างเมื่อคุณมาถึง

Camellya: โอ้ ยินดีด้วยนะ คุณคนดัง! ชักอิจฉาคุณแล้วสิ...

Camellya: ถ้าฉันปลูกคุณไว้ในสวนของฉันได้คงดี ให้ฉันได้ลิ้มรสความแข็งแกร่งและความมีชีวิตชีวาที่แสนหวานของคุณคนเดียว... ฮิๆ ล้อเล่นนะ

Camellya: ...แปลกจัง

Camellya: ฉันเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน...

Camellya: ฮิๆ น่าสนใจดีนะ

ไปที่ห้องเก็บข้อมูลที่ผิดพลาด

Beatrice: ผู้พเนจร มาแล้วเหรอ! ไม่เจอกันตั้งนาน คุณยังดูดีเหมือนเดิมเลย

Beatrice: ตั้งแต่คุณมาที่แบล็กชอร์ ก็เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นตั้งมากมาย... แม้แต่ Shorekeeper ก็ยังปรากฏตัว

Beatrice: เยี่ยมไปเลย ความจำคุณยังคมชัดเหมือนเดิม

Beatrice: เอาล่ะ ที่จริงแล้วมันก็เหมือน "คุก" ที่ใช้กักเก็บของเสียอันตราย เช่น สเตลลาร์แมทริกซ์กบฏ

Beatrice: ปัญหาก็คือ หนึ่งใน "นักโทษ" หลบหนีออกมาแล้ว

Beatrice: มันกำลังมุ่งหน้าไปยังเนโครสตาร์ และดูเหมือนจะมุ่งหน้าลึกเข้าไปอีก

Beatrice: Shorekeeper ติดอยู่กับการปรับคลื่นความถี่และออกมาไม่ได้

Beatrice: นักโทษที่หนีไปกำลังหลบซ่อนอยู่ แต่เราสามารถใช้เศษข้อมูลที่เหลือระบุตำแหน่งย้อนกลับติดตามร่องรอยมันได้

ผู้พเนจร: (...เหมือนฉันจะได้ยินอะไรบางอย่าง)

Beatrice: ระหว่างสืบสวน ฉันพบว่าเมื่อไม่กี่ปีก่อน มีที่ปรึกษาคนหนึ่งเคยเข้าถึงข้อมูลเหล่านี้

Beatrice: เธอเพิ่งกลับมาที่แบล็กชอร์หลังจากออกภาคสนามมาไม่นาน คุณควรไปหาเธอก่อน

ผู้พเนจร: เข้าใจแล้ว ถ้าได้ข่าวอะไรฉันจะติดต่อไป

Beatrice: ขอบคุณนะ ฝากคุณด้วย!

ตามหาที่ปรึกษา

พูดคุยกับที่ปรึกษา

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: สวัสดี คุณคือ ผู้พเนจร ใช่มั้ย? Beatrice เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟังแล้ว

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: เหตุผลที่ฉันไปสืบเรื่องสเตลลาร์แมทริกซ์นั้น ก็เพราะฉันเจอเจ้าตัวเล็กนี่ในป่า

หุ่นยนต์ตัวเล็กที่ชำรุดและดูเก่าเล็กน้อย กำลังพักอยู่เงียบๆ ที่เท้าของเธอ

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: ตอนที่ฉันเจอมัน มันใช้งานไม่ได้มานานแล้ว

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: ฉันพยายามซ่อมมัน แต่กู้ข้อมูลมาได้ไม่มากนัก... สิ่งเดียวที่ได้มาคือบันทึกที่เสียหายนี้:

KU-Riri: ...เดือนพฤษภาคม: อาคารส่วนใหญ่ในหมู่บ้านบุปผาโรยถูกทำลายจากการบุกรุกของทาเซ็ตดิสคอร์ด มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ผู้รอดชีวิตจำนวนไม่มากถูกอพยพไปแล้ว...

KU-Riri: ระดับภัยคุกคามระบบเธทิส: สูงมาก ผู้นำแบล็กชอร์ตัดสินใจจัดการปัญหาด้วยตัวเขาเองและได้ออกเดินทางไป...

KU-Riri: (สัญญาณรบกวน)... ซากปรักหักพังของหมู่บ้านถูกปกคลุมด้วยพืชกลายพันธุ์หนาแน่น การช่วยเหลือจึงเป็นเรื่องยากและต้องใช้เวลา...

KU-Riri: มีการค้นพบ... (สัญญาณรบกวน)... ในถ้ำใต้ดินลึก เรโซเนเตอร์โอเวอร์คล็อกที่ชื่อ "ธิดาบุปผา" ถูกพากลับไปที่แบล็กชอร์ กำลังรอบันทึกประวัติ...

KU-Riri: การทดสอบราเบลล์นี้เห็นว่ามีแนวโน้มเข้าสู่สภาวะโอเวอร์คล็อก... ตอนนี้เสถียร... (สัญญาณรบกวน)...

ผู้พเนจร: (ผู้นำแบล็กชอร์เป็นคนจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเขาเอง... ฉันจึงพา "ธิดาบุปผา" จากหมู่บ้านบุปผาโรยกลับมาที่แบล็กชอร์?)

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: บันทึกจบลงเพียงเท่านี้ ตอนนั้นฉันเพิ่งเข้าร่วมกับแบล็กชอร์ จึงรู้สึกสนใจทุกอย่าง... โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับผู้นำของเรา

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาเต็มไปด้วยปริศนา และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เคยเห็นเขา

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: แต่ฉันก็ไม่ยอมแพ้ ฉันเริ่มสืบหาชื่ออีกชื่อหนึ่งที่ถูกพูดถึงในบันทึก "ธิดาบุปผา"

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: สเตลลาร์แมทริกซ์ที่คุณกำลังตามล่าอยู่นั้นมีข้อมูลเกี่ยวกับ "ธิดาบุปผา"

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: ใช่ มันทำให้ฉันสงสัยมาก เลยไปคะยั้นคะยอถามรุ่นพี่ดู เผื่อจะได้ข้อมูลอะไรบ้าง

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: ว่ากันว่า "ธิดาบุปผา" เคยสนิทกับผู้นำแบล็กชอร์มาก ทั้งคู่แทบไม่เคยแยกจากกันแถมยังทำภารกิจร่วมกันหลายครั้ง

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: น่าเสียดายที่ผู้ครองผกาหายตัวไปเกือบยี่สิบปีแล้ว...

ผู้พเนจร: หายตัวไป... งั้นฉันคงใช้วิธีระบุตำแหน่งย้อนกลับตามหาสเตลลาร์แมทริกซ์ไม่ได้สินะ

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: ไม่แน่หรอก คุณเป็นผู้ครองผกาที่ Shorekeeper เชื่อใจใช่มั้ย?

ผู้เชี่ยวชาญพิเศษแบล็กชอร์: หอกิจการภายนอกเก็บข้อมูลมากมายเกี่ยวกับบุคลากรของแบล็กชอร์ ลองไปหาที่นั่นดูสิ เผื่อคุณจะเจออะไรสักอย่าง

ไปยังหอกิจการภายนอก

สมาชิกแบล็กชอร์: เอ๊ะ? ของที่หลงเหลืออยู่ที่เกี่ยวกับ "ธิดาบุปผา"... เมื่อสักครู่นี้ถูกผู้ครองผกาอีกท่านหนึ่งรับไปแล้วนี่

ผู้พเนจร: ใครเป็นคนเอาไป?

Camellya: กำลังตามหาฉันอยู่เหรอ?

Camellya: ฮิๆ ถ้าอยากได้ก็ไล่ตามฉันสิ!

ตาม Camellya ไป

ผู้พเนจร: มีอะไรอยู่บนพื้น? ฉันต้องไปดูหน่อย

ผู้พเนจร: ดอก Camellya อีกแล้ว... เธอนี่ช่างชอบเล่นเกมแบบนี้จริงๆ สินะ

ผู้พเนจร: ฉันคงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตาม Camellya ให้ทันก่อน

Camellya: โอ้ เร็วมาก! ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณจะไม่ปล่อยให้ฉันรอนาน

ผู้พเนจร: คุณตามฉันมางั้นเหรอ?

Camellya: ใช่ มีปัญหาเหรอ?

