เราผู้เลือกท้องนภา

ถึงแม้จะขับไล่เธรโนเดียน Aleph-1 ได้สำเร็จแล้ว แต่วิกฤตที่ Lucilla ต้องเผชิญเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น เมื่อสูญเสีย Exostrider ฝ่ายผู้ลงทุนก็เริ่มสงสัยในมูลค่าของซิงโครนิสต์และวิทยาลัยราเบลล์ ในฐานะอาจารย์และอธิการบดี Lucilla จึงต้องตัดสินใจเลือกระหว่างอุดมการณ์และความเป็นจริง...

เข้าสู่ห้องทำงานของ Lucilla

ผู้พเนจร: (Lucilla กำลังยุ่งอยู่ รอเธอข้างนอกดีกว่า)

Lucilla: ได้ค่ะ เรื่องอนุมัติงบประมาณโครงการ เราจะใช้รูปแบบเดียวกับที่คุณใช้ในสหพันธรัฐใหม่ค่ะ

Lucilla: แต่เรื่องเลือกหัวข้อ ฉันอยากให้ทีมวิจัยมีอิสระในการเลือกมากกว่านะคะ

รอ Lucilla คุยโทรศัพท์เสร็จ

Lucilla: ได้ค่ะ สองเรื่องนี้ไว้คุยกันในการประชุมทางโทรศัพท์สัปดาห์หน้านะคะ เพราะนี่เป็นความร่วมมือรูปแบบใหม่ ฉันเองก็ต้องไปหารือกับเพื่อนร่วมงานคนอื่นด้วยเหมือนกัน

Lucilla: ฮ่าๆ ไม่หรอกค่ะ จะคิดว่าคุณสร้างความลำบากให้เราได้ยังไงกัน ทางสถาบันศึกษาเปิดกว้างต่อความร่วมมือในลักษณะนี้มาโดยตลอดอยู่แล้วค่ะ

Lucilla: ตกลงค่ะ ไว้เจอกันสัปดาห์หน้านะคะ

Lucilla: หึ...ฮึ่ม... ไอ้แฮมสเตอร์จอมเจ้าเล่ห์! ฉวยโอกาสตอนมีปัญหา เห็นที่นี่เป็นแหล่งขายส่งหรือไงกัน!

ผู้พเนจร:

Lucilla: ฉันไม่เป็นไร

Lucilla: ก็แค่ความเห็นไม่ตรงกันกับพาร์ทเนอร์เหลี่ยมจัดน่ะ... แบบว่า... อืม...จะดื่มกาแฟหน่อยไหม?

ผู้พเนจร:

Lucilla: อ๊ะ ฟ้าสว่างแล้วเหรอเนี่ย ไม่ทันสังเกตเลยแฮะ

Lucilla: ยังไม่ได้นอนต่างหากล่ะ ฟ้าสว่างแล้วเหรอเนี่ย ไม่ทันสังเกตเลยแฮะ

ผู้พเนจร: อธิการบดี Lucilla กำลังยุ่งอะไรอยู่เหรอ?

Lucilla: นั่นสิ... ฉันมัวแต่ยุ่งกับอะไรอยู่นะ... เมื่อผู้กล้าเอาชนะจอมมารได้แล้ว ก็ควรจะจบที่ "ทุกคนได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป" ไม่ใช่เหรอ?

Lucilla: ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนโดนจับไปทดลองการอดนอนเลยเนี่ย... เฮ้อ

Lucilla: นี่เป็นกาแฟสูตรพิเศษที่เพื่อนร่วมงานสมัยอยู่สมาคมผู้บุกเบิกสอนฉันชงเลยนะ ลองชิมดูไหม?

ผู้พเนจร: (ใส่อะไรลงไปเนี่ย...)

ผู้พเนจร:

Lucilla: พวกนักขุดทองในสหพันธรัฐใหม่ฮิตกันมากเลยนะ ข้อดีคือแรงสุดขีด ส่วนข้อเสียคือ... ดีดยันเช้า~

Lucilla: อ๊าาา... ฟื้นคืนชีพแล้วละ

ผู้พเนจร:

Lucilla: ถึงจะเป็นช่วงเวลาที่น่าเบื่อ แต่ก็มีเรื่องน่าจดจำไม่น้อยเลยละ

Lucilla: ตอนนี้ถึงจะอยู่ใกล้ชิดกับพวกนักเรียนตลอดเวลา แต่กลับรู้สึกว่าช่องว่างระหว่างตัวเองกับพวกเขากว้างขึ้นทุกที

ผู้พเนจร: คุณก็เคยร่วมงานกับ Verina ด้วยเหรอ ตอนอยู่ที่จินโจว เธอเคยช่วยฉันไว้ด้วยนะ

Lucilla: อ้าวเหรอ! เด็กคนนั้นไปอยู่ที่จินโจวแล้วเหรอเนี่ย ก็เข้าใจได้นะ ถ้ามองในระยะยาว สหพันธรัฐใหม่คงไม่เหมาะกับเรโซเนเตอร์ที่มีพรสวรรค์อย่างเธอจริงๆ

Lucilla: หรือจะเชิญเธอมาที่สถาบันดีนะ... มาทำโอทีเป็นเพื่อนฉันไง~

ผู้พเนจร: รู้สึกว่าคุณในรูปถ่ายดูไม่เหมือนตอนนี้เลยนะ

Lucilla: ก็ไม่เหมือนจริงๆ นั่นแหละ... ตอนนั้นฉันยังหุ่นนางแบบอยู่เลย จริงไหมล่ะ?

ผู้พเนจร:

Lucilla: รูปนั้น อืม... ลูกศิษย์ของฉันเป็นคนถ่ายน่ะ น่าเสียดายที่ได้เห็นแค่ในรูป

Lucilla: ดูจากรูปก็น่าจะสูงเท่าคนสองคนเลยนะ มี Soliskin ตัวใหญ่ขนาดนั้นจริงๆ เหรอ?

ผู้พเนจร: ว่าแต่... คุณจะให้ฉันทำอะไรเหรอ?

Lucilla: นักเรียน ผู้พเนจร ตามหลักแล้ว ฉันไม่ควรถามเรื่องแบบนี้กับลูกศิษย์ตัวเอง ถือซะว่าเป็นการซุบซิบกันแบบเพื่อนก็แล้วกันนะ

Lucilla: คือว่า เอ่อ... ในเชิงบริหารจัดการแล้ว... พอจะเป็นไปได้ไหมว่า...

Lucilla: ข้อมูลวงในแบบยังไม่มีการยืนยันอย่างเป็นทางการที่ฉันเคยคุยกับเธอหลังไมค์พวกนั้น เธอพอจะใช้ช่องทางส่วนตัว ทำให้มันส่งผลต่อรายงานการตรวจสอบภายนอกขององค์กรอิสระนานาชาติขนาดใหญ่อะไรทำนองนั้นได้หรือเปล่า?

ผู้พเนจร:

Lucilla: อะแฮ่ม... เธอพอจะมีคอนเนคชันในแบล็กชอร์ไหม? เส้นสายใหญ่หรือเปล่า?

ผู้พเนจร:

Lucilla: นักเรียน ผู้พเนจร ฉันขอสรุปสั้นๆ เลยนะ หลังจาก Exostrider กับ Aleph-1 ออกไปจากลาไฮรอย สถาบันก็เริ่มประสบปัญหา

Lucilla: อย่างที่เห็นนั่นแหละ หลังจากที่เสีย Exostrider ไป นักลงทุนก็เริ่มประเมินสถาบันสตาร์ทอร์ชใหม่ คาดว่าจะประชุมพิจารณาและหารือแนวทางการบริหารใหม่ในสัปดาห์หน้า

Lucilla: ก่อนหน้านั้น ฉันได้พยายามติดต่อองค์กรภายนอกให้เข้ามาตรวจสอบสถาบัน รายงานที่พวกเขาออกให้จะส่งผลต่อทิศทางของการประชุมในครั้งนี้

ผู้พเนจร: เข้าใจแล้วละ พวกคุณให้แบล็กชอร์มาตรวจสอบสถาบันสตาร์ทอร์ชสินะ เมื่อไหร่ล่ะ?

Lucilla: หมอ Luuk กำลังไปรับผู้ตรวจสอบจากแบล็กชอร์ที่เส้นทางสตาร์เวิร์ดแล้วละ น่าจะใกล้ถึงแล้วละมั้ง

Lucilla: นักเรียน ผู้พเนจร ฉันจะไม่เสียมารยาทไปแทรกแซงการตรวจสอบหรอกนะ แต่ฉันอยากให้เธอไปต้อนรับผู้ตรวจสอบพร้อมกับฉัน ถ้าเป็นไปได้...

ผู้พเนจร: จะให้พูดเรื่องดีๆ กล่อมอีกฝ่ายหน่อยน่ะเหรอ?

Lucilla: ไม่จำเป็นหรอก แค่ทำให้เขาเห็นภาพลักษณ์ที่แท้จริงของสถาบันก็พอแล้วละ ฉันเชื่อมั่นในนักเรียนของฉัน

Lucilla: หมอ Luuk กับผู้ตรวจสอบใกล้จะมาถึงแล้วละ ไปกันเถอะ

Lucilla: อ๊ะ รอเดี๋ยวนะ

Lucilla: ฮู่ว... ไปกันเถอะ!

ไปยังชานชาลา

ผู้พเนจร: ไม่เห็นมีใครเลย... ยังมาไม่ถึงงั้นเหรอ?

Lucilla: เดี๋ยวนะ หมอ Luuk บอกว่าผู้ตรวจสอบจะขี่มอเตอร์ไบค์มาเอง งั้นก็น่าจะอยู่ชั้นสอง ไปกันเถอะ

ต้อนรับผู้ตรวจสอบ

Lucilla: เอ๊ะ นี่มัน?

Sigrika: ศาสตราจารย์คะ เราได้ยินว่าจะมีคนสำคัญมาเยี่ยมชมสถาบัน ไม่ต้องห่วงนะคะ เราจะโชว์ฝีมือให้เต็มที่เลย!

Lynae: ใช่ค่ะ เรายังเตรียมพิธีต้อนรับเล็กๆ ไว้ด้วยนะคะ

Lucilla: พวกเธอนี่นะ... งั้นมาตกลงกันก่อน พวกเธอต้องคอยดูสัญญาณจากฉันนะ ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนเจ้าระเบียบละก็...

Aalto: วู้ว! อะฮ่าาา!

Aalto: โอ้โห มอเตอร์ไบค์คันนี้! ซิ่งฉ่ำมันส์ไม่แผ่วเลย!

Aalto: คะ...คนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?

Aalto: นี่เป็นการตรวจสอบแบบลับๆ ไม่ใช่หรือไง?

Lucilla: สวัสดีค่ะ ดิฉัน Lucilla เป็นอธิการบดีของสถาบันสตาร์ทอร์ช ยินดีต้อนรับผู้ตรวจสอบมาเยี่ยมชมและให้คำแนะนำกับสถาบันของเรานะคะ!

เหล่านักเรียน: ยินดีต้อนรับค่ะ! ยินดีต้อนรับครับ!

Aalto: อ๊ะ เอ่อ อ๋อใช่ ฉัน Aalto ฮ่าๆ ๆ ต้อนรับกันอลังการเกินไปแล้วนะ

Sigrika: สวัสดีค่ะ ท่านผู้ตรวจสอบ ฉัน Sigrika เป็นนักเรียนหลักสูตรเตรียมความพร้อมของสถาบัน ยินดีต้อนรับค่ะ!

Aalto: สวัสดีๆ เรียกฉันว่า Aalto ก็ได้! ฉันไม่ใช่ "ท่านผู้ตรวจสอบ" อะไรหรอกนะ...

Sigrika: เอ่อ ฉันเป็นชาวโรญาค่ะ! สถาบันดูแลฉันดีมากเลย เราร่วมมือกับทางสถาบันเพื่อสร้างคุณประโยชน์ให้โลกด้วยนะคะ!

Sigrika: จริงสิ! ในวิทยาลัยราเบลล์มีรุ่นพี่ชาวโรญาหลายคนเลยนะคะ ทุกคนขยันกันสุดๆ เลยค่ะ!

Aalto: หา? เอ่อ...

Dorian: ผู้ตรวจสอบ Aalto ครับ ผมชื่อ Dorian จากแผนกเกษตรกรรม ผมเอาเจลลี่ฮ่าฮ่าสูตรโภชนาการครบครัน กับบะหมี่ถ้วยแบบสร้างความร้อนอัตโนมัติของแผนกมาให้ครับ!

Aalto: บะหมี่ถ้วยเหรอ? ขอบใจนะ ขอบใจ อย่าเรียกฉันว่า "ผู้ตรวจสอบ" เลยนะ เรียก Aalto ก็พอแล้ว...

Mishka: ท่าน Aalto คะ ฉัน Mishka จากแผนกวิศวกรรม Exostrider ค่ะ งานวิจัยของฉันขนมาลำบาก งั้นขอร้องเพลงให้ฟังแทนนะคะ!

