จงถอดผ้าคลุมหน้า แม้ยามทิวาและราตรี

พบกับ Zani

สายเข้าจากเทอร์มินัล: ...เธอบอกว่าตระกูล Fisalia เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์การซ้อมการแสดงงานคาร์นิวัลงั้นเหรอ? มีหลักฐานที่แน่ชัดหรือเปล่า?

Zani: ยังไม่มีค่ะ คุณ Alberto แต่เบาะแสทุกอย่างที่เราพบล้วนชี้ไปที่คนของตระกูล Fisalia ที่ชื่อ Gilberto เราจะสืบต่อให้ละเอียดค่ะ

สายเข้าจากเทอร์มินัล: ตระกูล Fisalia... ดูเหมือนจะหมดความอดทนแล้ว ความวุ่นวายครั้งนี้ทำให้แขกผู้มีเกียรติของเราต้องเดือดร้อน แถมยังเปิดโอกาสให้คนไร้ยางอายพวกนั้นลงมืออีกต่างหาก

สายเข้าจากเทอร์มินัล: ฝากขอบคุณแขกของเราที่ช่วยเหลือด้วย หากพวกคุณขาดกำลังคนหรือเงินทุนเมื่อไรก็บอกได้เลย ฉันจะนำเรื่องนี้ไปหารือกับหัวหน้าผู้ดูแล Pacino เอง

Zani: ได้ค่ะ แต่ว่ายังมีอีกเรื่องนึงค่ะ ดูเหมือนนักบวชท่านหนึ่งจากมหาวิหารแห่งเมอร์คิวรีจะเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ดูท่าภาคีจะรู้เรื่องนี้แน่นอน

สายเข้าจากเทอร์มินัล: ภาคีเหรอ... ปล่อยให้ฉันจัดการเอง เธอกับ ผู้พเนจร สนใจที่ Gilberto เป็นหลักก็พอ ไม่ว่ายังไง เราต้องปกป้องงานคาร์นิวัลเอาไว้ให้ได้

สายเข้าจากเทอร์มินัล: นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของตระกูล Montelli แต่ยังเกี่ยวพันกับศรัทธาและความหวังของชาวรากูนน่านับไม่ถ้วนด้วย

Zani: คุณ Alberto หัวหน้าของฉันจากธนาคารเอเวอราร์โดน่ะ

Zani: ไม่ใช่หรอก คุณ Alberto หัวหน้าของฉันจากธนาคารเอเวอราร์โดโทรมาน่ะ

Zani: แต่ฟังแล้วไม่เหมือนเขาเลย ปกติเขาเป็นคนระวังตัว และแทบไม่เคยรับปากอะไรชัดเจน เว้นแต่ว่าจะมีคนใหญ่คนโตในตระกูลบีบเขา

Zani: ...อืม ฉันอาจจะคิดมากไปเองก็ได้ แต่อย่างน้อยเราก็พอมีเบาะแสแล้ว

Zani: เราควรสำรวจบริเวณนี้กัน ดูว่า Gilberto ไปที่ไหน

ตามรอยจิลแบร์โต

Zani: แปลกมาก Gilberto หายตัวไปเฉยๆ งั้นเหรอ?

Zani: แบบนี้นี่เอง เขาใช้ Wingrayเอคโค่บิน เพื่อไปจากที่นี่แน่เลย

Abby: Wingray เหรอ?

Zani: ใช่ เป็นเอคโค่ชนิดหนึ่งที่บินได้น่ะ คนในรากูนน่าชอบใช้เพื่อให้เดินทางไปยังที่ต่างๆ ได้รวดเร็ว

Zani: ถ้า Gilberto เตรียม Wingray ไว้เป็นเส้นทางหลบหนี งั้นมันก็น่าจะพาเราไปหาเขาได้นะ

Zani: เราใช้สลิงนี่เกาะติดไปกับ Wingray กันเถอะ

ใช้สลิงเพื่อโต้ตอบกับวิงเรย์

ลงจอดโดยใช้เครื่องร่อน

Zani: วิวที่นี่สวยดีใช่ไหมล่ะ?

Zani: ยินดีต้อนรับสู่แดนสายลมกระซิบ สถานที่ที่ขึ้นชื่อเรื่องกังหันลมและทุ่งดอกไม้ ตามตำนานเล่าว่าที่นี่เคยเป็นบ้านของสตรีศักดิ์สิทธิ์

Zani: มีคนอยู่ตรงนั้น ไปถามดูกันเถอะว่าพวกเขารู้อะไรบ้าง

คุยกับ Cristoforo

Cristoforo: อ้าว พบกันอีกแล้วนะ วีรชนผู้หาญกล้าจากต่างแดน

Cristoforo: เส้นทางของเรามาบรรจบกันอีกครั้ง ฮ่า นี่คงเป็นการชี้นำของท่าน Imperator นะ ว่าไหม?

Cristoforo: เอ่อ ขอโทษนะ แต่หญิงสาวที่อยู่ข้างคุณนี่ดูคุ้นตาจัง...?

Zani: ฉันชื่อ Zani ทำงานที่ธนาคารเอเวอราร์โดน่ะ

Cristoforo: อ้อ คุณช่างดูสง่างามสมเป็นอัศวินทีเดียว แต่เมื่อมองเห็นสีหน้าอันอ่อนล้า เกรงว่าคงต้องเรียกคุณว่า "อัศวินผู้เศร้าหมอง" ล่ะมั้ง

Zani: ...ฟังดูเข้ากับฉันดีนะ ฉันควรจะขอบคุณหรือเปล่า?

Cristoforo: จริงๆ แล้ว ช่วงนี้ฉันกำลังเขียนบทละครเกี่ยวกับสตรีศักดิ์สิทธิ์อยู่ สตรีผู้พลีชีพอันโด่งดังที่ชื่อว่า Fleurdelys

Cristoforo: การเสียสละอันกล้าหาญของเธอในช่วงที่เกิด "คลื่นทมิฬ" เมื่อหลายปีก่อนช่วยกอบกู้รากูนน่าไว้

Cristoforo: สตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้นั้นสิ้นใจลงกลางวิหารโดยมีแสงสปอตไลต์ทุกดวงสาดส่อง ขณะม่านปิดลง ฉันใฝ่ฝันอยากจะถ่ายทอดฉากอันโศกเศร้านั้นลงในละครน่ะ

Cristoforo: บทละครเกือบจะเสร็จแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกว่าขาดอะไรบางอย่าง บ้านเกิดของ Fleurdelys อยู่ตรงหน้านี่เอง หวังว่าจะเจอร่องรอยชีวิตในวัยเยาว์ของเธอนะ

Cristoforo: น่าเศร้าที่ไม่เลย สารภาพตามตรงว่าคว้าน้ำเหลว ตำนานส่วนใหญ่เกี่ยวกับสตรีศักดิ์สิทธิ์เลือนหายไปตามกาลเวลาหมดแล้ว ฉันเลยทำได้แค่พึ่งพาจินตนาการ...

Cristoforo: แต่ถึงอย่างนั้น บทละครก็เสร็จสมบูรณ์แล้วนะ ฉันยังให้พวกเด็กๆ แถวนั้นช่วยซ้อมให้ด้วย

Zani: อะแฮ่ม...

Cristoforo: ...อ้อ ขอโทษที เผลอพล่ามเรื่องละครอีกแล้ว ว่าแต่พวกคุณมาที่นี่ทำไมกัน?

Zani: เรากำลังตามหาคนน่ะ คุณได้เจอใครจากตระกูล Fisalia บ้างไหม?

Cristoforo: ตระกูล Fisalia เหรอ... ฉันว่าฉันเห็นสุภาพบุรุษแต่งตัวสูงศักดิ์มาแถวนี้เมื่อไม่นานนี้เอง... ใช่แล้ว เขามีตราของตระกูล Fisalia ด้วย

Cristoforo: ฉันเผลอจ้องอยู่พักหนึ่งเลยละ แก้นิสัยเดิมไม่หายสักที เพราะคนของ Fisalia แทบไม่เคยออกนอกกำแพงเมืองเลยน่ะ

Zani: งั้น Gilberto ก็ผ่านมาแถวนี้จริงๆ... ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะ

Cristoforo: จะว่าไปแล้ว... ชาวบ้านแถวนี้เล่าว่าตั้งแต่ชายคนนั้นโผล่มา แถวนี้ก็มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นไม่หยุด

Zani: เหตุการณ์ประหลาด?

Cristoforo: คุณคงสังเกตเห็นเหมือนกันว่าแดนสายลมกระซิบมีเอคโค่เยอะมาก ถึงขั้นพูดได้ว่าที่นี่เป็นหมู่บ้านของเอคโค่มากกว่าของมนุษย์แล้ว

Cristoforo: แต่ตั้งแต่ขุนนางคนนั้นมา เอคโค่ก็เริ่มหายไปอย่างไร้ร่องรอย

Cristoforo: เหมือนเวลาที่หายไปตลอดกาล เหมือนหนังสือที่ผู้คนลืมเลือน หรือความทรงจำที่ค่อยๆ จางหายไปตามกระแสเวลา... อ้อ ขอโทษที เผลอพูดจาแบบนักเขียนบทละครอีกแล้ว

Zani: อืมม เอคโค่เริ่มมีพฤติกรรมประหลาดตั้งแต่ Gilberto มาถึง เหมือนกับตอนซ้อมงานคาร์นิวัลไม่มีผิด... ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่

Zani: คุณ Cristoforo รู้ไหมว่ามีการพบเอคโค่พวกนั้นครั้งสุดท้ายที่ไหน ก่อนที่พวกมันจะหายไป?

Cristoforo: ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่พวกเขาอาจพอรู้อะไรบ้างก็ได้

Cristoforo: เอคโค่พวกนี้อยากตามหาเพื่อนของตัวเองเหมือนกัน ถึงจะต่อสู้ไม่ได้ แต่ก็พอจะนำทางให้คุณได้แน่ ทำไมไม่พาพวกมันไปด้วยล่ะ?

ดูการฝึกซ้อมของเด็กๆ

เด็กกล้าหาญ: โอ! เจ้าสัตว์ประหลาดน่าชัง ลิ้มรสคมดาบของข้าซะ!

เด็กเรียบร้อย: "สตรีศักดิ์สิทธิ์ฟาดฟันเหล่าปิศาจที่กล้าขึ้นบันไดศักดิ์สิทธิ์ แต่คลื่นทมิฬยังคงถาโถม พร้อมปลดปล่อยอสูรออกมาจากม่านหมอก"

เด็กเรียบร้อย: "ในห้วงเวลาชี้ชะตากรรม สตรีศักดิ์สิทธิ์เห็นจุดจบแห่งโชคชะตา ด้วยแรงศรัทธาต่อเทพ เธอจึงเลือกพลีชีพเพื่อเซนติเนลและประชาชนแห่งรินาซิตา"

เด็กกล้าหาญ: ...โอ Imperator โปรดนำทางข้า!

เด็กเรียบร้อย: เดี๋ยวก่อนๆ น้ำเสียงของเธอไม่ถูกนะ สตรีศักดิ์สิทธิ์ควรจะเด็ดเดี่ยวกว่านี้สิ

เด็กกล้าหาญ: เด็ดเดี่ยวรึ... งั้นแบบนี้ล่ะ?

เด็กกล้าหาญ: "ในนามแห่ง Imperator! เจ้าสัตว์ประหลาดน่าชัง! ข้าสาบานเลยว่าจะประทับส้นรองเท้าที่ก้นเจ้า!"

เด็กเรียบร้อย: ฉันหมายถึงเด็ดเดี่ยว ไม่ใช่โกรธสิ... เล่นผิดไปหมดเลย!

ไปยังสถานที่พบเห็นเอคโค่ครั้งสุดท้าย

ผู้พเนจร: (ที่นี่ดูปกติดี)

ผู้พเนจร: (ไปต่อดีกว่า)

ไปที่สถานที่พบเห็นเอคโค่ครั้งสุดท้าย

ผู้พเนจร: (หืมม? มีบางอย่างอยู่บนซากนั่น)

ผู้พเนจร: (นั่นใช่... มลพิษความถี่ประหลาดรึเปล่า?)

ผู้พเนจร: (ต้องหาทางขึ้นไปข้างบนก่อน)

ตรวจสอบพื้นที่

ผู้พเนจร: (มีตราของ Fisalia อยู่บนหีบพวกนี้ ข้างในจะมีอะไรนะ?)

ผู้พเนจร: (มีบางอย่างถูกห่อหุ้มด้วยความถี่ประหลาดพวกนี้ ฉันควรเคลียร์มันก่อน)

แปลงร่างเป็นเอคโค่ Lottie Lost เพื่อล้างความถี่ที่ถูกกัดกร่อน

ตรวจสอบกลีบดอกไม้แปลกประหลาด

ผู้พเนจร: (นี่มัน... กลีบดอกไม้?)

ผู้พเนจร: (ฉันว่าฉันเคยเห็นมาก่อนนะ...)

ผู้พเนจร: (เอคโค่พวกนี้... มีบางอย่างผิดปกติ)

ผู้พเนจร: (เหมือนมีคนชักใยพวกมันอยู่ เหมือนที่เคยเกิดขึ้นตอนซ้อมงานคาร์นิวัล)

ผู้พเนจร: (ต้องหาทางหยุดพวกมันให้ได้ก่อน)

คุยกับ Cristoforo

Cristoforo: โอ้! คุณกลับมาแล้ว!

Cristoforo: เป็นยังไงบ้าง? พบอะไรบ้างไหม?

คุณเล่าสิ่งที่ค้นพบให้ Cristoforo กับ Zani ฟัง

Cristoforo: อะไรนะ... มลพิษความถี่ประหลาดงั้นรึ? แล้วพวกเอคโค่ที่หายไปก็โผล่ออกมา แถมยังโจมตีพวกคุณอีก?

