จารึกเสี้ยวทัศนา
ฉันจดจำตะวันลับขอบฟ้า เสียงนกร้องและแมลงขยับปีกท่ามกลางเรือนกระจกได้
ฉันจดจำค่ำคืนที่เงียบสงัด และการก้าวเดินเพียงลำพังภายใต้จันทร์ครึ่งเสี้ยวได้
ฉันคือภาพที่ถูกตรึงไว้ และเป็นดั่งอนุสรณ์ที่ทิ้งไว้ให้หวนนึกถึง
ฉันจดจำตะวันลับขอบฟ้า เสียงนกร้องและแมลงขยับปีกท่ามกลางเรือนกระจกได้
ฉันจดจำค่ำคืนที่เงียบสงัด และการก้าวเดินเพียงลำพังภายใต้จันทร์ครึ่งเสี้ยวได้
ฉันคือภาพที่ถูกตรึงไว้ และเป็นดั่งอนุสรณ์ที่ทิ้งไว้ให้หวนนึกถึง