สตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์ ผู้ปฏิปักษ์ และผู้ประกาศิตมรณะ

ถามว่า Abby เป็นอย่างไรบ้าง

ผู้พเนจร: (ถึงตอนนี้ยังหา Imperator ไม่เจอ ลองดูสถานการณ์ของ Abby ก่อนดีกว่า...)

ผู้พเนจร: Abby?

...

ผู้พเนจร: Abby?

Abby: (หาว)... ว่าไง...?

ผู้พเนจร: (การโต้ตอบของ Abby นานขึ้นเรื่อยๆ...)

Abby: นี่ๆ ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอก... ฉันแค่เหนื่อยนิดหน่อยแค่นั้นเอง... อ้อ ก่อนหน้านี้ตอนที่ฉันกึ่งหลับกึ่งตื่น ฉันนึกวิธีดีๆ ออกแล้ว

ผู้พเนจร: ทำยังไงน่ะ

Abby: เซนติเนลบอกว่าเขาโดนขังอยู่ในหอคอยอะไรสักอย่างบนท้องฟ้าไม่ใช่เหรอ

Abby: ง่ายนิดเดียว ให้ฉันบินขึ้นไปบนนั้นแล้วหาดูดีไหม!

ผู้พเนจร: หอคอยคงอยู่ไกลเกินจะมองเห็นหรือไม่ก็โดนเมฆบังอยู่

ผู้พเนจร: ไม่อย่างนั้นเราก็คงมองเห็นตั้งแต่อยู่บนพื้นแล้ว

ผู้พเนจร: แล้วสภาพเธอตอนนี้น่ะ... แน่ใจเหรอว่าจะบินได้ไกลขนาดนั้น

Abby: ลองดูก็ไม่เสียหายน่า หน้าผาตรงเมืองเอ็กลาน่าเหมาะจะใช้เป็นแท่นบินมากเลย

มุ่งหน้าไปยังที่สูง

??: ว้าว... เป็นข้อมูลที่มีค่ามากๆ ขอบคุณที่ทำให้ฉันแต่งเพลงใกล้เสร็จได้เร็วขึ้นนะ

Ciaccona: คุณหนู Carlotta วานให้ฉันมาหาคุณน่ะ ตอนที่ฉันผ่านบ้านร้างหลังนั้น จู่ๆ ฉันก็สัมผัสได้ถึง... แบบว่า แรงบันดาลใจที่พุ่งพรวดที่ไม่สามารถเพิกเฉยได้ ฉันก็เลยหยุดเดินเพื่อแต่งเพลง...

Ciaccona: คิดไม่ถึงว่า ท่วงทำนองจะนำฉันให้มาพบคุณ

Ciaccona: คือ... แบบนี้ไม่นับว่าหลุดโฟกัสหรอก ใช่ไหม?

ผู้พเนจร: ถ้า Carlotta บอกให้เธอตามหาฉัน แปลว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นใช่ไหม?

Ciaccona: นายหญิง Carlotta บอกฉันว่าคุณเจอกับคนที่น่าจะเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้พลีชีพ Cartethyia

Ciaccona: เธอได้ส่งทีมค้นหาออกไปหลังจากนั้นไม่นาน แต่ก็ยังไม่พบร่องรอยใดๆ ของ Cartethyia เลย

Ciaccona: นั่นคือเหตุผลที่เธอขอให้ฉันใช้พลังเรโซแนนซ์เพื่อรื้อฟื้นคลื่นความถี่ที่คุณพบในตอนนั้น เพื่อดูว่าจะมีรายละเอียดอะไรที่คุณอาจจะมองข้ามไปไหม

ผู้พเนจร: รื้อฟื้นคลื่นความถี่เหรอ

Ciaccona: จะให้อธิบายมันก็ไม่ง่ายนัก... คิดซะว่ามันคือภาพวาดที่เสมือนจริงมากแล้วกัน ช่วยเล่าตอนที่คุณเจอกับ Cartethyia ให้ฟังทีได้ไหม?

Ciaccona: ยิ่งละเอียดเท่าไหร่ก็ยิ่งดี รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ก็สำคัญนะ

Ciaccona: ไหนดูซิ... ดึงโน้ตตรงนี้นิด เพิ่มอารมณ์ตรงนั้นหน่อย พื้นสัมผัส... น่าจะใช้ได้แล้ว

Ciaccona: ทีนี้ ก็ถึงเวลาที่คุณต้อง "รับฟัง" ความทรงจำของคุณแล้วล่ะ ผู้พเนจร

ผู้พเนจร: ("รับฟัง" ความทรงจำ... แปลว่าให้ฉันมองอดีตจากอีกมุมมองหนึ่งงั้นเหรอ)

Cartethyia: "ผู้ครองลอเรล"?

Cartethyia: สัญลักษณ์ทาเซ็ตของเราส่องแสงอีกแล้ว ดูเหมือนจะมีความเชื่อมโยงพิเศษระหว่างพวกมัน

Cartethyia: นี่หมายความว่ายังไงกัน?

ผู้พเนจร: มีคนใช้พลังเรโซแนนซ์เพื่อช่วยให้ฉันสามารถรื้อฟื้นช่วงเวลานี้ แต่ดูเหมือนว่ามัน... จะเกินคาดไปหน่อย

Cartethyia: คุณสังเกตเห็นฉันแต่แรกได้ยังไง?

ผู้พเนจร: เสียงของเซนติเนล Imperator พาฉันมาพบเธอ

ผู้พเนจร: Imperator เรียกเธอว่า "ผู้หลงทาง" และอัครสังฆราช Fenrico ก็อ้างว่าเธอคือเรโซเนเตอร์ของเธรโนเดียน "Leviathan"

ผู้พเนจร: แต่เธอไม่รู้อะไรเลยจริงๆ เหรอ

Cartethyia: ฉัน... ที่จริงฉันก็ตามหาคำตอบสำหรับคำถามนั้นอยู่เหมือนกัน

Cartethyia: ความทรงจำของฉันไม่สมบูรณ์ ฉันจำได้ว่าฉันเป็นเรโซเนเตอร์ และได้รับสมญาว่า Fleurdelys ในตอนนั้น

Cartethyia: ฉันจำตอนที่สู้... กับอะไรบางอย่างได้ด้วย แต่ฉันจำรายละเอียดและผลลัพธ์ของการต่อสู้นั้นไม่ได้เลย

Abby: หืม~~ มีอะไรรึ?

Abby: อธิบายง่ายๆ คือเราอยู่ใน "โหมดล่องลอย" นั่นแหละ ถึงแม้สำหรับฉันจะไม่ใช่อะไรใหม่เลย

Abby: อื้ม อะไรประมาณนั้น

Cartethyia: ใช่... ฉันกำลังสัมผัสได้ถึงสิ่งที่คล้ายกับการแยกคลื่นความถี่ แม้ว่าพลังงานเรโซแนนซ์ของฉันจะเหลืออยู่น้อยนิดก็ตาม

Cartethyia: ความถี่กำลังเสื่อมถอยลง... ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงอยากพบเซนติเนล

Cartethyia: คุณบอกว่าได้ยินเสียงของเซนติเนล ท่านพูดอะไรนอกเหนือจากนี้ไหม?

ผู้พเนจร: Imperator พูดถึงเรื่องที่ถูกขังไว้ในหอคอยกลับหัวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า

Cartethyia: ฉันมั่นใจว่าคุณคงสังเกตเห็นว่า "ฉัน" ถูกดึงตัวมาที่นี่ในฐานะคลื่นความถี่เท่านั้น

Cartethyia: ตอนนี้ร่างจริงของฉันสถิตอยู่ที่มิติโซโนโรกลับหัวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ที่ใจกลางของที่นั่นมีหอคอยแห่งหนึ่งอยู่ ประตูของหอคอยนั่นถูกล็อกโดยผนึกทั้งสาม

Cartethyia: ฉันสัมผัสได้ถึงเสียงที่เรียกหาฉันจากด้านหลังผนึกนั่น... อาจจะเป็นเซนติเนลหรือเปล่า

Abby: ก่อนหน้านี้มันเลือนรางจนฉันแทบไม่ได้สังเกต... ตัวเธอมีกลิ่นของเธรโนเดียนรึเปล่า

Abby: มันอาจจะไม่เหมือนกับเจ้าลูกชิ้นยักษ์ Ovathrax ที่ฉันเคยกินแบบเป๊ะๆ แต่ฉันไม่มีทางจำรสชาติที่เคยลิ้มลองผิดแน่นอน

ผู้พเนจร: Abby มีจมูกที่ไวต่อกลิ่นอะไรแบบนี้มาก พวกเราเคยเจอกับพลังของเธรโนเดียนที่จินโจวมาก่อน

ผู้พเนจร: ดังนั้นเรื่องนี้ Abby ไม่มีทางผิดได้แน่นอน

Cartethyia: งั้นคุณคิดว่าฉันเป็นเรโซเนเตอร์ของเธรโนเดียนเหรอ?

ผู้พเนจร: ถ้าเราจะตั้งสมมติฐาน ขอเป็นด้านดีๆ ก่อนแล้วกัน

ผู้พเนจร: จากสถานการณ์ปัจจุบันของเธอ เป็นไปได้ว่าเธอได้รับผลจากพลังของ เธรโนเดียน ระหว่างที่เธอต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับ Imperator

ผู้พเนจร: นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอสูญเสียพลังทั้งหมดไปก็ได้

Cartethyia: อื้ม... สมมติฐานนี้ก็เป็นผลดีต่อคุณด้วยใช่ไหม

Cartethyia: เพราะเอคโค่ที่พิเศษของคุณ ก็ต้องการพลังของเซนติเนลเพื่อรักษาใช่ไหมล่ะ

Cartethyia: ขนาดในนิทานการผจญภัย คนที่สูญเสียความทรงจำไม่ใช่แม่มดเสมอไป อาจจะเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์คนหนึ่งที่พยายามฟื้นคืนพลังของตัวเองก็ได้

Cartethyia: การได้ใช้เวลาเพียงลำพังในมิติโซโนโร ทำให้ฉันคิดถึงความเป็นไปได้ที่นับไม่ถ้วนแล้วล่ะ

Cartethyia: ก่อนที่จะพบคำตอบที่ตามหา ฉันเตรียมใจไว้แล้วที่จะเผชิญหน้ากับอะไรก็ตามที่จะมาถึง

ผู้พเนจร: ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับ Imperator ที่อยู่ในหอคอยนั่น และก็อยากจะคุยกับเธอแบบตัวเป็นๆ ด้วย

ผู้พเนจร: ฉันจะไปถึงมิติโซโนโรที่เธออยู่ได้ยังไง?

Cartethyia: ที่จริงส่วนหนึ่งของมิติโซโนโรอยู่บนพื้นดิน แต่เขตแดนภายนอกของมิตินั่นถูกล้อมไปด้วยบาร์เรีย

Cartethyia: เกรงว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้...

Cartethyia: บาร์เรียยังทำหน้าที่เป็นแหล่งพลังงานที่รักษาสภาพความสมบูรณ์ของมิติโซโนโรด้วย ถ้ามันถูกทำลาย มิติทั้งมิติก็จะพังทลาย

Cartethyia: และโบราณสถานกับทาเซ็ตดิสคอร์ดที่อยู่ในนั้นก็จะถล่มลงมา อาจทำให้รากูนน่าเกิดหายนะได้

ผู้พเนจร: เธอบอกว่าไม่มีใครเข้าไปได้ เคยมีคนลองแล้วรึ?

Cartethyia: อื้ม ฉันเคยสัมผัสได้ว่าข้างนอกมีคนคนนึงเดินไปเดินมาอยู่รอบบาร์เรียนั่น เหมือนกำลังหาทางเข้ามา

Cartethyia: บางทีเขาอาจจะรู้อะไรสักอย่าง?

ผู้พเนจร: คนคนนั้นมีลักษณะเด่นอะไรไหม?

Cartethyia: เอ่อ... เหมือนจะเป็นแมงกะพรุนน้ำลึก... ล่ะมั้ง?

Cartethyia: ฉะ... ฉันก็มองได้ไม่ชัดเท่าไร อธิบายได้แค่ความรู้สึกที่สัมผัสได้ในฐานะเรโซเนเตอร์ของเขา

Cartethyia: ดูเหมือนว่าเวลาของพลังเรโซแนนซ์นี้จะมีจำกัดนะ

ผู้พเนจร: ฉันจะตามหาคนที่เธอพูดถึงให้เจอ

Cartethyia: อื้ม ฉันเองก็รู้สึกได้ว่า คุณจะรักษาคำพูด

Cartethyia: ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง นี่อาจจะเป็นโอกาสที่ฉันจะได้เจอคำตอบที่เฝ้าตามหาอยู่ก็ได้

Ciaccona: ผู้พเนจร... ผู้พเนจร...

Ciaccona: ขอบคุณพระเจ้า... ในที่สุดก็ตื่นเสียที

Ciaccona: รู้สึกยังไงบ้าง? ปวดหัวไหม? เหน็บกินเท้าหรือเปล่า? มวนท้องไหม?

Ciaccona: เฮ้อ... ฉันลองทุกวิธีแล้ว แต่คุณก็ไม่ยอมตื่นเสียที ฉันนึกว่าคุณ...

Ciaccona: เดี๋ยวก่อนนะ นี่คุณเผลอหลับเพราะฟังเพลงของฉันใช่ไหม เอ่อ... รู้สึกใจสลายนิดๆ แฮะ ที่รู้ว่าคุณมีปฏิกิริยาแบบนั้นทั้งๆ ที่ฉันไม่ได้เล่นเพลงกล่อมเด็ก

ผู้พเนจร: ผิดแล้ว เพลงของเธอช่วยได้เยอะเลย

Ciaccona: ว้าว...

Ciaccona: แปลว่าพลังเรโซแนนซ์ของฉันสร้างความเชื่อมโยงพิเศษที่นำไปสู่พัฒนาการที่คาดไม่ถึง...

Ciaccona: ผู้หญิงคนนั้น เป็นมิตรหรือศัตรูกันแน่...? ความจริงที่อยู่เบื้องหลังผนึกนั่นคืออะไร...? แล้วคนที่เดินวนเวียนที่ว่านั่นคือใครกัน...?

Ciaccona: ฉันรู้สึกว่านี่จะต้องเป็นเพลงที่มหัศจรรย์มากๆ แน่เลย!

Ciaccona: เอ่อ... ฉันจะถ่ายทอดเรื่องนี้ให้คุณหนู Carlotta เอง แล้วคุณจะทำยังไงต่อจากนี้

???: ขออภัยที่เข้ามาขัดจังหวะครับ นายท่าน ผู้พเนจร

Sebastian: ผมชื่อ Sebastian ตามคำสั่งของนายหญิง ผมได้รับเกียรติให้เรียนเชิญคุณไปยังคฤหาสน์ Fisalia เพื่อสนทนาครับ

ผู้พเนจร: (ตระกูล Fisalia? ตระกูลที่อาจจะบูชาเธรโนเดียนนั่นนะเหรอ)

ผู้พเนจร: ตามฉันไปคุยเรื่องอะไรล่ะ?

Sebastian: นายหญิงปรารถนาจะอธิบายความเข้าใจผิดบางอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ครับ

ผู้พเนจร: บอกเธอว่าฉันยอมรับคำเชิญ... แต่ไม่ใช่ตอนนี้

Sebastian: ครับ เช่นนั้นผมจะนำความไปแจ้งแก่นายหญิงตามที่คุณต้องการ

Ciaccona: ไม่คิดเลยว่าผู้นำ Fisalia จะเป็นฝ่ายมาหาคุณก่อน แถมยังมาในช่วงที่พวกเขากำลังเจรจากับคุณหนู Carlotta อยู่ด้วย

Ciaccona: ฉันเดาว่าคุณคงอยากรู้เรื่องเธอมากกว่านี้ก่อนที่จะตอบรับคำเชิญใช่ไหม?

Ciaccona: เป็นที่รู้กันดีว่าเธอเป็นคนเก็บตัวและแทบไม่ปรากฏตัวต่อสาธารณชนเลย ไม่มีคนนอกตระกูลคนไหนรู้ชื่อจริงของเธอ ผู้คนจึงเรียกเธอแค่ว่า "ผู้นำตระกูล Fisalia"

Ciaccona: ฉันได้ยินข่าวลือมานิดหน่อยเหมือนกัน อยากฟังเรื่องไหนก่อนล่ะ?

