คบเพลิงดาราใต้ทุ่งน้ำแข็ง

ติดตาม Lynae เข้าไปยังสถาบันสตาร์ทอร์ช

Lynae: ผู้พเนจร ขอต้อนรับสู่สถาบันสตาร์ทอร์ช!

Lynae: ไปลงทะเบียนเทอร์มินัลของคุณที่เรโซแนนซ์เน็กซัสก่อนเถอะ ตอนนี้คุณยังไม่มีตลับเทปบันทึกความถี่ งั้นแค่อัปโหลดข้อมูลก็พอ เสร็จแล้วก็จะได้รับอนุญาตเข้าสถาบันและใช้ยานพาหนะได้

ผู้พเนจร: (พอเข้ามาที่สถาบัน... ดูเหมือนว่าความผันผวนของความถี่ในมิตินี้จะเสถียรขึ้นแล้วงั้นเหรอ?)

Lynae: ฉันว่าคุณดูเหม่อๆ แฮะ... ไม่เป็นอะไรแน่นะ?

Lynae: ฉันพาคุณไปห้องพยาบาลหน่อยดีกว่า เด็กใหม่หลายคนมักจะเจอภาวะพายุสุญตารบกวนความถี่ตอนมาถึงครั้งแรก แล้วคุณเองก็ตกลงมาในเขตที่มี Voidworm เคลื่อนไหวอยู่ แถมฉันยัง... ชนคุณด้วย

ผู้พเนจร: เขตที่มี Voidworm เคลื่อนไหวอยู่เหรอ? แล้วเธอไปทำอะไรในที่อันตรายแบบนั้นล่ะ?

Lynae: ขอโทษนะ... เรื่องมันยาวน่ะ ช่วยเก็บไว้เป็นความลับได้ไหม? ถ้าอาจารย์รู้ว่าฉันโดดเรียนออกไปขี่รถเล่นแล้วชนใครเข้า... โอ๊ย อย่าให้ฉันโดนบันทึกความผิดเพิ่มอีกหนึ่งกระทงเลย แค่นี้ประวัติก็เละเทะพอแล้ว!

Lynae: งื้อออ... เอ่อ โทษทีนะ ฉันขอรับสายแป๊บนึง...

???: Lynae! หายหัวไปไหนมา? ฉันโทรหาก็แล้ว ฝากข้อความก็แล้ว ไม่เห็นตอบเลย! อย่าบอกนะว่าลืมไปแล้ววันนี้วันอะไร!

Lynae: วันนี้เหรอ...? ไหนดูที่จดไว้แป๊บนะ... รายงานโปรเจกต์กลุ่มของศาสตราจารย์ Alesev... ตายล่ะ วันนี้เหรอเนี่ย?

???: Ly...nae...

Lynae: หืมม... โอเค! ไว้เสร็จธุระแล้วฉันจะไปหาที่ห้องพยาบาลนะ!

Lynae: แน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไรน่ะ? ฉันไม่ได้ผ่อนคันเร่งเลยนะตอนนั้น แต่ดูเหมือนคุณไม่ได้สะทกสะท้านอะไรเลย...

Lynae: เอ่อ ขอโทษที ฉันหมายถึงว่าปฏิกิริยาตอบสนองคุณดีเยี่ยม โต้ตอบได้เร็วมาก

ผู้พเนจร: ฉันไม่เป็นไร เธอเบรกได้ทันเวลาพอดี

เปิดใช้งานเสาเรโซแนนซ์เน็กซัส

ผู้พเนจร: (ชีวิตที่นี่... มีสีสันดีจังเลย)

ไปยังห้องพยาบาล

อ่านข้อความจาก Chisa

ผู้พเนจร: Abby เป็นยังไงบ้าง?

Abby: พอไหว แค่รู้สึกหมดแรงนิดหน่อยหลังจากเล่นมวยปล้ำกับเจ้าหนอนยักษ์เมื่อกี้

Abby: งั้นเราไปที่ห้องพยาบาลเลยไหม?

ผู้พเนจร: อื้ม ถือโอกาสแวะชมสถาบันระหว่างทางเลยก็แล้วกัน

ไปยังห้องพยาบาล

Abby: *ฟุดฟิดๆ* อืมม ความถี่ของเธอเริ่มสงบลงแล้ว แต่ส่วนที่หายไปก็ยังไม่ได้กลับคืนมา

Abby: เจ้าหัวขโมย Voidworm แอบดูดไปแน่เลย! กลิ่นมันคล้ายกับเธรโนเดียน เหมือนเจ้าลูกตายักษ์นั่นเลย!

ผู้พเนจร: สถาบันนี้สร้างขึ้นมานานแล้ว น่าจะพอมีทางจัดการกับเธรโนเดียน เราอาจได้รับความช่วยเหลือด้วยก็ได้นะ

ผู้พเนจร: แต่ผู้หญิงที่จู่ๆ ก็โผล่มาคนนั้น... เสียงของเธอคล้ายกับที่ฉันเคยได้ยินจากวิทยุในเมืองโฮนามิ... อาจจะเป็นเธอก็ได้

Abby: ดูลึกลับจัง... บางที่ตอนนี้เธออาจจะอยู่ในลาไฮรอย เราลองตามหาเธอดีไหม?

ผู้พเนจร: ตอนนี้มาแก้ปัญหาคลื่นความถี่ที่หายไปของฉันก่อน ระหว่างนั้นเราก็คอยตามหาเธอไปด้วย

ผู้พเนจร: (ส่วน Lynae... เธอเหมือนกำลังปิดบังบางอย่าง แต่ฉันมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องทำตอนนี้)

ผู้พเนจร: (ก่อนอื่น ฉันต้องทำความเข้าใจสถาบันสตาร์ทอร์ชซะก่อน)

Lynae: เหตุผลแท้จริงที่คุณมาที่นี่คืออะไรกันแน่นะ... คุณ ผู้พเนจร แห่งแบล็กชอร์...

Lynae: เฮ้อ... สงสัยฉันจะถูกจับตามองซะแล้ว... โปรเจกต์กลุ่มเกือบเอาฉันตายแน่ะ ตอนนี้ก็มีปัญหาเพิ่มเข้ามาอีก...

Lynae: ต่อไป... คงงานเข้าจนไม่ได้พัก

Chisa: ...อ๊ะ ผู้พเนจร! ในที่สุดก็เจอคุณแล้ว!

Chisa: หลังออกจากอุโมงค์มิติ ฉันก็ไม่ได้เจอคุณเลย แล้วฉันก็ติดต่อแบล็กชอร์ไม่ได้มาหลายวันแล้ว

Chisa: ฉันคิดว่า...

ผู้พเนจร: เกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อย ก็เลยมาถึงที่นี่ล่าช้าน่ะ

Chisa: ฟู่... ดีใจที่คุณปลอดภัย

ผู้พเนจร: ตอนที่ผ่านอุโมงค์เข้ามา เธอได้สังเกตเห็นอะไรแปลกๆ บ้างไหม?

Chisa: แปลกเหรอ? ก็ไม่นะ ฉันแค่รู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย นอกนั้นก็ปกติดี

ผู้พเนจร: (งั้นฉันเป็นคนเดียวที่โดนดึงเข้าไปในมิติประหลาดสินะ...?)

Chisa: ผู้พเนจร? คุณเป็นอะไรไหม?

ผู้พเนจร: ฉันไม่เป็นไร แล้วเธอล่ะ? ช่วงที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้าง?

Chisa: ...ฉันได้เจอครอบครัวแล้ว พวกเขา... ยังมีชีวิตอยู่

Chisa: พอฉันได้เจอพวกเขา ฉันถึงได้รู้ว่าเวลาแค่ไม่กี่เดือนสำหรับฉัน มันคือการหายตัวไปนานกว่ายี่สิบปีสำหรับพวกเขาเลยนะ

Chisa: ก็จริง คุณพูดถูกเป๊ะเลย!

Chisa: การได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้ มันดีที่สุดเลยล่ะ รู้สึกเหมือนเป็นปาฏิหาริย์ด้วยซ้ำ

Chisa: ขอบคุณนะ แต่ฉันจัดการเองได้

Chisa: คุณช่วยฉันมามากพอแล้ว แถมเพิ่งมาถึงที่นี่เอง คุณก็ยังมีธุระของตัวเองที่ต้องสะสางด้วยนี่นา

Chisa: ฉันจะค่อยๆ ปรับตัว กลับไปสานสัมพันธ์กับครอบครัว ตามงานที่โรงเรียนให้ทัน เติมเต็มช่วงเวลาที่หายไปเหล่านั้น...

Chisa: แน่นอน และถ้าคุณต้องการอะไร ฉันพร้อมช่วยเสมอนะ ไม่รู้ว่าจะช่วยได้มากแค่ไหน แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันก็ขอให้คุณโชคดีนะ

ไปยังห้องพยาบาลเพื่อตรวจร่างกาย

N.A.N.A.: สวัสดี รู้สึกไม่สบายตรงไหนเหรอ? หรืออยากฟังเคล็ดลับสุขภาพจาก N.A.N.A.?

Lynae: พยาบาล N.A.N.A. คุณจะทำให้นักเรียนใหม่ของเรากลัวเอานะ

Lynae: แต่เขากลับไม่สะดุ้งเลยตอนเจอ Voidworm นั่น เขาน่าจะเป็นคนที่ไม่กลัวอะไรง่ายๆ แน่

N.A.N.A.: อืม ฉันเห็นด้วยนะ เป็นเด็กที่ใจเย็นเหมือน Lynae น้อยเลย

N.A.N.A.: Lynae น้อย วันนี้จะขอใบรับรองแพทย์อีกแล้วเหรอ? เหตุผลคราวนี้คืออะไรล่ะ? ปวดท้อง? ปวดหัว? ตากระตุก? ใจสั่น? หรือว่า...

Lynae: แน่นอน พอทำรายงานเสร็จก็รีบมาทันทีเลย! ฉันจะไม่วางใจจนกว่าจะเห็นผลตรวจร่างกายของคุณแบบละเอียด

Lynae: เอ่อ... เขาสะดุดล้มน่ะ แล้วฉันขี่รถผ่านมาพอดี ก็เลย... พาเขามาที่นี่ทันทีเลย!

Lynae: ...มันเป็นความผิดฉันเอง ขอโทษจริงๆ นะ...

Lynae: อ๊ะ จริงด้วย! ผู้พเนจร ยังไม่ได้เข้าเรียนอย่างเป็นทางการ เขาก็เลยยังไม่ได้ตลับเทป...

N.A.N.A.: ครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่เห็นนักเรียนมาห้องพยาบาลก่อนที่จะได้เข้าเรียนน่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะ เราจะเริ่มตรวจเดี๋ยวนี้แหละ

N.A.N.A.: เริ่มสแกนสัญญาณชีพ... อุณหภูมิปกติ กราฟคลื่นราเบลล์เสถียร ตรวจพบรอยขีดข่วนเล็กน้อย...

Lynae: เอ่อ... ถ้าพยาบาล N.A.N.A. ว่างั้นก็ตามนั้นแหละ...

N.A.N.A.: ...หืม? นั่นเป็นมุกตลกหรือคำเปรียบเปรยเหรอ?

N.A.N.A.: เข้าใจแล้ว... ผู้พเนจร เชิญตามฉันมาทางนี้

N.A.N.A.: Lynae น้อย ไม่กลับไปเรียนเหรอ?

Lynae: อ้อ... ฉันอยากรอจนกว่าผลจะออกน่ะ

N.A.N.A.: ไม่ต้องห่วงนะ ฉันแจ้งคุณหมอ Herssen แล้ว เขาเพิ่งตรวจคนไข้เสร็จ เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว

เข้ารับการตรวจร่างกาย

N.A.N.A.: เชิญนั่งตรงนี้และหลับตา

???: ...สถานการณ์เป็นไงบ้าง? หืม ผลตรวจออกมาแล้วเหรอ? ขอฉันดูหน่อย...

