ขนปุยตัวเล็ก ผจญภัยยิ่งใหญ่

ขณะที่อยู่ในจินโจว คุณได้พบกับ Encore ที่กำลังพักผ่อนวันหยุด เธอได้ส่งคำเชิญพิเศษให้คุณ—
การผจญภัยกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว! ในฐานะเพื่อนสนิทของ Encore คุณจะร่วมผจญภัยบนเส้นทางสุดตื่นเต้นนี้กับนักรบขนปุยหรือไม่?

ฟังเรื่องเล่าของ Encore

Doudou: แล้วเป็นยังไงต่อเหรอ Encore?

Mingming: ใช่ๆ เราอยากฟังเรื่องราวที่เหลือต่อ!

Encore: แหม ใจเย็นๆ สิทั้งสองคน นักรบขนปุยจะออกมาหลังจากที่ทุกคนนั่งประจำที่เรียบร้อยนะ

Encore: อีกอย่าง Encore กำลังรอเพื่อนอีกคนอยู่ อ้อ เขามาโน่นแล้ว!

Encore: พี่ ผู้พเนจร!

Encore: ดีจัง Encore ก็ได้เจอพี่อีก!

Encore: Encore กำลังสงสัยอยู่เลยว่าพี่จะมามั้ย ถึงกับให้ Cosmo กับ Cloudy ออกไปตามหาพี่

ผู้พเนจร:

Encore: Encore อยากให้พี่มาร่วมเล่นกับเรา และฟังเรื่องราวของเรา!

Encore: ครั้งล่าสุดที่ Encore มาที่จินโจวทุกคนงานยุ่งมาก เราก็เลยไม่มีโอกาสได้เล่นด้วยกัน

Encore: แต่ Encore จะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นอีกแล้ว เพราะครั้งนี้ Encore มาที่นี่เพื่อพักผ่อน!

ผู้พเนจร:

Encore: แน่นอนสิ! ทุกคนที่แบล็กชอร์ดีจริงๆ นะ แม้แต่คนที่งานยุ่งอย่างลุง Aalto ก็ยังมีวันหยุดเลย

Encore: อะไรเหยอ? การบ้านอะไร Encore ไม่เห็นรู้เรื่องเลย~

Encore: ช่างเถอะ ในเมื่อเรามีเวลาว่างทั้งที ฉันก็เลยบอก Aalto ว่าอยากมาหาเพื่อนที่จินโจว

Encore: แต่เขาน่ะเอาแต่เอนนอนอยู่บนเก้าอี้ แล้วก็โม้ว่าเขามีเรื่องของผู้ใหญ่ให้ต้องคิดเยอะพอแล้ว และไม่ว่างเล่นด้วย

Encore: พวกผู้ใหญ่ช่างน่าสงสารนัก มัวแต่ทำงานยุ่งตลอดเวลา ไม่ว่างแม้แต่จะฟังเรื่องราว

Encore: ก็เสียดายแทน Aalto เนอะ ฉันก็ทำได้แค่มาที่นี่ด้วยตัวเอง พร้อมกับเรื่องเล่าที่เตรียมไว้ และกระเป๋าเงินของ Aalto

Encore: จริงสิ เดี๋ยวฉันจะแนะนำพี่ให้ทุกคนรู้จักนะ แต่ฉันคิดว่าเกือบทุกคนน่าจะเคยได้ยินเรื่องของพี่มาบ้างแล้ว

Encore: มาทางนี้เร็วทุกคน Encore ภูมิใจเสนอพี่ ผู้พเนจร! ผู้กอบกู้แห่งจินโจว ฮีโร่เหนือฮีโร่!

ผู้พเนจร:

Doudou: โห จริงเหรอ?! คุณคือพี่ฮีโร่ที่ Encore เคยพูดถึงเหรอ เธอบอกว่าคุณจัดการกับทาเซ็ตดิสคอร์ดตัวยักษ์แบบนี้ แบบนี้ แล้วก็แบบนี้เลย! เท่สุดๆ!

Encore: แหม หยุดถ่อมตัวขนาดนั้นได้แล้วน่า!

Doudou: ช่ายแล้ว! Encore บอกเราว่าพี่จัดการกับทาเซ็ตดิสคอร์ดตัวยักษ์แบบนี้ แบบนี้ แล้วก็แบบนี้เลย! เท่สุดๆ!

Doudou: วันนี้พี่ก็มาฟังเรื่องราวเหรอ?

ผู้พเนจร:

Mingming: ใช่แล้ว! เรื่องที่ Encore เล่าน่ะสนุกมากเลย ครั้งที่แล้วเราได้ฟังเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหมาป่าตัวร้ายใหญ่ๆ ที่สามารถเปลี่ยนเป็นหมอกได้

ผู้พเนจร: (ฟังดูเหมือน Aalto เลยแฮะ...)

Doudou: แล้วก็ยังมี... อีกเรื่อง ที่เกี่ยวกับเจ้าลูกเหมียวตาสีทอง กับสหายนกตัวน้อยขนสีเทาด้วย

ผู้พเนจร: (นี่ก็เรื่องของฉันกับ Yangyang ชัดๆ...)

Encore: ฮิฮิ! ยังมีอีกเพียบเลยล่ะ! ครั้งนี้ Encore มีเรื่องใหม่จะเล่าให้ทุกคนฟัง!

Encore: เป็นเรื่องการผจญภัยของนักรบขนปุย พี่จะต้องชอบแน่ๆ

ผู้พเนจร:

Encore: ใช่แล้ว! การผจญภัยน่ะเจ๋งที่สุดเลย!

Encore: รอฟังเรื่องจริงๆ ก่อนสิ ฉันยังไม่อยากสปอยอะไรตอนนี้!

Encore: สรุปว่า อยากฟังเรื่องราวของ Encore มั้ย?

Encore: ถ้าพี่สนุกกับเรื่องราว พี่อาจจะอยากเข้าไปอยู่ในนั้นจริงๆ ก็ได้ คิดว่ายังไงกันบ้าง นักรบขนปุย?

Cosmos & Cloudy: แบ๊ะ~!

ผู้พเนจร: (เข้าไปอยู่ในเรื่องราว... Encore แค่อุปมาหรือไงกันนะ? ลองดูหน่อยคงไม่เป็นไรล่ะมั้ง)

ผู้พเนจร:

Encore: เยี่ยม! งั้นพี่นั่งเลย Encore เก็บที่นั่งไว้ให้พี่ด้วยนะ!

Encore: เอาล่ะ เงียบหน่อยทุกคน จะเริ่มเล่าเรื่องแล้วนะ!

Encore: อ้า น่าเสียดายจัง แต่พี่คงมีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องไปจัดการสินะ...

Encore: แต่ถ้าเกิดอยากจะฟังเรื่องราวขึ้นมาเมื่อไหร่ ก็มาหา Encore นะ Encore จะเก็บที่นั่งไว้ให้พี่เสมอ!

นั่งรอให้เรื่องเล่าเริ่มต้นขึ้น

Encore: เอาล่ะ เงียบหน่อยทุกคน จะเริ่มเล่าเรื่องแล้วนะ!

เด็กที่เคร่งเครียด: ใช่เรื่องนกสีเทาหรือเปล่านะ? ครั้งที่แล้วยังไม่จบเลย

Encore: ไม่ใช่ เรื่องราวในวันนี้จะเกี่ยวกับนักรบขนปุย และการที่เธอต้องการทำความปรารถนาของตัวเองให้สัมฤทธิผล

Encore: เรื่องราวนี้เริ่มต้นขึ้นในดินแดนแห่งจินตนาการอันไร้ขอบเขตที่มีชื่อว่าอาณาจักรขนปุย...

Encore: ตำนานกล่าวไว้ว่า ในส่วนลึกของปราสาทจะมีประตูเวทมนตร์ซ่อนอยู่ ใครก็ตามที่ผ่านประตูบานนั้นไปจะทำให้ความปรารถนาเป็นจริงได้!

Encore: ในการไปให้ถึงประตูที่ว่านี้ จะต้องฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ มากมาย

Encore: แต่ก็ยังมีนักผจญภัยจำนวนนับไม่ถ้วนมุ่งมั่นออกเดินทางตามหา เพราะแต่ละคนล้วนมีความปรารถนาที่อยากให้กลายเป็นจริง

Encore: ก่อนจะออกเดินทางไปปฏิบัติภารกิจนี้ นางฟ้า Cloudy จะถามพวกเขาว่า:

Cloudy (Encore): หากคุณเดินผ่านประตูลี้ลับนี้ไป คุณจะได้รับเงินตราและเกียรติยศมากมายจนนับไม่ถ้วน พร้อมทั้งขุมสมบัติแห่งความทรงจำที่คุณจะไม่มีวันลืม

Cloudy (Encore): งั้น... ช่วยตอบฉันทีว่า... สิ่งใดที่ทำให้คุณเลือกออกเดินทางสู่การผจญภัยที่แสนอันตรายในครั้งนี้?

เด็กที่เคร่งเครียด: ถ้าเป็นฉันนะ... ฉันจะเลือกเงินตรา จะได้ซื้อสตาร์เฟลกส์กินจนอิ่มพุงกางเลย!

เด็กช่างสงสัย: ฮึ! ถ้าเป็นฉันจะเลือกเกียรติยศแน่นอน ฉันจะได้มีชื่อเสียง ทุกคนที่พบเห็นจะได้ตะโกนชื่อฉันในทุกที่ที่ฉันไปไงล่ะ!

Cloudy (Encore): แล้วคุณล่ะ นักผจญภัยผู้กล้าหาญ? คุณต้องการความร่ำรวยหรือชื่อเสียง? แบ๊ะ~

ผู้พเนจร:

Cloudy (Encore): เช่นนั้น คุณจงเดินทางไปพร้อมกับขบวนพ่อค้า ข้ามทะเลหลวงมุ่งสู่รินาซิตา

Cloudy (Encore): ว่ากันว่าในดินแดนแห่งนั้นมีสมบัติอยู่มากมาย คุณจะได้รับความมั่งคั่งมากมายเหนือจินตนาการ!

Cloudy (Encore): ดูเหมือนว่าคุณจะค่อนข้างมีชื่อเสียงอยู่แล้วนะ! แบ๊ะ~ จงเดินทางข้ามผ่านดินแดนมากมายนับไม่ถ้วนไปตามขอบฟ้าอันไร้ขอบเขต เท่านี้ทุกคนก็จะรู้จักชื่อคุณ!

Encore: โอ้โห นี่สินะคำตอบที่ผู้ใหญ่มักจะเลือกกัน!

Encore: นักรบขนปุยคงจะพูดแบบนั้นล่ะ! บางทีพวกพี่สองคนน่าจะลองรวมทีมแล้วออกผจญภัยไปด้วยกันนะ!

Encore: เห็นมั้ย? ความปรารถนาของแต่ละคนน่ะไม่เหมือนกัน นั่นทำให้การเดินทางของแต่ละคนล้วนแตกต่างกันไป!