Ciaccona: ก็นะ... เพราะมันเป็นข่าวลือไง ฉันก็แค่ทำหน้าที่ถ่ายทอดตามต้นฉบับเท่านั้นเอง

Ciaccona: ได้... โดยสรุปคือตระกูล Fisalia เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกกลุ่มแรกที่มาถึงหมู่เกาะนี้และวางรากฐานความสงบให้กับรินาซิตา

Ciaccona: สายเลือดของพวกเขาย้อนกลับไปไกลยิ่งกว่าภาคีด้วยซ้ำ และทักษะการสกัดพิษจากพืชน้ำของพวกเขายังเป็นมรดกที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน

Ciaccona: ว่ากันว่า พวกเขาเลือกผู้นำตระกูลคนใหม่โดยการให้ดื่มพิษของกันและกัน แล้วรอดูว่าใครคือผู้รอดชีวิตในท้ายที่สุด

Ciaccona: แต่เรื่องราวของผู้นำตระกูล Fisalia คนปัจจุบันดุเดือดกว่าเดิมเสียอีก บางคนบอกว่าเธอไม่ได้ผ่านพิธีเลือกผู้นำแบบปกติ แต่ได้ตำแหน่งนี้มาด้วยการวางยาผู้นำคนก่อน

Ciaccona: ยังไงก็ตาม... ถึงจะเว้นเรื่องตระกูล Fisalia ไว้ แต่เธอก็เป็นคนที่ควรรับมืออย่างระมัดระวัง

Ciaccona: ถ้าคุณจะไปพบเธอล่ะก็... ฉันแนะนำให้เตรียมตัวให้ดี

ผู้พเนจร: (ผู้นำตระกูล Fisalia ที่ Ciaccona บรรยาย... ชวนให้นึกถึงคนที่ Cartethyia พูดถึงเลยแฮะ)

ผู้พเนจร: (ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นคนเดียวกัน ดูเหมือนฉันต้องไปพบเธอด้วยตัวเองแล้ว...)

มุ่งหน้าไปยังปราสาทปอร์โต-เวโนตามที่ตกลงกันไว้

Carlotta: ผู้พเนจร ฉันได้รับข้อความของ Ciaccona แล้ว

Carlotta: นึกไม่ถึงว่าผู้นำตระกูล Fisalia จะเป็นฝ่ายเข้าหาคุณตอนที่ฉันยังเจรจากับผู้แทนของเธออยู่ นี่คือการจงใจเบี่ยงเบนความสนใจรึเปล่านะ...

Carlotta: พวกเขาเชิญแค่คุณคนเดียว ในฐานะของ Montelli ฉันไม่มีสิทธิ์เข้าไปยุ่งเกี่ยว

Carlotta: แต่ถ้าพวก Fisalia ทำอะไรคุณ ฉันจะช่วยพาคุณหนีออกมาเอง ต่อให้ต้องพังประตูบ้านเข้าไปก็ตาม

Carlotta: ในระหว่างนี้ ฉันจะหาข้อมูลเพิ่มเติม และตามหาคนที่ Cartethyia พูดถึงให้

Carlotta: ถ้าฉันเจออะไร จะรีบติดต่อทันที

ผู้พเนจร: อื้ม

เข้าไปในปราสาทปอร์โต-เวโน

Sebastian: โปรดรอสักครู่ ผมจะไปแจ้งนายหญิงถึงการมาเยือนของคุณ

???: ไม่จำเป็นหรอก

???: การปล่อยให้แขกผู้มีเกียรติของเรารอคอย... คงไม่เหมาะสม

???: โดยเฉพาะเมื่อฉันเป็นฝ่ายเชิญเขามาเอง

Cantarella: Cantarella Fisalia ผู้นำรุ่นที่ 36 แห่งตระกูล Fisalia ยินดีที่ได้รู้จัก

Cantarella: ก็ได้ หากคุณยืนกรานแบบนั้น ฉันก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธ

Cantarella: คุณจะเรียกฉันว่า Cantarella ก็ได้เช่นกัน

Cantarella: คุณจะเรียกฉันว่า Cantarella ก็ได้เช่นกัน

Cantarella: เอาล่ะ เราไปคุยกันที่ห้องทำงานของฉันไหม

ตาม Cantarella เข้าไปในห้องศึกษา

เข้าไปในห้องการศึกษา

Cantarella: นั่งสิ

Cantarella: หวังว่าคุณจะรับน้ำชานี้ไว้เป็นคำขอโทษในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับ Gilberto

Cantarella: คนของเราอาจทำให้คุณลำบากใจ แต่ไม่มีคราบใดที่ไม่อาจชำระล้างได้ ทุกความเศร้าล้วนมีทางเลือนหาย

ผู้พเนจร: ชานี้... มาจากจินโจวเหรอ?

Cantarella: งั้นเราก็ผลักเรื่องไม่สบายใจในอดีตออกไปก่อนเช่นกัน

Cantarella: ฉันเชิญคุณมาที่นี่เพราะอยากให้ช่วยเป็นตัวกลาง

ผู้พเนจร: ก่อนจะเริ่มเรื่องนั้น ฉันมีสิ่งที่อยากรู้

Cantarella: คงจะเกี่ยวกับ... ศรัทธาที่แท้จริงของตระกูล Fisalia ใช่ไหม

Cantarella: ดูเหมือนจิตวิญญาณของ Gilberto เกินที่จะเยียวยาแล้ว

Cantarella: แสดงว่าคุณสังเกตเห็นความผิดปกติ ไม่แปลกใจเลยสำหรับคนที่เคยเผชิญหน้ากับการรุกรานของเธรโนเดียนโดยตรง

Cantarella: แล้วอะไรคือสิ่งที่ทำให้คุณรู้สึกว่าประหลาดที่สุดล่ะ

ผู้พเนจร: ทำไมเธรโนเดียนและเซนติเนลถึงไม่เคยปรากฏตัวเลย

Cantarella: ก็เพราะการรุกรานของเธรโนเดียนในรากูนน่า... สิ้นสุดลงนานแล้ว

Cantarella: เธรโนเดียนที่ชื่อ Leviathan มีพลังในการผสานและหลอมรวม แพร่โรคระบาดทางจิตผ่านการบิดเบือนศรัทธาความเชื่อ ซึ่งค่อยๆ กัดกินอารยธรรมจากภายใน

Cantarella: แม้ความพยายามสองครั้งก่อนจะถูกขัดขวาง แต่เสากระโดงเรือใหญ่ของรากูนน่าได้หักขาดเป็นสองท่อนแล้ว

Cantarella: ตอนนี้ฝูงชนที่ไม่รู้ความจริงพากันเดินจับมือเข้าไปสู่เหวลึกที่มองไม่เห็น

Cantarella: ผู้ใดเป็นมิตร คนไหนคือศัตรู ในฐานะคนที่เพิ่งมาใหม่ คุณแยกแยะได้ออกจริงเหรอ

Cantarella: ความเชื่อของภาคีเหรอ... ทั้งใช่และไม่ใช่

Cantarella: ส่วนตระกูลของเรา... เธรโนเดียนไม่เคยละเว้นผู้ที่ล่วงรู้ความจริง และเราก็ตกอยู่ภายใต้เสียงกระซิบของมันเสมอมา

Cantarella: เมื่อจิตวิญญาณแตกสลาย จิตใจก็จะเสื่อมสลายตามจนเหลือเพียงร่างของหุ่นเชิดเท่านั้น

Cantarella: เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันก็ไม่มีอะไรจะปิดบัง

Cantarella: ความหวังเดียวของฉันคือ เมื่อคุณรู้ความจริงทั้งหมดแล้ว จะไตร่ตรองคำขอของฉันอย่างรอบคอบ

Cantarella: เชิญตามฉันมาทางนี้... ความจริงที่คุณตามหาอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของคฤหาสน์แห่งนี้

ออกจากห้องศึกษาและมุ่งหน้าไปยังส่วนลึกที่สุดของปราสาท

Cantarella: ถึงแล้วล่ะ

รอให้ห้องลับเปิด

เข้าไปในห้องลับ

Cantarella: คุณพร้อมหรือยัง?

ผู้พเนจร: อื้ม

Cantarella: ในเมื่อเรามาถึงที่นี่แล้ว ฉันคงปล่อยคุณไปไม่ได้ต่อให้อยากไปแค่ไหนก็ตาม

เดินทางลึกเข้าไปในห้องลับ

Cantarella: ตามคาด... ทันทีที่คุณรู้ความจริง เธรโนเดียนก็ "สังเกตเห็น" คุณ

Cantarella: ผู้พเนจร สิ่งที่คุณเห็นในวิหารศักดิ์สิทธิ์นี้คือเซนติเนลในรูปลักษณ์ที่แท้จริง

Cantarella: อาชาศักดิ์สิทธิ์ที่วิ่งควบไปกับสายลม ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตแห่งท้องทะเลลึก

Cantarella: ภาคีบูชาสิ่งมีชีวิตครึ่งม้าครึ่งอสูรทะเลในฐานะเทพ ซึ่งเป็นรูปลักษณ์ที่เซนติเนลได้รับหลังจากถูกเธรโนเดียนกัดกร่อน

Cantarella: แม้ว่าจิตวิญญาณของเซนติเนลจะยังไม่จางหาย แต่ใครจะรู้ว่าท่านจะทนได้อีกนานแค่ไหน

Cantarella: เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันจะยอมรับทุกข้อเรียกร้องของคุณ

Cantarella: ทั้งจินโจวและ Jué ได้รับการช่วยเหลือจากคุณ ดังนั้นคุณเป็นคนเดียวที่สามารถทำเรื่องนี้ได้

Cantarella: ฉันเข้าใจสถานการณ์ของคุณแล้ว มีข่าวลือว่าตอนนี้คุณพักอยู่ที่โรงแรมและกำลังมีปัญหากับภาคี

Cantarella: บางทีอาจจะดีกว่าถ้าคุณพักที่บ้านของฉันในระหว่างที่ยังอยู่ในรินาซิตานะ

Cantarella: ฉันสามารถพาคุณไปเห็นอดีตบางส่วนของรินาซิตา แถมยังไม่ต้องตกเป็นเป้าความสนใจอันไม่พึงประสงค์จากภาคีอีกด้วย

ผู้พเนจร: ยังไม่ต้องผิดหวังไป บางทีอาจจะยังมีหนทางข้างหน้า

ผู้พเนจร: Carlotta เคยช่วยฉันตีความภาพในกระจกสี เรื่องราวที่เล่ามีความคล้ายคลึงกับที่คุณบอก

ผู้พเนจร: แต่มีความเอนเอียงไปทางฝั่งภาคีมากกว่า เพราะได้กล่าวถึงสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้หนึ่งที่จะกลายเป็นเรโซเนเตอร์ของ Imperator และกอบกู้รินาซิตา

ผู้พเนจร: นั่นก็เป็นเรื่องโกหกด้วยรึเปล่าล่ะ?

Cantarella: เรื่องของสตรีศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ใช่เรื่องแต่งทั้งหมด

Cantarella: นั่นเป็นเพราะ Imperator มีพลังในการแบ่งแยกและควบคุมพื้นที่

Cantarella: ด้วยพลังนี้ ท่านสามารถดึงพลังบางส่วนออกมาได้ โดยที่พลังนั้นจะมีความถี่ที่ตรงกับพลังของ Imperator เอง

Cantarella: นี่คือวิธีการที่ดาบแห่งเทพ Tyrvine ถูกสร้างขึ้นมา ดาบที่เก็บกักพลังทุกอณูของเซนติเนล และเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ในการคัดเลือกเรโซเนเตอร์ของเขา

Cantarella: การเรโซแนนซ์กับดาบก็คือการเรโซแนนซ์กับเซนติเนล มีเพียงเรโซเนเตอร์ที่ถูกเลือกเท่านั้นที่จะพอมีหวังดึงดาบนี้ออกมาได้

ผู้พเนจร: แล้ว... Cartethyia ล่ะ

Cantarella: "สตรีศักดิ์สิทธิ์" ผู้พลีชีพ... น่ะเหรอ... ฉันไม่รู้ว่าลักษณะของการเรโซแนนซ์ของเธอคืออะไร

Cantarella: บางทีเธออาจจะทำการเรโซแนนซ์กับเธรโนเดียน หรือบางทีอาจจะกับเซนติเนลในรูปแบบที่ถูกกัดกร่อน

Cantarella: แต่การเลือกเธอคงไม่ใช่เจตจำนงของเซนติเนล ก็เพราะ...

Cantarella: ในอดีต ทุกๆ ปีตระกูล Fisalia จะจัดบททดสอบศักดิ์สิทธิ์เพื่อคัดเลือกผู้ที่มีจิตใจแข็งแกร่งที่สุด หญิงสาวเหล่านี้จะพยายามทำการเรโซแนนซ์กับพลังของ Tyrvine ในสภาวะโอเวอร์คล็อก

Cantarella: แม้ว่าจะไม่มีใครทำได้สำเร็จ แต่บางคนได้เห็นเศษเสี้ยวของความจริงที่ซ่อนอยู่ในการเรโซแนนซ์นั้น

Cantarella: ฉันคือหนึ่งในนั้น... ชั่วขณะหนึ่งที่ฉันได้เห็นเซนติเนลในรูปลักษณ์ที่บิดเบือน และโบราณสถานกลับหัวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า

Cantarella: ฉันได้รู้มาอีกว่ามีเพียง Tyrvine เท่านั้นที่จะสามารถทำลายบาร์เรียที่จะเข้าไปยังมิติโซโนโรนั้นได้

Cantarella: พอฉันตื่นจากนิมิตนั้น ก็พบกับถ้อยความที่ถูกสลักอยู่บนมือของตัวเอง

Cantarella: ฉันไม่มีทางจำลายมือของตัวเองผิดอย่างแน่นอน นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องค้นหาความเป็นไปได้อื่นๆ

Cantarella: ถ้อยความนั้นคือ "สตรีศักดิ์สิทธิ์สิ้นชีพแล้ว"

ผู้พเนจร: (โบราณสถานกลับหัวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า... คำบอกเล่าของเธอกับ Cartethyia มีความคล้ายคลึงกันมาก)

ผู้พเนจร: (ถ้า Tyrvine เป็นกุญแจสู่การเข้าไปยังมิติโซโนโร ก็ดูสมเหตุสมผลที่ Imperator อาจมีบทบาทในการสร้างมิตินี้)

ผู้พเนจร: (ถ้าฉันสามารถยืนยันได้ว่า Tyrvine ถูกทิ้งไว้โดย Imperator จริง อย่างน้อยนั่นจะพิสูจน์ได้ว่าทั้งคู่ไม่ได้โกหก)

ผู้พเนจร: (Cantarella บอกว่าเธอได้อยู่ในสภาวะโอเวอร์คล็อกในขณะที่พยายามทำการเรโซแนนซ์กับ Tyrvine)

ผู้พเนจร: (นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับ Jinhsi ด้วย ซึ่งอาจหมายความว่า Imperator กำลังพยายามฟื้นฟูพลังของตัวเองผ่านการปลุกพลังครั้งที่สองเหรอ?)

Cantarella: เชิญตามสบาย

Cantarella: ...ยังไงซะตอนนี้มันก็มีเพียงคุณค่าทางสัญลักษณ์

Cantarella: แต่ยังไงก็ช่วยระมัดระวังหน่อยนะ นี่เป็นสมบัติของตระกูล... ฉันเคยได้ยินเรื่องเทคนิคเฉพาะตัวและความแข็งแกร่งของคุณมาบ้าง

Cantarella: ผู้มอบประกาศิตของ... เซนติเนล?

Cantarella: ไม่... คุณน่าจะเป็นตัวตนที่พิเศษกว่านั้นมาก

ผู้พเนจร: ตอนนี้ ฉันมีข้อมูลและทฤษฎีบางอย่าง สนใจฟังไหม

Cantarella: โปรดบอกฉันที

คุณเล่าให้ Cantarella ฟังถึงการสนทนาของคุณกับ Cartethyia

Cantarella: คิดไม่ถึงว่า ผู้ที่กล่าวกันว่าเป็นผู้พลีชีพจะยังคงมีชีวิตอยู่

Cantarella: สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจไปมากกว่านั้นคือการเชื่อมโยงของคุณกับเซนติเนล

Cantarella: พวกเรา Fisalia ศรัทธาต่อ Imperator เป็นเทพที่แท้จริงหนึ่งเดียวของเรา แต่ตอนนี้คุณยืนอยู่ที่นี่ในฐานะผู้มอบประกาศิตของเซนติเนล

Cantarella: เช่นนั้น ผู้พเนจร ฉันอยากขอร้องคุณอีกเรื่อง...