Cristoforo: ไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย... เอคโค่เปรียบเสมือนของขวัญที่เซนติเนลมอบให้กับรินาซิตา พวกมันไม่ควรจะหันมาเล่นงานกันเอง และก็ไม่ควรโจมตีมนุษย์เช่นกัน

Zani: ที่จริงแล้ว เพิ่งมีเหตุการณ์คล้ายกันในเมืองรากูนน่าเมื่อไม่นานมานี้เอง ที่มีเอคโค่สูญเสียการควบคุมน่ะ

Zani: ครั้งนั้นรุนแรงกว่านี้อีก เอคโค่ที่ว่าเกือบทำร้ายเราได้ เราถึงต้องมาสืบสวนอยู่ในตอนนี้

Cristoforo: งั้นรึ... ยังไงก็เถอะ ฉันต้องขอบคุณพวกคุณนะ

Cristoforo: มลพิษความถี่ที่ทำให้เอคโค่สูญเสียการควบคุมถูกลบล้างไปก็จริง แต่เรายังต้องเตือนชาวบ้านกับเอคโค่ของพวกเขาให้ระวังตัว... และหลีกเลี่ยงพื้นที่อันตรายด้วย

Cristoforo จากไปอย่างเร่งรีบ ดูเหมือนเขาจะตรงไปเตือนชาวบ้านและเอคโค่ในละแวกนั้น

Abby: อืม... ขอลองดูหน่อยนะ... หืม รสชาติมันแปลกๆ แฮะ

Abby: ไม่ใช่ทั้งเอคโค่หรือทาเซ็ตดิสคอร์ด... ความถี่นี้มาจากเรโซเนเตอร์ที่แข็งแกร่งเอามากๆ!

Zani: อื้ม ไม่ว่าจะเป็นตัวการใหญ่หรือแค่เบี้ยตัวหนึ่ง ตระกูล Fisalia ก็มีส่วนกับเรื่องนี้

Zani: พวกนั้นจัดฉากอุบัติเหตุเอคโค่สูญเสียการควบคุม ทำให้คนบริสุทธิ์เดือดร้อน แล้วก็โยนความผิดไปให้ตระกูล Montelli...

Zani: เรื่องนี้ใหญ่พอจะเป็นข่าวพาดหัวได้เลย ลองคิดดูสิว่า Montelli จะใช้ประโยชน์จากเรื่องอื้อฉาวนี้บนโต๊ะเจรจายังไง...

Abby: นี่ ผู้พเนจร ดูตรงนั้นสิ! คนๆ นั้นหน้าคุ้นๆ นะ

Abby: นั่น Phoebe นี่! เธอมาทำอะไรกับเอคโค่พวกนั้น?

Abby: เดี๋ยวนะ... ฮิฮิ ฉันนึกอะไรออกแล้ว...

พบกับ Phoebe

Phoebe: Livia Brenno! เห็น Beppe บ้างไหม?

Phoebe: แปลกจัง Beppe ไปไหนนะ...?

Phoebe: พะ... พอได้แล้ว Brenno! ช่วยหยุดที...

Phoebe: หืม...? เดี๋ยวนะ Brenno ก็อยู่ตรงนี้ แล้วใครกันที่มาจิ้มหลังฉัน? หรือจะเป็น Beppe? Beppe เธอไปไหน...

Abby: ...ไม่ใช่ Beppe แต่เป็น Abby เองจ้า!

Phoebe: กรี๊ด!

ผู้พเนจร: พอได้แล้ว Abby

Abby: เอิ้ก...! อดสนุกเลย ฉันก็แค่ลองแกล้งเธอเล่นนิดหน่อยเอง

Phoebe: อ้อ คุณนี่เอง ขอโทษด้วยนะคะ ผู้พเนจร

Phoebe: ฉันนึกว่าคุณยังอยู่ที่เมืองรากูนน่า ไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่ เอ๊ะ เอ่อ... ขอโทษนะคะ ฉันไม่น่าจะเคยเจอคุณมาก่อน

Zani: สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ Zani จากธนาคารเอเวอราร์โด

Phoebe: ...ฉันคิดว่าเราไม่เคยเจอกันมาก่อนนะคะ

Zani: อ้ะ... คงเพราะฉันไม่ค่อยได้ไปโบสถ์บ่อย... อะแฮ่ม อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ยังมีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องจัดการนะ

Zani: พวกเรากำลังสืบเรื่องเหตุการณ์เอคโค่ในงานซ้อมการแสดงคาร์นิวัลในแดนสายลมกระซิบตามคำขอของตระกูล Montelli มีเบาะแสหนึ่งนำเรามาที่นี่

Phoebe: เหตุการณ์เอคโค่สูญเสียการควบคุม... ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกันค่ะ แถมยังได้ยินว่า ผู้พเนจร ถูกดึงเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ด้วย

Phoebe: จริงสิ พวกคุณเห็นเอคโค่ที่ชื่อ Beppe บ้างไหมคะ? ตัวสูงประมาณนี้ ชอบเดินเพ่นพ่านแถวนี้ แต่ฉันหายังไงก็ไม่เจอ...

Zani: เรื่องนี้บอกเธอได้ไหม?

Zani: ขอโทษด้วยนะ เราไม่เห็นเอคโค่ที่คุณบอกเลย แต่เราเจอเบาะแสบางอย่างที่ชี้ไปยัง Gilberto คนจากตระกูล Fisalia

Zani: และเขาอาจจะเป็นต้นเหตุของเหตุการณ์คล้ายกันในแดนสายลมกระซิบด้วย... เอคโค่สูญเสียการควบคุมแล้วทำร้ายกันเอง

Phoebe: ภาคีเองก็ได้รับรายงานเรื่องเอคโค่ที่หายไปในพื้นที่นี้เหมือนกันค่ะ เป็นไปได้เหรอว่าตระกูล Fisalia จะเกี่ยวข้อง? ฉันว่ามันน่าเหลือเชื่อเกินไปนะคะ

Phoebe: เท่าที่ฉันรู้มา ตระกูล Fisalia ศรัทธาในเซนติเนลอย่างแรงกล้า พวกเขาจะทำเรื่องลบหลู่แบบนี้ได้ยังไงกัน? เอคโค่คือของขวัญจากเซนติเนลนะ

ผู้พเนจร: คุณเคยเห็นสิ่งนี้มาก่อนไหม?

Phoebe: กลีบดอกไม้? จากพิธีกรรมเหรอคะ? เดี๋ยวนะ... ความถี่นี่มัน...

Phoebe: ...Imperator ประทานเอคโค่ ท้องฟ้า แผ่นดิน มหาสมุทร และความอุดมสมบูรณ์ให้เรา เราควรสำนึกและเคารพในตัวท่าน

Zani: ก็ได้นะ มีคนจากภาคีมาเป็นคนกลางแบบนี้ ตระกูล Fisalia ก็จะกล่าวหาว่าเรากุหลักฐานขึ้นมาไม่ได้

Phoebe: ดีจังเลย ดูเหมือนเราจะตกลงกันได้แล้วนะคะ

Phoebe: Beppe! ดีจังเลย! เธอยังปลอดภัย! แต่ว่า... เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

Phoebe: เดี๋ยวนะ! Beppe... อ้ะ...

Phoebe: ขอโทษนะคะ ฉันคงใจร้อนไปหน่อย ปกติเอคโค่จะไม่ค่อยทำตัวแบบนี้... ต้องมีอะไรทำให้พวกเขาตกใจแน่ๆ

Zani: มีบางอย่างแปลกๆ เราควรไปดูให้แน่ใจนะ ผู้พเนจร

ตามรอยของเอคโค่

ตรวจสอบต่อไป

Gilberto: เยี่ยมมาก... ทุกอย่างเข้าที่แล้ว ตอนนี้เหลือเพียงรอการเห็นชอบจากองค์ราชินีเท่านั้น

Gilberto: โอ้ เซนติเนลผู้ยิ่งใหญ่ โปรดทรงบันดาลให้คลื่นทะเลปะทุ ส่งพระบัญชาไปยังราชินีของเรา และให้หมู่เมฆบดบังรากูนน่า ชำระล้างความชั่วร้ายที่เกิดจากเหล่าคนหลงมัวเมาในนครแห่งบาปนี้

Phoebe: เขากำลังภาวนาอยู่เหรอ? ฉันรู้ว่าตระกูล Fisalia เคร่งในความเชื่อมาก แต่ "ราชินี" ที่เขาพูดถึงคือใครกันนะ?

Phoebe: บทภาวนานี้แปลกจัง... ไม่ใช่จากคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของภาคีแน่ๆ

Gilberto: โอ้ เทพแห่งห้วงลึก เจ้าแห่งคลื่นและปริศนา ขอพระองค์เป็นอิสระในไม่ช้า ขอให้คำลวงทั้งปวงสลายไปด้วยอำนาจของพระองค์ โปรดประทานพลังแก่ข้าเพื่อบดขยี้ผู้ที่ต่อต้านทั้งหลาย

Phoebe: เจ้าแห่งคลื่น... และปริศนา?

Gilberto: หือ...? ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ!?

Zani: โอ๊ะ... แย่ละสิแบบนี้ ดูท่าคงต้องสู้กันแล้วล่ะ

Gilberto: ...แกคือ ผู้พเนจร สินะ? ฉันได้ยินเรื่องของแกจากในรากูนน่าแล้ว...

Gilberto: ในเมื่อมาถึงที่นี่ แปลว่าคงรู้อะไรไปมากสินะ... แต่ทั้งหมดก็ไร้ค่า เมื่อเทียบกับความจริงที่ซ่อนอยู่ใต้คลื่นทะเล

Gilberto: ถือว่าเป็นไมตรี ฉันจะให้คำแนะนำสักอย่าง ความอยากรู้อยากเห็นจะไม่พาแกไปสู่ความจริงหรอก แต่มันจะพาแกเข้าใกล้...

Gilberto: ...หายนะ

Zani: เขาเพิ่งเปลี่ยนเอคโค่ให้กลายเป็นทาเซ็ตดิสคอร์ด เพราะกลีบดอกไม้นั่นหรือเปล่า?

Phoebe: คุณ... คุณทำอะไรกับเอคโค่พวกนั้นกัน!?

Gilberto: ก็แค่การสังเวยที่เลี่ยงไม่ได้ เพื่อเทพองค์เดียวที่แท้จริงของพวกเรา

Gilberto: ไม่! เป็นไปไม่ได้!

Zani: น่าสมเพชจริงๆ คุณก็เป็นแค่หมากที่ถูกทิ้งไปแล้วเท่านั้น

Zani: ...ซึ่งก็ไม่แปลกหรอกสำหรับตระกูล Fisalia

Phoebe: คุณ Gilberto คะ ช่วยอธิบายเรื่อง "เจ้าแห่งคลื่นและปริศนา" ที่คุณพูดถึงเมื่อครู่นี้ได้ไหม

Zani: ฉันชื่นชมในความศรัทธาของคุณที่มีต่อภาคีนะคุณ Phoebe แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลา เราต้องหาตัวการจริงที่อยู่เบื้องหลังตระกูล Fisalia ให้เจอก่อน

Phoebe: อ๊ะ ขอโทษค่ะ...

Gilberto: แกคิดว่าแกชนะแล้วจริงๆ เหรอ? ไม่หรอก... มันสายเกินไปแล้ว... ฮ่าๆ...

Gilberto: ฉันอาจจะเป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่เล็กจ้อย ไม่สำคัญ แต่ตอนที่พวกแกสนใจฉันอยู่ แกก็พลาดเรื่องที่สำคัญกว่าไปแล้ว

Zani: เขาดูไม่สำนึกกับเรื่องเลวร้ายที่ทำเลย ฉันจะติดต่อคุณ Alberto แล้วให้ทางตระกูลส่งคนมาจัดการต่อเอง

Zani: อะไรกัน? นั่นมัน... ทะเลเมฆ

เอคโค่ที่สับสน: ...

Phoebe: เอคโค่พวกนี้... กำลังมุ่งหน้าไปที่ทะเลเมฆ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

Gilberto: ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ! ช่างน่ามหัศจรรย์! Lorelei ตกเป็นของเราแล้ว... เหมือนที่คำทำนายบอกไว้! ทุกสิ่งจะถูกชำระล้าง!

Gilberto: ตอนนี้เราต้องอดทนรอให้ทะเลเมฆกลืนกินนครแห่งบาปนั่นไป จะมีเพียงผู้ศรัทธาเท่านั้นที่จะได้รับชีวิตใหม่จากคลื่น!

ผู้พเนจร: Lorelei เหรอ?

Phoebe: ตามที่คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ระบุไว้ Lorelei คือสิ่งมีชีวิตแห่งเสี้ยวความถี่ผู้ทรงพลัง อาศัยอยู่ในลานแห่งภาพสะท้อนที่ศูนย์กลางของวิหารนิมบัส

Phoebe: ตำนานเล่าว่า ครั้งหนึ่งทะเลเมฆเคยถาโถมใส่สถาบันเทววิทยาโบราณจนราบ ก่อนจะแผ่ขยายไปถึงรากูนน่า และ Lorelei ได้หยุดพายุเมฆบ้าคลั่งนั้นไว้ได้ ถึงทำให้วิกฤตจบลง

Phoebe: ถะ... ถ้าพวกเขาทำอะไรกับ Lorelei จริงๆ งั้นคุณ Gilberto ก็ไม่ได้แค่ขู่ เมฆนั้นอาจกลืนกินรากูนน่าจนกลายเป็นหายนะที่ใหญ่เกินกว่าที่เราจะจินตนาการจริงๆ ก็ได้นะคะ

Zani: บ้ากันไปหมดแล้ว... ที่แท้ก็แผนนี้สินะที่พวกมันเตรียมไว้แต่แรก

ผู้พเนจร: เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้วล่ะ

Zani: คุณสองคนไปก่อนเลย ฉันจะอยู่ที่นี่ คอยดูเขาไว้จนกว่าตระกูลจะมาถึง เผื่อเขาเกิดคิดจะทำอะไรแปลกๆ ขึ้นมา

Phoebe: ฉันจะอยู่ด้วยค่ะ ยังไงเรื่องนี้ก็อาจทำให้ตระกูล Fisalia ออกมาแก้ต่างได้ ถ้าฉันเป็นพยานในการกระทำความผิดของ Gilberto ในนามของภาคี พวกเขาก็จะปฏิเสธความจริงหรือฉวยโอกาสจากสถานการณ์นี้ไม่ได้

Zani: ...ก็ได้ แถวนี้มีท่าเรืออยู่ คุณนั่ง Gondola ไปสิ มันจะพาไปใกล้กับลานแห่งภาพสะท้อนน่ะ

Zani: หลังจากส่งตัว Gilberto ให้ตระกูลแล้ว เราจะตามไปสมทบกับคุณที่ลานแห่งภาพสะท้อนโดยเร็วที่สุด

Phoebe: ระวังตัวให้มากๆ ด้วยนะคะ ผู้พเนจร ขอให้เซนติเนลคุ้มครอง!