Encore: และในบรรดาคนเหล่านั้น ก็มีนักผจญภัยตัวน้อยคนหนึ่งนามว่า "นักรบขนปุย" เมื่อถูกถามถึงความปรารถนา เธอตอบไปว่า:

Cosmos (Encore): ฉันไม่ต้องการเงินตราหรือเกียรติยศ

Encore: นางฟ้า Cloudy รู้สึกประหลาดใจในคำตอบนี้อย่างมาก จึงถามต่อว่า:

Cloudy (Encore): หากเธอไม่ต้องการทั้งเงินตราหรือเกียรติยศ แล้วทำไมเธอถึงเลือกออกเดินทางตามหาประตูแห่งความปรารถนาล่ะ? แบ๊ะ~

Cosmos (Encore): ฉันมีเพียงความปรารถนาเดียว นั่นคือการได้พบกับครอบครัวของฉันอีกครั้ง

Encore: นางฟ้า Cloudy พยักหน้าอย่างพึงพอใจ และให้คำแนะนำกับนักรบตัวน้อย

Cloudy (Encore): ถ้าอย่างนั้น... ก็จงเชื่อมั่นในเรื่องราวของฉัน หลับตาลง นักรบตัวน้อยและเหล่าเพื่อนร่วมทางของเธอ

Cloudy (Encore): เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอีกครั้งการผจญภัยครั้งใหม่จะปรากฏขึ้นต่อหน้าเธอ

Cloudy (Encore): หลังจากที่เราผจญภัยในเรื่องราวนี้ด้วยกันจนถึงตอนจบ ความปรารถนาของเธอจะสัมฤทธิผล!

Encore: เอาล่ะ เพื่อนร่วมทางของนักรบขนปุยจะตอบรับคำเชิญครั้งนี้หรือไม่?

ผู้พเนจร:

เข้าไปในโลกแปลกประหลาด

ผู้พเนจร: ที่นี่คือ...

Encore: นี่ นี่! ทางนี้!

ผู้พเนจร: (นั่น Encore เหรอ? ลองไปดูหน่อยแล้วกัน)

คุยกับ Encore

Encore: พี่เพิ่งเคยมาที่นี่สินะ! กำลังตามหาประตูแห่งความปรารถนาเหมือนกันใช่ไหม?

ผู้พเนจร: (ประตูแห่งความปรารถนาเหรอ? ดูเหมือนว่าฉันกำลังอยู่ในเรื่องราวของ Encore สินะ...)

ผู้พเนจร:

Encore: ดีจังเลย! มาร่วมทีมกัน ฉันก็มีความปรารถนาที่อยากให้สัมฤทธิผลเหมือนกัน!

Encore: งั้นก็แปลว่าเรากำลังมุ่งหน้าไปทางเดียวกัน! เมื่อเราไปถึงจุดจบของการเดินทางครั้งนี้และได้เรียนรู้เกี่ยวกับประตูแห่งความปรารถนา เราก็จะได้กลับสู่โลกแห่งความจริงทันทีเลย!

Encore: ในเมื่อพี่เพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก ทุกอย่างคงจะดูแปลกตาไปหมดเลยสินะ?

Encore: ที่นี่คืออาณาจักรขนปุย ดินแดนที่เต็มไปด้วยเหล่าขนปุยจำนวนมาก ดูสิ ขนาดก้อนเมฆยังดูเหมือนพวกเขาเลย!

Encore: พี่โชคดีแล้วล่ะ เพราะฉันรู้จักทุกซอกทุกมุมของที่นี่ และนำทางให้พี่ได้!

ผู้พเนจร:

Encore: ไชโย! ไปกันเลย!

Encore: อื้ม... แต่ว่าเราก็มุ่งหน้าไปทางเดียวกันพอดี พี่ก็สำรวจในส่วนของพี่ เดี๋ยวฉันจะสำรวจในส่วนของฉันนะ

Encore: นางฟ้า Cloudy บอกฉันว่า ตราบใดที่เราเดินไปตามทางนี้สุดท้ายเราก็จะไปถึงที่หมาย!

Encore: พอเราไปถึงที่นั่นแล้ว ฉันจะถามเธอว่าสมบัติทั้งหลายถูกซ่อนไว้ตรงไหน...

ออกผจญภัยไปกับ Encore

เปิดกล่องของขวัญ

Cloudy: อย่าทำร้ายฉัน แบ๊ะ~... ฉันเป็นแค่กล่องธรรมดาๆ แบ๊ะ~...

ออกผจญภัยไปกับ Encore

Encore: "เตรียมตัวให้ดี" นี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวขนปุยต่างๆ มากมาย

Encore: เมื่อเรื่องราวยาวขึ้นเรื่อยๆ เส้นทางที่รออยู่ก็เช่นกัน เราอาจต้องเผชิญแม้แต่แต่สะพานขาดวิ่นและอื่นๆ อีกมากมาย

Encore: เนื่องจากครั้งนี้เราจะเล่าเฉพาะจุดเริ่มต้นของเรื่องราว ดังนั้นไม่นานเราน่าจะไปถึงตอนจบได้

เปิดกล่องของขวัญ

"Cosmos": แท่นแท๊น เซอร์ไพรส์ใช่มั้ยล่ะ! แบ๊ะ~

ออกผจญภัยไปกับ Encore

เอาชนะมอนสเตอร์ด้วยวิธีของคุณ

Encore: ดูมอนสเตอร์พวกนี้สิ ไปจัดการกันเลย!

Cloudy: โอ้ววว... ในที่สุดพวกพี่ก็มา มอนสเตอร์พวกนั้นช่างน่ากลัวจริงๆ แบ๊ะ~...

Encore: (นี่คือนางฟ้า Cloudy เธอค่อนข้างขี้กลัวน่ะ แต่จริงๆ แล้วนิสัยดี และจะคอยบอกทางเราด้วย)

ผู้พเนจร: (นี่เธอเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมหมดเลยนะเนี่ย...)

Cloudy: เธอกำลังตามหาประตูแห่งความปรารถนาอยู่ใช่มั้ย? แบ๊ะ~ สิ่งเดียวที่เธอต้องทำ คือไปตามเส้นทางนี้ และรวบรวมสมบัติทั้งสามชิ้น แบ๊ะ~...

ผู้พเนจร:

Cloudy: ใช่! สมบัติชิ้นแรกคือดาบแห่งความกล้าหาญ เพื่อให้ได้มาคุณจะต้องเผชิญหน้าทุกความท้าทายตรงๆ เลย ระวังตัวด้วยนะ...

Cloudy: ชิ้นถัดมา โล่แห่งศรัทธา ชิ้นนี้อาจจะยุ่งยากหน่อย แต่ตราบใดที่คุณเชื่อมั่นในตัวเองคุณก็จะพบมันในท้ายที่สุด หลังจากตามหาจนทั่วทุกซอกทุกมุม

Cloudy: และสุดท้าย Valentina เกิดจากการร้อยรวมกันของดอกไม้หลากชนิด มงกุฎดอกไม้ที่สามารถสื่อถึงความในใจของคนได้ ไม่มีวันเหี่ยวเฉา และเบ่งบานตลอดไป

Cloudy: หลังจากที่คุณรวบรวมสมบัติครบทั้งสามชิ้นแล้ว ประตูแห่งความปรารถนาก็จะเปิดขึ้นต่อหน้าคุณ

Encore: จากนี้ไป ในเมื่อได้เบาะแสเกี่ยวกับสมบัติแล้ว ก็ถือว่าการผจญภัยของนักรบขนปุยได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการล่ะ

Encore: ที่เราต้องทำก็แค่เดินเข้าประตูบานนี้ไป เพื่อกลับสู่โลกแห่งความจริง!

Encore: ขอบคุณนะ นางฟ้า Cloudy

Cloudy: ยินดีเสมอ ที่รัก! ถ้าเธอสงสัยอะไรอีกก็มาหาคำตอบได้ตลอดนะ ส่วนตอนนี้ก็ แบ๊ะ~แบ๊ะ~ ก่อนนะ!

เข้าไปในประตูเพื่อกลับสู่โลกแห่งความจริง

เข้าไปในโลกแฟนตาซีของ Encore

Encore: พี่ ผู้พเนจร ยินดีต้อนรับกลับจากอาณาจักรขนปุย!

ผู้พเนจร:

Encore: ช่ายแล้ว! มันคือจุดกำเนิดทั้งหมดของเรื่องราวขนปุย บ้านของ Cosmos กับ Cloudy!

Encore: ด้วยความช่วยเหลือจาก Cosmos กับ Cloudy... Encore เลยพาเพื่อนๆ เข้าไปเที่ยวได้!

Encore: แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนหรอก อาณาจักรขนปุยจะไม่ต้อนรับคนที่คิดว่าเรื่องราวน่ะเป็นแค่เรื่องโกหก

Encore: แต่พี่ก็ไม่เหมือนคนอื่น พี่คือหนึ่งในเพื่อนที่ดีที่สุดของ Encore และก็ตั้งใจฟังเรื่องราวของ Encore เลยอยากจะเซอร์ไพรส์พี่!

ผู้พเนจร:

Encore: ใช่ม๊า~ พวกเราเข้าขากันสุดๆ ไปเลย!

Encore: จริงเหรอ? แต่ตอนที่นักรบขนปุยจัดการเหล่ามอนสเตอร์ได้อยู่หมัดน่ะ มันเท่สุดๆ ไปเลย ว่ามั้ย?

Encore: Encore ชอบเรื่องราวนี้มากจริงๆ เพราะในเรื่องนี้นักรบขนปุยกับเพื่อนร่วมทางของเธอต้องฟันฝ่าอุปสรรคทุกรูปแบบ เหมือนพวกเราเลย

Encore: คุณแม่เคยบอกว่า ตราบใดที่เราเชื่อมั่นเรื่องราวจะกลายเป็นพลังให้กับเรา ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเรื่องราวเหล่านั้นมันก็ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นหัวใจ

Encore: และ Encore ก็อยากแบ่งปันความรู้สึกที่แสนอบอุ่นนี้กับพี่ อยากให้พี่ได้มีความสุขด้วยเช่นกัน!

Encore: เพราะ Encore ชอบเล่นและผจญภัยกับพี่! ครั้งก่อนก็ไม่มีใครว่างเลยสักคน...

Encore: แต่ครั้งนี้เป็นวันหยุดของ Encore! พี่ ผู้พเนจร อยากรู้มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อ?

Encore: ถ้าอยากรู้ พี่ควรมาเข้าทีมผจญภัยของ Encore นะ เราจะได้ออกไปค้นหาตอนจบด้วยกันไง!

ผู้พเนจร:

Encore: อื้ม!... ก็ได้ แล้ว Encore เป็นรองกัปตันนะ!

Encore: โอ้ ไม่ใช่การเล่นบทบาทสมมุตินะ มันคือเกมผจญภัย! ฉันเล่นเกมนี้มาตั้งแต่ตอนที่ยังเป็นเด็กๆ สนุกมาก! คราวนี้ฉันจะให้พี่เป็นกัปตันทีม เดี๋ยว Encore จะเป็นรองกัปตันเอง!

Encore: สำหรับภารกิจแรกของทีมเรา ไปถามความคิดเห็นของทุกคนเกี่ยวกับเรื่องราวกันเถอะ!

Encore: เราควรแบ่งปันความสุขของเรื่องราวให้กับทุกคน ไม่ใช่เฉพาะเรื่องราวของฉันนะ

Encore: ถ้าเราได้รู้ว่าคนฟังคิดยังไง เราก็จะรู้ว่าเรื่องราวต่อไปจะเป็นยังไง!

Encore: เพราะถึงยังไง เสียงปรบมือนี่แหละ คือสิ่งที่คุ้มค่าที่สุดในตอนจบล่ะ!

ผู้พเนจร:

Encore: ตกลง! ถ้างั้นก็...

Encore: นั่น! เด็กผู้หญิงที่อยู่คนเดียวทางโน้น Encore อยากรู้ว่าเธอคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องราว... มาเร็ว ไปถามเธอกัน!

ทำความเข้าใจความคิดของผู้ชม

Encore: นี่! ฉันเห็นเธออยู่ตรงนี้คนเดียวน่ะ เธอชื่ออะไรเหรอ?

เด็กสาวขี้อาย: ฉะ...ฉันชื่อ Ying

Encore: Ying! นี่คือพี่ ผู้พเนจร เขาเป็นกัปตันของทีมขนปุย!