???: ...ผู้ครองผกาแห่งแบล็กชอร์ เข้ามาเรียนผ่านการแนะนำงั้นเหรอ? ช่างเป็นการเข้าเรียนที่... น่าสนใจจริงๆ

Luuk Herssen: ...อืม ดูจากรายงานแล้ว ความถี่ของคุณไม่ค่อยเสถียรเท่าไหร่ แต่ตอนนี้เริ่มนิ่งแล้ว ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ

Luuk Herssen: ส่วนเรื่องการสูญเสียความถี่... ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ฉันติดตามแหล่งที่มาที่แน่นอนไม่ได้ สถาบันวิจัยอาจมีการสแกนที่ละเอียดกว่าสำหรับเรื่องนั้น

Luuk Herssen: แต่ฉันไม่แนะนำให้บุกเข้าไปในพายุสุญตาโดยไม่มีการป้องกันหรอกนะ นักเรียนที่ฉันเพิ่งรักษามาเมื่อกี้ ต่างก็เสี่ยงชีวิตเพื่อข้อมูลวิจัยเพียงเล็กน้อย

Luuk Herssen: ทั้งที่เราย้ำเสมอว่าความปลอดภัยต้องมาก่อน... แต่จิตวิญญาณของสถาบันนี้ทำให้ทั้งครูและนักเรียน... ต่างก็เลือกที่จะเสี่ยงกับความไม่รู้ บางทีฉันก็อดเป็นห่วงไม่ได้เลย

Luuk Herssen: อ๊ะ ขอโทษที นอกเรื่องไปหน่อย ก็แค่จะบอกว่า ถ้าคุณยังไม่แน่ใจว่ากำลังเผชิญหน้ากับอะไร ขอให้คุณระวังตัวไว้ด้วยนะ

Luuk Herssen: ...นักเรียนใหม่

Luuk Herssen: แต่ตอนนี้รีบไปบันทึกตลับเทปดีกว่า มันจะช่วยให้คุณไปไหนมาไหนได้สะดวกขึ้นเยอะเลย

Luuk Herssen: ถ้ารู้สึกไม่สบายหรือเจอปัญหาล่ะก็ มาหาฉันได้เลยนะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน ชีวิตประจำวัน หรือมีเรื่องอึดอัดใจ... ฉันจะอยู่ที่นี่เสมอนะ

N.A.N.A.: คุณหมอ Herssen ซิงโครนิสต์ที่วิทยาลัยราเบลล์หมดสติ และต้องการความช่วยเหลือทางการแพทย์ค่ะ

Luuk Herssen: รับทราบ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ

Luuk Herssen: งั้นไว้เจอกันใหม่นะ

N.A.N.A.: หมอ Herssen คะ หมอพูดว่า "ไว้เจอกันใหม่" ฟังดูแปลกๆ นะ

Luuk Herssen: เอ่อ คุณพูดถูก ขอแก้คำพูดใหม่นะ... ขอให้โชคดีนะ

Luuk Herssen: ...ยินดีต้อนรับกลับมานะ

ผู้พเนจร: ...

Lynae: เป็นไงบ้าง? โอเคไหม? ผลตรวจมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?

ผู้พเนจร: ...ฉันไม่เป็นไร

ผู้พเนจร: ว่าแต่ ตลับเทปที่พวกเธอพูดถึงกัน... มันคืออะไรเหรอ?

Lynae: อ๋อ ตลับเทป! นักเรียนใหม่ทุกคนต้องบันทึกคนละอันน่ะ มันคือ... อุปกรณ์พิเศษที่ใช้ในลาไฮรอย คล้ายๆ บัตรประจำตัวและอุปกรณ์ความปลอดภัยที่รวมอยู่ในอันเดียว

Lynae: ต้องได้รับสิทธิ์เข้าถึงสถาบันวิจัยถึงจะบันทึกมันได้ ซึ่งคุณต้องลงทะเบียนเป็นนักเรียนอย่างเป็นทางการก่อน

ผู้พเนจร: โอเค งั้นไปลงทะเบียนเรียนก่อนก็แล้วกัน

Lynae: ได้เลย! คุณต้องไปลงทะเบียนที่สำนักงานสถาบัน เดี๋ยวฉันพาไปนะ

ไปยังสำนักงานสถาบันเพื่อดำเนินการลงทะเบียนเข้าเรียน

Lynae: เดี๋ยวก่อน ขอหยุดตรงนี้สักแป๊บนะ

อาจารย์อาวุโส: ช่วงนี้ Voidworm ตื่นตัวผิดปกติ เราต้องรีบสรุปมาตรการรับมือโดยเร็ว อาเรย์ป้องกันเป็นยังไงบ้าง?

อาจารย์วัยรุ่นที่เข้าเวร: ...เสียหายหนักจากพายุสุญตาครั้งใหญ่รอบที่แล้ว แผนกวิศวกรรมกำลังเร่งระดมคนซ่อมอุปกรณ์ "ดักจับ" อยู่

อาจารย์อาวุโส: เราต้องกู้คืนการควบคุมระยะไกลของอาเรย์ป้องกัน และอุปกรณ์ดักจับให้เร็วที่สุด ไม่งั้นเราจะเสียเปรียบอย่างหนักแน่

อาจารย์อาวุโส: ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด เราอาจต้องส่งเรโซเนเตอร์ที่เหมาะสมไปจัดการด้วยตัวเอง

อาจารย์วัยรุ่นที่เข้าเวร: แต่พื้นที่นั้นอยู่ใกล้อาณาเขตของ Voidworm มันอันตรายเกินไป เราเอาความปลอดภัยของคณาจารย์ และนักเรียนมาเสี่ยงไม่ได้หรอกนะศาสตราจารย์

อาจารย์อาวุโส: เฮ้อ ฉันรู้ นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องหาสาเหตุของความผิดปกติในวงจรพายุสุญตาครั้งนี้ให้ได้ ฉันเคยเห็นค่าที่อ่านได้แบบนี้แค่ในแบบจำลองเท่านั้น...

อาจารย์อาวุโส: ฉันมีประชุมต่อ ขอตัวก่อนนะ

นักวิจัยที่ดูเหนื่อยล้ารีบเดินจากไปพร้อมกองเอกสารในมือ

Lynae: ดูเหมือนพวกเขาจะคุยกันเสร็จแล้ว ไปกันเถอะ

อาจารย์วัยรุ่นที่เข้าเวร: หืม? พวกเธอมีธุระอะไรหรือเปล่า? อ้าว! Lynae วันนี้เธอโดดเรียนวิชาวัฒนธรรมศึกษาอีกแล้วใช่ไหม?

Lynae: ว๊า แย่จัง ลืมไปซะสนิทเลย... เอ่อ เป็นเพราะว่า...

อาจารย์วัยรุ่นที่เข้าเวร: เธอเฉียดเกณฑ์การเข้าเรียนขั้นต่ำตลอดเลยนะ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ต้องสอบได้คะแนนเต็มทุกวิชาเท่านั้นแหละเธอถึงจะรอด

Lynae: รับทราบค่ะ เหลืออีกสามวิชา จะพยายามเต็มที่ค่ะ

อาจารย์วัยรุ่นที่เข้าเวร: ...ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อย Lynae... ช่างเถอะ มาทำอะไรที่สำนักงานล่ะ?

Lynae: อาจารย์ Voss คะ ฉันมาช่วยเขาลงทะเบียนค่ะ เขา เป็นเด็กใหม่ และยังไม่ค่อยคุ้นกับที่นี่...

ศาสตราจารย์ Voss: ขอดูหน่อยซิ... อ้อ เธออยู่ในรายชื่อนักเรียนใหม่ที่ยังไม่มารายงานตัว และเธอผ่านการทดสอบซิงโครนิสต์แล้ว

ศาสตราจารย์ Voss: ...อ้อ เธอคือคนที่แบล็กชอร์แนะนำมาสินะ มิน่าล่ะ เธอถึงมาที่นี่ได้ในช่วงฤดูพายุสุญตา

ศาสตราจารย์ Voss: เอาล่ะ ยืนยันตัวตนเรียบร้อย ขั้นแรกเธอต้องลงทะเบียนข้อมูลส่วนตัว จากนั้นก็ถ่ายรูปติดบัตรนักเรียน

ศาสตราจารย์ Voss: ถ้ามีคำถามอะไร ถามได้ตลอดเลยนะ

ศาสตราจารย์ Voss: ส่วน Lynae...

Lynae: อะแฮ่ม ตอนนี้เป็นเวลาพักค่ะ เดี๋ยวหนูจะพาเขา ไปลงทะเบียนแล้วก็พาทัวร์สถาบันคร่าวๆ ด้วยเลย

ศาสตราจารย์ Voss: เฮ้อ เธอนี่นะ... ก็ได้ ถ้าเธอยืนยันแบบนั้น ฉันฝากด้วยละกัน

Lynae: ไว้ใจได้เลยค่ะ! เอาล่ะ เด็กใหม่ไปลงทะเบียนกันเถอะ

ลงทะเบียนข้อมูลส่วนบุคคล

Lynae: เริ่มจาก... กรอกชื่อลงไปตรงนั้นนะ

Lynae: ชั้นเรียนจะถูกกำหนดโดยอัตโนมัติ นักเรียนใหม่มักจะเริ่มต้นที่หลักสูตรเตรียมความพร้อมก่อน แต่เนื่องจากคุณผ่านการทดสอบซิงโครนิสต์แล้ว คุณจะได้เข้าวิทยาลัยราเบลล์โดยตรงเลย

Lynae: คุณเข้ามากลางเทอมพอดี หลายๆ อย่างก็เลยยังไม่พร้อมน่ะ ตอนฉันเข้ามาก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

Lynae: ไม่ต้องห่วง! เดี๋ยวก็ได้ใส่เองแหละน่า

คุยกับอาจารย์ Voss

Lynae: แน่นอนสิ ที่นี่จะทำอะไรก็ต้องใช้บัตร! ทั้งใช้ผ่านประตู กินข้าวที่โรงอาหาร แม้แต่จะอาบน้ำอุ่นก็ต้องใช้นะ ถ้าทำหายคุณลำบากแน่!

ศาสตราจารย์ Voss: แต่ถ้าเธอยอมทนที่จะไม่ใช้สิ่งอำนวยความสะดวกเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ระหว่างรอทำบัตรใหม่ ฉันว่ามันก็คงไม่แย่เท่าไร

ศาสตราจารย์ Voss: เป้าหมายของเรากับ Exostrider ก็คือจัดการกับเธรโนเดียนที่เป็นต้นเหตุของพายุสุญตา เธอคงพอรู้เรื่องนี้ใช่ไหม?

ศาสตราจารย์ Voss: แม้จะมีการวิจัย Exostrider มาหลายปีแล้ว... แต่ก็ยังไม่มีใครรู้ว่าอารยธรรมใดเป็นผู้สร้างขึ้นมา

ศาสตราจารย์ Voss: บางคนคิดว่ามีต้นกำเนิดเดียวกันกับเซนติเนล แต่ไม่เคยมีเซนติเนลตนใดยืนยันเรื่องนั้นเลย

ผู้พเนจร: (ต้นกำเนิดเดียวกันกับเซนติเนลงั้นเหรอ... ตอนนี้ฉันสัมผัสอะไรไม่ได้เลย หรือเพราะฉันอยู่ไกลมากเกินไป?)

ผู้พเนจร: Exostrider อยู่ที่ไหนเหรอ?

Lynae: ไม่ใช่ที่นี่หรอก แต่คุณเห็นดาบยักษ์นั่นใช่ไหม นั่นคืออาวุธที่ Exostrider ใช้ผนึกเธรโนเดียน "Aleph-1" ไว้หลังสไตรเดอร์เกต

ศาสตราจารย์ Voss: เราได้รวบรวมชิ้นส่วน Exostrider มากพอที่จะสร้างห้องจำลองการควบคุมพิเศษสำหรับซิงโครนิสต์

ศาสตราจารย์ Voss: การฝึกฝนและปรับจูนจะช่วยให้คุณเพิ่มอัตราซิงโครไนซ์กับ Exostrider ได้ และนั่นจะเป็นหนึ่งในหลักสูตรสำคัญของเธอในอนาคต

ผู้พเนจร: ฟังดูเหมือนพวกคุณกำลังพยายาม... สร้างเรโซแนนซ์เทียมขึ้นมางั้นเหรอ?

ศาสตราจารย์ Voss: มันเป็นโปรเจกต์ระดับนานาชาติ ก็ไม่แปลกอะไรที่จะนำเทคนิคจากสหพันธรัฐใหม่มาใช้บ้าง

ศาสตราจารย์ Voss: ที่ฉันบอกว่าไว้ใจเราได้ ฉันหมายถึง...

ศาสตราจารย์ Voss: มันปลอดภัยน่ะ ก่อนที่จะทำการสร้าง โปรเจกต์นี้ได้ผ่านการประเมินความปลอดภัยจากแบล็กชอร์แล้ว ทุกรัฐที่เกี่ยวข้องก็อนุมัติแล้วด้วย

Lynae: อาจารย์ คุณมีสอนอีกคลาสไม่ใช่เหรอคะ?

ศาสตราจารย์ Voss: นั่นสิ... ยัยเด็กคนนี้ ถ้ารู้ตารางเรียนดีขนาดนั้น ทำไมถึงไม่เข้าเรียนให้ตรงเวลาบ้างล่ะ?

ศาสตราจารย์ Voss: ฮิฮิ สงสัยฉันจะเพลินไปหน่อยน่ะ

ศาสตราจารย์ Voss: คลังข้อมูลของสถาบันเปิดให้นักเรียนทุกคนเข้า ถ้าเธอสงสัย ก็เข้าไปหาค้นคว้าได้เลยนะ ที่นี่เราสนับสนุนให้ทุกคนแสวงหาความรู้น่ะ

ศาสตราจารย์ Voss: เอาล่ะ... ยินดีต้อนรับสู่สถาบันสตาร์ทอร์ช ตอนนี้เธอก็ใช้บัตรนักเรียนไปบันทึกตลับเทปที่สถาบันวิจัยได้แล้ว

ศาสตราจารย์ Voss: ส่วนนักเรียน Lynae... ถ้าพอมีเวลา ช่วยพานักเรียนใหม่ของเราไปที่นั่นทีนะ

ผู้พเนจร: เราจะไปสถาบันวิจัยได้ยังไง?

Lynae: ปกติแล้วฉันจะนั่งรถสตาร์ทอร์ชเอ็กซ์เพรส หรือไม่ก็ขี่รถของตัวเองไป...

Lynae: ในเมื่อตอนนี้คุณเป็นนักเรียนของสตาร์ทอร์ชเต็มตัวแล้ว คุณจะได้รับยานพาหนะจากสถาบันด้วยนะ โอกาสหายากเลยล่ะ อยากลองไหม?

