ดั่งเรือลำเล็กฝ่าห้วงสมุทรเวิ้งว้าง

ไปที่แบล็กชอร์

Shorekeeper: ไม่ได้เจอกันนานเลย... สบายดีใช่ไหม?

Shorekeeper: ฉันติดต่อคุณเพราะมีความคืบหน้าเกี่ยวกับสถานการณ์ของ Abby

Shorekeeper: หากมีเวลา คุณช่วยกลับมาที่แบล็กชอร์ได้ไหม? เมื่อไหร่ก็ได้ ฉันจะรอคุณอยู่ที่นี่เสมอ

พบกับ Shorekeeper

Shorekeeper: แบล็กชอร์ยินดีต้อนรับการกลับมานะ

Shorekeeper: ฉันกำลังแสดงอารมณ์ของตัวเองออกมาผ่านเสียงดนตรี... เหมือนอย่างที่คุณเคยสอนยังไงล่ะ

Shorekeeper: งั้นสิ่งที่ฉันสงสัยก็เป็นจริง

Shorekeeper: ความถี่ผิดปกติในตัวคุณที่ฉันสังเกตได้นั้นมาจาก Abby การเปลี่ยนแปลงนั้นอาจมองแทบไม่ออก แต่ความผิดปกตินั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

Shorekeeper: แต่ความถี่ของ Abby... กำลังค่อยๆ เสื่อมถอย

Shorekeeper: คราวก่อนที่เจอกัน Abby กังวลว่าเรื่องนี้จะส่งผลกระทบกับคุณและมาขอให้ฉันช่วย

Shorekeeper: ...คนที่ฉันพยายามปกป้องอาจจะต้องเผชิญกับอันตรายเพราะฉัน ฉันสัมผัสได้เลยล่ะว่า Abby กังวลแค่ไหน

Shorekeeper: ฉันได้ลองหาวิธีที่น่าจะดีที่สุดในการแก้ไขเรื่องความถี่ที่เสื่อมถอยของ Abby แล้ว

Shorekeeper: ก่อนที่ฉันจะอธิบาย คุณควรจะดูบันทึกในอดีตที่จัดเก็บไว้ในเธทิสเสียก่อน คุณจำเป็นต้องดูด้วยตาตัวเองนะ

Shorekeeper: มันอาจจะช่วยตอบคำถามบางอย่างได้

Shorekeeper: ...ช่วยจับมือฉันไว้ที

Shorekeeper: ฉันไปเจอสิ่งนี้เข้าตอนที่กำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับ Abby

Shorekeeper: "Imperator" คือเซนติเนลของรินาซิตา

Shorekeeper: นี่ก็เป็นวิธีแก้ปัญหาที่เธทิสเสนอมาเหมือนกัน Imperator ที่เป็นเซนติเนลของรินาซิตาน่าจะมีความรู้พอที่จะซ่อมแซมความถี่ที่เสื่อมถอยของ Abby ได้

Shorekeeper: รินาซิตาเป็นที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า ดินแดนแห่งเอคโค่ ที่นั่นมีชื่อเสียงเรื่องเทคโนโลยีเกี่ยวกับเอคโค่ และเป็นบ้านของเอคโค่หลายตัวที่มีร่างจริงเหมือน Abby ด้วย

ผู้พเนจร: (รินาซิตา? พอไปถึงแล้ว ฉันอาจจะได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนของ Abby ก็ได้...)

Shorekeeper: แถมตอนนี้ก็เป็นจังหวะเหมาะที่จะไปเยือนรินาซิตาพอดีเสียด้วย

Shorekeeper: โปรดเอาสิ่งนี้ติดตัวไปด้วย

จดหมายเชิญลึกลับที่มีกลิ่นหอม: เรียนพันธมิตรธุรกิจที่เคารพ

จดหมายเชิญลึกลับที่มีกลิ่นหอม: การจัดงานฉลองคาร์นิวัลที่เลื่องชื่อในรินาซิตากำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง ในฐานะที่ตระกูล Montelli เป็นผู้จัดงานอันยิ่งใหญ่นี้ จึงอยากขอเชิญให้ท่านให้เกียรติมาเยี่ยมเยียนรากูนน่าและร่วมเฉลิมฉลองกับเรา