Ying: อะ...โอเค สวัสดี พวกพี่มานี่เพื่อถามว่าฉันคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องเล่าใช่ไหม? อันที่จริง ฉันมีเรื่องอยากจะถามอยู่...

Encore: ถามมาเลย Encore พร้อมตอบทุกอย่าง

Ying: ตะ...ตกลง... จริงมั้ย ที่ว่าหลังจากรวบรวมสมบัติครบทั้งสามชิ้น ก็จะสมปราถนา?

Encore: ใช่แล้ว ในเรื่องราวก็ว่าไว้แบบนั้น

Ying: ฉะ...ฉันอยากให้พวกพี่ช่วยดูนี่หน่อย

ผู้พเนจร:

Encore: ขอฉันดูหน่อย! แผนที่บนแผ่นไม้...

Encore: ตรงนั้นดูเหมือนประภาคาร ส่วนตรงนี้มีก้อนหินขนาดใหญ่

Encore: แต่ Encore ก็บอกไม่ถูกว่าคือตรงไหนเหมือนกัน

ผู้พเนจร:

Encore: โอ้โห เห็นแค่นี้ก็รู้เลยเหรอ? พี่ไปมาทั่วทุกมุมในจินโจวแล้วสินะ

Encore: ดูนี่สิ มีวงกลมอยู่บนแผนที่บริเวณนี้ และมีสัญลักษณ์รูปดาบกำกับไว้... เดี๋ยวนะ!

Encore: หรือว่านี่จะเป็นแผนที่สมบัติ?! สัญลักษณ์นั่นต้องเป็นดาบแห่งความกล้าหาญแน่ๆ เลย!

Encore: Encore จำได้ว่าในเรื่องราว มีตอนหนึ่งที่นักรบขนปุยเธอได้รับแผนที่สมบัติมา...

Encore: แผนที่นี้ เธอได้มาจากไหนเหรอ?

Ying: จากแม่ของฉันน่ะ... แผนที่นี้คือคำสัญญาระหว่างเรา

Ying: มีครั้งหนึ่งที่แม่พาฉันไปดูการแสดง

Ying: ฉันจำได้ว่าในการแสดงครั้งนั้น เหล่านักผจญภัยต่างต้องการขอพร ด้วยความช่วยเหลือของนางฟ้าขนปุย พวกเขาจึงออกเดินทางตามหาสมบัติในตำนาน แบบเดียวกับในเรื่องราวของเธอเลย!

Ying: พอดูจบ ฉันก็ถามแม่อยู่ตลอดเวลา ว่าสมบัติที่จะช่วยให้ขอพรได้นั้นมีอยู่จริงมั้ย และเราจะออกไปตามหาพวกมันด้วยกันได้มั้ย

Ying: แต่แม่ของฉันซึ่งเป็นมิดไนท์เรนเจอร์น่ะงานยุ่งมาก ก็เลยไม่มีเวลาไปตามหากับฉัน

Ying: ต่อมาวันหนึ่ง แม่ก็ให้แผนที่สมบัติอันนี้กับฉัน แม่บอกว่าแม่ได้มาจากนางฟ้า Cloudy และมันจะนำทางไปหาหนึ่งในสมบัติที่ถูกซ่อนไว้

Ying: แม่บอกว่า ครั้งหน้าที่แม่กลับจากการทำงาน แม่จะพาฉันไปตามหาสมบัติด้วยกัน เมื่อนั้นไม่ว่าจะต้องเจอกับอะไรก็ไม่ต้องกลัว

Ying: แม่อยากให้ฉันตัดสินใจให้ดีว่าอยากขอพรอะไรมากที่สุด หลังจากที่เราพบสมบัติทั้งหมดแล้ว

Ying: ฉะ...ฉันน่ะเตรียมคำขอพรไว้มากมาย ฉันอยากมีสตาร์เฟลกส์เยอะๆ จนกินไม่ไหว อยากได้ของเล่นใหม่อีกเพียบ...

Ying: ตะ...แต่ตอนนี้ ฉันเหลือพรที่อยากได้แค่ข้อเดียว...

Ying: ฉันอยากเจอแม่ของฉันอีกครั้ง มีอะไรอีกมากมายที่ฉันอยากบอกกับแม่

Encore: ...

Ying: พวกผู้ใหญ่ต่างบอกว่าแม่ไปทำภารกิจในที่ที่ไกลมากๆ แต่ฉันคิดว่าพวกเขากำลังปกปิดความจริงบางอย่าง

Ying: ฉันรู้ดีว่าแม่คงไม่กลับมาอีกแล้ว แต่... ฉันก็แค่อยากเจอแม่อีกสักครั้ง ฉันก็เลยนึกถึงแผนที่สมบัติของเธอขึ้นมา

Ying: ฉันเล่าเรื่องแผนที่ให้พ่อฟัง แต่พ่อก็แค่กอดฉันโดยไม่พูดอะไร

Ying: ตอนที่ฉันได้ฟังเรื่องราวของเธอ ฉันก็เริ่มคิด... ถ้าเกิดมันเป็นเรื่องจริงล่ะ ถ้าอย่างนั้น ถ้าเป็นแบบนั้น...

Encore: งั้นเธอก็มาเข้าทีมเราสิ!

Encore: Encore รู้นะ ว่าพวกผู้ใหญ่มักจะพูดคำปลอบใจมากมาย คำพูดพวกนี้ก็ไม่ได้แย่หรอกนะ แต่ฟังแล้วมันรู้สึกคันๆ ตลอดเลย

Encore: Encore เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มามากพอ ดังนั้นจึงบอกได้ว่าอะไรจริงอะไรไม่จริง

Encore: อย่างแผนที่สมบัติอันนี้ ของแท้ 100% มั่นใจได้เลย!

Ying: ธะ...เธอคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?

Encore: ช่าย! เชื่อฉันสิ!

Encore: ในเมื่อแม่ของเธอทิ้งแผนที่สมบัติอันนี้เอาไว้ให้ เราก็ยิ่งสมควรที่จะออกตามหามัน!

Encore: อีกอย่างฉันพี่ ผู้พเนจร ก็กำลังตามหาตอนจบของเรื่องราวนี้อยู่...

Encore: ตอนนี้เบาะแสของตอนจบมาอยู่ในมือเราแล้ว ว่ายังไงล่ะ กัปตัน? มาเริ่มต้นออกเดินทางกันเถอะ!

ผู้พเนจร:

Encore: งั้น ทีมขนปุยพร้อมออกเดินทาง เป้าหมายคือสมบัติทั้งสาม!

Encore: แต่ฉันไม่คุ้นเส้นทางในจินโจวเท่าไหร่... เธอเคยไปที่นั่นมาก่อนมั้ย Ying?

Ying: เคย บางครั้งแม่ก็พาฉันไปเที่ยวที่นั่น แต่แม่เคยเตือนว่าห้ามฉันไปที่นั่นตามลำพัง เพราะอาจมีทาเซ็ตดิสคอร์ดโผล่ออกมาได้

ผู้พเนจร: เพราะแบบนั้นเธอถึงพูดว่าอยากไปกับเธอไง

Encore: งั้นตกลงตามนี้ ไปกันเถอะ ออกเดินทางกันเลย!

ไปที่ตำแหน่งที่ทำเครื่องหมายไว้ในแผนที่สมบัติ

ผู้พเนจร: ตามที่บอกไว้บนแผนที่สมบัติ ดาบควรจะอยู่ที่ไหนสักแห่งในบริเวณนี้นะ

Encore: ที่นี่ทำไมถึงมี Tick Tack เยอะจัง? กำลังจัดปาร์ตี้กันอยู่รึไงนะ?

คิกคิก: Tick Tack... Tick Tack!

Ying: น... น่ากลัว...

ผู้พเนจร:

Encore: อื้ม!... ไม่ต้องกลัวนะ Ying! มีฉันกับพี่ ผู้พเนจร อยู่ด้วย!

Encore: เธออาจจะไม่รู้! แต่ครั้งหนึ่งนักรบขนปุยเคยเจอกับมอนสเตอร์แมวยักษ์ที่แกร่งกว่าเธอร้อยเท่า และเธอก็กลัวจนขาสั่นไปหมด!

Ying: ธะ...เธอคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?

Encore: จริงสิ! แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังยืนหยัดไม่หนีไปไหน

Encore: เพราะเธอมีเพื่อนๆ ทุกคนอยู่ข้างหลังเธอ เธอจึงจำเป็นต้องสู้

Encore: เหมือนกับสถานการณ์ของเราตอนนี้เลย จะยอมให้ทาเซ็ตดิสคอร์ดตัวเล็กๆ แค่ไม่กี่ตัวมาทำอะไรเธอได้ยังไงกัน

ผู้พเนจร: รีบจัดการให้เสร็จๆ กันเถอะ Encore

Ying: พวกพี่สองคนเก่งจังเลย...

Encore: แน่นอนอยู่แล้ว พวกเราเจอมาเจ๋งกว่านี้อีก!

Encore: พวกเราน่ะ ยังมีทีเด็ดอีกเพียบ! จริงมั้ยพี่ ผู้พเนจร~

ผู้พเนจร:

Encore: ไม่ว่าจะเจออะไรพวกเราก็ไม่หวั่น!

Encore: จริงเหรอ? ดูไม่ออกเลย ขอ Encore ตรวจดูหน่อยนะ...

Encore: โอ้ย! พอได้แล้วน่า! ก็ยังมีแรงนี่นา!

Encore: มาช่วยกันดูหน่อยเร็วว่าดาบนั่นอยู่แถวนี้มั้ย ตรงนั้นมีกลไกอะไรหรือเปล่า? เราต้องเอาอะไรใส่เข้าไปมันถึงจะทำงานหรือเปล่า?

Encore: มันสูงเกินไป ฉันกับ Ying เอื้อมไม่ถึง

ผู้พเนจร: มา... ฉันเอง... ดูเหมือนว่าเราจะต้องเอาแผนที่สมบัติไปใส่เข้าไปนะ

โต้ตอบกับแผนที่สมบัติเพื่อเปิดใช้งานกลไก

Encore: โว้ว... ยังมีกลไกอยู่อีกหนึ่งอย่าง!

ผู้พเนจร: ไม่ได้อยู่ในเรื่องราวขนปุยก่อนหน้านี้เหรอ?

Encore: นี่มันการผจญภัยนะ การหักมุมกับช่วงเวลาต่างๆ มันเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาแหละ

ขึ้นไปที่ด้านบนแท่นและเปิดกล่องของขวัญ

Ying: ระ...เราอยู่สูงมากเลย... นี่มันสูงกว่าเกมปีนป่ายที่ฉันเคยเล่นกับแม่เสียอีก...

Encore: อย่ามองข้างล่าง แล้วมันจะไม่น่ากลัวนัก ไม่ยากหรอก นี่ ดูฉันนะ!

เปิดกล่องของขวัญ

Ying: ว่าแต่... นี่คือดาบในเรื่องราวที่สามารถตัดทุกอย่างขาดได้ใช่มั้ย?

Encore: มันคือดาบแห่งความกล้าหาญที่สามารถผ่าภูเขาได้!

ผู้พเนจร:

Ying: อืมม... จริงๆ แล้วดาบนี่ทำมาจากไม้ และก็มีชิ้นส่วนเล็กๆ ที่หายไปด้วย

Ying: ใช่ ดูเหมือนมันจะทำจากไม้ ฉันไม่คิดว่ามันจะตัดอะไรขาดได้นะ...

Ying: ดูสิ มีจดหมายอยู่ด้วย

Encore: ไหนๆ รีบดูเลย เขียนอะไรไว้บ้าง?

Ying: อืมม...