ผู้พเนจร: ได้สิ

Lynae: ดี ไปรับรถกันเถอะ!

Lynae: คุณ S.I.G.M.A.! ฉันพาสิ่งมหัศจรรย์อันดับที่เก้ามาเอารถของเขาค่ะ

S.I.G.M.A.: ปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด ชีวิตจะปลอดภัยไร้ความเสี่ยง! "ผู้ชี้นำและจัดการสัญญาณอัจฉริยะ"—S.I.G.M.A. ยินดีให้บริการ

Lynae: หือ? วันนี้แนะนำตัวธรรมดาจัง

S.I.G.M.A.: ผลสำรวจนักเรียนสัปดาห์นี้โหวตให้การแนะนำตัวแบบนี้อยู่อันดับหนึ่ง นักเรียน Lynae มาถูกจังหวะพอดี ฉันสังเกตเห็นว่ารถของคุณ...

Lynae: อะแฮ่ม! คุณ S.I.G.M.A. ฉันพานักเรียนใหม่มารับรถ เราต้องไปที่สถาบันวิจัยเพื่อบันทึกตลับเทป นี่เรื่องด่วนเลยนะ

S.I.G.M.A.: โปรดลงชื่อให้เสร็จภายใน 5 วินาที 5... 4... 3... 2... 1... ยืนยันเรียบร้อยแล้ว ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ ขอให้เดินทางปลอดภัย

S.I.G.M.A.: ...ยืนยันเรียบร้อยแล้ว ขอบคุณสำหรับความร่วมมือ ขอให้เดินทางปลอดภัย

Lynae: เยี่ยม งั้นเราไปกันเถอะ!

S.I.G.M.A.: กรุณารอสักครู่ กลับสู่บทสนทนากันต่อ ผลสแกนระบุว่า รถของคุณขับรถเร็วเกินกำหนด 13 ครั้ง ภายใน 20 วันที่ผ่านมา โปรดขับขี่อย่างปลอดภัยและปฏิบัติตามกฎความปลอดภัยทางจราจรของสถาบัน

S.I.G.M.A.: นอกจากนี้ การดัดแปลงโดยไม่ได้รับอนุญาตของคุณ จัดอยู่ในระดับผิดกฎของกฎการจัดการยานพาหนะ เพื่อความปลอดภัยของคุณเอง ฉันขอแนะนำให้เลิกการดัดแปลงดังกล่าวทั้งหมด

Lynae: อะแฮ่ม... คุณ S.I.G.M.A. ฉันก็แค่เพิ่มเทอร์โบชาร์จเจอร์ ปรับแต่งช่วงล่าง และอัปเกรดเบรกแค่นั้นเอง ไม่ถึงขั้นผิดกฎหรอกมั้ง?

S.I.G.M.A.: ฉันต้องบันทึกว่านักเรียนคนดังกล่าวกระทำการละเมิดกฎการจัดการยานพาหนะอย่างร้ายแรง และฝ่าฝืนกฎสถาบันหลายสิบข้อ ต้องมีการลงโทษทางวินัยอย่างรุนแรง...

Lynae: แต่เพราะเขานำข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ Voidworm กลับมาได้ ก็เลยไม่ถูกลงโทษ

S.I.G.M.A.: อื้ม...

Lynae: ตอนนี้แหละ ไปกันเถอะๆ!

ไปยังสถาบันวิจัยกับ Lynae

Lynae: ฟู่... วันนี้อากาศดีจังเลยนะ

Lynae: จริงเหรอ งั้นก็ดีเลย

Lynae: อะแฮ่ม ฉันจะถือว่านั่นเป็นคำชมสกิลการขับรถของฉันละกันนะ...

Lynae: แต่เอาจริงๆ นะ ฉันไม่ได้ซิ่งกับคนอื่นมานานมากแล้ว พอได้พาคุณมาซิ่งแบบนี้แล้ว วันนี้ฉันรู้สึกมีความสุขสุดๆ เลยล่ะ!

ผู้พเนจร: เธอชอบการแข่งรถมากเลยเหรอ?

Lynae: ใช่แล้ว เสียงเครื่องยนต์คำราม ลมที่พัดเข้ามาปะทะหน้า... มันทำให้ฉันรู้สึกมีจุดหมายและกำหนดเส้นทางได้เอง

Lynae: ใช่แล้ว เราควรใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการสิ จะเบรกตอนไหน จะเหยียบคันเร่งตอนไหน... แม้กระทั่งจะแต่งรถสีอะไร ไม่ว่าจะเป็นคนธรรมดาหรือเรโซเนเตอร์ ทุกคนควรมีสิทธิ์เลือกนะ

Lynae: นั่นแหละคือสิ่งที่สถาบันสตาร์ทอร์ชเป็น ก่อนมาที่นี่ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะมีสถานที่แบบนี้อยู่จริง ที่ๆ เต็มไปด้วยผู้คนที่มีหัวใจที่บริสุทธิ์ และมีความมุ่งมั่นมากมายขนาดนี้...

Lynae: โอบกอดความมุ่งมั่นที่พร้อมแผดเผาทุกสิ่งเพื่อค้นหาคำตอบ ด้วยความเชื่อที่ว่าพวกเขาสามารถหยุดพายุสุญตาและเธรโนเดียนได้จริง... และอาจจะฝ่าทะลวงทะเลอีเธอริกไปพบกับอิสรภาพที่แท้จริงได้ในสักวัน...

Lynae: ...มันสวยงามมากเลยนะ ว่าไหม?

Lynae: พอได้เห็นพวกเขาไล่ตามความฝัน ก็อดไม่ได้ที่จะอยากทำแบบนั้นบ้าง

ผู้พเนจร: ในเมื่อเธอก็เป็นนักเรียนที่นี่แล้ว เธอก็มีคุณสมบัติพอที่จะ ไล่ตามความฝันของเธอเหมือนกันนะ

Lynae: อื้ม คุณพูดถูก

Lynae: ...แต่สำหรับฉันในตอนนี้ ทุกอย่างก็ดีมากพออยู่แล้วล่ะ

Lynae: อ๊ะ เกือบลืมไปเลย...

Lynae: ยินดีต้อนรับ! ตอนนี้คุณเป็นนักเรียนของสถาบันสตาร์ทอร์ชอย่างเป็นทางการแล้วนะ!

Lynae: เวลาผ่านไปไวจังนะ เผลอแป๊บเดียวฉันก็เรียนปีสองแล้ว... อิอิ คุณจะเรียกฉันว่ารุ่นพี่ก็ได้นะ

ผู้พเนจร: งั้นก็ ยินดีที่ได้รู้จักนะ... รุ่นพี่ Lynae

Lynae: ...

Lynae: เรียก Lynae เฉยๆ ดีกว่า พอเรียกรุ่นพี่แล้วรู้สึกไม่ชินแฮะ ฮ่าๆ...

Lynae: ไปกันเถอะ ได้เวลาซิ่งแล้ว!

Lynae: วู้ฮู้ว!

Lynae: ตามฉันทันแบบนี้... ฝีมือการขับรถของคุณไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย?

ผู้พเนจร: กล้วยๆ น่า

Lynae: อ๊ะ ด้านหน้านั่นคือหนึ่งในอุโมงค์โปรดของฉันเลย! ตามมาติดๆ ล่ะ!

เดินหน้าต่อไป ไปยังสถาบันวิจัย

Lynae: เอ๋ รู้สึก... แปลกๆ แฮะ...

Lynae: โว้ว ระวัง!

หลบหลีกสิ่งกีดขวางภายในอุโมงค์!

Lynae: ฟู่ว... เกือบไปแล้ว ต้องรีบรายงานเรื่องสภาพถนนนี้กลับไปที่สถาบันแล้วล่ะ

ผู้พเนจร: เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยเหรอ?

Lynae: อื้อ... แต่ก็ยังแปลกอยู่ดี ปกติแล้ว หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงจะมาเคลียร์พื้นที่ไวมากเลยนะ

Lynae: แต่เอาจริงนะ ฝีมือขับรถของคุณเซียนมาก! หลบได้พริ้วสุดๆ เลย!

เดินทางถึงชานชาลาสถาบันวิจัย

ผู้พเนจร: Lynae?

Lynae: ...มีอะไรเหรอ?

ผู้พเนจร: มีเรื่องอะไรในใจรึเปล่า?

Lynae: เปล่าหรอก แค่ระหว่างทางมาที่นี่ ฉันคิดว่าฉันเห็นโซนพายุสุญตาเยอะกว่าปกติ ฉันก็เลยสงสัยน่ะ

Lynae: แต่เรื่องนั้นไม่ใช่หน้าที่ที่ฉันต้องมากังวลหรอกนะ ตอนนี้ต้องพาคุณไปบันทึกตลับเทปก่อน

Lynae: ดูตรงนั้นสิ...

Lynae: ใช่แล้ว มันคือรถไฟที่เชื่อมลาไฮรอยกับทุ่งน้ำแข็งด้านบน แต่ช่วงนี้เกิดพายุสุญตาค่อนข้างบ่อย ทำให้เที่ยวรถไปสู่พื้นที่ด้านบนยกเว้นรถขนเสบียง ถูกระงับชั่วคราวน่ะ รถไฟทุกขบวนจะวนกลับที่นี่เมื่อไปถึงสถาบันวิจัย

Lynae: เอาล่ะ ภารกิจของฉันเสร็จสิ้นแล้ว พอเข้าไปข้างในสถาบัน จะมีคนพาคุณไปที่ห้องบันทึกตลับเทปเอง

Lynae: ถ้ามีคำถามอะไร ให้ไปหาศาสตราจารย์ Mornye นะ แม้เธอจะดูเย็นชา แต่เชื่อเถอะ เธอใจดีนะ แถมยังเป็นคนที่ยอมแข่งรถกับฉันด้วย

Lynae: จะเกรงใจทำไมเนี่ย... มันเป็นสิ่งที่ควรทำต่างหาก ตอนฉันมาถึงใหม่ๆ รุ่นพี่ก็แนะนำฉันแบบนี้แหละ

Lynae: ไม่ใช่ซะหน่อย ฉันไม่ใช่คนประเภททิ้งใครไว้กลางทาง หลังจากขับรถไปชนเขาหรอกนะ

Lynae: ไปเถอะ! ไว้คุณจัดการธุระเสร็จแล้ว ฉันจะพาเดินทัวร์สถาบันเองนะ

Lynae: ...ต่อไปก็ได้เวลาจัดการธุระของตัวเองบ้างแล้วล่ะ

โดยสารรถสตาร์ทอร์ชเอ็กซ์เพรสไปยังสถาบันวิจัย

สอบถามข้อมูลจากนักวิจัย

นักวิจัยที่หมกมุ่นกับงาน: ใช่ๆ ๆ... นี่น่าจะลดค่าความคลาดเคลื่อนให้เหลือน้อยที่สุดได้... อ้อ โทษที เมื่อกี้พูดว่าไงนะ ตลับเทปเหรอ?

นักวิจัยที่หมกมุ่นกับงาน: ห้องจัดเก็บตลับเทปอยู่ผ่านประตูเทเลเพอร์ตตรงนั้นไป...

นักวิจัยที่หมกมุ่นกับงาน: ...อ๊ะ แย่แล้ว เมื่อกี้ฉันนึกวิธีตรวจสอบอะไรออกนะ...

ไปยังห้องจัดเก็บตลับเทปตามคำแนะนำ

เข้าสู่ห้อง

สำรวจห้อง

เสียงพร่ามัว: ...นี่คือคบเพลิงแห่งอารยธรรมและอนาคต อย่าท้อใจไป สักวันหนึ่งเราจะไปถึงทะเลอีเธอริก... และจักรวาลที่อยู่ไกลออกไป

เสียงพร่ามัว: เมนูโรงอาหารอาทิตย์นี้ไม่เลวเลย เราจะเอาไงกันดี...

เสียงพร่ามัว: —*ซ่า*—รุ่นพี่ เรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง พอคุณกลับมา—*ซ่า*—

เสียงพร่ามัว: อีกห้านาทีจะรวบรวมข้อมูลสำเร็จ ฉันจะอยู่ต่อเอง พานักเรียนออกไปก่อน!

เสียงพร่ามัว: ทำไมถึงยัง *ซ่า* ล้มเหลวอยู่อีก...!

Mornye: รอบๆ ตัวคุณคือกลุ่มเซิร์ฟเวอร์ที่แสดงผลข้อมูลความถี่ของตลับเทป

Mornye: คุณต้องหยุดเรโซแนนซ์กับพวกมันก่อน ขืนเป็นแบบนี้ เดี๋ยวจะโอเวอร์โหลดเอานะ

Mornye: ...ตั้งสติไว้

Mornye: หืม ฉันดูไม่เหมือนเหรอ?

Mornye: คุณมาบันทึกตลับเทปใช่ไหม? เดี๋ยวฉันพาไปนะ

Mornye: ผู้พเนจร... อืม...

Mornye: ฉันรู้น่ะ

ติดตาม Mornye ไปยังห้องบันทึกตลับเทป

ผู้พเนจร: เมื่อกี้มันคืออะไร...?