Camellya: ฉันแค่นึกครึ้มตามคุณไปที่สถานกักกัน แต่ดันได้ยินเรื่องที่สนุกเข้าให้

Camellya: แถมเจ้าสิ่งนี้ก็กำลังหาทางกลับไปหาเจ้าของของมัน ฉันไม่เห็นว่ามันจะผิดตรงไหนเลย

ผู้พเนจร: หาเจ้าของ... หรือว่าคุณคือ "ธิดาบุปผา"?

Camellya: ใช่... แต่ก็ไม่ใช่...

Camellya: ก็เหมือนคุณไง ฉันลืมเรื่องในอดีตไปหมดแล้ว! ทุกอย่างเลย! งั้นฉันคงไม่ใช่ "ธิดาบุปผา" ที่คุณกำลังตามหาหรอก

Camellya: แน่นอนว่าฉันลองสืบดูบ้าง แต่... เกิดอุบัติเหตุเล็กน้อย เลยสืบต่อไม่ได้

ผู้พเนจร: (ถ้า Camellya คือ "ธิดาบุปผา" งั้นเราคงเคยสนิทกันมาก่อน แต่เราทั้งคู่กลับจำไม่ได้...)

ผู้พเนจร: (ความจริงที่ว่าฉันเคยเป็นผู้นำแบล็กชอร์... มันควรเป็นเรื่องที่รู้กันแค่ Shorekeeper เท่านั้น)

ผู้พเนจร: (บางทีฉันไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้กับ Camellya จนกว่าจะมั่นใจว่าเธอไม่ใช่ภัยคุกคาม)

Camellya: ในเมื่อคุณจัดการเธรโนเดียนได้แล้ว การเล่นเกมต่อสู้กระจอกๆ คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคุณหรอก ใช่มั้ย?

Camellya: ในฐานะผู้ครองผกา ฉันต้องเลือกเมล็ดพันธุ์ที่สมบูรณ์ที่สุดให้แบล็กชอร์ และดูแลมันด้วยหัวใจ

Camellya: หลายปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเจอใครที่น่าสนใจเลย ไม่แม้แต่คนเดียว!

Camellya: แต่คุณคือเมล็ดพันธุ์แห่งโชคชะตาของฉัน หากฉันปล่อยคุณไปง่ายๆ แบบนี้ ฉันก็อดลิ้มรสชาติที่ยอดเยี่ยมน่ะสิ?

Camellya: ถ้าวันหนึ่งคุณถูกใครจับไปหรือถูกฆ่า...

Camellya: ทำไมเหรอ? ก็เพราะสัญชาตญาณไง!

Camellya: ดอกไม้โหยหาน้ำ สัตว์ร้ายกระหายเนื้อ มันเป็นธรรมชาติ ก็เหมือนกับความปรารถนาของฉันที่มีต่อคุณ

Camellya: ฉันอยากได้ และฉันก็ต้องได้ นั่นคือวิถีของฉัน

ผู้พเนจร: สเตลลาร์แมทริกซ์กบฏที่กำลังหลบหนีอาจส่งผลต่อการทำงานของเนโครสตาร์ แย่ไปกว่านั้น มันเป็นภัยคุกคามต่อแบล็กชอร์

Camellya: แล้วไง? ฉันไม่สนหรอก! ถ้าเกาะนี่จะระเบิด ก็ให้มันระเบิดไปสิ เว้นแต่ว่ามันจะทำลายความสนุกของฉัน

ผู้พเนจร: ...

Camellya: คุณโกรธเหรอ? ฮิๆ ความโกรธของคุณมันน่าอร่อยจริงๆ...

Camellya: ฮ่าๆ ๆ! เยี่ยมไปเลย! งั้นมาเริ่มกันเถอะ!

เริ่ม "เกม"

ชนะ Camellya ใน "เกม"

Camellya: ในขณะที่คุณกำลังรับมือกับปัญหาที่แบล็กชอร์ ฉันกำลังนอนอยู่ในแคปซูลบำบัดพอดี เลยไม่ได้ชื่นชมฉากนั้นด้วยตาตัวเอง

Camellya: น่าเสียดายจริงๆ ที่ไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง... โชว์ให้ฉันดูสิ ดาบของคุณ ทั้งพลังของคุณ

Camellya: หึหึ... ความรู้สึกของการล่าสังหารศัตรู ช่างน่าเพลิดเพลินเสียจริง...

Camellya: น่าดูจริงๆ คุณไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลย มีคุณอยู่ด้วย ทุกวันของฉันต้องเต็มไปด้วยความสนุกแน่นอน

Camellya: เกมจบแล้ว รับไปสิ สิ่งที่ฉันสัญญาไว้กับคุณ แล้วไปต่อกันเถอะ ฮีโร่ของฉัน...

ผู้พเนจร: ข้อมูลในสเตลลาร์แมทริกซ์นั่นเกี่ยวข้องกับคุณ ถ้ามีคุณอยู่ข้างๆ ฉันคงจะค้นหาและบันทึกข้อมูลได้เร็วขึ้น

Camellya: ฮิๆ งั้น...?

ผู้พเนจร: เราต้องแก้ไขปัญหานี้ให้เร็วที่สุด และคุณสัญญาแล้วว่าจะช่วยถ้าฉันเล่นเกมกับคุณ

Camellya: ฮ่าๆ! งั้นฉันคงไม่มีทางเลือกสินะ?

Camellya: ...แต่ก็ดีเหมือนกันนะ ที่ได้เห็นคุณกล้ารุกแบบนี้! ฉันชอบท่าทางจริงจังของคุณ แน่นอน ฉันไปด้วยอยู่แล้ว

ผู้พเนจร: คุณรู้อะไรเกี่ยวกับ "ธิดาบุปผา" อีกบ้าง? คุณบอกว่าเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยระหว่างการสืบสวน...

Camellya: ใช่แล้ว มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย ก็ฉันยังรอดนี่นา

Camellya: อืม... ความทรงจำของฉันถูก "ธิดาบุปผา" ปิดผนึกไว้ ไม่ว่าฉันจะพยายามนึกเท่าไหร่ก็ไม่นึกออก

Camellya: ฉันจำได้แค่ว่าตื่นขึ้นมาในถ้ำด้วยสมองที่ว่างเปล่า เร่ร่อนไปมาอย่างไร้จุดหมายตั้งหลายปี จนได้มาเจอกับแบล็กชอร์

Camellya: แล้วรู้มั้ย? ที่จริงฉันเคยอยู่ที่นี่มาก่อน! ฉันก็เลยอยากสืบหาความจริงเพิ่มเติม

Camellya: ฉันเลยทำแบบนี้ ฉันมั่นใจว่าฉันเจอความจริงที่อยู่เบื้องหลังการความจำเสื่อมของฉันแล้ว แต่... พอตื่นขึ้นมาในแคปซูลบำบัดอีกครั้ง ฉันก็ลืมทุกอย่างไปหมด

Camellya: ฉันเดาว่า คงเป็นเพราะฉันเกือบตายจากโอเวอร์คล็อกตอนที่รู้เรื่องในอดีตของตัวเอง ก็เลยถูกปิดผนึกความทรงจำอีกครั้ง คงเป็นแบบนี้ละมั้ง?

Camellya: แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม "ธิดาบุปผา" ถึงทำแบบนั้น... อย่าไปสนใจเลยดีกว่า ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีความทรงจำเหล่านั้น ฉันก็สนุกได้เหมือนเดิม

ผู้พเนจร: ฟังดูไม่เหมือนคุณกำลังพูดถึงตัวคุณในอดีตเลยนะ

Camellya: สวัสดี... ฟังอยู่มั้ย? บอกแล้วไงว่าฉันจำอะไรไม่ได้ เพราะงั้น... "ธิดาบุปผา" เลยเหมือนคนแปลกหน้าสำหรับฉัน

Camellya: เหมือนกับการดูหนัง ไม่ว่าเนื้อเรื่องจะสุขหรือเศร้า มันก็เป็นเรื่องของคนอื่นอยู่ดี

Camellya: ฮ่าๆ คุณไม่สนใจใช่มั้ย? ฉันรู้อยู่แล้วว่าเราคิดเหมือนกัน

Camellya: อืมม... แต่คุณอ่อนไหวกว่าที่ฉันคิดนะ

Camellya: ยังไงก็ตาม ฉันเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเอง มากกว่าความทรงจำที่ห่างไกลเหล่านั้น

Camellya: ใช่แล้ว มันผิดตรงไหนเหรอ?

Camellya: ถูกต้องแล้ว!