คุณส่งมอบ Tyrvine ให้กับ Cantarella เธอมองดาบนั้นครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว

Cantarella: Tyrvine สามารถทำหน้าที่ของมันได้เมื่ออยู่ในมือของคุณเท่านั้น คุณควรเก็บมันไว้

ผู้พเนจร: คำถามเดียวในตอนนี้คือเราจะเข้าไปหา Cartethyia ในมิติโซโนโรของ Imperator ได้ยังไง

Cantarella: เราคุยกันระหว่างทางก็ได้

ผู้พเนจร: คุณคือคนที่ Cartethyia รู้สึกได้ว่ากำลังเดินวนเวียนอยู่ด้านนอกมิติโซโนโรใช่ไหม

Cantarella: คุณก็รู้คำตอบอยู่แล้ว ทำไมยังต้องถามอีก

Cantarella: แต่ว่านะถูกบรรยายว่าเป็น "แมงกะพรุนน้ำลึก" นี่ก็...

มุ่งหน้าไปยังสถานีใต้ดิน

Cantarella: ที่ชั้นล่างของคฤหาสน์ Fisalia มีกระเช้าลอยฟ้าที่พาไปถึงมิติโซโนโรได้โดยตรง กลไกที่อยู่ข้างกำแพงนั้นสามารถเปิดใช้งานลิฟต์ได้

ผู้พเนจร: จำเป็นต้องมีกลไกเยอะเบอร์นี้จริงๆ เหรอ?

Cantarella: ความสะดวกสบายไม่ใช่เหตุผลเดียวหรอกนะ บางอย่างถูกสร้างขึ้นโดยเฉพาะในกรณีที่มี "คนนอก" ต้องการมาเยือนน่ะ

ออกจากห้องลับ

ไปถึงสถานีใต้ดิน

Cantarella: เรามาถึงห้องใต้ดินของสถาบันเทววิทยาเก่าแก่แห่งนี้แล้ว ประตูสู่มิติโซโนโรอยู่ตรงกลางนี่เอง

Cantarella: ต่อจากนี้เราจะเดินเท้าเข้าไป

เข้าไปในซากอวิโนเลียม

ออกผจญภัยในซากปรักหักพัง

Cantarella: แปลก...

Cantarella: ครั้งก่อนที่มาที่แห่งนี้ไม่มีทาเซ็ตดิสคอร์ด ใกล้ๆ ก็ไม่มีสนามทาเซ็ตด้วย

Cantarella: พวกมันอาจจะมาจากมิติโซโนโรเองก็ได้นะ?

เคลียร์ทีดี

ผู้พเนจร: ไม่คิดว่าจะเจอ Gulpuff ที่นี่

Cantarella: น่าสนใจ... ฉันไม่เคยเห็นเจ้าพวกนี้มาก่อนเลย แบ่งให้ฉันสักตัวสองตัวได้ไหม?

ผู้พเนจร: (อย่าถามว่าเธอจะทำอะไรกับมันดีกว่า...)

กำจัด Gulpuff

Cantarella: เส้นทางข้างหน้าจะไม่โรยด้วยกลีบกุหลาบแน่

ผู้พเนจร: ที่นี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

Cantarella: การมาถึงของคลื่นทมิฬครั้งที่สอง... เกิดขึ้นที่นี่ อวิโนเลียม สถาบันเทววิทยาที่ใหญ่ที่สุดที่ภาคีเคยสร้างขึ้น

Cantarella: มันเกิดขึ้นในวันที่สตรีศักดิ์สิทธิ์ผ่านบททดสอบและได้รับการสถาปนาจากภาคี วันที่ความเชื่อส่องสว่างยิ่งกว่าที่เคย

Cantarella: และเมื่อคลื่นทมิฬมาถึง ไม่มีใครรอดพ้น

Cantarella: มาวันนี้คนส่วนใหญ่จำได้เพียงแค่ว่า อวิโนเลียม ลอยหายไปในท้องฟ้า แต่ในความเป็นจริงแล้ว คลื่นทมิฬที่น่าจะกระจายไปทั่วรินาซิตาก็หายไปพร้อมกัน

Cantarella: แต่เพราะไม่มีการบันทึกไว้ คลื่นทมิฬครั้งที่สองจึงค่อยๆ จางหายไปจากความทรงจำ

Cantarella: ฉันอยู่ที่นั่นตอนที่ทุกอย่างเกิดขึ้น ยังเป็นสมาชิกธรรมดาของตระกูล ดูเหตุการณ์ทั้งหมดจากเรือที่อยู่ข้างนอกสถาบันเทววิทยา

Cantarella: จนกระทั่งภายหลังที่ฉันพยายามทำการเรโซแนนซ์กับ Tyrvine ฉันจึงได้เห็นภายในของมิติโซโนโรบางส่วน

ผู้พเนจร: เหมือนจะมีใครบางคนในสถาบันเทววิทยาทำอะไรบางอย่างเพื่อหยุดการแพร่กระจาย

Cantarella: ถูกแล้ว อาจจะเป็น Cartethyia เอง แต่ก็อาจเหมือนกับครั้งแรก ที่เป็นเซนติเนลคอยช่วยยับยั้งคลื่นโหมเอาไว้

Cantarella: ฉันสัมผัสถึงความขัดแย้งในตัวคุณ ที่กำลังบังคับให้ตัวเองเชื่อใจสตรีศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนี้เก็บความคิดเหล่านั้นไว้ในใจน่าจะเป็นการดีที่สุด

Cantarella: เธรโนเดียนรู้จุดอ่อนในใจคน และมันก็จะโจมตีที่จุดนั้นอย่างรุนแรงที่สุด

ผู้พเนจร: ...

Cantarella: แน่นอนว่า เมื่อมีหลักฐานชัดเจนแล้ว ค่อยเชื่อใจทั้งหมดก็ยังไม่สาย

Cantarella: แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลานั้น ใช่ไหมล่ะ?

ไปต่อ

ออกจากซากใต้ดิน

Cantarella: บาร์เรียที่กั้นทางเข้าสู่มิติโซโนโรอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามสะพานนี้ นี่คือจุดไกลที่สุดที่ฉันเคยไปถึง

Cantarella: เมื่อดูจากข้อมูลบางส่วนที่เซนติเนลให้ฉัน Tyrvine คือกุญแจสำคัญในการเข้ามิติโซโนโร

Cantarella: และใครกันที่จะถือ Tyrvine ได้ ถ้าไม่ใช่สตรีศักดิ์สิทธิ์

ผู้พเนจร: แต่คุณเคยบอกว่าสลักข้อความถึงตัวเองไว้ว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์สิ้นชีพแล้ว

Cantarella: นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องขอความช่วยเหลือจากเซนติเนลอื่นๆ แต่น่าเสียดายที่ถูกปฏิเสธทั้งหมด

Cantarella: โชคยังดี ที่คุณได้นำความหวังใหม่มาให้ฉัน

ไปต่อ

Cartethyia: "ผู้ครองลอเรล" ในที่สุดคุณก็มา

Cartethyia: สวัสดี ฉันชื่อ Cartethyia แล้วคุณคือ?

Cantarella: Cantarella Fisalia

Cartethyia: คนจากตระกูล Fisalia นี่เอง ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของคุณกับภาคีจะซับซ้อนกว่าที่เห็นนะ

Cantarella: ฉันเคยมีโอกาสได้ชมการแสดงของสตรีศักดิ์สิทธิ์ที่งานคาร์นิวัลครั้งหนึ่ง

Cantarella: ฉันค่อนข้างประหลาดใจ วันเวลาผ่านมานานขนาดนี้ คุณยังดูเหมือนวันนั้นอยู่เลย

Cantarella: ทั้งที่เราสองคนน่าจะอายุใกล้เคียงกัน

Cartethyia: ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง... ฉันกำลังค้นหาคำตอบ

Cartethyia: นี่จะต้องเป็นดาบแห่งเทพ Tyrvine ที่มีพลังของเซนติเนลสถิตย์อยู่ภายใน

Cantarella: คุณไม่น่าจะรู้จักดาบเล่มนี้นะ

Cartethyia: ตอนที่พวกคุณเข้ามาในมิติโซโนโร ความทรงจำหลั่งไหลเข้ามาในหัวของฉัน ทำให้ฉันรู้ข้อมูลเกี่ยวกับที่มาของดาบเล่มนี้

ผู้พเนจร: (Cantarella เคยบอกว่า มีเพียงผู้ที่เคยทำการเรโซแนนซ์กับ Tyrvine จะได้รับรู้ชิ้นส่วนของข้อมูลเหล่านั้น...)

Cartethyia: จะเป็นอะไรไหม ถ้าฉันจะขอสัมผัสมัน?

Cartethyia: คำถามที่ว่าฉันเป็นเรโซเนเตอร์ของใคร... ได้คำตอบอย่างชัดเจนแล้ว

Cartethyia: ถ้าฉันไม่ใช่เรโซเนเตอร์ของเซนติเนล นั่นก็หมายความว่า...

ผู้พเนจร: อย่าเพิ่งด่วนสรุปอะไรในตอนนี้เลย ยังไม่ได้พิสูจน์ว่าเธอเป็นเรโซเนเตอร์ของเธรโนเดียน หรือช่วยมันทำสิ่งชั่วร้าย

Cartethyia: การเชื่อมโยงที่เกิดขึ้นระหว่างเซนติเนลกับเธรโนเดียน คลื่นทมิฬ และการเกิดขึ้นของมิติโซโนโร...

ผู้พเนจร: ตอนนี้เธอคือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น เธอจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ?

Cartethyia: พอคุณพูดมา ฉันก็เริ่มจำอะไรบางอย่างได้ ยังมีดาบอีกสองเล่ม

Cartethyia: จำได้ คุณก็เห็นเหมือนกันเหรอ

Cartethyia: เมื่อวางดาบทั้งสามบนแท่นที่ถูกต้องแล้ว ก็จะทำลายผนึกของหอคอยหลักได้...

Cartethyia: แต่ทำไมถึงปรากฏข้อมูลพวกนี้... เป็นเธรโนเดียนตั้งใจล่อให้ฉันทำรึเปล่า?

ผู้พเนจร: ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย เราก็จะไม่มีทางรู้คำตอบ

ผู้พเนจร: แทนที่จะมัวคาดเดา เราควรเริ่มลงมือโดยใช้เบาะแสที่มีอยู่ตอนนี้

Cantarella: ท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์...

Cartethyia: เรียก Cartethyia เถอะ ฉันเป็นเพียงสตรีศักดิ์สิทธิ์จอมปลอมเท่านั้น

Cantarella: ฉันรอคอยช่วงเวลานี้มาโดยตลอด โอกาสที่จะช่วยเหลือเซนติเนล... และตระกูลของฉัน

Cantarella: ฉันจะไม่หันหลังกลับ ถึงแม้ว่านี่จะเป็นกับดักก็ตาม

Cantarella: ถ้าการคิดถึงคำตอบสุดท้ายทำให้คุณไม่สบายใจ ขอแนะนำให้ถอยไป ผู้พเนจร และฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง

Cartethyia: ถ้าพวกคุณยังไม่สนใจว่ามันอาจจะเป็นกับดัก ฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องกังวลและหันหลังหนี

Cartethyia: แค่วาง Tyrvine บนแท่นที่อยู่ข้างหลังฉัน หอนี้ก็จะยกตัวขึ้นเอง

ผู้พเนจร: ที่คุณพูดกับ Cartethyia ก่อนหน้านี้...

Cantarella: ค่อนข้างได้ผลกับคนที่มีบุคลิกแบบเธอ คุณว่าไหม?

ผู้พเนจร: ...

ปรับตัวเข้ากับทิศทางแรงโน้มถ่วงใหม่โดยได้รับความช่วยเหลือจาก Cartethyia

Cartethyia: ทาเซ็ตดิสคอร์ด คลื่นทมิฬ และโบราณสถานแห่งนี้เอง

Cantarella: ฉันคิดว่ามันยังเป็นการเตือนในเชิงสัญลักษณ์ว่า ความเชื่อของเราถูกพลิกกลับไปหมดแล้ว

Cantarella: ภาพนี้ตรงกับสิ่งที่ฉันเห็นในช่วงเวลานั้น

Cartethyia: จนกว่าจะคุ้นกับแรงโน้มถ่วงที่นี่ ฉันขอแนะนำให้เราเดินทางโดย "Phaom"

Cartethyia: มันคือชื่อที่ฉันตั้งให้กับ Gondola

ออกจากหอคอยแรงฉุด

เปิดใช้งานบ่อน้ำผุด

เรียกใช้ Phaom

Cantarella: มีแค่สองที่นั่ง...

Cantarella: เหมือนฉันจะได้กินแรงเลยนะ เพราะพวกคุณสำรวจเส้นทางกันหมดแล้ว

Cantarella: เลือกฉันเหรอ?

Cantarella: ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะประมาท อย่าละเลยรายละเอียดเล็กน้อย

Cantarella: คุณควรตั้งใจเรียนรู้เกี่ยวกับที่นี่เพิ่มเติมจาก Cartethyia ฉันจะคอยเฝ้าดูผลจากเสน่ห์ปลายลิ้นของคุณนะ

Cantarella: ฮิฮิ

Cartethyia: Abby... ไม่ได้อยู่ในสัญลักษณ์ทาเซ็ตของคุณเหรอ?

Cantarella: พวกคุณสองคนไปกันก่อนเถอะ

Cantarella: ถ้าโลภมากลาภจะหายเอานะ

Cartethyia: เกรงว่า Phaom คงไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้...

Cantarella: คุณสองคนไปกันก่อนเลย

ขึ้นเรือ Phaom

เดินทางต่อบน Phaom

ผ่าน "น้ำตกกลับด้าน" ไป

Cartethyia: เรากำลังจะถึงน้ำตกกลับด้านจุดแรกในไม่ช้า

Cartethyia: ขออธิบายสิ่งที่ต้องระวังเพิ่มเติมหน่อยนะ

ผู้พเนจร: เธอกังวลเหรอ?

Cartethyia: ก็ใช่น่ะสิ!

Cartethyia: เพราะครั้งสุดท้ายที่ฉันผ่านตรงนี้ไปแบบนี้...

Cartethyia: อ๊ะ... อุ๊ย!

Cartethyia: ขอโทษที่เสียมารยาท

Cartethyia: ...ขอสัญญาว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก

Cartethyia: เส้นทางต่อจากนี้...

Cartethyia: ฉันเห็นได้ชัดเจนแล้ว

ผู้พเนจร: เธอดูกังวลใจนะ ยังคิดถึงสิ่งที่ Cantarella พูดเกี่ยวอยู่เหรอ?

Cartethyia: ...พลังเรโซแนนซ์ของฉันอ่อนแอลงมาก และมีทาเซ็ตดิสคอร์ดจำนวนมากที่แพร่กระจายอยู่ในมิติโซโนโร

Cartethyia: ฉันจึงสำรวจพื้นที่ได้อย่างจำกัด ทำได้แค่นั่งอยู่ที่นี่ จมอยู่กับความคิด พยายามหาคำตอบว่าตัวเองคือใคร

ผู้พเนจร: เธอกลัวที่จะรู้คำตอบเหรอ?

Cartethyia: ฉันกลัว... ไม่ได้กลัวคำตอบ แต่กลัวว่าจะไม่มีวันพบคำตอบ

กำจัดเศษซากกระแสน้ำมืด

ขึ้นเรือ Phaom

ไปต่อ

"Phaom": *วี๊ด...*

Cartethyia: เถาวัลย์เหล่านั้นเป็นเศษคลื่นทมิฬตกค้าง Phaom ผ่านไปไม่ได้...

Cartethyia: เราลงจากเรือเพื่อหาวิธีเปิดทางกันเถอะ

กวาดล้างเศษซากกระแสน้ำมืดบนรูปปั้น

ขึ้นเรือ Phaom

ไปต่อ

ผ่าน "น้ำตกกลับด้าน" ไป

ไปต่อ

จัดการกับสิ่งกีดขวาง

ผู้พเนจร: ตอนที่เรากำจัดเศษคลื่นทมิฬตกค้างออก เธอรู้สึกไม่สบายตัวบ้างไหม?