Mornye: ข้อมูลที่ถูกจัดเก็บไว้ในตลับเทป หรือพูดให้ถูกก็คือความทรงจำนั่นเอง ความสำคัญของมันคือทำให้เราตระหนักรู้ในตนเองอย่างต่อเนื่อง และทำให้เราคง "ความเป็นมนุษย์" เอาไว้

Mornye: ลาไฮรอยถูกปกคลุมด้วยพายุสุญตาอยู่ตลอดเวลา ทำให้เธรโนเดียนแห่งความว่างเปล่า มีพลังในการสลายความถี่ของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด

Mornye: สถาบันจึงผลิตตลับเทปขึ้นมาเพื่อรับมือกับสิ่งนี้ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ถูกออกแบบมาเพื่อจับเก็บและรักษาความถี่และความทรงจำของผู้คน และเพื่อปกป้องการดำรงอยู่ของพวกเขา

Mornye: ความถี่คุณอาจจะสั่นพ้องกับหนึ่งในความถี่ที่ถูกเก็บไว้น่ะ

Mornye: มันเกิดขึ้นเป็นครั้งคราว แต่...

Mornye: ช่างเถอะ ตอนนี้เราไปที่ห้องบันทึกกันก่อนดีกว่า

ผู้พเนจร: (เมื่อกี้นี้คือ... ความทรงจำของฉันเหรอ? แต่ภาพสุดท้าย...)

Mornye: มีอะไรผิดปกติรึเปล่า? รู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม?

ผู้พเนจร: ...เปล่า ฉันสบายดี งั้นนี่ก็คือตลับเทปราเบลล์งั้นเหรอ?

Mornye: ใช่ ความถี่ของคุณถูกคัดลอกและบันทึกลงไปในนั้นแล้ว

Mornye: แต่ก่อนที่จะเริ่มใช้งานได้ มันต้องได้รับการปรับจูนก่อน ส่งมันมานี่ก่อนสิ?

นักวิจัยห้องบันทึกตลับเทป: รหัสที่เหมือนกันทำให้เกิดข้อขัดแย้งระหว่างการบันทึกข้อมูล ถึงแม้เรโซเนเตอร์ที่มีต้นกำเนิดคล้ายกันจะมีรหัสที่ใกล้เคียงกัน แต่เหมือนกันเป๊ะแบบนี้ แทบไม่เคยเห็นมาก่อนเลย...

นักวิจัยห้องบันทึกตลับเทป: ก็แค่ข้อมูลที่อ่านไม่ได้ ไฟล์ไม่ได้เสียหาย เหมือนกับ... มีใครบางคนลบมันทิ้งไปมากกว่า

ผู้พเนจร: (เป็นไปได้ไหมว่าตัวฉันเองที่ทิ้งมันไว้? แต่ถ้าฉันลบมันเอง... แล้วทำไมถึงเหลือร่องรอยไว้ล่ะ?)

Mornye: ...ก็แค่ข้อมูลผิดพลาดน่ะ เขียนทับลงไปก็น่าจะหายแล้วล่ะ

นักวิจัยห้องบันทึกตลับเทป: อ้อ... เข้าใจแล้ว ศาสตราจารย์ Mornye

Mornye: ตลับเทปบันทึกความถี่ จะแจ้งเตือนคุณเมื่อมีพายุสุญตาปรากฏขึ้น และยังช่วยลดผลกระทบจากพายุ และช่วยให้การดำรงอยู่ของคุณในลาไฮรอยมีความเสถียรขึ้นด้วย

Mornye: แต่ถ้าไม่มีการป้องกันที่เหมาะสม มันก็ปกป้องคุณได้ไม่เต็มที่หรอกนะ มีนักสำรวจและนักเรียนหลายคนที่ถูกพายุลบความถี่ไป

ผู้พเนจร: ศาสตราจารย์ Mornye เรื่องความถี่ของฉัน...

Mornye: ...อืม ฉันอ่านรายงานของคุณแล้ว ตอนนี้คุณเสถียรดี เมื่อเทียบกับตอนตรวจร่างกายเข้าเรียน เส้นโค้งราเบลล์ของคุณนิ่งแล้ว แต่ก็จริงที่ว่า ความถี่ของคุณยังแสดงร่องรอยการสูญเสียในอดีตอยู่

Mornye: ส่วนเรื่อง Voidworm เราไม่เคยมีกรณีตัวอย่างมาก่อน... เพราะไม่เคยมีใครรอดชีวิตจากการถูกดูดกลืนความถี่มาก่อน ฉันเลยไม่รู้เหมือนกันว่าจะกู้คืนความถี่ของคุณได้รึเปล่า

Mornye: เข้าใจแล้ว ฉันจะคอยสอดส่องเผื่อเจออะไรที่อาจช่วยได้

Mornye: อยากรู้เรื่องอะไรก็ถามฉันมาได้เลยนะ

คุยกับ Mornye

นักวิจัยที่กังวล: ศาสตราจารย์ Mornye! คุณอยู่ที่ไหน? ถ้าเป็นไปได้ ช่วยกลับมาด่วนเลย! อ๊าก ดร. Anslem ใจเย็นๆ ก่อนนะ!

Mornye: เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

นักวิจัยที่กังวล: พวกศาสตราจารย์ทะเลาะกันเรื่องกระบวนการปล่อยแกนปฏิกรณ์อีกแล้ว...

Mornye: ...นี่ครั้งที่สองของเดือนแล้วนะ

นักวิจัยที่กังวล: พวกเราพูดแทรกไม่ได้เลย เราต้องการให้คุณมาช่วยที่นี่...

Mornye: ...ฉันไปก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอกนะ

Mornye: เดี๋ยวฉันจะรีบไป ส่วนคุณก็... ไม่ต้องกลัวนะ

Mornye: ...ไม่ต้องเกรงใจหรอก ถ้าคุณว่างล่ะก็ จะไปกับฉันก็ได้นะ

Mornye: สถาบันวิจัยเปิดให้นักเรียนสตาร์ทอร์ชเข้าชมได้ การเดินดูรอบๆ อาจจะทำให้คุณได้รู้อะไรที่เป็นประโยชน์

ไปยังห้องแล็บสุริยะประดิษฐ์

ผู้พเนจร: แกนปฏิกรณ์ที่พวกเขาพูดถึงเมื่อกี้...

Mornye: พูดง่ายๆ ก็คือโปรเจกต์ทดลองเปลี่ยน "ดวงอาทิตย์" ที่คุณเห็นบนท้องฟ้านั่นแหละ

ผู้พเนจร: พวกคุณวางแผนจะเปลี่ยนแกนปฏิกรณ์ของ Exostrider งั้นเหรอ? "พิธีเปลี่ยนสุริยะ" นั่นใช่ไหม?

Mornye: คุณจำได้ด้วยเหรอ... แบล็กชอร์บอกคุณเรื่องนี้เหรอ?

ผู้พเนจร: ตอนนี้ใครๆ ในสถาบันก็พูดถึงเรื่องนี้กันทั้งนั้นแหละ

Mornye: การเปลี่ยนมันมีความสำคัญมากต่อการเปิดใช้งาน Exostrider อีกครั้ง อีกอย่างมันเป็นโล่ให้เรามานานแล้ว เราจะเอาแต่พึ่งพาการปกป้องของมันตลอดไปไม่ได้หรอก

ผู้พเนจร: การวิจัยเกี่ยวกับ Exostrider ไปถึงไหนแล้วล่ะ?

Mornye: ...

Mornye: ไปไกลกว่าที่คุณคิดแน่นอน...

Mornye: เดี๋ยวพอเข้าไปในห้องแล็บแล้ว ฉันจะอธิบายรายละเอียดอีกที

รับฟังเรื่องที่นักวิจัยกำลังโต้เถียงกัน

ผู้ช่วยที่ตื่นตระหนก: ศาสตราจารย์ Mornye! คุณมาซะที...

Mornye: จริงๆ แล้ว...

Mornye: ก็ได้...

???: ฉันเข้าใจมุมมองของคุณนะ ศาสตราจารย์ Anslem

???: แต่จากการคำนวณของชาวโรญา ช่วงเวลาปล่อยครั้งนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในรอบหลายทศวรรษเลยนะ

Anslem: คุณมั่นใจขนาดนั้นได้ยังไง Warren? "โอกาสที่ดีที่สุด" ของพวกเขาได้มาจากรูนที่อ่านไม่ออกพวกนั้น โดยไม่มีการเปิดเผยวิธีการคำนวณด้วยซ้ำ แม้แต่ระบบคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยที่สุดของเราก็ยังถอดรหัสกระบวนการของพวกเขาไม่ได้เลย!

Warren: ชาวโรญาเป็นพันธมิตรของเรานะ ศาสตราจารย์ Anslem

Warren: การคำนวณของพวกเขาไม่มีที่ติ สิ่งที่เราทำได้คือทำตามข้อตกลงในส่วนของเรา และแน่ใจว่าพิธีเปลี่ยนสุริยะจะดำเนินไปอย่างราบรื่น

Warren: เฮ้อ... ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเราขอคำแนะนำจากบุคคลที่สามก็แล้วกัน

Mornye: ฉันเห็นด้วยที่จะดำเนินการตามแผนเดิม

Mornye: แต่เมื่อพิจารณาจากผลลัพธ์ที่ไม่น่าพอใจจากการจำลองครั้งล่าสุด ฉันเข้าใจความกังวลของศาสตราจารย์ Anslem ดี และฉันจะไปที่ป่าบียาร์เตอร์เพื่อปรึกษากับษัฏสุริยัน และตรวจสอบพารามิเตอร์อีกครั้ง

Warren: สิ่งที่สำคัญตอนนี้คือการทำให้แน่ใจว่าสถาบันสามารถคำนวณ และปรับเทียบข้อมูลของแกนปฏิกรณ์ได้ทันเวลา สำหรับการปล่อยดวงอาทิตย์ดวงใหม่

Warren: เราทุกคนรู้ถึงความสำคัญของ Hyvatia ในกระบวนการนี้ คุณควรเชื่อมั่นในตัวพวกเรามากกว่านี้หน่อยนะ ศาสตราจารย์ Anslem

Warren: นี่เป็นความทุ่มเทของสหพันธ์สเปซเทรคและชาวโรญา เป็นอนาคตของลาไฮรอย ฉันเคารพในความรอบคอบ และความภาคภูมิใจในงานของคุณ แต่ได้โปรดอย่าปล่อยให้ความล้มเหลวในอดีตมาฉุดรั้งคุณไว้ในตอนนี้เลยนะ

Anslem: หึ ทำเป็นพูดจาสวยหรู... อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน

Warren: ขอโทษทีนะที่เสียมารยาท ฉันมั่นใจว่าศาสตราจารย์ Mornye คงมีเหตุผลที่พาคนนอกเข้ามาในห้องแล็บ

Warren: อ๋อ นักเรียนใหม่ งั้นคุณก็มาเพื่อบันทึกตลับเทปสินะ? แต่ว่า... ในเมื่อพายุสุญตากำลังรุนแรงขนาดนี้...

Mornye: เขามา ตามคำแนะนำของแบล็กชอร์น่ะ

Warren: อ้อ แบล็กชอร์นี่เอง

Warren: งั้นคุณก็มาที่นี่ด้วยวิธีเดียวกับนักเรียน Chisa สินะ?

Warren: การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเธอในสถาบัน ทำให้เกิดความโกลาหลไม่น้อยเลย... คุณพอจะบอกได้ไหมว่าคุณมาที่นี่ได้ยังไง?

Warren: ฉันไม่ค่อยได้ติดต่อกับทางสถาบัน ที่ได้ยินมาก็แค่มีคนโผล่ออกมาจากกลางอากาศนอกประตูสถาบัน...

Mornye: นี่อาจจะไม่ใช่เวลาที่เหมาะจะถามคำถามพวกนั้นหรอกนะ ศาสตราจารย์ Warren

Warren: โอ้... ขอโทษที ฉันนี่อยากรู้อยากเห็นตลอดเลย

Warren: เอาเถอะ ถ้าแบล็กชอร์แนะนำคุณมาล่ะก็ ฉันก็จะปฏิบัติกับคุณในฐานะนักเรียนนะ

Warren: ขอแนะนำตัวนะ ฉันชื่อ Warren และเป็นหัวหน้าของห้องแล็บแห่งนี้

Warren: นอกจากห้องที่ติดป้าย "ห้ามเข้า" แล้ว ส่วนอื่นๆ ของสถาบันเปิดให้นักเรียนเข้าชมได้

Warren: ศาสตราจารย์ Mornye คงพาคุณเดินชมทั่วแล้ว แต่อย่ารบกวนเวลาเธอนานเกินไปล่ะ เพราะเธอคือสมาชิกคนสำคัญของโปรเจกต์เราเชียวนะ

Warren: ฉันต้องไปทำงานแล้ว ขอตัวก่อนนะ

Mornye: ขอโทษทีที่ดึงคุณเข้ามาพัวพันกับเรื่องวุ่นวายนะ...

Mornye: อย่างที่ศาสตราจารย์ Warren บอก เชิญเดินดูรอบๆ ได้ตามสบายเลยนะ

นักวิจัยที่กังวล: แผนเมื่อครู่นี้... จะทันการทดสอบครั้งสุดท้ายไหมนะ? หรือว่าจะกลัวเกินไป?

