เมื่อรัตติกาลมาเยือน

ไปสำรวจที่หนองปักษาร่ำไห้

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: สามวันก่อน รถส่งของเดินทางมาถึงสมรภูมิลูกคลื่นที่อยู่ใกล้หนองปักษาร่ำไห้แล้ว!

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: การเดินทางจากสหพันธรัฐใหม่ไปยังจินโจว ต้องฝ่าฟันการทดสอบนับไม่ถ้วนกว่าจะถึงจุดหมาย แต่แล้ว...

Tianhu: อธิบายสั้นๆ ห้าคำพอ

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: น่าสงสัย! คนส่งหนี! ของหาย!

Tianhu: คุณเป็นคนรับผิดชอบเรื่องนี้

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: ชะ-ใช่ แต่หัวหน้า...

Tianhu: หลักการของลูกมังกรสัญจรคือ ไม่ว่าทำอะไร ต้องทำให้ถูกต้องและใสสะอาด ไปจัดการให้เรียบร้อย

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: อ้อ... ลอลโล่โลจิสติกส์! น่ารังเกียจ! น่าขยะแขยงสิ้นดี!

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: ฉันจะทวงคืนของด้วยตัวเองให้ได้!

ผู้ถูกเนรเทศพุ่งตรงไปที่สถานีส่งของอย่างเดือดพล่าน

ผู้พเนจร: (หวังว่าเขาจะไม่ก่อเรื่องอะไรอีกนะ)

ผู้พเนจร: (ไม่มีเวลาเรียกหน่วยลาดตระเวนแล้ว งั้นไปดูกันว่าเขาจะทำอะไร)

ตามผู้ถูกเนรเทศไป

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: ฉันอธิบายไปแล้ว เอาพัสดุมาให้ฉันก็พอ

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: ถ้าคุณทำไม่ได้ ฉันจะ... ฉันจะร้องเรียนกับผู้จัดการของคุณ!

คนส่งของ: ไม่ต้องกังวล ลอลโล่โลจิสติกส์ดูแลลูกค้าเสมอ เราจะติดต่อกลับหาคุณภายในเวลาสามวันทำการแน่นอน

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: สามวัน!? ถ้ามันเสียหายหรือหายไปล่ะ? คุณรู้ไหมว่ามันสำคัญแค่...

คนส่งของ: อ๋อ ถ้ามันเสียหายหรือสูญหาย คุณจะได้รับเงินคืนเต็มจำนวน แถมคุณยังมีประกันขนส่งคุ้มครองด้วย เพราะงั้นไม่มีอะไรต้องกังวล!

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: ...ถ้าคุณพูดแบบนี้ จะว่าไปแล้ว ลอลโล่โลจิสติกส์ไม่เคยจัดส่งผิดพลาดเลย... ถ้างั้นฉันจะกลับมาใหม่

(ผู้ถูกเนรเทศย้ำว่าพัสดุสำคัญมาก และหลังจากเจ้าหน้าที่ของลอลโล่โลจิสติกส์ยืนยันว่าจะตามหาพัสดุให้เจอ เขาจึงยอมจากไปอย่างไม่เต็มใจ)

คนส่งของ: อ๋อ ฉันรู้จักคุณ! คุณคือผู้พเนจร! ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วจินโจวเลยนะ!

Lumi: สวัสดี! ฉันชื่อ Lumi กัปตันคนเก่งของทีมโลจิสติกส์ ฉันดูแลทีมส่งของ

Lumi: อ๋อ เขาเป็นลูกค้าประจำ ถึงจะดูไม่ค่อยเป็นมิตร แต่เขาก็ทำตามกฎทุกครั้ง

Lumi: มันค่อนข้างซับซ้อน... พัสดุที่หายไปถูกติดป้ายว่า "มีมูลค่าสูง" คนที่จัดส่งคือ Fulei สมาชิกทีมของฉัน

Lumi: เขาเล่าว่าเจอสิ่งแปลกๆ ในหนองปักษาร่ำไห้ คล้ายกับเรื่องที่เกิดขึ้นในสนามทาเซ็ตเลย

Lumi: ฉันไม่เจออะไรผิดปกติตอนที่ฉันเดินดูรอบๆ แต่...

ผู้พเนจร: แต่อะไร?

Lumi: ฉันไม่แน่ใจว่ามันเกี่ยวกันไหม... แต่ตั้งแต่กลับมาจากหนองปักษาร่ำไห้ ฉันก็ไม่เคยฝันอีกเลย

เทอร์มินัลของ Lumi: คุณขอมา เราส่งให้! คุณขอมา เราส่งให้!

Lumi: อ๊ะ เพื่อนร่วมงานฉันโทรมา ขอโทษนะ ขอรับสายก่อน

Lumi: สมาชิกในทีมของฉันเอง เธอล้มตอนส่งพัสดุด่วน

Lumi: หมอบอกให้เธอพักผ่อน แต่เธอกลับดื้อมาทำงาน...

Lumi: เฮ้อ... ฉันต้องไปพาเธอกลับมาให้ได้ เธอไม่ควรหักโหมแบบนี้

Lumi: เดิมทีฉันวางแผนว่าจะไปสำรวจหนองปักษาร่ำไห้อีกครั้ง แต่ตอนนี้...

Lumi: เยี่ยมเลย! ขอบคุณมากนะ!

Lumi: ไม่มีปัญหา ฉันจะให้รางวัลตอบแทนคุณอย่างงาม!

สำรวจส่วนลึกของสมรภูมิลูกคลื่น

ผู้พเนจร: เกิดอะไรขึ้น?

ผู้พเนจร: ประตูของแดนจิตนิมิตต้องอยู่ข้างหน้าแน่นอน...

ผู้พเนจร: แต่ทำไมมันถึงปิดล่ะ?

เอาชนะศัตรู

ตรวจสอบแมวขาว

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว!

ก้าวเข้าสู่ประตูประหลาด

เคลียร์มหากาพย์แห่งภาพแดนฝัน: ต้านทานทุกอุปสรรค

ผู้พเนจร: ไม่มีใครอยู่ที่นี่เลย มีแต่เจ้าแมว เกิดอะไรขึ้นกันแน่...

เข้าไปหาแมวดำยักษ์?

???: แค่รู้ไว้ว่า... ต่อให้เป็นผู้พเนจรผู้ยิ่งใหญ่ก็หยุดฉันไม่ได้!