ไปที่ท่าเรือ

คุยกับผู้ดูแลท่าเรือ

เจ้าท่า: เข้าใจแล้ว... ถ้าคุณรีบจริงๆ ที่ท่าเรือน่าจะยังมี Gondola ว่างอยู่ แต่ระวังตัวด้วยล่ะ

ตามหา Gondolaที่อยู่ใกล้เคียง

???: ฮ่า เยี่ยมเลย... ยังมี Gondola เหลืออีกลำนึง ฉันจำได้ว่าเธอชื่อ... Noah ใช่ไหม?

เรือเอคโค่: *ส่งเสียงตอบรับเบาๆ*

???: ดูเหมือนโชคชะตาจะพาเรามาพบกันอีกแล้วนะ เห็นด้วยไหม? คุณสุภาพบุรุษ

ผู้พเนจร: คุณคือ...?

???: ดูเหมือนคุณจะจำฉันได้นะ ใช่แล้ว เราเคยบังเอิญพบกันที่ร้านขายหน้ากากของมาดาม Nyarla ยังไงล่ะ

???: บอกตามตรง วันนี้ฉันต้องไปให้ทันรถไฟขบวนสุดท้ายในทะเลเมฆ แต่ท่าเรือกลับเหลือ Gondola เพียงแค่ลำเดียว

???: ช่างมีน้ำใจนัก

???: ถ้าอย่างนั้นก็อย่ามัวเสียเวลาเลย ออกเดินทางกันเถอะ

นั่ง Gondola

ผู้พเนจร: เพลงนี้... มาจากไหนกัน?

???: คุณก็ได้ยินด้วยเหรอ? นั่นคือบทเพลงของ Lorelei ที่คอยนำทางเรือผ่านม่านหมอกน่ะ

???: แต่เสียงร้องวันนี้แปลกไปนะ ดูแฝงไว้ด้วย...ความโศกเศร้าและเจ็บปวด...

???: ฉันอาจคิดฟุ้งซ่านไปเองก็ได้ ไม่ว่ายังไง ท่วงทำนองของนางก็จะนำพาเราฝ่าหมอกและพายุไปสู่ใจกลางทะเลเมฆ

นั่ง Gondolaไปที่สถานีรถไฟ

เสียงวัยรุ่น: เมฆแผ่กว้างขึ้นเรื่อยๆ คุณอาจคิดถูกแล้ว นี่อาจเป็นบททดสอบของ Imperator... แต่เราต้องรีบออกไปแล้ว

เสียงที่ผ่านอุปสรรคมากมาย: จะทำอะไรก็เชิญ! แต่ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น สมบัติของนักปราชญ์โบราณต้องอยู่ที่นี่แน่ ฉันจะต้อง...

???: ...ช่างน่าทึ่ง เสียงพวกนี้ดูเหมือนจะเป็นเสียงกังวานที่ซ่อนอยู่ในทะเลเมฆ

???: คุณอาจเคยได้ยินมาว่าที่นี่เคยเป็นสถาบันเทววิทยาโบราณของภาคี ดูเหมือนว่าแม้จะถูกเมฆกลืนกินไป แต่เสียงกังวานของผู้คนที่เคยอยู่ที่นี่ก็ยังคงไม่จางหาย

???: ความผิดปกติภายในทะเลเมฆอาจกำลังปลุกเสียงกังวานเหล่านี้ให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ได้

ผู้พเนจร: ดูเหมือนคุณจะรู้เรื่องพวกนี้ดีนะ

???: แน่นอน ฉันหลงใหลในประวัติศาสตร์และศิลปะของรากูนน่าน่ะ ยังไงซะ ถ้าจะกำหนดอนาคต เราก็ต้องเข้าใจอดีตก่อนใช่ไหมล่ะ?

???: ระหว่างทางเราอาจพบเสียงกังวานมากกว่านี้ และบางทีก็อาจมีข้อมูลสำคัญซ่อนอยู่ ถ้าคุณสงสัยก็ลองค้นหาดูอีกได้นะ

มาถึงสถานี

???: ถ้าอย่างนั้น เราจะเริ่มจากเรื่องอะไรก่อนดี?

???: "...เมืองที่เป็นดั่งความโกลาหลอันวิปริต พานพบความตายแรกเมื่อถือกำเนิด ความตายเปรียบเสมือนอาหารที่หล่อเลี้ยงเรา ราวกับวาฬที่ค่อยๆ จมลงสู่ห้วงเหว"

???: คำบรรยายรากูนน่านี้เป็นของ Rosselli จิตรกรผู้ล่วงลับที่จบชีวิตลงอย่างยากไร้ น่าขำนักที่ผลงานที่เคยไม่ถูกเหลียวแลของเขา กลับมีค่ามหาศาลเกินล้านเหรียญเชลล์ในตอนนี้

???: เปี่ยมความมุ่งมั่น... ใช่แล้ว ความมุ่งมั่นคือคุณสมบัติที่ชาวรากูนน่ามีอย่างล้นเหลือ และนั่นเองที่ทำให้ทุกคนเฝ้ารองานคาร์นิวัลอย่างใจจดใจจ่อ

???: ใช่แล้ว รากูนน่าไม่ได้สวยหรูอย่างที่ตาเห็น ภายใต้ภาพลักษณ์แห่งความมั่งคั่ง ที่แท้ถูกครอบงำด้วยความละโมบ

???: ศรัทธาคืออัญมณีล้ำค่าที่สุดของรากูนน่า เมื่อเทียบกับเขตอื่นแล้ว ความศรัทธาที่เรามีต่อเซนติเนลนั้นไร้ผู้ใดเทียม

???: เป็นคำตอบที่ชาญฉลาด บางทีคุณอาจยังไม่คุ้นกับรากูนน่าหรืออาจเลือกที่จะสงวนท่าที แต่ไม่ว่าจะแบบไหน ฉันก็ไม่ถือสาหรอก

???: รากูนน่ามีหลายแง่มุม ผู้คนส่วนใหญ่มักจะเห็นเพียงด้านเดียว แต่สำหรับฉันแล้ว...

???: ...เมืองนี้เป็นเหมือนศัตรูคู่อาฆาตถูกตรึงไว้ด้วยกันอย่างมิอาจหลีกหนี นั่นแหละคือรากูนน่า เมืองที่ประเพณีต่อสู้กับนวัตกรรม ความเปิดกว้างยื้อยุดกับการปิดกั้น ไม่มีที่สิ้นสุด

???: เพราะแบบนั้น ตระกูล Montelli กับ Fisalia ถึงขัดแย้งกันไม่หยุดหย่อน อย่างที่คุณอาจได้เห็นมาแล้ว

???: ตระกูล Montelli เลือกยืนข้างนวัตกรรม ทุ่มเดิมพันทั้งหมดไว้กับงานคาร์นิวัล ในขณะที่ตระกูล Fisalia ยังคงยึดติดกับประเพณี และสมรู้ร่วมคิดกับเงามืดที่ซ่อนเร้นอยู่ลึกในรากูนน่า

???: ทว่าความขัดแย้งอันยาวนานที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังม่านกำลังจะถึงจุดจบ และสาเหตุไม่ใช่เพราะสองตระกูลนั้น แต่เป็นเพราะคุณต่างหาก

ผู้พเนจร: ฉันเหรอ?

???: คุณอาจจะยังไม่รู้ตัว แต่เรานั้น... อยู่ในเรือลำเดียวกันมานานแล้ว

???: อ๊ะ รถไฟมาแล้ว ได้เวลาบอกลาแล้วล่ะ

ผู้พเนจร: ...ฉันยังไม่รู้เลยว่าคุณชื่ออะไร

???: ไว้คราวหน้าฉันจะบอกนะ ตอนนี้ปล่อยให้เป็นปริศนาไปก่อนแล้วกัน

???: แล้วพบกันใหม่ ผู้พเนจร ขอให้คุณค้นพบเส้นทางของตัวเองในรากูนน่านะ

หลังจากที่สตรีสูงศักดิ์ผู้ลึกลับจากไป Zani กับ Phoebe ก็นั่ง Gondola มาถึง แล้วคุณทั้งสามก็ออกเดินทางไปยังที่พำนักของ Lorelei

นั่ง Gondola

Phoebe: คิดไม่ถึงเลยนะคะ ว่าสถาบันเทววิทยาโบราณจะกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว

Zani: หืม? คุณเคยมาที่นี่เหรอ?

Phoebe: ไม่หรอกค่ะ แต่ฉันเคยเห็นภาพวาดของสถาบันเทววิทยาโบราณในมหาวิหาร ที่นี่เคยมีโดมขนาดมหึมากับหอสูงเสียดฟ้าที่ดูราวกับจะสัมผัสท้องฟ้าได้ด้วยล่ะ

Phoebe: ...แล้วภาคีก็จำใจทอดทิ้งที่แห่งนั้น เมื่อทะเลเมฆกลืนกินมันไป

ไปที่ลานแห่งภาพสะท้อน

ผู้ศรัทธาสวมหน้ากาก: พวกคุณ... มาที่นี่เพื่อสำนึกผิดและขอการอภัยเช่นกันใช่ไหม?

ผู้ศรัทธาสวมหน้ากาก: เซนติเนลได้ชี้ทางให้เราต่อต้านสิ่งล่อลวงและความเสื่อมทราม เราเพียงต้องอุทิศทั้งกายและใจ... แด่ Lorelei

Phoebe: เราแค่มาพบ Lorelei น่ะ

ผู้ศรัทธาสวมหน้ากาก: จงอดทน... เราเห็นความกระหายแสงสว่างในตัวคุณ ดั่งเช่นพี่น้องใหม่ของเรา แม้จะไม่ได้สวมหน้ากากแล้ว แต่ในหัวใจ... ก็ยังมีม่านบดบังอยู่

ผู้ศรัทธาสวมหน้ากาก: ทุกคนที่นี่ต่างสวมหน้ากาก ทุกคนในรากูนน่าก็เช่นกัน ไม่มีข้อยกเว้น ไม่มีผู้ใดถอดหน้ากากลงเลย และนั่นเองคือรากฐานแห่งความทุกข์ หน้ากากที่บดบังหัวใจของเราไว้

ผู้ศรัทธาสวมหน้ากาก: ใช่แล้ว หน้ากากพวกนั้นเต็มไปด้วยความวิปลาส ทว่าแม้คนผิดก็ยังขอไถ่บาปจาก Lorelei ได้ เซนติเนลได้มอบอำนาจนี้ให้ Lorelei และไม่มีใครจะพรากมันไปได้

ผู้ศรัทธาสวมหน้ากาก: ให้เสียงเพลงและหัวใจแห่ง Lorelei นำทาง แล้วคุณจะพบกับ Lorelei แต่หากบาปของคุณหนักเกินกว่าจะไถ่ได้ คุณจะจมหายไปในทะเลเมฆชั่วนิรันดร์

Zani: งั้นเราควรทำยังไงถึงจะได้พบ Lorelei ล่ะ?

ผู้ศรัทธาสวมหน้ากาก: คุณอยากเข้าพบ Lorelei งั้นเหรอ? น่าเสียดายที่คุณมาผิดจังหวะ Lorelei กำลังเดือดดาล และร่างมนุษย์ของเราไม่อาจทานทนต่อความพิโรธนั้นได้ เราจึงผนึกเส้นทางสู่แดนของนางไว้

Zani: ขอบคุณที่อธิบายนะ แต่เราเชื่อว่า Lorelei กำลังตกอยู่ในอันตราย... เรามาเพื่อช่วยนาง มีคนวางแผนจะฉวยใช้พลังของนาง...

ผู้ศรัทธาสวมหน้ากาก: ...เส้นทางถูกผนึกไปแล้ว พวกคุณจงกลับไปเถอะ

Zani: เฮ้อ ดูท่าจะพูดเกลี้ยกล่อมเขาไม่ได้แล้ว ไปหาทางอื่นกันเถอะ ผู้พเนจร

ม่านหมอกปกคลุมลาน สะท้อนบรรยากาศแห่งการต่อต้าน นี่คงเป็นทางเข้าสู่ "เส้นทางแห่งการเข้าพบ" ที่เหล่าสาวกพูดถึง

ทว่ามันถูกปิดผนึกไว้โดยสิ้นเชิง

มีถ้อยคำขนาดเล็กสลักอยู่ข้างๆ ว่า "เราโศกเศร้าต่อการพลีชีพของสตรีศักดิ์สิทธิ์"

นี่เป็นคำใบ้บางอย่างหรือเปล่า?

ค้นหาเบาะแสเพื่อเปิดเส้นทางสู่ผู้ชม

ผู้ศรัทธาที่มีความสุข: โอ้ ความคิดชั่วร้ายได้รับการชำระล้างไปสักที ฉันหลุดพ้นจากความผิดบาปแล้ว

ผู้ศรัทธาที่ตื่นเต้น: จงขับร้องและเต้นรำ! เพราะเราได้รับทั้งสันติสุขและเสรีภาพแล้ว!

ผู้ศรัทธาที่ตื่นเต้น: โอ้! พวกคุณก็มาที่นี่เพื่อชำระบาปเหมือนกันงั้นรึ? ถ้าอย่างนั้น มาร่วมกับเราสิ! ขับร้อง! ขับร้องไปกับเรา!

ผู้ศรัทธาที่มีความสุข: ประตูถูกปิดแล้ว เพียงขับร้องไปด้วยกัน ประตูก็จะเปิดออกต่อหน้าคุณ!

ผู้พเนจร: (แค่ "ขับร้อง" เหรอ? ดูท่าจะถามอะไรเพิ่มจากพวกเขาไม่ได้แล้ว ไปหาที่อื่นต่อดีกว่า)

Zani: ...อักษรและสัญลักษณ์บนศิลานี้ดูเหมือนจะสื่อถึงเรื่องราวบางอย่างนะ

Zani: แต่ส่วนใหญ่เลือนหายไปหมดแล้ว ดูไม่เหมือนกับอักษรรินาซิตาสมัยใหม่เลย Phoebe พอจะอ่านออกบ้างไหม?