จดหมายเชิญลึกลับที่มีกลิ่นหอม: เพื่อเป็นการแสดงความปรารถนาดี เราได้จัดเตรียมเงินจำนวนเล็กน้อยไว้ให้ท่านใช้จ่ายระหว่างพำนักที่รินาซิตา ท่านสามารถเบิกเงินดังกล่าวได้ตามสะดวกที่ธนาคารเอเวอราร์โด

จดหมายเชิญลึกลับที่มีกลิ่นหอม: ตระกูล Montelli ให้ความสำคัญกับมิตรภาพเป็นอย่างยิ่ง หากคุณเลือกที่จะวางเบลกบลูมไว้บนตาชั่งทอง เราจะถือว่าท่านคือแขกผู้ทรงเกียรติที่สุด และเป็นมิตรของตระกูลเราไปชั่วกาลนาน

จดหมายเชิญลึกลับที่มีกลิ่นหอม: ตระกูล Montelli เฝ้ารอการมาถึงของคุณ

Shorekeeper: Montelli เป็นหนึ่งในตระกูลชั้นแนวหน้าของรากูนน่า นครรัฐในรินาซิตา พวกเขามีสายสัมพันธ์กับแบล็กชอร์ ดังนั้นจึงได้ส่งคำเชิญเทศกาล คาร์นิวัล นี้มาให้

Shorekeeper: เทศกาลนี้เป็นเทศกาลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของรินาซิตา ในช่วงเวลานี้ท่าเรือของรากูนน่าจะคลายข้อบังคับเพื่อต้อนรับแขกผู้มาเยือน

"เครื่องบูชาสุดยิ่งใหญ่เพื่อเซนติเนลของเรา!"

"อาหาร, ไวน์, การแสดงแสงสีและงานเลี้ยงสวมหน้ากาก แถมยังมีการแสดงของเอคโค่ที่น่าตื่นตาตบท้ายอีก!"

"เรายินดีต้อนรับทุกคนไม่ว่าจะยากดีมีจนหรือมีฐานะใด! มาร่วมฉลองกับเรา ให้ความสุขและความสนุกสนานดำเนินต่อไปอย่างไม่รู้จบ!"

Shorekeeper: ใช่ แถมที่นั่นยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย

Shorekeeper: แต่อย่างไรก็เถอะ... รินาซิตามีความสำคัญต่อแบล็กชอร์เป็นพิเศษ

Shorekeeper: การคืนชีพของเธรโนเดียนในจินโจวทำให้เกิดปรากฏการณ์ที่คล้ายกันในภูมิภาคอื่นๆ แต่รินาซิตาเป็นภูมิภาคหนึ่งที่ไม่ได้รับผลกระทบ เราไม่พบการผันผวนของความถี่ที่เกี่ยวข้องกับเธรโนเดียนที่นั่นเลย

Shorekeeper: แม้ว่าผู้ครองผกาของเราหลายคนจะเคยไปเยือนเหล่านครรัฐของรินาซิตามาก่อนแล้ว แต่ผู้คนที่นั่นก็มักมีท่าทีแคลงใจเมื่อเราปรากฏตัว

Shorekeeper: ...คุณจะไปแล้วเหรอ?

Shorekeeper: รอเดี๋ยวนะ... ฉันจะเปิดอุโมงค์มิติให้คุณเอง...

Shorekeeper: เอ่อ...

Shorekeeper: ...เข้าใจแล้ว

Shorekeeper: งั้นฉันจะให้ Aalto เตรียมการเดินทางไปยังรินาซิตาไว้ให้คุณก็แล้วกัน

Shorekeeper: เดินทางปลอดภัยนะ

Shorekeeper: ฉันจะคอยดูแลแบล็กชอร์อยู่ที่นี่จนกว่าคุณจะกลับมา

ตามหา Aalto ที่ท่าเรือ

KU-Money: คู! ราคาตลาดกำลังดิ่ง

KU-Money: แน่นอนอยู่แล้ว ฉันใช้จ่ายทุกเหรียญเชลล์อย่างคุ้มค่า เพื่อชาวแบล็กชอร์ทุกคน!

KU-Money: อย่าพูดซี้ซั้ว! ฉันกำลังทำเงินให้กับแบล็กชอร์อย่างถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่าง ฉันไม่เคยทำอะไรที่ขัดต่อหลักปฏิบัติของเรา!

KU-Money: ฟังนะ เงินคืออำนาจในโลกนี้ เมื่อมีเงินคุณจะทำอะไรก็ได้... แม้กระทั่งกอบกู้โลก

Aalto: มาแล้วเหรอ! ฉันเตรียมเรือไว้ให้พร้อมแล้วนะ!