พระจันทร์ที่ส่องแสงเรืองรอง บ่อน้ำที่เปล่งประกายยามค่ำคืน และเงามหึมาที่ซ่อนเร้นอยู่ในความมืด...ในพริบตาเดียว ราวกับทุกความทรงจำหลุดลอยหายไป เหมือนฝันร้ายที่ผ่านไปชั่วขณะคุณรู้สึกเหมือนตัวเองย้อนเวลากลับไปยังวินาทีแรกที่ก้าวผ่านประตูบานนั้น

คุยกับเงาเร้นนิมิต

เงาเร้นนิมิต: คุณ... กลับมาแล้วเหรอ

เงาเร้นนิมิต: ที่นี่ ความฝันนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามา...

เงาเร้นนิมิต: ความฝันเหล่านั้น... ฉันไม่อยากมีมันอีกต่อไป ไม่อยากจดจำอะไรอีกต่อไป

เงาเร้นนิมิต: แต่ฉันจะจดจำเรื่องของคุณ...

เงาเร้นนิมิต: คุณคือคนเดียวที่สามารถทำให้ทุกสิ่งกลับคืนสู่ที่ที่เหมาะสมได้ เขาบอกกับฉันแบบนี้

เงาเร้นนิมิต: ลาก่อนนะ ผู้ท่องฝัน ขอให้ความคิดของคุณยังคงกระจ่างแจ้ง

เงาเร้นนิมิต: ...

เข้าสู่ประตู

ตรวจสอบถังขยะ

ผู้พเนจร: นี่คืออะไร? ฉันไม่เคยเห็นสิ่งนี้ในแดนจิตนิมิต

ผู้พเนจร: ฉันควรหาข้อมูลเพิ่มเติม

ผู้พเนจร: (นี่คือ... ใบตรวจสอบพัสดุที่เซ็นชื่อว่า "Fulei")

ผู้พเนจร: (ส่วนที่เหลือเปรอะเปื้อนไปหมดแล้ว คงมีใครทำหายไว้ที่นี่)

ตรวจสอบกองลังไม้

ผู้พเนจร: (มีเศษบางอย่างติดอยู่ระหว่างก้อนหิน เหมือนจะเป็นชิ้นส่วนของลังพัสดุ?)

ผู้พเนจร: (น่าจะเป็นที่ที่ Fulei ทำพัสดุหาย แต่ตอนนี้มันอยู่ที่ไหนกันนะ...)

ไปข้างหน้าต่อ

คุยกับแมวขาวประหลาด

ไปข้างหน้าต่อ

เอาชนะศัตรู

ผู้พเนจร: (นั่น... Lumi? ทาเซ็ตดิสคอร์ดกำลังตามล่าเธออยู่!)

เข้าสู่ประตู

เอาชนะศัตรูที่อยู่ตามเส้นทาง

ตาม Lumi ไป

เอาชนะศัตรู

คุยกับแมวขาวประหลาด

เข้าสู่ประตู

Lumi: เสร็จงานแล้ว... ก็ต้องรีบไปต่อ งานเยอะเกินไปแต่เวลาไม่พอ

ผู้พเนจร: ทำไมเธอไม่ได้ยินฉันเลย?

ผู้พเนจร: ไม่ เธอกำลังตกอยู่ในอันตราย

เอาชนะศัตรูที่อยู่ตามเส้นทาง

เอาชนะศัตรู

คุยกับแมวขาวประหลาด

เข้าสู่ประตู

ไปถึงอีกฝั่งหนึ่ง

เมื่อกี้ ทางฝั่งของ Lumi...

Lumi: Fulei บอกว่าพัสดุหายแถวนี้... อืมม มันอยู่ไหนกันนะ?

ตรวจสอบถังขยะ

Lumi: อ๊ะ! นี่มันคือใบตรวจสอบพัสดุของเขา!

Lumi: แต่กระดาษเลอะหมดแล้ว อ่านไม่ออกเลย...

Lumi: นี่มันคือเศษจากลังพัสดุ... เฮ้อ พัสดุอยู่ไหน ถ้ามันเสียหายจะทำยังไง...

Lumi: มันหายไปไหน? หวังว่าฉันจะเจอเบาะแสนะ

ตรวจสอบกองลังไม้

Lumi: ที่นี่ไม่มีอะไรเลย...

เข้าสู่ประตู

Lumi: อ๊ะ! ทาเซ็ตดิสคอร์ดโผล่มาจากไหนกันเนี่ย?

Lumi: จะเสียเวลากับพวกมันไม่ได้...

ออกจากที่นี่

วิ่ง!

มุ่งหน้าต่อไป

Lumi: เฮ้อ... ในที่สุดก็ออกมาแล้ว แต่ทำไมสัตว์ประหลาดพวกนั้นถึงหยุดไล่ฉันล่ะ?

Lumi: เฮ้อ... ฉันมัวแต่ว่อกแว่กอยู่เรื่อย ต้องโฟกัสสิ Lumi! คิดสิว่าจะทำอะไรต่อไป

Lumi: อย่างแรก ต้องหาพัสดุที่หายไปให้เจอ...

Lumi: อย่างที่สอง ต้องแน่ใจว่า Tangtang กลับมาอย่างปลอดภัย แล้วจัดการออร์เดอร์...

Lumi: อย่างที่สาม ต้องจัดงานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกใหม่... แล้วก็เคลียร์งานของตัวเองให้เสร็จ...

Lumi: ต้องรีบทำแล้ว งานเยอะเกินไปแต่เวลาไม่พอ

Lumi: ฉันเป็นหัวหน้าพวกเขา ต้องทำตัวให้สมกับบทบาท พวกเขาต่างหวังพึ่งฉัน...

คุยกับแมวขาวประหลาด

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

เข้าสู่ประตู

เอาชนะศัตรู

Lumi: ที่นี่ต้องเป็นจุดที่ Tangtang ชนล้มแน่เลย... ฉันตามหาเธอให้เจอก่อน ส่วนพัสดุของ Fulei เอาไว้ทีหลัง

Lumi: ทำไมถึงมีทาเซ็ตดิสคอร์ดอยู่ที่นี่? แล้ว Tangtang อยู่ไหน หรือว่าเธอ...

ผู้พเนจร: Lumi! ขอบคุณพระเจ้าที่เธอปลอดภัย!

Lumi: ผู้พเนจร!!!