Minerva: ท่านผู้ตรวจสอบครับ ผมมาจากแผนกสุญตาวิทยา ผมขอเต้นให้ดูนะครับ!

Lynae: งั้นฉันจะแต่งรถให้หัวหน้าเองน้า!

Lucilla: ผู้ตรวจสอบ Aalto คะ

Lucilla: นี่คือนักเรียน ผู้พเนจร จากวิทยาลัยราเบลล์ วันนี้เขากับฉันจะพาคุณเยี่ยมชมสถาบันเองค่ะ

ผู้พเนจร:

Aalto: โอ๊ะ ผู้พเนจร เหรอ ชื่อปังไม่ไหว ใครตั้งให้เนี่ย!

Aalto: เราควรทำเหมือนรู้จักกันหรือไม่รู้จักกันดีล่ะ?

ผู้พเนจร: รู้จักกันก็ได้ แต่ไม่ต้องสนิทมาก

Aalto: รับทราบ

Lucilla: เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราไปเยี่ยมชมวิทยาลัยราเบลล์ก่อนดีกว่า ระหว่างทางฉันจะอธิบายสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ของสถาบันให้ฟังนะคะ

Aalto: ได้เลยๆ

Lucilla: ไม่ต้องให้พวกเด็กๆ ตามมานะ เราไปเจอกันที่วิทยาลัยราเบลล์เลย

ผู้พเนจร: ตกลง

สอบถามสถานการณ์วิกฤตจากนักเรียน

ผู้พเนจร: สรุปเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?

Lynae: ผู้พเนจร ไม่รู้หรอกเหรอ? พวกนักเรียนลือกันไปทั่วเลย ว่าคณะกรรมการกำลังจะสั่งปิดวิทยาลัยราเบลล์น่ะ

Sigrika: ไม่ๆ ไม่ใช่ทั้งวิทยาลัยหรอกนะคะ... แค่พวกซิงโครนิสต์น่ะ อาจารย์ที่มาสอนวิชาวัฒนธรรมชาวโรญาแอบบอกเราว่า สหพันธ์สเปซเทรคจะให้พวกซิงโครนิสต์ทั้งหมดดรอปการเรียน!

Lynae: ข่าวลือที่พูดกันหนาหูที่สุดก็คือ... วิทยาลัยราเบลล์ใช้งบประมาณของสถาบันไปตั้งสองในสาม นักลงทุนของสหพันธ์สเปซเทรคเลยไม่พอใจหนักเลยน่ะสิ

Lynae: ถึงจะเรียกว่านักลงทุนก็เถอะ... แต่ที่จริงก็คือสหพันธรัฐใหม่นั่นแหละ พูดตามตรง ฉันไม่แปลกใจเลยที่พวกเขาทำเรื่องแบบนี้

ผู้พเนจร: แล้ว Chisa ล่ะ? เธอได้ข่าวมาจากไหนเหรอ?

Chisa: ฉันเหรอคะ? จริงๆ ก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดหรอก... แค่อยากมาช่วยน่ะ...

ผู้พเนจร: (ข่าวลือทั้งนั้นเลยสินะ...)

ผู้พเนจร:

Lynae: ก็เป็นไปได้นะ เพราะพวกเขาคัดเลือกซิงโครนิสต์มาเพื่อควบคุม Exostrider นี่นา

Sigrika: แต่พวกรุ่นพี่ซิงโครนิสต์เก่งๆ กันทั้งนั้นเลยนะ! ต่อให้ไม่ได้ควบคุม Exostrider ต่อ พวกเขาก็ยัง...

Lynae: พอหมดประโยชน์ก็ทิ้งขวาง พวกเขาเป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วละ

ผู้พเนจร: (คงไม่ใช่แค่นั้นหรอกมั้ง)

Chisa: ฉันก็แปลกใจเหมือนกันนะ ศาสตราจารย์ Lucilla พา ผู้พเนจร มาแค่คนเดียว หรือเรื่องนี้จะไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น?

Sigrika: แต่ฉันกลับคิดว่าพารุ่นพี่มาแบบนี้ ต้องเป็นวิกฤตใหญ่แน่เลย...

Lynae: อันที่จริงผู้ตรวจสอบ Aalto มีชื่อเสียงในแวดวงของสหพันธรัฐใหม่มากเลยนะ... เอ่อ... พวกงานด้านข่าวกรองอะไรแนวนั้นน่ะ

Lynae: แต่ครั้งนี้มาคุยเรื่องความร่วมมือไม่ใช่เหรอ... แล้วทำไมแบล็กชอร์ถึงส่งเขามาล่ะ?

ผู้พเนจร: (ต้องไปดูที่วิทยาลัยราเบลล์เองแล้วสินะ)

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร: เดี๋ยวฉันกับอธิการบดีจะจัดการต่อเอง พวกเธอกลับไปก่อนเถอะนะ

Lynae: อื้ม ยังไงก็... เรียกฉันได้ตลอดเลยนะ! ฉันไม่อยากเห็นซิงโครนิสต์ถูกดรอปการเรียนไปต่อหน้าต่อตาหรอก!

Sigrika: รุ่นพี่ ฝากด้วยนะคะ!

Chisa: ฝากด้วยนะคะ!

ผู้พเนจร:

ไปยังวิทยาลัยราเบลล์

เข้าคาบเรียนของ Mornye

Lucilla: นอกจากฝึกการสั่นพ้องภายนอกแล้ว เรายังให้ความสำคัญกับการศึกษารอบด้านของเหล่าซิงโครนิสต์ด้วย นี่คือศาสตราจารย์ Mornye เธอเป็นผู้สอนวิชา "อาวุธชีวสังเคราะห์ศึกษา" ค่ะ

Lucilla: ผู้ตรวจสอบ Aalto เราลองเข้าไปนั่งฟังก่อน แล้วค่อยเริ่มชมผลงานของนักเรียนดีไหมคะ?

Aalto: หากไม่ดูเป็นการรบกวน...?

Mornye: นักเรียนทุกคนคะ คาบก่อนเราพิสูจน์แล้วว่า สมการรูลใช้ได้กับสเปกตรัมของอาวุธชีวสังเคราะห์ประเภทที่สอง วันนี้เราจะมาหาค่าคงที่ความเสถียรในการปรับจูนกันต่อ

Mornye: Lixian ช่วยเขียนสมการรูลที่เราสรุปไว้คาบก่อนบนกระดานทีนะ

Lixian: ค่ะ...ได้ค่ะ...

Mornye: ระหว่างนี้เรามาทบทวนกันหน่อยดีกว่านะคะ Waleo ตัวกลางมาตรฐานที่ใช้ปรับเสถียรภาพอาวุธชีวสังเคราะห์ในสภาพแวดล้อมของห้องทดลองคืออะไร?

Waleo: คือ... ฟี... ฟี... เอ่อ...

Mornye: อืม ฟีนาไซต์ก็เป็นตัวเลือกที่ดีค่ะ แต่ในสภาพแวดล้อมของห้องทดลอง มันรักษาสภาวะเสถียรได้ยาก เราจึงไม่ค่อยนิยมใช้กันเท่าไหร่

Mornye: Sonia คะ ตัวกลางมาตรฐานที่ใช้ปรับความเสถียรของอาวุธชีวสังเคราะห์คืออะไร?

Sonia: เจล...เจล... เจลลี่ฮ่าฮ่า...

Mornye: หืม... เจลลี่ฮ่าฮ่า? อืม... คาบก่อนเราคงสอนเร็วไปหน่อย ทุกคนเลยยังไม่ค่อยเข้าใจ

Mornye: ไม่เป็นไรนะ ทุกคนกระปรี้กระเปร่ากันหน่อย เรามาเริ่มกันที่ Lixian เขียนไว้ดีกว่า...

Lucilla: ผู้ตรวจสอบ Aalto คะ นี่คือการ "เรียนรู้ผ่านความฝัน" ที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาบันเราค่ะ

Aalto: อ้อ อย่างนี้นี่เอง! อะแฮ่ม งั้นเราไปต่อกันเลยไหม?

Lucilla: เชิญค่ะ

ผู้พเนจร:

Lucilla: ต่อไปฉันจะพาคุณไปชมผลงานออกแบบของนักเรียนซิงโครนิสต์ ที่พัฒนาจากการสั่นพ้องภายนอก

Lucilla: โดยเฉพาะยานพาหนะไร้คนขับที่จะนำเสนอในครั้งนี้ มีศักยภาพที่น่าสนใจในหลาย...

TARD-E: จำนวนนักเรียนที่ขาดเรียน 8 คน ซิงค์ข้อมูลขึ้นระบบคลาวด์เรียบร้อยแล้ว

Lucilla: เด็กพวกนี้... ไม่ยอมทำตามที่สัญญากันไว้เลยนะ

Aalto: เกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย?

ผู้พเนจร: ดูเหมือนนักเรียนจะโดดเรียนนะ?

Aalto: ฮ่าๆ อธิการบดี Lucilla สงสัยเราจะมาเร็วไปหน่อยน่ะ ไปดูที่อื่นกันก่อนไหมครับ? เอ่อจริงด้วย ผมอยากเห็นเหมือนกันว่าโรงอาหารของสถาบันนี้เป็นยังไงบ้าง!

Lucilla: เฮ้อ ขอโทษนะคะผู้ตรวจสอบ Aalto เราดูแลได้ไม่ทั่วถึง แถมยังต้องให้คุณช่วยแก้หน้าอีก

Lucilla: จริงๆ ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังหรอกค่ะ อย่างที่คุณเห็น ข้อถกเถียงที่เกิดจากสหพันธ์สเปซเทรคในครั้งนี้ เริ่มส่งผลมาถึงนักเรียนแล้ว

Lucilla: สถาบันต้องการการสนับสนุนมากกว่าแต่ก่อน

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร: (ยังไงต่อดีล่ะ?)

Aalto: (หมดมุกแล้วละ...)

ผู้พเนจร: (ถ้าบุ่มบ่ามเข้าไปยุ่งอาจสร้างความวุ่นวายให้ Shorekeeper รอดูไปก่อนดีกว่า)

Aalto: อธิการบดี Lucilla ผมเข้าใจคุณนะ แล้วการมาครั้งนี้ผมก็หวังว่า...

Lucilla: ผู้ตรวจสอบ Aalto คืนนี้เราจัดรอบเยี่ยมชมพิเศษเพิ่มดีไหมคะ เรื่องอื่นไว้ค่อยคุยกันหลังเยี่ยมชมเสร็จจะดีกว่า

Aalto: เอ่อ ก็ได้นะ

Lucilla: นักเรียน ผู้พเนจร ฉันจะพาผู้ตรวจสอบ Aalto ไปทานอาหาร รบกวนเธอไปดูทางศาสตราจารย์ Mornye ทีจะได้ไหม?

Aalto: (คุย... กัน... ทาง... WavesLine)

ออกจากวิทยาลัยราเบลล์ ไปยังลานสถาบัน

อ่านข้อความของ Aalto

ไปพบ Aalto

Aalto: ลำบากแย่เลยนะ ที่ต้องทำงานในที่ที่อาหารรสชาติยอดแย่แบบนี้

ผู้พเนจร:

Aalto: ฉันกินอะไรก็ไม่รู้ที่หน้าตาเหมือนยาสีฟัน แล้วก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ จากนั้นก็มีนักเรียนกรูกันเข้ามา เลี้ยงฉันกินนู่นกินนี่เต็มไปหมด

Aalto: เฮ้อ นี่มันนรกชัดๆ เลย

Aalto: Encore บอกว่า "วัยอย่างเธอไม่ต้องไปโรงเรียนอีกแล้ว" พูดยังไงก็ไม่ยอมมา

Aalto: แต่ไม่เป็นไรหรอก ฉันไปขอแบบฝึกหัดที่เหมาะกับ "วัยอย่างเธอ" จากอธิการบดี Lucilla มาแล้ว หึๆ!

ผู้พเนจร:

Aalto: สรุปง่ายๆ ก็คือ พอ Exostrider หายไป โครงการซิงโครนิสต์ก็ต้องยุติลง แต่ปัญหาอยู่ที่ความขัดแย้งหลังจากนั้น... หรือจะพูดให้ถูกคืออธิการบดี Lucilla มีความเห็นไม่ตรงกับคนอื่น

Aalto: ฝ่ายกรรมการส่วนใหญ่ของสหพันธรัฐใหม่ เรียกร้องให้หยุดแผนการเรียนการสอนของซิงโครนิสต์ทันที แล้วหารือร่างแผนใหม่

Aalto: ส่วนฝ่ายประนีประนอมบางส่วนเสนอว่า ถ้ามีการสนับสนุนอย่างเต็มที่ เพื่อให้ซิงโครนิสต์จากแต่ละภูมิภาคได้ย้ายแผนกหรือเดินทางกลับภูมิลำเนา พวกเขาก็จะไม่แทรกแซงเรื่องอื่น

ผู้พเนจร: แล้ว Lucilla คิดยังไง?