Camellya: สัญชาตญาณปกครองฉัน และฉันก็ปกครองมัน ฉันรู้ดีมากเมื่อได้ตอบสนองมัน และรู้สึกแย่ทุกครั้งเมื่อฉันเพิกเฉยต่อมัน

Camellya: ฮิๆ เลิกพูดเรื่องน่าเบื่อได้แล้ว เราแยกกันไปหาของดีกว่ามั้ย?

ผู้พเนจร: แน่นอน ใครหาเจอก่อน คนนั้นก็ไปหาอีกคนนะ

Camellya: โอ้ งั้นก็แข่งกันเหรอ รับคำท้า! เริ่มหาได้เลย!

ตามหาสิ่งของของธิดาบุปผา

ผู้พเนจร: เบลกบลูมนี่...

เข้าไปในถ้ำ

Camellya: ช้าจังเลย ฮิๆ ดูเหมือนฉันจะชนะแล้วนะ

Camellya: อ่า ฉันสัมผัสได้ว่าเหยื่อของฉันอยู่ลึกเข้าไปข้างใน เยอะมากเลย...

Camellya: ยอดเยี่ยมจริงๆ

เอาชนะศัตรูทั้งหมด

Camellya: ฮิๆ ในที่สุดก็มีอะไรที่ทำให้ฉันตื่นเต้นแล้ว

ตามหาผู้พเนจร

Camellya: เจอแล้ว!

เอาชนะศัตรูทั้งหมด

Camellya: ฮ่าๆ ๆ!

Camellya: ดี! ดีมาก! ทำให้ฉันพอใจ! ทำให้ฉันเพลิดเพลิน! ทำให้ฉันสนุก!

Camellya: โอ้ใช่ นั่นแหละสิ่งที่ฉันต้องการ! ต่อสู้ต่อไป! ต่อไปอีก!

Camellya: อา... สุดยอดไปเลย...

Camellya: การต่อสู้ของคุณทำให้หัวใจของฉันเต้นแรง... ทรงพลังมาก มีชีวิตชีวามาก...

Camellya: เฮ้อ ฉันอยากเป็นคนที่เต้นรำต่อสู้กับคุณจัง...

ผู้พเนจร: ...ฉันอยากพยุงคุณลุกขึ้น

Camellya: ฮิๆ ฉันรู้ ฉันแค่ดีใจจนจะล้นออกมาแล้ว... แค่ก! อึก...

ผู้พเนจร: คุณกำลังจะโอเวอร์คล็อกแล้ว และก่อนหน้านี้คุณก็บอกว่าคุณเคยอยู่ในแคปซูลบำบัด... เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยมั้ย?

Camellya: โอ๊ย คุณน่ารักมากเลย ฉันจะหน้าแดงแล้วนะ

Camellya: ไม่ต้องกังวลใจนะ อีกอย่าง มีระบบเธทิสอยู่ ฉันคงสร้างความเสียหายอะไรไม่ได้หรอก

Camellya: และฉันก็ชอบความเสี่ยงด้วย ฉันไม่ปล่อยให้ตัวเองโอเวอร์คล็อกง่ายๆ หรอก แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริงล่ะก็... ฉันก็จะยอมรับมัน เพราะมันคือชะตากรรมของฉัน

ผู้พเนจร: มันอันตรายมาก คุณรู้ความเสี่ยงใช่มั้ย?

Camellya: รู้อยู่แล้ว แต่ถ้ามีอาการโอเวอร์คล็อกรุนแรง มันก็รักษาไม่หาย ไม่ใช่เหรอ?

Camellya: และฉันก็มีความสุข!

Camellya: การได้แข่งขันและจัดการทาเซ็ตดิสคอร์ดดิจิทัลกับคุณมันสนุกสุดๆ เลย... แค่นี้ฉันก็มีความสุขแล้ว

Camellya: ถ้าวันหนึ่งฉันตายเพราะโอเวอร์คล็อก ก็ปล่อยมันไปเถอะ! แบล็กชอร์จะคอยดูแลไม่ให้เกิดสนามทาเซ็ตจากฉัน

Camellya: ฉันทำตามสัญชาตญาณมาตลอด เฉยเมยกับสิ่งที่ฉันไม่สนใจ ต่อให้ฉันตายตอนนี้ก็ไม่มีอะไรให้เสียดายแล้ว

Camellya: รีบฉกฉวยวันเวลา เพลิดเพลินกับช่วงเวลานี้... ชีวิตคงน่าเบื่อถ้าคุณติดอยู่กับอดีตและปล่อยให้อนาคตครอบงำ

Camellya: ความถี่ที่เหลือ... ใช่ มันเป็นของ "ธิดาบุปผา"

Camellya: เกือบ 2 ปีแล้วตั้งแต่มีการบันทึกความถี่ครั้งสุดท้าย

Camellya: เบลกบลูมเป็นตัวแทนของผู้ครองผกา พวกเขามักจะพกมันติดตัวอยู่เสมอ ความถี่เหล่านี้สามารถช่วยเราติดตามร่องรอยกิจกรรมสุดท้ายของ "ธิดาบุปผา" ได้

Camellya: เธอและผู้นำของแบล็กชอร์หายไปในเวลาใกล้เคียงกัน และไม่ปรากฏ "ธิดาบุปผา" ในบันทึกอีกเลย

ผู้พเนจร: (เวลาใกล้เคียงกัน? สองกรณีนี้อาจเกี่ยวข้องกัน...)

Camellya: โอ้ ใช่ ฉันพิ่งนึกขึ้นได้ว่าความรู้สึกแปลกๆ ที่ฉันมีก่อนหน้านี้คืออะไร

Camellya: ตอนที่เจอคุณที่จินโจว... รู้สึกเหมือนเคยเจอคุณที่ไหนมาก่อน

Beatrice: เยี่ยมมาก ผู้พเนจร! เร็วจริงๆ!

Beatrice: โปรดไปที่โถงปรับคลื่นความถี่ ฉันจะไปพบคุณที่นั่น

ไปที่โถงปรับคลื่นความถี่

Beatrice: ผู้พเนจร ขอของที่คุณเพิ่งหาได้หน่อย... โอ้ คุณอยากไปด้วยกันเหรอ Camellya?

Camellya: ผู้พเนจร ขอให้ฉันไปกับเขาก็น่าสนุกดี ฉันเลยตอบตกลง

Beatrice: อืม หายากนะ Camellya ที่ฉันรู้จักสนใจแต่การออกไปหาผู้สมัครเท่านั้น

Beatrice: ใช่แล้ว ปกติ Camellya ดูไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

Beatrice: ฮิๆ นั่นเป็นคำพูดที่มั่นใจมากนะ แต่ความสามารถของคุณก็พิสูจน์มันได้

Beatrice: มี Camellya อยู่ในภารกิจนี้ด้วย คุณคงปลอดภัยมากขึ้น

Beatrice: ไม่ต้องกังวล ฉันจะจับตาดูคุณอย่างใกล้ชิด

คุณยื่นของสามชิ้นให้ Beatrice เธอบันทึกข้อมูลแล้วก็คืนให้คุณ

Beatrice: รอเดี๋ยวนะ ฉันขอเวลาประมวลผลข้อมูลสักพัก พอเสร็จแล้ว คุณก็สามารถดำดิ่งสู่สเตลลาร์แมทริกซ์ผ่านประตูมิติของเราได้

Camellya: อดีต ปัจจุบัน อนาคต... ความเป็นไปได้ทั้งหมดในจักรวาล ล้วนเปลี่ยนแปลงไปท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวผืนนี้

Camellya: ชักเริ่มสนใจแล้วสิ! "ฉัน" แบบไหนกันนะที่ซ่อนอยู่ในนั้น?

Camellya: ไปกันเถอะ ผู้พเนจร การผจญภัยครั้งใหม่กำลังรออยู่

สำรวจถ้ำ

Camellya: ฉันเห็น... (สัญญาณรบกวน)... บางสิ่ง... ลึกลงไป...

ผู้พเนจร: Camellya?

Camellya: ฉันจะคว้าไว้... แล้วเจอกัน...

Beatrice: (สัญญาณรบกวน)... เกิดอะไรขึ้น... ผู้พเนจร...

ผู้พเนจร: การสื่อสารถูกตัดขาด ต้องเกิดเรื่องแน่นอน

ผู้พเนจร: ฉันกับ Camellya พลัดหลงกัน... ฉันควรไปสำรวจรอบๆ

ธิดาบุปผา: ฉันปิดผนึกความทรงจำของตัวเอง ปล่อยให้อดีตเลือนหายไปกับความว่างเปล่า

ธิดาบุปผา: ...ฉันตัดสินใจถูกมั้ยนะ?