ผู้พเนจร: จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยไปหา Tangtang

Lumi: ไปกันเลย!!!

ไปตามหา Tangtang พร้อมกับผู้พเนจร

Lumi: เฮ้อ ในที่สุด... ผู้พเนจร ไปหา Tangtang กันเถอะ!

ออกจากแดนจิตนิมิต

Tangtang: มาแล้วเหรอ Lumi! ฉันตามหาเธออยู่!

Lumi: ตามหาฉัน? ฉันต่างหากที่ต้องพูดแบบนี้ ฉันได้ยินว่าเธอล้ม...

Tangtang: แค่ถลอกนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก

Tangtang: ฉันกลัวว่าเธอจะเจอกับทาเซ็ตดิสคอร์ด ก็เลยมาหาเธอ

Lumi: ขอบคุณนะ ฉันไม่เป็นไร ให้ฉันช่วยเธอส่งของดีกว่า

Tangtang: ไม่เป็นไร ที่อยู่อยู่แถวนี้เอง ไม่นานหรอก

Lumi: แต่เธอบาดเจ็บอยู่นะ พักผ่อนเถอะ ให้ฉันจัดการเองดีกว่าไหม?

Tangtang: ฉันไหวจริงๆ เธอยังมีงานของเธอที่ต้องทำ ถ้าฉันทำงานเสร็จแล้วจะรีบไปช่วยเธอนะ!

Lumi: หน้าที่ของฉันคือดูแลพวกเธอ... นั่นคือสิ่งที่หัวหน้าทีมควรทำ

Tangtang: ฉันรู้ และเธอก็ทำได้ดีมาก ฉันแค่อยากช่วยแบ่งเบาภาระบ้าง

Lumi: แหม Tangtang...

Tangtang: ไม่ต้องห่วง! จัดการออร์เดอร์นี้เสร็จแล้ว เดี๋ยวฉันจะไปหาเธอ!

Lumi: ตกลง!

Lumi: ขอบคุณนะ Tangtang ขอบคุณจริงๆ

Lumi: แล้วก็คุณด้วย ผู้พเนจร...

คุยกับ Lumi

Lumi: รู้ไหม เมื่อกี้ฉันฝัน! เดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น... คุณอยู่ในฝันนั้นด้วย!

Lumi: สมาชิกทีมของฉันกำลังขอความช่วยเหลือ แต่ฉันกลับช่วยพวกเขาไม่ได้

Lumi: ฉันมักจะโดนขวาง หรือไม่ก็ไปถึงช้าทุกครั้ง

Lumi: ฉันกลัวว่าพวกเขาจะผิดหวัง หรือไม่ต้องการฉันอีกแล้ว

Lumi: แต่ต่อมา ฉันก็เจอผู้หญิงคนหนึ่งที่ประสบอุบัติเหตุ

Lumi: ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันรู้สึกเหมือนคุณกำลังชี้ทางให้ฉัน

Lumi: การได้คุยกับเธอ ทำให้ฉันเข้าใจว่าการสนับสนุนกันมันสำคัญแค่ไหน

Lumi: ฉันช่วยทีมของฉัน และพวกเขาก็ช่วยฉันเหมือนกัน

Lumi: ฉันคิดว่านั่นคือจุดที่ทำให้ฉันมีแรงก้าวออกมาจากฝันร้าย

Lumi: ถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากคุณ ฉันคงไม่มีวันตระหนักถึงสิ่งนี้ ขอบคุณนะ ผู้พเนจร

พูดคุยกับแมวขาวบนรถ

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ได้นิดหน่อย...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: แดนจิตนิมิตกำลังแทรกเข้ามาในโลก... อำนาจของฉัน... สูญสิ้น...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ปัญญาเฉียบแหลม... คุณฉลาดมาก...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ที่คุณเห็นคือเงาเร้นนิมิต ไม่ใช่ Lumi ตัวจริง เธอปลอดภัยดี ไม่ต้องกังวล...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

ผู้พเนจร: (ตั้งแต่ไปที่หนองปักษาร่ำไห้ Lumi ก็ไม่เคยฝันอีกเลย...)

ผู้พเนจร: (และเงาเร้นนิมิตของเธอที่ฉันเห็นเมื่อกี้... ดูเหมือนแดนจิตนิมิตที่ผิดปกตินี้กำลังกักขังจิตสำนึกส่วนหนึ่งของผู้คนไว้ในความฝัน...)

ผู้พเนจร: (ถ้ามันเป็นแบบนี้ต่อไป บางทีอาจจะไม่ได้มีแค่ Lumi คนเดียวที่ติดอยู่ที่นี่...)

ผู้พเนจร: (เธอฝันถึงทีมของเธอ... แต่คนอื่นล่ะ? ฉันต้องหาเบาะแสเพิ่มเติม)

สำเร็จมหากาพย์แห่งภาพแดนฝัน: ภูเขาและเบี้ยทั้งหก

คุณรู้สึกว่าร่างกายของคุณหนักขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจมอยู่ใต้น้ำ สุดท้ายคุณก็พบว่าตัวเองอยู่ในความฝันที่ไม่คุ้นเคย

นายหน้า: ถ้าไม่วาดก็ไม่มีเงินนะ! คุณคงไม่อยากหมดตัวหรอกใช่ไหม?

นายหน้า: แล้วไงล่ะ? ความชอบของลูกค้าสำคัญที่สุดนะ

นายหน้า: ไม่ต้องห่วงหรอก อาจารย์ Zhezhi! ฉันเลือกสรรลูกค้ามาอย่างดี รู้ใจพวกเขายิ่งกว่ารู้ใจตัวเองซะอีก

นายหน้า: ภาพนั้นโด่งดังสุดๆ เลย ฉันรู้ดี

นายหน้า: แน่นอนอาจารย์ Zhezhi คิดให้เต็มที่เลย ตัดสินใจได้แล้วอย่าลืมบอกฉันนะ

ไปหาแรงบันดาลใจ

Zhezhi: เฮ้อ... ฉันต้องออกไปเดินเล่นบ้างแล้ว บางทีอาจจะเจอแรงบันดาลใจใหม่ๆ

ค้นหามุมมองที่ดีเพื่อออกแบบองค์ประกอบของคุณ

Zhezhi: ที่นี่...