Aalto: คุณจะต้องแล่นเรือเพื่อไปยังรินาซิตา แต่เพราะเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นจากเธรโนเดียน ทำให้เรือลำใหญ่ถูกสมาชิกคนอื่นใช้ไปหมดแล้ว...

Aalto: แหม ตาแหลมจริงๆ เลยนะ!

Aalto: เล็กแต่แข็งแกร่ง มีของที่จำเป็นครบทุกอย่าง

Aalto: เฮ้อ ยังยึดติดกับแนวคิดที่ว่า "ใหญ่กว่าย่อมดีกว่า" อยู่ใช่ไหม? ไม่เคยได้ยินคำว่า "น้อยแต่มาก" เหรอ?

Aalto: นี่คืออุปกรณ์ล้ำยุคจากงานนิทรรศการโลกสหพันธรัฐใหม่ กว่าจะต่อราคามาได้ทำเอาเหนื่อยไม่น้อย กะว่าในอนาคตจะนำเข้าให้แบล็กชอร์ใช้นะเนี่ย

Aalto: ว่ากันว่าชาวรากูนน่านับถือเซนติเนลเป็นดั่งเทพ... แถมยังสร้างโบสถ์และทำนู่นทำนี่ให้ พวกมีศรัทธาแท้จริงเลยแหละ ตอนที่อยู่ที่รากูนน่า เข้าเมืองตาหลิ่วก็ต้องหลิ่วตาตามนะ

Aalto: เอาล่ะ ให้ฉันจัดการระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติสักหน่อย ใช้เวลาไม่นานนัก คุณก็คงไปถึงรากูนน่าแล้วล่ะ

Aalto: เตรียมตัวล่ะ! เรากำลังจะเร่งความเร็วจากศูนย์ไปถึงความเร็วแสงแล้ว!

Aalto: โอเค ฉันจะรอคุณอยู่ที่นี่นะ!

Abby: หมอกพวกนี้น่าขนลุกชะมัด สังหรณ์ใจไม่ดีเลยแฮะ...

Abby: หือ... เดี๋ยวนะ เงาใหญ่ๆ ใต้น้ำนั่นคืออะไรน่ะ?

ผู้พเนจร: อื้ม เหมือนมันจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ นะ

Abby: ระวัง!

???: ฉันก็แค่ทำตามหน้าที่น่ะสหาย หมอกหนาก่อตัวขึ้น เส้นทางนี้ไม่ค่อยได้เจอช่วงที่ลมสงบเลย นี่คงเป็นการเดินทางมาที่นี่ครั้งแรกของคุณสินะ ถูกไหม?

???: น่านน้ำเหล่านี้เต็มไปด้วยทาเซ็ตดิสคอร์ดขนาดมหึมาในตำนาน เจ้าตัวยักษ์ที่คุณเจอนั่นเรียกว่า "Cetus the Tidebreaker"

???: ฉันเห็นบางสิ่งแปลกๆ บนตัวของมัน นี่อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้มันคลุ้มคลั่งหรือเปล่า?

Abby: เจ้าตัวโตดูเหมือนจะเศร้าและโกรธอยู่น้า...

???: โอ๊ะ เจ้าลูกบอลตัวจิ๋วนี่ใครเนี่ย? เอคโค่พูดได้เหรอ! ช่างฉลาดซะจริง! มันมีชื่อไหม?

Abby: อะไรนะ? ก่อนอื่นเลย ฉันไม่ได้ตัวจิ๋วสักหน่อย! แล้วเรียกใครว่าลูกบอลกัน? ถามจริงเถ๊อะ? แล้วอีกอย่างนะ บอกชื่อตัวเองก่อนจะมาถามชื่อฉันเถอะ!

???: อ๊ะ... ต้องขอโทษจริงๆ

Brant: ฉันชื่อ Brant เป็นกัปตันของเรืองามๆ ลำนี้ อย่างที่คุณคงจะเห็นอยู่ เราคือ คณะละครเร่ร่อน เหล่า คนเขลา ผู้รื่นเริงซึ่งไล่ตามอิสรภาพไปทั่วท้องทะเล!

Abby: ฮึ่ม นั่นแหละชื่อฉัน!

Abby: สมบี้อะไรกันล่ะ! ฉันชื่อ Abby! ส่วนนี่คือ ผู้พเนจร!