Cartethyia: ไม่นะ... ฉันรู้สึกปกติดี

Cartethyia: แค่สิ่งนี้เพียงอย่างเดียวคงไม่เพียงพอที่จะตัดสินได้ว่าฉันเป็นเรโซเนเตอร์ของใคร

ผู้พเนจร: เธอช่วยได้มากจริงๆ ยังไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้นในตอนนี้หรอก

Cartethyia: ...

ผู้พเนจร: เราใกล้จะถึงน้ำตกกลับด้านอีกจุดแล้วนะ เธอจะเกาะอะไรหน่อยไว้ไหม?

Cartethyia: ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้?!

Cartethyia: ฟู่ว์...

ผู้พเนจร: จะว่าไป เธอบอกว่าแรงโน้มถ่วงย้อนกลับนั้นถูกใช้เพื่อหยุดคลื่นทมิฬไม่ให้ลงไปที่เมือง

ผู้พเนจร: แต่สิ่งที่เราเห็นจนถึงตอนนี้มีแค่เศษตกค้างเท่านั้น

Cartethyia: ...นั่นเพราะว่าทางน้ำที่เรากำลังแล่นผ่านอยู่นี้เคยเป็นคลื่นทมิฬ

Cartethyia: ในน้ำเหล่านี้ แรงโน้มถ่วงไม่ใช่สิ่งเดียวที่ย้อนกลับ แต่สภาวะของมันก็ย้อนกลับด้วย

พยายามลบล้างซากกระแสน้ำมืดทั้งหมดบนรูปปั้นในครั้งเดียว

ขึ้นเรือ Phaom

ไปต่อ

ผ่าน "น้ำตกกลับด้าน" ไป

เข้าใกล้หอคอยแห่งการไถ่บาป

Cartethyia: ฉันขอเลือกที่จะเป็นคนร้ายที่เข้าใจทุกอย่าง มากกว่าการเป็นผู้วนเวียนหลงทางอยู่ในโลกที่ไม่เข้าใจ

Cartethyia: การลบเลือนความทรงจำในอดีต... ก็ไม่ต่างไปจากการเลือกจบชีวิตหรอกจริงไหม?

Cartethyia: เพราะฉะนั้น ฉันต้องหาคำตอบให้เจอ... เมื่อถึงตอนนั้น ฉันจะได้รู้ว่าควรจะเผชิญหน้ากับความทรงจำที่ยังคงอยู่ได้ยังไง

Cartethyia: แล้วพวกคุณล่ะ ถ้าจริงๆ แล้วฉันเป็น...

ผู้พเนจร: ฉันแข็งแกร่งมากนะ

ผู้พเนจร: เมื่อถึงตอนนั้น ฉันก็จะยังจดจำ "เธอ" คนที่ห่วงใยฉันในตอนนี้

ไปถึงหอคอยแห่งการไถ่บาป

Cartethyia: ฉันต้องกลับไปรับ Cantarella ก่อน คุณอยู่รอเราก่อนจะได้ไหม?

ผู้พเนจร: อื้ม

Cartethyia: หวังว่าจะยังไม่เบื่อกับการเดินทางนะ Phaom

"Phaom": *วี๊ด~*

ไม่นานหลังจากนั้น Cartethyia ก็กลับมา และพวกคุณทั้งสามก็รวมตัวกันอีกครั้ง

Cartethyia: รอยยิ้มของคุณทำให้ฉันกังวล...

Cantarella: แปลว่าคุณยังปกติดี

Cantarella: รับนี่ไปสิ

Cartethyia: ข้างหน้าเป็นหอคอยแห่งการกอบกู้ นั่นคือที่ตั้งของแท่นแรก

ผู้พเนจร: กอบกู้?

Cartethyia: อื้ม มาจากหนึ่งในคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของภาคีน่ะ

เข้าไปในหอคอยแห่งการไถ่บาป

วางไทร์วีนบนแท่น

ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ: เจ้าไม่ต้องแบกรับความทรมานจากหนามเหล่านี้ในฐานะเครื่องเตือนใจอีกต่อไปแล้ว... มงกุฎนี้จะมอบตัวตนใหม่ให้แก่เจ้า

ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ: Fleurdelys บุตรีแห่งเทพ ผู้ที่ไร้มลทินเอ๋ย เจ้าจะปกป้องคำสอนของภาคีเร้นสมุทรหรือไม่

เด็กสาวที่คุ้นเคย: ฉันจะปกป้องด้วยใจอันแรงกล้า

ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ: กอบกู้ รวมเป็นหนึ่ง ยกระดับ... ในหลักคำสอนทั้งสามนี้ เจ้าเลือกทางใด

เด็กสาวที่คุ้นเคย: กอบกู้—ฉันจักเป็นดาบขององค์มหาเทพ ต่อสู้กับความชั่วร้าย ปกป้องคุณธรรม กอบกู้ผู้ที่ตกอยู่ในภยันตราย

ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ: ในนามแห่งเทพ เราขอมอบมงกุฎนี้ให้แก่เจ้า ขอให้เลือดแห่งความยุติธรรมไม่มีวันเหือดแห้ง

ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ: ด้วยพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์นี้ เจ้าจะเป็นสะพานเชื่อมระหว่างสวรรค์และมนุษย์

ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ: จากนี้ไป เจ้าจะเป็นผู้รับสารและผู้แจ้งสารเพียงหนึ่งเดียวขององค์มหาเทพ

ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ: ลุกขึ้นเถอะ สตรีศักดิ์สิทธิ์ Fleurdelys

ผู้อาวุโสผู้ทรงเกียรติ: ไม่มีผู้ใดนอกจากองค์มหาเทพจะมีสิทธิ์สั่งให้เจ้าคุกเข่าได้อีก

Abby: อ๊าาาาาาา! บอกแล้วไงว่าอย่าใส่อะไรแปลกๆ ลงมา!

Abby: ฉันควรเป็นคนถามเธอนะ! เธอทำอะไรเมื่อกี้?

Abby: ฉันกำลังงีบหลับอยู่ดีๆ ก็โครม! จู่ๆ ก็มีลูกบอลสีน้ำเงินยักษ์ตกมาทับฉัน!

Abby: เกือบจะบี้ฉันเละเลยล่ะ!

ผู้พเนจร: เพราะฉันวาง Tyrvine บนแท่นนั้นงั้นเหรอ?

Cantarella: เซนติเนลแห่งจินโจว... ถ้าสิ่งที่เพื่อนเอคโค่ตัวน้อยของเราพูดเป็นความจริง ก็หมายความว่าความถี่ที่เข้ามาในสัญลักษณ์ทาเซ็ตของคุณอาจเป็นพลังของ Imperator

Abby: หืม แต่เซนติเนลไม่ได้อยู่ที่นี่นะ?

ผู้พเนจร: พลังในการแบ่งแยกและควบคุมพื้นที่...

Cantarella: มันเหมือนกับตอนนี้ Tyrvine ถูกสร้างขึ้น แต่ครั้งนี้สถานที่ใช้ผนึกคือสัญลักษณ์ทาเซ็ตของคุณ

Abby: ทำไมถึงทำอย่างนั้นล่ะ?

Cartethyia: ฉันเชื่อว่าเพราะเตรียมพร้อมสำหรับสตรีศักดิ์สิทธิ์ "ที่แท้จริง"

Cartethyia: ภายใต้สถานการณ์ที่เหมาะสม ผู้ที่จะใช้ดาบนี้และเข้าไปในมิติโซโนโรได้ คือเรโซเนเตอร์ของเซนติเนล หรือสตรีศักดิ์สิทธิ์

Cartethyia: เซนติเนลมอบพลังให้กับเรโซเนเตอร์ เพื่อให้เธอสามารถช่วยเหลือท่านได้เมื่อถูกเธรโนเดียนเข้ามาบิดเบือน มันก็สมเหตุสมผลไม่ใช่เหรอ?

Abby: ดูเธอจะไม่ตื่นเต้นกับเรื่องนี้เลยนะ?

ผู้พเนจร: ถ้า Imperator เป็นผู้เริ่มต้นเรื่องนี้ ก็แสดงว่าแผนเดิมของเขาล้มเหลว

ผู้พเนจร: Cartethyia นั่นหมายความว่าการชี้นำของเธอคือกุญแจสำคัญในตอนนี้

Cartethyia: แต่...

ผู้พเนจร: ฉันเชื่อในตัวเธอ

ผู้พเนจร: มีอะไรที่เธอจำได้อีกไหม?

ผู้พเนจร: แต่ฉันไม่ได้เห็นคลื่นทมิฬ

Cartethyia: นั่นคือทั้งหมดที่ฉันได้เห็น...

Cantarella: นั่นคือสิ่งที่พวกคุณเห็นเหรอ...

Cartethyia: คุณก็เห็นด้วยเหรอ Cantarella

Cantarella: ไม่ ฉันเห็นแค่ภาพที่เบลอ และเป็นชิ้นส่วนแยกกัน...

Cantarella: น่าจะมาจากสถานที่อื่นๆ ในมิติโซโนโร

Cantarella: คุณคือคนที่ต้องพักผ่อนมากที่สุด

Cantarella: สุดท้ายแล้ว ความถี่ที่คุณดูดซับไปแค่ "อาจ" เป็นพลังของเซนติเนล พักก่อนเถอะ จะได้แน่ใจจริงๆ ว่ามันไม่ได้ส่งผลเสียกับคุณ

Abby: งั้นฉันกลับก่อนนะ

Abby: โอ้ย แคบจริง...

คืนแรก

พักผ่อนสำหรับวันพรุ่งนี้ (ดำเนินภารกิจต่อ)

Abby: ถ้าไม่นับว่าถูกเจ้าลูกบอลสีฟ้าเบียดจนแน่น... ก็คงสบายดีแหละ

Abby: มันไม่ใช่คลื่นความถี่เดียว เหมือนกับว่ามันปะปนกับอะไรบางอย่างอยู่คล้ายๆ กับ... คุกกี้ชิ้นหนึ่งที่ถูกบดแล้วปนกับอย่างอื่นนั่นแหละ

Abby: ฉันจะลองดูว่ามันอันตรายรึเปล่าไง... ตอนนี้พูดได้เต็มปากแล้วว่าไม่

Abby: แต่เพราะมันเละไปหมด นอกจากจะกินพื้นที่แล้วมันก็แทบไม่มีประโยชน์อะไรเลย

ผู้พเนจร: ยังเหลืออีกสองแท่น บางทีเราอาจจะเจอของที่คล้ายกันแบบนี้อีกก็ได้

ผู้พเนจร: ช่วยฉันจับตาดูเรื่องนี้หน่อยนะ

Abby: รับแซ่บ! ไว้ใจฉันได้หมื่นล้านเปอร์เซ็นต์เลย!

ค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างเงียบสงัด Cantarella เป็นคนแรกที่ตื่นขึ้นมาและรับรู้ได้ถึงเสียงแผ่วเบาที่ดังมาจากด้านนอก

พูดคุยกับ Cartethyia (ไม่บังคับ)

Cartethyia: "สวรรค์"

ผู้พเนจร: ไม่ได้หมายถึงในทางที่ดีใช่ไหม

Cartethyia: "สถานที่ที่ความเจ็บปวด ความหิวโหย ความโศกเศร้า ความสิ้นหวัง และความเฉยชาในใจไม่อาจมีอยู่ ที่นั่นผู้ส่งสารจะขับร้องบทสวดสรรเสริญแห่งนิรันดร์โดยไม่เหน็ดเหนื่อย..."

Cartethyia: ถ้ามองอย่างตรงไปตรงมา คลื่นทมิฬเป็นแบบนี้จริงๆ

Cartethyia: ในช่วงแรก คลื่นทมิฬจะยึดครองเฉพาะพื้นที่ที่มันสัมผัส ผสานทุกชีวิตมาเป็นทัพหน้าเพื่อเปิดทางสำหรับการแพร่ขยายของมัน

Cartethyia: เหล่าผู้วายชนม์... จะงอกปากและลิ้นออกมาร้องบทสวดสรรเสริญทั้งวันทั้งคืน พวกมันไม่ต้องมีตาหรือหู เพราะเป้าหมายของพวกมันคือการแพร่กระจายความมืดบอดและความเขลา

Cartethyia: แม้แต่ผู้ที่ไม่เชื่อก็ถูกดึงดูดเข้าสู่คำสอนของ Leviathan อย่างไม่อาจต้านทานได้ และสำหรับสาวกผู้ที่ถูกหลอกลวงยิ่งไม่ต้องพูดถึง

Cartethyia: เมื่อวิญญาณถูกบิดเบือนจนถึงแก่น ก็จะร้องบทสวดสรรเสริญอย่างไม่มีที่สิ้นสุดระหว่างการเดินทางที่ไม่หลับใหล เพื่อรวมตัวกับคลื่นทมิฬ

Cartethyia: และเมื่อสาวกที่ภักดีทุกคนกลับไปยัง "สวรรค์" แล้ว ดินแดนที่ถูกกลืนจนไร้ซึ่งตัวตนจะเคลื่อนตามเมฆดำ เพื่อเผยแพร่ "เสียงศักดิ์สิทธิ์" ไปยังดินแดนที่มันไปถึง

Cartethyia: ปลายทางของคลื่นทมิฬคือ... "สวรรค์จาริก"

ผู้พเนจร: นี่คือ... อนาคตที่คุณเห็นหลังจากที่สัมผัสกับคลื่นทมิฬเหรอ

Cartethyia: ชื่อเดิมของมันก่อนที่จะกลายเป็นมิติโซโนโร

Cartethyia: สถาบันเทววิทยาที่สร้างอยู่บนเกาะไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ศึกษา แต่ยังเป็นวิหารศักดิ์สิทธิ์สำหรับการเลี้ยงเอคโค่มังกรอีกด้วย

ผู้พเนจร: พวกเขาสอนอะไรบ้างล่ะ

Cartethyia: คัมภีร์ของภาคี ภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และทักษะการต่อสู้

ผู้พเนจร: สถาบันเทววิทยาน่าจะเน้นสอนเรื่องศิลปะวัฒนธรรมมากกว่าไม่ใช่เหรอ?

Cartethyia: นี่คือสถาบันเทววิทยาที่สงวนไว้สำหรับเรโซเนเตอร์เท่านั้น ดังนั้นจะไม่ทำให้พรสวรรค์ของพวกเขาต้องสูญเปล่า

Cartethyia: ดาบแห่งความขัดแย้ง Hognis และดาบแห่งคุณธรรม Haultir...

Cartethyia: ฉันจำเรื่องอย่างอื่นเกี่ยวกับ Hognis ไม่ได้เลย

Cartethyia: แต่ถ้าเป็น Haultir มันเคยเป็นดาบของฉัน

Cartethyia: แต่มันกลายเป็นหนึ่งในดาบที่สามารถทำลายผนึกได้ยังไงนั้น

Cartethyia: แบบนี้... ปลอดภัยกว่า

Cartethyia: คุณควรจะพักผ่อนบ้าง พรุ่งนี้เรายังต้องพึ่งพาคุณอีก

พูดคุยกับ Cantarella (ไม่บังคับ)

ผู้พเนจร: เป็นความจริงหรือเปล่าที่ตระกูล Fisalia เป็นหนึ่งในกลุ่มที่เริ่มต้นความขัดแย้งในกระจกสีนั้น

Cantarella: พูดให้ชัดก็คือเป็นผู้นำของหนึ่งในสหภาพนั้น

Cantarella: นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นนานแล้ว หลังจากที่พ่ายแพ้ สหภาพก็ถูกยุบเนื่องจากแรงกดดันมหาศาล และตระกูล Fisalia ก็ค่อยๆ ถอยห่างจากการเป็นจุดสนใจของสาธารณชน

ผู้พเนจร: นี่คือเหตุผลที่ทำให้ต้องเปลี่ยนความเชื่ออย่างเปิดเผยเหรอโดยไม่มีทางเลือกเหรอ

Cantarella: ไม่ เหตุผลที่ตระกูล Fisalia ยอมละทิ้งความภาคภูมิใจและทนแบกรับความอับอายซับซ้อนกว่านั้นมาก

ผู้พเนจร: หมายความว่ายังไง?