Zhezhi: สวยงามเหลือเกิน... ฉันต้องเก็บภาพนี้ไว้

Zhezhi: ขอหามุมที่เหมาะสมในการหยุดวาดภาพหน่อย

Zhezhi: วิวจากมุมนี้สวยงามมาก เหมาะกับการวางองค์ประกอบภาพที่สุด

Zhezhi: สายน้ำและภูเขาทอดตัวอยู่ริมตรงหน้าต่าง หุบเขาและยอดเขาในความฝันก็ยังชัดเจน...

Zhezhi: องค์ประกอบภาพดูดีแล้ว แต่เหมือนยังขาดอะไรบางอย่าง...

Zhezhi: บางทีฉันควรเข้าไปดูรายละเอียดของต้นไม้และก้อนหินใกล้กว่านี้

คุยกับแมวขาวประหลาด

Zhezhi: ตรงนี้ใกล้พอแล้ว

Zhezhi: โคมไฟวารี ดอกดิวเวตช์ หญ้าไข่มุก และเบอร์รีระฆังทอง...

Zhezhi: พืชสีสันสดใสเหล่านี้กลมกลืนกับหินที่เย็นเฉียบได้อย่างสวยงาม

มุ่งหน้าต่อไป

จัดแสดงทาเซ็ตดิสคอร์ดลงในภาพวาดของคุณ

Zhezhi: ไม่คิดเลยว่าจะเจอทาเซ็ตดิสคอร์ดอยู่แถวนี้

Zhezhi: อืมม... พวกมันทำให้ภาพในหัวของฉันสมบูรณ์แบบ

กลับไปคุยกับผู้จัดการของคุณ

Zhezhi: รายละเอียดของก้อนหินกับต้นไม้... เข้าใจแล้ว

Zhezhi: ฉันวาดฉบับร่างนี้ไปให้ผู้จัดการดูก่อนดีกว่า

นายหน้า: ...

นายหน้า: Zhezhi คุณเป็นปรมาจารย์ตัวจริงนะ! แล้วปรมาจารย์จะเอาฉบับร่างมาเสนอให้ลูกค้าเหรอ?

นายหน้า: ภาพวาดชิ้นก่อนของคุณขายได้ราคาสูงที่สุดในงานประมูล! ฉันพูดเสมอว่า เราต้องขายแต่สิ่งที่ลูกค้าต้องการ

นายหน้า: ด้วยความเคารพนะ อาจารย์ Zhezhi ไม่ใช่ทุกคนที่จะซื้อภาพวาดของคุณ

นายหน้า: ฉันอุตส่าห์หาลูกค้าที่ชื่นชอบสไตล์ของคุณมาอย่างยากลำบาก คุณจะให้ฉันขายภาพได้ยังไง ถ้าคุณไม่ทำตามความต้องการของพวกเขา?

นายหน้า: โฟกัสหน่อยนะ... ฉันหมายถึง คืนนี้สร้างสรรค์ผลงานต่อเถอะ! ฉันจะไม่รบกวนคุณ แต่ฉันจะมารับผลงานวันพรุ่งนี้นะ

นายหน้า: อย่ามัวปล่อยใจไปกับแรงบันดาลใจเรื่อยเปื่อยเลยนะ ฉันก็แค่ต้องการภาพวิหคเกาะกิ่งบุปผายามเหมันต์ ฝากด้วยนะ อาจารย์ Zhezhi!

วาด?

Zhezhi: ...

ไม่นาน Zhezhi ก็วาดวิหคเกาะกิ่งบุปผายามเหมันต์อีกครั้ง แต่ผู้จัดการของเธอกลับขอให้เธอวาดอีกหนึ่งภาพ...

Zhezhi: ฉันต้องคัดลอกอีกครั้ง...

Zhezhi: ...

Zhezhi จำไม่ได้แล้วว่าเธอคัดลอกภาพเดิมๆ มาแล้วกี่ครั้ง กองม้วนภาพซ้อนทับกันสูงขึ้นเรื่อยๆ

วาด...?

Zhezhi: ...

บางทีฉันคงเป็นแค่เครื่องมือคัดลอกภาพวาดเท่านั้น...

Zhezhi: ในสายตาของพวกเขา... ฉันทำได้แค่คัดลอกผลงานเก่าๆ เหรอ?

Zhezhi: ถ้าอย่างนั้นจะเรียกฉันว่าศิลปินได้ยังไง?

ต้านทานฝันร้าย

ผู้พเนจร: Zhezhi

หยุดฝันร้ายไม่ให้กลืนกิน Zhezhi

ผู้พเนจร: แล้วความจริงเธออยากวาดอะไรล่ะ?

ผู้พเนจร: ยังจำตอนที่เธอวาดวิหคเกาะกิ่งบุปผายามเหมันต์ครั้งแรกได้ไหม?

Zhezhi: จำได้สิ ตอนนั้นฉันเห็นดอกไม้ผลิบานกลางฤดูหนาว และฝูงนกโบยบิน...

ผู้พเนจร: เธอทุ่มเทกับมันมาก

Zhezhi: และ... ความทุ่มเทนั้นควรถูกมองเห็น

เอาชนะฝันร้าย

หยุดฝันร้ายไม่ให้กลืนกิน Zhezhi

เผชิญหน้ากับฝันร้าย

ผู้พเนจร: เชื่อมั่นในวิจารณญาณของเธอ เชื่อมั่นในพู่กันของเธอ และเชื่อมั่นในตัวเธอเอง

Zhezhi: เชื่อมั่น... ในตัวฉันเอง

เปิดใช้งานเชื่อมโยงความฝัน และเอาชนะฝันร้ายด้วยกัน

เอาชนะฝันร้าย

(Zhezhi รวบรวมความกล้า และกลับไปร่างภาพต่อ)

Zhezhi: สายน้ำและภูเขาทอดตัวอยู่ริมตรงหน้าต่าง หุบเขาและยอดเขาในความฝันก็ยังชัดเจน สีสันแห่งความทะนงถูกชะล้าง โลกที่ถูกแต่งแต้มเริ่มจางลง และถูกลืมเลือน...

Zhezhi: นกยักษ์นั่น... มันคือ... มันคือนกที่อยู่ในวิหคเกาะกิ่งบุปผายามเหมันต์!

นายหน้า: ฉันบอกคุณแล้วไง ว่าลูกค้าของคุณต้องการแค่ภาพนั้นเท่านั้น!