Aalto: เธออยากให้เดินหน้าโครงการซิงโครนิสต์ต่อไปน่ะ

ผู้พเนจร: เดินหน้าต่อเหรอ?

Aalto: พวกเราเองก็สับสนเหมือนกันนั่นแหละ ผู้พเนจร คุณสนิทกับ Lucilla ไหม?

ผู้พเนจร:

Aalto: อื้ม งั้นสินะ

Aalto: งั้นคุณเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันสินะ

Aalto: ผู้พเนจร พูดตามตรงนะ ตอนนี้แบล็กชอร์ยังเชื่อใจ Lucilla ไม่ได้

Aalto: ทั้งข้อเสนอของเธอ และความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างเธอกับสหพันธรัฐใหม่ ตอนนี้เห็นได้ชัดเลยว่าเธอกำลังปิดบังอะไรบางอย่างอยู่ แต่กลับอยากให้เราช่วยเธอทั้งที่เราไม่รู้อะไรเลย แบบนี้ไม่ค่อยดีกับแบล็กชอร์เท่าไหร่

Aalto: ...ทั้งหมดนี้ คือการประเมินแบบมีเหตุผลของเรา

Aalto: แต่พอผู้ครองผกาจากสถาบันสตาร์ทอร์ชรู้เรื่องนี้ พวกเขาก็พากันยื่นคำร้องไปถึง Shorekeeper และยืนยันว่าเชื่อมั่นใน Lucilla จนทำให้ Shorekeeper เปลี่ยนความคิด

Aalto: อาจารย์ที่ทำให้นักเรียนเชื่อใจได้ขนาดนี้... น่าอิจฉาจริงๆ เลยนะ

ผู้พเนจร: แล้วฉันควรจะให้ความร่วมมือยังไงดีล่ะ?

Aalto: ไม่ใช่ๆ ความหมายของ Shorekeeper คือ คุณต่างหากที่เป็นผู้ตรวจสอบตัวจริง

Aalto: Lucilla เชื่อถือได้ไหม และเธอวางแผนอะไรอยู่ เราอยากให้คุณสืบหาความจริงในฐานะนักเรียนและผู้ตรวจสอบลับ

ผู้พเนจร: (ฉันอยากช่วยเหล่าซิงโครนิสต์นะ แต่ก็ต้องรับผิดชอบต่อแบล็กชอร์ด้วย ถึงจะเชื่อว่า Lucilla ไม่มีทางทำร้ายนักเรียน แต่...)

ผู้พเนจร: ตกลง ฉันจะร่วมมือกับคุณเอง

Aalto: ฉันเป็นฝ่ายที่ต้องสนับสนุนต่างหากล่ะ งั้นเรามาวางแผนกันก่อน...

Aemeath: จะวางแผนให้ยุ่งยากทำไมกันล่ะ?

Aalto: อะไรเนี่ย!? เกิดอะไรขึ้น!?

Aemeath: ท่าน Aalto! นี่เป็นโอกาสทองฝังเพชรที่จะได้ร่วมลงทุนในโครงการ Exostrider เชียวนะ ฉันแนะนำให้แบล็กชอร์ของเราทุ่มงบเท่านี้ไปเลย!

Aemeath: หรือไม่ก็ช่วยฉันสร้างช่องสัญญาณเชื่อมต่อกับคณะกรรมการสหพันธ์สเปซเทรคให้ที เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับพวกเขาเอง~

Aalto: นี่คือคุณ Aemeath สินะ เธอถึงขั้นแฮ็กเทอร์มินัลของแบล็กชอร์ได้เลยเหรอเนี่ย!?

ผู้พเนจร:

Aemeath: อะแฮ่ม ฉันพูดจริงนะ... ถ้ายกเลิกปริญญาของซิงโครนิสต์ไปละก็ วุฒิการศึกษาของฉันก็จะเหลือแค่ชั้นปฐมวัยของเผ่าโรญาน่ะสิ!

Aemeath: อีกอย่าง... ถ้าอยากรักษาวิทยาลัยราเบลล์ไว้ ก็ง่ายนิดเดียวไม่ใช่เหรอ? ไปหา Chase หรือ Shorekeeper เอาสิ มีวิธียืดหยุ่นตั้งเยอะ นักลงทุนของสหพันธ์สเปซเทรคเนี่ย รับมือยากกว่า Aleph-1 อีกหรือไง?

Aemeath: ถึงแม้พวกเขาจะไม่เห็นค่าผลงานที่คุณทำให้กับสหพันธ์สเปซเทรค แต่ถ้าอยากดึงคุณเข้าพวก ยังไงก็ต้องพิจารณาข้อเสนอของคุณอยู่แล้วจริงไหม

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร: ถ้าอาศัยอำนาจคนอื่น วันหน้าอาจจะถูกอำนาจนั้นควบคุมเอาได้ จากประสบการณ์ของฉัน การทำอะไรในนามส่วนตัวน่าจะสะดวกกว่านะ

ผู้พเนจร: ถ้าอนาคตอยากเดินบนเส้นทางของ "ผู้กอบกู้" Aemeath ก็น่าจะเข้าใจที่ฉันพูดนะ

Aemeath: อื้ม~ ก็จริงนะ แต่ความคิดของคุณมันเชยไปหน่อยหรือเปล่า?

ผู้พเนจร: (ต้องรู้เจตนาของ Lucilla ให้ได้ก่อน แล้วค่อยตัดสินใจ)

ผู้พเนจร: ฉันหวังว่าสหพันธ์สเปซเทรคจะปกป้องเหล่าซิงโครนิสต์ในวันที่ฉันดูแลด้วยตัวเองไม่ได้ เพราะงั้นครั้งนี้เราต้องหาทางออกให้พวกเขาตามกติกาของสหพันธ์สเปซเทรค

ผู้พเนจร: เชื่อฉันกับ Lucilla เถอะนะ เราจะหาทางจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย

Aemeath: อิอิ ก็ได้ค่า~ จะยอมเชื่อก่อนก็แล้วกัน แต่ขอบอกไว้ก่อนนะ ถ้าทำให้ประวัติการศึกษาของฉันปลิวละก็ สหพันธ์สเปซเทรคเตรียมเปลี่ยนชื่อเป็น "สหพันธ์ Aemeath" ได้เลย!

Aalto: พูดตามตรงนะ ถ้าเรายอมใช้พลังของคุณ Aemeath ละก็ สถานการณ์ของอธิการบดี Lucilla อาจจะตึงเครียดน้อยลงก็ได้

ผู้พเนจร: อย่างที่ Aemeath พูดเมื่อกี้ เธอเองก็เป็นนักเรียนซิงโครนิสต์ เป็นหนึ่งในคนที่ Lucilla จะปกป้อง

Aalto: เอาเถอะ แต่เหมือนเราจะมีเวลาน้อยกว่าที่คิดนะ

Aalto: ฉันเห็นสายลับของสหพันธรัฐใหม่ตั้งแต่ตอนอยู่ที่สถานีเส้นทางสตาร์เวิร์ดแล้ว ก็เลยรีบขี่มอเตอร์ไบค์เพื่อบึ่งมาที่นี่ แต่อีกไม่นานพวกนั้นก็คงจะเริ่มเคลื่อนไหว

Aalto: ก่อนจะไปเยี่ยมชมตามแผนของ Lucilla เราไปสำรวจแถวนี้กันก่อนเถอะ

ตรวจสอบร่วมกับ Aalto

Aalto: มีนักเรียนตั้งซุ้มขายของในสถาบันด้วยเหรอ บรรยากาศดีจังเลยแฮะ!

Aalto: เดี๋ยวนะ นั่นนักเรียนที่หลับในคาบไม่ใช่เหรอ เราไปดูกันเถอะ

Lixian: เจ้าเด็กบ้า ปล่อยนะ!

Liheng: ฉันไม่ปล่อยหรอกน่า!

Chisa: ...รุ่นพี่คะ เลิกทะเลาะกันได้แล้ว ฉันไปดูซุ้มอื่นก็ได้นะ

Lixian: อย่าเพิ่งไปสิ เธอตาถึงขนาดนี้ ฉันต้องขายให้เธออยู่แล้ว!

Liheng: ห้ามขายนะ! เธอเป็นแค่นักเรียนหลักสูตรเตรียมความพร้อม จะตาถึงได้ยังไง!

Lixian: หน็อย เจ้าเด็กนี่ไม่มีมารยาทเอาซะเลย! อยากโดนอัดใช่ไหม!

Chisa: ขอโทษนะ ที่จริงฉันก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่ "ตา"ดวงตาคลายปม ของฉันมองเห็นโครงสร้างภายในของอุปกรณ์นี้ มันประณีตมากเลย

Chisa: ตั้งแต่ข้างนอกจนถึงวงจรข้างใน ทั้งโครงสร้างและการเดินสาย ออกแบบมาอย่างพิถีพิถัน เจ้าของมัน... ต้องใส่ใจมากแน่ๆ

Lixian: ...ดูเจ๋งที่สุดในซุ้มนี้เลย ใช่ไหมล่ะ?

Chisa: ใช่! เจ๋งที่สุดเลย!

Lixian: ขอบใจนะ คำพูดของเธอมีความหมายกับฉันจริงๆ แต่น่าเสียดายที่วันนี้ต้องหาเงินเก็บหอมรอมริบ ไม่งั้นฉันคงยกให้เธอฟรีๆ ไปแล้ว เอางี้ก็แล้วกัน ฉันลดให้ 20% เลย!

Liheng: พี่! ตั้งหกปีเลยนะ! ถ้าขายไป เราก็ไม่เหลืออะไรเลยสิ!

Lixian: "ไม่เหลืออะไรเลย"? Liheng นายนิยามคำว่า "ไม่เหลืออะไรเลย" ไว้แบบไหนเหรอ?

Lixian: จุดบรรจบของ "อดีตที่ไร้ความสำเร็จ" กับ "อนาคตที่ไร้ทุกสิ่ง" ต่างหาก ที่ควรจะเรียกว่า "ไม่เหลืออะไรเลย"

Lixian: มองไปรอบๆ สิ Liheng ดูซิงโครนิสต์อย่างพวกเราสิ มีทรัพยากรมากที่สุด แต่กลับไม่ได้รับเลือกจาก Exostrider ไม่มีผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง... นั่นมันผู้แพ้ชัดๆ

Lixian: ถ้าเรายังมัวแต่ยึดติดกับของที่ไม่มีค่าจนไม่ยอมสนับสนุนรุ่นน้อง นั่นแหละคือซิงโครนิสต์ที่ "ไม่เหลืออะไรเลย" จริงๆ

Liheng: พี่สนับสนุนคนอื่น แล้วใครสนับสนุนพี่ล่ะ?!

Lucilla: ฉันไง ฉันจะสนับสนุนเอง

Lucilla: ไร้ความสำเร็จงั้นเหรอ? ถ้ายังไม่มีใครเห็นค่าในความทุ่มเทของพวกเธอ ฉันก็จะไม่ยอมให้ใครมาตัดสินพวกเธอเด็ดขาด

Lucilla: ไร้ทุกสิ่งงั้นเหรอ? พวกเธอยังมีฉันอยู่นี่ไง~

Lucilla: ฉัน Lucilla อธิการบดีสถาบันสตาร์ทอร์ช ต่อให้คนทั้งโลกไม่สนับสนุนพวกเธอ ฉันก็จะยืนอยู่ข้างพวกเธอเหมือนเดิม

Lucilla: อ้อ อีกอย่างเราเพิ่งได้สปอนเซอร์ใจดีคนหนึ่งมา ทุนวิจัยก้อนใหม่จะเริ่มอนุมัติใช้ตั้งแต่พรุ่งนี้เลย

Lixian: งั้นก็หมายความว่า...

Lucilla: หมายความว่า... ถ้ายังไม่รีบเก็บร้าน ก็จะขายขาดทุนเปล่าเลยนะ~

เหล่านักเรียน: เย้! อธิการบดีจงเจริญ!

Sigrika: ผู้ตรวจสอบ Aalto คุณใช่ไหมคะที่เป็นสปอนเซอร์ให้เรา!

Aalto: หา? เอ่อ นี่มัน...

เหล่านักเรียน: ขอบคุณท่านผู้ตรวจสอบ Aalto! ท่าน Aalto จงเจริญ!

Lucilla: ไอ้แฮมสเตอร์จอมเจ้าเล่ห์! ฉวยโอกาสตอนมีปัญหา เห็นที่นี่เป็นแหล่งขายส่งหรือไงกัน!

Lucilla: ก็แค่ความเห็นไม่ตรงกันกับพาร์ทเนอร์เหลี่ยมจัดน่ะ...

ผู้พเนจร: (เธอปิดดีลความร่วมมือได้แล้วเหรอ? คงยอมถอยให้เยอะแน่เลย...)

ผู้พเนจร:

Lucilla: ขอบใจนะ แต่ถ้าอาจารย์ต้องให้นักเรียนมาคอยเป็นห่วง ก็ดูจะล้มเหลวเกินไปหน่อยนะ

Lucilla: เก็บเรื่องนี้ไว้ในใจเราสองคนก็พอนะ~

Lucilla: เด็กๆ ของฉันน่ารักมากเลยใช่ไหม?