Cantarella: เมื่อนานมาแล้วอัครสังฆราชองค์แรก Napoli ที่สอง ได้มอบ Tyrvine ให้แก่ตระกูล Fisalia

Cantarella: หลังจากความขัดแย้งยุติลงแล้ว เขาได้นัดพบกับผู้นำตระกูลเป็นการส่วนตัวเพื่อเปิดเผยความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการเดินทางแสวงบุญครั้งนั้น

Cantarella: เขาเล่าให้สมาชิก Fisalia ฟังว่า เมื่อเขาเดินทางฝ่าคลื่นทมิฬครั้งแรกไปจนถึงปลายทาง ที่นั่นไม่มีวิหารศักดิ์สิทธิ์อยู่ มีเพียงสนามรบอันมืดมิดและทุกข์ทรมาน

Cantarella: เสียงสวรรค์ที่เขาได้ยินมิใช่การสำแดงเดชจากเทพ แต่เป็นเสียงกระซิบของเธรโนเดียนที่พร่ำล่อลวงให้หุ่นเชิดติดกับ

Cantarella: อย่างที่ฉันเคยบอก Leviathan เป็นเธรโนเดียนที่ใช้ศรัทธาความเชื่อเพื่อแพร่โรคระบาดทางจิต เพราะมันจำเป็นต้องใช้หุ่นเชิดเป็นผู้ชี้นำ

Cantarella: เมื่อเซนติเนลล่วงรู้ถึงแผนการของเธรโนเดียน คลื่นทมิฬครั้งแรกจึงอุบัติขึ้นอย่างเร่งร้อน เพื่อกวาดล้างทั้งรากูนน่าและเซนติเนล

Cantarella: เพื่อปกป้องรากูนน่าจากชะตากรรมอันเลวร้ายที่เกิดจากคลื่นทมิฬ เซนติเนลได้แบ่งแยกพลังส่วนหนึ่งของท่าน และฝากฝังพลังนี้ให้แก่อัครสังฆราชรุ่นแรก

Cantarella: ส่วนหนึ่งก็เพื่อให้เขามอบพลังให้เอคโค่เพื่อปัดเป่าทาเซ็ตดิสคอร์ด ชำระล้างคลื่นทมิฬ

ผู้พเนจร: และพลังนี้ก็ถูกปลดปล่อยออกมาผ่านตะเกียง ตามที่วาดไว้บนกระจกสีใช่ไหม

Cantarella: ใช่แล้ว และพลังอีกส่วนหนึ่งถูกเก็บไว้ใน Tyrvine

Cantarella: ในช่วงเวลานั้นเอง เมื่อพลังของเซนติเนลอ่อนแอลง เธรโนเดียนก็ได้กัดกร่อนและผสานเป็นหนึ่งกับเดียวกันกับเซนติเนล ทำให้ท่านกลายสภาพเป็นอย่างที่คุณเห็นทุกวันนี้

ผู้พเนจร: ถ้าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง... อัครสังฆราชองค์แรกก็น่าจะอยู่ฝ่าย Imperator สิ

ผู้พเนจร: โรคระบาดทางจิตที่คุณพูดถึงส่งผลกับเขาด้วยเหรอ

Cantarella: ถึงแม้ร่างกายของอัครสังฆราชจะยังคงสมบูรณ์อยู่ แต่จิตใจของเขาถูกฉีกออกเป็นเสี่ยงๆ ติดอยู่ในความขัดแย้งไม่รู้จบระหว่างเธรโนเดียนกับเซนติเนล ภายในร่างกายที่พวกเขาอาศัยอยู่ร่วมกันในตอนนี้

Cantarella: พลังของเซนติเนลไม่อาจปกป้องอัครสังฆราชจากอำนาจชักนำของเธรโนเดียนได้ ขณะที่สองเทพแย่งชิงความเป็นใหญ่กันอยู่... เขาก็พ่ายแพ้ให้กับความมืด จนก่อกรรมทำเข็ญมากมายต่อผู้คนของเขาเอง

Cantarella: ท้ายที่สุด ในระหว่างการนัดพบเป็นการส่วนตัวครั้งนั้น เขาได้สารภาพความจริงต่อผู้นำ Fisalia และวิงวอนขอให้ได้รับการปลดปล่อย

ผู้พเนจร: เพราะงั้นเขาเลยจากไปกะทันหันแบบนั้น...

ผู้พเนจร: คุณค่อนข้างแข็งกร้าวกับ Cartethyia นะ

Cantarella: ก่อนที่ฉันจะได้ล่วงรู้ความลับในบันทึกพวกนั้น ฉันได้แต่มองเธอจากระยะไกล... ได้ยินเพียงเรื่องเล่าขานถึงความสำเร็จของเธอเท่านั้น

Cantarella: โดยส่วนตัวแล้ว ถึงจะอยากเชื่อว่าเธออยู่ข้างมนุษยชาติก็เถอะ

Cantarella: แต่ยิ่งฉันปล่อยให้ตัวเองยึดติดกับความคิดแบบนั้น ฉันก็ยิ่งต้องบังคับให้ตัวเองสลัดความคิดส่วนตัวไป แล้วคิดอย่างมีเหตุผลแทน

Cantarella: ...

Cantarella: มันเป็นการทดลองเล็กๆ การทดสอบเพื่อหาผู้ที่มีความมุ่งมั่นแรงกล้าที่สุด แล้วบังคับให้พวกเธอลองทำการเรโซแนนซ์กับ Tyrvine

Cantarella: แต่หลังจากพยายามมานาน สิ่งที่เราได้รับกลับมาก็มีเพียงคำตอบที่ว่า "สตรีศักดิ์สิทธิ์สิ้นชีพแล้ว"

Cantarella: อื้ม... ฉันเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะรอเฉยๆ เหมือนกัน

ผู้พเนจร: คุณจะไปค้นหาบริเวณที่เราเพิ่งผ่านมาด้วยตัวคนเดียวเหรอ...

Cantarella: ยิ่งมีเบาะแสมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ไม่ใช่เหรอ

Cantarella: จริงด้วย รับนี่ไปสิ

ผู้พเนจร: ...

Cantarella: กลัวฉันจะแอบใส่อะไรลงไปหรือไง หรือว่ากำลังคิดจะชวนฉันไปกินข้าวเย็นด้วยกันล่ะ?

ผู้พเนจร: ฉันแค่สงสัยว่าทำไมหัวหน้าตระกูล Fisalia ถึงต้องเตรียมอาหารเองด้วย

Cantarella: เพราะอาหารมักเป็นเครื่องมือที่ใช้เล่นงานได้ง่ายที่สุดเสมอ สำหรับพวกที่ไม่ค่อยชอบหน้าฉัน...

ออกจากหอคอย

Cantarella: ฉันกะจะแอบออกไปคนเดียวเงียบๆ ซะหน่อย

Cantarella: ไหนๆ ก็มาแล้ว ออกกำลังตอนเช้ากันซะหน่อยดีไหม

จัดการกับแขกที่ไม่พึงประสงค์

Cantarella: พวกมันคล่องแคล่วกว่าเดิมเยอะเลย...

ผู้พเนจร: ฉันมาช่วยแล้ว

Cantarella: คงถึงเวลาที่เราต้องแยกทางกันแล้วล่ะ

Cartethyia: คุณมาที่นี่เพื่อเซนติเนลไม่ใช่เหรอ ทำไมอยู่ๆ จะแยกไปล่ะ?

Cantarella: สิ่งที่ฉันเห็นเมื่อวานดึงดูดความสนใจของฉัน บางทีมันอาจจะเกี่ยวข้องกับเซนติเนลก็ได้

Cantarella: และอีกอย่างฉันก็ไม่อยากนั่งอยู่เฉยๆ ทั้งวันหรอก ไหนๆ Gondola ของพวกคุณก็มีที่นั่งแค่สองที่อยู่แล้วนี่

ผู้พเนจร: แน่ใจเหรอว่าจะไปคนเดียว?

Cantarella: ถ้าเป็นห่วงฉันขนาดนั้น ฉันก็หวังว่าจะได้เห็นผลลัพธ์จากความพยายามของคุณตอนที่ฉันกลับมานะ

Cantarella: ฉันขอเอา Tyrvine ไปด้วยได้ไหม?

Cartethyia: เชิญเลย พอมันออกมาจากแท่นแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไร... แต่มันสูญเสียพลังงานไปแล้วนะ

Cantarella: มันอาจยังพอมีประโยชน์อยู่บ้างก็ได้

ผู้พเนจร: ...แลกข้อมูลติดต่อกันไว้เถอะ ถ้ามีปัญหาจะได้ช่วยเหลือกันได้

Cantarella: ฮิฮิ... คราวหน้าเลือกบรรยากาศดีกว่านี้หน่อยนะ ตอนทำเรื่องแบบนี้น่ะ

คุณเปิดเทอร์มินัลของคุณแล้วแลกข้อมูลติดต่อกัน จากนั้น Cantarella ก็ออกเดินทางไปพร้อมกับ Tyrvine

ขึ้นเรือ Phaom

Cartethyia: ถ้าฉันยังพอสู้ไหวละก็...

ผู้พเนจร: ทุกคนกำลังทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ ไม่ต้องกังวลไปหรอก ไม่มีใครสมบูรณ์แบบหรอกนะ

มุ่งหน้าไปยังสวนซาร์กอน

รับดาบแห่งความขัดแย้ง "Hognis"

ขึ้นเรือ Phaom

ไปต่อ

มุ่งหน้าไปยังหอคอยแห่งเอกภาพ

Cartethyia: ที่คุณพูดมาเมื่อกี้นี้ ขอบคุณนะ...

ผู้พเนจร: ท่าทีของเธอตอนที่เห็นเอคโค่ตุ๊กตาน่ะ... มันชวนให้... ประหลาดใจจริงๆ

ผู้พเนจร: ฉันว่า "การพลีชีพของสตรีศักดิ์สิทธิ์ Fleurdelys" คงต้องเขียนใหม่แล้วล่ะ

Cartethyia: คืออะไรเหรอ?

ผู้พเนจร: เป็นละครที่เกี่ยวกับเธอ เขียนโดยนักเขียนบทชื่อ Cristoforo

Cartethyia: เขาเขียนถึงฉันยังไงบ้างล่ะ?

ผู้พเนจร: อะแฮ่ม... "ฉันขอเลือกฟังเสียงเพลงแห่งความสุขของผู้คน มากกว่าเสียงบทสวดอันเคร่งขรึมเพื่อรำลึก—เซนติเนลเองก็อาจคิดแบบเดียวกัน"

Cartethyia: ฉันไม่มีทางพูดแบบนั้นแน่!

ผู้พเนจร: แต่สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าใครจะพูดอะไร...

ผู้พเนจร: ตราบใดที่เธอยังซื่อสัตย์ต่อตัวเอง ทุกอย่างก็จะผ่านไปได้ด้วยดี ไม่ใช่รึ?

ผู้พเนจร: ไม่ว่าจะเป็นเธรโนเดียนหรือเซนติเนล ก็ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงตัวตนของเธอได้หรอก

Cartethyia: ...

วาง Hognis บนแท่น

เด็กสาวที่คุ้นเคย: แฮ่ก... แฮ่ก... แฮ่ก...

ครึ่งม้าครึ่งอสูรทะเล: Fleurdelys เรโซเนเตอร์ของข้า เหตุใดเจ้าจึงยังดื้อดึงอยู่?

ครึ่งม้าครึ่งอสูรทะเล: เหตุใดเจ้าจึงละทิ้งคำปฏิญาณของตน เหตุใดจึงขัดขวางการเผยแพร่เสียงศักดิ์สิทธิ์ของข้า

เด็กสาวที่คุ้นเคย: แกมันเทพจอมปลอม... Gehinnom จะเปิดเผยความจริงเอง

ครึ่งม้าครึ่งอสูรทะเล: Gehinnom มังกรตนเดียวที่หนีรอดไปได้งั้นเหรอ?

ครึ่งม้าครึ่งอสูรทะเล: ผู้ที่ได้รับพรจากคลื่นทมิฬจะหวนกลับคืนสู่พวกเรา หากเจ้าดื้อดึงต่อไป สุดท้ายจะมีเพียงความวิปลาสและการร่วงหล่นสู่หายนะเท่านั้น

ครึ่งม้าครึ่งอสูรทะเล: มองไปรอบๆ สิ เจ้าไม่เหลือใครแล้ว

ครึ่งม้าครึ่งอสูรทะเล: เรโซเนเตอร์ที่ข้ารักยิ่ง เหตุใดยังดื้อดึงอยู่ในหนทางอันผิดพลาดนั้นอีกเล่า?

เด็กสาวที่คุ้นเคย: ฉันจะไม่มีวันลืมเป้าหมายของฉัน

เด็กสาวที่คุ้นเคย: หากเทพชี้อาวุธไปทางผู้บริสุทธิ์ ฉันก็จะชูดาบขึ้นต่อสู้กับเทพด้วย!

เด็กสาวที่คุ้นเคย: ด้วยแรงสนับสนุนและความหวังของวิญญาณนับไม่ถ้วน... ฉันจะยืนหยัดตรงหน้าแก

เด็กสาวที่คุ้นเคย: พวกเขาล้มลง เพื่อให้ฉันได้ลุกขึ้น!

Cartethyia: คุณก็เห็นเหมือนกันใช่ไหม...

Cartethyia: ฉันเข้าใจแล้ว...

Cartethyia: ขอบคุณนะ...

Cartethyia: Anna... Casidomo... Olmnat... ทุกคน...

Cartethyia: ในที่สุด... ฉันก็สามารถเผชิญหน้ากับพวกเธอได้เสียที...

Cartethyia: ฉันไม่ใช่ศัตรูของพวกเธอ การเสียสละของพวกเธอไม่ได้สูญเปล่า...

Abby: เฮ้ ผู้พเนจร เมื่อกี้นี่มัน...

ผู้พเนจร: ชู่ว... เอาไว้ก่อนนะ

ผู้พเนจร: ให้เธอได้อยู่เงียบๆ สักพัก

Cartethyia: ขอโทษที่เธอต้องมาเห็นตอนฉันควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้

Cartethyia: ฉันได้พบตัวตนที่แท้จริงของฉันอีกครั้งแล้ว ไม่สำคัญหรอกว่าฉันจะเป็นเรโซเนเตอร์ของเธรโนเดียนจริงๆ หรือเปล่า

Cartethyia: เพราะฉันรู้แล้วว่าควรยืนหยัดอยู่ข้างใคร และต้องฟาดดาบไปยังใคร

Cartethyia: ความทรงจำบางส่วนของฉันกลับมาแล้ว เพราะได้คุณกับ Cantarella ช่วยไว้

ผู้พเนจร: รู้สึกดีขึ้นหรือยัง?

Cartethyia: ยัง... ยังไม่ใช่ตอนนี้ ไม่จนกว่าเราจะปลดปล่อยเซนติเนลและเอาชนะเธรโนเดียนได้

Cartethyia: เพราะแบบนั้นเราถึงต้องสืบหาเรื่องคลื่นความถี่ที่คุณดูดซับไปก่อนหน้านี้

Abby: อะฮ่า ถึงคราวที่ฉันจะได้เฉิดฉายแล้ว!

Abby: ปะ... เปล่าซะหน่อย เหม็นจะตาย! แค่ได้กลิ่นก็เกินพอละ

Cartethyia: พลังงานของเธรโนเดียนก็ถูกแบ่งแยกเหมือนกันเหรอ... เป็นฝีมือของเซนติเนลรึเปล่า?

Abby: อีกอย่าง มันปะปนกับอะไรบางอย่างอยู่ เคี้ยวไม่เข้าเหมือนคราวก่อนเลย

Cartethyia: ถ้าเซนติเนลแบ่งแยกพลังงานของตัวเองออกมา เพื่อเตรียมการให้กับสตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์ "ตัวจริง"...

Cartethyia: เป็นไปได้ แต่พลังงานของเธรโนเดียนจะสร้างความเสียหายให้กับร่างกายของเรโซเนเตอร์ของเซนติเนลด้วยไหม?

Cartethyia: คุณคงไม่ได้รับผลกระทบอะไรเพราะมี Abby อยู่ในตัว

Cartethyia: แต่คลื่นความถี่ของสตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์ "ตัวจริง" ในฐานะเรโซเนเตอร์ของเซนติเนล น่าจะขัดแย้งกันนะ?

ผู้พเนจร: คำตอบอาจซ่อนอยู่ในคลื่นความถี่อื่นที่ปะปนอยู่

Cartethyia: แต่สตรีผู้ศักดิ์สิทธิ์ "ตัวจริง" ในฐานะเรโซเนเตอร์ของเซนติเนล น่าจะมีคลื่นความถี่ที่ขัดแย้งกับของเธรโนเดียนนะ

Cartethyia: ถ้าสองสิ่งนี้หลอมรวมกัน มันจะเป็นอันตรายต่อชีวิตเธอ

ผู้พเนจร: คำตอบอาจซ่อนอยู่ในคลื่นความถี่อื่นที่ปะปนอยู่

Cartethyia: หืม?