นายหน้า: อย่าดื้อด้านนักเลย Zhezhi! ภาพวาดที่ขายไม่ออกมันก็ไร้ความหมาย!

Zhezhi: ฉันคือศิลปิน ไม่ใช่แค่พู่กัน

Zhezhi: ที่พวกเขาชื่นชอบภาพวาดของฉัน ก็เพราะจิตวิญญาณที่ฉันใส่ลงไปในภาพ!

ออกจากแดนจิตนิมิต

Zhezhi: ขอบคุณนะ ผู้พเนจร...

พูดคุยกับแมวขาวบนรถ

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ความฝันถูกชำระล้าง! พลังกลับคืนมาแล้ว! ตอนนี้ฉันพูดได้แล้ว!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: แต่แดนจิตนิมิตกำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว... ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป โซลาริสจะตกอยู่ในอันตราย

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เข้าประตูเพิ่มอีก ช่วยเหลือผู้คนจากความฝัน ต่อสู้กับคนผู้นั้น... ฉันฝากความหวังไว้กับคุณนะ!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

ผู้พเนจร: (ดูเหมือนว่า คงมีแต่ฉันเท่านั้นที่เข้าออกแดนจิตนิมิตได้ตามใจชอบ...)

ผู้พเนจร: (นอกจากเจ้าแมวตัวนั้น ที่นี่คงมีแค่คนที่ติดอยู่ในความฝันเท่านั้น)

ผู้พเนจร: (ฉันจะช่วยพวกเขาออกมาเอง)

เคลียร์มหากาพย์แห่งภาพแดนฝัน: เวทีของนักรบตัวน้อย

เปิดของขวัญและพูดคุยกับ Cloudy

Encore: กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนักรบผู้กล้าในอาณาจักรเวทมนตร์นามว่า Encore

Encore: วันหนึ่ง เธอได้พบกับ Cloudy เพื่อนรักของเธอ

Encore: มาเลย Cloudy!

Encore: Cloudy เล่าว่าเธอคือเจ้าหญิงจากละครเวทีอันงดงาม ทุกคนต่างหลงรักการแสดงของเธอ

Cloudy: แบ๊ะ!

Encore: แต่แล้ว... อยู่ๆ จอมมารก็ปรากฏตัว!

เอาชนะมอนสเตอร์ที่ปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่วส่งมา

Encore: จอมมารได้ส่งบริวารไปโจมตีอาณาจักรเวทมนตร์

Encore: ทุกคนต่างหลบอยู่ในบ้าน ด่านจึงว่างเปล่าและเงียบสงัด

Cloudy: แบ๊ะ...

Encore: แต่แล้ว นักรบ Encore ก็ยืนหยัดขึ้น และประกาศว่าจะต่อสู้กับจอมมาร!

Encore: เพื่อดึงให้ผู้คนกลับมากระตือรือร้น Cloudy นักแสดงผู้ยิ่งใหญ่จึงเข้าร่วมทีมของ Encore ด้วย!

Cloudy: แบ๊ะ!

คุยกับ Cosmos

Encore: แต่ไม่ใช่ทุกคนในอาณาจักรเวทมนตร์ที่จะใจดี...

Encore: วันหนึ่ง นักรบ Encore ได้พบกับ Cosmos

Encore: นั่นแหละ Cosmos !

"Cosmos": ฉันเคยอยู่ในอาณาจักรเวทมนตร์ แต่ฉันออกไปผจญภัยไกลแสนไกล

"Cosmos": พอกลับมา... ก็ไม่มีใครจำฉันได้เลย พวกเขาไม่ยอมเล่นกับฉัน...

"Cosmos": จริงเหรอ? คุณใจดีจังเลย! ฮือๆ...

เอาชนะมอนสเตอร์ที่ปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่วส่งมา

Encore: Cosmos นักผจญภัยตัวน้อยผู้เศร้าสร้อย รู้สึกซาบซึ้งใจกับคำพูดเหล่านี้

Encore: มิตรภาพอันแสนพิเศษนี้ ทำให้เขาตัดสินใจเข้าร่วมทีมของ Encore

Encore: ด้วยหัวใจอันกล้าหาญ Cosmos เลือกที่จะต่อสู้กับจอมมาร และช่วยนักรบ Encore ปกป้องอาณาจักรเวทมนตร์!

"Cosmos": แบ๊ะ!

คุยกับแมวขาวประหลาด

เดินทางต่อไปเพื่อเอาชนะปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว

เอาชนะมอนสเตอร์

Encore: นักรบ Encore และผองเพื่อนของเธอออกเดินทัพเพื่อตามหาจอมมาร

Encore: แต่ปีศาจเจ้าเล่ห์กลับส่งกองทัพสัตว์ประหลาดออกมาขวางทาง!

Encore: แต่ไม่มีใครหวาดกลัวเลย! ฮ่า! เจ้าหญิง Cloudy และนักผจญภัย Cosmos ต่างใช้ทักษะทั้งหมดที่มีเพื่อช่วยเหลือ Encore

Encore: ในที่สุด ซูเปอร์ทีมของ Encore ก็จัดการเหล่าสัตว์ประหลาดได้! แต่เหล่าขนปุยได้รับบาดเจ็บ...

ตามหาต้นกล้าทองวิเศษ

Encore: เพื่อช่วยให้พวกเขาดีขึ้น นักรบ Encore จึงปีนข้ามภูเขา ว่ายข้ามแม่น้ำ

Encore: เธอเดินทางไกลแสนไกล จนในที่สุดก็พบกับต้นกล้าทองวิเศษ!

รวบรวมต้นกล้าทองวิเศษ

Encore: เธอเก็บมันขึ้นมาอย่างระมัดระวัง และแท่นแท๊น! เธอปรุงยารักษาเหล่าขนปุยได้สำเร็จ!

Encore: จากนั้น ทีมซูเปอร์ก็ออกเดินทัพมุ่งหน้าไปต่อสู้กับจอมมาร

คุยกับแมวขาวประหลาด

เดินทางต่อไปเพื่อเอาชนะปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว

ช่วยนางฟ้าแท่งเทียนและกระต่ายหูเทา

Encore: จอมมารก็ยังส่งสัตว์ประหลาดออกมาขัดขวาง Encore อีก!

Encore: แต่พวกมันก็ถูกพวกพ้องแสนเก่งกาจของเธอกำราบไปจนหมด!