Ying: ถึงนักรบตัวน้อยที่รักของฉัน เธอเจอสมบัติชิ้นแรกแล้ว!

Ying: ตอนนี้เธอคงกำลังคิดว่า 'ดาบอะไรทำไมดูธรรมดาจัง'

Ying: ดาบที่ดูธรรมดาแบบนี้ จะเป็นดาบแห่งความกล้าหาญในตำนานได้ยังไง?

Ying: อย่าเพิ่งผิดหวังนะ ลองนึกย้อนดูสิว่าเธอต้องฟันฝ่าอะไรมาบ้าง

Ying: ความท้าทายทั้งหมดที่เธอต้องเผชิญมาตลอดทาง คลื่นที่อยู่ใต้เท้าซึ่งสูงจนน่าหวั่นใจ และหีบสมบัติด้านบนที่ดูไกลแสนไกล

Ying: แต่เธอก็ยังปีนขึ้นเขาต่อไป ทุกๆ ก้าวตลอดทาง จนกระทั่งเธอมาถึงยอดเขา บัดนี้ความกล้าหาญของเธอได้รับการยอมรับแล้ว

Ying: และดาบไม้ที่ดูแสนจะธรรมดาเล่มนี้...

Encore: คือเครื่องยืนยันความกล้าหาญของเธอ

Ying: จริงด้วย จดหมายก็เขียนไว้แบบนั้น เธอรู้ได้ยังไงเหรอ Encore?

ผู้พเนจร: มีพูดถึงในเรื่องราวขนปุยเรื่องอื่นอยู่เหรอ?

Encore: อื้อ...

Encore: แล้วมีอย่างอื่นอีกมั้ย? ในจดหมายทิ้งคำใบ้เกี่ยวกับสมบัติชิ้นต่อไปไว้มั้ย? เรายังต้องหาอีกสองชิ้นนะ!

Ying: อ่า มะ...มี!

Ying: มันเขียนต่อไว้ว่า "นักรบตัวน้อยเอ๋ย การผจญภัยของเธอยังไม่จบลงแค่นี้"

Ying: ถ้าอยากให้ความปรารถนาสัมฤทธิผล ความกล้าอย่างเดียวนั้นยังไม่พอ

Ying: แต่ไม่ต้องมองไปไหนไกล เพราะโล่ที่เป็นสัญลักษณ์แทนความศรัทธานั้น ฝังอยู่ใต้เท้าของเธอนั่นแหละ

Ying: ในดินแดนที่ปกคลุมด้วยผืนทราย อาจมีสมบัติหลับใหลอยู่ หรืออาจไม่มีสิ่งใดเลยก็ได้

Ying: ดินแดนที่ปกคลุมด้วยผืนทราย...

ผู้พเนจร: ฉันรู้จักอยู่ที่หนึ่ง

Encore: งั้นเราไปดูกันเถอะ! ดูเหมือนจะเป็นการล่าสมบัติในผืนทรายนะ!

ไปที่ชายหาด

Encore: ถึงแล้ว! ในที่สุดเหล่านักผจญภัยผู้กล้าหาญก็มาถึงหาดทราย และพวกเขาก็เริ่มออกตามหาโล่แห่งศรัทธาบนชายหาดที่ปกคลุมด้วยผืนทรายแห่งนี้

Encore: ว่ากันว่ามีเพียงนักผจญภัยที่แน่วแน่ที่สุดเท่านั้นที่จะหามันเจอ เนื่องจากจะต้องผ่านบททดสอบความมุ่งมั่น

ผู้พเนจร:

Encore: เยี่ยม! มันต้องแบบนั้น!

Encore: อย่าเพิ่งยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่มสิ

Encore: Ying ไปทางซ้ายนะ เดี๋ยว Encore จะไปทางขวา ส่วนพี่รับผิดชอบตรงกลาง!

Encore: ถ้าใครเจออะไร เอามาให้ฉันนะ แล้วเราจะได้ช่วยกันดู!

Ying: ตะ...ตกลง

ผู้พเนจร:

ค้นหาโล่แห่งศรัทธาที่ชายหาด

ในขณะที่คุณค้นหาจนทั่วชายหาดแต่ไม่เจออะไรเลย คุณก็อดคิดไม่ได้ว่า โล่แห่งศรัทธาในเรื่องราวนั้นมีอยู่จริงหรือไม่?

ขุดได้รองเท้าบูทเก่าๆ เฮ้! ใครเอาขยะมาทิ้งไว้นะ!

เซอร์ไพรส์! หีบสมบัติที่ถูกลืมทิ้งไว้! ใครจะรู้... อาจจะมีของล้ำค่าอยู่ข้างในก็ได้นะ?

ผู้พเนจร: ใช่แน่เลย นี่ต้องเป็นโล่แห่งศรัทธาแน่เลย

ผู้พเนจร: หืมม? มีจดหมายแนบอยู่ด้วย เอาไปให้ Encore กับ Ying ดูดีกว่า

ส่งสมบัติศักดิ์สิทธิ์ให้ Encore

Encore: พี่ ผู้พเนจร เป็นไง? เจอโล่มั้ย?

ผู้พเนจร:

Encore: สุดยอด! เรื่องหาของคงต้องยกให้พี่ละ! ฉันขอไปตาม Ying ก่อนนะ!

ผู้พเนจร: นี่น่าจะเป็นโล่ที่พูดถึงในเรื่องราว

Ying: ซึ่งก็ทำมาจากไม้เช่นกัน...

Encore: แต่ดูความประณีตในการทำสิ! ถ้าถือดาบแห่งความกล้าหาญมือหนึ่ง กับโล่แห่งศรัทธาอีกมือหนึ่ง คงจะเป็นคอมโบไร้เทียมทานเลยล่ะ!

Encore: คนที่แกะสลักโล่อันนี้ขึ้นมาฝีมือดีมากจริงๆ!

ผู้พเนจร:

Encore: ถึงเวลาอ่านคำใบ้สมบัติชิ้นถัดไปแล้ว มงกุฎดอกไม้แห่งความหวัง

Encore: เร็วเข้า Ying! มันเขียนไว้ว่ายังไงบ้าง?

Ying: อะ...โอเค ดูก่อนนะ มันเขียนว่า...

Ying: ยินดีด้วยอีกครั้งนะ นักรบตัวน้อยของฉัน

Ying: ถึงแม้ว่าเธอจะต้องทุ่มเทความพยายามอย่างสูญเปล่าไปมากมาย แต่เธอก็ยังค้นหาต่อไปโดยไม่ยอมแพ้ ดังนั้น เธอก็คู่ควรที่จะได้รับโล่แห่งศรัทธานี้เป็นรางวัล

Ying: หากเธอรู้สึกหลงทางในอนาคตจากนี้ อย่าลืมใช้เวลาสักครู่นึกย้อนไปถึงความหมายของการเดินทางของเธอดู

Ying: ความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าในใจของเราจะนำทางเราให้ผ่านพ้นความมืดมิด จนไปถึงแสงสว่างแห่งความหวัง

Ying: ตอนนี้ เธอคงอยากรู้แล้วว่ามงกุฎดอกไม้แห่งความหวังนั้นอยู่ที่ไหน

Ying: อย่าลืมเตรียมคำขอพรที่ต้องการไว้ให้ดีนะ และเดินทางไปยังสวนแห่งคำมั่นเถอะ

Encore: สวนเหรอ?

Ying: สวนแห่งคำมั่น...

Ying: อ้อ! ฉันว่า... ฉันอาจจะรู้ว่าอยู่ที่ไหน

Encore: เยี่ยมไปเลย! นั่นแหละจุดหมายถัดไปของเรา! ออกเดินทางได้!

ตามหยิงไปหาพวงดอกไม้

Ying: ที่นี่แหละ

Encore: ที่นี่... ดูช่างว่างเปล่า ไม่มีอะไรอยู่เลย

Ying: ตอนนี้น่ะใช่...

Ying: ตะ...แต่ก่อนเคยมีดอกไอริสอยู่เต็มไปหมด

Ying: ที่นี่คือสวนของแม่ฉัน แม่ชอบดอกไม้มาก และจะปลูกดอกไม้ไว้มากมายเมื่อแม่มีเวลาว่าง

Ying: ก่อนที่แม่จะจากไป แม่ขอให้ฉันช่วยดูแลมัน และบอกว่าจะมาดูดอกไม้กับฉันเมื่อแม่กลับมา

Ying: ฉันรดน้ำทุกวัน หวังว่าจะบานอยู่ได้นานที่สุด

Ying: แต่ดอกไม้พวกนี้บานอยู่เพียงแค่ไม่นาน แล้วก็แห้งเหี่ยวตายไปในที่สุด...

Ying: พ่อบอกว่า "อย่าเสียใจไปเลย ลูกรัก มันเป็นวัฏจักรของชีวิต"

Ying: ฉันเข้าใจเรื่องนั้นนะ แต่มันก็ทำให้ฉันนึกถึงคำสัญญาที่ให้ไว้กับแม่เสมอ

Ying: ฉันคิดถึงแม่เหลือเกิน...

Ying: ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ว่าโล่กับดาบนี่ คือสมบัติที่แม่ทิ้งไว้ให้กับฉัน

Ying: ส่วนที่นี่ แม่คงอยากมาร้อยมงกุฎดอกไม้กับฉันด้วยดอกไม้เหล่านี้...

Encore: Ying...

Ying: ขอบคุณนะ Encore กับพี่ ผู้พเนจร

Ying: อันที่จริง ตอนที่ฉันเห็นพ่อดูเศร้าๆ ในขณะที่ถือแผนที่ไว้ในมือ ฉันก็พอจะรู้แล้วว่าแม่น่ะ...

Ying: อาจจะทิ้งแผนที่สมบัตินี้ไว้เพื่อเล่นเกมกับฉัน

Ying: บางทีก็อาจจะเป็นอย่างที่พวกผู้ใหญ่พูด ประตูแห่งความปรารถนาน่ะไม่มีอยู่จริง

Ying: และฉันอาจจะไม่มีโอกาสได้พบแม่ พูดคุยกับแม่ และบอกกับแม่ว่าฉันโตขึ้นมากแค่ไหนอีกแล้ว...

Ying: แต่แม่คงอยากจะเตรียมเซอร์ไพรส์ไว้ให้ฉัน เพื่อให้ฉันมีความสุข...

Ying: ฉันมีความสุขเพราะในที่สุดเราก็รวบรวมสมบัติที่แม่ทิ้งเอาไว้ได้จนครบ

Ying: แน่นอนว่าฉันจะต้องเก็บดาบและโล่นี้เอาไว้อย่างดี

Ying: ฉันคิดว่าการผจญภัยของเราควรจบลงแต่เพียงเท่านี้แล้วล่ะ ขอบคุณนะ Encore กับพี่ ผู้พเนจร

ผู้พเนจร:

Encore: ...

ผู้พเนจร:

Encore: กัปตันของเรายังไม่ทันประกาศว่าการผจญภัยของเราจบลงแล้วเลยนะ เธอก็คิดจะกลับแล้วเหรอ?

Encore: เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น วันนี้พอแค่นี้ก่อนก็ได้ มีบางเรื่องที่ฉันต้องใช้เวลาทำความเข้าใจเหมือนกัน...

Encore: ฉันจำได้ว่าเธอถามฉันเกี่ยวกับตอนจบของนักรบขนปุยใช่มั้ย?

Encore: ถึงแม้ว่าเราจะตามหาสมบัติจนครบแล้ว แต่การผจญภัยของทีมขนปุยก็ยังดำเนินต่อไป

Encore: ยังมีเรื่องราวอีกมากมายรอให้เธอฟังอยู่นะ... งั้นเอางี้!