ธิดาบุปผา: แต่ ผู้พเนจร ตัดสินใจไปแล้ว ตอนนี้ฉันก็ต้องเลือกเส้นทางของตัวเองเหมือนกัน

ธิดาบุปผา: เฮ่อ... ฉันยอมตายดีกว่ามีชีวิตอยู่อย่างไร้ค่า

ผู้พเนจร: นั่นคือ Camellya เหรอ? ไม่ใช่...

ผู้พเนจร: ฉันอยู่ในสเตลลาร์แมทริกซ์ที่เก็บข้อมูลของ "ธิดาบุปผา" งั้นนี่คงเป็นการจำลองเหตุการณ์ในอดีต

เสียงกระซิบของธิดาบุปผาลอยมาจากที่ไหนสักแห่งข้างหน้า

ธิดาบุปผา: หลายปีผ่านไป แล้วฉันก็กลับมาที่นี่อีกครั้ง...

ธิดาบุปผา: แต่ฉันจะไม่อยู่ที่แบล็กชอร์ แล้วใช้ชีวิตท่ามกลางความทรงจำเก่าๆ อีกแล้ว

ธิดาบุปผา: โอ๊ย! ร่างกายฉันไม่ไหวแล้ว... เฮ่อ... ต้องหาที่พักก่อน...

ตามภาพลวงตาของธิดาบุปผาไป

ผู้พเนจร: ภาพลวงตาของ Camellya หายไปแล้ว

ผู้พเนจร: ตั้งแต่ที่เธอพูดถึง "การปิดผนึกความทรงจำ" และ "การกลับมา" ที่นี่คงเป็นถ้ำเมื่อยี่สิบปีก่อนสินะ

ผู้พเนจร: Camellya ปิดผนึกความทรงจำเพราะการตัดสินใจของฉันงั้นเหรอ?

Beatrice: มีบางอย่างผิดปกติ ฉันจะพาคุณออกไปจากสเตลลาร์แมทริกซ์ก่อน!

รอบตัวเริ่มมืดลง คุณรู้สึกเหมือนตัวเองถูกดึงออกจากสเตลลาร์แมทริกซ์ และเมื่อคุณลืมตาอีกครั้ง คุณก็กลับมาอยู่ที่แบล็กชอร์แล้ว

Beatrice: Camellya ยังอยู่ข้างในสเตลลาร์แมทริกซ์นั่น

Beatrice: เธอติดอยู่ข้างในและเริ่มจมลึกลงไป นั่นคือเหตุผลที่คุณไปต่อไม่ได้

Beatrice: ยิ่งไปกว่านั้น Camellya เจอแกนกลางของสเตลลาร์แมทริกซ์แล้ว ถ้าไม่มีเธอ มันคงจะหนีออกมาอีกครั้ง

Beatrice: จะมีพื้นที่จำลองหลายแห่ง เพื่อไปถึงจุดหมาย คุณต้องหาจุดเชื่อมต่อไทม์ไลน์ให้ถูกต้องและกระโดดข้ามไป

Beatrice: แต่เนื่องจากสเตลลาร์แมทริกซ์เกิดการกลายพันธุ์ คุณอาจไปถึงเป้าหมายไม่ได้ในครั้งเดียว

Beatrice: อาจต้องกระโดดหลายครั้งกว่าจะไปถึงจุดหมาย ผู้พเนจร ขอให้คุณปลอดภัย!

ดำดิ่งสู่หมู่ดาวและนำสเตลลาร์แมทริกซ์กบฏคืนมา

สำรวจจุดไทม์ไลน์แรก

คุยกับ KU-ริริ

(Ku-Riri เดินวนไปมา ดูกระวนกระวายเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง)

KU-Riri: นายท่าน เรโซเนเตอร์โอเวอร์คล็อกที่รู้จักกันในชื่อ "ธิดาบุปผา" ได้หลุดออกจากการกักกันและออกจากแคปซูลบำบัดแล้ว

KU-Riri: เป้าหมายอยู่ในห้องข้างหน้า คุณต้องทำให้เธอสงบลง และพากลับไปยังแคปซูลบำบัด

KU-Riri: "ธิดาบุปผา" อันตรายมาก จิตใจและความสามารถด้านภาษาของเธอถูกรบกวน ทำให้มีแนวโน้มจะก่อพฤติกรรมเสี่ยง เธอเป็นภัยต่ออาคารสถานที่ภายในแบล็กชอร์

KU-Riri: ส่วนผู้อยู่อาศัยคนอื่นๆ ในหมู่บ้านบุปผาโรย เราได้ยืนยันแล้วว่าพวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตแล้ว

ผู้พเนจร: (บันทึกก่อนหน้านี้พูดถึงผู้รอดชีวิตบางส่วนจากการระบาดของทาเซ็ตดิสคอร์ด แต่ในหมู่บ้านบุปผาโรยแห่งนี้ ทุกคนเสียชีวิตหมดยกเว้น Camellya คนเดียว)

KU-Riri: สองอาทิตย์ก่อน

KU-Riri: นายท่าน นายท่าน นะ-นายท่าน...

KU-Riri: กรุณาทำให้เธอสงบลงโดยเร็วที่สุด การโอเวอร์คล็อกต่อเนื่องจะยิ่งสร้างความเสียหายให้ร่างกายของเธอมากขึ้น

Ku-Riri มองไปยังประตูที่อยู่ไม่ไกล

ตรวจสอบประตู

ผู้พเนจร: ล็อกอยู่... หรือ Camellya ที่อยู่ในสภาพโอเวอร์คล็อกได้ทำลายระบบรักษาความปลอดภัยของประตู ตอนที่เธอสติไม่สมบูรณ์?

ผู้พเนจร: ฉันต้องซ่อมระบบรักษาความปลอดภัยก่อน

ทำลายเถาวัลย์ที่ปิดกั้นประตู

เข้าไปในห้อง

ผู้พเนจร: พืชกลายพันธุ์ใหญ่โตมาก... Camellya ในไทม์ไลน์นี้โอเวอร์คล็อกอย่างรุนแรง

ค้นหา Camellya ที่โอเวอร์คล็อก

Camellya: ...

Camellya: คุณ...

Camellya: ยับยั้ง... ฉัน... อ๊าาาาา!!

Camellya: เสียง... เสียงเต็มไปหมด...!

Camellya: หัวฉัน... ร่างกายฉัน... เจ็บไปหมด...

Camellya: หมู่บ้านบุปผาโรย...

Camellya: ฉันเข้าใจแล้ว... อา มันจบแล้ว...

Camellya: คุณ... เอาชนะ... ฉันได้

Camellya: ฉันเหมือนจะ... เคยเห็นคุณ... มาก่อน...

Camellya: นี่...

Camellya: ...สำหรับคุณ

ข้ามไปที่จุดเชื่อมไทม์ไลน์ถัดไป

ผู้พเนจร: Camellya หายไป... งั้นประตูนั่นจะพาไปยังจุดเชื่อมใหม่ใช่มั้ย?

ผู้พเนจร: ครั้งหนึ่ง "ธิดาบุปผา" เคยโอเวอร์คล็อกจนจิตใจได้รับความเสียหายอย่างหนัก และความสามารถทางภาษาก็เสื่อมถอย... แล้ว Camellya ที่ฉันรู้จัก...

สำรวจจุดไทม์ไลน์ที่สอง

ผู้พเนจร: ฉัน... กลับมาบนผิวเกาะแบล็กชอร์แล้วงั้นเหรอ?

ผู้พเนจร: ฉันควรเดินสำรวจดู

สำรวจแนวชายฝั่ง

คุยกับคนสวนแบล็กชอร์

Camellya: คุณจริงด้วย!

Camellya: ฉันคือ Camellya หรือถ้าคุณอยากเรียก "ธิดาบุปผา" ก็ได้ คนที่หมู่บ้านบุปผาโรยชอบเรียกฉันแบบนั้น

Camellya: คุณจากไปอย่างรีบร้อน เราแทบไม่มีโอกาสได้คุยกันเลย

Camellya: ฉันรู้สึก...แปลกๆ เหมือนพลาดอะไรสำคัญไป ก็เลยมาตามหาคุณ

ผู้พเนจร: แล้วสถานการณ์ที่หมู่บ้านบุปผาโรยเป็นยังไงบ้าง?