Lixian: ขอโทษนะคะอาจารย์ พวกเราผิดไปแล้ว

Lucilla: การปกป้องชีวิตของตัวเองจะเรียกว่าผิดได้ยังไงกัน? พวกเธอกล้าหาญมากเลยนะ

Lucilla: Lixian ความใฝ่รู้ของเธอและนักเรียนคนอื่นๆ ที่นี่ คู่ควรกับโอกาสที่ยิ่งใหญ่กว่านี้นะ

Lucilla: รักษาเอาไว้ให้ดีเถอะ

Lixian: ค่ะ!

Lucilla: แล้วก็หัดอ่อนโยนกับน้องชายบ้างนะ โดนเธออัดจนหงอไปหมดแล้วเนี่ย

Lixian: เอ่อ... อาจารย์คะ หนูมีเรื่องอยากจะบอกค่ะ

Lucilla: เรื่องที่ Lenie กับนักเรียนคนอื่นโดดเรียนสินะ ฉันให้คนไปตามตัวพวกเขาแล้วละ

Lucilla: ผู้ตรวจสอบ Aalto คะ งั้นเราเริ่มการเยี่ยมชมพิเศษของคืนนี้กันเลยดีไหมคะ?

Aalto: ได้เลยครับ!

ตามหาฐานลับของนักเรียน

เข้าสู่ฐานลับของนักเรียน

Lucilla: ที่แท้ก็เคลียร์ห้องหนังสือพิมพ์มาทำเป็นห้องแล็บนี่เอง

Lucilla: จะว่าไปก็เก่งเหมือนกันนะเนี่ย~

สำรวจฐานลับ

Lucilla: Lenie เธอผิดสัญญานะ ฉันเสียใจมากเลย

Lenie: เราตกลงกันว่า "ให้แสดงผลงานของซิงโครนิสต์ในชมรมนักเรียน" คุณคิดว่าเศษเหล็กพวกนั้น จะทำให้นักลงทุนเปลี่ยนใจได้เหรอคะ?

Lenie: นี่ต่างหาก ถึงจะเรียกว่าผลงาน!

Lenie: ปืนใหญ่อัตตาจรที่ลุยได้ทุกพื้นที่ ติดตั้งระบบป้องกันเชิงรุกหลายรูปแบบที่เชื่อมต่อ AI สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ รถคันนี้ควบคุมด้วยการสั่นพ้องภายนอก ทนต่อการรบกวนของแม่เหล็กไฟฟ้าด้วย!

Lenie: ต่อให้ตกลงไปในทะเลอีเธอริก ก็ขับเคลื่อนได้สบาย ถ้ายังไม่สำลักน้ำตายไปซะก่อน!

Lenie: ผู้ตรวจสอบคะ!

Aalto: อ๊ะ ว่าไง!

Lenie: ถ้าพวกคุณสนับสนุนงานวิจัยของซิงโครนิสต์ต่อไป เราจะทำให้ Mechascout เครื่องนี้กลายเป็นรุ่นที่ผลิตจำนวนมากภายในหนึ่งปี ไม่สิ ครึ่งปีให้ได้เลยค่ะ!

Aalto: รุ่นที่ผลิตจำนวนมากเหรอ!?

Lenie: คุณจะสงสัยก็ไม่แปลกหรอก... งั้นเราจะสาธิตให้ดูเดี๋ยวนี้เลย!

Aalto: ไม่ๆ ไม่ใช่เรื่องสาธิต แบล็กชอร์เองก็ไม่ใช่องค์กรทหารรับจ้างนะ...

Lenie: เอาไปใช้ล่าทาเซ็ตดิสคอร์ดก็ได้นะคะ!

ผู้พเนจร:

Lucilla: เดี๋ยวฉันจัดการเอง

Lucilla: ฉันจัดการเอง

Lucilla: Lenie ปิดระบบควบคุมการยิงก่อน แล้วลองเดินเครื่องดูเถอะ

Lucilla: ระวังด้วยนะ

Lenie: เริ่มได้!

ผู้พเนจร: (รถคันนี้?)

ผู้พเนจร: ระวัง!

กำจัดภัยคุกคาม

Lucilla: เป็นยังไงบ้าง?

สมาชิกชมรมที่ได้รับบาดเจ็บ: ขอโทษนะครับอาจารย์, ผู้ตรวจสอบ Aalto แล้วก็ประธานชมรม Lenie ผมพลาดเอง ผม... ขอโทษ...

Lucilla: N.A.N.A. ช่วยบอกหมอ Luuk ให้มาดูแลเด็กๆ ที่บาดเจ็บหน่อยนะ

Lucilla: Lenie เป็นอะไรหรือเปล่า?

Lenie: ...

Lucilla: เธอก็ไปทำแผลที่ห้องพยาบาลก่อนเถอะ ทางนี้เดี๋ยวฉันจัดการเอง

Lenie: ...

ผู้พเนจร:

Aalto: อืม Lenie ฉันไม่ได้จะปลอบใจหรือแค่พูดตามมารยาทหรอกนะ การควบคุมเครื่องจักรความแม่นยำสูงผ่านการสั่นพ้องแบบนี้ นับเป็นพรสวรรค์เฉพาะตัวของซิงโครนิสต์จริงๆ

Aalto: เทคโนโลยีนี้มีศักยภาพมาก... อะแฮ่ม โดยเฉพาะหลังจากเอาอาวุธน่ากลัวพวกนั้นออกไปแล้ว...

Lenie: ไม่มีเวลาแล้ว...

Lucilla: จะไม่มีเวลาได้ยังไง ช่วงนี้ฉันติดต่อพาร์ทเนอร์รายใหม่ไว้ตั้งเยอะ ยังมีคนอีกมากที่พร้อมยืนอยู่ข้างเรานะ

Lenie: "เรามาที่นี่ เพื่อแสวงหาหนทางที่ต่อยอดอนาคตให้แก่อารยธรรม"

Lenie: "สถาบันสตาร์ทอร์ชจะเป็นทั้งฐานบ่มเพาะซิงโครนิสต์และเป็นภาชนะรองรับความหวังของเราทุกคน"

Lenie: หนูจำได้ว่าจดหมายตอบรับเข้าเรียนเขียนไว้แบบนี้ หนูเองก็มาที่นี่ด้วยอุดมการณ์เดียวกัน

Lenie: ถึงจะรู้ว่า หนูเป็นแค่ส่วนหนึ่งของซิงโครนิสต์ เป็นอะไหล่สำรองของ Exostrider เป็นส่วนประกอบย่อยของอารยธรรม แต่หนูก็ไม่เคยเสียใจเลย

Lenie: "แสวงหาหนทางที่ต่อยอดอนาคตให้แก่อารยธรรม"... หึ

Lenie & หญิงสาวลึกลับ?: อาจารย์คะ ถ้าไม่มี Exostrider ก็ไม่มีใครสนใจเราแล้วใช่ไหม?

Lucilla: ฉันยังสนใจพวกเธอเหมือนเดิมนะ

Lenie: อาจารย์คะ... อาจารย์...

Aalto: ก่อนหน้านี้ฉันคงมองเรื่องนี้เรียบง่ายไปหน่อย นึกว่าแค่ย้ายนักเรียนกลุ่มหนึ่งจากห้อง A ไปยังห้อง B เฉยๆ

Aalto: ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วละ เด็กพวกนี้ไม่ได้สู้เพื่อสิทธิพิเศษของ "ซิงโครนิสต์" แต่กำลังปกป้องภารกิจของ "ซิงโครนิสต์" ต่างหาก

ผู้พเนจร:

Aalto: เพราะแบบนี้อธิการบดี Lucilla ถึงได้ยืนกรานที่จะเดินหน้าโครงการซิงโครนิสต์ต่อ ฉันเห็นใจเธอนะ แต่ว่า...

Aalto: เหตุผลเพียงแค่นี้จะโน้มน้าวคณะกรรมการพิจารณาได้ยังไง ในเมื่อไม่มี Exostrider โครงการซิงโครนิสต์ก็ขาดทุนย่อยยับ...

ผู้พเนจร: สถาบันไม่ได้ผุดขึ้นมาเอง แต่เกิดขึ้นได้เพราะการสนับสนุนจากภูมิภาคต่างๆ และความพยายามของผู้คนนับไม่ถ้วน นี่แหละคือรากฐานของหอคอยงาช้างแห่งนี้ แล้วก็เป็นรากฐานภารกิจของซิงโครนิสต์เหมือนกัน

ผู้พเนจร: ถึงพวกเขาจะไม่ได้ผลตอบแทนจากโครงการซิงโครนิสต์ แต่ก็มีสิทธิ์ตั้งคำถาม และมีสิทธิ์ได้รับคำชี้แจง

Aalto: ก็จริงแฮะ จะใช้อารมณ์โน้มน้าวคณะกรรมการพิจารณาอย่างเดียวไม่ได้หรอก ในเมื่อไม่มี Exostrider โครงการซิงโครนิสต์ก็ขาดทุนย่อยยับ...

ผู้พเนจร: ฉันไม่คิดว่า Lucilla จะเป็นคนที่ใช้อารมณ์นำทางแบบนั้นนะ เธออาจจะปิดบังแผนการของตัวเองอยู่จริงๆ ก็ได้

Aalto: ขอความช่วยเหลือจากเรา แต่ไม่ไว้ใจเรางั้นเหรอ... หรือมีเหตุผลอื่นกันแน่?

Aalto: ต้องพึ่งคุณแล้วละ ผู้พเนจร ผู้ตรวจสอบลับของเรา!

Lucilla: ขอโทษนะคะ เกิดเรื่องไม่หยุดเลย

Aalto: ไม่เป็นไรครับ นับว่าเป็นวันที่คุ้มค่ามากเลย นักเรียนซิงโครนิสต์ที่เจอในวันนี้ก็น่าประทับใจมาก คุณ Lenie โอเคไหมครับ?

Lucilla: ไม่มีอะไรน่าห่วงค่ะ หมอ Luuk กำลังมารับเธอไปห้องพยาบาล นี่ก็สายมากแล้ว ให้ฉันไปส่งคุณดีกว่า

Aalto: ไม่เป็นไรหรอกครับ ตอนเที่ยงหมอ Luuk พาผมไปดูหอพักแล้ว ผมจำทางได้ เอ่อ... สีหน้าคุณไม่ค่อยดีเลยนะ นักเรียน ผู้พเนจร ช่วยไปส่งอธิการบดี Lucilla หน่อยดีไหม?

Lucilla: งั้นก็ได้ แล้วเจอกันพรุ่งนี้เช้านะคะ

ออกเดินทางจากทางเข้าฐานทัพนักเรียน

เดินไปพร้อม Lucilla

Lucilla: ก่อนกลับไปพัก ฉันอยากแวะหอประชุมสักหน่อย ไปเป็นเพื่อนฉันได้ไหม?

ผู้พเนจร: ได้สิ

ไปยังห้องประชุม

เดินไปพร้อม Lucilla

Lucilla: *เสียงถอนหายใจที่ฟังดูเหนื่อยล้า*

ผู้พเนจร: คุณไม่ได้นอนมากี่วันแล้วเนี่ย?

Lucilla: จำไม่ได้แล้วละ

ผู้พเนจร: แล้วกินข้าวล่ะ?

Lucilla: เรื่องนี้ฉันไม่ลืมหรอกนะ หุๆ

Lucilla: ว่าแต่อากาศที่แบล็กชอร์เป็นยังไงบ้างเหรอ?

ผู้พเนจร: อืม... ก็ไม่ค่อยแปรปรวนนะ

Lucilla: แล้วอาหารล่ะ?

ผู้พเนจร: ดีกว่าที่นี่นิดหน่อย

Lucilla: แค่นิดหน่อยเองเหรอ?

Lucilla: เฮ้อ นักเรียนที่ไปแบล็กชอร์เขียนจดหมายมาหาฉันน้อยที่สุดเลย แถมยังไม่เคยแชร์เรื่องราวในชีวิตประจำวันด้วย

Lucilla: บางคนจู่ๆ ก็โทรมา แล้วก็พูดขึ้นมาเลยว่า "อาจารย์ๆ หนูมีเรื่องอยากถาม..."

Lucilla: เจ้าตัวแสบพวกนี้... แค่ปลอดภัยก็ดีแล้วละ

คุยกับ Lucilla

Lucilla: แล้วเธอคิดว่าจะเริ่มเมื่อไหร่ล่ะ?

ผู้พเนจร: เริ่มอะไรเหรอ?

Lucilla: เริ่มลองหยั่งเชิงฉันไง ผู้ตรวจสอบ Aalto ขอให้เธอช่วยใช่ไหม?

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร: ที่จริงคุณไม่ต้องอ้อมค้อมขนาดนี้ก็ได้

Lucilla: นักเรียน ผู้พเนจร เธอจะยอมให้องค์กรต่อต้านอาดูรการณ์อย่างแบล็กชอร์ ทำลายหลักการของตัวเอง แล้วเข้าไปพัวพันกับเกมการเมืองของภูมิภาคมหาอำนาจ... เพียงเพื่อจุดประสงค์ส่วนตัวของฉันไหม?