นักวิจัยผู้ระมัดระวัง: ...แต่เมื่อกี้ศาสตราจารย์ Anslem บอกว่าแผนนี้สุดโต่งไป ให้ฉันลองแก้ไขใหม่อีกหน่อย

นักวิจัยที่กังวล: ...เอาเถอะ ฉันจะไปปรับรายละเอียดของแผนสำรองอีกหน่อย ยังมีข้อมูลอีกหลายจุดที่ต้องคำนวณใหม่อีกครั้ง

เดินดูรอบๆ ห้องแล็บสุริยะประดิษฐ์

ผู้พเนจร: ในห้องเพาะเลี้ยงขนาดมหึมานั้นมีพืชโบราณจำนวนมากที่คุณไม่เคยเห็นบนโลกมาก่อน ในอดีต โพรงใต้ดินแห่งนี้แทบจะไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิต จนกระทั่งเตาปฏิกรณ์ได้จุดขึ้น และในเส้นทางแห่งการแสวงหาและก้าวเดินของสหพันธ์สเปซเทรคนั้น ก็ยังไม่ลืมที่จะเก็บเกี่ยวเมล็ดพันธุ์ซึ่งหลับใหลอยู่ใต้ทุ่งน้ำแข็งโรญาไว้ด้วย

ผู้พเนจร: "จากหยดน้ำหนึ่งหยด จากเมล็ดพันธุ์หนึ่งเมล็ด จากเปลวไฟหนึ่งดวง ชีวิตย่อมมีเส้นทางของมันเอง"

กลับไปยังห้องโถงของห้องแล็บ

Mornye: ...คุณอยากเข้าร่วมพิธีเปลี่ยนสุริยะไหม?

ผู้พเนจร: ฉันเหรอ? แต่... ฉันเป็นแค่นักเรียนปีหนึ่งนะ

Mornye: ถือซะว่าเป็นคำเชิญส่วนตัวจากฉันละกัน

ผู้พเนจร: ฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากที่จะได้เห็นดวงอาทิตย์ดวงใหม่แห่งลาไฮรอย

Mornye: งั้นตกลงตามนี้นะ

นักวิจัยประจำห้องแล็บ: ตรวจพบพายุสุญตาในเขตทะเลสาบซันเดอร์เมียร์... ค่าการวัดกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!

นักวิจัยประจำห้องแล็บ: ต้นตอคือ... เครื่องตรวจจับ Hyvatia งั้นเหรอ?!

Mornye: รายงานทุกอย่างที่เกิดขึ้นหน่อย

นักวิจัยประจำห้องแล็บ: ศาสตราจารย์ Mornye เครื่องตรวจจับ Hyvatia ถูกพายุสุญตาเข้าแทรกแซง มันหลุดจากการควบคุม อาเรย์ป้องกันกำลังทำงาน...

นักวิจัยประจำห้องแล็บ: เป้าหมายของพวกมันคือ... ตัวสถาบันวิจัย

Mornye: พายุสุญตาทำให้เครื่องตรวจจับ Hyvatia ซึ่งเป็นเซนเซอร์สำคัญสำหรับแกนปฏิกรณ์เสียหาย มันสูญเสียการควบคุม และกำลังมุ่งเป้ามาโจมตีสถาบันวิจัย

Mornye: เครื่องตรวจจับภาคพื้นดินที่สร้างโดยสหพันธ์สเปซเทรคเพื่อตรวจสอบและรักษาแกนปฏิกรณ์ มันสำคัญมากสำหรับการปรับเทียบข้อมูลในพิธีเปลี่ยนสุริยะ พอเกิดเหตุการณ์แบบนี้...

นักวิจัยประจำห้องแล็บ: เดี๋ยวนะ... มีคนอยู่ใกล้เครื่องตรวจจับ! ดูเหมือนจะเป็น... นักเรียนเหรอ?

นักวิจัยประจำห้องแล็บ: อะไรนะ?! ฉันไม่เคยอนุมัติคำสั่งนี้นะ... บ้าจริง ฉันหยุดมันไม่ได้!

ผู้พเนจร: สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?

Mornye: Hyvatia เสียการควบคุมเลยทำให้สถาบันเปิดใช้มาตรการความปลอดภัยระดับสูงสุด ซึ่งหมายความว่าเราทุกคนจะถูกขังอยู่ที่นี่ จนกว่าจะแก้ไขวิกฤตได้

Mornye: ฉันพยายามหยุดมันแล้ว... แต่สิทธิ์การเข้าถึงของฉันถูกระงับ

ผู้พเนจร: งั้นเราต้องหาทางออกไปข้างนอก

นักวิจัยประจำห้องแล็บ: เดี๋ยวก่อน... ตอนนี้รถไฟถูกระงับเพราะอยู่ในโหมดป้องกันความเสี่ยง...!

ผู้พเนจร: ศาสตราจารย์ Mornye ฉันขอยืมยานพาหนะของสถาบันหน่อยนะ

Mornye: เรามียานพาหนะสำรองอยู่ที่ประตูขนส่ง แต่คุณจะไปที่นั่นยังไง?

ผู้พเนจร: ทางเดียวกับที่เข้ามานั่นแหละ!

Lynae: (เขาน่าจะไปถึงสถาบันแล้ว ที่นั่นคงปลอดภัยดี... ฉันจะจัดการเรื่องนี้โดยไม่ดึงเขาเข้ามาเกี่ยว)

Lynae: (ข้อความที่เพิ่งได้รับ... มาจาก "ผู้ประสานภารกิจ" ของแฟรกต์ซิดัสคนนั้นแน่นอน)

Lynae: (พายุสุญตาน่าจะดูดกลืนเขาจนไม่เหลือร่องรอยแล้วนี่นา... แต่ทำไม ฉันถึงได้รับข้อความจากคน "ตาย" ได้ล่ะ)

Lynae: (หรือว่ามีคนใช้ ID สื่อสารของเขา พวกเขารู้ว่าฉันทำอะไร แต่ยังไม่เปิดโปงฉัน นั่นเป็นคำขู่ หรืออะไรกันแน่?)

Lynae: (สัญญาณล่าสุดส่งมาจากแถวนี้)

Lynae: (Exoswarm ที่ถูกปนเปื้อนงั้นเหรอ?)

Lynae: (จัดการพวกมันก่อนดีกว่า)

กำจัด Exoswarm ที่ปนเปื้อน

ไปตรวจสอบข้างหน้าต่อ

ตรวจสอบอุปกรณ์แปลกๆ

"ผู้ประสานภารกิจ": มาถึงเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ ไม่ต้องรีบหรอก ยังมีเวลาอีกเยอะก่อนจะเข้าประเด็น

Lynae: แก...

Lynae: เป็นไปไม่ได้ แกเป็นใครกันแน่?

"ผู้ประสานภารกิจ": ผู้ประสานภารกิจแห่งแฟรกต์ซิดัสผู้น่าสงสารที่เธอ... "จัดการ" ไปแล้ว?

"ผู้ประสานภารกิจ": หรือ... แค่นักวิจัยผู้บริสุทธิ์ดีล่ะ?

"ผู้ประสานภารกิจ": มันขึ้นอยู่กับเธอแล้วล่ะ Lynae ว่าเธอจะเลือกเป็นใคร และยอมที่จะสูญเสียอะไร

Lynae: ...

"ผู้ประสานภารกิจ": สายตาแบบนั้น... ยังลังเลอยู่สินะ งั้นฉันช่วยสงเคราะห์ให้หน่อยละกัน

Lynae: หุบปาก ไม่ว่าแกจะวางแผนอะไร ฉันจะหยุดมันเอง

"ผู้ประสานภารกิจ": โอ้? จาก "ผู้หลบหนีไร้นาม" กลายเป็น "ผู้พิทักษ์ไร้ตัวตน" ไปแล้วงั้นเหรอ?

"ผู้ประสานภารกิจ": ถ้าแจ้งเรื่องฉันให้ทางสหพันธ์สเปซเทรค เธอก็จะโดนตามล่าเหมือนกัน Lynae เธอคิดว่าเธอเด็ดเดี่ยวขนาดนั้นเชียวเหรอ?

"ผู้ประสานภารกิจ": ยังไงซะ เธอก็เป็นตัวปัญหาสำหรับฉัน งั้นรับนี่ไป ของขวัญที่เหมาะกับบทบาทใหม่ของเธอ

"ผู้ประสานภารกิจ": "ความหวาดระแวง" และ "ความโดดเดี่ยว"... ที่เธอได้รับมันมาตลอด

Lynae: ...อันตราย! คุณหนีไปเดี๋ยวนี้!

หยุดยั้ง Hyvatia ที่สูญเสียการควบคุม

อาจารย์ประจำสถาบัน: ศาสตราจารย์ Warren ทางสถาบันได้ตรวจสอบเหตุการณ์แล้ว เราจะเข้าใจความกังวลของคุณนะ ไม่มีใครคาดคิดหรอกว่าสถาบันจะได้รับความเสียหาย แต่การโทษนักเรียนคนเดียว...

Warren: นักเรียน Lynae เธอทำอะไรอยู่ก่อนที่ Hyvatia จะเสียการควบคุม ทำไมเธอถึงอยู่แถวสถาบันวิจัยในช่วงเวลาเรียน?

Lynae: ...ฉันกำลังพา ผู้พเนจร ไปบันทึกตลับเทปของเขาที่สถาบันวิจัยค่ะ

Lynae: ในระหว่างทางกลับสถาบัน ฉันสังเกตเห็นคลื่นความถี่พุ่งสูงผิดปกติและ Exoswarm ที่ปนเปื้อนใกล้ทะเลสาบซันเดอร์เมียร์

Lynae: พอรู้ตัวอีกที... ฉันก็ถูกพวกมันล้อมไว้ ฉันพยายามติดต่อสถาบันทันที แต่พายุสุญตารบกวนสัญญาณสื่อสาร

Lynae: ซาก Exoswarm น่าจะยังอยู่ที่นั่น ฉันเดาว่า... พวกคุณคงตรวจสอบพวกมันแล้วละมั้ง

Warren: เราไม่พบซากพวกนั้นเลย นักเรียน Lynae การกุเรื่องขึ้นมาไม่ช่วยอะไรหรอกนะ

Lynae: ...ลงมือไวจังแฮะ

Lynae: แล้วกล้องวงจรปิดล่ะ ฉันจำได้ว่าระบบของกล้องถูกติดตั้งให้ทนต่อการรบกวนของพายุสุญตาได้ มันน่าจะจับภาพ Exoswarm ได้ก่อนที่พวกมันจะคลุ้มคลั่งนะ

Warren: กล้องวงจรปิดเราก็ตรวจสอบแล้ว แต่ไม่พบ Exoswarm เลยสักตัว หรือพูดง่ายๆ คือเธอไม่อยู่ในฟุตเทจเลยด้วยซ้ำ เรื่องนี้เธอจะอธิบายว่ายังไง ตั้งใจหลบกล้องอยู่รึเปล่า?

ผู้พเนจร: ถ้าฟุตเทจถูกดัดแปลง งั้น Lynae ก็อาจจะถูกลบออกไปด้วย

Warren: เป็นไปได้ แต่ก็ต่อเมื่อเธอและ Exoswarm อยู่ที่นั่นจริงๆ

อาจารย์ประจำสถาบัน: ในเมื่อไม่มีฝ่ายไหนยืนยันได้ งั้นเราเริ่มจากการตรวจสอบว่าฟุตเทจถูกดัดแปลงหรือเปล่าดีไหม?

Warren: เราควรขยายขอบเขตการตรวจสอบออกไป เหมือนตอนเกิดเหตุการณ์ฐานข้อมูลถูกแฮ็กคราวก่อน เพราะอาจจะมีอะไรเสียหายมากกว่าแค่กล้องวงจรปิดของวันนี้ก็ได้

อาจารย์ประจำสถาบัน: คุณหมายถึงการแฮ็กข้อมูลจากช่องโหว่ของระบบความปลอดภัยครั้งก่อนนั่นเหรอ ก็ฟังดูสมเหตุสมผลดีนะ

ศาสตราจารย์ Voss: มีอะไรจะเพิ่มเติมอีกไหม นักเรียน Lynae? ไม่ต้องห่วงนะ อาจารย์จะช่วยเธอเอง

Lynae: ...ไม่มีแล้วค่ะ

อาจารย์ประจำสถาบัน: งั้นกรุณาอยู่ในบริเวณสถาบันจนกว่าการสืบสวนจะเสร็จสิ้น

Warren: อ้อใช่ นักเรียน Lynae เธอมาจากสหพันธรัฐใหม่ใช่ไหม?

Lynae: ถ้าใช่แล้วจะทำไมเหรอคะ?

Warren: เปล่าหรอก ฉันแค่สังเกตว่าเธออยู่ที่สถาบันตลอดแม้แต่ช่วงปิดเทอม ไม่คิดจะกลับบ้านบ้างเลยเหรอ?

Lynae: ขอบคุณที่ถามค่ะศาสตราจารย์ ฉันติดต่อพ่อแม่เท่าที่ทำได้ ถ้าคุณจะสื่อว่าฉันมีแผนลับอะไรบางอย่าง คุณคงต้องผิดหวังแล้วล่ะ

Warren: ไม่เลย ฉันแค่สงสัยว่าเธอไม่อยากกลับไปรึเปล่า

Lynae: ฉันว่าคุณไม่ควรต้องเป็นห่วงเรื่องแบบนี้นะ?

ศาสตราจารย์ Voss: ไปกันได้แล้วมั้งคะ ศาสตราจารย์ Warren

Lynae: ...ฟู่ว

ผู้พเนจร: ตอนที่ Hyvatia อาละวาด เธอถืออะไรไว้ในมือเหรอ?