ผู้พเนจร: เธอคือเรโซเนเตอร์ของการหลอมรวมระหว่างเซนติเนลกับเธรโนเดียน มีโอกาสที่จะได้รับความสามารถในการแบ่งแยกด้วย

Cartethyia: คุณคิดว่าคลื่นความถี่ปะปนที่ Abby สัมผัสได้... มาจากฉันเหรอ

Cartethyia: แต่ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม？

ผู้พเนจร: คำตอบอาจถูกเปิดเผยเมื่อเราปลดผนึกที่สามสำเร็จ

ผู้พเนจร: (Cartethyia เริ่มจะเข้าใจเรื่องราวต่างๆ มากขึ้นแล้ว แต่เธอยังต้องใช้เวลาเพื่อตั้งสติ)

ผู้พเนจร: เหมือนเดิมนะ? คืนนี้เราจะผลัดกันเฝ้ายาม แล้วพรุ่งนี้ค่อยออกเดินทางต่อ

Cartethyia: อื้ม

ขณะยืนอยู่ข้างบ้านร้างที่ Ciaccona เคยพูดถึง คุณรู้สึกได้ถึงสายลมทะเลที่พัดมาเบาๆ

พักผ่อนสำหรับวันพรุ่งนี้ (ดำเนินภารกิจต่อ)

Abby: ไม่... ไม่มีอะไรเลย!

Abby: แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่าคลื่นความถี่ทั้งสองนั่นมันต้องมีอะไรเชื่อมโยงกันอยู่แน่ๆ

ผู้พเนจร: Imperator มีพลังในการแบ่งแยก ส่วน Leviathan มีพลังในการหลอมรวมและผสาน...

ผู้พเนจร: ดังนั้นที่มาของความเชื่อมโยงนั้นก็น่ามาจากพลังของ Leviathan สินะ?

Abby: อืม... ก็อาจจะใช่นะ?

Abby: ยังเหลือที่สุดท้ายที่ต้องไปไม่ใช่เหรอ ใครจะไปรู้ว่าคราวนี้เธอจะยัดเอาอะไรมาใส่สัญลักษณ์ทาเซ็ตอีก!

ตื่นนอน

เสียงร้องเพลงแผ่วเบาปลุกคุณจากการผล็อยหลับ

ผู้พเนจร: ใช่เสียง Cartethyia หรือเปล่า?

พูดคุยกับ Cartethyia (ไม่บังคับ)

Cartethyia: พวกทาเซ็ตดิสคอร์ดมังกรอาศัยอยู่ที่นี่มานานก่อนที่ผู้ตั้งรกรากรินาซิตาจะมาถึง ต้องใช้เวลาและความพยายาม ในที่สุดภาคีก็ฝึกพวกมันจนเชื่องจนกลายเป็นเอคโค่ได้

Cartethyia: พวกมังกรมีสติปัญญาเฉียบแหลม จนกระทั่งก่อตั้งกลุ่มของตนเองขึ้นมา

Cartethyia: Gehinnom... คือราชาของพวกมัน และเป็นมังกรเพียงตนเดียวที่เราเชื่อว่าจะสามารถฝ่าวงล้อมของคลื่นทมิฬได้

Cartethyia: ฉันคือเรโซเนเตอร์ที่เกิดจากการหลอมรวมระหว่างเซนติเนลกับเธรโนเดียน แล้วฉันเป็นเรโซเนเตอร์ของใครกันแน่?

Cartethyia: เรโซเนเตอร์ของ Jué ฟังดูเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า

Cartethyia: ฉันต้องเลิกฟุ้งซ่านให้ได้ จะไม่ยอมให้ความรู้สึกของตัวเองมาขัดขวางการเดินทางของเราในวันพรุ่งนี้

Cartethyia: อาหารนี้ชวนให้นึกถึงความหลังจริงๆ... นี่เป็นของขึ้นชื่อเมืองเอ็กลา

Cartethyia: ขอบคุณนะ แค่ได้เห็นมันก็ทำให้ฉันยิ้มออกแล้วล่ะ

ผู้พเนจร: ไม่กินรึ?

Cartethyia: ไม่ล่ะ ฉันรับรู้รสชาติไม่ได้อีกแล้ว อีกอย่างก็ไม่ต้องพึ่งอาหารเพื่อให้มีชีวิตรอดด้วย...

Cartethyia: ไม่อย่างนั้นฉันจะอยู่รอดในมิติโซโนโรมานานขนาดนี้ได้ยังไง

Cartethyia: อุ๊! แค่เห็นก็แทบจะ...

Cartethyia: คนสมัยนี้เขากินเจ้านี่กันเหรอ?!

ผู้พเนจร: ชัดเลยว่า Cartethyia เป็นชาวรากูนน่าขนานแท้

Cartethyia: หมายความว่ายังไง?

ผู้พเนจร: ไม่กินรึ?

Cartethyia: ไม่เด็ดขาด!

Cartethyia: ...ฉันซาบซึ้งในความหวังดีของคุณนะ แต่ฉันรับรู้รสชาติไม่ได้อีกแล้ว อีกอย่างก็ไม่ต้องพึ่งอาหารเพื่อให้มีชีวิตรอดด้วย...

Cartethyia: ไม่อย่างนั้นฉันจะอยู่รอดในมิติโซโนโรมานานขนาดนี้ได้ยังไง

Cartethyia: คุณควรเก็บอาหารนี้ไว้ให้คนที่เห็นค่ามันจริงๆ ดีกว่า

Cartethyia: น่าอร่อยจัง! สลัดลอรัส ของโปรดฉันเลย!

ผู้พเนจร: ชายคนหนึ่งที่ชื่อ Bardolino เคยบอกฉันว่าเซนติเนลแนะนำอาหารจานนี้ให้เขาในช่วงงานคาร์นิวัล

Cartethyia: หลังจากที่ฉันกลายเป็นเรโซเนเตอร์ เสียงที่เหล่า ผู้ครองลอเรล ได้ยินมาตลอดก็คือเสียงของฉันเอง

Cartethyia: แต่ถึงยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า สลัดลอรัส เป็นอาหารที่อร่อยที่สุด!

ผู้พเนจร: แล้ว... จะกินหน่อยไหม?

Cartethyia: ไม่ล่ะ ฉันรับรู้รสชาติไม่ได้อีกแล้ว อีกอย่างก็ไม่ต้องพึ่งอาหารเพื่อให้มีชีวิตรอดด้วย...

Cartethyia: ไม่อย่างนั้นฉันจะอยู่รอดในมิติโซโนโรมานานขนาดนี้ได้ยังไง

Cartethyia: คุณควรเก็บอาหารไว้ให้คนที่ต้องการมากกว่า

Cartethyia: ดึกแล้วล่ะ คุณควรพักผ่อนบ้างนะ

เรียกหา Cantarella (ไม่บังคับ)

...

Cantarella: งั้นก็แปลว่า... มีพลังส่วนหนึ่งที่ถูกแยกออกมาจากเธรโนเดียนสินะ

ผู้พเนจร: ตอนนี้คุณไว้ใจ Cartethyia แล้วหรือยัง?

Cantarella: ...ผู้พเนจร วิญญาณก็เหมือนยาในหม้อต้มเดือดๆ

Cantarella: คุณอาจรู้ว่าใส่ส่วนผสมอะไรลงไปบ้าง แต่ใครจะรู้ได้ว่ามันจะออกมาเป็นแบบไหน

Cantarella: มันอาจกลายเป็นน้ำอมฤตหรืออาจกลายเป็นยาพิษ หรือบางที... อาจระเหยไปเหลือแต่ความว่างเปล่าก็เป็นได้

Cantarella: ฉันเห็นเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นมามากเกินพอแล้ว

Cantarella: ดังนั้น เราห้ามประมาทเป็นอันขาด

ผู้พเนจร: ...ทางฝั่งคุณมีความคืบหน้าอะไรบ้างไหม

Cantarella: ฉันเจอหลายสิ่งที่อาจช่วยพลิกสถานการณ์ให้เข้าข้างเราได้

ผู้พเนจร: คืออะไรเหรอ?

Cantarella: อธิบายตอนนี้คงใช้เวลานานเกินไป... อีกอย่างคุณก็ควรพักผ่อนบ้าง จริงไหม?

Cantarella: เมื่อการเดินทางของคุณจบลงฉันจะอยู่ที่นั่นกับคุณ แล้วเราค่อยคุยเรื่องนี้กัน

ผู้พเนจร: เมื่อกี้เธอกำลังร้องเพลงอยู่เหรอ

Cartethyia: ใช่ เป็นเพลงอำลาของชาวรินาซิตา ปกติเราจะร้องเพลงนี้เวลาที่เพื่อนคนหนึ่งกำลังจะจากไป

Cartethyia: ในระหว่างการต่อสู้นั้น ฉันไม่เคยมีโอกาสได้บอกลาหรือแม้แต่ไว้ทุกข์ให้กับการจากไปของพวกเขาเลย

Cartethyia: ก่อนที่ความทรงจำของฉันจะกลับมา ฉันยังไม่แน่ใจเลยว่าตัวเองคู่ควรที่จะแสดงความเคารพต่อพวกเขาหรือเปล่า

Cartethyia: ตอนนี้ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ว่านี่เป็นเพียงคลื่นความถี่ที่หลงเหลืออยู่ และพวกเขาอาจจะไม่เข้าใจฉัน...

Cartethyia: ฉันก็แค่... อยากจะเอ่ยคำอำลาอย่างเหมาะสมและขอบคุณพวกเขา

Cartethyia: คุณคิดว่าฉัน... กำลังหลอกตัวเองอยู่หรือเปล่า?

ผู้พเนจร: ไม่หรอก... ฉันมั่นใจว่าพวกเขารับรู้ได้ถึงสิ่งที่อยู่ในใจเธอ

ผู้พเนจร: ฉันไม่ได้พูดเพื่อปลอบเธอเฉยๆ นะ ฉันเชื่อว่ามันเป็นไปได้จริงๆ

ผู้พเนจร: ครั้งหนึ่งฉันเคยเห็นเพื่อนสองคน... ทั้งๆ ที่มีคนหนึ่งตายไปแล้ว กลับมาคืนดีกันได้ภายในมิติโซโนโร

ผู้พเนจร: ในที่ที่มีคลื่นความถี่หนาแน่นพอ เสียงกังวานอาจยังคงหลงเหลือร่องรอยเจตจำนงของมนุษย์อยู่ก็เป็นได้

Cartethyia: หมายความว่า...

ผู้พเนจร: พวกเขาอาจยังได้ยินและรับรู้ได้อยู่

ผู้พเนจร: เสียงของเธอ คำอำลา ความรู้สึกทั้งหมดนั้น อาจส่งไปถึงพวกเขาแล้วก็ได้

ผู้พเนจร: จะว่าไปแล้ว คลื่นความถี่พวกนี้ก็แข็งแกร่งมากพอที่จะสำแดงในโลกจริงนะ

Cartethyia: จริงเหรอ...

ผู้พเนจร: พวกเขาไม่คิดจะทำร้ายเราเลย แสดงว่าพวกเขายังจำเธอได้ และก็คงได้ยินเสียงเธอเช่นกัน

Cartethyia: ดีจริงๆ...

Cartethyia: ไม่สิ หากพวกเขายังได้ยินและยังรับรู้ได้อยู่ ก็ยังไม่ใช่เวลาที่จะเอ่ยคำอำลา

Cartethyia: ฉันต้องมอบชัยชนะที่แท้จริงให้กับพวกเขา

ผู้พเนจร: เธออย่ากดดันตัวเองจนเกินไปเลย ตราบใดที่ความยึดมั่นของพวกเขายังคงอยู่ และมิติโซโนโรยังไม่แตกสลาย พวกเขาก็จะไม่หายไปไหน

Cartethyia: พันธนาการด้วยความยึดมั่น... จนกว่าจะสิ้นสุดภาระหน้าที่...

ผู้พเนจร: Cartethyia?

Cartethyia: ไม่มีอะไรมาก พอดีนึกเรื่องนึงขึ้นมาได้

ผู้พเนจร: นี่ ไหนๆ เราก็รู้แล้วว่าเธอเป็นคนบริสุทธิ์ จะให้เรียกว่า Cartethyia หรือ Fleurdelys ดี?

Cartethyia: ...Cartethyia ใช่... Cartethyia ก็แล้วกัน

ตื่นขึ้นยามรุ่งสาง

Cartethyia: อรุณสวัสดิ์... เอ่อ...

ผู้พเนจร: อรุณสวัสดิ์ Cartethyia

Cartethyia: ไปกันเถอะ วันนี้คือวันที่เราจะปิดฉากเรื่องนี้ซะที

ผู้พเนจร: อื้ม

"Phaom": *วี๊ด~~*

Cartethyia: Phaom กำลังบอกให้เรารีบหน่อย

บินไปยัง Phaom

ขึ้นเรือ Phaom

ผ่านเส้นทางน้ำของอัศวิน

หาฮอลเทียร์

ทำการทดสอบครั้งสุดท้ายให้เสร็จสิ้น

คุณสังเกตเห็นรอยขีดที่ด้านข้างของต้นไม้ ดูเหมือนมันถูกใช้เพื่อขีดบอกความสูงของใครบางคนตอนพวกเขาเติบโตขึ้น

ขึ้นเรือ Phaom

"Phaom": *วี๊ด!*

ไปต่อ

ผู้พเนจร: เธอรู้จักเอคโค่ตนนั้นเหรอ

Cartethyia: Cadanto เป็นเอคโค่ตนแรกของฉัน หลังจากที่ฉันเข้าร่วมภาคี

Cartethyia: ตอนที่ฉันยืนหยัดต่อสู้กับเธรโนเดียน เขากลับรับการโจมตีพิฆาตแทนฉัน แล้วร่วงหล่นสู่คลื่นทมิฬ...

Cartethyia: ไม่คิดเลยว่าเขาจะกลายมาเป็นทาเซ็ตดิสคอร์ด

ผู้พเนจร: แต่เขายังคงจดจำดาบเล่มนี้ได้... และยังพยายามปกป้องมันไว้

Cartethyia: Haultir คือดาบเซเบอร์ของฉัน ฉันเคยใช้มันฝึกซ้อมกับ Cadanto อยู่บ่อยๆ

Cartethyia: ดูเหมือนว่าเขายังคงติดอยู่ในอดีตสินะ

ไปถึงหอคอยแห่งการขึ้นสู่สรวงสวรรค์

ผู้พเนจร: เขากลับมาอีกแล้ว

เอาชนะ Cadanto

Abby: ไม่จบซักที!

Abby: ให้ฉันกิน...

Abby: หืม?

ผู้พเนจร: ต่อไปนี้ ให้ฉันจัดการเถอะ

Cartethyia: ขอให้เขาได้ต่อสู้เคียงข้างคุณด้วยเถอะ

ไปยังแท่นบูชาผ่านภาพวาดกลายร่าง "ประตูแห่งเอกภาพ"

วางฮอลเทียร์บนแท่น

เสียงกังวาน: Fleurdelys เจ้ายังดื้อดึงไม่กลับสู่อ้อมกอดของข้าอีกรึ

เด็กสาวที่คุ้นเคย: ต้องมีใครสักคนเปิดโปงคำโกหกของแก ตราบใดที่ยังมีความหวัง ฉันจะไม่ยอมแพ้

เสียงกังวาน: ...งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นข้าจะเปิดเผยความจริงเอง

เสียงกังวาน: Fleurdelys...

เสียงกังวาน: เหตุใดเจ้าจึงทำการเรโซแนนซ์กับข้า?

เด็กสาวที่คุ้นเคย: หมายความว่ายังไง...

เสียงกังวาน: เหตุใดเจ้าจึงได้ยินเสียงในจิตใจของผู้ศรัทธา?

เสียงกังวาน: เหตุใดเจ้าจึงทำหน้าที่ส่งต่อคำพยากรณ์ของข้า?

เสียงกังวาน: เจ้าไม่คิดสงสัยเรื่องทั้งหมดนี้บ้างเหรอ?

เด็กสาวที่คุ้นเคย: เงียบนะ!