ผู้พเนจร: ...

Lucilla: เมื่อวานฉันถามตัวเองว่า ฉันรู้จักเธอจริงๆ หรือเปล่า? น่าเสียดายที่คำตอบคือ... ไม่เลย และฉันก็ลังเลว่าจะให้เธอเข้าไปพัวพันในฐานะอะไรดี...

Lucilla: เพราะเธอต้องเข้ามาพัวพันกับเรื่องที่ไร้ความยุติธรรมและไม่น่ายกย่อง เป็นแค่การต่อรองผลประโยชน์ที่น่าเบื่อของพ่อค้ากับนักการเมืองเท่านั้นเอง

Lucilla: แต่อย่างน้อย ฉันคิดว่านี่ควรเป็นความร่วมมือระหว่างสถาบันสตาร์ทอร์ชกับแบล็กชอร์ ไม่ใช่ความสัมพันธ์ส่วนตัวระหว่างเธอกับฉัน

Lucilla: ฉันถึงต้องอ้อมค้อม ให้เธอลำบากมาดูด้วยตัวเอง เพราะฉันกลัวว่าถ้าพูดไปตรงๆ เธอจะตอบตกลงช่วยฉันทันทีน่ะสิ

Lucilla: ฉันอยากให้เธอพิจารณาเอง ใช้บรรทัดฐานของตัวเองชั่งน้ำหนัก แล้วค่อยไปบอกพวกพ้องของเธอที่แบล็กชอร์

Lucilla: ...ว่า Lucilla เชื่อถือได้ไหม พวกซิงโครนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนหรือเปล่า

Aalto: ผู้พเนจร ยังอยู่กับอธิการบดี Lucilla ไหม?

Aalto: สหพันธรัฐใหม่รู้แล้วว่าเธอกำลังติดต่อผู้สนับสนุน เลยเลื่อนการประชุมพิจารณาให้เร็วขึ้น

ผู้พเนจร: เลื่อนมาเป็นเมื่อไหร่เหรอ?

Aalto: พรุ่งนี้เช้า... จะพูดให้ถูกก็คือ อีกสามชั่วโมงครึ่ง

Lucilla: หึ วิธีการเดิมๆ ของพวกสหพันธรัฐใหม่ คงจะเตรียมคณะตรวจสอบไว้รอรับคำสั่งอยู่แถวลาไฮรอยนานแล้วสินะ แค่รอให้แบล็กชอร์มาถึงเท่านั้น

ผู้พเนจร: พวกเขาโน้มน้าวสมาชิกจากภูมิภาคอื่นได้เร็วขนาดนี้เชียวเหรอ? แถมยังเรียกตัวแทนมาครบเลยด้วย

Lucilla: ตามข้อกำหนดงบประมาณของสหพันธ์สเปซเทรค ในฐานะกรรมการบริหารและประธานหมุนเวียน ถ้าสหพันธรัฐใหม่ทำให้สมาชิกเกินครึ่งงดออกเสียง พวกเขาก็จะควบคุมสถานการณ์ได้

Lucilla: ฉันว่าพวกนั้นคงเตรียมทุกอย่างเอาไว้อย่างดี ตั้งแต่ยังไม่เสนอแผนการพิจารณาเลยด้วยซ้ำ...

Aalto: รีบเตรียมตัวเถอะครับ อธิการบดี Lucilla ส่วนเรื่องการประชุมพิจารณา เราค่อยดูตามหน้างานก็แล้วกัน

Lucilla: สามชั่วโมงครึ่งงั้นเหรอ... แค่นี้ก็เหลือเฟือแล้ว

Lucilla: ไปกันเถอะ นักเรียน ผู้พเนจร

ผู้พเนจร: ไปไหนเหรอ?

Lucilla: เยี่ยมชมสถาบันช่วงครึ่งหลังยังไงล่ะ

ไปยังด้านหลังเวทีของห้องประชุม

เข้าไปในลิฟต์

Lucilla: เธอโกรธอยู่หรือเปล่า?

ผู้พเนจร: โกรธเรื่องที่คุณจูงจมูกให้เดินตามแผน หรือเรื่องที่คุณมีอะไรบางอย่างปิดบังอยู่กันแน่ล่ะ?

Lucilla: เอ่อออ...

Lucilla: ขอโทษนะ จะคิดว่าฉันอวดเก่งก็ได้ เพราะยังไงเธอก็ยังเป็นนักเรียนของฉันนี่

ผู้พเนจร: งั้นครั้งนี้ ฉันก็เป็นผู้ชมได้อย่างสบายใจแล้วสินะ?

Lucilla: หุๆ นี่คงเป็นประสบการณ์หายากสำหรับเธอเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?

ผู้พเนจร: นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีที่แบบนี้อยู่ใต้วิทยาลัยราเบลล์ด้วย

Lucilla: ก่อนจะสร้างฐานที่ทะเลสาบซันเดอร์เมียร์ ที่นี่คือสถาบันวิจัยที่เคยใช้ศึกษาการสั่นพ้องภายนอก และมาตรการรับมือพายุสุญตา แต่ตอนนี้เลิกใช้งานไปแล้วละ

Lucilla: คณะกรรมการบอกให้ฉันจัดการที่นี่ได้ตามใจ ฉันเลยใช้ความสามารถของตัวเองปรับเปลี่ยนโฉมมันนิดหน่อย

Lucilla: เสี้ยวความทรงจำเกี่ยวกับนักเรียน ที่เคยอยู่แค่ในหัวของฉัน พอมาอยู่ที่นี่ มันก็กลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้

Lucilla: เรายังมีเวลาเหลือเฟือ ถ้าสนใจก็เดินดูตามสบายเลยนะ

ผู้พเนจร: คุณใช้พลังเรโซแนนซ์ทำเองทั้งหมดเลยเหรอ ใช้เวลานานแค่ไหนเนี่ย?

Lucilla: ต่อให้นานแค่ไหนก็คุ้มค่า... เพื่อให้ผู้ที่อยู่ต่อไม่ใช่เพียงแค่ดำรงชีวิตอยู่ และเพื่อให้ผู้ที่จากไปไม่ใช่เพียงแค่จากลา

ตรวจสอบสิ่งของจัดแสดง

Lucilla: สิ่งของจัดแสดงที่เราต้องการตามหาก็อยู่ที่นี่แหละ

ผู้พเนจร: อยู่หลังผนังงั้นเหรอ?

Lucilla: อย่าลืมสิ ที่นี่คือ "วิมานความทรงจำ" ของฉัน และ "กุญแจ" ของความทรงจำ ก็ต้องใช้ความทรงจำมาเปิด

Lucilla: ฉันจะสาธิตให้ดูเอง... นี่เป็นเทคนิคขั้นสูงที่ใช้ได้แค่ที่นี่เท่านั้นนะ~

เปิดเส้นทาง

ไปยังใจกลางพื้นที่จัดแสดง

ผู้พเนจร: นี่คืออะไรเหรอ?

Lucilla: ของชิ้นนี้ คือเหตุผลที่ฉันสร้างที่นี่ขึ้นมา

หญิงสาวลึกลับ?: อาจารย์เชื่อมั่นในตัวหนูไหมคะ?

Lucilla: ฉัน...

ผู้พเนจร: Lucilla?

ผู้พเนจร: เมื่อกี้คุณดูเหม่อลอยนะ ไม่เป็นไรใช่ไหม?

Lucilla: ไม่เป็นไร เหมือนฝันไปแป๊บหนึ่งน่ะ แปลกเหมือนกันนะเนี่ย

ผู้พเนจร: ก่อนการพิจารณาจะเริ่ม อยากพักสักหน่อยไหม?

Lucilla: ไม่ต้องห่วง พอประชุมจบฉันจะนอนตรงนั้นให้ดูเลย แต่ตอนนี้ต้องเอาของจัดแสดงออกไปให้ได้ก่อน

ผู้พเนจร: ของพวกนี้จะโน้มน้าวพวกเขาได้จริงเหรอ?

Lucilla: ...

ผู้พเนจร: (เหมือน Lucilla จะรู้ว่าควรโน้มน้าวนักลงทุนยังไง แต่ทำไมเธอถึงลังเลอยู่ล่ะ)

Lucilla: ขอบคุณที่เชื่อใจนะ ฉันดูออกว่าเธอมีคำถามมากมาย

Lucilla: ฉันจะโน้มน้าวสหพันธรัฐใหม่ยังไง? ถ้าไม่มี Exostrider แล้ว ฉันจะมอบภารกิจอะไรให้เหล่าซิงโครนิสต์ต่อไป? ขอโทษนะ ตอนนี้ฉันยังตอบเธอไม่ได้

ผู้พเนจร: ฉันรู้ว่าคุณจะไม่ทำร้ายนักเรียน แค่นั้นก็พอแล้ว

Lucilla: ฉัน... ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม ผู้พเนจร

Lucilla: ช่างเถอะ เอาของสองชิ้นนี้ไปก่อน แล้วค่อย...

หญิงสาวลึกลับ?: เดี๋ยวเจอกันนะคะ อาจารย์

ผู้พเนจร: เหมือนมีพลังบางอย่างย้ายเรามาที่นี่ นี่คือที่ไหนเหรอ?

Lucilla: ถ้าจำไม่ผิด เราน่าจะอยู่ใต้ห้องจัดแสดงนะ

Lucilla: ทางนี้

ตรวจสอบพื้นที่วิจัย

ผู้พเนจร: ห้องควบคุมของซิงโครนิสต์งั้นเหรอ? นี่คือต้นแบบสินะ?

Lucilla: ถึงจะดูคล้ายกันมาก แต่ที่จริง เจ้าเครื่องนี้ก็คือแผน B ของเรา เราจะปลดข้อจำกัดต่างๆ ออก กระตุ้นให้ซิงโครนิสต์เพิ่มอัตราซิงโครไนซ์ในระยะสั้น แล้วเข้าควบคุม Exostrider

ผู้พเนจร: ...

Lucilla: ฉันรู้ว่าเธออยากพูดอะไร แต่นี่เป็นแผนสำรองสุดท้ายที่เตรียมไว้รับมือวิกฤตการอยู่รอดของอารยธรรมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ความจริงแผนนี้ประกาศยุติไปแล้วหลังจากทดลองไม่กี่ครั้ง

Lucilla: แต่ซิงโครนิสต์ที่เข้าร่วมการทดลอง กลับสูญเสียความสามารถในการสั่นพ้องกับ Exostrider ไปเลย

Lucilla: สถานการณ์ที่พวกเด็กๆ ต้องเจออยู่ตอนนี้ ก็ไม่ได้แตกต่างไปจากตอนนั้นหรอก

Lucilla: หวังว่าครั้งนี้ฉันจะทำได้ดีกว่าครั้งก่อนนะ

ผู้พเนจร: จะออกจากที่นี่ยังไงนะ?

Lucilla: ลองหาดูรอบๆ สิ กุญแจรูปถ่ายน่าจะอยู่แถวนี้แหละ

พยายามค้นหาเบาะแสในห้อง

หาทางออกจากมิตินี้

สำรวจข้างหน้าต่อ

Lucilla: ต่อยอดเก่งนะจ๊ะ นักเรียนหัวไว~

ผู้พเนจร: เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

Lucilla: อืม สถานการณ์ชักจะแย่แล้วสินะ

ผู้พเนจร: Lucilla...

Lucilla: ก็ได้ เลิกล้อเล่นดีกว่า คนอื่นที่ไม่รู้คงนึกว่าเธอต่างหากคือผู้ที่จะถูกตรวจสอบ ผ่อนคลายหน่อยสิ ฉันรู้ว่าจะออกไปยังไง

Lucilla: ยังจำได้ไหม? ก่อนที่เราจะเข้าไปในด้านมืด ฉันเคยบอกว่า ฉันจะลบความทรงจำบางส่วนเป็นระยะ และความทรงจำเหล่านั้นจะหายไปตลอด

Lucilla: มีความทรงจำบางอย่างที่ฉันไม่อยากจำแต่ก็ไม่อยากลืม ก็เลยเก็บมันไว้แบบนี้ แต่เหมือนมันจะเริ่มควบคุมไม่อยู่แล้วสิ...

Lucilla: ผู้พเนจร ทางออกอยู่ด้านบน แค่ใช้กุญแจรูปถ่ายก็จะออกไปได้ แต่ต้องให้เธอช่วยหน่อยนะ ฉันถึงจะไปตรงนั้นได้

Lucilla: ทุกอย่างในนี้มาจากความทรงจำของฉัน แต่ฉันรู้ว่าเธอคือตัวจริง ถ้าเธออยู่ที่ไหน ที่นั่นก็คือความจริง

ผู้พเนจร: เข้าใจแล้วละ งั้นฉันจะเป็นป้ายบอกทางให้คุณเอง แล้วเด็กสาวคนนั้นล่ะ จะปล่อยผ่านไปเฉยๆ เลยเหรอ?

