แสงดาวพร่างพราวกลางดวงตา

รอ Chisa สิ้นสุดการรักษาแบบปิด

Ria: Chisa ถูกย้ายไปยังห้องรักษาแบบปิดผนึกของแบล็กชอร์แล้ว ตอนนี้เธออยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิด และกำลังรับการบำบัดไปตามลำดับ

Ria: ร่างกายของเธออยู่ในภาวะเกือบโอเวอร์คล็อกมานาน ค่าทางชีวภาพบางตัวเลยไม่ค่อยดีเท่าไหร่ พูดง่ายๆ ก็คือ... เธอยังพยายามยืนหยัดอยู่ แต่ร่างกายของเธอก็อ่อนล้ามากแล้ว

Ria: ถึงอย่างนั้นเราเริ่มพบแนวทางการรักษาที่มีแนวโน้มดีอยู่หลายทางแล้ว ผลตอบสนองระยะแรกออกมาดีทีเดียว แม้จะยังไม่สามารถฟื้นฟูได้เต็มที่แบบข้ามคืน แต่ถ้ามีเวลาอีกสักหน่อย เธอน่าจะฟื้นตัวได้อย่างต่อเนื่อง ตอนนี้ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว

Ria: งั้นฉันจะกลับไปวิเคราะห์ค่าการอ่านของเธอต่อนะ! โดยรวมแล้ว ทุกอย่างกำลังไปในทิศทางที่ดีเลยล่ะ ขอเวลาเราอีกนิด แล้วเธอจะต้องดีขึ้นแน่นอน

หลังจาก Chisa ผ่านการบำบัดแบบปิดมาแล้ว คุณก็หวนคืนสู่หมู่เกาะแบล็กชอร์ อีกครั้ง

Valentina: อ๊ะ ผู้พเนจร มาได้จังหวะพอดีเชียว มีเรื่องที่ต้องบอกให้คุณรู้อยู่พอดี

Valentina: นับตั้งแต่ที่เราคุมมิติโซโนโรของโฮนามิไว้ได้ เราก็เริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่เกิดขึ้นภายในขึ้นมา...

Valentina: ทางเชื่อมระหว่างโฮนามิกับโลกจริงเริ่มมั่นคงขึ้นแล้ว การไหลของเส้นเวลาในเมืองก็เกือบสอดประสานกันแล้วด้วย

Valentina: ก็หมายความว่ามันอาจเป็นแค่การอ่านค่าผิดจากข้อมูลที่ซ้อนทับกัน หรือไม่ก็... อาจจะมีทางเข้ามิติโซโนโรของโฮนามิทางอื่นอยู่ก็เป็นได้

Valentina: ก็เพิ่งจะรักษาเสร็จนี่แหละ ทุกอย่างก็ดูดีเลยนะ ตรวจเส้นโค้งของราเบลล์แล้วก็ปกติดี ไม่ได้มีอาการโอเวอร์คล็อกอะไรหลงเหลืออยู่แล้วล่ะ

Valentina: แต่ยังไงฉันก็ไม่แนะนำให้ทำเหมือนที่เกิดขึ้นในโฮนามิอีกนะ ระดับความกดดันจากเรโซแนนซ์แบบนั้นมันเกินรับไหว

Valentina: อ๊ะ ขอโทษทีนะ

Valentina: ...ใช่ อ่าฮะ เข้าใจแล้ว กำลังอยู่กับเขาเลย

Valentina: เธอไม่ได้บอกอะไรไว้นะ เขียนไว้แค่ว่า "ฉันอยากกลับไป" แค่นั้นเลย

Valentina: ไปหาเจ้า KU-Roro ไกด์ของเธอในที่พำนักของเหล่าต้นกล้าดูสิ มันอาจจะรู้อะไรก็ได้

ผู้พเนจร: ฉันจะไปตรวจสอบดูแล้วกัน ดูจากนิสัย Chisa แล้ว ไม่ใช่คนที่ทำอะไรไร้เหตุผลหรอก

Valentina: หลังโฮนามิถูกทำลายลง พลังงานจาก อาดูรการณ์ก็ผนึกทั้งเมืองไว้จนกลายเป็นมิติโซโนโรที่ดูเหมือนกับก้อนอำพัน ถ้าเทียบกับโลกภายนอกแล้วการไหลเวียนของเวลาในนั้นก็ช้าลงด้วย

Valentina: กรณีที่คล้ายกันก็จะเป็นที่ภูผาสวรรค์นี่ล่ะ อยู่ในนั้นวันเดียว แต่อาจจะเท่ากับร้อยวันของโลกภายนอกเลยก็ได้

Valentina: แต่มันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นถาวรหรอกนะพอการเชื่อมต่อของเมืองโฮนามิกับโลกภายนอกแข็งแกร่งขึ้น การไหลของเวลาก็จะเริ่มฟื้นคืนกลับสู่ปกติ

Valentina: ...ที่คุณถูกดูดผ่านรอยแยกเข้าเมืองโฮนามิไปแบบนั้น ทำเอา Shorekeeper เป็นห่วงแทบแย่ จากนั้นมาเธอก็คอยจับตาดูทุกสิ่งอย่างตรงจุดนั้นอย่างใกล้ชิดเลยล่ะ

Valentina: เรื่องดีคือ พอถึงจุดนั้น การไหลของเวลาในเมืองโฮนามิก็ไม่ต่างจากโลกจริงมากแล้ว ฉะนั้นสำหรับพวกเราแล้ว คุณหายไปแค่แปบเดียวเท่านั้นล่ะ

KU-Shosho: คูคู... ทำไมถึงรีบไปแบบนั้นนะ? ฉันควรเก็บกวาดของพวกนี้มั้ยเนี่ย?

KU-Shosho: ก็แค่ไปดูสถานที่ใกล้เคียงตามปกตินะ แต่ฉันสังเกตว่าค่าอารมณ์เธอต่ำมาระยะนึงแล้ว

KU-Shosho: อ่า ใช่แล้ว คือการทำงานศิลป์ชิ้นเล็กจากการตัดกระดาษน่ะบนโต๊ะนี่ยังมีเหลืออยู่บ้างเลยนะ ปกติแล้วเธอทำเสร็จก็จะทำความสะอาดเองตลอด แต่ครั้งนี้...

ผู้พเนจร: (เจ้าพวกนี้ดูเหมือนเศษจากการตัดกระดาษ ส่วนเจ้านี่ดูเหมือนหอคอยที่ยังทำไม่เสร็จ... ดูคุ้นๆ แฮะ)

KU-Shosho: ขอฝากคุณ Chisa ด้วยนะ

ไปยังเมืองโฮนามิ

เจ้าปลาแสดงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่ผ่านภาพโฮโลแกรมให้คุณดู...

คุณเห็นหญิงสาวคนหนึ่งเหม่อมองไปไกลแสนไกล นัยน์ตาจ้องมองท้องฟ้าสีคราม เธอกำลังคิดอะไรอยู่กันนะ?

ไปยังคาเฟ่นายสถานี

Chisa: เสียงจากวิทยุเหรอ? แต่มันพังอยู่นี่

Chisa: คุณได้ยินเหรอ? ฉันอยู่ข้างๆ คุณ แต่.. ฉันว่าฉันไม่ได้ยินอะไรเลยนะ

ผู้พเนจร: (ฉันว่าฉันไม่ได้หูแว่วนะ... เสียงนั่น)