Lynae: พูดตรงประเด็นดีนะ ฉันนึกว่าคุณจะปล่อยผ่านไปเหมือนพวกเขาซะอีก

ผู้พเนจร: ฉันไม่ยอมปล่อยผ่านหรอกนะ

Lynae: ดี... คุณก็ยังคงเป็นคุณ

ผู้พเนจร: จุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอคืออะไรกันแน่?

Lynae: ...ไปคุยที่อื่นกันเถอะ ที่นี่อึดอัดชะมัด

ไปยังดาดฟ้า

ติดตาม Lynae

ผู้พเนจร: เธอไม่ใช่แค่นักเรียนธรรมดาใช่ไหม?

Lynae: ฉันหวังว่าฉันจะเป็นแค่นักเรียนธรรมดามาตลอด แต่... ก็อย่างว่าแหละ

Lynae: คุณเคยคิดอยากจะทิ้งทุกอย่างไปไหม? ความรับผิดชอบ ความลับที่บอกใครไม่ได้ ภาระหนักอึ้งที่แบกไว้... แค่ปล่อยวางมันไป แล้วใช้ชีวิตไร้กังวลเหมือนคนอื่นๆ

ผู้พเนจร: ...

Lynae: ล้อเล่นน่า ฉันรู้ว่าเรื่องแบบนี้มันพูดยาก อีกอย่างคนแบบคุณคงไม่คิดอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว

Lynae: แต่เราไม่เหมือนกัน ฉันอิจฉา... นักเรียนคนอื่นๆ ที่นี่จริงๆ

สอบถาม Lynae

Lynae: เฮ้อ... ที่นี่ทำให้ฉันรู้สึกสงบใจได้เสมอเลย

Lynae: ...คุณอยากรู้ว่าฉันเป็นใครกันแน่ จะได้ปะติดปะต่อเรื่องราวของเหตุการณ์นั้นได้ใช่ไหม?

Lynae: ฉันบอกคุณได้ แต่คุณต้องสัญญากับฉันข้อหนึ่ง... "ให้ฉันได้เรียนที่สถาบันแห่งนี้ต่อ"

ผู้พเนจร: การได้อยู่ที่สถาบันนี้ต่อ มันสำคัญกับเธอขนาดนั้นเลยเหรอ?

Lynae: ...อื้อ สำคัญที่สุดเลยล่ะ

ผู้พเนจร: ...

Lynae: ถ้าคุณไม่พูด งั้นฉันถือว่าคุณรับปากแล้วนะ

Lynae: คุณเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ "การสวมรอย" ไหม?

???: ศูนย์บัญชาการ... นี่ Lynae...

???: ขอโทษที... ท่านผู้คุม... เราถูก... ซุ่มโจมตี...

???: ไม่ต้องห่วง... ฉันจะไปให้ถึงสถาบันสตาร์ทอร์ชในลาไฮรอยให้ทันเวลา...

???: ฉันจะทำภารกิจให้สำเร็จ... ตามที่ท่านมอบหมาย...

Lynae: ศาสตราจารย์ Warren รู้ว่าฉันมาจากสหพันธรัฐใหม่ แต่ไม่รู้แน่ชัดว่าที่ไหน

Lynae: ที่นั่นถูกเรียกว่า "เขตไร้กฎหมาย" กฎหมายทำอะไรที่นี่ไม่ได้... เฉลี่ยทุกสามวันจะเห็นเลือดนองเต็มพื้น นั่นคือที่ที่ฉันโตมา

Lynae: ฉันมีพรสวรรค์ และสหพันธรัฐใหม่ชื่นชมในความสามารถของฉัน ก็เลยให้ฉันทำงานสกปรกนอกระบบ

Lynae: แล้ววันนั้นก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น... แต่ฉันเห็นโอกาสจากสิ่งนั้น

Lynae: เครื่องบันทึกเสียงที่ฉันเปิดให้คุณเมื่อกี้ ฉันเจอมันบนร่างของผู้ประสานภารกิจในสถาบัน ซึ่งก็คือ "Lynae ตัวจริง"

Lynae: ฉันรู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าเธอไม่ใช่แค่นักเรียนธรรมดา

Lynae: ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังมาที่ลาไฮรอย

Lynae: ทุกอย่างที่นี่... ไม่เหมือนสหพันธรัฐใหม่เลย ไม่ว่าจะตื่นนอน แปรงฟัน หรือมองตัวเองในกระจก พวกเขาไม่ต้องลังเลสงสัยเลยว่าตัวเองคือใครกันแน่

ผู้พเนจร: และเธอก็อยากเป็นแบบพวกเขา

Lynae: สำหรับฉันแฟรกต์ซิดัสกำลังคุกคามชีวิตในโรงเรียนของฉัน ส่วนพวกมันคือศัตรูของคุณมาโดยตลอด

Lynae: เรามีผลประโยชน์ร่วมกัน และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ดีที่เราจะร่วมมือกันนะ

ผู้พเนจร: "นักเรียน" จะไม่พูดคำพูดแบบนี้ออกมาหรอกนะ

ผู้พเนจร: ต่อให้เราแก้ปัญหานี้ได้ เธอคิดว่าจะมองตัวเองในกระจกหลังจากนั้นได้เหรอ?

Lynae: ...

ผู้พเนจร: เท่าที่พูดมา ฉันรู้แล้วว่าอะไรสำคัญที่สุดในตอนนี้

ผู้พเนจร: ฉันปกป้องเธอต่อหน้า Warren เพราะฉันเลือกที่จะเชื่อใจเธอ และฉันจะยอมรับผลของการเลือกนั้น

Lynae: ... หืม ฉันรู้สึกว่าบางทีคุณก็พูดจาเหมือนเป็นครูจริงๆ เลย

Lynae: เอาล่ะ งั้นขอพูดใหม่ละกัน

Lynae: ฉันชอบโรงเรียนนี้ ฉันเจอคนดีๆ ที่นี่ อย่างน้อยพวกเขาก็ปฏิบัติกับฉันเหมือนเพื่อน ฉันอยากจะปกป้องพวกเขา

Lynae: เพราะงั้นฉันหวังว่าคุณจะช่วยฉันสืบว่าทำไมแฟรกต์ซิดัสถึงมาอยู่ที่ลาไฮรอย ผู้พเนจร

ผู้พเนจร: มาลุยไปด้วยกันเถอะ

Lynae: ฟู่ว... ฉันเก็บคำพูดพวกนี้ไว้นานมาก รู้สึกดีชะมัดที่ได้พูดออกมาสักที

Lynae: สิ่งที่เรารู้ก็คือ... ความขัดข้องของ Hyvatia และ Exoswarm ที่คลุ้มคลั่งเชื่อมโยงกับอุปกรณ์นี้ที่ฉันเจอแน่นอน

Lynae: มันดูเหมือนจะเป็นเทคโนโลยีของสถาบัน... บางทีห้องแล็บของแผนกวิศวกรรมอาจจะให้คำตอบเรื่องนี้ได้

ผู้พเนจร: แต่ทำไมสถาบันถึงปล่อยให้ของอันตรายขนาดนี้หลุดออกมาได้ล่ะ?

Lynae: บางทีรูปลักษณ์ของมันอาจเป็นแค่การอำพราง หรือมันอาจหมายความว่า ผู้ที่สร้างมันขึ้นมาอาจจะมีสิทธิ์เข้าถึงทรัพยากรของแผนกได้อย่างอิสระ

Lynae: ...แค่นี้ไง!

ตรวจสอบบันทึกการผลิตของแผนกวิศวกรรม

Lynae: ...เจอแล้ว ซ่อนซะมิดชิดเลย

Lynae: อย่างที่คิดไว้เลยบันทึกไม่ได้อยู่ในไดเรกทอรีปกติ มันถูกจัดเป็นความลับระดับสาม และปลอมแปลงเป็นข้อมูลระบบทั่วไป

ผู้พเนจร: ซึ่งหมายความว่า... มีคนแอบใช้อุปกรณ์ของแผนกเพื่อสร้างสิ่งนี้ขึ้นมางั้นเหรอ?

Lynae: ใช่แล้ว ฉันเพิ่งสแกนตัวอุปกรณ์ไป เป็นอย่างที่คิดไว้เลย แม้มันจะดูเหมือนเครื่องปรับจูนพื้นฐาน แต่ข้างในมันคนละเรื่องเลย

Lynae: สรุปสั้นๆ ก็คือ มันกักเก็บ และขยายส่วนเล็กๆ ของความถี่พายุสุญตา ในระดับที่เพียงพอที่จะทำให้สิ่งที่ออกแบบมาจากเทคโนโลยี Exostrider เสียการควบคุมได้

ผู้พเนจร: สิ่งที่ออกแบบมาจากเทคโนโลยี Exostrider...

Lynae: และที่เด็ดกว่านั้นก็คือ คนที่สร้างมันขึ้นมาจะสามารถควบคุมมันได้จากระยะไกล

ผู้พเนจร: งั้นมันก็จะถูกเปิดใช้งานอีกครั้งตอนไหนก็ได้น่ะสิ

Lynae: ใช่เลย มันคือระเบิดเวลาดีๆ นี่เอง

Lynae: คุณคงสงสัยว่าทำไมฉันไม่มอบของชิ้นนี้ให้สถาบันใช่ไหม? เพราะฉันจะไม่ยอมให้มันคลาดสายตาเด็ดขาด จนกว่าที่เราจะระบุตัว "ผู้ติดต่อ" ของแฟรกต์ซิดัสได้

Lynae: งั้นก่อนอื่น เราต้องกำจัดภัยคุกคามนี้ก่อน ตอนนี้เราได้ข้อมูลบันทึกการผลิตและอุปกรณ์แล้ว ฉันจะลองเขียนทับสิทธิ์ของมันดู โดยทำให้มันสามารถเปิดใช้งานได้ก็ต่อเมื่อมันเรโซแนนซ์กับฉันเท่านั้น

Lynae: แต่ตอนเขียนข้อมูลทับ มันจะเกิดการรีบูตใหม่... เอ่อ อาจจะมีเสียงดังหน่อยนะ

ผู้พเนจร: เธอหมายความว่าหุ่นยนต์ที่นี่จะได้รับผลกระทบงั้นเหรอ?

Lynae: ใช่ ฉันเลยต้องการให้คุณ... ช่วยควบคุมพวกมันระหว่างที่ฉันลงมือน่ะ

ผู้พเนจร: ได้เลย ฉันจัดการเอง

Lynae: เอาล่ะ เริ่มเลยนะ!

Lynae: มีคนคอยระวังหลังให้แบบนี้... ไม่เลวเลยแฮะ

หยุดเครื่องจักร Exostrider ที่สูญเสียการควบคุม

Lynae: งานเป๊ะไร้ที่ติ

Lynae: ฮ่าๆ... คุณจับได้ซะแล้ว ฉันไม่ได้ทำอะไรแบบนี้มานานแล้ว ฝีมือตกไปนิดหน่อยน่ะ

Lynae: เพราะว่า... เวลาในการรีบูตที่นานที่สุดของอาเรย์ป้องกันอัตโนมัติก็คือ 28 วินาทียังไงล่ะ

Lynae: ...งั้นเหรอ?

Lynae: อะแฮ่ม... กลับมาเรื่องเดิมเถอะ ตอนขุดค้นฐานข้อมูล ฉันสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

Lynae: ข้อมูลความปลอดภัยของหุ่นยนต์ประจำสถาบันและบาเรียป้องกันสสารสุญตาแสดงการเข้าถึงที่ผิดปกติ มีใครบางคนใช้สิทธิ์ระดับผู้ดูแลระบบ

Lynae: เอ่อ... ฮ่าๆ ก็แค่บังเอิญไปเจอตอนอ่านฟอรัมของสถาบันน่ะ

Lynae: อะแฮ่ม บอกก็ได้... ฉันเคยได้รับภารกิจให้แฮ็กฐานข้อมูลของสถาบันวิจัย และแก้ไขข้อมูลการปรับเทียบของ Hyvatia น่ะ

Lynae: แต่ฉันไม่ได้แก้อะไรเลย แค่ใส่อีโมจิไปสองสามตัว แล้วทิ้งโน้ตบอกให้พวกเขาอัปเกรดการเข้ารหัสซะ

ผู้พเนจร: พูดถึงกราฟคลื่นอันนั้น... ถ้าอันหนึ่งคือ Hyvatia อีกสองอันก็น่าจะเป็นเป้าหมายสำหรับการทดลองครั้งต่อไปน่ะ

Lynae: ฉันคิดว่าคุณพูดถูกนะ ต่อไปเราต้องหาว่ากราฟคลื่นพวกนั้นสัมพันธ์กับอะไร บางทีเราอาจจะเจอข้อมูลเกี่ยวกับกราฟคลื่นความถี่จาก... งานวิจัยของ "นิเวศวิทยาลาไฮรอย" ก็ได้นะ

Lynae: งั้นเราไปที่ศูนย์ข้อมูลสเปซเทรคกันเถอะ

ไปยังศูนย์ข้อมูลสเปซเทรค

Lynae: ถูกต้อง! เธอคือผู้ดูแลศูนย์ข้อมูลสเปซเทรค มีหน้าที่รับผิดชอบจัดทำดัชนีข้อมูลทั้งหมดที่นี่ เรียกได้ว่าเป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาได้เลยล่ะ

I.R.I.S.: สวัสดี ฉันคือ I.R.I.S. และเป็น AI สืบค้นข้อมูลของศูนย์ข้อมูลสเปซเทรค

I.R.I.S.: คุณ Lynae และ... ผู้พเนจร วันนี้มีอะไรให้ฉันช่วยไหม?