Phoebe: ขอดูก่อนนะคะ... นี่เหมือนจะเป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์โบราณของรินาซิตาที่ใช้บันทึกเรื่องราวของเซนติเนล Imperator เลย ส่วนเนื้อหาก็...

Phoebe: "เราจักมอบพลังนี้แก่... ราชินี... แห่งรัตติกาล... ขอให้นาง... ในยามกลางวัน... ทะเลเมฆ..."

Phoebe: เอ่อ... ฉันอ่านข้อความส่วนใหญ่แทบไม่ออก แต่ภาพวาดข้างๆ ยังพอดูออก ดูเหมือนจะเป็นภาพเซนติเนล Imperator กำลังพูดกับสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมา

Phoebe: แล้วสิ่งมีชีวิตนั้นก็ค่อยๆ เปลี่ยนจากรูปร่างมหึมาไม่มีรูปทรง กลายเป็นร่างที่คล้ายมนุษย์

Zani: นั่นจะใช่ Lorelei ไหมนะ? เพราะไม่มีสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่โตขนาดนั้นอยู่เหนือทะเลเมฆอีกแล้ว...

Phoebe: ...จริงๆ แล้ว ฉันก็ไม่แน่ใจว่าใช่ Imperator หรือเปล่า เพราะดูต่างจากรูปปั้นในมหาวิหารนิดหน่อย อาจเพราะภาพวาดไม่ชัดก็ได้ค่ะ

Zani: ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า... Lorelei กับเซนติเนลมีความเกี่ยวโยงกันงั้นเหรอ?

Zani: แต่ยังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับกำแพงเลย เจอเบาะแสอื่นอีกไหม?

Phoebe: เราคงต้องสืบต่อให้ลึกกว่านี้

Phoebe: Misteltein! อยู่นี่เอง!

"Misteltein": *ฮือฮือ...*

"Pixie": *ฮือฮือ!*

Phoebe: นี่คือ Misteltein หนึ่งในเอคโค่ที่หายไป เขาคงตามเสียงร้องเพลงมา

Phoebe: Misteltein เธอรู้ไหมว่าจะทำลายกำแพงนั้นได้ยังไง?

Zani: เอคโค่จะไปรู้อะไรแบบนั้นได้ยังไงกัน Phoebe—

"Misteltein": *ฮือฮือ...*

Phoebe: ...เขาบอกว่า เราแค่ต้องร้องเพลงที่กำหนด

"Misteltein": (พยักหน้า)

Zani: คะ... คุณฟังออกว่ามันพูดอะไรเหรอ?

Zani: ร้องเพลงที่กำหนดงั้นเหรอ... เราได้เบาะแสที่ชัดเจนเลยนะ แต่เพลงไหนล่ะ?

เปิดเส้นทางสู่ผู้ชม

Zani: ฉันว่า "การร้องเพลง" คงเป็นทางเลือกเดียวในการทลายกำแพงนั่นแล้วล่ะ

Zani: แต่จะร้องเพลงอะไรล่ะ?

ผู้พเนจร: ศิลาที่เราเห็นพูดถึงเซนติเนล แล้วตอนนี้เราก็อยู่ในซากสถาบันเทววิทยาโบราณ

Zani: ...งั้นก็น่าจะเป็น "เพลงศักดิ์สิทธิ์" หรือเปล่า? เพราะบนกำแพงก็มีจารึกเขียนว่า เราโศกเศร้าต่อการพลีชีพของสตรีศักดิ์สิทธิ์ ด้วย

Zani: พอจะนึกถึงเพลงศักดิ์สิทธิ์ไหนได้บ้างไหม Phoebe?

Phoebe: การพลีชีพของสตรีศักดิ์สิทธิ์... หรือว่าจะเป็น "ท่วงทำนองแห่งสตรีศักดิ์สิทธิ์"? เพลงศักดิ์สิทธิ์นี้แทบไม่มีใครร้องกันแล้ว ฉันว่าแม้แต่บาทหลวงส่วนใหญ่ก็คงไม่รู้จัก

Zani: สตรีศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ? เราเคยเจอนักเขียนบทที่ชื่อ Cristoforo มาก่อน เขาเล่าเรื่องราวบางอย่างเกี่ยวกับเธอให้ฟัง

Zani: Phoebe ถ้าคุณรู้จักเพลงศักดิ์สิทธิ์นี้ก็ลองร้องดูหน่อยไหม? บางทีมันอาจทลายกำแพงได้

Phoebe: ฉะ... ฉันเหรอคะ?

Phoebe: กะ... ก็ได้ค่ะ คงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้แล้วสินะ ฉันจะลองดู อะแฮ่ม...

เอาชนะ Lorelei

???: บทเพลงอันจอมปลอม... ปกปิด... บิดเบือน... จงฉีกทำลายมันให้สิ้น...

Abby: เมื่อกี้เธอร้องเพลงศักดิ์สิทธิ์ผิดรึเปล่า?

Phoebe: ฉันว่าฉันร้อง "ท่วงทำนองแห่งสตรีศักดิ์สิทธิ์" ถูกแล้วนะคะ...

Zani: แย่แล้ว... ดูเหมือนนางจะไม่พอใจกับเพลงนั้นเท่าไหร่นะ

Zani: ดอกไม้นั่น... เหมือนกลีบที่เราเจอในแดนสายลมกระซิบเลย

ผู้พเนจร: พวกแฟรกต์ซิดัสน่ะ ฉันเคยเจอพวกเขามาก่อน และก็เคยเห็นดอกไม้นี้มาแล้ว

Lorelei: เราหลับใหลไปนานเพียงใดแล้ว... ฝันร้ายนี้... เราติดอยู่ในฝันร้ายนี้มานานแค่ไหนกัน?

Lorelei: พวกเจ้าก็เป็นส่วนหนึ่งของฝันนี้ด้วยเหรอ?

Phoebe: เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น... ท่านคือ Lorelei ใช่ไหมคะ?

Lorelei: ใช่แล้ว ผู้มาเยือนจากแดนไกล เราสัมผัสได้ถึง... ความเมตตาในหัวใจของพวกเจ้า พวกเจ้าคือผู้ที่ปลดโซ่ตรวนแห่งฝันร้ายของเรา

Lorelei: เหล่าผู้ทรยศที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากแห่งความวิปลาส... พวกมันทำให้วิหารนิมบัสแปดเปื้อนด้วยดอกไม้ชั่วร้าย กักขังเราไว้ในความโกรธและความเศร้า ฝันร้ายไม่สิ้นสุดได้กลายเป็นคุกขังของเรา

Zani: หน้ากากแห่งความวิปลาส... ฉันจำได้ว่าคนที่ทางเข้าลานพูดถึงมัน

Lorelei: หากพวกเจ้าไม่ปลดปล่อยเราจากฝันร้าย เราคงไม่อาจทำภารกิจของเซนติเนลต่อไปได้... กระแสคลื่นแห่งวิหารนิมบัสจะกลืนกินทั้งรากูนน่า เช่นเดียวกับที่เคยทำลายวิหารศักดิ์สิทธิ์ซึ่งบัดนี้เหลือเพียงซากใต้ฝ่าเท้าพวกเจ้า

ผู้พเนจร: เดี๋ยวก่อน... เซนติเนลเหรอ? หมายความว่า...?

Lorelei: ใช่แล้ว เซนติเนล Imperator ได้หล่อหลอมเราขึ้นจากสิ่งไร้จิตใจให้เป็นดังที่เห็น และประทานสิ่งล้ำค่าที่สุดแก่เรา... นั่นคือวิญญาณ

Lorelei: ท่านมอบหน้าที่ให้เราควบคุมทะเลเมฆ และป้องกันไม่ให้พลังงานเศษเสี้ยวความถี่ภายในนั้น... สลายหายไป

ผู้พเนจร: ท่านติดต่อ Imperator ได้ไหม? ฉันจำเป็นต้องพบเซนติเนล

Lorelei: น่าเสียดาย... พลังของเราไม่อาจทำได้ สายใยระหว่างเซนติเนลกับโลกมนุษย์ถูกตัดขาดไปแล้ว มีเพียงการสวดรวมใจ และเมื่อคาร์นิวัลถึงจุดสำคัญ พิธีแห่งคำสัตย์โบราณจะเกิดขึ้น... เมื่อนั้นมนุษย์จะสามารถสื่อสารกับท่านได้ชั่วครู่

Zani: เมื่อคาร์นิวัลถึงจุดสำคัญ พิธีแห่งคำสัตย์โบราณจะเกิดขึ้น... ท่านหมายถึงงานคาร์นิวัลเหรอ?

Phoebe: ไม่นะ เป็นไปไม่ได้! อัครสังฆราชคนปัจจุบัน Fenrico ผู้รู้แจ้ง ท่านได้รับคำพยากรณ์โดยตรงจากเซนติเนล เซนติเนลอยู่กับผู้คนเสมอมา!

Lorelei: ...เกรงว่าสภาวะของเซนติเนลในตอนนี้... เกินกว่าที่มนุษย์จะเข้าใจได้ อัครสังฆราชของพวกเจ้าก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

Lorelei: หากความสงสัยยังติดอยู่ในใจ เราขอให้พวกเจ้ารอจนกว่าพิธีจะเสร็จสิ้น เซนติเนลจะตอบรับเสียงเรียกจากผู้คนแน่นอน... ไม่ใช่จากผู้ที่ถูกเรียกว่า... ผู้รู้แจ้ง

ผู้พเนจร: อีกเรื่องหนึ่ง... พวกผู้ทรยศที่สวมหน้ากากแห่งความวิปลาสที่ท่านพูดถึง รู้หรือเปล่าว่าพวกเขาเป็นใคร?

Lorelei: ...สิ่งเดียวที่เรารู้คือพวกเขาไม่ใช่คนจากรินาซิตา

Lorelei: เราได้ยินเสียงกระซิบในความฝัน พวกเขากล่าวถึงผู้นำ เป็นหญิงคนหนึ่งที่ถูกเรียกว่า...

Lorelei: "—วาทยกร"

ผู้พเนจร: วาทยกร...

Lorelei: ...ได้เวลาที่เราจะกลับสู่นิทราแล้ว การกระทำชั่วร้ายของพวกนั้นทำให้ทะเลเมฆมีบาดแผล เราต้องเยียวยา... ในห้วงฝันของเรา

Lorelei: บทเพลงจะนำทางพวกเจ้าออกจากที่แห่งนี้ ลาก่อน ผู้มาเยือน

Zani: งานนี้มีแต่เรื่องให้แปลกใจ... แต่ได้เจอ Lorelei ในตำนานใกล้ๆ แบบนี้ก็คุ้มกับความลำบากแล้วล่ะ

Phoebe: ...

Zani: หืม? Phoebe ไม่เป็นไรนะ?

Phoebe: หือ? ฉะ... ฉันไม่เป็นไร แค่ยัง... คิดตามคำพูดของ Lorelei อยู่ ขอโทษนะคะ ฉัน...ฉันขอเวลาทำใจสักหน่อย

ผู้พเนจร: อย่างน้อยเราก็หยุดแผนของพวกนั้นได้ทันเวลา และยังเจอ Vitreum Dancer ที่หายไปด้วย

Zani: พูดถึง Vitreum Dancer... มันมาที่นี่ได้ยังไงกันนะ? เป็นเพราะบทเพลงของ Lorelei หรือการชี้นำของเซนติเนลกันแน่?

Zani: คุณพูดถูก... พวกนั้นซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ใช้ Gilberto เป็นแพะรับบาป แค่พวกเราไม่กี่คนคงยากที่จะเปิดโปงพวกเขา

Zani: อ้อ อีกอย่าง ในเมื่อแฟรกต์ซิดัสร่วมมือกับ Fisalia ก็เท่ากับพวกเขาเป็นศัตรูกับตระกูล Montelli

Zani: บังเอิญจริง วันนี้มีงานประมูลที่คลังสมบัติเอเวอราร์โด เหล่าสมาชิกระดับสูงของตระกูลก็จะไปร่วมด้วย

Zani: แล้วคุณล่ะ Phoebe?

Phoebe: ฉันตั้งใจจะกลับไปที่ภาคีก่อนค่ะ ถึงฉันจะเชื่อว่าที่ Lorelei พูดเป็นเรื่องจริง แต่ก็ยากที่จะเชื่อว่าอัครสังฆราชจะปิดบังผู้คน ถึงยังไงเขาก็ยังเป็นผู้รู้แจ้งเรโซเนเตอร์ของเซนติเนล

Phoebe: ตามที่ Lorelei บอก เซนติเนลจะมอบคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์ในช่วงคาร์นิวัล... นั่นจะเป็นช่วงเวลาที่ความจริงจะเปิดเผย

ผู้พเนจร: ว่าแต่ อัครสังฆราชองค์ก่อนๆ ก็ถือเป็นผู้รู้แจ้งเรโซเนเตอร์ของเซนติเนลทุกคนเลยไหม?

Phoebe: ไม่ค่ะ มีแค่ท่าน Fenrico เท่านั้นที่เคยสื่อสารกับเซนติเนลโดยตรง อัครสังฆราชก่อนหน้านั้นเป็นเพียงผู้แทนโดยอ้อม ไม่ใช่... ผู้รู้แจ้ง...

Phoebe: ...ความสงบและความมั่นคงคือของขวัญจาก Imperator ผู้ยิ่งใหญ่ เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ฉันจะเก็บไว้ระหว่างเรา ปิดตายอยู่ในใจ

Zani: ถ้างั้น เราคงต้องแยกกันชั่วคราวแล้วสินะ

Phoebe: คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ย้ำเตือนกับเราว่า "มิใช่ประภาคารที่นำเราฝ่าพายุสู่ความปลอดภัย แต่คือดวงตาของเราที่จับจ้องไปยังฝั่ง"

Phoebe: ฉันอยากมอบถ้อยคำนี้แก่คุณ ขอให้ดวงตาของคุณส่องสว่างด้วยความกระจ่างเสมอ

นั่ง Gondola

Zani: นี่มันเรือเอคโค่ที่เราเคยนั่งมาก่อนนี่... หรือมันจะถูกเสียงเพลงของ Lorelei ดึงดูดมาเหมือนกัน?

Noah: *ร้องตอบเบาๆ*

ผู้พเนจร: มันชื่อ Noah

Zani: Noah... ถึงฉันจะไม่รู้ว่ามันพูดอะไร แต่พอดีเลย เราให้มันพาไปที่คลังสมบัติเอเวอราร์โดได้นะ

นั่ง Gondolaไปที่คลังสมบัติอเวราร์โด

Abby: น้ำตกใหญ่ชะมัด... นี่สุดทางแล้วเหรอ?