Encore: พรุ่งนี้บ่ายมาฟัง Encore เล่าเรื่องหน่อยมั้ย?

Ying: พรุ่งนี้... ให้มาที่นี่เหรอ?

Encore: ใช่! ถ้าอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทีมขนปุย มาที่นี่แล้วฟังเรื่องราวที่เหลือนะ ถ้าไม่มาแล้วเธอจะเสียใจ

Ying: ฉัน... งั้นตกลง แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ!

Encore: อื้ม แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ Ying

ผู้พเนจร:

Encore: พี่ ผู้พเนจร พี่คิดว่าเรื่องนี้ถือว่าจบดีมั้ย?

ผู้พเนจร:

Encore: อือ... ถึงยังไง Ying ก็ได้รับสมบัติที่แม่ของเธอทิ้งเอาไว้ให้

Encore: หากนี่เป็นเรื่องราว ก็น่าจะจบประมาณนี้: "ในท้ายที่สุด" นักรบตัวน้อยก็สามารถรวบรวมสมบัติที่แม่ของเธอทิ้งเอาไว้ได้จนครบ และได้เข้าใจเจตนารมณ์ของแม่ของเธอ

Encore: ใช่! เพราะเอาเข้าจริง Ying ยังไม่ได้รับมงกุฎดอกไม้ และก็ไม่ได้เจอแม่ของเธอด้วย

Encore: ถึงแม้ว่าในตอนจบ นักรบตัวน้อยจะสามารถเก็บรวบรวมสมบัติที่แม่ของเธอทิ้งเอาไว้ได้จนครบ และได้เข้าใจเจตนารมณ์ของแม่เธอแล้ว

Encore: แต่ Encore ก็ยังรู้สึกว่ามีบางอย่างขาดหายไป

Encore: ตอนจบนี้ เธอยังไปไม่ถึงประตูแห่งความปรารถนาเลยด้วยซ้ำ

Encore: เหมือนกับในเรื่องราวของนักรบขนปุย

Encore: แล้วพี่ล่ะคิดยังไง? ความปรารถนาของนักรบขนปุยสัมฤทธิผลหรือยัง?

ผู้พเนจร:

Encore: หากสัมฤทธิผลแล้ว งั้นนักรบขนปุยก็ควรจะได้พบกับครอบครัวของเธอ

Encore: หลังจากผ่านการผจญภัยที่ทั้งวิเศษและน่าสนใจ เธอคงมีอะไรมากมายที่อยากเล่าให้พวกเขาฟัง

Encore: ถึงแม้ว่าความปรารถนาของเธอจะไม่สัมฤทธิผล แต่นักรบขนปุยก็จะยังคงผจญภัยต่อไป

Encore: เธอได้พบเพื่อนใหม่มากมาย และมีเรื่องราวใหม่ๆ อีกเพียบ เธอจะจดจำผู้คนและสิ่งต่างๆ ที่ได้พบเจอในการเดินทางครั้งนี้เอาไว้

Encore: แต่อันที่จริงแล้ว เรื่องราวของนักรบขนปุยนั้น ไม่มีตอนจบที่แท้จริงหรอก

Encore: พี่จำการแสดงที่ Ying เล่าให้เราฟังตอนที่เธอเอาแผนที่สมบัติมาให้เราดูได้มั้ย?

Encore: Ying บอกว่า เธอลืมไปแล้วว่าการแสดงนั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร

Encore: อย่างเดียวที่เธอจำได้คือฮีโร่ออกตามหาสมบัติในตำนาน เพื่อที่จะได้ขอพรให้ความปรารถนาเป็นจริง

Encore: ฉันรู้ทันทีเลยว่าแผนที่สมบัตินั้น ไม่ได้มีไว้ตามหาดาบของนักรบขนปุย

Encore: แต่มันเป็นของขวัญที่แม่ของ Ying ทิ้งไว้ให้กับเธอ

Encore: อยากรู้มั้ยว่า Encore รู้ได้ยังไง?

ผู้พเนจร:

Encore: ใช่แล้ว การแสดงนั้นน่ะ มันเป็นเรื่องราวของนักรบขนปุย และฉันก็จำรายละเอียดได้ทุกฉากทุกตอน

Encore: เพราะว่าการแสดงนั้น...

Encore: เป็นของขวัญจากแม่ของ Encore เอง

Encore: คราวนี้ก็ถึงเวลาที่พี่ฟังเรื่องราวจาก Encore แล้ว

Encore: ในเรื่องราวนี้ ไม่มีการผจญภัยที่แสนเร้าใจ

Encore: ไม่มีมอนสเตอร์ที่แสนน่ากลัว

Encore: ไม่ได้เกิดขึ้นในกาลครั้งหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว

Encore: และก็ไม่ได้เกิดขึ้นที่ไหนสักแห่งที่ไกลแสนไกล

Encore: ทว่า มันเกิดขึ้นในห้องเล็กๆ แห่งหนึ่ง

Encore: ทุกๆ คืน จะมีเด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่ง

Encore: เล่นเกมกับแม่ของเธอ

Encore: สวมบทบาทเป็นนักรบขนปุย

Encore: เธอกับแม่ของเธอจะช่วยกันแต่งเรื่องราวต่างๆ มากมายเกี่ยวกับมุ่งมั่นและความหวัง

Encore: รวมถึงยังเกิดขึ้นภายในโรงละคร

Encore: ทุกๆ วัน เด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นจะนั่งอยู่ด้านล่างเวที

Encore: ม่านถูกยกขึ้น ดนตรีเริ่มบรรเลง

Encore: เฝ้ามองแม่ของเธอจัดเตรียมทุกอย่าง

Encore: เพื่อทำให้อาณาจักรขนปุยจากในเรื่องราวนั้น ปรากฏขึ้นในชีวิตจริง

Encore: ทีละเล็กทีละน้อย อาณาจักรขนปุยค่อยๆ กลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมา

Encore: จากนั้นนักรบขนปุยก็ออกผจญภัย

Encore: นักรบขนปุยตัวน้อยเริ่มจากการปีนขึ้นไปบนภูเขาที่สูงที่สุด

Encore: เพื่อตามหาดาบในตำนานที่สามารถผ่าภูเขาและทะเลได้

Encore: แต่ความจริงแล้ว มันมีไว้เพื่อให้เด็กสาวได้พิสูจน์ความกล้าหาญของตัวเอง

Encore: อันที่จริงแล้ว กล่องเก็บเครื่องมือนั้นถูกวางไว้บนชั้นที่สูงที่สุด

Encore: และนักรบขนปุยก็ค้นชายหาดทุกแห่งด้วย

Encore: มองหาไปทั่วทุกที่ หวังว่าจะได้พบโล่แห่งศรัทธาที่สามารถป้องกันลมพายุใดๆ ก็ตามได้

Encore: นั่นก็เพราะในบ้านของเธอมีซอกมุมต่างๆ อยู่มากมายนั่นเอง

Encore: ลูกอมราสเบอร์รี่ที่แม่ของเธอซ่อนไว้ จึงอาจจะอยู่ตรงไหนก็ได้

Encore: แม่ของเธอบันทึกการผจญภัยทั้งหมดของนักรบขนปุยเอาไว้

Encore: อาณาจักรขนปุยจึงใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ

Encore: จากนั้นเรื่องราวก็ได้รับการเสริมแต่งจนยาวขึ้นและยาวขึ้น

Encore: การแสดงถูกนำไปเล่นในเมืองต่างๆ มากมาย

Encore: แต่แล้วแม่ของเด็กหญิงตัวน้อยก็ป่วยหนักขึ้นเรื่อยๆ

Encore: ในการแสดงครั้งสุดท้าย

Encore: ก่อนที่นักรบขนปุยจะพบกับมงกุฎดอกไม้แห่งความหวัง

Encore: การแสดงสิ้นสุดลง

Encore: โดยที่ไม่มีการปรบมือแต่อย่างใด

ผู้พเนจร:

Encore: แม่เคยบอกว่า หลังจากที่ได้ยินเสียงปรบมือหลังการแสดงครั้งสุดท้ายในทัวร์ของเราจบลง แม่จะพาฉันขึ้นไปบนเวทีเพื่อขอพร

Encore: แต่แม่ก็ล้มป่วยกะทันหัน ก่อนที่การแสดงจะจบลง

Encore: ตอนนั้นฉันกลัวมาก ฉันพยายามคิดวิธีต่างๆ นานา ที่จะช่วยให้แม่รู้สึกดีขึ้น ฉันทำเป็นรายการสิ่งที่ต้องทำประจำวันเอาไว้เลยล่ะ

Encore: ตอนนั้น ฉันคิดว่าถ้าฉันเป็นเด็กดีเหมือนตัวละครในเรื่องราว อาการของแม่ก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ...

Encore: แต่อาการป่วยของแม่ก็แย่ลงเรื่อยๆ แม่ไม่ดีขึ้นเลย และประตูแห่งความปรารถนาก็ไม่เคยปรากฏออกมา

Encore: Encore ไม่รู้แล้วว่าควรทำยังไงต่อไป

Encore: แม่แค่ขอให้ฉันนั่งอยู่ข้างเตียง และเล่าเรื่องต่างๆ ให้เธอฟัง

Encore: ฉันก็เลยเล่าเรื่องเกี่ยวกับนักรบ Cosmos กับนางฟ้า Cloudy และอีกหลายสิ่งหลายอย่างให้เธอฟัง

Encore: แม่จะยิ้มอยู่เสมอในแต่ละครั้ง

Encore: ในตอนนั้นเอง Cosmos และ Cloudy ก็ปรากฏตัวออกมาจากเรื่องราว

Encore: แม่บอกฉันว่าพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต และเรื่องราวเหล่านี้จะอยู่เคียงข้างฉันตลอดไป

Encore: พอแม่จากไป Encore ก็เลยต้องกลายเป็นนักรบขนปุยและออกผจญภัยด้วยตัวเอง

Encore: ไม่ว่าจะตอนที่อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า หรืออยู่ที่แบล็กชอร์ Encore ก็จะจดบันทึกทุกเรื่องราวที่พบเจอมา

Encore: ด้วยเรื่องราวเหล่านี้ แม่ก็จะได้รู้ว่า Encore เคยผ่านการผจญภัยแบบไหนมาบ้าง รวมถึงรู้จักเพื่อนใหม่ของ Encore ทุกคน

Encore: ต่อมา Encore ก็อยากเขียนเรื่องราวของนักรบขนปุยต่อ แต่ครั้งนี้แตกต่างไปจากครั้งก่อน

Encore: เพราะเธอมีเพื่อนจริงๆ แล้ว เพื่อนที่สามารถออกผจญภัยไปกับเธอเพื่อตามหาประตูแห่งความปรารถนาด้วยกัน

Encore: เพราะการตามหาประตูแห่งความปรารถนานั้น...

Encore: คือทางเดียวที่เธอจะสามารถเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้แม่ของเธอได้ฟัง เพื่อให้แม่รู้ว่าเธอทำได้ดีแค่ไหน

Encore: ดังนั้น... ดังนั้น...

ผู้พเนจร:

Encore: ใช่ เธอบอกว่ามีเรื่องราวมากมายที่เธออยากบอกกับแม่ของเธอ

Encore: เหมือนกับฉันเลย มีอะไรมากมายที่ Encore อยากจะบอก และเรื่องราวมากมายที่ Encore อยากให้แม่ได้ฟัง

Encore: การได้ใช้เวลาร่วมกับ Ying ช่วยให้ฉันนึกถึงตัวเอง นึกถึงเรื่องของนักรบขนปุย

Encore: ถึงแม้ว่าเรื่องราวของนักรบขนปุยจะไม่มีตอนจบที่แท้จริง...