Encore: ความสำเร็จอันน่าทึ่งของพวกเขาทำให้ผู้คนในอาณาจักรเวทมนตร์ต่างตื่นเต้น

Encore: และมีผู้คนมากมายอยากเข้าร่วมเป็นพรรคพวกของ Encore!

Encore: หลังจากการคัดเลือกอย่างรอบคอบของนักรบ Encore พวกเขาจึงเลือกนางฟ้าแท่งเทียนที่พ่นไฟได้

Encore: แล้ว Encore ยังเลือกกระต่ายหูเทาที่หั่นขนมปังได้เป็นร้อยชิ้น กับวิญญาณม้านั่งที่ชอบวิ่งซิ่งด้วยสี่ขา

Encore: ต่อมาก็มีคุณโคลเวอร์ ลุงไม้กวาด และคุณปู่ถ่านหินเข้าร่วมด้วย...

Encore: มีผองเพื่อนเข้าร่วมมากขึ้น ทีมของ Encore ใหญ่ขึ้น แข็งแกร่งขึ้น และกลายเป็นทีมสุดยอดเยี่ยม!

ช่วยคุณปู่ถ่านหินและคุณโคลเวอร์

คุยกับแมวขาวประหลาด

เดินทางต่อไปเพื่อเอาชนะปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว

ไปที่สนามสนามรบสุดท้าย

Encore: ในที่สุด ก็มาถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากับปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว!

Encore: กระต่ายหูเทาอบขนมปังแสนอร่อยให้ทุกคน เพื่อให้ทุกคนกินอิ่มก่อนต่อสู้

Encore: ในคืนก่อนต่อสู้ Cloudy แสดงละครเรื่องเจ้าหญิงผู้กล้าหาญ เพื่อเป็นกำลังใจให้ทุกคน

เมื่อม่านเปิดออก ผู้พเนจรก็นั่งลงท่ามกลางผู้ชม

มองรอบๆ และรอศึกสุดท้าย

หาที่นั่งเพื่อชมศึกสุดท้าย

เอาชนะปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว

Encore: ในวันศึกใหญ่ นักผจญภัย Cosmos นำทีมสุดยอดเยี่ยม หลบหลีกกับดักและเผชิญหน้ากับจอมมาร!

Encore: ทุกคนต่อสู้อย่างดุเดือด!

Encore: คุณโคลเวอร์พ่นลม คุณปู่ถ่านหินกับนางฟ้าแท่งเทียนช่วยกันจุดเปลวไฟ!

Encore: กระต่ายหูเทาอุ้มลุงไม้กวาดแล้วขี่ม้านั่งสปิริตพุ่งพุ่งไปหาจอมมาร!

Encore: ทุกคนต่อสู้อย่างกล้าหาญ!

Encore: สุดท้าย นักรบ Encore และ Cosmos กับ Cloudy ก็รวมพลังกันโจมตีครั้งสุดท้าย!

Encore: พวกเขาเอาชนะจอมมารได้สำเร็จ! ทีมของ Encore หยุดยั้งแผนชั่วร้ายของมัน และนำสันติสุขกลับคืนสู่อาณาจักรเวทมนตร์อีกครั้ง!

คุยกับปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว

ปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว: อืมม... หึ... วันนี้พวกเธอชนะก็จริง แต่ในอาณาจักรนี้จะมีปีศาจร้ายโผล่มาตลอด...

ปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว: ยังไงก็ต้องมีใครเป็นจอมมาร!

Encore: แต่ทำไมคุณถึงเลือกเส้นทางนี้ล่ะ?

ปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว: ก่อนที่ฉันจะกลายเป็นปีศาจร้าย ไม่มีใครสนใจฉันเลย

ปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว: แต่ตอนนี้ ทุกคนกลับกลัวฉัน!

Encore: แต่คุณสามารถเป็นฮีโร่ได้เหมือนกันนะ!

ปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว: ฉันเหรอ? ไม่... ฉันทำไม่ได้หรอก

ปีศาจยักษ์ใหญ่จอมชั่ว: ฉันไม่กล้าหาญเหมือนคุณ ที่สำคัญคือ ฉันก็ไม่มีเพื่อนเลย...

Encore: ไม่เป็นไรหรอก!

Encore: การเป็นฮีโร่ไม่ใช่แค่การต่อสู้หรือออกผจญภัย

Encore: ลุงไม้กวาดทำให้ปราสาทสะอาดเรียบร้อย นางฟ้าแท่งเทียนทำให้ที่นั่นสว่างไสว

Encore: ถึงพวกเขาจะไม่อยู่ในทีมของฉัน พวกเขาก็เป็นนักรบฮีโร่อยู่แล้ว

Encore: แค่ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด และสนุกไปกับมันก็พอ! นี่แหละคือสิ่งที่เหล่าฮีโร่ทำเรื่องเจ๋งๆ!

Encore: ไม่ต้องกังวล คุณก็ทำได้เหมือนกัน!

คุยกับ Encore

ออกจากแดนจิตนิมิต

ตามหาประตูเพื่อออกจากแดนจิตนิมิต

ผู้พเนจร: ฉันเพิ่งออกมาจากแดนจิตนิมิตไม่ใช่เหรอ... ทำไมยังอยู่ที่นี่?

ผู้พเนจร: Encore ไม่อยู่แล้ว เธอออกไปแล้วงั้นเหรอ? ลองหาประตูบานอื่นดูสิ

ออกจากแดนจิตนิมิต

ผู้พเนจร: ผู้พิทักษ์ประตู? คนที่ยืนข้างๆ เขาคือใคร?

เข้าไปหาผู้พิทักษ์ประตู Ebony

เงาของเด็กหญิง: ขอโทษนะ ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า? คุณคือพระเจ้าแห่งดินแดนนี้เหรอ?

เงาของผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ...คุณเข้ามาได้ยังไง?

เงาของเด็กหญิง: ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน... ฉันควรจะอยู่ที่งานศพยายของฉันต่างหาก

เงาของเด็กหญิง: ฉันเฝ้าอยู่ข้างเธอ แล้วก็เผลอลืมเวลาไป

เงาของเด็กหญิง: พอรู้ตัวอีกที ฉันก็มาอยู่ที่นี่แล้ว... หรือว่าฉันเผลอหลับไป?