Noah: *ร้องตอบสื่อท่าที*

Abby: ว้าว จริงเหรอ Noah... เธอพาเราขึ้นไปทางต้นน้ำได้งั้นสิ?

Noah: *ร้องตอบหนักแน่น*

นั่ง Gondolaขึ้นน้ำตก

Zani: ข้างหน้ามีน้ำตกอีกแล้ว มั่นใจใช่ไหม Noah?

Noah: *ร้องตอบอย่างมั่นใจ*

ไปที่ทางเข้าหลักของห้องนิรภัย

Zani: คลังสมบัติเอเวอราร์โดอยู่ข้างหน้านี่เอง ถึงเวลาที่เราต้องแยกทางกันแล้วสินะ Noah

Noah: *ร้องตอบอย่างเข้าใจ*

Zani: ฉันมั่นใจว่ามันจะหาทางกลับท่าเรือได้ ไม่ต้องห่วง ตอนนี้เราแค่เดินตามเส้นทางนี้ก็จะถึงคลังสมบัติอเวราร์โดแล้ว ไปกันเถอะ

เอาชนะสมาชิกแฟรกต์ซิดัส

มนุษย์ดัดแปลงที่ตื่นเต้น: อะไรนะ? นายบอกว่ามีคนโจมตีพวกเราเหรอ?

มนุษย์ดัดแปลงผู้สับสน: ผู้หญิง... เครื่องประดับ... แข็งแกร่งมาก

มนุษย์ดัดแปลงที่ตื่นเต้น: ว่าไงนะ... ฉันจะพูดกับคนที่โอเวอร์คล็อกจนสมองพังอย่างนายยังไงดีล่ะเนี่ย?

มนุษย์ดัดแปลงที่ตื่นเต้น: แล้วนี่นายรอดมาได้คนเดียวเหรอ?

มนุษย์ดัดแปลงผู้สับสน: ...ท่านผู้คุม... ทรงพลัง ฉัน... หนีมา

มนุษย์ดัดแปลงที่ตื่นเต้น: ...พูดอะไรฟังไม่รู้เรื่องเลย ช่างเถอะ ฉันเชื่อมระบบให้นายแล้ว ไปกันเถอะ ที่ตระกูล Montelli นี่ไม่ต้อนรับพวกเราแน่

มนุษย์ดัดแปลงผู้สับสน: ...ได้

มนุษย์ดัดแปลงที่ตื่นเต้น: เดี๋ยวก่อน... พวกแกเป็นใคร?

มนุษย์ดัดแปลงที่ตื่นเต้น: อ้อ... พวก Montelli เรียกลูกน้องมาช่วยสินะ?

มนุษย์ดัดแปลงผู้สับสน: ไม่นะ... นี่มัน...

มนุษย์ดัดแปลงที่ตื่นเต้น: ไม่ต้องสนใจ! จัดการพวกมันซะ!

ไปที่ห้องนิรภัย

ไปที่ทางข้างหลักของห้องนิรภัย

ผู้เฝ้าประตู: ยินดีต้อนรับสู่คลังสมบัติเอเวอราร์โด คุณได้นัดหมายไว้หรือเปล่าครับ?

ผู้เฝ้าประตู: บัตรเชิญนี่... อ้ะ ขออภัยด้วยครับ ยินดีต้อนรับสู่คลังสมบัติเอเวอราร์โด วันนี้มีเรื่องให้เรารับใช้หรือครับ?

Zani: เราไม่ได้มาด้วยเรื่องธุรกิจ แต่มาแจ้งทางตระกูลเกี่ยวกับเหตุการณ์เอคโค่สูญเสียการควบคุมในระหว่างการซ้อมงานคาร์นิวัลครั้งล่าสุดน่ะ

ผู้เฝ้าประตู: จะจัดการให้ทันทีครับ เชิญไปที่ประตูทางเข้าหลัก เจ้าหน้าที่จะรอต้อนรับคุณอยู่ตรงนั้น

ผู้เฝ้าประตู: เชิญไปที่ประตูทางเข้าหลัก เจ้าหน้าที่จะรอต้อนรับคุณอยู่ตรงนั้น

ผู้พเนจร: เอคโค่พวกนี้... คุ้มกันคลังสมบัติอยู่เหรอ?

Zani: ใช่แล้ว แต่ฉันไม่เคยเห็นพวกมันสู้จริงหรอก ใน "คู่มือพนักงานธนาคารเอเวอราร์โด" บอกไว้ว่า พวกมันเอาชนะเรโซเนเตอร์ได้ทั้งกองทัพเลยนะ

Zani: ผู้พเนจร ถึงมันจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนระดับคุณ แต่ฝีมือการต่อสู้ของพวกมันก็ร้ายกาจอยู่ดี แค่พวกมันยืนอยู่ที่นี่ก็ทำให้ทุกคนรู้สึกปลอดภัยแล้วล่ะ

Zani: สถานที่แห่งนี้เก็บสมบัติเกือบครึ่งของรินาซิตาเอาไว้ และยังให้บริการคนทั้งรากูนน่า แม้แต่ตระกูล Fisalia ก็ยังมาใช้บริการเหมือนกัน

Zani: แม้เราจะขัดแย้งกัน แต่ทั้งรากูนน่านี้ บริการของคลังสมบัติเอเวอราร์โดนั้นไม่ใครแทนที่ได้

Zani: อะไรเนี่ย... ฉันคิดว่าเอคโค่พวกนี้จะมีปฏิกริยาแค่ตอนถูกจู่โจมซะอีก!

Zani: ตั้งสติไว้ก่อนนะ อย่าขยับ มันแค่อยู่ในสภาวะระวังตัวแต่จะไม่โจมตีถ้าเราไม่ยั่วยุ อย่างน้อยคู่มือพนักงานก็บอกไว้อย่างนั้นนะ!

???: ...หยุดซะ

???: ต้องขอโทษสำหรับเหตุขัดข้องเล็กๆ นี้ในนามตระกูล Montelli ด้วย และ...

???: ดีใจจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะได้เจอคุณอีกเร็วขนาดนี้

ผู้พเนจร: ฉันก็เช่นกัน

???: แต่สีหน้าคุณดูไม่ประหลาดใจเลยนะ ผู้พเนจร

Carlotta: ขออนุญาตแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ฉันชื่อ Carlotta Montelli

Zani: Montelli... งั้นคุณก็คือ...

Carlotta: บุตรีลำดับที่สองของตระกูล Montelli ถ้าพวกคุณไม่ถือสา จะเรียกฉันว่า Carlotta ก็ได้

Carlotta: และฉันเชื่อว่าค่าตอบแทนที่ให้ไปคงเป็นที่พอใจนะ คุณ Zani?

Zani: ...คุณนี่เอง ที่มอบหมายให้ฉันมารับ ผู้พเนจร?

Carlotta: แขกผู้ทรงเกียรติเช่น ผู้พเนจร ย่อมสมควรได้รับการดูแลจากคนที่ไว้ใจได้ที่สุดของเรา

Carlotta: ฉันรู้จุดประสงค์ที่คุณมาที่นี่ ในนามของตระกูล ขออนุญาตแสดงความขอบคุณอย่างสุดซึ้งต่อความพยายามของคุณ

Carlotta: แววตาคุณดูสงสัยเกี่ยวกับตัวฉันและบทบาทที่ฉันมีใน... ละครเรื่องนี้ แต่ที่นี่ไม่เหมาะจะพูดคุย ทั้งคู่ตามฉันมาสิ

Carlotta: ขออภัยเป็นอย่างสูงนะ ผู้พเนจร ที่ฉันปกปิดตัวตนที่แท้จริงไว้ก่อนหน้านี้

Carlotta: เรื่องราวของรินาซิตา... ซับซ้อนขึ้นทุกที ทั้งตระกูล Fisalia และภาคีเร้นสมุทร...

Carlotta: คุณก็คงสังเกตแล้วว่ามีหลายฝ่ายที่ต้องการให้งานคาร์นิวัลล้มเหลว พวกเรา Montelli ที่ผูกอนาคตไว้กับความสำเร็จของงานนี้จึงตกเป็นเป้าหมาย

Carlotta: ...แต่เรื่องนั้นคงต้องพักไว้ก่อน

Carlotta: ถึงแล้วล่ะ ยินดีต้อนรับสู่คลังสมบัติเอเวอราร์โด หัวใจและเกียรติภูมิของตระกูล Montelli

เข้าสู่ห้องนิรภัย

เข้าสู่โถง

Carlotta: รบกวนคุณ Zani ช่วยอะไรหน่อยได้ไหม? ช่วยเก็บหลักฐานไว้ในห้องเก็บข้อมูล แล้วก็... เอา "เครื่องประดับ" กับ "น้ำหอม" มาให้ฉันหน่อยนะ

Zani: เครื่องประดับกับน้ำหอม? หรือคุณหมายถึง...

Carlotta: อะแฮ่ม ใช่แล้วล่ะ คุณรู้ว่า... ห้อง "แต่งตัว" ของเราอยู่ที่ไหนใช่ไหม? ฝากบอก "สไตลิสต์" ว่านี่คือคำขอของฉัน เธอจะเตรียมทุกอย่างไว้ให้ เจอกันที่ทางเข้าด้านข้างของคลังสมบัตินะ

Zani: เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้

Carlotta: เข้าเรื่องสำคัญกันเลยดีกว่า

Carlotta: คุณเองก็คงสัมผัสได้ ว่ามีกลุ่มอำนาจมืดที่ชั่วร้ายกว่าซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังทั้งภาคีและตระกูล Fisalia

ผู้พเนจร: พวกแฟรกต์ซิดัส

Carlotta: ถูกต้อง ตระกูล Montelli ก็เคย... มีเรื่องปะทะกับพวกนั้นเหมือนกัน แรงจูงใจของพวกเขายังคงคลุมเครือ แต่ที่แน่ๆ ภาคีกับตระกูล Fisalia ได้รับประโยชน์จากพวกนั้นอย่างชัดเจน

Carlotta: อีกอย่างผลประโยชน์ของตระกูล Montelli กับคุณสอดคล้องกันนะ พวกคุณอยากให้งานคาร์นิวัลราบรื่น... พวกเราก็อยากให้รากูนน่าเป็นอิสระ

Carlotta: คำเชิญที่เราส่งไปนั้นก็เพื่อแสดงไมตรีจิตและความจริงใจ

Carlotta: ฉันจะซาบซึ้งมากหากคุณตอบแทนไมตรีนั้น

Carlotta: ...ดีมาก งั้นเราก็ลงเรือลำเดียวกันอีกครั้งแล้วนะ

Carlotta: สิ่งแรกที่ฉันต้องทำก็คือนำหลักฐานที่คุณกับคุณ Zani รวบรวมไว้ไปให้ท่านลุงของฉัน คุณ Capollo

Carlotta: เขาเป็นผู้ดูแลธุระทั้งหมดของงานคาร์นิวัลและติดต่อกับตระกูล Fisalia โดยตรง ฉันมั่นใจว่าเขาจะต้องคิดว่าข้อมูลของแฟรกต์ซิดัสนั้น... น่าสนใจมากแน่ๆ

Carlotta: แต่ตอนนี้ฉันคงต้องขอตัวก่อน ระหว่างนี้คุณก็สำรวจภายในคลังสมบัติได้ตามสบายเลย

พบกับ Carlotta ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ

พนักงานต้อนรับส่วนหน้า: ขออภัยค่ะ คุณ Carlotta เราเพิ่งตรวจสอบกับทางสำนักงานมา คุณ Capollo ไม่ได้อยู่ในคลังสมบัติค่ะ

Carlotta: เข้าใจแล้ว

Carlotta: ไม่เป็นไร แต่รบกวนแจ้งฉันทันทีนะคะเมื่อเขากลับมา

Carlotta: อ้อ ผู้พเนจร ดูเหมือนเราจะติดปัญหานิดหน่อย

Carlotta: ฉันเพิ่งรู้ว่าท่านลุง Capollo ถูกเรียกตัวไปจัดการเรื่องด่วน เราคงยังไม่ได้เจอเขาในตอนนี้

Carlotta: เราอาจต้องปรับแผน แต่ไม่ต้องห่วง ฉันเตรียมเซอร์ไพรส์อย่างอื่นเอาไว้แล้ว

Carlotta: ตามฉันมาหน่อย เราต้องหาที่ที่เป็นส่วนตัวกว่านี้

Carlotta: ใช่ เพราะความช่วยเหลือของคุณกับ Zani เขาถึงหนีไม่รอด ตอนนี้ถูกเราควบคุมตัวไว้แล้ว

Carlotta: ทางตระกูล "ต้อนรับ" เขาแบบ... "จัดหนัก" ความผยองที่เขามีจึงค่อยๆ หายไป แล้วพอเห็นวิหารนิมบัสฟื้นคืนกลับมา เขาก็รีบสารภาพหมดเปลือก

Carlotta: การลงมืออย่างทันท่วงทีของคุณช่วยทำให้เราได้ข้อมูลสำคัญมา

Carlotta: สรุปสั้นๆ คือ Gilberto สารภาพว่ามีคนทรยศอยู่ในตระกูลเรา

Carlotta: ก็ไม่ได้น่าแปลกใจนัก ตระกูลเรามีรอยร้าวมาตลอด ขอแค่มีแรงจูงใจหรือแรงกดดันที่ถูกจุด ความอ่อนแอของคนก็ถูกเอามาใช้ประโยชน์ได้ง่ายๆ เสมอแหละ

Carlotta: จริงๆ ฉันก็เริ่มสืบเรื่องนี้ไว้แล้วก่อนที่คุณจะมาถึงคลังสมบัติ

Carlotta: แล้วตอนนี้ก็ยืนยันแล้วว่าพวกทรยศอยู่ในห้องปรับจูนห้องปรับความถี่เอคโค่ กำลังทำอะไรบางอย่างลับๆ โดยมีแฟรกต์ซิดัสคอยหนุนหลัง

Carlotta: ตอนนี้พวกเขาคงไม่ทันสังเกตเรา... เพราะมัวแต่สนใจห้องเก็บข้อมูล

Carlotta: ขอบคุณนะ เอาล่ะ ฉันมีแผนสำหรับการลงมือขั้นถัดไปอยู่

Carlotta: มีเส้นทางลับเข้าสู่คลังสมบัติ มุ่งตรงไปยังที่ซ่อนของพวกนั้น เราสามารถโจมตีพวกเขาทีเผลอได้

Carlotta: ดีใจที่มีคุณอยู่ด้วยนะ ผู้พเนจร คุณไปเตรียมตัวให้พร้อม แล้วเจอกันที่ทางเข้านะ

พบกับ Carlotta

Zani: ...จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วค่ะ คุณ Carlotta นี่ "เครื่องประดับ" กับ "น้ำหอม" ที่คุณขอ

Carlotta: เยี่ยมเลย ขอบคุณนะ คุณ Zani

Carlotta: แต่ฉันยังมีงานสำคัญอีกอย่างอยากให้คุณช่วย

Carlotta: ฉันอยากให้คุณเฝ้าห้องเก็บข้อมูลไว้ ห้ามใครบุกรุกเข้ามาเด็ดขาด จะใช้กำลังก็ได้ถ้าจำเป็น

Zani: ...แปลว่า กำลังมีใครเล็งหลักฐานอยู่งั้นเหรอคะ?