Camellya: ผู้บาดเจ็บถูกส่งไปยังหมู่บ้านใกล้เคียงแล้ว ชาวบ้านส่วนใหญ่ปลอดภัยดี ต้องขอบคุณที่คุณเข้ามาช่วยทันเวลา

ผู้พเนจร: (ชาวบ้านส่วนใหญ่ปลอดภัย... แล้วจากสภาพของ Camellya ตอนนี้... ดูเหมือนฉันจะอยู่ในไทม์ไลน์อื่น)

ผู้พเนจร: (แต่ถึงประวัติศาสตร์จะเปลี่ยนไป เราก็ยังได้พบกัน)

Camellya: คุณคือผู้นำแบล็กชอร์ ใช่มั้ย?

Camellya: ใช่แล้ว

Camellya: ฉัน... ไม่แน่ใจ

Camellya: ที่ปรึกษาพวกนั้นบอกว่าการทดสอบราเบลล์ของฉันแสดงให้เห็นว่าฉันปลุกพลังเรโซแนนซ์ขึ้นมาแล้ว แต่ตอนอยู่ในหมู่บ้าน ฉันไม่รู้สึกว่าตัวเองพิเศษตรงไหนเลย

Camellya: ใช่ ชาวบ้านหมู่บ้านบุปผาโรยบอกว่าฉันปรากฏตัวขึ้นในป่าริมทะเลสาบของพวกเขาในเช้าวันหนึ่งของฤดูใบไม้ร่วง

Camellya: นั่นคือทั้งหมดที่ฉันจำได้ ฉันไม่มีที่ไป เลยอยู่ที่หมู่บ้านบุปผาโรย

Camellya: อืมม...

ผู้พเนจร: เข้าร่วมกับเราได้ ถ้าคุณผ่านการประเมิน แบล็กชอร์ยินดีต้อนรับทุกคนที่พร้อมจะปกป้องโลกใบนี้

Camellya: อา... เป็นชื่อที่ไพเราะมาก ฉันจะไม่มีวันลืมเลย

Camellya: ฉันดีใจมากๆ เลย ดีใจจนเถาวัลย์ของฉันยังเบาหวิวขึ้นมาเลย...

Camellya: แปลกจัง... เราเพิ่งเคยคุยกันแท้ๆ แต่...

Camellya: เหมือนฉันเคยได้ยินชื่อของคุณเลย...

Camellya: ดูสิ นี่คือพลังเรโซแนนซ์ของฉัน ฉันค่อนข้างชอบมันเลย

Camellya: ฉันอยากติดตามคุณ ดูว่าคนเก่งอย่างคุณก้าวเดินไปข้างหน้ายังไง

Camellya: ดอกไม้นี้... ให้คุณนะ ฉันจะตั้งตารอวันเวลาข้างหน้า

ข้ามไปที่จุดเชื่อมไทม์ไลน์ถัดไป

Camellya: โอ้? คุณเองเหรอ

Camellya: เสร็จงานแล้วเหรอ? คุณควรพักผ่อนได้แล้วนะ

Camellya: ช่วงนี้ฉันเชื่อฟังสุดๆ เลยนะ! ทำทุกอย่างตามที่คุณบอก ไม่สร้างปัญหา ไม่ไปที่ที่ไม่ควรไป!

KU-Riri: Ku-Riri รายงานตัว! โครงสร้างพื้นฐานของหมู่บ้านบุปผาโรยเสียหายรุนแรงมาก การฟื้นฟูในระยะสั้นคงทำได้ยาก และจำเป็นต้องมีการประเมินใหม่...

Camellya: มีวินัยหน่อยสิเจ้าหุ่น กล้าดียังไงมาขัดจังหวะตอนฉันคุยกับเขา?

Camellya: อยากรู้สถานการณ์ในหมู่บ้านบุปผาโรยใช่มั้ย? ฉันเล่าให้ฟังได้นะ เพราะฉันก็อยู่ที่นั่น จำได้มั้ย?

Camellya: มันผ่านมา... หลายเดือนแล้ว ตั้งแต่พวกทาเซ็ตดิสคอร์ดบุกโจมตีหมู่บ้าน

Camellya: ฉันกลายเป็นต้นไม้ออกดอกสะพรั่งเพราะโอเวอร์คล็อก แล้วก็ขังสิ่งมีชีวิตอ่อนแอเหล่านั้นในถ้ำใต้ดิน

Camellya: อ๋อ ฉันไล่พวกเขาออกจากหมู่บ้านตั้งแต่เริ่มเปลี่ยนร่างแล้วล่ะ ถ้าอยู่ต่อก็คงตายหมดแน่

Camellya: มีคนรอดไม่เยอะ แต่ก็มีกี่คน พวกเขายืนหยัดจนคุณมาถึง และนำทางคุณให้มาหาฉัน

Camellya: น่าแปลกใจนะ ตอนฉันไล่พวกเขาออกไป คิดว่าพวกเขาหนีกันไปหมดแล้วซะอีก

Camellya: ฮ่าๆ แบบนั้นก็น่ารักดีนะ

Camellya: อะไรนะ? ฉันพูดจากใจจริง ฉันไม่อยากแม้แต่จะชายตามองพวกอ่อนแอ

Camellya: ฉันเกลียดพวกอ่อนแอ รวมถึงตัวฉันเองด้วย ฉันสมเพชตัวเองมากตอนที่ต้องกลายเป็นต้นไม้!

Camellya: แต่คุณช่วยฉันไว้ คุณดึงฉันออกจากโอเวอร์คล็อก และทำให้ฉันได้สติอีกครั้ง ฉันควรขอบคุณคุณ

Camellya: ก่อนหน้าที่จะมาอยู่ที่หมู่บ้านบุปผาโรยนั้น ฉันจำอะไรได้เลย และฉันก็ไม่สนใจด้วย เพราะคุณคือคนเดียวที่ทำให้ฉันรู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้

Camellya: งั้น ให้ฉันเป็นผู้ครองผกาของคุณดีมั้ย? ก็... ใครอีกจะคอยห้ามไม่ให้ฉันก่อปัญหาที่อื่น?

Camellya: ใช่มั้ยล่ะ? การให้ฉันเป็นของคุณมันสอดคล้องกับผลประโยชน์ของโซลาริสอยู่แล้ว อย่างที่คุณเพิ่งพูดไป มันจะทำให้โซลาริสปลอดภัยขึ้น

Camellya: แต่บอกไว้ก่อนนะ ตอนที่ฉันทำการทดลองราเบลล์ เจ้าหน้าที่บอกว่าฉันยังมีแนวโน้มที่จะโอเวอร์คล็อกอยู่

Camellya: ตอนนี้ฉันอาจจะมีพลังมหาศาลก็จริง แต่วันหนึ่งก็อาจสูญเสียมันไป หรือปล่อยให้ความรู้สึกครอบงำอีกก็ได้...

Camellya: ถ้าวันนั้นมาถึง... ฉันก็จะยอมรับชะตากรรมของตัวเอง! โชคชะตาพาเรามาพบกันแล้ว และฉันพร้อมจะจ่ายค่าตอบแทนทุกอย่าง

Camellya: มันพาฉันมาหาดอกไม้ที่งดงามที่สุดในโลกนี้ ฉันจะยอมแลกทุกสิ่ง โดยไม่ลังเลเลย!

Camellya: คุณรู้มั้ย? เถาวัลย์ต่างหลงใหลต้นไม้ใหญ่ที่สวยงาม พวกมันเกาะพันไว้แน่นราวกับชีวิตขึ้นอยู่กับต้นไม้ และดูดซับพลังทั้งหมดจากแสงอาทิตย์

Camellya: พวกมันขับเคลื่อนด้วยความหิวโหยที่ไม่รู้จักพอ เพื่อจะได้ลิ้มรสต้นไม้อันเป็นที่รัก จนหมดสิ้นทุกสิ่งอย่าง

Camellya: สักวันหนึ่ง เราจะได้ใช้เวลาร่วมกันอย่างเต็มที่ คุณจะได้ฝึกฉัน... อย่างเข้มงวด!

Camellya: ดอกไม้นี้ให้คุณนะ เพื่อแสดงความ...

Beatrice: นี่คือจุดเชื่อมไทม์ไลน์ที่ถูกต้อง เริ่มกระโดดได้เลย!