Abby: พูดอะไรเลอะเทอะ! ฉันชื่อ Abby ส่วนนี่คือ ผู้พเนจร

Brant: ผู้พเนจร กับ Abby สินะ! เยี่ยมเลย! "ผู้ใดก้าวขึ้นเรือ ก็ถือเป็นแขกผู้มีเกียรติ!" เมื่อได้รู้จักชื่อกันและกันแล้ว มิตรภาพก็เกิดขึ้นกลางท้องทะเล!

Brant: ทุกคน ออกมาทักทายสหายใหม่กันหน่อยเร็ว!

Brant: ขอต้อนรับสู่ คณะละครคนเขลา!

เอคโค่ลึกลับขนาดใหญ่: *เสียงร่าเริง*

Abby: พวกนั้นคือ... เอคโค่เหรอ? เยี่ยมไปเลย! ไม่เคยเห็นเอคโค่แบบนี้มาก่อน เอ๋ พวกนั้นก็พิเศษแบบ 60 ไม่สิ 70% พวกเขาเกือบจะพิเศษพอๆ กับฉันเลย... เอิ้ก!

Abby: เอ่อ...

Brant: แน่นอนล่ะ! นี่คืองานที่สำคัญที่สุดในรอบปีของรินาซิตาเชียวนะ ทั้งงานเต้นรำหน้ากากที่ไม่มีวันสิ้นสุด อาหารสุดหรู ไวน์ที่ไหลราวกับสายน้ำ และเสียงดนตรีที่ไม่เคยหยุด! ในงานคาร์นิวัลที่ไม่หลับใหลนั้น ความกังวลทั้งปวงจะพลันหายไป!

Brant: ฮ่า! ไม่มีทางอยู่แล้ว ไม่มีมนุษย์คนใดเคยได้มองเทพผู้ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่บนสวรรค์ชั้นสูง แต่ผู้ครองลอเรลเกียรติยศจะมีโอกาสได้ยินเสียงของเซนติเนลนะ

Brant: ในคณะละครของเราเคยมีผู้ครองลอเรลเกียรติยศอยู่จริงๆ น่าเสียดายที่ในวันนี้เขาไม่ได้เดินทางมากับเรา ไม่งั้นก็คงได้ฟังเรื่องราวในสมัยที่เขารุ่งเรืองแน่ๆ

Brant: แน่นอน! คาร์นิวัลไม่ได้จัดมานานกว่าสิบปีแล้ว เราไม่อาจพลาดเทศกาลนี้ไปได้หรอก

Brant: จะเป็นเทพหรือลอเรลก็ไม่สำคัญ...

Brant: เป้าหมายของ คณะละครคนเขลา คือจะมอบอิสรภาพและความสุขที่ไร้ขีดจำกัดให้กับเมืองแห่งนั้นอีกครั้ง

Brant: ...หืม?

Brant: ...นั่นหมอก

Abby: หมอกเหรอ? ...ฉันไม่ชอบกลิ่นที่ลอยมาจากทะเลนี้เลย

Brant: ระวังด้วยสหาย หมอกนี่อาจส่งผลกับเอคโค่ได้

Brant: นี่ไม่ใช่แค่อากาศไม่ดี แต่เป็นปรากฏการณ์คลื่นกัดกร่อน... ทาเซ็ตดิสคอร์ดจำนวนมากซุ่มซ่อนตัวอยู่ในหมอก พร้อมจะทำลายเรือทุกลำที่ผ่านเข้าไป

Brant: แต่อย่าได้กลัวไป! เรือของ คณะละครคนเขลา จะไม่ถูกทำลายที่นี่หรอก! ผู้ที่ยืนอยู่ต่อหน้าคุณในตอนนี้คือกัปตันมากฝีมือ!

Brant: ฟังนะ เหล่าลูกเรือผู้กล้า! จงมัดเชือกให้แน่นและกางใบเรือออก! ฉันจะเป็นคนบังคับหางเสือเอง!

Brant: จะให้ปิดม่านการแสดงลงที่นี่ ยังเร็วเกินไปนะ!

เอคโค่ลึกลับขนาดใหญ่: *ร้องด้วยความเจ็บปวด*

Brant: อดทนหน่อยนะ Lario... เราเกือบจะฝ่าหมอกนี่ไปได้แล้ว

Brant: วายุพิโรธ! โทสะของเจ้าเป็นเพียงกระแสลมที่พัดผ่านเส้นทางอันชอบธรรมของเรา!