Carlotta: ไม่ต้องกังวล แค่ป้องกันไว้ก่อนเท่านั้น

Zani: ไว้ใจฉันได้เลย ฉันจะไม่ให้ใครแตะต้องหลักฐานแน่นอน

Carlotta: ผู้พเนจร ตอนนี้เราใช้ระบบรักษาความปลอดภัยสองชั้น พอเข้าไปแล้ว ให้รออยู่กับที่จนกว่าฉันจะส่งสัญญาณนะ ฉันจะจัดการเปิดทางให้จากด้านบน

Carlotta: ...น่าเศร้าที่ใช่ ตอนที่ตระกูลเราสร้างคลังสมบัตินี้ขึ้นมา ก็คาดไว้แล้วว่าอาจมีการหักหลัง

Carlotta: คนในตระกูลส่วนใหญ่รู้แค่วิธีผ่านการป้องกันของชั้นใดชั้นหนึ่งเท่านั้น แต่การปลดกลไกสองชั้นต้องใช้ความร่วมมือกัน ซึ่งมักมีการทรยศและความไม่ไว้ใจเกิดขึ้น

Carlotta: ...มีเหตุผล ไม่เป็นไร แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

Carlotta: โอ้ ดีใจจังที่คุณไว้ใจ ถ้าอย่างนั้นต่อไปก็ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง

Carlotta: ...ฮ่า คำพูดนี้คุ้นๆ แฮะ ไม่เป็นไร แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

Carlotta: เอาล่ะ ไปกันเถอะ ผู้พเนจร

ไปที่ห้องควบคุม

Carlotta: ...ได้ยินฉันไหม ผู้พเนจร?

ผู้พเนจร: ชัดแจ๋วเลย

Carlotta: รอเดี๋ยวนะ ฉันต้องไปที่ห้องควบคุมด้านบนเพื่อปลดล็อกประตูฝั่งคุณ

เดินลึกเข้าไปในห้องนิรภัย

หาวิธีเอาคีย์การ์ดมาให้ได้

Carlotta: มีกล้องอยู่ตรงนี้ โชคดีที่ฉันเตรียมพร้อมมาแล้ว จำ "เครื่องประดับ" ที่ฉันให้หาได้ไหม?

Carlotta: ในภาษาของตระกูล เราเรียกเจ้านี่ว่าเครื่องมือพกพาขนาดเล็ก ที่สร้างผลึกคริสตัลขึ้นมาปิดกล้องพวกนี้ให้มองไม่เห็นชั่วคราว

Carlotta: เรียบร้อย แต่ก็น่าจะอยู่ได้ไม่นาน ฉันต้องรีบไปต่อแล้ว

เดินหน้าต่อไป

Carlotta: หาที่กำบังเร็ว! พวกเราเกือบถูกจับได้แล้ว!

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่ที่กำลังมา

Carlotta: ...เอาล่ะ ดูเหมือนเราจะปลอดภัยแล้ว

Carlotta: ไปกันต่อเถอะ

หยุดการเคลื่อนไหวของ Vitreum Dancer

Carlotta: ...มี Vitreum Dancer ออกลาดตระเวนอยู่แถวนี้

Carlotta: ยังดี เราใช้ผลึกคริสตัลดักพวกมันได้เหมือนกัน

Carlotta: ได้ผล

Carlotta: แต่ฉันต้องระวังหน่อย เพราะระดับการรักษาความปลอดภัยข้างหน้าดูจะเข้มงวดขึ้น

ไปถึงตำแหน่งถัดไป

เดินหน้าต่อไป

Carlotta: วัตถุโบราณพวกนี้มาอยู่นี่ได้ยังไงกัน? อืมม... แปลกจัง

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่ที่กำลังมา

ค้นหากลไกในห้องลับ

เปิดใช้งานกลไก

ยิงปริซึมกระจัดกระจาย

Carlotta: ตรงนี้มีปริซึมกระจายแสงอยู่ เดิมทีมันถูกออกแบบมาเหมือนของตกแต่ง

Carlotta: แต่ก็ช่วยขยายพลังเรโซแนนซ์ของฉันได้ด้วย... อาจมีประโยชน์ก็ได้

เดินหน้าต่อไป

เดินผ่านห้องที่มีเวรยามแน่นหนา

Carlotta: ...แม้แต่กล้องวงจรปิดยังมีมากขึ้น ลางไม่ดีเลย

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่ที่กำลังมา

ไปที่ชั้นบน

ผู้พเนจร: ถ้า "เครื่องประดับ" หมายถึงอุปกรณ์นี่... แล้ว "น้ำหอม" ล่ะ?

Carlotta: หมายถึงอาวุธอีกชิ้นน่ะ... ในตระกูลฉันมีหลายอย่างที่เปิดเผยโดยตรงไม่ได้

Carlotta: และเราก็ไม่ได้สื่อสารกันด้วยคำพูดเท่านั้น บางครั้งแค่สายตาหรือท่าทีก็สื่อความได้หลายอย่าง แต่ก็ต้องอาศัยความเข้าใจที่ตรงกันด้วยล่ะนะ

ยิงปริซึมกระจัดกระจายเพื่อหยุดการเคลื่อนไหวของ Vitreum Dancer แล้วข้ามทางเดินไป

Carlotta: ที่นี่มีปริซึมกระจายแสงอยู่ไม่น้อย

Carlotta: ฉันจะลองใช้ประโยชน์ดู

เข้าไปในห้องควบคุม

เปิดใช้งานคอนโซล

หยุดการเคลื่อนไหวของ Vitreum Dancer แล้วเดินผ่านห้องนี้ไป

ใช้งานคอนโซลในห้องควบคุม

Carlotta: ฉันอยู่ในห้องควบคุมแล้ว รอเดี๋ยวนะ

Carlotta: กำลังสลับภาพไปฝั่งคุณแล้ว

เดินลึกเข้าไปในห้องนิรภัย

Carlotta: เรียบร้อย... ประตูฝั่งคุณน่าจะเปิดแล้ว

Carlotta: หลังประตูไปจะเจอห้องควบคุมอีกห้อง ระวังพวกเอคโค่ที่ลาดตระเวนอยู่ด้วย

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่

เดินลึกเข้าไปในห้องนิรภัย

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่

เข้าไปในห้องควบคุม

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่

Carlotta: ผู้พเนจร ตรงนั้นน่าจะมีจอมอนิเตอร์ที่คุณใช้ได้

Carlotta: ถ้าเจอแล้วบอกด้วยนะ

ใช้งานคอนโซลในห้องควบคุม

ผู้พเนจร: ฉันอยู่ที่จอมอนิเตอร์แล้ว

Carlotta: ขอเวลาเดี๋ยว ฉันจะอัปเกรดสิทธิ์เข้าใช้งานให้นะ คุณจะได้ควบคุมระบบของคลังสมบัติได้

Carlotta: ดูเหมือนจะมีเอคโค่ตามมา ระวังตัวด้วยล่ะ

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่

ใช้งานคอนโซลในห้องควบคุม

Carlotta: มองเห็นฉันไหม?

ผู้พเนจร: ชัดแจ๋วเลย

Carlotta: ฉันต้องข้ามโถงไปจากด้านบน ถ้าเสียงดังเกินไปเดี๋ยวจะมีคนเห็น

Carlotta: สมบูรณ์แบบ

Carlotta: ถูกต้อง ยอดเยี่ยมมาก

Carlotta: ...เอาล่ะ ฉันข้ามมาได้แล้ว

Carlotta: ทีนี้ให้เป็นหน้าที่ฉันเอง

Carlotta: เดี๋ยวเจอกันนะ

เดินลึกเข้าไปในห้องนิรภัย

เอาชนะผู้เฝ้ายาม

ใช้คอนโซล

ปลดล็อกระเบิดประตูแล้ว

Carlotta: ประตูน่าจะเปิดแล้ว ผู้พเนจร อีกเดี๋ยวเราจะได้เจอ...

หลบกับดักในเส้นทาง

Carlotta: ผู้พเนจร? เหมือนสัญญาณจะถูกรบกวน...

Carlotta: ยังดีที่ไม่ได้ไปกระตุ้นสัญญาณเตือนหลัก ฉันน่าจะยังไม่ถูกจับได้

Carlotta: ฮ่า อย่างน้อยก็ช่วยให้ฉันไม่ต้องเสียแรงเดินมาก

Carlotta: สุดทางแล้ว... คงต้องไต่กำแพงอย่างเดียวสินะ

ใช้พุ่งตัวไต่กำแพงเพื่อหลบเลี่ยงสิ่งกีดขวาง

Carlotta: นั่นจอภาพเหรอ...? ฉันอาจจะใช้สลิงดึงมันเข้ามาได้

Francesco: ...อนาคตของรินาซิตา... อยู่ในมือพวกเราทุกคน

Francesco: และตระกูล Montelli จะจัดการให้ทุกคนจะได้รับประโยชน์อย่างเท่าเทียม

Francesco: ...รากูนน่าจะก้าวเข้าสู่ยุคใหม่

Francesco: เทอร์มินัลของพวกเรา... จะนำทางยุคสมัยนี้

หลบกับดักในเส้นทาง

เดินหน้าต่อไป

Carlotta: ...เฮอะ

ผู้พเนจร: เฮ้... Carlotta ได้ยินไหม?!

ผู้พเนจร: การสื่อสารถูกตัด เธอต้องตกอยู่ในอันตรายแน่เลย...

ผู้พเนจร: ...ต้องรีบแล้ว

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่

เดินหน้าต่อไป

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่

ผู้พเนจร: ต้องรีบจัดการพวกมันให้เร็วที่สุด

เดินหน้าต่อไป

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่

ผู้พเนจร: ...ทางเปิดแล้ว ฉันต้องรีบไปต่อ

เดินหน้าต่อไป

เอาชนะผู้เฝ้ายามเอคโค่

เข้าสู่ห้องปรับจูน

สอบสวนผู้ทรยศ

นักปรับจูนที่เคร่งเครียด: ว่าไง ทำได้ไหม?

นักปรับจูนมืออาชีพ: ลองอีกทีเถอะ ความถี่ของทาเซ็ตดิสคอร์ด... นี่เป็นสุดยอดความคิดเลยนะ แต่ฉันแกะย้อนความถี่ที่ใช้สร้างใหม่ไม่ออก

นักปรับจูนที่เคร่งเครียด: ...ดูเหมือนสิ่งสำคัญจะไม่ใช่ดอกไม้พวกนี้ แต่เป็นคนที่สร้างดอกไม้ขึ้นมา เธอต้องเป็นเรโซเนเตอร์ที่ทรงพลังสุดๆ ถึงได้สามารถ... ทำลายและประกอบคลื่นความถี่เหล่านี้ขึ้นมาใหม่ได้

นักปรับจูนมืออาชีพ: งั้นเราต้องรีบแล้ว ถ้าแผนของพวกเขาสำเร็จ คราวนี้เราคงไม่มีโอกาสดีๆ ได้วิจัยอีก!

นักปรับจูนมืออาชีพ: คะ... ใครกดสัญญาณเตือน?

Carlotta: ฉันเอง คงเผลอไปกดผิด ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะงานของพวกคุณ

นักปรับจูนที่เคร่งเครียด: คะ... คุณ Carlotta? ทำไม... ถึงมาอยู่ที่นี่?

Carlotta: ไม่มีอะไรหรอก แค่สงสัยว่าพวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่ ถึงได้มาซ่อนตัวในห้องปรับจูนนี้...

ผู้พเนจร: ...ดอกไม้พวกนี้ มาจากแฟรกต์ซิดัสอย่างไม่ต้องสงสัย

Carlotta: มีอะไรจะแก้ตัวกันไหม? ตอนที่ยังพอมีโอกาส

นักปรับจูนมืออาชีพ: คุณ Carlotta เรา... เราแค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น

Carlotta: ทำตามคำสั่งงั้นเหรอ? ยังจำ "คำปฏิญาณ" แรกที่ทุกคนให้ไว้ตอนเข้าตระกูลได้หรือเปล่า?

นักปรับจูนมืออาชีพ: ห้ามผู้ใด... สร้างคะ... ความเสียหายแก่ผลประโยชน์ของตระกูล

Carlotta: ประโยคถัดไป

นักปรับจูนมืออาชีพ: ใครที่ทรยศจะต้อง...

Carlotta: จะต้องได้รับโทษ

Carlotta: พวกคุณยักยอกทรัพย์สินของตระกูล ไปใส่ไว้ในเอคโค่สำหรับงานคาร์นิวัล... เปลี่ยนเอคโค่พวกนั้นให้กลายเป็น... ระเบิดเวลา

Carlotta: เมื่อไหร่ที่มันระเบิด ความพยายามและทรัพย์สินมากมายที่ใช้ไปกับงานคาร์นิวัลจะหายวับไปในพริบตา พร้อมกับชื่อเสียงและอนาคตของตระกูล Montelli ด้วย

นักปรับจูนมืออาชีพ: คุณหนู Carlotta ดะ... ได้โปรด พวกเราอธิบายได้...

ผู้รักษาความปลอดภัยคลังสมบัติ: เกิดอะไรขึ้นที่นี่? อ้าว คุณ Carlotta...