Lucilla: ผู้พเนจร เธอเคยเล่นกับเด็กไหม? ใบ้ให้นิดนึงนะ เวลาเล่นซ่อนแอบ เธอจะทำยังไงให้เด็กที่แอบอยู่กลัวโดนจับได้ที่สุด?

ผู้พเนจร: ...อ๋อ แบบนี้นี่เอง

Lucilla: ไปกันเถอะ คิดว่าเป็นการอุ่นเครื่องก่อนการพิจารณาก็แล้วกัน

Lucilla: ที่นี่คือห้องวิจัยวัสดุต้านสสารสุญตา วัสดุที่ใช้สร้างบาเรียป้องกันพายุสุญตาของสถาบันก็มาจากห้องนี้แหละ

ผู้พเนจร: ตรงกลางนั่นคืออะไร?

Lucilla: เศษวัสดุที่มีทุกวัน เยอะจนรีไซเคิลแทบไม่ทันเลยล่ะ

Lucilla: ลองหาเบาะแสรอบๆ กันเถอะ

ค้นหาเบาะแสในห้อง

ผู้พเนจร: (เจอรูปถ่ายแล้ว ตอนนี้ต้องฉายภาพในตำแหน่งที่เหมาะสม)

สำรวจข้างหน้าต่อ

ผู้พเนจร: ฝนกลับด้านเทียมเหรอ?

Lucilla: ฉันไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอก ก็แค่ของเลียนแบบเท่านั้นเอง

Lucilla: ในบรรดาซิงโครนิสต์ที่เข้าร่วมการทดลองโอเวอร์โหลด มีเด็กคนหนึ่งมาจากจินโจว หลังจากที่เขาสั่นพ้องกับ Exostrider ไม่ได้แล้ว เขาก็กลับบ้านเกิด และเข้าร่วม กองป้องกันของกระทรวงการพัฒนา

Lucilla: เขากับเพื่อนร่วมงานช่วยกันพัฒนาอุปกรณ์ป้องกันฝนกลับด้านของจินโจวขึ้นที่นั่น

ผู้พเนจร: โล่ที่ใช้ป้องกันฝนกลับด้านและโล่ที่ใช้ป้องกันพายุสุญตา มีต้นกำเนิดเดียวกันงั้นเหรอ?

Lucilla: เปล่าหรอก จะว่ายังไงดีนะ แผนของเขาแทบจะไม่มีผลกับพายุสุญตา... เลยถูกคัดออกตั้งนานแล้ว

Lucilla: ก่อนกลับบ้านเกิด สิ่งเดียวที่เขาขอเอากลับไปด้วย ก็คือแผ่นวัสดุไม่กี่ชิ้นที่อยู่ใต้กองเศษขยะ

Lucilla: ตอนนั้นเขาแค่ไม่อยากยอมแพ้ หรือว่าตั้งใจจะสร้างอะไรขึ้นมากันฝนให้บ้านเกิดของตัวเองกันนะ?

ผู้พเนจร: ฉันว่าเด็กสาวที่ขังเราไว้ที่นี่ อยากบอกอะไรบางอย่างผ่านความทรงจำเหล่านี้นะ

Lucilla: เฮ้อ ช่วงนี้เหมือนจะโดนนักเรียนสั่งสอนอยู่เรื่อยเลย...

Lucilla: ไปกันเถอะ ต้องไป "ห้องเรียน" ถัดไปแล้ว

ผู้พเนจร: พักก่อนดีไหม?

Lucilla: ฉันยังไหวอยู่~

ผู้พเนจร: ความสามารถน่าทึ่งจริงๆ

Lucilla: น่าเสียดายที่คนของสหพันธรัฐใหม่ไม่ค่อยใช้คำว่า "น่าทึ่ง" บรรยายความสามารถหรอกนะ...

ไปยังจุดถ่ายรูป

Lucilla: ...

ผู้พเนจร: เป็นยังไงบ้าง?

Lucilla: อย่าอยู่ห่างจากสายตาฉันนะ ผู้พเนจร เราได้เข้าสู่ความทรงจำอันเลวร้ายแล้ว

Lucilla: ที่นี่เดินหลงได้ง่ายมากเลย...

ผู้พเนจร: เหมือนจะผ่านกำแพงตรงหน้าไปไม่ได้

Lucilla: อื้ม... ฉันพอจะมีวิธีแล้ว~

Lucilla: ผู้พเนจร ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?

Lucilla: ผู้พเนจร ขยับไปทางนั้นหน่อยได้ไหม?

ผู้พเนจร: หืม?

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร: ตรงนี้เหรอ?

Lucilla: ขยับไปข้างหน้าอีกนิดนึงได้ไหม?

ผู้พเนจร:

Lucilla: เอ่อ... งั้นไปข้างหลังหน่อยก็ได้?

ผู้พเนจร:

Lucilla: โอเค รูปสุดท้ายแล้วนะ ยิ้มหน่อยสิ

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร: ฮ่าๆ

ให้ Lucilla แสดงพลังเรโซแนนซ์ให้คุณเห็น

Lucilla: เอ่อ... เคยมีใครบอกไหมว่าเธอไม่ค่อยขึ้นกล้องเท่าไหร่?

ผู้พเนจร: ตอนนี้มีแล้วละ

Lucilla: ไม่ล้อเล่นแล้ว ถ้ามีรูปนี้ละก็...

อ่านข้อความ

ถอดรหัสเทอร์มินัล

เทอร์มินัล: เข้าสู่โหมดฉุกเฉินแล้ว กรุณาใส่รหัสผ่าน

ผู้พเนจร:

เทอร์มินัล: รหัสผ่านผิดพลาด!

ผู้พเนจร: พักก่อนดีไหม?

Lucilla: ฉันยังไหวอยู่~

ใช้สกิลปลดปล่อยเรโซแนนซ์ทำลายเทอร์มินัล

Lucilla: ถ้าข้าวของที่นี่เสียหาย ฉันต้องควักเงินจ่ายเองนะ...

Lucilla: ช่วยเบามือหน่อยละ

สำรวจข้างหน้าต่อ

หมอในความทรงจำ: คุณผู้หญิงครับ ลูกสาวของคุณไม่ได้ป่วย แต่เธอปลุกพลังเรโซแนนซ์ขึ้นมา แถมยังเป็นความสามารถสายความทรงจำที่หายากอีกด้วย

หมอในความทรงจำ: ยินดีด้วยครับ เธอต้องสร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้กับสหพันธรัฐใหม่ได้แน่นอน

กำจัดศัตรู

กำจัดมอนสเตอร์

ผู้พเนจร: Lucilla?

ผู้พเนจร: แย่แล้วสิ

ผู้พเนจร: (ถ้าไม่มี "ป้ายบอกทาง" Lucilla ก็จะตกอยู่ในความทรงจำของตัวเอง ต้องรีบตามหาเธอให้เจอ)

ตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับ Lucilla

อ่านข้อความ

ผู้พเนจร:

???: ยังฟังอยู่ไหม Lucilla

Lucilla?: ค่ะ

???: ทำไมไม่ตอบล่ะ?

Lucilla?: คุณอยากให้ฉันตอบว่ายังไงเหรอคะ?

???: ตอบว่า "ได้ค่ะ" หรือตอบว่า "รู้แล้ว"

???: นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุด... ตอนที่ฝ่ายตรงข้ามกำลังวุ่นวาย เราต้องเป็นฝ่ายรุกก่อน เหมือนตอนที่เธอขึ้นเป็นอธิการบดีไง...

???: ไม่ต้องกังวลเสียงวิจารณ์ของคนอื่นหรอก พวกเราจะรับบทตัวร้ายเอง เธอแค่วางท่าทีแข็งกร้าวก่อน จากนั้นดึงผู้ตรวจสอบอิสระเข้ามา แล้วเราค่อยจัดการประชุมพิจารณาอีกครั้ง

???: เธอจะยืนหยัดด้วยเหตุผล ส่วนพวกเราจะแสดงความห่วงใย ต่างฝ่ายต่างถอยคนละก้าว... แค่ให้เราได้ควบคุมโครงการพัฒนาซิงโครนิสต์ก็พอ

Lucilla?: พวกคุณจะให้นักเรียนของฉันทำอะไร?

???: "ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์" ยังไงล่ะ เด็กพวกนั้นมีพรสวรรค์ เราจะช่วยสานฝันของพวกเขาให้เป็นจริง บนพื้นฐานความสมัครใจของพวกเขาโดยไร้การบังคับ

Lucilla?: สมัครใจงั้นเหรอ? ความฝันของใครกันแน่ที่จะเป็นจริง?

???: ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความสมัครใจของพวกเขานั่นแหละ Lucilla... Luci... ฉันไม่สนใจหรอกนะว่าเมื่อก่อนเธอเคยตัดสินใจแบบไหน แต่จนถึงตอนนี้ มีครั้งไหนบ้างล่ะที่เธอไม่ได้สมัครใจเลือกเอง?

Lucilla?: ฉันขอปฏิเสธค่ะ

???: ใช่แล้ว แบบนี้แหละ "วางท่าทีแข็งกร้าว" "ยืนหยัดด้วยเหตุผล" แล้วรอให้เรา "ถอยกันคนละก้าว" ก็พอ...

Lucilla?: ตั้งแต่สถาบันศึกษาไปจนถึงสมาคมผู้บุกเบิก จากสมาคมผู้บุกเบิกจนถึงสหพันธ์สเปซเทรค แล้วจากนั้นก็คือที่นี่... ไม่แปลกใจเลยที่ฉันจะเป็นอธิการบดีที่ดีไม่ได้~

Lucilla: ระวังนะ นั่นคือ "ฉัน" ใน "ด้านมืด" ฉันใช้ความทรงจำนี้ขังเธอเอาไว้

Lucilla?: เธอจะบอกเขาเมื่อไหร่เหรอ อาจารย์ Lucilla... อธิการบดี Lucilla... ว่าที่จริงเธอตอบตกลงสหพันธรัฐใหม่ตั้งนานแล้ว

Lucilla: เราไปกันเถอะ

Lucilla?: คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ Lucilla?

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร: แผนของคุณ คือการทำตามแผนของสหพันธรัฐใหม่งั้นเหรอ?

Lucilla: อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันจะทรยศนักเรียนของตัวเองได้ยังไง? ฉันมีแผนอยู่นะ เพียงแต่...

ผู้พเนจร: ก่อนเริ่มการประชุม ฉันหวังว่าคุณจะสละเวลาอธิบายแผนของคุณให้ฉันฟังหน่อยนะ

Lucilla: ขอบคุณนะ ฉันไม่มีวันยอมให้สหพันธรัฐใหม่แตะต้องนักเรียนของฉันเด็ดขาด เพียงแต่...

Lucilla?: นั่นเป็นแค่จินตนาการของเธอคนเดียว เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ พยายามใช้ปีกที่ทำจากขี้ผึ้งท้าทายท้องฟ้า

Lucilla?: นักเรียนของเธอ จะต้องตายเพราะเธอ

Lucilla: ...ไปกันเถอะ ผู้พเนจร

ออกจากตรงนี้

มุ่งหน้าต่อไป

ผู้พเนจร: ทั้งที่สามารถลบความทรงจำทิ้งได้แท้ๆ แต่ทำไมถึงยังเก็บตัวตนที่อันตรายขนาดนั้นไว้ล่ะ?

Lucilla: ก็เพื่อเอาไว้ทิ่มแทงตัวเองบ้างยังไงล่ะ จะได้ไม่ลุ่มหลงไปกับความสงบสุขในสถาบัน จนลืมไปว่าถ้าฉันพลาดขึ้นมาเมื่อไหร่ ผลที่ตามมามันจะสาหัสแค่ไหน

"เสียงจากก้นบึ้งของหัวใจ": ลืมเรื่องพวกนั้นไปเถอะ Lucilla เผชิญหน้ากับความจริงของเธอซะ...

สำรวจความลับของส่วนลึกภายในใจเธอ

ชิ้นส่วนความทรงจำ: ฉันรวบรวมความกล้าเดินเข้ามาในห้องนี้อีกครั้ง กาลเวลาเงียบงันและงดงาม... สถาบันกำลังเติบโต เราก้าวไปไกลกว่าวันไหนๆ ในอดีต ฉันอยากให้เธอเห็นภาพนี้จังเลย

ชิ้นส่วนความทรงจำ: รายงานอุบัติเหตุระบุไว้อย่างถูกต้องและชัดเจน หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่ฉนวนสายเคเบิลชำรุด ทำให้ระบบควบคุมการบินขัดข้อง แต่ความจริงที่ฉันรู้มันเรียบง่ายกว่านั้น... ฉันคือผู้อนุมัติแผนการ ฉันเป็นคนฆ่าเธอเอง

เข้าไปลึกขึ้นอีก

อ่านข้อความที่ทิ้งไว้

กลับยังโถงส่วนกลางของหอพัก

ชิ้นส่วนความทรงจำ: ฉันลังเลใจมาโดยตลอด ในฐานะอาจารย์ ฉันควรทำยังไงเมื่อนักเรียนเสนอแผนการบ้าบิ่นแบบนั้น? แต่ฉันคิดว่า... ในเมื่อเธอเลือกท้องฟ้าแล้ว อย่างน้อยเธอก็มีสิทธิ์ที่จะลองล้มเหลวดูสักครั้ง

ทำความเข้าใจความลับภายในใจของ Lucilla

ทำลายอุปสรรค

ความลับภายในใจ

ผู้พเนจร: ตรงนั้นคือทะเลสาบซันเดอร์เมียร์เหรอ? นี่คือช่วงเวลาก่อนมีเส้นทางสตาร์เวิร์ดงั้นเหรอ?