Encore: แต่เรื่องของ Ying จะแตกต่างออกไปมั้ยนะ? เธอจะทำความปรารถนาให้สัมฤทธิผลได้มั้ยนะ?

Encore: แต่สุดท้ายแล้ว Ying บอกว่าการผจญภัยจบลงแล้ว และว่ามันเป็นเพียงเรื่องเล่า...

Encore: เธอบอกว่าแค่นี้เธอก็มีความสุขและพอใจแล้ว แต่ Encore ดูสีหน้าของเธอ

Encore: เธอดูเศร้า... เศร้ามากๆ

Encore: Encore เข้าใจความรู้สึกนั้นดี เพราะ Encore ก็เคยเป็นแบบนั้น ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนอาการของแม่ก็ไม่ดีขึ้นเลย

Encore: เรื่องราวของฉันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้แม่มีความสุขได้...

Encore: แม่ทำให้ฉันเข้าใจว่านิทานเรื่องเล่านั้นทรงพลังมากแค่ไหน

Encore: ดังนั้น หลังจากที่ Encore ออกเดินทางตามลำพังในครั้งนี้ Cosmos และ Cloudly จึงออกมาจากดินแดนแห่งจินตนาการ

Encore: ดังนั้น Encore เลย บอกกับ Ying ว่าการผจญภัยของเราไม่ควรจบลงแบบนี้

Encore: ฉันหวังว่า เรื่องราวนี้ควรมีตอนจบที่ดีกว่านี้

ผู้พเนจร:

Encore: ดังนั้น... พี่ ผู้พเนจร...

ผู้พเนจร:

Encore: เห็นด้วย! Encore อยากให้เรื่องราวนี้มีตอนจบ!

Encore: แล้วเราควรทำอย่างไรดี?

Encore: เราไม่มีทางชุบชีวิตแม่ของ Ying กลับมาได้ เพราะประตูแห่งความปรารถนาไม่มีอยู่ในชีวิตจริง...

ผู้พเนจร:

Encore: ในเรื่องเล่าเหรอ?

ผู้พเนจร: Cloudy เคยบอกว่า ถ้าเรารู้สึกหลงทางในชีวิตจริง เราสามารถกลับไปที่อาณาจักรขนปุยเพื่อค้นหาเบาะแสได้

ผู้พเนจร: แล้วเธอก็เคยบอกว่าประตูแห่งความปรารถนาถูกซ่อนไว้ที่นั่นด้วยใช่มั้ย? เธอเองก็อยากจะเขียนเรื่องราวของนักรบขนปุยให้จบมาโดยตลอด

ผู้พเนจร: ดังนั้น ฉากสุดท้ายของเรื่องราวนี้ ก็ควรจะเกิดขึ้นในอาณาจักรขนปุย

Encore: Encore เข้าใจสิ่งที่คุณอยากบอกแล้ว!

Encore: Encore สามารถพาพี่ กับ Ying ไปอาณาจักรขนปุย และเริ่มต้นการผจญภัยที่แท้จริงไปพร้อมกัน—นักรบขนปุย!

Encore: แต่... อาณาจักรขนปุยน่ะ ไม่ใช่ที่ที่ใครๆ นึกจะไปก็ไปได้ตามใจชอบนะ

ผู้พเนจร:

Encore: ที่สุดแล้วเฉพาะคนที่เชื่อมั่นในอาณาจักรขนปุยนี้เท่านั้น ถึงจะเดินทางไปได้...

Encore: มันแน่นอนอยู่แล้ว! ก็เราเป็นทีมเดียวกันนี่นา!

Encore: เราควรร้อยมงกุฎดอกไม้ให้เธอ และบอกเธอว่าการผจญภัยของเรายังไม่จบ!

Encore: Encore จำได้ว่ามันน่าจะเป็นแบบนี้นะ มงกุฎดอกไม้นั่นคือ "มงกุฎดอกไม้ที่สามารถสื่อถึงความในใจของคนได้ ไม่มีวันเหี่ยวเฉา และเบ่งบานตลอดไป"

Encore: แต่เราจะร้อยมันได้ยังไงกันล่ะ?

ผู้พเนจร:

Encore: หมายถึง... พี่ Verina สินะ!

Encore: ใช่แล้ว! พี่ Verina ชอบดอกไม้ พูดถึงดอกไม้ก็ต้องนึกถึงเธอ!

Encore: มาดูกันว่าเธอพอจะมีไอเดียบ้างมั้ย

ตามหา Verina

Verina: สวัสดี ผู้พเนจร อ้าว Encore ก็มาด้วยเหรอ สบายดีมั้ย?

Verina: วันนี้พวกเธอมาดูดอกไม้เหรอ? ต้องรอหน่อยนะ ยังเขินอายกันอยู่เลย

Encore: พี่ Verina เอ่อ อันที่จริง พวกเรามาถามวิธีร้อยมงกุฎดอกไม้แห่งความหวังน่ะ

Verina: มงกุฎดอกไม้แห่งความหวังเหรอ...?

ผู้พเนจร:

คุณเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ Verina ฟัง

Verina: เข้าใจแล้ว คุณอยากช่วยสานต่อเรื่องราวที่แม่ของ Ying ทิ้งไว้ให้ดำเนินต่อไปจนถึงตอนจบ และทำความปรารถนาของเธอให้สัมฤทธิผล

Verina: แต่... ฉันเองก็ไม่รู้วิธีร้อยมงกุฎดอกไม้แบบนั้นเหมือนกัน

Verina: ในเรื่องราวบอกว่า มงกุฎดอกไม้นี้ร้อยมาจากดอกไม้หลากหลายชนิด สามารถสื่อถึงความในใจของคนได้ และจะต้องเบ่งบานตลอดไปโดยไม่มีวันเหี่ยวเฉา

Verina: ดอกไม้ที่สื่อถึงความในใจของคนได้... ดอกที่ฉันนึกออกคือดอกโคมไฟวารี ดอกไม้ชนิดนี้จะเปล่งแสงจางๆ ตอนกลางคืน คนที่สัญจรผ่านไปมาจะใช้พวกมันในการนำทาง

Verina: ไม่ก็ดอกวินทรีเบลล์ ดอกวินทรีเบลล์จะบานในสภาพอากาศที่หนาวและหิมะตก ถ้าได้เห็นพวกมันท่ามกลางความหนาวเหน็บในฤดูหนาว ก็จะต้องมีความสุขอย่างแน่นอน

Verina: หรืออาจจะเป็นดอกดิวเวตช์ รสของมันหวานมากเลยทำให้ผู้คนนึกถึงลูกอมน้ำตาลฉ่ำๆ

Verina: แต่ว่า... ดอกไม้เหล่านี้ล้วนแล้วแต่บานในฤดูกาลที่แตกต่างกัน การจะนำพวกมันมาร้อยเข้าด้วยกันคงจะเป็นไปได้ยากมาก นี่ยังไม่รวมถึงการทำให้พวกมันเบ่งบานตลอดกาลและไม่มีวันเหี่ยวเฉานะ

ผู้พเนจร:

Encore: ใช่ ฉันจำได้ว่ามีครั้งหนึ่งที่พี่เคยสร้างเบลกบลูมให้ผู้พเนจรนี่นา!

Verina: นั่นไม่เหมือนกันน่ะสิ

Verina: ดอกไม้ที่สร้างขึ้นด้วยพลังเรโซแนนซ์ เป็นเพียงสิ่งประดิษฐ์เทียม พวกมันจะเปราะบางมากหากปราศจากสสารที่มีตัวตนอยู่จริง

Verina: มันไม่เหมือนกับชีวิต เพราะทุกชีวิตล้วนมีการเดินทางเป็นของตัวเอง จากเบ่งบานสู่เหี่ยวเฉา เก็บบันทึกทุกความรู้สึกในทุกช่วงเวลาตลอดเส้นทางเอาไว้

Encore: ความรู้สึก...

Encore: อ้อ! ฉันรู้แล้ว!

Encore: ในเมื่อเราไม่สามารถร้อยมงกุฎดอกไม้ให้เหมือนกับในเรื่องราวได้ เราก็ร้อยขึ้นมาตามความรู้สึกของเราแทนสิ!

ผู้พเนจร:

Encore: อื้ม! ก็คือใช้ความรู้สึกร้อยออกมาเป็นพวกดอกไม้

Encore: ตอนที่ฉันกับแม่ร้อยมงกุฎดอกไม้ เธอมักจะบอกให้ฉันเลือกดอกไม้ที่ชอบ

Encore: ถ้าฉันรู้สึกมีความสุข ฉันก็จะเลือกดอกไม้สีแดงสดใส เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นหัวใจ ถ้าฉันรู้สึกเศร้า ฉันก็จะเลือกดอกไม้สีน้ำเงิน

Encore: ดังนั้น ดอกไม้อะไรก็ไม่สำคัญหรอก สิ่งเดียวที่สำคัญคือความรู้สึกของทุกคน!

ผู้พเนจร:

Encore: เราควรจะร้อยมงกุฎดอกไม้ด้วยดอกไม้จากความรู้สึก และบอกกับ Ying ถึงความปรารถนาที่จะทำให้ฝันของเราสัมฤทธิผล!

Verina: ฉันเข้าใจความหมายที่เธอบอกแล้ว มงกุฎดอกไม้ที่ร้อยขึ้นด้วยความรู้สึก...

Verina: ถ้าเป็นแบบนั้น ก็จะสามารถสื่อความในใจได้

Encore: ใช่แล้ว! พี่ ผู้พเนจร มาตามหาดอกไม้ที่จะใช้สื่อถึงความรู้สึกของเรากันเถอะ!

Encore: เมื่อเธอได้เห็นมงกุฎดอกไม้ เธอจะต้องเข้าใจอย่างแน่นอน ว่าเรื่องราวของทีมเรานั้นยังไม่จบ!

Encore: ด้วยวิธีนี้ พวกเราก็จะสามารถไปที่อาณาจักรขนปุยโลกแห่งจินตนาการด้วยกันได้ และอาจจะทำความปรารถนาของเราให้เป็นจริงได้!

Verina: ขอฉันช่วยด้วยได้มั้ย?

Verina: หลังจากที่รวบรวมดอกไม้ได้มากพอแล้ว เอามาให้ฉันนะ เดี๋ยวฉันช่วยร้อยเป็นมงกุฎดอกไม้ให้

Encore: เยี่ยม! ขอบคุณนะพี่ Verina! ไปกันเถอะพวกเรา!

ส่งดอกไม้ให้ Verina

Verina: เจอดอกไม้ที่ต้องการหรือยัง?

ผู้พเนจร:

Verina: ดูความสดของสีชมพูนี่สิ คุณคงจะอารมณ์ดีมากๆ ตอนที่เก็บมันขึ้นมา

Verina: ตามปกติแล้วดอกไม้ชนิดนี้จะบานเป็นคู่ เป็นสัญลักษณ์แทนไมตรีจิตและการสนับสนุน เหมาะสำหรับการสื่อถึงมิตรภาพ

Encore: ด้านนี้คือดอกไม้ที่ Encore เลือก!

Verina: เลือกได้น่าสนใจทีเดียวนะ Encore พวกมันสื่อถึงอะไรเหรอ?

Encore: ดูนี่สิ สีทองและระยิบระยับเชียว เข้ากับสีตาของพี่ ผู้พเนจร เลย!

Encore: Encore เลือกดอกไม้ที่ดูคล้ายกับแต่ละคน ถ้าเราเอามาร้อยเข้าด้วยกัน มันก็จะเป็นตัวแทนของทีมเราไง

Verina: เป็นสิ่งพิเศษมากเลยนะเนี่ย! ฉันแน่ใจว่าพอร้อยเข้าด้วยกันแล้ว จะต้องออกมาดูดีมาก

Encore: อื้ม! เดี๋ยวก่อนๆ นะพี่ Verina พี่ช่วยเว้นที่ว่างตรงนี้ของมงกุฎดอกไม้เอาไว้ได้มั้ย?