Carlotta: พวกคุณมาพอดี ฉันเจอพวกคนทรยศในตระกูลน่ะ แต่เดี๋ยวก่อน ฉันยังมีคำถามอีกนิดหน่อย

Carlotta: ฉันจะถามแค่ครั้งเดียว พวกคุณทำตามคำสั่งใคร?

นักปรับจูนที่เคร่งเครียด: ผมรู้แค่ว่าเขาเป็นคนระดับผู้ใหญ่ในตระกูล... ใช้แต่ช่องทางที่เข้ารหัสเพื่อติดต่อเรา และสั่งให้พวกเราไปรับดอกไม้จากคนแปลกหน้าที่สวมหน้ากาก

Carlotta: พวกคุณสร้างเอคโค่แบบนี้ไปเท่าไหร่แล้ว?

นักปรับจูนที่เคร่งเครียด: ...เยอะพอสมควร "เอคโค่" ล็อตแรกส่งไปถึงที่งานตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้ว มันเหมือนเอคโค่ธรรมดาจนพวกเราเองยังแทบแยกไม่ออก

Carlotta: ดี

Carlotta: ลากตัวพวกเขาไป ตรวจสอบธุรกรรมล่าสุดทั้งหมด รวมถึงแหล่งที่มาของเหรียญเชลล์ทุกหน่วย แล้วจัดการตามกฎของตระกูล

ผู้รักษาความปลอดภัยคลังสมบัติ: รับทราบครับ

Carlotta: ...ขอบคุณที่ช่วยนะ ผู้พเนจร

Carlotta: นักปรับจูนนักปรับความถี่เอคโค่พวกนี้ไม่กล้าทำเองหรอก ต้องมีใครที่อันตรายกว่าคอยชักใยอยู่เบื้องหลังแน่

Carlotta: ใช้เอคโค่มาป่วนงานคาร์นิวัล แถมยังเผยจุดอ่อนของตระกูลให้เห็นชัดๆ... ศัตรูภายในนี่ช่างอันตรายกว่าศัตรูภายนอกเยอะนัก

Carlotta: แผนร้ายของพวกเขาจะไม่สำเร็จหรอก ฉันไม่มีวันนั่งเฉยๆ ดูพวกเขาทำลายงานคาร์นิวัลที่รอคอยกันมานานแน่

Carlotta: ปัญหาที่นี่จัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ ให้พวกเขาจัดการที่เหลือต่อไปก็แล้วกัน เห็นคุณ Zani บอกว่าคุณได้ยินคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์ของเซนติเนลตอนเจอ Vitreum Dancer ใช่ไหม?

ผู้พเนจร: ใช่ ไม่ได้ยินตรงๆ หรอก แต่ก็ใกล้เคียง

Carlotta: ช่างฝีมือของตระกูลเราซ่อม Vitreum Dancer ที่คุณเอากลับมาได้แล้ว แล้วก็เจอเรื่องน่าสนใจในบันทึกของมัน

Carlotta: มากับฉันสิ นี่อาจจะตอบคำถามของคุณได้

เข้าไปในลิฟต์

ขึ้นลิฟต์

Carlotta: ถึงแล้วล่ะ มรดกตกทอดที่แท้จริงของ Montelli

ผู้พเนจร: ...ในตู้พวกนี้ทั้งหมดคือเอคโค่เหรอ?

Carlotta: ทั้งใช่และไม่ใช่ พวกมันคือเอคโค่ แต่ก็เป็นคำมั่นต่ออนาคตของรินาซิตาด้วย และเหนือสิ่งอื่นใดคือเสรีภาพ

Carlotta: รินาซิตาอาจเป็นประเทศที่ยังมีรากฐานไม่ลึกนัก แต่ก็มีประวัติศาสตร์ยาวนานนับศตวรรษ เพียงแต่เพิ่งเริ่มก้าวออกสู่โลกภายนอกเมื่อไม่กี่ปีนี้เอง

Carlotta: คุณไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ? รินาซิตา ดินแดนแห่งเอคโค่... ที่ขึ้นชื่อด้านเทคโนโลยีเอคโค่ระดับโลก แต่กลับปิดกั้นและไร้ความทะเยอทะยาน

Carlotta: คุณว่าอะไรอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้ล่ะ?

ผู้พเนจร: ก็ "เอคโค่" เองนั่นแหละ

Carlotta: เฉียบคมเหมือนเดิมเลย เอคโค่สาธารณะของรินาซิตานั้นไม่อาจออกห่างจากเสาเรโซแนนซ์ ทำให้แทบจะใช้ในการเดินเรือไม่ได้

Carlotta: แต่พลังของพวกมันก็จำเป็นในการรับมือกับทาเซ็ตดิสคอร์ดและภัยอื่นๆ ในทะเล พูดได้ว่าการที่ยังต้องพึ่งพาเอคโค่สาธารณะนี่แหละที่คอยฉุดรั้งความทะเยอทะยานไม่ให้เราออกไปไกลเกินพรมแดน

Carlotta: เพื่อตัดโซ่ตรวนเหล่านี้ ตระกูล Montelli จึงทุ่มทุนไปกับเทอร์มินัลส่วนตัว ไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ระยะสั้น แต่เพื่ออนาคตของทั้งรากูนน่า

Carlotta: ภาคีผูกขาดการใช้เอคโค่สาธารณะและคุมเข้มเทอร์มินัลส่วนตัว โดยอ้างว่าการให้คนธรรมดาครอบครองเอคโค่เองได้จะเป็นการทำลายความศักดิ์สิทธิ์ของเอคโค่ที่พวกเขาเพียรเทศนา

Carlotta: แต่คุณคงเห็นแล้วใช่ไหมว่าจุดประสงค์จริงๆ ของพวกเขาคืออะไร? คือการกักขังรินาซิตาเอาไว้เพื่อให้ปั้นเรื่องราวทั้งหมดได้ตามใจไงล่ะ

Carlotta: และตระกูล Fisalia ก็แอบร่วมมือกับภาคี หวังทำลายความพยายามของเราและดับอนาคตของเทอร์มินัลส่วนตัว ถึงขั้นไปขอความช่วยเหลือจากแฟรกต์ซิดัส

Carlotta: นี่แหละคือความจริงของดินแดนแห่งเอคโค่ ผู้ที่คุมเอคโค่ได้ ก็เท่ากับคุมรินาซิตาได้

Carlotta: บรรพบุรุษของฉันเริ่มสะสมเอคโค่พวกนี้ตั้งแต่ก่อนจะมีคลังสมบัติแล้วล่ะ ตอนนั้นตระกูล Montelli เป็นแค่ตระกูลชั้นสามที่ถูกหัวเราะเยาะเพราะมีจิตวิญญาณชอบผจญภัย

Carlotta: ตระกูลของเราออกทะเลเพื่อทำการค้าและได้เทอร์มินัลรุ่นพื้นฐานมา จากนั้นก็ตั้งหน้าสะสมเอคโค่และพัฒนาเทคโนโลยี ก่อร่างสร้างตัวทีละนิดจนเป็นกิจการที่คุณเห็นในวันนี้

Carlotta: คุณอาจสงสัยว่าเรื่องทั้งหมดนี้เกี่ยวกับ Vitreum Dancer ยังไง? จริงๆ แล้ว ตัวที่มาหาคุณในงานซ้อมคาร์นิวัลก็คือหนึ่งในเอคโค่รุ่นแรกๆ ของตระกูลเรา

Carlotta: มันเป็นทั้ง Vitreum Dancer รุ่นเก่าแก่ และเป็นตัวต้นแบบที่ใช้ปรับจูนความถี่ของรุ่นต่อๆ มา คุณค่าของมันเลยไม่มีอะไรเทียบได้

Carlotta: เดิมทีมันไม่ได้อยู่ในรายการใช้งาน และควรจะได้รับการเก็บรักษาไว้ที่นี่ตลอดไป แต่ไม่รู้ยังไง มันกลับไปโผล่ที่คาร์นิวัล... เพื่อพบคุณ

ผู้พเนจร: ที่เธอกำลังจะบอกก็คือ...

Carlotta: นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ฉันคิดว่าบางทีอาจเป็นเพราะเซนติเนล Imperator ก็เป็นได้

Carlotta: นี่คือไฟล์บางส่วนเกี่ยวกับ Vitreum Dancer อาจช่วยให้คุณเข้าใจมากขึ้น

ตรวจสอบไฟล์

Carlotta: ฉันเชื่อว่าคุณได้อ่านไฟล์นั้นแล้ว ทาเซ็ตดิสคอร์ดต้นฉบับของ Vitreum Dancer กำเนิดจากความถี่ของกระจกสีที่แตกร้าวในซากหอคอย ซึ่งเป็นสถานที่ต้องห้ามตามคำสั่งของภาคี

Carlotta: ก่อนเริ่มยุคคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ กระจกสีเหล่านั้นคือภาพเล่าขานตำนานของเซนติเนล

Carlotta: ตระกูล Montelli ตามล่าความลับของรินาซิตาที่ถูกฝังไว้มานาน ทั้งการที่ภาคีบิดเบือนคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์และการลบ "ยุคสมัยแห่งการเพิกเฉย" กับ "ยุคสมัยแห่งความขัดแย้ง" ออกจากหน้าประวัติศาสตร์ของพวกเราไปอย่างไร้ร่องรอย

Carlotta: หากมีสิ่งใดที่จะทำลายพันธนาการของรินาซิตาและมอบอิสรภาพให้ทุกคนได้ สิ่งนั้นก็คือความจริง

Carlotta: และการตามหาความจริงนี้ก็เป็นหนึ่งในความพยายามของพวกเราที่จะฟื้นฟูสายสัมพันธ์กับโลกภายนอก

Carlotta: ถ้าอย่างนั้น ฉันจะไปด้วย งานที่เหลือที่นี่ ให้คนในตระกูลจัดการก็แล้วกัน

ขึ้นลิฟต์และกลับไปยังโถงหลัก

Carlotta: ใช่ เราวางเหยื่อล่อที่พวกทรยศไม่มีทางปฏิเสธได้ ไม่บาดเจ็บใช่ไหม คุณ Zani?

Zani: ไม่เลย ฉันเห็นหน่วยรักษาความปลอดภัยวิ่งเข้าไปในคลังสมบัติ เกิดอะไรขึ้นข้างในหรือเปล่าคะ?

Zani: เดี๋ยวนะ... ไม่สิ ช่างเถอะ ฉันไม่รู้ดีกว่า เรื่องที่เกิดขึ้นในคลังสมบัติก็คงเป็นเรื่องของตระกูล

Zani: เอาเถอะ ตอนนี้ทุกอย่างก็สะสางแล้วใช่ไหมคะ?

Carlotta: ใช่ ตอนนี้คุณพักได้แล้วล่ะ ฉันคุยกับคุณ Alberto แล้ว เขายอมให้คุณได้พักร้อนยาวๆ เป็นรางวัล

Zani: อ้ะ ฉันไม่ซีเรียสหรอกค่ะ เงินเดือนก็ออกแล้ว... แต่ได้พักร้อนก็เหมือนได้โบนัสเพิ่มนั่นแหละ

Zani: ขอบคุณนะ การผจญภัยแบบนี้สนุกกว่าชีวิตในสำนักงานเยอะเลย

Zani: อะไรน่ะ...? นั่นมัน... สัญญาณเตือนหลักของคลังสมบัติเหรอ?

Carlotta: อาจเป็นแผนสำรองของพวกทรยศก็ได้

Carlotta: งั้นไปดูกันหน่อยไหมว่าพวกนั้นเตรียมอะไรไว้รอเรา?

พนักงานต้อนรับส่วนหน้า: คุณ Carlotta มีปัญหาแล้วค่ะ เอคโค่ผู้พิทักษ์ที่ประจำการอยู่หน้าทางเข้าหลัก... เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ

พนักงานต้อนรับส่วนหน้า: เราใช้มาตรการความปลอดภัยระดับ 4 อพยพพลเรือนกับเจ้าหน้าที่ที่ต่อสู้ไม่ได้แล้ว ทีมรักษาความปลอดภัยที่อยู่ใกล้ๆ ก็พยายามต้านเอคโค่พวกนั้นอยู่ แต่...

Carlotta: ตอนนี้เราคนไม่พอ แม้แต่พนักงานของธนาคารก็ไปอยู่ที่งานคาร์นิวัลกันหมด

พนักงานต้อนรับส่วนหน้า: ถะ... ถ้าเป็นไปได้ ช่วยอนุญาตให้เราเปิดคอลเลกชันเอคโค่ในคลังสมบัติ...

Carlotta: ไม่จำเป็นหรอก ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง

พนักงานต้อนรับส่วนหน้า: ตะ... แต่ว่า ความปลอดภัยของคุณ...

Carlotta: ขอบคุณทั้งสองคนนะ... เอาล่ะ มาเริ่มการแสดงกันเลย

Carlotta: ลุยกันเถอะ... รีบจัดการให้จบ

Zani: รับทราบค่ะ

เอาชนะยามห้องนิรภัยที่สูญเสียการควบคุม

Carlotta: คุณ Zani รบกวนช่วยเก็บกวาดได้ไหม? ขอโทษทีนะ ฉันเพิ่งสัญญาว่าจะให้คุณได้พักร้อน... แต่คงต้องเลื่อนออกไปก่อนแล้วล่ะ

Zani: สบายมากค่ะ แค่ทำงานล่วงเวลาเท่านั้น ฉันเองก็ทนยืนนิ่งๆ ดูเพื่อนร่วมงานบาดเจ็บไม่ได้หรอก

Zani: เฮ้อ... คนที่ทำงานเก่งเกินไปก็แบบนี้แหละ

Carlotta: ...การจู่โจมครั้งนี้ดูมีอะไรมากกว่าที่เห็น

ผู้พเนจร: ภาคีต้องอยู่เบื้องหลังแน่ ว่าไหม?