Lucilla: ในบรรดานักเรียนที่สูญเสียคุณสมบัติของซิงโครนิสต์ไปเพราะเข้าร่วมการทดลองโอเวอร์โหลด ส่วนใหญ่จะเลือกกลับบ้านเกิด แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่เลือกแบบนั้น

Lucilla: เธอบอกว่า เธอไม่ได้สูญเสีย Exostrider ไป แต่ Exostrider ต่างหากที่สูญเสียเธอไป

Lucilla: เธอบอกว่า เธอออกแบบระบบขนส่งที่จะสร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ สามารถเชื่อมโยง "ท้องฟ้า" และ "ผืนดิน" ของลาไฮรอยเข้าด้วยกัน ดั่งจรวดที่พุ่งทะลวงท้องนภา

Lucilla: วันนี้คือวันที่เธอทำการทดสอบแบบมีมนุษย์โดยสาร

ผู้พเนจร: หรือว่านั่นไม่ใช่ดาวตก แต่คือ...

Lucilla: นั่นคือยานขนส่งที่มีนักเรียนคนเก่งของฉันอยู่ในนั้น

???: Amiya เรียกสถานีสังเกตการณ์ทะเลสาบซันเดอร์เมียร์ อาจารย์ได้ยินไหมคะ?!

Lucilla: ได้ยิน

Amiya: วันนี้อากาศดีมากเลย เมื่อกี้หนูเห็น Soliskin ตัวใหญ่มาก เดี๋ยวหนูถ่ายรูปส่งให้ดูนะคะ!

Lucilla: ได้สิ

Amiya: ทำไมเสียงอาจารย์ดูแปลกๆ ล่ะ โดนนักลงทุนกดดันอีกแล้วเหรอคะ?

Lucilla: เปล่าๆ ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้นอน เลยเหนื่อยนิดหน่อยน่ะ

Amiya: ...อาจารย์ เชื่อมั่นในตัวพวกเราไหมคะ?

Lucilla: ฉัน...

Amiya: อาจารย์คะ ที่หวงหลงมีสุภาษิตหนึ่งบอกว่า "ยามเช้ารู้แจ้งสัจธรรม ยามค่ำ... อะไรสักอย่างนี่แหละ" แหะๆ จู่ๆ ก็นึกไม่ออกซะได้

Lucilla: ฉันก็จำไม่ได้เหมือนกัน...

Amiya: งั้นถ้าทดสอบเสร็จแล้ว หนูจะไปหาคำตอบมาให้นะคะ!

Amiya: เดี๋ยวเจอกันนะคะ อาจารย์

Lucilla: ฝากด้วยนะ ผู้พเนจร

หญิงสาวลึกลับ?: ดูจากลักษณะการร่วงหล่นแล้ว น่าจะเป็นสสารสุญตาที่ลอยอยู่ในอากาศเจาะทะลุ ชั้นป้องกันเข้าไป แต่ถ้าจะเพิ่มความหนาของสารเคลือบต่อไปอีกละก็... อืม...

หญิงสาวลึกลับ?: คุณว่าอารยธรรมแบบไหนกันนะที่สร้าง Exostrider ขึ้นมา? ถ้าพัฒนาอารยธรรมที่ล้ำสมัยได้ขนาดนี้... พวกเขาจะขับไล่เธรโนเดียนได้ไหม? จะเอาชนะอาดูรการณ์ได้หรือยังนะ?

หญิงสาวลึกลับ?: แต่กว่าจะไปถึงธารดารา พวกเขาก็คงเคยผ่านการร่วงหล่นแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนเลยสินะ?

หญิงสาวลึกลับ?: ไปเถอะ จงเป็นดวงตาให้พวกเรา และเดินเคียงข้างมนุษยชาติสืบต่อไป

หญิงสาวลึกลับ?: โปรดมอบสิ่งนี้ให้อาจารย์แทนพวกเราด้วยนะคะ มันอาจเป็นเพียงก้าวเล็กๆ ก้าวหนึ่งของมนุษยชาติเท่านั้น แต่... นี่คือทุกสิ่งที่พวกเราสามารถทำได้แล้วค่ะ

ผู้พเนจร: แย่แล้ว

ตาม Lucilla ไป

ผู้พเนจร: Lucilla!

ผู้พเนจร: Lucilla อารมณ์ของคุณกำลังส่งผลกระทบต่อมิติ มันอันตรายนะ!

Lucilla: อยู่ที่นี่ต่อต่างหากที่อันตรายที่สุด ได้เวลาออกไปแล้ว

Lucilla: เดี๋ยวก็ถึงแล้วละ

Lucilla: ถ้าเดินขึ้นไปเรื่อยๆ จะต้องเจอทางออกแน่นอน

ผู้พเนจร: เพราะแบบนี้คุณถึงไม่ยอมบอกว่าแผนของคุณคืออะไร

ผู้พเนจร: "ทางออก" ที่คุณหาให้เหล่าซิงโครนิสต์ คือทางตันงั้นเหรอ?

Lucilla: ฉันไม่อยากให้นักเรียนตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของสหพันธรัฐใหม่ แต่ยิ่งพยายามใช้เหตุผลมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งปฏิเสธข้อเสนอของพวกเขาไม่ได้

Lucilla: สุดท้ายแล้ว... ฉันมีสิทธิ์อะไรไปเสนอแผนที่อาจจะฆ่าพวกเขาให้ตายได้ล่ะ?

ผู้พเนจร: เริ่มเข้าใจแล้วละ ว่าทำไมเด็กสาวคนนั้นถึงขังคุณไว้ที่นี่

Lucilla: หืม?

ผู้พเนจร: ที่คุณกลัวว่าแผนของตัวเองจะทำให้พวกเขาเป็นอันตราย...

ผู้พเนจร: ก็เพราะคุณรู้ว่า พวกเขาต้องเห็นด้วยกับแผนของคุณ

ผู้พเนจร: เพราะคุณคืออาจารย์ของพวกเขา

ผู้พเนจร: คุณคือคนที่เข้าใจพวกเขามากที่สุด

Lucilla: โดนนักเรียนของตัวเองสั่งสอนอีกจนได้สินะ...

Lucilla: แล้วเจอกันนะ นักเรียน ผู้พเนจร

ไปยังส่วนลึกของความทรงจำ

ฉันอยากให้มนุษย์บินสูงกว่านี้!

ฉันอยากให้มนุษย์เดินไปไกลกว่านี้!

ฉันอยากให้มนุษย์เอาชนะลมฝนได้!

หญิงสาวลึกลับ?: อาจารย์คะ... ความฝันของอาจารย์คืออะไรเหรอคะ?

Lucilla: ความฝันของฉันก็คือ ทำให้ความฝันของพวกเธอเป็นจริงไงล่ะ

หญิงสาวลึกลับ?: เดี๋ยวเจอกันนะคะ อาจารย์

Lucilla: ไปเถอะ ครั้งนี้เราจะไปด้วยกัน

กำจัดศัตรู

Amiya: อาจารย์ ได้ยินไหมคะ?!

Lucilla: อื้ม ได้ยินชัดเจนเลยจ้ะ~

Amiya: วันนี้อากาศดีมากเลย เมื่อกี้หนูเห็น Soliskin ตัวใหญ่ด้วย!

Lucilla: อื้ม ฉันก็เห็นเหมือนกันนะ ตัวใหญ่มากจริงๆ

Amiya: ดีจังเลยค่ะ หนูนึกว่าอาจารย์จะไม่เชื่อซะอีก!

Amiya: งั้นเดี๋ยวเจอกันนะคะ อาจารย์!

Lucilla: อื้ม เจอกันนะ!

ลูบ Soliskin

ผู้พเนจร: เด็กสาวลึกลับคนนั้นก็เป็นนักเรียนของคุณเหรอ?

Lucilla: เธอคือความทรงจำทั้งหมดของฉันในสถาบัน เธอคือตัวแทนนักเรียนทุกคนของฉันเองแหละ

ผู้พเนจร: สุดท้ายแล้วฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าแผนของคุณคืออะไร

Lucilla: ไม่ต้องรีบหรอก เดี๋ยวทุกคนก็จะได้รู้แล้ว

Lucilla: *ฮ้าววว*

ผู้พเนจร: ง่วงแล้วเหรอ?

Lucilla: หาวเพราะตื่นเต้นต่างหากล่ะ นักเรียน ผู้พเนจร

เผชิญหน้ากับคณะกรรมการพิจารณา

Aalto: ผู้พเนจร พวกคุณอยู่ไหน? ผู้ตรวจสอบมาครบแล้วนะ นักเรียนก็มากันหมดแล้ว

Aalto: แผนของ Lucilla เชื่อถือได้ใช่ไหม ยังไงก็ฝากคุณช่วยพูดด้วยนะ!

Lucilla: ถ้าฉัน...

ผู้พเนจร: งั้นก็มาเผชิญหน้าไปด้วยกัน

ผู้พเนจร: เดี๋ยวเจอกันนะ อาจารย์

เดินไปบนเวที

Kamerel: อธิการบดี Lucilla ดิฉัน Kamerel เลขาธิการคณะกรรมการบริหารของสหพันธ์สเปซเทรค

Kamerel: ฉันได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการสหพันธ์สเปซเทรค ให้มาเป็นตัวแทนที่ประชุมนักลงทุน ทำการซักถามวาระพิเศษครั้งที่ 2 เกี่ยวกับแนวทางจัดการนักเรียนซิงโครนิสต์ของวิทยาลัยราเบลล์

Kamerel: อธิการบดี Lucilla ตามมาตรา 12 ของธรรมนูญสหพันธ์สเปซเทรค คุณสามารถยื่นคัดค้านหรือเสนอญัตติเกี่ยวกับผู้เข้าร่วม ระเบียบวาระ หรือร่างมติได้นะ

Lucilla: ดิฉันอยากทราบสัญชาติของคณะผู้ตรวจสอบในครั้งนี้ค่ะ คุณ Kamerel

Kamerel: คณะผู้ตรวจสอบมีทั้งหมด 10 ท่าน ล้วนมาจากสหพันธรัฐใหม่ทั้งสิ้น โดยเป็นผู้แทนพิเศษของสหพันธรัฐใหม่ 5 ท่าน ส่วนกรรมการบริหารที่เหลืออีก 4 ท่าน มี 2 ท่านงดออกเสียง อีก 2 ท่านมอบหมายให้สหพันธรัฐใหม่ทำหน้าที่แทนชั่วคราว

Kamerel: และยังมีผู้ตรวจสอบ Aalto ตัวแทนจากแบล็กชอร์ค่ะ

Lucilla: คุณ Kamerel คะ ดิฉันว่าองค์ประกอบของคณะผู้ตรวจสอบ ไม่เป็นไปตามข้อบังคับของสหพันธ์สเปซเทรคนะคะ

Kamerel: ตามระเบียบการพิจารณาของสหพันธ์สเปซเทรค ผู้เข้าร่วมที่ได้รับมอบอำนาจจากคณะกรรมการบริหาร ให้ถือว่าสัญชาติของผู้นั้นเป็นไปตามสมาชิกคณะกรรมการที่มอบอำนาจนั้น ดังนั้นองค์ประกอบของคณะพิจารณาจึงไม่มีปัญหาแต่อย่างใด

Aalto: ขอขัดจังหวะหน่อยครับ แบบนี้นักเรียน ผู้พเนจร ที่กำลังศึกษาในวิทยาลัยราเบลล์ก็ถือเป็นผู้ตรวจสอบของแบล็กชอร์ได้เหมือนกัน นี่คือเอกสารมอบอำนาจครับ

Kamerel: ...เชิญค่ะ นักเรียน ผู้พเนจร

Lucilla: ดิฉันไม่มีคำถามเพิ่มเติมแล้วค่ะ คุณ Kamerel

Kamerel: ตามวาระ ดิฉันขอแจ้งมติของนักลงทุนจากการสอบถามครั้งล่าสุดก่อนนะคะ

Kamerel: เนื่องจากการสูญเสีย Exostrider หมายถึงความล้มเหลวโดยพฤตินัยของโครงการซิงโครนิสต์ ประเด็นสำคัญในตอนนี้ คือการเสนอมาตรการเยียวยาที่มีประสิทธิภาพต่อนักเรียนและทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องกับโครงการ