เสียงกังวาน: คำตอบ... มีเพียงหนึ่งเดียว

เสียงกังวาน: Fleurdelys... เจ้าคือชีวิตที่ข้าสร้างขึ้น!

เสียงกังวาน: ชีวิตของเจ้า ความหวังของเจ้า เจตจำนงของเจ้า อดีตของเจ้า ล้วนเป็นสิ่งที่ข้ากำหนดเอาไว้

เสียงกังวาน: ทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าเป็น ข้าคือผู้ทำให้ "สมบูรณ์" ข้าคือผู้ทำให้ "ไร้ที่ติ"

เสียงกังวาน: ความเชื่อใจ ความชื่นชม และความปรารถนาที่ผู้คนมากมายมีต่อเจ้า ล้วนเป็นอาหารหล่อเลี้ยงข้า

เสียงกังวาน: การเรโซแนนซ์ของเจ้านำมาซึ่งการก่อกำเนิดคลื่นทมิฬครั้งที่สอง

เด็กสาวที่คุ้นเคย: อ๊าาาา!!!!

Abby: โอ้ๆ ๆ ๆ?! คลื่นความถี่ที่ขัดแย้งกันถูกคลื่นความถี่เมื่อกี้นี้ทำให้สงบลงแล้วล่ะ!

Abby: เป็นความรู้สึกที่สบายจริงๆ

Cartethyia: ฉันเริ่มจำทุกอย่างได้แล้ว เหมือนที่คุณสังเกตได้

Cartethyia: พลังที่ควบคุมคลื่นความถี่ของเซนติเนลและเธรโนเดียนมาจากฉัน

Cartethyia: มงกุฎนี้... กลายเป็นแบบนี้หลังจากที่คลื่นทมิฬเกิดขึ้น

Cartethyia: นี่คือสิ่งที่เธรโนเดียนใช้ควบคุมเรโซเนเตอร์ของมัน

Cartethyia: เมื่อเธรโนเดียนปลดปล่อยคลื่นทมิฬครั้งที่สอง Cartethyia ได้แบ่งแยกส่วนที่ต้องการจะสานต่อออกมา นั่นก็คือ "ฉัน"

Cartethyia: มีเพียงการที่จะไม่สมบูรณ์เท่านั้น จึงจะหลีกหนีจากกลวิธีพันธนาการที่เธรโนเดียนวางไว้ได้

Cartethyia: คุณคงเห็นแล้ว... ในขณะที่ฉันทำลายเธรโนเดียนที่ยึดครองร่างเซนติเนลลงได้ มันก็เริ่มผสานกลืนกิน Fleurdelys เรโซเนเตอร์ของมันในทันที

Cartethyia: Fleurdelys คือส่วนหนึ่งของ "ฉัน" ที่ยังเหลืออยู่หลังจากที่ฉันแบ่งแยกตัวเองออกมา เธอยังคงเก็บรักษาพลังส่วนใหญ่เอาไว้ และตอนนี้เธอหวังว่าสักวันหนึ่งจะทำลายล้างทุกสิ่ง... แม้กระทั่งตัวเธอเอง

Cartethyia: เสียงกระซิบและเสียงกรีดร้องไม่รู้จบของเธรโนเดียน กำลังค่อยๆ กัดเซาะความมุ่งมั่นของ Fleurdelys ทีละน้อย

Cartethyia: นั่นเป็นเหตุผลที่ Fleurdelys ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องแบ่งแยกคลื่นความถี่จากพลังของเธอ เพื่อซื้อเวลาให้ตัวเอง

Cartethyia: การซื้อเวลาทำได้ไม่นานนัก

Cartethyia: ดังนั้น... Cartethyia พยายามค้นหาผู้ที่จะสามารถถือครองพลังนั้นโดยสัญชาตญาณมาตลอด

Cartethyia: ใช้ทุกสิ่งที่เทพจอมปลอมมอบให้ ครอบครองไว้ หรือแย่งชิงมา ส่งต่อไปให้แก่ผู้ที่มีพลังมากพอจะต่อต้านมันได้

Cartethyia: นี่คือวิธีที่ฉันตั้งใจทำเพื่อฝังเทพจอมปลอมลงหลุม

Cartethyia: คือ Fleurdelys ส่วนหนึ่งของฉันที่ฉันทิ้งไว้เบื้องหลัง ผู้ที่ยังแบกรับเธรโนเดียนเอาไว้

Cartethyia: พันธนาการด้วยความยึดมั่น... จนกว่าจะสิ้นสุดภาระหน้าที่...

Cartethyia: ตัว "ฉัน" ในฐานะความยึดมั่นที่ต้องการสานต่อกำลังจะเลือนหายไป นั่นเพราะความปรารถนาของฉันได้สำเร็จลุล่วงแล้วหรือเปล่านะ?

Cartethyia: คุณจะไปที่นึงกับฉันเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม?

ออกทาง "ประตูแห่งเอกภาพ"

ขึ้นเรือ Phaom

Cartethyia: อา... ดูเหมือนว่าฉันคงไม่มีโอกาสได้เอ่ยคำขอโทษกับ Cantarella แล้วสินะ

Cartethyia: การเตรียมการของเธอต้องสูญเปล่า

Cartethyia: ...ช่วยบอกเธอด้วยว่าฉันขอโทษ

มุ่งหน้าไปยังเส้นทางแห่งการประทาน

ลงจากเรือ

Cartethyia: ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง ต้นกำเนิดของคลื่นทมิฬครั้งที่สอง

Cartethyia: ฉันมีคำขอครั้งสุดท้าย ตอนนี้คุณมีพลังที่จะแยกและรวมพลังงานได้แล้ว มีสิ่งหนึ่งที่มีแต่คุณเท่านั้นที่ทำได้

Cartethyia: ได้โปรด... ใช้สายสัมพันธ์ที่ฉันยังคงมีร่วมกับ Fleurdelys ดึงเศษเสี้ยวจิตสำนึกที่ทุกข์ทรมานของเธอมาที่นี่

Cartethyia: ฉันได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่แล้ว ตอนนี้ได้เวลาส่งคืนอนาคตที่แท้จริงให้แก่อีกคนแล้ว

Cartethyia: ความปรารถนาของ Cartethyia ได้สำเร็จลุล่วงแล้ว ตอนนี้ถึงคราวของ Fleurdelys บ้าง

Cartethyia: เธอปรารถนาจะทำลายตนเองเพื่อสังหารเทพจอมปลอม พร้อมกับปลดเปลื้องความทุกข์ทรมานของเธอ

Cartethyia: เธอได้สูญสิ้นความหวังทั้งหมดไปแล้วและเชื่อว่าไม่มีใครช่วยเหลือได้อีก

Cartethyia: การหลอมรวมเราเป็นหนึ่งเดียว คือหนทางเดียวที่ฉันคิดออกเพื่อทำให้ความปรารถนาของเธอเป็นจริง... หรือพูดให้ถูกต้องกว่านั้นคือ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ เรา ปรารถนา

Cartethyia: ฉันถือกำเนิดมาบนโลกใบนี้พร้อมคำสาป เธรโนเดียนตั้งใจให้ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อเป็นภัยคุกคามแก่ผู้อื่น

Cartethyia: แต่หุ่นเชิดที่ถือกำเนิดจากความชั่วร้ายของมัน จะกลายเป็นคุกที่ผนึกชะตากรรมของมันไว้เอง

Cartethyia: "ฉัน" จะสมบูรณ์อีกครั้ง เป็นตัวฉันเองอย่างแท้จริงในที่สุด

Cartethyia: เป็นตอนจบที่สมเหตุสมผลนะ คุณไม่คิดแบบนั้นเหรอ?

Cartethyia: ฉันได้เดินทางมาถึงปลายทางแล้ว ให้แสงไฟสุดท้ายของเวทีนี้ ส่องสว่างมาที่ฉัน!

ผู้พเนจร: ฉันเข้าใจแล้ว...

Cartethyia: ขอบคุณนะ...

Cartethyia: และ... ยกโทษให้ฉันด้วย

Abby: อ๊าาาาา... ฉันฝืนไว้ไม่ไหวแล้ว...

Cartethyia: ทำไม ทำไมทำแบบนี้?! ไม่ว่า Cartethyia หรือ Fleurdelys ก็ไม่ควรมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว!

Cartethyia: อย่าไปนะ...

ผู้พเนจร: ฉันรับคำขอของเธอไว้แล้ว ต่อจากนี้...

ผู้พเนจร: ฉันจะใช้วิธีของฉันจัดการเอง

Cantarella: ลูกแอปเปิลน่ะมักหล่นไม่ไกลจากต้นหรอก ถึงจะเป็นส่วนที่แบ่งออกมา แต่ก็ยังเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นไม่ใช่เหรอ?

Cartethyia: Cantarella...

Cantarella: Phaom พาฉันมาที่นี่ ฉันกะจะเผยตัวก่อนหน้านี้แล้ว...

Cantarella: แต่เมื่อกี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะขัดจังหวะ

Cantarella: ดูเหมือนว่าสิ่งที่ฉันเตรียมการไว้จะยังมีประโยชน์อยู่นะ

Cartethyia: Tyrvine...

Cantarella: ดาบของเซนติเนล มันจะช่วยต้านทานการโจมตีของเธรโนเดียนได้

Cartethyia: ข้างในดาบนี้คือ...

Cantarella: ในการผ่านบททดสอบศักดิ์สิทธิ์ ผู้ถูกคัดเลือกให้เป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ทุกคนต้องทำการเรโซแนนซ์กับเซนติเนลผ่าน Tyrvine

Cantarella: ผู้ที่รอดมาได้จะได้รับเศษเสี้ยวแห่งความจริง แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความทรงจำที่สูญหายไปในระดับที่แตกต่างกัน

Cantarella: ความทรงจำต่างๆ ที่สูญหายพวกนั้นได้กระจายอยู่ในมิติโซโนโร แต่ละความทรงจำมีร่องรอยพลังของเซนติเนลปะปนอยู่ เป็นพลังที่ซ่อนอยู่ภายในเศษเสี้ยวแห่งความจริงพวกนั้น

Cantarella: แล้ว Tyrvine สามารถดูดซับพลังงานเหล่านั้นไว้ได้

Cantarella: พลังของเซนติเนลไหลเวียนอยู่ในตัวคุณ คุณจึงคู่ควรอย่างยิ่งกับการถือดาบเล่มนี้

Cantarella: แต่นี่ไม่ใช่การเลือกของโชคชะตา แต่เป็นเพราะคุณ... เพราะ Cartethyia เลือกที่จะถือดาบเล่มนี้ มันถึงกลายเป็น "ดาบแห่งสตรีศักดิ์สิทธิ์"

Cartethyia: ในนี้... เก็บรักษาการเสียสละของเธอไว้ด้วยหรือเปล่า

Cantarella: เปล่า... การเสียสละของฉันถูกใช้ไปนานแล้ว

Cantarella: ตอนที่ฉันทำการเรโซแนนซ์กับเซนติเนล ฉันได้เห็น..."เธอ" ผ่านสายตาที่บิดเบี้ยวของท่าน

Cantarella: หรือพูดให้ถูกต้องกว่านั้นคือ ฉันเห็น Fleurdelys ที่กำลังต่อสู้กับเธรโนเดียน

Cantarella: ในชั่วขณะนั้นเอง ฉันก็ได้ทำการเสียสละที่เปลี่ยนสมดุลแห่งพลังไป

Cartethyia: หรือว่าจะเป็น...

Cantarella: พลังที่ฉันได้รับจากการปลุกพลังเรโซแนนซ์ครั้งที่สอง

Cantarella: ฉันแบ่งแยกพลังออกมาจากตัวเอง แล้วส่งกลับคืนให้เซนติเนล เพื่อที่ท่านจะควบคุมร่างกายได้อีกครั้งชั่วขณะหนึ่ง

Cantarella: มีแค่วิธีนี้เท่านั้นที่ Fleurdelys ถึงจะมีโอกาสสังหารเซนติเนลที่บิดเบือนไปแล้ว

Cantarella: ดังนั้น...

Cantarella: สตรีศักดิ์สิทธิ์ตัวจริงสิ้นชีพแล้ว

Cantarella: แต่ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่สตรีศักดิ์สิทธิ์ "ตัวปลอม" จะกลายเป็น "ตัวจริง" ไม่ได้นี่

Cantarella: บุคคลผู้มีตัวตนแท้จริงไม่ควรถูกนิยามด้วยดาบไร้ชีวิตเล่มเดียว

Cantarella: ชีวิตพวกเราต่างก็ถูกสาปให้เป็นเพียงของเล่นของเธรโนเดียน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะกำหนดชะตากรรมของเราเองไม่ได้

Cartethyia: ขอบคุณนะ... ฉันจะใช้ชีวิตที่ถูกสาปนี่ สร้างการกอบกู้ที่แท้จริงให้สำเร็จ

Cantarella: คุณเป็นคนหยุดคลื่นทมิฬครั้งที่สองไว้ไม่ใช่เหรอ... พวกเราต่างหากที่ควรขอบคุณ

Cantarella: ฟู่ว์... อย่างน้อยก็ถือว่าได้ทดแทนบุญคุณบ้างแล้วล่ะนะ... ฉันแค่ต้องขอพักสักหน่อย...

Cantarella: ขอโทษนะ แต่พวกเขากำลังทำเรื่องสำคัญกันอยู่

Cantarella: ขอร้องล่ะ...

Cantarella: ช่วยอย่าเพิ่งรบกวน... จะได้ไหม?

ผู้พเนจร: Abby?

Abby: อื้ม เข้าใจแล้ว เรากำลังจะไปลากตัว Leviathan ออกมาใช่ไหม?

Abby: แต่เธอเหลือแค่พลังงานที่ฉันกินไปก่อนหน้าเอง ไม่เป็นไรแน่รึ?

ผู้พเนจร: บางเรื่อง... เราก็แค่ต้องทำ

เผชิญหน้ากับพวกเขา

Fleurdelys: มาแล้วเหรอ ผู้สังหารเทพ

ต่อสู้กับเฟลอร์เดลิส

Fleurdelys: อ่อนแอลงมากนะ

ผู้พเนจร: ฉันมาที่นี่... เพื่อช่วยเธอ!

Fleurdelys: ถ้าทำลายล้างฉันไม่ได้ งั้นก็รับการทำลายล้างซะเถอะ

ไปต่อ

Fleurdelys: พลังของ Imperator? ไม่สิ... พลังของเธอเองเหรอ?

Fleurdelys: เปล่าประโยชน์!

Cartethyia: ตราบใดที่ฉันช่วยคนตรงหน้าฉันได้...

Cartethyia: ฉันก็ไม่ได้ไร้ค่า!

Cartethyia: ฉันจะไม่ถอย!

Cartethyia: อย่างน้อย... ก็ต้องทำลายกรงขังนี่!

Cartethyia: ทุ่มสุดกำลังแล้ว... ทำไมเป็นแบบนี้...

Cartethyia: อีกแล้ว... ฉันทำพลาดอีกแล้ว...

Cartethyia: ขอโทษนะ...

Cartethyia: แสงอันอบอุ่นนี้ต้องไม่หายไป...

Cartethyia: พลังฉัน พรของฉัน อดีตของฉันขอฝากไว้ให้คุณ... ส่วนอนาคต...

Cartethyia: ให้ฉันกลายเป็นดาบของคุณ แล้วตามหามันด้วยกันเถอะ

Cartethyia: ผู้พเนจร

ชนะการต่อสู้

คว้าชัยชนะ

Imperator: ผู้มอบประกาศิต โปรดอภัยให้ข้าด้วยที่ต้องปรากฏกายในสภาพเช่นนี้

ผู้พเนจร: Imperator? ฉันคิดว่าท่าน...

Imperator: อีกไม่นาน ท่านจักหวนจำทุกสิ่งได้

Imperator: ท่านปรารถนาให้ข้าเปิดเผยสภาวะแท้จริงของเธรโนเดียน ข้าจึงตั้งเงื่อนไขว่าจะต้องปลดปล่อยสิทธิ์สูงสุดของข้า เพื่อให้ข้ากระทำได้โดยไร้ข้อจำกัด

ผู้พเนจร: พอได้รับสิทธิ์ไร้ข้อจำกัด ท่านก็เลย...