Lynae: คุณดูเหนื่อยๆ นะ เป็นอะไรรึเปล่า คุณ I.R.I.S.?

I.R.I.S.: ศูนย์ข้อมูลประสบปัญหาข้อมูลรั่วไหลเมื่อเร็วๆ นี้ ฉันเลยต้องดำเนินการปรับปรุงระบบ แต่ไม่ต้องห่วงนะ การสอบถามทั่วไปยังใช้งานได้

Lynae: ...เราต้องการค้นหาข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับกราฟคลื่นนี้

I.R.I.S.: กำลังค้นหา... พบรายการที่ตรงกัน 3,281 รายการ ต้องการให้แสดงทั้งหมดไหม?

Lynae: เยอะจัง... เพิ่มคำค้นหาพวกนี้เข้าไปนะ "พายุสุญตา" และ "การปนเปื้อนของ Exoswarm"

I.R.I.S.: ...เหลือ 3 ผลลัพธ์

Lynae: ลดไปเยอะเลย งั้นแยกย้ายไปตรวจสอบกันเถอะ

I.R.I.S.: อย่าเรียกคุณ S.I.G.M.A. ว่า "Traffic Illuminator" เด็ดขาด ไม่งั้นคุณจะโดนไล่กวดด้วยความเร็วสูงต่อเนื่องถึง 10 นาที

I.R.I.S.: ...อืม น่าเสียดายจัง

ตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวกับพายุสุญตา

ผู้พเนจร: "การกำหนดเกณฑ์การปนเปื้อนของ Exoswarm ผ่านเครื่องเร่งอนุภาคแบบซิงโครไนซ์: การปรับมาตรฐานเทนเซอร์ของคลื่นความถี่พายุสุญตา"...

ผู้พเนจร: ดูเหมือนจะเป็นงานวิจัยที่ศึกษาผลกระทบของพายุสุญตาที่มีต่อ Exoswarm นะ

ผู้พเนจร: ...อ่านไม่เข้าใจเลยสักคำ

ผู้พเนจร: แต่ถ้าเอากราฟคลื่นที่ Lynae เจอมาเทียบกับข้อมูลในงานวิจัยดูล่ะ...

ผู้พเนจร: ...มันคือ Voidworm

ตรวจสอบข้อมูลที่เกี่ยวกับอุปกรณ์

ผู้พเนจร: "คู่มือการผลิตโมดูลขยายสัญญาณเครื่องสำรวจพายุสุญตา (v3.12)"...

ผู้พเนจร: ...นี่คือบันทึกการผลิตต้นฉบับของอุปกรณ์ที่ Lynae เจอ

ผู้พเนจร: น่าจะมีประโยชน์นะ

คุยกับ Lynae เกี่ยวกับผลการตรวจสอบ

Lynae: ทางคุณเป็นไงบ้าง?

Lynae: Voidworm เหรอ? หรือว่า...

Lynae: พวกมันกำลังวางแผนจะใช้อุปกรณ์กระตุ้นให้ Voidworm อาละวาดงั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้น เป้าหมายของพวกมันก็น่าจะเป็น...

ผู้พเนจร: สถาบันวิจัย

Lynae: นั่นเป็นเป้าหมายที่เป็นไปได้มากที่สุด ปกติแล้ว Voidworm จะไม่ค่อยเข้าใกล้สถาบันวิจัย เพราะมีดาบยักษ์อยู่ที่นั่น แต่ก่อน Hyvatia จะเสียการควบคุม ฉันเห็นซาก Exoswarm ที่ปนเปื้อนจำนวนมากอยู่แถวนั้น

Lynae: ดูเหมือนว่า Exoswarm ที่ปนเปื้อน แล้วก็ Hyvatia จะเป็นแค่การทดสอบ และฝึกซ้อมก่อนเริ่มงานจริงสินะ

Lynae: ไม่ว่าแผนของพวกมันคืออะไร เป้าหมายที่แท้จริงก็คือการควบคุม Voidworm ให้โจมตีสถาบันวิจัยอย่างแน่นอน

Lynae: Voidworm เกิดขึ้นเพราะได้รับอิทธิพลจากพลังของเธรโนเดียน พูดอีกอย่างก็คือ ตราบใดที่ยังมีพายุสุญตาและเธรโนเดียนอยู่ พวกมันก็ไม่มีทางถูกทำลายได้อย่างแท้จริง...

Lynae: แท่นสร้างอาวุธของแผนกวิศวกรรมมีสายการผลิตอุปกรณ์จำนวนมากอยู่ แฟรกต์ซิดัสต้องมีอุปกรณ์พวกนี้อยู่อีกแน่ๆ

Lynae: ถ้าพวกมันเปิดใช้อุปกรณ์พวกนั้น เพื่อล่อ Voidworm ไปที่สถาบันวิจัย... เราจำเป็นต้องมีแผนสำรอง

Lynae: ฉันสามารถใช้คู่มือการผลิตที่คุณเพิ่งเจอเพิ่มพลังให้อุปกรณ์ของเราได้สองถึงสามเท่า ซึ่งจะช่วยให้เรามีอุปกรณ์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น สำหรับล่อ Voidworm มาที่นี่

Lynae: ก็อย่างที่บอก มันเป็นแค่แผนสำรองน่ะ ถ้าคุณเตือนทางสถาบัน พวกเขาก็คงมีมาตรการรับมือเตรียมไว้เองแหละ

Lynae: อีกอย่าง ฉันก็เขียนทับสิทธิ์การใช้งานไปแล้ว และฉันเป็นคนเดียวที่ควบคุมอุปกรณ์ได้ ถ้าฉันใช้งาน มันก็จะกลายเป็นหลักฐานว่าฉันทำให้ Hyvatia สูญเสียการควบคุม ถ้าเป็นไปได้... ฉันก็ไม่อยากใช้มันหรอก

Lynae: ป่านนี้พวกมันคงรู้ตัวแล้วว่าฉันเขียนทับสิทธิ์การใช้งานของอุปกรณ์

Lynae: "ผู้ติดต่อ" คงไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่

ออกจากศูนย์ข้อมูลสเปซเทรค

อาจารย์: นักเรียน Lynae ทางสถาบันต้องการสอบสวนเธอเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่อง Hyvatia สูญเสียการควบคุม

อาจารย์: นอกจากนี้ เราได้รับรายงานจากผู้ไม่ประสงค์ออกนามว่า ประวัติอาชญากรรม และประวัติการจำคุกในชื่อ "Lynae" ตรงกับตัวตนของเธอมาก และเรื่องนี้ทำให้เราเกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับการปลอมแปลงเอกสารการเข้าเรียนของเธอ

ผู้พเนจร: ...

อาจารย์: กรุณาให้ความร่วมมือกับการสอบสวนด้วย

Lynae: ฉันจะตอบทุกคำถาม แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับ ผู้พเนจร เขาเพิ่งเข้าเรียนวันนี้เอง

อาจารย์: ...ก็ได้ งั้นกรุณากลับไปที่หอพัก และรอการซักถามเพิ่มเติม ระหว่างนี้ถ้าออกไปข้างนอกโดยไม่ได้รับอนุญาตจะถือว่าเป็นการละเมิดกฎของสถาบัน

Lynae: (ขอโทษนะ... ที่เหลือฝากด้วยล่ะ)

ไปยังห้องพยาบาล เพื่อตามหา Luuk Herssen

Luuk Herssen: อ้าว ฉันนึกว่าคุณมัวแต่รับมือกับพวกพายุสุญตา Voidworm แล้วก็ยุ่งกับการเข้าเรียนจนไม่มีเวลาแวะมาซะอีก

ผู้พเนจร: แฟรกต์ซิดัสมีสายอยู่ในสถาบัน พวกมันกำลังวางแผนโจมตีสถาบันวิจัย

Luuk Herssen: เป็นข่าวที่น่าตกใจจริงๆ

Luuk Herssen: แล้วคุณต้องการให้แพทย์ประจำสถาบันอย่างฉันช่วยทำอะไรล่ะ ไม่สิฉันควรจะถามว่า... ทำไมถึงเลือกที่จะแจ้งข่าวนี้กับฉัน?

ผู้พเนจร: ...เพราะฉันเพิ่งมาที่สถาบัน ศาสตราจารย์ Mornye ก็ไม่อยู่ แล้วฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าฉันควรส่งข่าวแจ้งใครดี

Luuk Herssen: แล้วคุณเชื่อใจฉันเหรอ?

ผู้พเนจร: คุณบอกใบ้ฉันตอนที่เราเจอกันครั้งแรกไม่ใช่เหรอ? ที่บอกว่า "ยินดีต้อนรับกลับมา" และจำได้ว่าฉันเป็นผู้ครองผกาแห่งแบล็กชอร์... เรื่องนั้นไม่มีอยู่ในประวัติทางการของฉัน ซึ่งนั่นหมายความว่าคุณรู้จักฉันมากกว่าแค่ข้อมูลในเอกสาร

ผู้พเนจร: อีกอย่าง Chisa บอกว่า ฉันรีบออกไปจากสถาบัน... นั่นแสดงว่าต้องมีคนช่วยลบร่องรอยของฉัน

ผู้พเนจร: คุณเองก็ไม่ได้ทำตัวเหมือนว่านั่นเป็นการเจอกันครั้งแรกของเราเหมือนกัน

Luuk Herssen: อืม ทฤษฎีฟังดูน่าสนใจนะ น่าเสียดายที่ฉันฟังแล้วยังรู้สึกงงๆ อยู่ สิ่งที่ฉันอยากรู้คือ... คุณต้องการให้ฉันทำอะไรกันแน่?

Luuk Herssen: เข้าใจแล้ว... มีหนูสกปรกแฝงตัวอยู่ในสถาบันสินะ

Luuk Herssen: เรื่อง Voidworm โจมตีสถาบันวิจัย... ต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่ๆ ความขัดข้องของ Hyvatia และพายุสุญตาที่ผิดปกติ... ฉันเกรงว่าเรื่องพวกนี้จะเชื่อมโยงกันทั้งหมด

Luuk Herssen: ไม่ต้องห่วง ฉันจะแจ้งเรื่องนี้กับทางสถาบันเอง ไม่ว่าคุณตรวจสอบพบอะไร หรือเลือกที่จะทำอะไร ฉันจะไม่เข้าไปยุ่ง

Luuk Herssen: ฉันจะให้การสนับสนุน เมื่อถึงเวลา

Luuk Herssen: ...ตอนนี้ ไปทำในสิ่งที่คุณต้องทำเถอะ

ผู้พเนจร: ถ้าเป็นอย่างที่ Lynae พูด แฟรกต์ซิดัสก็ได้แฝงตัวเข้ามาในสถาบันแล้ว งั้นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดก็คือส่งข้อความไปเตือนสถาบันวิจัย

ผู้พเนจร: รวมถึง... การหาคนที่ไว้ใจได้

ผู้พเนจร: ...งั้นคงต้องไปห้องพยาบาลอีกรอบแล้วล่ะ

อ่านข้อความจาก Lynae

ไปยังหอพักเพื่อเยี่ยม Lynae

สอบถามข้อมูลจากพนักงานต้อนรับของหอพัก

พนักงานต้อนรับของหอพัก: Lynae เหรอ? ตอนนี้เธอไม่อยู่ที่หอพัก อยากจะฝากข้อความไว้ไหม?

พนักงานต้อนรับของหอพัก: ไม่แน่ใจเลย... เหมือนว่าเธอได้รับแจ้งกะทันหันจากทางสถาบัน แล้วก็ออกไปโดยไม่พูดอะไรมาก

พนักงานต้อนรับของหอพัก: แต่ไม่ค่อยเห็นเธอซึมแบบนั้นเลย... ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีสำหรับเธอนะ

ไปยังห้องพักของ Lynae

เข้าสู่หอพัก

รอ Lynae

Lynae: ...คุณมาแล้วเหรอ! เป็นไงบ้าง?

ผู้พเนจร: ฉันแจ้งหมอ Herssen กับศาสตราจารย์ Mornye ให้ทราบเรื่องสถานการณ์แล้ว พอสถาบันวิจัยได้รับคำเตือน พวกเขาคงจะเตรียมรับมือเอง

ผู้พเนจร: แผนของแฟรกต์ซิดัสยังไม่ชัดเจน เพราะงั้นอย่าเพิ่งวู่วามดีกว่า เรื่องสืบสวนปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเถอะ

Lynae: อืม ตอนนี้ไม่มีอะไรด่วนแล้วล่ะ แต่ไหนๆ คุณก็มาแล้ว เรามาคุยกันหน่อยดีไหม

Lynae: ...ห้องรกหน่อยนะ ฉันน่าจะเก็บห้องก่อน

Lynae: รู้อะไรไหม ตอนอยู่สหพันธรัฐใหม่ ห้องของฉันมีแค่เตียง เก้าอี้ โต๊ะ... แล้วก็อาวุธของฉัน

Lynae: เพราะทหารรับจ้างไม่มีที่ลงหลักปักฐานที่แน่นอน เราไม่รู้จักหรอกว่า "ชีวิตจริง" คืออะไร เรารู้แค่ต้องเอาชีวิตรอด เพราะงั้นอะไรก็ตามที่ไม่ใช่อุปกรณ์หรืออาวุธ มันก็เป็นแค่ภาระน่ะ

Lynae: แต่... ยิ่งฉันเก็บ "ภาระ" ไว้ที่นี่มากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรู้ว่าที่นี่มีความหมายกับฉันมากแค่ไหน

Lynae: ตอนแรกฉันเห็นสถาบันเป็นแค่ทางหนีจากอดีตทหารรับจ้างของฉันเฉยๆ ฉันไม่สนหรอกว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ก็เลยคว้าโอกาสนั้นไว้โดยไม่ลังเล

ผู้พเนจร: สถาบันสตาร์ทอร์ช... สำคัญกับเธอมากจริงๆ สินะ?