ฟังการสนทนาของผู้พิทักษ์ประตู Ebony กับเงาเร้นนิมิต

เงาของผู้พิทักษ์ประตู Ebony: จิตสำนึกส่วนหนึ่งของคุณเข้ามาในแดนจิตนิมิตตอนที่คุณหลับ

เงาของเด็กหญิง: แดนจิตนิมิต? คืออะไรน่ะ? คล้ายกับเสียงสะท้อนรึเปล่า?

เงาของผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ไม่ใช่ แต่คุณจะคิดแบบนั้นก็ได้

เงาของเด็กหญิง: ก็... เมื่อกี้ฉันเจอเด็กสาวคนหนึ่งที่อายุไล่เลี่ยกับฉัน เธอชื่อเหมือนคุณยายของฉัน

เงาของเด็กหญิง: เธออยู่ในเมืองเดียวกัน มีเพื่อนกลุ่มเดียวกัน และชอบไล่จับแมลงปอบนภูเขา

เงาของเด็กหญิง: สิ่งเดียวที่ต่างกันคือ วัดที่ควรถูกสัตว์ประหลาดทำลายไปแล้วยังตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเมือง...

เงาของเด็กหญิง: คุณยายเคยบอกว่า ผู้คนจะไปไหว้บรรพบุรุษกันที่วัดนั้นทุกปี งานใหญ่โตเหมือนเทศกาลล่าจันทราเลย

เงาของเด็กหญิง: ถึงเธอจะรักเมืองนั้นมาก แต่เธอก็ยังปรารถนาที่จะออกไปสำรวจโลกภายนอกตลอดเวลา

เงาของเด็กหญิง: เอ่อ ฉันได้ยินมาว่ามิติเสียงสะท้อนสามารถเก็บรักษาความทรงจำของผู้คน หรือแม้แต่ประวัติศาสตร์ของสถานที่ได้ จริงไหม?

เงาของเด็กหญิง: สิ่งที่ฉันเห็นเมื่อกี้ มันคือเรื่องจริงไหม? เด็กสาวคนนั้นคือคุณยายของฉันจริงเหรอ?

เงาของผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ขอโทษนะ ฉันไม่ตอบคำถามนี้ไม่ได้

เงาของเด็กหญิง: ฉันกลับมาที่นี่อีกครั้งได้ไหม?

เงาของผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ...ไม่ได้

เงาของเด็กหญิง: แล้วถ้าฉันตื่นขึ้นมา ที่แห่งนี้กับความทรงจำของมันจะหายไปไหม?

เงาของผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ทุกสิ่งที่คุณเห็นที่นี่จะหายไปหมด ยกเว้นความทรงจำของคุณ เพราะฉันไม่สามารถควบคุมได้

เงาของเด็กหญิง: โล่งใจไปที ขอบคุณนะ สิ่งนี้ทำให้ฉันมีความหวัง

เงาของเด็กหญิง: ในความทรงจำของฉัน คุณยายคอยดูแลทุกคนในครอบครัวเสมอ

เงาของเด็กหญิง: เธอเลี้ยงดูลูกๆ จนเติบโตออกไปมีครอบครัวของตัวเอง และต่อมาก็คอยดูแลหลานๆ วนเวียนอยู่แบบนี้ตลอดชีวิตในบ้านเก่าหลังนั้น

เงาของเด็กหญิง: ฉันอยากออกไปเที่ยวตลอด แต่ก็ไม่กล้าทิ้งคุณยายอยู่ตามลำพัง

เงาของเด็กหญิง: ความฝันนี้ทำให้ฉันได้เห็นอีกด้านหนึ่งของเธอ เธอเคยเป็นเด็กสาวที่มีความฝัน... ไม่ต่างจากฉันเลย

เงาของเด็กหญิง: เธอใฝ่ฝันที่จะเดินทาง ออกไปพบผู้คนใหม่ๆ และสร้างครอบครัว

เงาของเด็กหญิง: ตอนนี้ ฉันรู้สึกซาบซึ้งที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ และยิ่งซาบซึ้งที่ได้เก็บภาพด้านนี้ของคุณยายไว้ในความทรงจำ

เงาของเด็กหญิง: ฉันเคยคิดว่าเธอแก่และโดดเดี่ยว แต่ความจริงเธอเปี่ยมไปด้วยความหวังและความฝัน

เงาของเด็กหญิง: ขอบคุณนะ ขอบคุณที่ทำให้ฉันได้เห็นสิ่งนี้

เงาของผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ...

ผู้พเนจร: นั่นคือเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีต... ฉันกำลังมองดูเงาเร้นนิมิตของพวกเขา

ผู้พเนจร: ผู้พิทักษ์ประตูให้ฉันเห็นสิ่งนี้... เขาอยากจะบอกอะไรฉันกันแน่?

เสียงเตือน: โปรดออกไปจากแดนจิตนิมิต ข้อมูลจากเฟสล่าสุดจะถูกลบ ขอย้ำอีกครั้ง ข้อมูลจากเฟสล่าสุดจะถูกลบ

ออกจากห้องนี้!

ผู้พเนจร: ที่นี่กำลังจะถล่มแล้ว... รีบออกไปก่อนดีกว่า

คุยกับผู้พิทักษ์ประตู Ebony

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ไม่ใช่ มันเป็นเพราะโครงสร้างดั้งเดิมของแดนจิตนิมิต

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ดูเหมือนจะใช่ แต่คำตอบที่แท้จริงลึกซึ้งกว่านั้น

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ใช่แล้ว ผู้ท่องฝัน...

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: สิ่งก่อสร้างที่ยิ่งใหญ่และซับซ้อนแบบนี้ มีความจำเป็นต่อการกอบกู้โลกที่ถูกทำลายโดยอาดูรการณ์

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ความฝันที่มันเก็บไว้เต็มไปด้วยความเป็นไปได้นับไม่ถ้วน...