Carlotta: ใช่แล้ว ตอนนี้ทั้งแฟรกต์ซิดัสกับ Fisalia ไม่มีเหตุผลจะเข้ามายุ่ง เรื่องนี้คงเกี่ยวกับความจริงที่ถูกปกปิดไว้ของภาคี ที่เซนติเนลกำลังชี้ทางให้เราแน่ๆ

Carlotta: พวกคนทรยศคงกำลังแอบจับตามองเราอยู่ เพราะรู้ว่าความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย

Carlotta: ฉันมีลางสังหรณ์ว่าสิ่งที่จะตามมาหลังจากนี้... จะไม่ง่ายแน่

ไปที่ซากหอคอย

Carlotta: Wingray นี่นา เราให้มันพาไปกันเถอะ

Carlotta: ใกล้ถึงแล้วล่ะ นั่นคือซากหอคอย จุดหมายปลายทางของเรา

Carlotta: ที่นี่แหละ ที่ตระกูลของฉันพบ Vitreum Dancer เป็นครั้งแรก

Carlotta: บนนั้นดูเหมือนจะบันทึกตำนานของเซนติเนล และเรื่องราวการก่อตั้งภาคีโดยอัครสังฆราชองค์แรกอยู่นะ

Carlotta: การลงทุนด้านศิลปะเป็นหนึ่งในกิจการสำคัญของตระกูลเรา ฉันก็เลยได้ซึมซับความรู้ติดตัวมาบ้าง

Carlotta: ตรงนั้นมีแผ่นหินจารึกอยู่ มันอาจมีเบาะแสเกี่ยวกับภาพบนกระจกสีพวกนี้ก็ได้

เข้าสู่ซากหอคอย

คุยกับ Carlotta

Carlotta: แผ่นหินจารึกโบราณนี้มีอักษรภาษารินาซิตาโบราณจารึกเอาไว้

Carlotta: ซึ่งแปลคร่าวๆ ได้ว่า...

Carlotta: ...เทพที่เคยเป็นหนึ่งเดียว ถูกแบ่งแยกด้วยความเชื่อที่ขัดแย้งกัน เลือดจากบาดแผลศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ บังเกิดเป็นคำสาปแห่งคลื่นทมิฬ

Carlotta: ...วันนี้เราจะจากไปไกล แม้รินาซิตายังคงต้องทนทุกข์ แต่เทพที่ถูกแบ่งแยกก็ได้เลือกผู้ส่งสารของพระองค์

Carlotta: ...เมื่อวันสำคัญมาถึง หญิงสาวผู้สวมพวงมาลาทองคำจะได้สื่อสารกับเทพ และนางจะกลายเป็น "ผู้รู้แจ้ง" ตามคำพยากรณ์ ผู้ที่จะยุติความทุกข์ยากของรินาซิตา

Carlotta: ดูเหมือนจะเป็นคำพยากรณ์บางอย่าง... เราอาจต้องนำข้อมูลจากทั้งแผ่นหินจารึกและกระจกสีมาต่อรวมกัน เพื่อคลี่คลายความลับนี้

Carlotta: โบราณวัตถุที่ก่อให้เกิดทาเซ็ตดิสคอร์ดพวกนี้มักจะมีความถี่พิเศษอยู่ ความถี่ที่ว่านี้น่าจะเป็นกุญแจในการฟื้นคืนเบาะแสกลับมา

Carlotta: มาลองใช้เซนเซอร์ของเทอร์มินัลสร้างความถี่ของมันขึ้นมาใหม่ แล้วปรับให้ตรงกับจารึกบนแผ่นหินกันเถอะ

ใช้เซนเซอร์เพื่อคืนค่าความถี่ของชิ้นส่วนกระจกสี

Carlotta: ดูเหมือนว่าเราจะสร้างความถี่ของชิ้นส่วนกระจกสีเหล่านี้ขึ้นใหม่สำเร็จแล้ว

Carlotta: ต่อไปก็แค่นำมันมาประกอบลงบนกระจกสี ก็จะได้รู้ความลับที่ซ่อนไว้

Carlotta: ภาพนี้เป็นชายในชุดอัครสังฆราช กำลังใช้สมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่มีรูปร่างเป็นตะเกียง ขับไล่เงามืดกับสัตว์ประหลาดที่แฝงตัวอยู่

Carlotta: ภาพสุดท้ายนี้ดูเหมือนจะเล่าเหตุการณ์ที่หญิงสาวคนหนึ่งกำลังสื่อสารกับเทพแห่งรินาซิตา

Carlotta: ภาพนี้เหมือนจะเล่าถึงชาวรินาซิตาที่แยกออกเป็นสองฝ่ายกำลังทำศึกกัน

คุยกับ Carlotta

Carlotta: เรียบร้อย เอาล่ะมาดูกัน...

Carlotta: ดูเหมือนว่าภาพบนกระจกสีพวกนี้จะเล่าเรื่องราวตำนานเกี่ยวกับเทพนะ... เดี๋ยวก่อน?

ผู้พเนจร: ทำไมเหรอ?

Carlotta: ไม่มีอะไร ก็แค่... เนื้อหาบนนั้นค่อนข้างจะแปลกน่ะ ฉันจะแปลให้คุณฟังเอง

Carlotta: รินาซิตามีเทพสององค์งั้นเหรอ? ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนั้นเลย

Carlotta: จดหมายเหตุของตระกูล Montelli มีข้อมูลมากมายเกี่ยวกับประวัติของรินาซิตา แต่ไม่เคยพูดถึงเทพสององค์เลยสักครั้ง

Carlotta: ในรากูนน่า ทุกคนเชื่อกันมาเสมอว่าเซนติเนล Imperator คือเทพเพียงองค์เดียวของรินาซิตา

Carlotta: แต่ถ้าภาพบนกระจกสีเป็นแค่คำลวงจอมปลอม แล้วทำไมภาคีต้องทำลายและประกาศให้หอคอยแห่งนี้เป็นเขตต้องห้ามด้วยล่ะ?

ผู้พเนจร: มีเพียงคำอธิบายเดียวเท่านั้น นี่ไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้น แต่คือความจริงที่ถูกฝังกลบไว้

Carlotta: ถ้าเรื่องนี้เป็นฝีมือของภาคีจริง... เราต้องรีบออกไปจากที่นี่แล้ว

Carlotta: ทางเหนือของหอคอยนี้มีเกาะอยู่

Carlotta: ที่นั่นอยู่นอกอำนาจของภาคี ถ้าเราไปถึง คุณจะได้ค้นพบความจริงอีกหนึ่งอย่างที่ภาคีพยายามจะปิดบัง...

Carlotta: ...น่าสนใจจริงๆ พวกเขามาถึงเร็วกว่าที่ฉันคาดไว้เสียอีก

เอาชนะเอคโค่ที่ภาคีส่งมา

Carlotta: ดูเหมือนภาคีจะเชื่อว่าภาพบนกระจกสีนั้นเป็นของจริงนะ

Carlotta: พวกเขาไม่ลังเลเลยที่จะสลัดภาพลักษณ์ที่เป็นกลางทิ้ง เพื่อให้แน่ใจว่าเราจะเอาความลับออกไปเปิดเผยไม่ได้

Carlotta: ดูสิว่าพวกคุณทำอะไรลงไป บิดเบือนประวัติศาสตร์ แย่งชิงอำนาจของเซนติเนล แล้วยัง... สมคบกับพวกชั่วร้าย

Carlotta: พวกคุณร่วมมือกับใครบ้างล่ะ? แฟรกต์ซิดัส Fisalia หรือแม้แต่คนจากตระกูล Montelli ใช่ไหม?

ผู้ส่งสารภาคี: อะแฮ่ม... เกรงว่าผมจะไม่เข้าใจที่คุณพูดนะ คุณ Carlotta ดูเหมือนคุณเองก็ถูกกลืนไปกับความบ้าคลั่งและภาพลวงตาด้วย...

ผู้ส่งสารภาคี: หากคุณรู้สึกสับสนและปรารถนาการชี้นำจากเซนติเนล ผมยินดีจะจัด... เรือผู้แสวงบุญสำหรับคุณโดยเฉพาะให้

Carlotta: นี่คือสิ่งที่พวกคุณทำกับผู้แสวงหาความจริงงั้นเหรอ? ขับไล่พวกเขาโดยอ้างการแสวงบุญ?

???: โปรดลดอาวุธลงก่อนเถอะ ยังพอมีที่ให้เจรจากันอยู่ไม่ใช่เหรอ คุณ Carlotta?

บาทหลวง Alessio: พอเถอะ วันนี้เราหลั่งเลือดกันมามากพอแล้ว ท่าน Imperator ไม่ยินดีในความสูญเสียที่ไร้ความหมายหรอก

บาทหลวง Alessio: และเรือผู้แสวงบุญนั้นมีไว้ให้ผู้ที่ทำผิดได้ปรับปรุงตัวใหม่ ไม่ใช่ให้คุณเอามาข่มขู่สหายของเรา จงสำนึกต่อถ้อยคำที่หุนหันพลันแล่นของคุณเถิด

ผู้ส่งสารภาคี: ...ขออภัย ท่าน Alessio

บาทหลวง Alessio: เอ่อ แขกผู้มีเกียรติ คุณได้รับข้อมูลผิดไป ความจริงหาได้เป็นเช่นนั้นไม่ ท่าน Fenrico ได้เตรียมการให้คุณได้เข้าพบเซนติเนลแล้วล่ะ

บาทหลวง Alessio: ทำไมไม่ไปรับฟังปัญญาของเซนติเนลด้วยตัวคุณเองล่ะ?

Carlotta: ได้อยู่แล้ว หากท่าน Fenrico คือ "ผู้รู้แจ้ง" ที่แท้จริงน่ะนะ

Carlotta: แต่คำพยากรณ์กลับระบุชัดว่า "ผู้รู้แจ้ง" น่ะเป็นหญิงสาวต่างหาก นี่คือเหตุผลที่คุณทำลายกระจกสีไม่ใช่เหรอ? เพื่อทำให้ Fenrico กลายเป็นผู้รู้แจ้ง? เพื่อจะได้แย่งชิงอำนาจของเซนติเนลและปกครองรากูนน่า?

บาทหลวง Alessio: โถ พวกคนหัวดื้อไร้ศรัทธา คงถูกความชั่วร้ายยั่วยวนและกลืนกินคำลวงไปเสียแล้ว ท่าน Fenrico คือผู้รู้แจ้งที่แท้จริง และเป็นผู้ชี้ทางพวกเราทั้งหมด

บาทหลวง Alessio: ดูเหมือนโต้เถียงเรื่องหลักคำสอนกับพวกคุณไปก็เสียเวลา มาคุยเรื่องที่จับต้องได้มากกว่านี้กันเถอะ คุณ Carlotta คุณคิดว่าสิ่งไหนสำคัญกับตระกูล Montelli มากกว่ากันล่ะ?

บาทหลวง Alessio: ระหว่าง "ผลประโยชน์"...

บาทหลวง Alessio: ...กับ "สายเลือด"?

Carlotta: เป็นไปได้ยังไง... นั่นมัน... จี้ของท่านลุง Capollo นี่? พวกคุณทำอะไรเขา!

บาทหลวง Alessio: ถามได้ดีนี่ เราทำอะไรเขางั้นเหรอ? เขาช่างเป็นผู้ที่เปี่ยมศรัทธา

บาทหลวง Alessio: ไม่ยอมมอบจี้เส้นนี้ที่เป็นเครื่องหมายแห่งศรัทธานั้นให้เรา... แต่พวกเราก็บังคับเขาจนได้มา

บาทหลวง Alessio: การจะยังนับว่าเขาเป็นผู้ศรัทธาอยู่หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับการกระทำของคุณในตอนนี้แล้ว และคุณเองก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา หากเราตัดสินว่าศรัทธาของเขาอ่อนแอและไร้ค่า

Carlotta: ...การกระทำของฉัน? บอกมาสิ ว่าพวกคุณอยากให้ฉัน... ทำอะไร

บาทหลวง Alessio: จงชูอาวุธขึ้นมา Carlotta ผู้ศรัทธา จงเลือกให้ดี... ว่าจะเล็งกระบอกปืนไปที่ใคร? หัวใจของใครกันที่จะได้ลิ้มรสกระสุนของคุณ?

บาทหลวง Alessio: ดีมาก คุณเป็นคนฉลาดจริงๆ คุณ Carlotta

ผู้พเนจร: ...Carlotta?

Carlotta: ขอโทษนะ แม้ช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกันจะเป็น... ความทรงจำที่ล้ำค่าก็ตาม

บาทหลวง Alessio: ยอดเยี่ยม ดูเหมือนคุณจะเลือกได้ถูกต้อง ดังเช่นชาวรากูนน่าที่แท้จริง ศรัทธาทั้งเกียรติทั้งสายเลือด

บาทหลวง Alessio: ลั่นไกสิ จบชีวิตคนบาปผู้นี้ เซนติเนลจะจัดงานเลี้ยงอันยิ่งใหญ่ต้อนรับคุณในสวรรค์ชั้นสูง

Carlotta: ลาก่อน ไปพบกับสหายของคุณ... ที่ สุสาน นะ

บาทหลวง Alessio: ...คุณทำให้ผมผิดหวังจริงๆ คุณ Carlotta

Carlotta: ที่รากูนน่ามีคำกล่าวไว้ว่า ต่อให้เป็นกระสุนที่แม่นที่สุดก็ยังพลาดได้ นี่ก็แค่อุบัติเหตุเท่านั้น

บาทหลวง Alessio: เช่นนั้นก็แล้วไป ผมไม่ควรตั้งคำถามต่อศรัทธาของคุณจากเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้... นี่ก็แค่เรื่องไร้ความหมายในสายตาของเทพ

บาทหลวง Alessio: จงร่วมกันเป็นพยานต่อวินาทีที่โทษทัณฑ์จากสวรรค์จะเสด็จลงมากันเถอะ

Abby: เฮ้อ เกือบไปแล้ว... ฉันนึกว่ากระสุนนั่นจะพุ่งตรงมาที่เราซะแล้ว

Abby: แล้ว... ทั้งหมดเป็นแผนของเธออยู่แล้วเหรอ?

ผู้พเนจร: เราด้นสดน่ะ

Abby: งั้นเธอสองคนนี้ก็เข้าขากันสุดๆ... ไปเลย ไงก็เถอะ พวกตัวร้ายยังตามเราอยู่ รีบออกไปจากที่นี่กันดีกว่า

Abby: ฉันจำได้ว่า... Carlotta พูดถึงเกาะทางเหนือเอาไว้? ไปดูกันเลยดีกว่า!

หลีกเลี่ยงการโจมตีและหาทางผ่าน "ทางชันเสียงครวญ"