Brant: ได้เวลาออกลุยแล้วสหาย! ฉันจะยึดเรือให้นิ่ง! ต่อให้พายุจะกระหน่ำแค่ไหน เรือของเราก็จะมั่นคง! เสียงคำรามแห่งชัยชนะของเราจะทะลุผ่านพายุที่โหมกระหน่ำ!

คุยกับ Brant

Brant: ขอบคุณที่ช่วยนะสหาย!

Brant: เราจะแล่นเรือสู่รากูนน่า จงพักผ่อนให้สบายในระหว่างการเดินทาง

Brant: นั่งสบายๆ แล้วมองไปรอบๆ ให้เต็มที่เลย! ไม่ต้องเกรงใจกันนะ!

กล่องประหลาด: ฟี้... ฟี้...

Abby: ชู่!... มันอาจจะงีบอยู่ก็ได้! แต่ความถี่ของมันแตกต่างจากเอคโค่ตัวอื่นมากเลย...

Abby: *ฟุดฟิด* ไม่หรอก ฉันว่ากลิ่นไม่เห็นเหมือนเอคโค่เลย

Abby: ไม่มีทางเป็นหีบเสบียงไปได้หรอกน่า! ความถี่มันแปลกๆ...

Brant: หีบนี้เหรอ? นี่คือที่พักส่วนตัวของต้นหนของเราเอง

Brant: เป็นยังไงบ้าง Roccia? มีสหายใหม่มาร่วมวงกับเราด้วยน่ะ

กล่องประหลาด: ...สวัสดีทุกคน

Brant: ก็อย่างที่เห็น ต้นหนของเราค่อนข้างจะเก็บตัวน่ะ วิธีแสดงความเป็นมิตรก็ค่อนข้างจะพิเศษอยู่หน่อย...

Brant: เหรียญนี้... เป็นหนึ่งในสมบัติอันล้ำค่าของเธอ ฉันคิดว่านี่คือวิธีที่เธอใช้เพื่อบอกว่า "ยินดีที่ได้รู้จัก"

กล่องประหลาด: อือ ฮือ...

Brant: ฮ่าๆ... บางทีเธออาจจะชอบที่คุณเข้ากับ Abby ได้ดีนะ

เอคโค่ลึกลับขนาดใหญ่ยักษ์ส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำสะท้อนกึกก้อง

Abby: สวัสดี!

Lario: *เสียงงุนงง*

Abby: ...มันบอกว่าไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเฟรนช์ฟรายถึงไม่ชอบกินนกนางนวล

Abby: พอได้แล้ว หยุดทำเสียงเพี้ยนๆ สักทีเถอะ!

Lario: *เสียงร่าเริง*

มันผงกหัวไปมาอย่างร่าเริง แต่ก็ระวังไม่ให้กระแทกตัวเรือ

???: โฮ่โฮ่!

เจ้าตัวยักษ์ที่ลึกลับโอบกอดคุณอย่างเป็นมิตร ทันใดนั้น คุณรู้สึกได้ถึงพลังงานแปลกๆ แต่เป็นมิตร

Brant: ดูนั่นสิสหาย! นั่นไง... ประภาคารแห่งรุ่งอรุณของรากูนน่า!

Brant: เรามาถึงแล้ว! ท่าเรือรากูนน่า

Brant: เทศกาลคาร์นิวัลยังไม่เริ่มนี่ เราแค่แวะผ่านมาส่งพวกคุณก็เท่านั้น

Brant: อีกอย่าง การมาถึงแบบเงียบๆ นั่นไม่ใช่สไตล์ของ คณะละครคนเขลา เลย เราจะแล่นเข้าสู่รากูนน่าแบบอลังการ... ปิดท้ายด้วยการแสดงสุดตระการตาและเสียงปรบมืออันดังกึกก้อง

Brant: หลับอยู่เหรอ? หมอกคงจะทำให้เขาหลับไป ไม่ต้องกังวลหรอก พอหลุดออกจากหมอกแล้ว เดี๋ยวเอคโค่ก็ค่อยๆ ฟื้นฟูขึ้นมาเอง

Brant: เราน่าจะได้พบกันอีกในไม่ช้า... อ้อจริงด้วย ถ้ามีโอกาสลองชิม "ไวน์น้ำดอกไม้" หรือที่ถูกเรียกว่า "น้ำทิพย์จากพระเจ้า" ดูสิ ว่ากันว่าแค่หยดเดียว ก็ทำให้คุณได้พบกับเซนติเนลในความฝันเลยนะ...