Camellya: หึ เจ้าตัวแสบนี่ฉลาดจริงๆ วางกับดักไว้เต็มไปหมด

Camellya: แต่ตอนนี้แกนหลักของมันจนมุมอยู่ที่นี่แล้ว หนีไปไหนไม่ได้อีก ถ้าฉันหาเจอเมื่อไหร่ก็จัดการได้ไม่ยาก

Camellya: น่าเสียดายที่ฉันกับเขาพลัดหลงกัน

Camellya: ฉันอยากให้เขาได้เห็นสิ่งที่ฉันเพิ่งเห็นในไทม์ไลน์เหล่านั้น อยากเห็นปฏิกิริยาของเขาจริงๆ

Camellya: ถ้าฉันไม่ได้กลับไปที่แบล็กชอร์ และกลายเป็นผู้ครองผกาอีกครั้ง...

Camellya: เราก็คงมีโอกาสได้พบกันอีกครั้ง! ฉันเห็นแล้วล่ะ! ไม่ว่าจะในฐานะนักเดินทางหรือสมาชิกแฟรกต์ซิดัส ยังไงฉันก็ได้พบกับเขาแล้ว!

ธิดาบุปผา: ฉันปิดผนึกความทรงจำของตัวเอง ปล่อยให้อดีตเลือนหายไปกับความว่างเปล่า

ธิดาบุปผา: ...ฉันตัดสินใจถูกมั้ยนะ?

Camellya: นั่น... คือฉันเหรอ?

Camellya: พวกเขาบอกว่าเมทริกซ์นี้มีข้อมูลของ "ธิดาบุปผา" อยู่ เพราะงั้น... นี่น่าจะเป็นสิ่งที่ "ฉัน" เคยประสบมาในอดีต

Camellya: ผนึกความทรงจำและถ้ำแห่งนี้... นี่คือที่ที่ฉันตื่นขึ้นมาเป็นครั้งแรก

Camellya: ดูเหมือว่านี่จะเป็นสิ่งที่ "ธิดาบุปผา" เห็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เธอจะตัดสินใจผนึกความทรงจำ

ธิดาบุปผา: แต่ ผู้พเนจร ตัดสินใจไปแล้ว ตอนนี้ฉันก็ต้องเลือกเส้นทางของตัวเองเหมือนกัน

ธิดาบุปผา: เฮ่อ... ฉันยอมตายดีกว่ามีชีวิตอยู่อย่างไร้ค่า

Camellya: ...ผู้พเนจร? แปลว่าฉันเคยรู้จักเขามาก่อนเหรอ?

Camellya: ฮ่าๆ ๆ! ใช่แล้วล่ะ! เขาเป็นแม่เหล็กดึงดูดความสนุกทุกแบบจริงๆ มาเถอะ ดูสิว่าเราจะปลุกอะไรขึ้นมาได้อีก!

ตรวจสอบต่อไป

Camellya: ฉันว่าฉันไม่ใช้พลังพิเศษของตัวเองดีกว่า ไม่งั้นเดี๋ยวฉันจะเสียเปรียบถ้า ผู้พเนจร ไล่ตามมาทีหลัง

เก็บเมล็ดพันธุ์ดอกไม้

Camellya: บนฐานนี่ใช่เมล็ดพันธุ์ดอกไม้รึเปล่า?

ใช้เมล็ดพันธุ์ดอกไม้เพื่อเปิดประตู

Camellya: ฮิๆ เป็นอย่างที่คิดจริงด้วย

Camellya: ดอกไม้นั่นกำลังโหยหาเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ ถ้าวางเมล็ดพันธุ์ไว้ตรงนั้นน่าจะเปิดประตูได้

เก็บเมล็ดพันธุ์ดอกไม้

Camellya: เมล็ดพันธุ์ดอกไม้เผยเส้นทางลับออกมาแล้ว ฮิๆ พื้นที่นี้ดูจะขัดกับความต้องการของผู้สร้างที่จะช่วยฉันอยู่นะ

ใช้เมล็ดพันธุ์ดอกไม้เพื่อเปิดประตู

ดำเนินต่อไป

ใช้ "ไม่จีรัง" เพื่อกำจัดหนาว

ไปข้างหน้าต่อ

Camellya: ภาพลวงตาของ "ธิดาบุปผา" อยู่ข้างหน้า

Camellya: ถ้านี่เป็นช่วงเวลาสุดท้ายก่อนที่คุณจะผนึกความทรงจำจริงๆ งั้นฉันขอฟังเหตุผลหน่อยสิ

Camellya: ว่าทำไมคุณถึงตัดสินใจเลือกแบบนั้น

เข้าไปหาธิดาบุปผา

ตามหาธิดาบุปผา

โต้ตอบกับภาพลวงตาของธิดาบุปผา

ธิดาบุปผา: ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว เขาก็ยังเลือกแบบนั้น...

ธิดาบุปผา: ที่ผ่านมาฉันไม่เคยถามเขาถึงเรื่องของแบล็กชอร์หรืออดีตของเขาเท่าไหร่เลย

ธิดาบุปผา: ฉันไม่สนใจหรอก ตราบใดที่เราทั้งคู่ยังมีความสุขเมื่อต้องปะทะกัน ฉันก็พอใจแล้ว

ธิดาบุปผา: แต่ตอนนี้ ผู้พเนจร อยากจะจากไป... แถมยังทิ้งความทรงจำของเขาไว้อีก?

ธิดาบุปผา: ทำทั้งหมดนี้ไปเพื่ออะไรกัน? เพื่อผลลัพธ์ที่ดีกว่าเดิมงั้นเหรอ?

ธิดาบุปผา: ฮ่าๆ สำหรับแบล็กชอร์น่ะ อนาคตที่ดีกว่าก็คงจะหมายถึงการช่วยโซลาริสแหละ

ธิดาบุปผา: ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นสักหน่อย

ธิดาบุปผา: ทำไมล่ะ? ทำไมฉันต้องสูญเสียเพื่อนเล่นที่รักคนเดียวของฉัน และคู่ต่อสู้ที่สำคัญที่สุดไปด้วย!

ธิดาบุปผา: ที่แบล็กชอร์นี้เขาคือคนเดียวที่ติดกับ... มากที่สุด

Camellya: เอ่อ นี่เป็นภาพลวงตาจากอดีตงั้นเหรอ? เหมือนว่าฉันจะเคย... เป็นคนอ่อนไหวมากเลย

Camellya: ถึงแม้ว่าฉันจะเดาเรื่องนี้ไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ ผู้พเนจร ก็คือผู้นำของแบล็กชอร์จริงๆ ด้วย

ตามหาธิดาบุปผา

โต้ตอบกับภาพลวงตาของธิดาบุปผา

ธิดาบุปผา: ดัชนีราเบลล์ของฉันแย่ลง หมอกับ Shorekeeper บอกว่าฉันต้องพักก่อน

ธิดาบุปผา: ...อืม พวกเขาก็หวังดีแหละ แต่... ฉันรู้ตัวเองดีที่สุดแล้ว

ธิดาบุปผา: เป็นการแก้ที่ปลายเหตุ ทำทุกอย่างเพื่ออารมณ์ความรู้สึก เพราะฉัน...สูญเสียจุดยืนของตัวเองไปแล้ว

ธิดาบุปผา: ฉันเริ่มจะนึกถึงเรื่องราวก่อนที่จะมาถึงหมู่บ้านบุปผาโรยได้บ้างแล้ว

ธิดาบุปผา: ฮิฮิ การพบกันของเราที่หมู่บ้านบุปผาโรยนี่เป็นของขวัญจากโชคชะตา... หรือว่าคำสาปกันนะ?

ธิดาบุปผา: แต่ตอนนี้การคิดถึงมันมีแต่จะทำให้อาการโอเวอร์คล็อกของฉันแย่ลง

ธิดาบุปผา: ผู้พเนจร จากไปแล้ว ฉันเลือกที่จะรอได้ แต่เขาจะกลับมาจริงๆ เหรอ?

ธิดาบุปผา: แล้วถ้าเกิด... ตอนนั้นฉันตายไปแล้วล่ะ?

ธิดาบุปผา: ถ้าฉันไม่ได้เจอเขาอีกแล้วล่ะ?