Kamerel: และตามเจตนารมณ์ของคณะกรรมการ ดิฉันขอย้ำอีกครั้งว่า เราควรยุติโครงการซิงโครนิสต์ทันที หรืออย่างน้อยก็ควรถูกระงับไว้ชั่วคราว

Lucilla: จุดยืนของดิฉันก็ยังเหมือนเดิม ดิฉันอยากให้เดินหน้าโครงการซิงโครนิสต์ต่อไปค่ะ

Kamerel: เราขอเหตุผลหน่อยค่ะ

Lucilla: ผู้ตรวจสอบทุกท่านคะ นี่คือต้นแบบเชิงทฤษฎีของโล่กันฝนกลับด้าน ที่สร้างขึ้นโดยนักเรียนซิงโครนิสต์คนหนึ่ง

Lucilla: ต้นแบบนี้ช่วยเร่งการพัฒนาโล่กันฝนกลับด้านของจินโจว และยังช่วยชีวิตผู้คนจำนวนมากในการต่อสู้กับเธรโนเดียน Ovathrax

Lucilla: และวัสดุที่ใช้ในตอนแรก ก็เป็นแค่วัสดุเหลือใช้จากการทดลองของแผนกวิศวกรรม

Lucilla: เพราะผู้ออกแบบคือซิงโครนิสต์ ที่ได้รับการศึกษาครอบคลุมทั้งด้านวิศวกรรม สสารสุญตา รวมถึงอุตุนิยมวิทยา วัสดุชิ้นนี้จึงมีโอกาสกลับมาสู่สายตาของชาวโลกอีกครั้ง

Kamerel: เหมือนคุณกำลังพยายามอธิบายข้อดีสำหรับการศึกษารอบด้านของซิงโครนิสต์อยู่นะคะ

Kamerel: แต่การศึกษารอบด้านไม่ได้ระบุในเอกสารโครงการซิงโครนิสต์ด้วยซ้ำ ดิฉันยังไม่เห็นความเชื่อมโยงระหว่างการส่งเสริมการศึกษารอบด้าน กับการเดินหน้าโครงการเลยนะคะ

Kamerel: ถึงแม้โล่กันฝนกลับด้านจะน่าประทับใจอย่างมากก็จริง แต่เมื่อเทียบกับต้นทุนที่ต้องจ่าย มันก็ยังไม่คุ้มค่าอยู่ดี

Lucilla: งั้นขอเรียนถามคุณ Kamerel และผู้ตรวจสอบทุกท่านหน่อยสิคะ ว่าเราจะวัดความคุ้มค่าของความล้มเหลวได้ยังไง?

Lucilla: อย่างที่ทุกคนเห็นเลยค่ะ ชิ้นส่วนเครื่องจักรที่แตกหักนี้ มาจากการทดลองที่ล้มเหลว ซึ่งแม้แต่รายงานของสหพันธ์สเปซเทรคก็ไม่มีบันทึกไว้เลยด้วยซ้ำ

Lucilla: ซิงโครนิสต์คนหนึ่งยอมสละชีวิตเพื่อพิสูจน์ทฤษฎีของตัวเอง

Lucilla: และใน 15 เดือนต่อมา ชิ้นส่วนนี้ก็กลายเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายของเส้นทางสตาร์เวิร์ด ที่เชื่อมโยงท้องฟ้าและผืนดินของลาไฮรอยเข้าด้วยกัน

Lucilla: ...มนุษย์ไม่ได้ออกเดินทางเพื่อแสวงหาชัยชนะเสมอไปนะคะ คุณ Kamerel

Lucilla: ตั้งแต่วันที่เข้ามาเรียน เหล่าซิงโครนิสต์ทุกคนรู้ดีว่า Exostrider อาจจะตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้ และถ้าถึงวันนั้นจริงๆ คนที่ควบคุมมันได้ก็คงไม่ใช่ตัวเอง

Lucilla: แต่พวกเขาก็ยังมาที่นี่ พวกเขาเลือกที่จะเดินหน้าไปหาความล้มเหลวตั้งแต่แรก

Lucilla: แต่คุณจะบอกว่าความล้มเหลวนี้ ไม่มีค่างั้นเหรอ?

Lucilla: แล้วเราจะพูดได้ยังไงว่า การที่ Exostrider ขับไล่ Aleph-1 ออกจากโลกนี้ได้สำเร็จ คือความล้มเหลวของซิงโครนิสต์?

Aalto: ผู้ตรวจสอบ Kamerel ครับ ตัวแทนแบล็กชอร์ขอแสดงความคิดเห็นหน่อยครับ

Kamerel: เชิญค่ะ

Aalto: ในประเด็นผลตอบแทนที่เหนือความคาดหมายจากโครงการซิงโครนิสต์ ฝ่ายเราเห็นด้วยกับอธิการบดี Lucilla ครับ

Aalto: นี่คือข้อมูลสาธารณะที่เราเพิ่งรวบรวมได้ สมาชิกส่วนใหญ่ของแบล็กชอร์จบการศึกษาจากสถาบันสตาร์ทอร์ช

Aalto: ผู้ครองผกาเหล่านี้มีความสามารถในการเรียนรู้ มีพรสวรรค์ และมีเจตจำนงที่แน่วแน่ โดยเฉพาะ "ซิงโครนิสต์" คือกลุ่มที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาพวกเขาเหล่านั้น

Aalto: ส่วนในสถาบัน นักเรียนซิงโครนิสต์เป็นแบบอย่างที่ดีให้กับนักเรียนคนอื่นยังไงบ้าง ผมคิดว่า ผู้พเนจร น่าจะอธิบายได้ดีกว่า

ผู้พเนจร:

ผู้พเนจร: โครงการซิงโครนิสต์ คือโครงการที่ตามหาทางออกให้กับอารยธรรม

ผู้พเนจร: เมื่อเรามองว่า Exostrider คือทางออกแรก ผู้ที่เหมาะสมจะควบคุม Exostrider ก็คือซิงโครนิสต์

ผู้พเนจร: และเมื่อ Exostrider ไม่ใช่ทางออกอีกต่อไป ผู้ที่จะตามหาทางออกใหม่ให้เราได้ ก็คือซิงโครนิสต์เช่นกัน

Lucilla: ดังนั้น ดิฉันขอคัดค้านประเด็นความคุ้มค่าของโครงการซิงโครนิสต์ และหวังว่านักลงทุนจะพิจารณาเกณฑ์วัดผลตอบแทนจากโครงการอย่างรอบคอบค่ะ

Kamerel: ...เราขอหารือกันก่อน... พักการประชุม 5 นาที

Lucilla: (ทำให้พวกเขาเห็นศักยภาพของพวกเธอ ทำให้พวกเขาเห็นคุณค่าของพวกเธอ)

Lucilla: (แต่นั่นยังไม่เพียงพอหรอก)

Kamerel: อธิการบดี Lucilla คะ หลังจากหารือกันแล้ว เราเห็นพ้องว่านักเรียนซิงโครนิสต์มีศักยภาพซ่อนอยู่และเป็นแบบอย่างที่ดีในฐานะกลุ่มวิชาอิสระได้ แต่...

Kamerel: เหมือนที่ ผู้พเนจร ว่าไว้ เมื่อไม่มี Exostrider ผู้ที่จะตามหาทางออกใหม่ให้เราได้ ก็คือผู้ที่มีคุณสมบัติเป็นซิงโครนิสต์

Kamerel: ดังนั้นเราขอเสนอให้คงวิทยาลัยราเบลล์ไว้ตามเดิม แต่แผนอบรมซิงโครนิสต์ในอนาคต ต้องอยู่ภายใต้การกำกับและตรวจสอบของคณะผู้ตรวจสอบ

Kamerel: เป็นการ "ถอยกันคนละก้าว" แบบนี้ดีไหม อาจารย์ Lucilla

Lucilla: นี่คือศึกสุดท้ายแล้วนะ Lucilla

Lucilla: สูดหายใจลึกๆ ทำใจให้สงบ แล้วนึกให้ออกซะ

Lucilla: สิ่งที่เธอเสียใจ

Lucilla: สิ่งที่เธอปลาบปลื้ม

Lucilla: สิ่งที่เธอสูญเสีย

Lucilla: ภาพที่เธอได้เป็นประจักษ์พยาน

Lucilla: คำตอบที่เธอตามหา

Lucilla: สมบัติล้ำค่าที่เธอต้องปกป้อง!

Lucilla: ไม่ ไม่จำเป็นหรอกค่ะ ผู้ตรวจสอบ Kamerel

Lucilla: ซิงโครนิสต์ในปัจจุบัน ยังคงเป็นกลุ่มคนที่อยู่ใกล้ทางออกของอารยธรรมมากที่สุด

Lucilla: หลังจากปะทะกับ Aleph-1 เราก็ได้บันทึกเสียงนี้มาจาก "ผู้เฝ้ามอง" ยานสำรวจนอกระบบสุริยะ

Kamerel: มันอาจจะเป็นแค่เพียงเสียงคลื่นแทรก

Lucilla: แต่นี่คือทุกสิ่งทุกอย่างที่เหล่าผู้บุกเบิกแห่งโซลาริสทิ้งไว้ให้เรา... เราไม่ได้โดดเดี่ยวนะคะ ผู้ตรวจสอบ Kamerel

Lucilla: เหมือนที่บรรพบุรุษของเราเคยอาศัยอยู่ในถ้ำ สถาบันสตาร์ทอร์ชตั้งอยู่บนลาไฮรอย และมนุษย์อาศัยอยู่ที่โซลาริส

Lucilla: ต้องมีผู้กล้าหาญสักคน ที่จะก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่ง

Kamerel: ดิฉันยังไม่เห็นว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับซิงโครนิสต์ยังไง

Lucilla: ด้วยองค์ความรู้ทางทฤษฎีที่วิทยาลัยราเบลล์มีอยู่ในปัจจุบัน เราสามารถสร้างยานพาหนะที่ควบคุมด้วยการสั่นพ้องภายนอก และตัดขาดจากสัญญาณรบกวนของความถี่ได้อย่างสิ้นเชิง

Lucilla: และการศึกษารอบด้านที่นักเรียนซิงโครนิสต์ได้รับ จะช่วยให้พวกเขาควบคุมยานพาหนะประเภทนี้ได้ค่ะ

Kamerel: แต่สไตรเดอร์เกตปิดตายไปแล้ว และอีกฝั่งก็เป็นทางตันด้วยซ้ำ

Lucilla: แล้วใครบอกว่า ทางออกของอารยธรรมต้องมุ่ง "ลงล่าง" เท่านั้นล่ะคะ?

Lixian: ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว

เข้าสู่ห้องประชุม

บอกลา Aalto

Aalto: รถใกล้จะมาถึงแล้วละ ส่งแค่ตรงนี้ก็พอแล้วนะ

ผู้พเนจร: ขอบใจนะ Aalto

Aalto: เฮ้อ จะว่าไป ก็เป็นวันที่ยาวนานจริงๆ แต่ก็ตื่นเต้นดีนะ

Aalto: ผู้พเนจร ฝากบอกอธิการบดี Lucilla ให้หน่อยสิ ว่าปราศรัยที่เธอพูดเพื่อนักเรียนน่ะ สำคัญกว่าผลลัพธ์ในตอนสุดท้ายอีกนะ

Aalto: เอาเป็นว่า ผ่อนคลายหน่อยเถอะ แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง!

Aalto: งั้นเราเจอกันที่แบล็กชอร์นะ ผู้พเนจร

ผู้พเนจร: ได้ ไว้ค่อยเจอกันนะ

ตามหา Lucilla

คุยกับ Hiyuki

Hiyuki: เธอไม่อยู่ที่นี่ น่าจะยังอยู่ที่ห้องประชุมน่ะ

ผู้พเนจร: ตกลง งั้นฉันจะไปหาเธอ

Hiyuki: ขอโทษนะ

ผู้พเนจร: หืม?

Hiyuki: ถ้าฉันช่วยอะไรได้บ้าง ผลก็น่าจะออกมาดีกว่านี้

ผู้พเนจร: นี่คือสงครามของเธอ เราคงทำอะไรให้เธอมากกว่านี้ไม่ได้หรอก

Hiyuki: ไปหาเธอเถอะ

ผู้พเนจร: อื้ม

ผู้พเนจร:

ไปหา Lucilla

...คณะกรรมการบริหารยังคงเห็นว่า โครงการซิงโครนิสต์มีต้นทุนสูง ความเสี่ยงสูง และผลักดันยาก... การนำบุคลากรด้านเทคโนโลยีของเราไปลงทุนกับโครงการนี้ อาจสร้างความเสียหายรุนแรงต่อสหพันธ์สเปซเทรค หรือแม้แต่มนุษยชาติ

...แต่เราก็ต้องยอมรับว่า โครงการซิงโครนิสต์ทำให้เราเห็นความเป็นไปได้บางอย่างเกี่ยวกับ "ทางออก" ที่เราต้องการในตอนนี้

ดังนั้นตามมติของคณะกรรมการบริหารสหพันธ์สเปซเทรค เราจะท้าทายท้องฟ้าอีกครั้ง