Brant: ฮ่า! นั่นอาจจะเป็นทางลัดให้คุณได้ไปเจอกับเซนติเนลก็ได้นะ

Brant: ขอให้สายลมเป็นใจแก่คุณ!

Abby: งั้นเหรอ? ฉันไม่เห็นได้ยินอะไรเลยง่า...

บาทหลวงผู้ช่วยภาคี: จงก้าวต่อไปในการเดินทางอันศักดิ์สิทธิ์เถิด ผู้แสวงบุญเอ๋ย ขอให้เซนติเนลนำทางท่านเช่นเดียวกับที่นำทางเรือที่กลับมา

บาทหลวงผู้ช่วยภาคี: จงก้าวต่อไปเถิด Andreas... "คนเขลา" อัครสังฆราชผู้มีเมตตาได้ประทานพรให้ท่านในการแสวงบุญอันศักดิ์สิทธิ์นี้ ขอให้ท่านพบหนทางอันชอบธรรมในการเดินทาง

Andreas: ถ้าพวกคุณดีนักหนา ทำไมไม่ไปแสวงบุญด้วยตัวเองซะล่ะ!

บาทหลวงผู้ช่วยภาคี: เรามีหน้าที่ที่ต้องทำที่นี่ ซึ่งก็คือชี้ทางให้ผู้หลงทาง ฉันสลดใจแทนท่านเหลือเกิน... เพราะท่านเพียงหลงทางจากความจริงแล้ว

Andreas: ฮ่า... ฮ่าๆ... ความจริงเหรอ... อย่ามาพูดให้ขำเลย...

บาทหลวงผู้ช่วยภาคี: บาปของท่านได้รับการอภัยต่อหน้าเรือผู้แสวงบุญแล้ว จงไปเถิด ขึ้นเรือด้วยจิตใจอันถ่อมตน

???: แขกผู้มาจากที่ไกลแสนไกล... ในใจคุณอาจจะยังคิดสงสัย แต่โปรดอย่าได้รบกวนการแสวงบุญของพวกเขาเลย

Cristoforo: ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันกำลังรังสรรค์บทละคร เรื่องราวของผู้แสวงบุญที่มุ่งหน้าสู่ดินแดนพันธสัญญาของเซนติเนล...

Cristoforo: ใช่ ในตอนแรกที่ชาวรากูนน่ามาตั้งรกรากที่นี่ พวกเขาก็นับถือบูชาเซนติเนล ที่จัดงานคาร์นิวัล ก็เพื่อเป็นพิธีศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเขาใช้เพื่อแสดงความเคารพ และเป็นพิธีสื่อสารกับเซนติเนล

Cristoforo: ดูเหมือนว่าเซนติเนล Imperator จะไม่อยากอวดอำนาจตรงๆ เพื่อทำให้ผู้คนรู้สึกยำเกรงและเคารพ

Cristoforo: แม้แต่ในช่วงเทศกาลคาร์นิวัลที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน เซนติเนลก็ยังสร้างปาฏิหาริย์ และคอยชี้นำผู้คน

Cristoforo: ตำนานได้กล่าวไว้ว่าบรรดาผู้ศรัทธาที่แท้จริงส่วนใหญ่ได้ฝ่าพายุและหมอกเพื่อไปพบเซนติเนลด้วยความซึ้งใจในความกรุณา ...ดังนั้นประเพณีเรือผู้แสวงบุญจึงถือกำเนิดขึ้นมา

Cristoforo: ถ้าคุณยังสนใจ ฉันยังมีเรื่องราวอื่นๆ ที่พร้อมจะเล่าให้ฟังอีกนะ

เรือแล่นผ่านคลื่นอย่างราบรื่น ไม่นานก็ปรากฏชายฝั่งไกลๆ โผล่ขึ้นจากเส้นขอบฟ้า

มาถึงท่าเรือ

นั่ง Gondolaไปที่รากูนน่า

คนพายเรือ: ใช่แล้วล่ะ! เรือทั้งหมดในรากูนน่าจะเป็นเรือเอคโค่ เจ้าพวกนี้ทั้งปลอดภัยและเชื่อถือได้ เป็นของขวัญที่เบื้องบนมอบให้รินาซิตาน่ะ

คนพายเรือ: ชาวรากูนน่าจะใช้ชีวิตราวหนึ่งในสามอยู่บน Gondola น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ?