Camellya: ตายก็ตายสิ มันยังไม่ใช่จุดจบสักหน่อย คิดเรื่องนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก

Camellya: กลัวความเหงาและความตายเหรอ...? ความรู้สึกแบบนี้ไม่คุ้นเคยเอาซะเลย... แปลกชะมัด

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ดดิจิทัล

ดำเนินต่อไป

ไปข้างหน้าต่อ

เก็บเมล็ดพันธุ์ดอกไม้และเปิดเผยเส้นทาง

ดำเนินต่อไป

หมุนแพลตฟอร์มเพื่อสร้างเส้นทางใหม่

ดำเนินต่อไป

มุ่งหน้าต่อไป

ใช้เมล็ดพันธุ์ดอกไม้เพื่อเปิดประตู

Camellya: เกิดอะไรขึ้น? ทำไมฉันรู้สึกแน่นหน้าอก และรู้สึก... ไม่ค่อยสบายเลย?

Camellya: ฉันต้องได้รับผลกระทบจากสภาพแวดแล้วแน่ๆ ร่างกายและอารมณ์ของฉัน...

Camellya: สเตลลาร์แมทริกซ์นี้กำลังโต้กลับ ฉันควรจะรีบจัดการมันให้สิ้นซากซะ

มุ่งหน้าต่อไป

เอาชนะทาเซ็ตดิสคอร์ดดิจิทัล

เข้าไปหาธิดาบุปผา

ตามหาธิดาบุปผา

โต้ตอบกับภาพลวงตาของธิดาบุปผา

ธิดาบุปผา: แม้จะได้รับการรักษาแล้ว ฉันก็แทบจะรักษาสภาพปัจจุบันไว้ไม่ได้เลย

ธิดาบุปผา: แต่การโอเวอร์คล็อกและฝืนแก้ไขต่อไป มีแต่จะทำลายฉันในท้ายที่สุด

ธิดาบุปผา: ฉันรู้สึกได้ถึงพลังงานและจิตวิญญาณของตัวเองที่ค่อยๆ หมดลงทุกวัน..

ธิดาบุปผา: แม้ว่าวันหนึ่ง ผู้พเนจร จะกลับมา ฉันจะทำอะไรเพื่อเขาได้ล่ะ?

ธิดาบุปผา: ฉันติดอยู่กับร่างกายของฉัน เป็นคนน่าสงสารที่ต้องการความรักและความสนใจของเขา

ธิดาบุปผา: ถ้าขืนต้องเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันขอตายซะยังดีกว่า!

ธิดาบุปผา: ฉันจะไม่มีวัน... กลายเป็นคนน่าสงสาร... และอ่อนแอ... แบบนี้แน่...

Camellya: โอ้ย...! ร่างกายฉัน... มีปัญหาอีกแล้ว... เป็นเพราะสภาพแวดล้อมงั้นเหรอ?

Camellya: ฮ่าๆ ! ทำไมฉันถึงโอเวอร์คล็อกอยู่เรื่อยเลย... บ้าชะมัด...

ตามหาธิดาบุปผา

โต้ตอบกับภาพลวงตาของธิดาบุปผา

ธิดาบุปผา: ...ถึงเวลาต้องไปแล้วล่ะ ไปยังที่ที่ฉันพบกับ ผู้พเนจร มันจะเป็นการปิดฉากสำหรับสายสัมพันธ์ที่ล้ำค่าของเรา

ธิดาบุปผา: ฉันจะทิ้งสร้อยข้อมือที่เขาให้ฉันไว้ที่แบล็กชอร์

ธิดาบุปผา: ฉันไม่สามารถนั่งเปื่อยอยู่ตรงนี้ไปเรื่อยๆ และยึดติดกับความทรงจำเก่าๆ ได้

ธิดาบุปผา: มัน... ยังมีอีกวิธีหนึ่ง ที่จะป้องกันไม่ให้โอเวอร์คล็อกกัดกินฉันจากภายใน

ธิดาบุปผา: วิธีที่จะควบคุมอารมณ์ของฉัน... หยุดยั้งไม่ให้อดีตหลอกหลอนฉัน วิธีที่จะลืมทุกสิ่ง

ธิดาบุปผา: ฉันจะละทิ้งความทรงจำของฉัน เหมือนกับที่ ผู้พเนจร ทำ และผนึกมันไว้

ธิดาบุปผา: สตินี้เป็นของขวัญจากเขาฉันจะไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ หรอก

ธิดาบุปผา: ตัวฉันก็เหมือนกับสัญชาตญาณของตัวเอง

ธิดาบุปผา: เหมือนดอกไม้โหยหาน้ำ และสัตว์ร้ายกระหายเนื้อ...

ธิดาบุปผา: ไม่ว่าจะมีความทรงจำหรือไม่ สัญชาตญาณของฉันก็จะยังนำทางฉันไปหาเขาเสมอ

ธิดาบุปผา: เมื่อเราพบกันอีกครั้ง ฉันหวังว่าเขาจะยังคงเป็นคู่ต่อสู้ที่คู่ควรของฉัน ไม่ว่าจะเป็นมิตรหรือศัตรู เราต่างเป็นหนึ่งเดียว ไร้พันธนาการ... นี่คือฝันที่เป็นจริง

Camellya: ฮิๆ ใช่แล้วล่ะ นี่แหละคือทางเลือกของฉัน

Camellya: แค่กๆ... ฉันจะเบ่งบานอย่างเต็มที่... ตามความปรารถนาของฉัน... จนกว่าจะสิ้นสุดทุกสิ่ง

ไปข้างหน้าต่อ

ใช้เมล็ดพันธุ์ดอกไม้เพื่อตามหาเส้นทางข้างหน้า

ใช้เมล็ดพันธุ์ดอกไม้เพื่อเปิดประตู

Camellya: ...ฉัน... มองไม่เห็นเส้นทางข้างหน้า...

Camellya: อีกแค่ก้าวเดียว... ฉันจะตาย... ที่นี่ไม่ได้...

ดำเนินต่อไป

เอาชนะสเตลลาร์แมทริกซ์

ตัวตนอีกด้านของ Camellya: ฮ่าๆ ๆ มาเป็นเหยื่อของฉันซะเถอะ เจ้านกน้อยน่ารัก!

ตัวตนอีกด้านของ Camellya: กลืนกินพลังหรือปล่อยให้พลังกลืนกิน... มันไม่ดีตรงไหนกัน!

Camellya: ...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะตายตรงนี้

Camellya: มาบดขยี้เจ้าตัวน่ารำคาญนี้ด้วยกันเถอะ!

Camellya: อ่า... รู้สึกดีจังที่ได้ต่อสู้เคียงข้างกับคุณ หัวใจของฉัน ชีพจรของฉัน ความถี่ของฉัน... แรงสั่นสะเทือนทำให้ฉันแทบคลั่ง!

Camellya: อ่อนแอสิ้นดี ฉันยังสนุกไม่พอเลย

Camellya ยิ้มอย่างอ่อนแรง ก่อนจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสเตลลาร์แมทริกซ์อย่างมีความสุข

Camellya: คุณเห็นประวัติศาสตร์ที่อาจจะซ้ำรอยด้วยเหรอ?

Camellya: มิน่าล่ะ ตอนที่เจอกันครั้งแรกนอกจินโจว ฉันถึงได้คุ้นเคยกับคุณนัก

Camellya: ฮ่า... ยินดีต้อนรับกลับมานะ ผู้พเนจร ดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้งนะ

Camellya: ฉันได้เห็นสิ่งน่าสนใจเยอะเลย... ฉันตื่นขึ้นมาในถ้ำนั้นเมื่อสิบปีก่อน เดินทางไปทั่วโซลาริสก่อนที่จะกลับมาที่แบล็กชอร์

Camellya: แผนที่แสดงให้ฉันเห็นอดีตหลากหลายแบบของฉัน ดูเหมือนว่าแม้แต่การเบี่ยงเบนเล็กๆ น้อยๆ ก็อาจจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ต่างกันแบบสิ้นเชิงได้เลย

Camellya: แต่สิ่งหนึ่งที่ยังเหมือนเดิมคือ คุณจะช่วยฉันเสมอ และเราจะได้พบกันและกันตลอดไป

Camellya: การพบกันของเราถูกลิขิตไว้ในทุกอนาคตแล้ว...

Camellya: เมล็ดพันธุ์รัก คู่ต่อสู้ที่รัก... คนเดียวของฉัน

Camellya: และคุณก็เพิ่งจะช่วยฉันจากการโอเวอร์คล็อก... ฮึ่ม ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกแน่

Camellya: คงต้องแสดงฝีมือที่ดีที่สุดให้คุณเห็นสักหน่อยแล้ว!