Verina: เว้นที่ว่างเหรอ...?

Encore: สำหรับ Ying ไง!

Encore: เรายังไม่รู้ว่าดอกไม้แบบไหนจะแทนความรู้สึกของ Ying ได้ เราก็ควรที่จะเว้นที่ว่างไว้ ให้เธอเลือกเองว่าอยากจะใส่ความรู้สึกแบบไหนเอาไว้ตรงนั้น

Verina: เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง

Encore: ขอบคุณมากพี่ Verina!

Encore: พี่ ผู้พเนจร พอมงกุฎดอกไม้ร้อยเสร็จแล้ว เราก็สามารถไปเล่าเรื่องราวส่วนที่เหลือให้ Ying ฟังได้เสียที

Encore: อย่าลืมนะ! บ่ายวันพรุ่งนี้

ผู้พเนจร:

รอจนถึงช่วงบ่ายวันถัดไป (13:00 น. - 17:00 น.)

ไปที่สวน

Encore: พี่ ผู้พเนจร มาแล้วเหรอ!

ผู้พเนจร:

Encore: พี่มาตรงเวลาพอดี Encore เพิ่งจะเตรียมทุกอย่างเสร็จเลย

Encore: ไม่สายหรอก พี่มาตรงเวลาพอดี Encore เพิ่งจะเตรียมทุกอย่างเสร็จเลย

Encore: เห็นเวทีเล็กๆ นี่มั้ย? Cosmos กับ Cloudy ช่วยฉันสร้างมันขึ้นมา น่าทึ่งเนอะ ว่ามั้ย?

ผู้พเนจร:

Encore: Cloudy บอกว่า "แน่นอน นี่แหละคือพลังแห่งความสามัคคี!"

Encore: "ฮึ! ขอเวลาฉันอีกหน่อยเหอะ เดี๋ยวเราจะทำเวทีที่ใหญ่กว่าประตูยักษ์เมืองจินโจวนั่นให้ดูเลย แบ๊ะ~!" Cosmos ว่างั้น

Encore: ออดิชั่นเหรอ? ฟังดูเป็นไอเดียที่ดีนะ งั้นพี่จะได้เข้ามาเป็นสมาชิกทีมเชียร์ของ Encore ด้วยดีมั้ย!

Encore: ฉันรู้ว่ามันเป็นแค่เวทีเล็กๆ สำหรับการเล่าเรื่อง ฉันอยากลองทำในแบบที่แต่ก่อนแม่เคยทำ ถึงยังไงฉันกับแม่ก็เป็นเจ้าของต้นฉบับเรื่องราวนักรบขนปุยนี่นา

Encore: อีกอย่าง แบบนี้จะต้องสนุกกว่าแน่นอน!

Encore: Encore อยากรู้ว่าวันนี้ Ying จะมามั้ย เพราะเราไม่ได้เกี่ยวก้อยสัญญากันไว้...

ผู้พเนจร:

Ying: Encore, พี่ ผู้พเนจร ขอโทษที่ให้รอนะ...

ผู้พเนจร:

Ying: ขะ...ขอบคุณนะ...

Ying: ขอโทษนะ...

Encore: เอาล่ะ ในเมื่อทีมขนปุยก็มากันพร้อมหน้าแล้ว ทุกคนพร้อมจะฟังเรื่องราวหรือยัง?

Ying: พร้อมแล้ว เอ่อ... เวทีนี้คือ...

Encore: นี่คือเวทีเล็กๆ ที่ Encore เตรียมไว้สำหรับการแสดง ซึ่งจะเป็นการสานต่อเรื่องราวการผจญภัยของนักรบขนปุย

Encore: มีใครจำได้บ้างว่าเราค้างไว้ตรงไหน?

Ying: ฉัน... นักรบขนปุยพยายามตามหาสมบัติทั้งสามชิ้น แต่ไม่แน่ใจว่าสุดท้ายเธอหาเจอหรือไม่

Encore: ใช่แล้ว นักรบขนปุยออกเดินทางเพื่อตามหาสมบัติทั้งสามชิ้น แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้ไปตามลำพัง เธอพยายามปีนขึ้นไปบนยอดเขาที่สูงที่สุดพร้อมกับเหล่าเพื่อนร่วมทางที่รู้ใจ

Encore: แม้ยอดเขาจะอยู่สูงมาก และมีคลื่นซัดกระหน่ำอยู่ด้านล่าง แม้เธอจะเกือบตกจากเขาอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่เพื่อนๆ ก็คอยช่วยให้เธอยังคงเดินหน้าต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง

Encore: ในที่สุด เธอก็ได้รับดาบแห่งความกล้าหาญในตำนาน

Encore: ต่อมา เธอก็ไปถึงชายหาดแห่งหนึ่ง ซึ่งปกคลุมไปด้วยผืนทรายไกลๆ ๆ สุดสายตา เธอค้นหาแล้วค้นหาอีก แต่สิ่งเดียวที่เธอพบ ก็คือเปลือกหอยชิ้นเล็กๆ

Encore: แต่แล้วด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ ของเธอ โล่แห่งศรัทธาก็ปรากฏขึ้นในที่สุด เหลือเพียงมงกุฎดอกไม้ชิ้นเดียวเท่านั้น

Ying: ธะ...เธอหาเจอแล้วเหรอ?

Encore: น่าเสียดายที่เธอหาไม่เจอ หลังจากไปถึงทะเลบุปผาอันลี้ลับดอกไม้ทุกดอกเหี่ยวเฉาไปหมดแล้ว ไม่ว่าเธอจะมองหาที่ใดก็ไม่พบมงกุฎดอกไม้แห่งความหวัง

Ying: เหมือนกับเราเลย..

Encore: แต่เหล่าเพื่อนร่วมทางของเธอ ต้องการสานต่อการผจญภัยนี้ให้จบสมบูรณ์สำหรับเธอ

Encore: พวกเขาจึงรวบรวมดอกไม้ และร้อยเรียงความรู้สึกของพวกเขาให้กลายเป็นมงกุฎ

Encore: ดอกไม้สีชมพูแทนความปรารถนาให้เธอมีความสุข ดอกไม้สีน้ำเงิน แทนความหวังว่าเธอจะไม่หวั่นเกรงต่ออุปสรรคใดๆ...

Encore: มงกุฎดอกไม้นี้ คือการหลอมรวมความรู้สึกและอารมณ์ทั้งหมดของเพื่อนร่วมทางของเธอในระหว่างการผจญภัย มันคือของขวัญที่พวกเขามอบให้กับเธอ

Ying: และนั่น... ก็คือมงกุฎดอกไม้จากเรื่องราวนี้

ผู้พเนจร:

Encore: เพื่อนร่วมทางของเธอทิ้งท้ายไว้เช่นนั้น มงกุฎดอกไม้นี้ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ มันยังขาดดอกไม้อีกดอกหนึ่งที่สำคัญมาก

Encore: Ying มงกุฎดอกไม้นี้ยังขาดดอกไม้ที่จะเป็นตัวแทนความรู้สึกและความปรารถนาของเธอนะ

Ying: ความรู้สึกของฉัน...

Ying: ฉันรู้แล้ว มันยังขาดดอกไอริส ฉันอยากให้แม่ได้เห็นสวนดอกไม้ที่มีดอกไอริสเบ่งบานเต็มไปหมดมาตลอดเลย

Ying: แต่ดอกไอริสเหล่านั้นเหี่ยวเฉาไปหมดแล้ว...

Encore: แล้วถ้าเราสามารถออกตามหามันได้ล่ะ?

Ying: ออกตามหาเหรอ...?

Encore: ถ้าเราสามารถออกตามหาดอกไอริสและประตูแห่งความปรารถนาได้ล่ะ? เธอพร้อมจะไปกับเราต่อในการผจญภัยครั้งนี้มั้ย Ying?

Ying: แน่นอนสิ! แต่ฉันนึกว่าประตูแห่งความปรารถนาน่ะไม่มีอยู่จริงเสียอีก มันมีอยู่แต่ในเรื่องเล่า...

ผู้พเนจร:

Ying: ในเรื่องเล่า...

Encore: ใช่แล้ว! เพราะเรื่องราวน่ะมันไม่ใช่แค่เรื่องเล่า ถ้าเธอเชื่อมั่นมันก็จะมีอยู่จริง

Encore: เหมือนกับตอนนี้ไง เมื่อความรู้สึกของทุกคนหลอมรวมกันเป็นมงกุฎดอกไม้ มันก็จะค่อยๆ กลายเป็นประตู ประตูที่จะพาเราไปสู่ส่วนที่ลึกที่สุดของอาณาจักรขนปุย

Encore: ข้างในนั้น ดอกไอริสยังคงเบ่งบานเรื่อยมา

Encore: ดังนั้น เชื่อมั่นในเรื่องราว และเลือกที่จะไปกับเราต่อในการผจญภัยครั้งนี้มั้ย?

Ying: ฉัน...

Ying: ฉันพร้อมจะเชื่อ

Encore: เยี่ยม งั้นก็ไปกันเลย!

เข้าไปในอาณาจักรขนปุย

Ying: ดูท้องฟ้านั่นสิ... ที่นี่ก็คืออาณาจักรขนปุยสินะ

ผู้พเนจร:

Encore: พี่ ผู้พเนจร กับฉันจะนำทางให้เอง!

Encore: แหม ให้พูดกี่รอบก็ไม่เบื่อ ที่นี่คืออาณาจักรขนปุย

Encore: เรื่องราวครั้งนี้อาจจะยาวกว่าเรื่องที่แล้ว ดูเหมือนว่าจะมีปริศนาให้ไขมากกว่าเดิม และมีมอนสเตอร์ให้สู้เยอะขึ้นด้วย

Encore: ส่วนประตูแห่งความปรารถนาก็ควรจะอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุด

Encore: ว่าไงล่ะ กัปตัน?

ผู้พเนจร:

Ying: ไชโย! ฉันอยากตามหาประตูแห่งความปรารถนาแล้วจะได้เจอแม่อีกครั้ง

Encore: เยี่ยมเลย! ในที่สุดการผจญภัยของนักรบขนปุยก็จะได้มีตอนจบ!

Encore: ไปกันเถอะ!

ออกผจญภัยครั้งใหม่

Ying: เราจะข้ามไปได้ยังไงกัน...?

ค้นหาเส้นทางใหม่

Encore: ไม่ต้องห่วง เราสามารถใช้แท่นข้างล่างนั่นบินข้ามไปได้!

การผจญภัยยังไม่จบ

ไปต่อพร้อมกับเพื่อนร่วมทางของคุณ

ค้นหาเบาะแสเพื่อเปิดประตู

ผู้พเนจร: มีกลไกอยู่ตรงนั้น

Encore: Encore รู้ว่าต้องทำอะไร! Encore เคยเล่นปริศนาพวกนี้กับแม่มาก่อน ที่เราต้องทำก็คือจับคู่รูปแบบที่อยู่บนกำแพง จากนั้นประตูลับจะเปิดออก!

Encore: มันคือหนึ่งในปริศนาที่สำคัญที่สุดในเรื่องราวของนักรบขนปุย!

Ying: มันเปิดออกมาแล้ว!

Encore: ทำได้ดีมากพี่ ผู้พเนจร! เข้าไปข้างในกันเถอะ

เข้าไปในสิ่งปลูกสร้างขนปุย

Encore: กระแสลมนี่ เราสามารถใช้บินขึ้นไปได้!

Ying: นะ...แน่ใจนะว่าฉันจะบินได้?