Imperator: หลอมรวมเข้ากับ Leviathan ซึ่งเป็นทางเลือกสุดท้าย ตอนนั้นข้าไม่มีหนทางอื่นแล้ว

Imperator: เธรโนเดียนคือมลทินแห่งอารยธรรม ข้าจำต้องแปดเปื้อนเพื่อที่จะทำความเข้าใจมันได้

ผู้พเนจร: แล้วท่านได้เรียนรู้อะไรบ้าง

Imperator: เธรโนเดียนไม่อาจถูกลบล้างได้ ตราบใดที่อารยธรรมยังดำรงอยู่ กระทั่งตัวของมันเองก็ยังไม่รู้วิธีทำลายตนเอง

Imperator: แต่เราอาจพันธนาการมันได้

ผู้พเนจร: ...แล้ว Cartethyia เกี่ยวข้องยังไงกับเรื่องนี้

Imperator: ตอน Leviathan หลอมรวมกับข้า มันทะลวงเข้ามาในจิตข้าด้วย

Imperator: ข้าจึงบอกมันเกี่ยวกับ "เรโซเนเตอร์" โดยที่ยังปิดบังความจริงเรื่องหนึ่งเอาไว้

Imperator: ตัวตนหนึ่งมิอาจแบกรับเรโซเนเตอร์ได้มากกว่าหนึ่งในเวลาเดียวกัน

Imperator: เธรโนเดียนใช้แคปซูลส่งกลับของข้าเพื่อสร้างสิ่งตัวตนที่มีนามว่า "Fleurdelys" ขึ้นมา เพื่อให้นางเป็นเรโซเนเตอร์ของมัน

Imperator: หลังผ่านความล้มเหลวนับศตวรรษจากการทดลองซ้ำๆ มันก็พบกับความสำเร็จเพียงครั้งเดียว

Imperator: ข้าและ Leviathan หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน ดังนั้นเมื่อ Fleurdelys กลายเป็นเรโซเนเตอร์ของ Leviathan นางก็กลายเป็นเรโซเนเตอร์ของข้าเช่นกัน

Imperator: จำสิ่งนี้ไว้ให้ดี สำหรับเซนติเนลแล้วเรโซเนเตอร์คือสมอ แต่สำหรับเธรโนเดียนเรโซเนเตอร์คือโซ่ตรวน

ผู้พเนจร: แล้วทำไมท่านถึงมอบ Tyrvine ให้ตระกูล Fisalia ล่ะ

Imperator: เมื่อแรกที่ข้าหลอมรวมกับเธรโนเดียน ข้าทำได้เพียงอดทนเพื่อรอคอยเรโซเนเตอร์ที่มีเจตจำนงมั่นคง มาร่วมกับข้าในศึกต่อต้านเธรโนเดียน

Imperator: หลังจาก Fleurdelys ถือกำเนิดขึ้น Cantarella ก็กลายเป็นหลักประกันของข้า

Imperator: แม้ Fleurdelys จักตกอยู่ใต้อำนาจของเธรโนเดียน ขอเพียงแค่มีมนุษย์ผู้ใช้ Tyrvine ผ่านการปลุกพลังครั้งที่สองเพื่อกลายเป็นเรโซเนเตอร์ของข้า...

Imperator: เช่นนั้น กฎที่ว่าตัวตนหนึ่งมิอาจแบกรับเรโซเนเตอร์ได้มากกว่าหนึ่งในเวลาเดียวกัน จักถูกทำลายลง

Imperator: สิ่งนี้จักทำลายคลื่นความถี่ของข้า Imperator Leviathan และ Fleurdelys ให้ออกจากกันในพายุแห่งโกลาหล และเธรโนเดียนจักมิอาจหลีกหนีหายนะได้

Imperator: เดิมทีข้าคิดไว้เช่นนั้น... ทว่า Cantarella กลับเลือกอีกทางหนึ่ง

ไม่ใช่ทุกการเดินทางจะไปถึงปลายทางเสมอไป บางเส้นทางถูกกำหนดไว้เพื่อปูทางเท่านั้น

รับพลังของฉันไปเถอะ ฉันจะหาทางออกด้วยตนเอง

ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้จะช่วยปูทางให้ท่านได้

Imperator: นางสละพลังทั้งหมดจากการปลุกพลังเรโซแนนซ์ครั้งที่สอง และมอบมันให้แก่ข้า

Imperator: ด้วยพลังใหม่นั้น ข้าควบคุมร่างกายกลับมาได้ชั่วขณะ และในห้วงเวลานั้นเอง ข้าได้บังคับให้ Fleurdelys โจมตีร่างของข้า ร่างที่บิดเบือนเพราะเธรโนเดียน

ผู้พเนจร: แต่นั่นไม่ใช่แผนเดิมของท่าน

Imperator: ไม่ใช่... แต่เป็นตัวแปรที่มิได้คาดคิด

Imperator: เป็นแผนที่ข้าคาดไม่ถึง... หรือพูดให้ถูกต้องกว่านั้นคือ แผนที่เกิดจากความหวัง

Imperator: บางทีนี่อาจเป็นผลจากอิทธิพลของความเป็นมนุษย์ที่มีต่อข้า... การเปลี่ยนแปลงคืออิสระ

Imperator: Fleurdelys เอาชนะโชคชะตาที่ Leviathan กำหนดไว้ได้ Cantarella ก็เช่นกัน นางเลือกเส้นทางที่ไม่เคยอยู่ในบันทึกของข้า

Imperator: แม้เส้นทางจะเต็มไปด้วยอุปสรรค เราก็ยังยืนหยัดอย่างผู้มีชัย

ผู้พเนจร: ฉันไม่แน่ใจว่าผลลัพธ์จะชอบธรรมกับวิธีการหรือเปล่า

Imperator: ผู้มอบประกาศิต... ข้าทำผิดงั้นหรือ?

ผู้พเนจร: ...ฉันไม่อาจพูดแทนในเรื่องที่ตัวฉันไม่มีส่วนร่วมได้

ผู้พเนจร: ท่านทำในสิ่งที่สามารถทำได้ในเวลานั้น ฉันไม่มีสิทธิ์มาตัดสินท่านที่ไม่มีทางเลือก

Imperator: ผู้มอบประกาศิต ในช่วงเวลาสุดท้ายที่เหลืออยู่ ข้าขอสนทนากับ Fleurdelys ได้หรือไม่?

ผู้พเนจร: เรียกเธอว่า Cartethyia เถอะ... นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ

ผู้พเนจร: แล้วท่านตั้งใจจะช่วยเธอยังไง

Imperator: ใช้ข้า

Imperator: สายลมอันโรยรานี้เหลือเวลาอีกเพียงน้อยนิด จงปล่อยให้มันนำทางนางสู่การเดินทางครั้งสุดท้ายเถิด

Imperator: ผู้มอบประกาศิต ข้ามีคำถามสุดท้าย...

Imperator: ผู้มอบประกาศิต โปรดนำถ้อยคำนี้ไปยัง Fisalia ด้วย นับจากวันนี้ไป "พวกเจ้าเป็นอิสระแล้ว"

Imperator: Cartethyia... จงตื่นขึ้นเถิด

Cartethyia: ท่านคือ...

Imperator: ข้าคือ Imperator ผู้ติดค้างหนี้บุญคุณเจ้า... ข้ามีคำถามใคร่เอ่ยต่อเจ้า

Imperator: เจ้าขุ่นเคืองต่อเส้นทางชีวิตที่พลิกผันหรือไม่ เจ้าได้สูญเสียศรัทธาหรือเก็บกดความเคียดแค้นไว้หรือเปล่า

Imperator: หากเจ้าปรารถนาจักลืมเลือน ข้าสามารถลบอดีตออกจากความทรงจำของเจ้าได้

Cartethyia: ...ความทรงจำเหล่านี้นำพาความเจ็บปวดมาให้ฉัน แต่... มันก็คือหลักฐานของความจริง

Cartethyia: หากปราศจากความจริง ฉันคงไม่อาจมีกำลังที่จะก้าวเดินต่อไปได้

Cartethyia: ความจริงคือแสงนำทางในกระแสน้ำวนของชีวิตฉัน...

Cartethyia: และฉันจะยอมทนทุกข์กับมัน ยินดีกับมัน ดีกว่าทอดทิ้งมันไปเพียงเพื่อความเขลาอันแสนสุข

Cartethyia: ฉันขอซื่อตรงต่อตัวเอง ได้โปรดอย่าทำให้ฉันลืมเลยว่าฉันเป็นใคร

Imperator: ข้าได้รับฟังความปรารถนาของเจ้าแล้ว

Fleurdelys: หาก "ฉัน" สลายไป เธอก็จะเข้าใกล้ความไร้ที่ติไปอีกขั้น

Cartethyia: ไม่... หากเธอทำแบบนั้น "ฉัน" ก็จะไม่ใช่ ตัวฉัน อีกต่อไป

Cartethyia: ถ้าฉันปฏิเสธตัวเองและสิ่งที่ฉันผ่านมาทั้งหมด ความไร้ที่ติที่ได้มาก็จะว่างเปล่า

Cartethyia: ฉันจะกลายเป็น "คนไร้หัวใจ"

Imperator: เจ้ามิจำเป็นต้องพึ่งพาเทพอีกต่อไป

Imperator: แม้ว่าพลังของข้าจะถดถอยแล้ว แต่ข้าจักขอมอบพรแก่เจ้า

Imperator: ปล่อยให้สายลมแห่งอดีตพัดผ่านไป เรือแห่งยุคสมัยใหม่มิจำเป็นต้องให้มันนำทางอีกแล้ว

Imperator: แม้คลื่นพิโรธจักมิมีวันสิ้นสุด มนุษยชาติก็ยังต้องออกเดินทางครั้งใหม่

Imperator: บันทึกและคำพยากรณ์จักไม่ผูกมัดอีกต่อไป แต่เจตจำนงของเจ้าจักหล่อหลอมยุคสมัยใหม่ขึ้นมาเอง

Imperator: Cartethyia เจ้าคู่ควรกับการได้รับนาม สตรีศักดิ์สิทธิ์

พูดคุยกับ Cartethyia

Cartethyia: อ๋อ นี่เหรอ จริงๆ ฉันควบคุมได้ว่าจะให้มันปรากฏออกมายังไง

Cartethyia: มงกุฎนี้... คอยเตือนให้ฉันนึกถึงสิ่งที่ไม่ควรลืม

Cartethyia: อืม ฉันไม่เป็นไรแล้ว!

Cartethyia: ขอบคุณนะ

Cartethyia: ไม่ได้ ช่วยทำตามที่ฉันขอด้วย!

Cartethyia: คุณแข็งแกร่ง แข็งแกร่งกว่าฉัน

Cartethyia: คุณขัดขืนความต้องการของฉัน ไม่สนคำขอของฉัน เอาชนะฉัน และสุดท้ายก็ช่วยชีวิตฉันไว้

Cartethyia: แต่... ถ้าวันหนึ่งคุณต้องตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากเหมือนกันกับฉัน ใครจะเป็นคนมาช่วยคุณ

Cartethyia: สายสัมพันธ์ของคุณกับเซนติเนล ตอนนี้กลายเป็นสายสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนแล้ว

Cartethyia: เซนติเนลเรียกคุณว่า "ผู้มอบประกาศิต" และคอยช่วยเหลือคุณ แต่ฉันอยากจะก้าวไปไกลกว่านั้น

Cartethyia: ฉันอยากเป็นมากกว่าคนที่คอยช่วยเรื่องหยุมหยิม หรือช่วยปรับคลื่นความถี่ระหว่างคุณกับ Abby ให้เข้ากัน

Abby: นี่ ฉันไม่ได้ทำแค่เรื่องหยุมหยิมนะ! เอ๊ะ เดี๋ยวนะ เพิ่งรู้ว่าที่ฉันไม่รู้สึกแย่แล้วเป็นเพราะเธอนี่เอง...

Cartethyia: ถ้าวันหนึ่งคุณต้องตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากเหมือนกันกับฉัน...

Cartethyia: อืม... ถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ ฉันคงต้องการพลังมากกว่านี้เพื่อช่วยดึงสติคุณกลับมา

Cartethyia: งั้นฉันก็จะไม่หยุดพักจนกว่าจะเหนือกว่าคุณให้ได้

Cartethyia: ระวังนะ คำพูดยั่วยุแบบนี้มันใช้ได้ผลกับฉันอยู่ไม่น้อย

Cartethyia: ในเมื่อฉันสาบานว่าจะเป็นดาบของคุณ มันก็หมายความว่าฉันต้องลับตัวเองให้แหลมคมอยู่เสมอ

ผู้พเนจร: ตอนนี้เธอดูไม่ค่อยเหมือนสตรีศักดิ์สิทธิ์สักเท่าไหร่ แต่เหมือนอัศวินผู้เข้มแข็งซะมากกว่า

Cartethyia: หลักความเชื่อเดียวของฉันคือการซื่อตรงต่อตัวเอง ในแง่นั้น...

Cartethyia: ฉันก็ค่อนข้างหัวแข็งอยู่เหมือนกัน

Cartethyia: อัศวินเหรอ... ใช่ บางทีฉันอาจจะเป็นอัศวินพเนจรก็ได้ ฟังดูน่าสนใจดีนะ

Cartethyia: อื้ม งั้นก็ตกลงตามนี้

Cartethyia: เฮ้อ... งั้นฉันจะหาหนทางเอาเองก็แล้วกัน

Cartethyia: ฉันจะตามไปทีหลัง

Cantarella: ฮิฮิ... ฉันไม่ควรทำให้แขกรู้สึกลำบากใจสินะ ปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปเถอะ...

Cantarella: ...Cartethyia เป็นยังไงบ้างล่ะ?

ผู้พเนจร: เธอต้องการเวลา

Cantarella: ก็พอเข้าใจได้ การกลับมาใช้ชีวิตเป็นมนุษย์มันแตกต่างจากชีวิตเดิมของเธออย่างสิ้นเชิง

Cantarella: ตอนนี้ฉันว่า ฉันควรจะขอบคุณคุณเหมือนกัน

ผู้พเนจร: นี่อะไร?

Cantarella: ปฏิญาณสัญญาโลหิต สัญลักษณ์แห่งพันธสัญญาที่ไม่อาจทำลายได้ระหว่างคุณกับตระกูล Fisalia

Cantarella: หัวหน้าตระกูลแต่ละรุ่นมีสิทธิได้รับเพียงแค่เล่มเดียวเท่านั้น

Cantarella: คุณคือผู้ปราบเธรโนเดียนและนำสันติสุขมาสู่ Fisalia ในที่สุด คุณสมควรได้รับมัน

Cantarella: ถือซะว่าดาบเล่มนี้เป็นสิ่งแสดงความขอบคุณแล้วกัน

ผู้พเนจร: มีแค่เล่มเดียวเหรอ

Cantarella: เรื่องบาดหมางน่าเบื่อระหว่างสองตระกูลใหญ่มักไม่ยืดยาวหรอก

Cantarella: ทว่าน่าเศร้าที่แสงสว่างมีจำกัด กิ่งก้านบางกิ่งกลับเอื้อมหาแสงอย่างละโมบเกินกว่าที่จำเป็น ส่วนกิ่งก้านที่ถูกลืมก็ถูกทิ้งให้โรยราอยู่ในความมืด

Cantarella: โชคดีที่ตอนนี้ฉันมีเวลาเพื่อแก้ไขสิ่งต่างๆ แล้ว

Cantarella: ถ้าคุณสนใจล่ะก็ ฉันยินดีสอนว่าจะ "ดูแล" ตระกูลอย่างพวกเราได้ยังไง

Cantarella: ต้องระวังหน่อยนะ ฉันอาจเปลี่ยนใจได้ทุกเมื่อ

Cantarella: ฉะนั้นคุณต้องแวะมาบ่อยๆ หน่อยนะ

ผู้พเนจร: ...เกือบลืมไป Imperator ฝากข้อความมาด้วย

Cantarella: ...โปรดบอกมาเลย ฉันเตรียมพร้อมแล้ว

ผู้พเนจร: "นับจากวันนี้ไป พวกเจ้าเป็นอิสระแล้ว"

Cantarella: ...ฉันจะจำไว้

ผู้พเนจร: คุณจะบอกคนอื่นๆ ไหม?

Cantarella: ฉันใช้เวลามานานเพื่อเตรียมตัวสำหรับวันนี้อยู่แล้ว จะใช้เวลาเพิ่มอีกหน่อยก็คงไม่ต่างอะไร

ผู้พเนจร: งั้นฉันขอตัวก่อนนะ

Cantarella: ดื่มชาอีกสักหน่อยก่อนไปไหม?