คนพายเรือ: เจ้าเรือลำน้อยนี่จะพาคุณไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัย

(ไม่บังคับ) คุยกับ Cristoforo

Cristoforo: Fenrico ซึ่งเป็นผู้รู้แจ้งและเป็น อัครสังฆราช คนปัจจุบันแห่งรากูนน่า ได้ค้นพบเส้นทางสู่สวรรค์สูงสุด ที่ที่เซนติเนลถ่ายทอดคำสอนให้แก่มนุษย์

Cristoforo: ฉันสัมผัสได้ถึงความสงสัยของคุณ ก็จริงอยู่ ผู้แสวงบุญเหล่านี้มีทางเลือกเพียงน้อยนิด เพราะในรากูนน่า พวกเขาไม่ได้ถูกนับว่าเป็น ผู้เที่ยงธรรม หากแต่ถูกตีตราว่าเป็น คนเขลา

Cristoforo: คนเที่ยงธรรมที่ยึดมั่นในความหวังท่ามกลางความยากลำบาก อย่างน้อยๆ ก็ยังดีกว่าคนเขลาที่หลงทางท่ามกลางคลื่นแห่งความสับสน

Cristoforo: ฉันกำลังรังสรรค์บทละคร เรื่องราวของผู้แสวงบุญที่มุ่งหน้าสู่ดินแดนพันธสัญญาของเซนติเนล

Cristoforo: ฮ่าๆ ใครจะไปรู้ล่ะ? อาจจะเป็นสมบัติมากมายเกินจะนับ หรือเป็นอสูรไร้ชื่อที่ท่องไปในหมอกก็เป็นได้นะ

Cristoforo: หรือบางทีอาจไม่มีอะไรเลย มีเพียงชายฝั่งทิ้งร้างก็เป็นได้ นี่เป็นเพียงแค่ความคิดเริ่มต้น ฉันต้องใช้เวลาเพื่อขัดเกลาให้สมบูรณ์

Cristoforo: พอได้ยินเรื่องราวเหล่านี้แล้ว คุณพอจะช่วยออกความเห็นทีได้ไหม?

Cristoforo: เรื่องราวนี้ควรเล่าว่าพวกเขาเป็น คนเขลา ที่หลงทางและกำลังเผชิญจุดจบอย่างสิ้นหวัง หรือจะเป็น ผู้เที่ยงธรรม ที่เผชิญความยากลำบาก แต่ในที่สุดก็พบความยุติธรรมและการไถ่บาป...

Cristoforo: อืม แบบนี้นี่เอง... ขอบคุณที่ช่วยออกความเห็นนะ

Cristoforo: ไว้เจอกันที่งานคาร์นิวัล แขกผู้มาจากที่ไกลแสนไกล หวังว่าจะสนุกกับการแสดงของรากูนน่าที่เตรียมไว้ให้คุณนะ

Cristoforo พยักหน้าให้อย่างมีมารยาท ก่อนที่จะจากไป

Abby: ...ฉันงงไปหมดแล้วเนี่ย ที่เขาพูดมาเป็นเรื่องจริงหรือแค่เรื่องเล่ากันแน่นะ?

Abby: แต่จะว่าไป ทุกคนบอกว่างานคาร์นิวัลสนุกมาก! ฉันอยากจะไปเต็มทีแล้ว! ทั้งได้ร่วมสนุกกับงาน ทั้งได้คุยกับเซนติเนล นี่มันยิงนัดเดียวได้นกสองตัวเลยนะ!

ชาวบ้านที่มองไปไกล: ช่วงนี้เหมือนจะมีหมอกบ่อยขึ้นนะ?

ชาวบ้านที่กังวล: รู้สึกลางไม่ดีเลย ใกล้จะถึงงานคาร์นิวัลแล้วด้วย...

ชาวบ้านที่มองไปไกล: โธ่ อย่ากังวลไปเลย! ชาวรากูนน่าอย่างเราไม่กังวลถึงเรื่องในวันพรุ่งนี้หรอกนะ เอาดอกไม้ไปให้เด็กๆ หน่อยดีไหม? พอใกล้งานคาร์นิวัลแบบนี้แล้วราคาดอกไม้อาจจะขึ้นก็ได้

Matteo: Andreas... เรือลำนั้น... ไม่ๆ ฉันจะต้องหยุดเรือลำนั้นเอาไว้!