ผู้พเนจร: สเตลลาร์แมทริกซ์นี้ควรจะปิดใช้งานชั่วคราว เพราะจัดการแกนกลางเรียบร้อยแล้ว

ผู้พเนจร: กลับกันเถอะ ส่งพิกัดให้ Beatrice ซะ แล้วภารกิจนี้ก็จะจบลง

Camellya: ถ้างั้น... ฉันขอเวลาที่เหลือในวันนี้ของคุณได้มั้ย?

ผู้พเนจร: อยากจะทำอะไรล่ะ?

Camellya: ฮิๆ ขอเก็บเป็นความลับไว้ก่อนนะ

ออกจากดวงดาว

ส่งมอบสเตลลาร์แมทริกซ์

Beatrice: ยินดีต้อนรับกลับมา! ดีใจที่เห็นคุณกลับมาอย่างปลอดภัย ขอบคุณสำหรับความเหน็ดเหนื่อยนะ

Camellya: สเตลลาร์แมทริกซ์ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเราเลย ง่ายจะตาย

ผู้พเนจร: คุณได้พิกัดมาแล้วเหรอ?

Beatrice: ใช่ ขอบคุณนะ ที่เหลือให้เราจัดการเองเถอะ

Beatrice: ว่าแต่ Camellya Shorekeeper ฝากฉันมาเตือนเธอ อย่าลืมไปรายงานตัวที่แคปซูลบำบัดด้วย

Camellya: อะไรนะ? อาการฉันหายแล้วนี่... ก็ได้ เดี๋ยวค่อยไปทีหลัง เธอเป็นห่วงฉันเกินไปแล้ว

Camellya: แต่เธอช่วยดูแลสร้อยข้อมือของฉัน เฮ้อ ฉันติดหนี้เธออยู่

Camellya: อืมม... ขอคิดก่อนนะ... ไปที่พื้นผิว ที่ "จุดเริ่มต้น" ผาพยับหมอกแบล็กชอร์

ไปยังผาพยับหมอก

Camellya: ตอนที่ฉันเจอภาพพวกนั้น ฉันก็ตัดสินใจแล้ว

Camellya: ภาพถ่ายเหมาะกับการเก็บความทรงจำ ถ่ายภาพฉันหน่อยสิ

Camellya: ครั้งก่อนมีแต่คนอื่นภ่ายไว้ แต่ครั้งนี้เราต้องถ่ายเองบ้าง

Camellya: ถือว่าเป็น... ของที่ระลึกที่จับต้องได้ก็แล้วกัน

Camellya: มันอยู่ได้นานกว่าความทรงจำของเราอีก เป็นช่วงเวลาที่หยุดนิ่งอยู่ในกรอบภาพ

Camellya: ในฐานะผู้นำแบล็กชอร์ ฉันมั่นใจว่า งานเล็กๆ แค่นี้คงไม่ยากสำหรับคุณใช่มั้ย?

ตาม Camellya ไป

ถ่ายภาพให้ Camellya

ใช้กล้องถ่ายรูปของคุณถ่ายภาพเธอ

Camellya: ผู้พเนจร ตั้งใจหน่อยสิ อย่าละสายตาจากฉันนะ!

ตาม Camellya ไป

ถ่ายภาพให้ Camellya

ใช้กล้องถ่ายรูปของคุณถ่ายภาพเธอ

Camellya: ดูดีเลย ฉันอยากเก็บไว้สักภาพ

ตาม Camellya ไป

ถ่ายภาพคู่กับ Camellya

Camellya: องค์ประกอบภาพเยี่ยมมากเลย คุณคือตากล้องจริงๆ นะ ฮิๆ...

ตาม Camellya ไป

Camellya: ผู้พเนจร คุณยังมีสร้อยข้อมือนั้นอยู่มั้ย?

Camellya: ดีมาก คุณเก็บไว้ได้เลย แบบนั้น... ส่วนหนึ่งของฉันก็จะอยู่กับคุณตลอด

Camellya: ในเมื่ออดีตระหว่างเรากลายเป็นความลับไปแล้ว งั้นก็ให้สร้อยข้อมือนี้เป็นพยานของเรา

ผู้พเนจร: สร้อยข้อมือนี้คืออะไรกันแน่...?

Camellya: ฮิๆ มันเป็นของเก่า เป็น... ของขวัญชิ้นหนึ่ง

Camellya: แต่แรกได้มาเพื่อเฝ้าดูสเปกตรัมราเบลล์ เป็นอุปกรณ์เตือนการโอเวอร์คล็อกของฉัน

Camellya: แต่ฉันไม่ต้องการมันอีกแล้ว บอกแล้วว่าฉันจะไม่สูญเสียการควบคุมอีกต่อไป

Camellya: นอกจากในสถานการณ์พิเศษแบบนี้แล้ว ส่วนใหญ่ก็ไม่มีอะไรทำร้ายฉันได้แม้แต่รอยขีดข่วน

Camellya: ไม่หรอก ฉันพอใจกับทุกอย่างในตอนนี้แล้ว ไม่จำเป็นเสี่ยงเปิดประตูระบายน้ำแล้วไปลงเอยที่แคปซูลบำบัดอีก

Camellya: ในเมื่อ "ธิดาบุปผา" ตัวฉันในอดีต เลือกที่จะปิดผนึกความทรงจำเหล่านั้น ฉันก็สนับสนุนการตัดสินใจของฉันอย่างเต็มที่

Camellya: ส่วนความทรงจำที่เราเคยมีร่วมกัน ถ้าโชคชะตาจะเปิดเผยมัน มันก็จะปรากฏขึ้นมาอีกครั้งในขณะที่เราเดินทางไปด้วยกัน

Camellya: อีกอย่าง... มันสำคัญจริงเหรอ? ไม่เลย!

Camellya: โชคชะตาพาเรากลับมาพบกันอีกครั้งแล้ว

Camellya: ฉันมั่นใจว่าเราจะมีเรื่องราวสุดตื่นเต้นและได้เล่นเกมร่วมกันอีกมากมาย

Camellya: การจมอยู่กับอดีตไม่มีประโยชน์ ฉันอยากใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันมากกว่า

Camellya: ...พูดถึงเรื่องนี้ ฉันมีคำถามอยากถามคุณ

Camellya: จริงเหรอ? ดีใจที่ได้รู้นะ ฉันก็มีความสุขเหมือนกัน ทุกช่วงเวลาที่เต้นรำประลองกับคุณทำให้ฉันมีความสุขที่สุดเลย!

Camellya: แล้ว... ถ้าวันหนึ่งคุณเหนื่อยกับการกอบกู้โลกแล้ว ฉันจะพาคุณไปที่ที่ไม่มีใครหาเราเจอ!

Camellya: อืม ฉันก็เหมือนกัน แต่คุณจะไม่เป็นไร เพราะว่าตอนนี้คุณมีฉันแล้ว เราจะค่อยๆ เรียนรู้ชีวิตนี้ด้วยกันไปนะ!

Camellya: ที่นี่คือ... จุดที่ฉันเหยียบเกาะแห่งนี้ครั้งแรก ที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้น ใต้ฝ่าเท้าของเราคือกาแล็กซี่ใต้ดินเป็นที่ตั้งของระบบเธทิส

Camellya: เธทิสบันทึกข้อมูลโซลาริสทั้งหมด และรวบรวมความเป็นไปได้นับไม่ถ้วนทั้งความที่เกิดขึ้น ความตั้งอยู่และความดับสูญไป

Camellya: แต่ไม่ว่าความเป็นไปได้แบบไหน เราก็มักจะได้พบกันเสมอ

Camellya: เส้นทางทั้งหมดของดวงดาวต่างมาบรรจบที่ปลายทางเดียว ดังนั้น...

Camellya: จักรวาลที่เราไม่ได้พบกันคงดับสูญไปหมดแล้ว! เหลือเพียงจักรวาลนี้ที่อยู่รอด!

Camellya: ถ้าจักรวาลเป็นดอกไม้ งั้น...

Camellya: ...นี่คงเป็นโลกที่สมบูรณ์แบบสำหรับคนปลูกดอกไม้อย่างฉัน

Camellya: อา... ลมที่นี่... รู้สึกเย็นสบายจังเลย

Camellya: เสียงคลื่นซัดกระทบฝั่ง... แสงระยิบระยับบนผิวน้ำ...

Camellya: ฮิๆ คุณว่ามั้ย? บางทีเราอาจจะเคยนั่งแบบนี้ด้วยกันก็ได้...

Camellya: ปล่อยให้สายลมพัดผ่าน มองท้องฟ้ายามค่ำคืนค่อยๆ แผ่ออกตรงหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า...