Encore: แน่นอน ต้องได้สิ ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ในอาณาจักรขนปุย

ค้นหาทางออกที่จะพาไปสู่ความหวัง

ไปต่อพร้อมกับเพื่อนร่วมทางของคุณ

ค้นหาเบาะแสเพื่อเปิดประตู

Ying: นี่ก็เป็นปริศนาอีกหนึ่งอย่าง... ฉันรู้แล้ว มาลองหาคำใบ้จากแถวๆ นี้กันเถอะ

Encore: โอ้โห ไขปริศนาได้รวดเดียวเลย!

เข้าไปในห้อง

เอาชนะมอนสเตอร์ด้วยวิธีของคุณ

Ying: มอนสเตอร์เยอะจังเลย...

ผู้พเนจร: แค่นี้หยุดเราไม่ได้หรอก

Ying: ชะ...ใช่แล้ว แม่มอบดาบที่ตัดทุกอย่างได้เล่มนี้ให้กับฉันมา! นี่แน่ะ!

ค้นหากลไก

ค้นหาวิธีขึ้นไปชั้นบน

Ying: ตรงนี้ก็มีกลไกอีก...

Encore: บรรดาเครื่องหมายที่อยู่อีกห้องหนึ่งน่าจะเป็นคำใบ้นะ เรากลับไปดูดีมั้ย?

ผู้พเนจร: ดูเหมือนว่าจะมีกระแสลมปรากฏขึ้นมา เรากลับไปตรวจสอบดูกันเถอะ

กลับไปที่ห้อง

Ying: เราจะบินกันอีกแล้วเหรอ?

Encore: ไชโย! ถึงเวลาบินแล้ว!

เดินไปต่อ

การผจญภัยยังไม่จบ ลุยต่อเลย

Encore: ลมแรงมากเลย นี่จะพาเราตรงไปยังประตูแห่งความปรารถนาเลยมั้ยนะ?

อ๊ะ ไม่นะ! สะพานถล่มแล้ว!

Ying: เกิดอะไรขึ้น...?

Encore: ไม่ต้องห่วง ของแบบนี้น่ะเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาแหละ

Encore: นั่นหมายความว่าเรื่องราวของอาณาจักรขนปุยกำลังเปลี่ยนแปลงไป แต่แค่นั้นทำอะไรเหล่านักรบไม่ได้หรอก!

ค้นหาวิธีข้ามไป

เอาชนะมอนสเตอร์ด้วยวิธีของคุณ

Ying: พวกมอนสเตอร์รึ ฉันไม่กลัวหรอก ฉันมีดาบกับโล่ของแม่อยู่ด้วย...

การผจญภัยยังไม่จบ ลุยต่อเลย

ค้นหาวิธีขึ้นไปด้านบน

Encore: ติดตรงไหน? เรามาลองค้นหาคำใบ้จากแถวๆ นี้กันดูดีมั้ย?

ไปถึงดาดฟ้า

Encore: พวกเราใกล้จะถึงที่หมายแล้ว หลังจากฟันฝ่ามาทุกบททดสอบ ในที่สุดดอกไม้แห่งความหวังก็อยู่ห่างเหล่านักรบไปแค่เอื้อม เพียงแค่ผ่านประตูบานนี้ไป

Encore: ประตูบานนี้อาจจะพาเราไปสู่ประตูแห่งความปรารถนา ที่ซึ่งนักรบมากมายนับไม่ถ้วนเคยหวังว่าจะได้เดินผ่านเข้าไป เพื่อทำให้ความปรารถนาของพวกเขาให้สัมฤทธิผล

Encore: และตอนนี้ เหล่านักรบก็จะได้รู้ว่ามีมอนสเตอร์แบบไหนหรือสมบัติอะไรถูกเก็บซ่อนไว้หลังประตู

Encore: ทุกคนพร้อมมั้ย?

Ying: พะ...พร้อม... อีกนิดเดียวฉันก็ได้เจอแม่แล้ว...

ผู้พเนจร:

Encore: เอาล่ะ เข้าประตูกันเลย!

Encore: ไม่เป็นไร งั้นเราพักกันสักหน่อยดีมั้ย? พอพวกเราพร้อมเมื่อไหร่ ค่อยเปิดประตูพร้อมกัน!

เข้าไปในประตูแห่งปรารถนา

มอบบทสรุปที่เหมาะสมให้กับเรื่องราวนี้

เอาชนะลอร์ด Gulpuff

Encore: จู่ๆ ก็มีกลุ่ม Gulpuff ปรากฏตัวขึ้น แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใดๆ สำหรับเหล่านักรบผู้เข้มแข็ง

Encore: ด้วยดาบแห่งความกล้าในมือ ก็ไม่มีความกลัวใดจะฉุดรั้งพวกเขาเอาไว้ได้ ในขณะที่เหล่าสัตว์ประหลาดถูกฟาดฟันลงอย่างง่ายดาย

Encore: แม้มอนสเตอร์จะกระหน่ำจู่โจมถาโถมเข้ามา แต่โล่ของเราก็ยังคงยืนหยัดมั่นคง เหล่านักรบจึงมั่นใจว่าชัยชนะนั้นอยู่ในมือพวกเรา!

ค้นหาดอกไม้แห่งความหวัง

Ying: ไอริสคือดอกไม้โปรดของแม่...

Ying: ฉันอยากให้แม่ได้เห็นบ้างจัง...

Encore: ถึงเวลาขอพรแล้ว

Ying: ใช่แล้ว!

Encore: ดูสิ...

Encore: ด้วยความปรารถนาของเหล่านักรบผู้กล้าหาญ

Encore: เรื่องราวจึงจบลงอย่างมีความสุข

Encore: ความปรารถนาของเธอสัมฤทธิผลแล้ว!

Encore: เธอสามารถบอกความในใจทุกอย่างได้แล้วตอนนี้

Encore & Ying: แม่คะ มีอะไรตั้งมากมายที่หนูอยากบอกกับแม่...

Encore: มีเรื่องราวใหม่ๆ มากมายที่อยากให้แม่ได้ฟัง...

???: ช่างเป็นเรื่องราวที่มีแต่ความสุขเนอะ

เรื่องเล่าสิ้นสุดลงแล้ว ได้เวลากลับสู่โลกแห่งความจริง

Encore: และแล้ว ความปรารถนาของนักรบตัวน้อยก็สัมฤทธิผล ช่วยให้เรื่องราวการผจญภัยครั้งนี้มีตอนจบที่สมบูรณ์แบบ

Encore: ในท้ายที่สุด นักรบก็ได้เจอกับแม่ของเธอ บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดและความในใจที่เธอเก็บไว้มาโดยตลอด

Encore: แต่การเดินทางของนักรบยังไม่จบแต่เพียงเท่านั้น เพราะหนทางที่รออยู่ข้างหน้านั้นช่างแสนยาวไกลนัก

Ying: Encore, พี่ ผู้พเนจร ขอบคุณทั้งสองคนมากนะ

Ying: นะ...ในที่สุดฉันก็ได้เจอแม่ เราได้คุยกันมากมาย ฉันบอกแม่ว่าฉันคิดถึงแม่แค่ไหน ฉันเจอสมบัติที่แม่ทิ้งไว้ และฉันได้รู้จักกับพวกพี่ทั้งสองคน...

Ying: ฉันไม่คิดเลยว่าจะได้เจอแม่อีกครั้ง

Ying: ดังนั้น ฉันอยากให้พวกพี่รับสิ่งนี้ไว้

ผู้พเนจร:

Ying: ใช่! ฉันรู้ว่ายังมีการผจญภัยอีกมากมายรอพวกพี่อยู่ ฉันอยากให้พวกพี่นำมงกุฎดอกไม้นี้ติดตัวไปด้วย

Ying: ตอนนี้ฉันอยากกลับไปเล่าเรื่องนี้ให้พ่อฟัง และบอกเขาว่าแม่พูดอะไรกับฉันบ้าง ดังนั้น คงถึงเวลาที่เราต้องบอกลากันแล้ว

ผู้พเนจร:

Encore: อย่าลืมเล่าเรื่องของเราให้ทุกคนฟังนะ!

Ying: แน่นอน! ลาก่อนนะ!

Encore: พี่ ผู้พเนจร ถึงเวลาฟังความคิดเห็นจากผู้ชมอีกครั้งแล้ว พี่คิดยังไงบ้างเกี่ยวกับเรื่องราวนี้?

ผู้พเนจร:

Encore: ฮิๆ Encore ชอบตอนจบแบบนี้นะ!

Encore: แต่ตอนที่ทุกคนช่วยกันสู้เป็นทีมน่ะ เจ๋งสุดๆ ไปเลย!

Encore: Encore ชอบตอนจบนี้!

Encore: ความปรารถนาของนักรบขนปุยเป็นจริงในท้ายที่สุด และเธอก็ได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดของเธอให้แม่ฟัง

Encore: เกี่ยวกับเพื่อนร่วมทางที่เธอพบเจอ

Encore: คนที่ร่วมผจญภัยไปกับเธอ กำจัดเหล่าสัตว์ประหลาดหลากหลายชนิดที่ขวางทางพวกเขา!

Encore: การค้นหาดาบและโล่ด้วยกันเป็นทีม และช่วยกันร้อยมงกุฎดอกไม้แห่งความหวัง

Encore: พวกเราได้ไปยังที่ต่างๆ ด้วยกันมากมาย แต่ก็ยังมีอีกหลายแห่งรอให้เราไปสำรวจ และการผจญภัยกับเรื่องราวอีกมากมายที่รอให้เราเขียนถึง

Encore: เรื่องราวเหล่านี้ คือส่วนขยายหนึ่งของชีวิต พวกมัน...

ผู้พเนจร:

Encore: อื้ม~ จบลงอย่างมีความสุข แม่ก็พูดแบบนี้เหมือนกัน

ผู้พเนจร:

Encore: ช่าย ก่อนหน้านี้ตอนที่เล่าเรื่องนักรบขนปุย Encore ก็ไม่เคยนึกว่าตอนจบจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน

Encore: ฉันชอบที่เรื่องราวจบลงแบบนี้จริงๆ

Encore: เรื่องราวการตามหาสมบัติของนักรบขนปุยก็ปิดฉากลงแล้ว วันหยุดพักผ่อนของฉันก็ใกล้จะหมดลงเช่นกัน ถึงเวลากลับไปที่แบล็กชอร์แล้ว...

ผู้พเนจร:

Encore: ก็นะ ที่นั่นน่ะงานยุ่งเกือบตลอดทั้งปี

Encore: โอ้ย ไม่พูดเรื่องการบ้านแล้วได้มั้ย

Encore: สบายใจได้ แม้ว่าเรื่องราวนี้จะจบลงแล้ว แต่ Encore จะเตรียมการผจญภัยครั้งใหม่ไว้ครั้งหน้าที่เราได้เจอกันใหม่นะ!

Encore: ไว้เรามาอยู่ทีมเดียวกันอีก แล้วพี่ก็เป็นกัปตันทีมเหมือนเดิม! เกี่ยวก้อยสัญญากันเลยไหม?

ผู้พเนจร:

คุณยื่นมือออกไปเกี่ยวก้อยสัญญากับ Encore ในขณะที่จ้องตาของเธอ คุณก็เห็นแววตาที่จริงใจของนักรบขนปุย ในขณะที่เธอบอกความปรารถนาจากใจจริงของเธอ

Encore: ฉันเกี่ยวก้อยสัญญาว่าเราจะช่วยกันเขียนเรื่องราวอีกมากมายด้วยกัน...

Encore: เกี่ยวก้อยสัญญา...

Encore: เกี่ยวก้อยสัญญาแล้วนะ!