Lynae: ใช่ ทุกวันของที่นี่คือของขวัญ! ฉันได้ระบายสี ได้ซิ่งรถใต้ดวงอาทิตย์ ได้เรียนรู้เรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน...

Lynae: แม้ที่นี่อาจจะถูกฝังอยู่ใต้เกล็ดน้ำแข็ง แต่ฉันกลับรู้สึกว่ามันสว่างไสว และอิสระกว่าที่ไหนๆ ที่ฉันเคยอยู่มาเลย

ผู้พเนจร: ...ฉันอยากรู้ว่า รายงานนิรนามเกี่ยวกับประวัติอาชญากรรมและการจำคุก พวกเขาหมายถึง "Lynae" คนไหนกันแน่?

Lynae: "Lynae" ของแฟรกต์ซิดัสน่ะ

Lynae: ทหารรับจ้างในสหพันธรัฐใหม่ก็เหมือนกับผู้รับจ้างของรัฐบาลนั่นแหละ หลังจากฉันสวมรอยเป็นเธอและแกล้งตาย พวกเขาก็ลบประวัติทหารรับจ้างของฉันทั้งหมด

Lynae: พอลองมาคิดดู มันก็น่าขำดีนะ... ฉันพิสูจน์ไม่ได้ด้วยซ้ำว่าจริงๆ แล้วฉันเป็นใคร

Lynae: ...ไม่ว่าฉันจะเป็น "Lynae" คนไหน ฉันก็ไม่เหมาะกับที่นี่อยู่ดี

Lynae: แต่ถึงอย่างนั้น... ฉันซาบซึ้งในสิ่งที่คุณทำให้ฉันจริงๆ นะ

Lynae: ขอบคุณนะ ที่ช่วยออกตัวแทนฉันตั้งหลายครั้ง แล้วก็... ขอบคุณที่เชื่อใจฉัน

Lynae: ฉันไม่ใช่นักเรียนที่นี่อีกแล้วล่ะ

Lynae: เมื่อกี้ทางสถาบันแจ้งผลการลงโทษกับฉันแล้ว

Lynae: พวกเขาไล่ฉันออก ส่งฉันกลับสหพันธรัฐใหม่ จากนั้นก็ต้องกลับไปทำงานเก่า... หรือไม่ก็ใช้ชีวิตที่เหลือในคุก

Lynae: แต่ไม่ว่าหนทางไหน ฉันก็ไม่อยากเลือกทั้งนั้นแหละ

Lynae: เพราะงั้น... ก่อนที่ทางสถาบันจะขังฉันไว้ นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ฉันจะหนี

Lynae: ฉันไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่อยู่แล้ว ชีวิตในโรงเรียนที่ขโมยมานี้ ยังไงก็ต้องมีวันจบลง

ผู้พเนจร: ...เธอเชื่ออย่างนั้นจริงๆ เหรอ?

Lynae: ...ขอโทษนะ แต่ฉันต้องไปแล้ว

ผู้พเนจร: ...Voidworm เป้าหมายของมัน... ไม่ใช่สถาบันวิจัย มันกำลังมุ่งหน้ามาที่วิทยาลัย

ผู้พเนจร: ...Lynae?

จะหนีไปแบบนี้... จริงๆ เหรอ?

ออกจากหอพัก

เสียงประกาศ: ประกาศถึงคณาจารย์และนักเรียนทุกคน มาตรการฉุกเฉินลำดับที่สามมีผลบังคับใช้แล้ว! พายุสุญตาได้เจาะทะลุแนวป้องกันของสถาบัน เข้ามาแล้ว บาเรียป้องกันจะทำงานเต็มรูปแบบในอีก 100 วินาที

เสียงประกาศ: บุคลากรทุกคน โปรดอพยพโดยใช้เส้นทางที่ใกล้ที่สุด ไปยังหลุมหลบภัยใต้ดินที่กำหนดทันที ย้ำ! อพยพและไปที่หลุมหลบภัยเดี๋ยวนี้!

ผู้พเนจร: (Lynae... เธอไปแล้วจริงๆ เหรอ?)

ผู้พเนจร: (...ช่างเถอะ การหยุดเรื่องนี้ไม่ให้แย่ไปกว่าเดิมคือสิ่งเดียวที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ เธอเคยบอกว่าแฟรกต์ซิดัสไม่น่ามีอุปกรณ์แค่ชิ้นเดียว)

ผู้พเนจร: (ถ้าพวกมันควบคุมอุปกรณ์จากระยะไกลได้ งั้นคนที่ล่อ Voidworm มาที่วิทยาลัย ก็ไม่น่าจะอยู่ในวิทยาลัย...)

ผู้พเนจร: (ถ้าจะตามล่าพวกมันในสถานการณ์โกลาหลแบบนี้ การล่อ Voidworm ออกไปน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีสุด)

ผู้พเนจร: (...มันเคยดูดกลืนความถี่ของฉันไปแล้ว บางทีฉันอาจจะปรับความถี่ให้ตรงกับมัน และดึงดูดความสนใจของมันได้)

Mornye: นี่ฉันเองนะ ผู้พเนจร หมอ Herssen เล่าสถานการณ์ล่าสุดให้ฉันฟังแล้ว...

ผู้พเนจร: ศาสตราจารย์ Mornye ฉันไม่มีเวลาแล้ว ช่วยบอกตำแหน่งระบบป้องกัน Voidworm ของสถาบันวิจัยหน่อยได้ไหม? ฉันจะล่อมันไปที่นั่น

Mornye: คุณรู้ได้ไง...

Mornye: ...เข้าใจแล้ว ฉันจะส่งพิกัดไปที่เทอร์มินัลของคุณ แต่ตอนนี้ระบบส่วนใหญ่ของสถาบันล่มอยู่ เพราะพายุสุญตารบกวนการควบคุมระยะไกลในหลายจุด และการรีสตาร์ทเครื่องจะต้องใช้เวลาสักพัก

Mornye: ตอนนี้วิธีเดียวที่จะเปิดใช้งานแนวป้องกันได้ ก็คือการปรับเทียบด้วยมือที่หน้างานเท่านั้น

ผู้พเนจร: ฉันจัดการเอง ฉันจะหาทางล่อ Voidworm ไปที่นั่น

Mornye: อาเรย์ป้องกันมีทั้งหมดสามจุด เมื่อคุณปรับเทียบครบทั้งหมดแล้ว พวกมันจะเปิดใช้งานและบล็อก Voidworm ทำให้มันเคลื่อนไหวไม่ได้

ผู้พเนจร: เข้าใจแล้ว

Mornye: ได้โปรด... ระวังตัวด้วยนะ

ล่อหนอน Voidworm เข้าสู่อาเรย์ป้องกัน

ต่อสู้กับ Voidworm

กลับไปยังสถาบัน

Lynae: ...ฟู่ว... สถาบันปลอดภัยแล้ว โล่งอกไปที

นักเรียนที่ประหลาดใจ: ...นั่นไง! พวกเขากลับมาแล้ว!

Lynae: โอ้โห... คนเยอะจัง...

นักข่าว: งั้นข่าวลือที่ว่า "อัสนีทมิฬ" ได้มาเรียนที่สตาร์ทอร์ชแล้วก็เป็นเรื่องจริงสินะ! ช่วยเล่าเหตุการณ์ความกล้าหาญที่ได้ต่อสู้กับ Voidworm ให้ฟังหน่อยได้ไหม?

นักข่าว: ยังไงก็ตาม สิ่งที่พวกคุณทำมันเป็นตำนานเลยนะ!

Lynae: ...

Lynae: โทษทีนะทุกคน ฉันต้องไปรายงานเหตุการณ์ Voidworm กับทางสถาบันก่อน

Lynae: ...พอเสร็จเรื่องแล้วฉันจะเล่าทุกอย่างให้ฟังหมดเปลือกเลย

อาจารย์ฝ่ายการศึกษา: ...Lynae เธอคงรู้ว่าทำไมเราถึงมาที่นี่

Lynae: ฉันรู้ค่ะ ฉันไม่ใช่นักเรียนสตาร์ทอร์ชอีกต่อไปแล้ว ตามกฎแล้วฉันควรกลับไปที่สหพันธรัฐใหม่

Lynae: ใช่ไหมคะ?

อาจารย์ฝ่ายการศึกษา: เราได้ตรวจสอบเหตุการณ์แล้ว ไม่ว่ายังไง... สถาบันขอขอบคุณในความกล้าหาญของเธอ แต่เราไม่ควรปล่อยให้นักเรียนต้องเผชิญอันตรายแบบนี้เลย

อาจารย์ฝ่ายการศึกษา: หน้าที่ของเรา คือการปกป้องนักเรียนในยามที่ปีกอ่อนกำลังเติบโต ไม่ใช่โยนพวกเธอเข้ากองไฟที่อันตรายแบบนี้

อาจารย์ฝ่ายการศึกษา: อย่างที่เธอพูด Lynae เธอไม่ใช่นักเรียนของสตาร์ทอร์ช

Lynae: ......ค่ะ ฉันรู้

อาจารย์ฝ่ายการศึกษา: เพราะงั้นถ้าเธออยากเป็นนักเรียนที่นี่ เธอต้องสอบเข้าเรียนให้ผ่าน

Lynae: ...หืม?

อาจารย์ฝ่ายการศึกษา: คราวนี้ต้องสมัครด้วยตัวตนจริงๆ ของเธอนะ

ผู้พเนจร: นั่นหมายความว่า... เธอจะได้กลับมาเรียนที่สถาบันใหม่อีกยังไงล่ะ

อาจารย์ฝ่ายการศึกษา: แต่เราต้องทำการสอบสวนอีกครั้งก่อนรับเข้าเรียน

Lynae: ฉันยินดีเข้ารับการสอบสวน และสอบเข้าเรียนค่ะ!

อาจารย์ฝ่ายการศึกษา: ดีมาก นักเรียน Lynae เชิญตามฉันมา

Lynae: อื้ม แล้วเจอกัน!

Lynae: ไม่เคยคิดเลยว่าการสอบจะทำให้คนดีใจได้ขนาดนี้!

Lynae: เมนูพิเศษของร้านสะดวกซื้อในสถาบันอร่อยมากเลยนะ

Lynae: ไว้ฉันได้เป็น "เด็กใหม่" ที่สตาร์ทอร์ชเมื่อไหร่ เราไปหาอะไรกินด้วยกันนะ โอเคไหม?

???: ...ปกป้องดวงอาทิตย์

อ่านข้อความจาก Lynae

Lynae: อิอิ ฉันก็กำลังอยากคุยกับคุณอยู่พอดี

Lynae: สถาบันนำซาก Voidworm ตัวนั้นไปรีไซเคิลแล้ว สถาบันวิจัยกำลังรื้อถอนก้อนโลหะนั้นอยู่ เผื่อว่ามันจะถูกพายุสุญตากลืนเข้าไปอีก

Lynae: สหพันธ์สเปซเทรคก็กำลังวางแผนป้องกันการโจมตีแบบนี้ให้ดีขึ้นด้วย ตราบใดที่เธรโนเดียนและพายุสุญตายังอยู่ ภัยคุกคามจาก Voidworm ก็ไม่หายไปไหนหรอก

Lynae: อืม มันเหมือนการให้คำปรึกษา "สุขภาพจิต" มากกว่าการสอบสวนนะ เจ้าหน้าที่ใส่ใจมาก... ซึ่งทำเอาฉันแปลกใจเลยล่ะ

Lynae: ทางสถาบันต้องยึดไว้เป็นหลักฐานสำคัญ แต่คนที่สร้างอุปกรณ์นี้และทำให้บาเรียป้องกันสสารสุญตาแตก ยังไม่ถูกเปิดเผยตัว สายลับแฟรกต์ซิดัสอาจจะยังแฝงตัวอยู่ในสถาบันก็ได้

Lynae: แผนในอนาคตของฉันเหรอ? อืม... อย่างแรกคือต้องสอบเข้าให้ผ่านและเข้าเรียนที่สตาร์ทอร์ชอย่างเป็นทางการ

Lynae: ส่วนหลังจากนั้น...

Lynae: ...ฉันยังไม่ได้วางแผนไกลขนาดนั้นหรอก ที่ผ่านมาฉันไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ ถ้าวันนึงจะต้องไปจากที่นี่ งั้นก็ตั้งใจทำวันนี้ให้ดีที่สุดดีกว่า...

Lynae: ขอบคุณนะที่อยู่เคียงข้างฉัน... มาโดยตลอด

Lynae: อ๊ะ เราเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันแล้วนี่นา! ขอให้โชคดีนะ ไว้เจอกันใหม่!

ไปยังสวนที่นัดไว้