Simone: ...จะบ้าไปแล้วหรือไง? เราหยุดเรือผู้แสวงบุญไม่ได้หรอก ภาคีจะจับนายนะ!

Matteo: โอ๊ย นายไม่เข้าใจหรอก...

เดินทางไปยังรากูนน่าด้วยเรือ

Abby: ตอนแรกคิดว่าเรือของ คณะละครคนเขลา จะพิเศษอยู่ลำเดียว คิดไม่ถึงว่าเรือทุกลำของรากูนน่าจะเป็นเอคโค่...

Abby: ไม่รู้ว่าเราจะได้เห็นเอคโค่แบบไหนในเมืองอีกนะ

ผู้พเนจร: ไม่แน่... อาจจะได้เจอ Abby เป็นฝูงเลยก็ได้นะ

Abby: ไม่เอานะ... ถึงจะมายังดินแดนแห่งเอคโค่แล้ว Abby คนนี้ก็พิเศษที่สุดเสมอนะ!

Abby: เอิ้ก

นักบวชที่เคร่งเครียด: ...อนุมัติ ยินดีต้อนรับสู่รินาซิตา

นักบวชที่เคร่งเครียด: ผู้มาเยือนครั้งแรก โปรดให้ความร่วมมือในการตรวจค้น

นักบวชที่เคร่งเครียด: นี่คือ... เทอร์มินัลส่วนตัวใช่ไหม?

นักบวชที่เคร่งเครียด: เรามีกฎของเราอยู่ คุณจะต้องทำตามกฎ

นักบวชอาวุโส: ขออภัยในความไม่สะดวก ตามคำสั่งของภาคี แขกผู้มาเยือนทุกคนต้องผ่านการตรวจคนเข้าเมืองเพื่อความปลอดภัย...

นักบวชที่เคร่งเครียด: ...แบบนี้นี่เอง คุณเป็นแขกของตระกูล Montelli สินะ คุณได้รับอนุญาตให้เอาเทอร์มินัลส่วนตัวเข้าไปในรินาซิตาได้

นักบวชอาวุโส: แน่นอน! พวกเราทุกคนล้วน "รวมเป็นหนึ่ง" ภายใต้การชักนำของเซนติเนลและปราศจากการแบ่ง แยก

นักบวชอาวุโส: เซนติเนลสถิตอยู่กับคุณ กับฉัน และกับเราทุกคน

นักบวชอาวุโส: เซนติเนลนั้นจะสถิตอยู่ในใจของเราตราบนิจนิรันดร์ คอยนำทางเราอยู่เสมอ...

นักบวชอาวุโส: วางใจเถอะ เซนติเนลของเราเป็นตัวแทนแห่งความสันติ ความยุติธรรม ความถ่อมตน และความเมตตา จงสรรเสริญนามนั้น แล้วคุณจะพบความสงบสุข!

นักบวชอาวุโส: เซนติเนลนั้นจะสถิตอยู่ในใจของเราตราบนิจนิรันดร์ คอยนำทางเราอยู่เสมอ...

???: การส่งผ่านเสียงศักดิ์สิทธิ์จะต้องมีทั้งความเคารพและความอดทน มิฉะนั้นอาจก่อให้เกิดความสงสัยและความสับสนได้

นักบวชที่เคร่งเครียด: นักบวชฝึกหัด Phoebe

Phoebe: จากนี้เดี๋ยวฉันจัดการเอง สวัสดีค่ะแขกผู้มีเกียรติ ฉันชื่อ Phoebe เป็นนักบวชฝึกหัดของภาคี

Phoebe: ยินดีต้อนรับคุณสู่เมืองรากูนน่า... ช่วงนี้มีผู้คนมาเยือนเมืองนี้มากมายเพื่อเข้าร่วมเทศกาลคาร์นิวัลที่กำลังจะจัดขึ้น และเพื่อให้ทุกคนได้สนุกกับงานเทศกาลอย่างปลอดภัย ทาง ภาคี จึงได้ปรับกระบวนการเข้าเมืองให้รัดกุมขึ้นและเพิ่มข้อบังคับใหม่ชั่วคราวน่ะค่ะ...

Phoebe: ขอบคุณที่เข้าใจนะคะ ตามฉันมาได้เลยค่ะ

Phoebe: แน่นอนค่ะ ตามฉันมาได้เลย