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ความฝันนับสิบล้านหลอมรวมกันอยู่ใน แดนจิตนิมิต... บางทีกุญแจสำคัญในการเอาชนะอาดูรการณ์อาจจะซ่อนอยู่ในนั้นก็ได้

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: พวกเขามีความเกี่ยวข้องกับคุณ แต่ตอนนี้เรื่องนั้นยังไม่สำคัญ

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: วันหนึ่ง คุณจะรู้เองว่าพวกเขาเป็นใคร

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: มนุษย์ต่างก็ฝันในทุกวัน แต่แดนจิตนิมิตมีขีดจำกัด

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ความฝันที่ไม่ช่วยเอาชนะอาดูรการณ์จะถูกมองว่าไร้ค่า

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: หน้าที่ของฉันคือการลบพวกมัน เหมือนเพชฌฆาตที่ไร้หัวใจ

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ตามเหตุผลนี้ ความฝันสองเรื่องที่คุณเพิ่งเห็นก็ควรถูกลบเหมือนกัน... เพราะมันไม่ได้ช่วยกอบกู้โลกของเรา

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ใช้ ความฝันเหล่านั้นมีค่ามากจริงๆ

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: พวกมันควรถูกจดจำ

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: แดนจิตนิมิตมีประตูมากกว่าสิบล้านบานที่เชื่อมไปยังดินแดนที่นับไม่ถ้วน... แต่มันก็ยังเล็กเกินไปเมื่อเทียบกับโซลาริส

ผู้พเนจร: ประตูที่ปรากฏขึ้นข้างหนองปักษาร่ำไห้... ทั้งหมดเป็นเพราะคุณ

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ใช่แล้ว สถานที่เหล่านั้นจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของแดนจิตนิมิต และรวมเข้ากับความฝันอื่นๆ

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ลองคิดดูสิ! ความฝันทั้งหมดจะถูกเก็บไว้และถูกจดจำไปตลอด!

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: แต่ไม่ใช่ทุกความฝันที่เป็นกุญแจสำคัญในการกอบกู้โลก... ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องส่วนตัว เรื่องทั่วไป หรือแม้แต่เรื่องเห็นแก่ตัว

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ผู้คนอาจลืมไปในที่สุด แต่แดนจิตนิมิตจะไม่มีวันลืม!

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: บอกฉันหน่อยสิ คุณเคยลบความฝัน? ความทรงจำของใครไหม?

เสียงเตือน: โปรดออกไปจากแดนจิตนิมิต ข้อมูลจากเฟสล่าสุดจะถูกลบ ขอย้ำอีกครั้ง ข้อมูลจากเฟสล่าสุดจะถูกลบ

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: นับพันปีมาแล้ว ฉันทำสิ่งนี้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ความฝันเหล่านั้นกับฉันไม่ต่างอะไรกันเลย แต่ฉันกลับต้องยุติพวกมัน

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ฉันไม่หวังให้คุณเข้าใจหรอก เพราะจุดยืนของเราต่างกัน

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: แค่รู้ไว้ว่า... ต่อให้เป็นผู้พเนจรผู้ยิ่งใหญ่ก็หยุดฉันไม่ได้!

ผู้พเนจร: ดินแดนนี้กำลังจะถล่มแล้ว...

ผู้พเนจร: ฉันต้องรีบยุติเรื่องนี้แล้วออกไปจากที่นี่

ออกจากแดนจิตนิมิต

พูดคุยกับแมวขาวบนรถ

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: คุณเอง...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: แมวดำ เขาแข็งแกร่งมาก พลังของฉันถูกจำกัดอีกแล้ว หยุดเขาให้ได้ ผู้ท่องฝัน...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

ผู้พเนจร: (เจ้าแมวอ่อนแอกว่าครั้งก่อนซะอีก... แย่กว่านั้นคือ ผู้พิทักษ์ประตูยังบอกด้วยว่าการขยายตัวเร็วขึ้น...)

ผู้พเนจร: (ฉันต้องหยุดมันให้ได้ ก่อนที่จะสายเกินไป...)

สำเร็จมหากาพย์แห่งภาพแดนฝัน: เพลิงนรกไม่รู้จบ

เอาชนะศัตรู

คุณรู้สึกว่าร่างกายของคุณหนักขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจมอยู่ใต้น้ำ สุดท้ายคุณก็พบว่าตัวเองอยู่ในความฝันที่ไม่คุ้นเคย

"อินทรีแดง": Yinlin ได้ยินไหม? มีเหตุด่วนให้คุณจัดการ

"อินทรีแดง": เราอยากให้คุณลอบเข้าไปในกลุ่มอูฐฟ้าและนำบันทึกธุรกรรมล่าสุดของพวกเขาออกมา

"อินทรีแดง": จำไว้นะ ห้ามให้ถูกจับได้เด็ดขาด ไม่งั้นพวกเขาจะทำลายหลักฐานทิ้ง

Yinlin: ลอบเข้าไป... อืม ฉันต้องจัดการชุดให้เรียบร้อยก่อน

Yinlin: ต้องตัดการสื่อสารที่ค่ายของพวกเขาก่อน เพื่อไม่ให้พวกเขาเรียกกำลังเสริมมาได้

ปิดอุปกรณ์สื่อสาร

ตามหาเสื้อผ้าของผู้ถูกเนรเทศ

Yinlin: ชุดนี้น่าจะใช้ได้

ไปที่แคมป์ของกลุ่มอูฐฟ้า

เปลี่ยนเป็นชุดผู้ถูกเนรเทศ

Yinlin: นั่นคือรังของพวกเขา... หามุมลับเปลี่ยนชุดได้แล้ว

คุณเปลี่ยนชุดเพื่อให้กลมกลืนกับผู้ถูกเนรเทศกลุ่มอูฐฟ้าคนอื่นๆ

ค้นหาไฟล์ภารกิจ

Yinlin: นี่แหละ... ต้องรีบส่งมันกลับไปให้เร็วที่สุด

Yinlin: เก็บชุดนี้ไว้ก่อน เผื่อเจอพวกคุ้มกัน

ออกจากแคมป์ของกลุ่มอูฐฟ้า

หน่วยลาดตระเวนที่กำลังลาดตระเวน: เปิดกล่องนะ เราต้องตรวจดูข้างในก่อน ช่วงนี้มีรายงานว่าพวกผู้ถูกเนรเทศกำลังทำธุรกิจผิดกฎหมาย

Yinlin: ฉันยอมรับสารภาพ... นี่คือหลักฐานความผิดของพวกเขา...

Yinlin: ฉันทนเห็นการกระทำสกปรกของพวกเขาต่อไปไม่ไหวแล้ว ฉันเลยตั้งใจจะนำไปส่งที่สำนักงานความมั่นคงสาธารณะด้วยตัวเอง

Yinlin: ถ้าคุณไม่ไว้ใจฉัน ก็ไปด้วยกันได้เลย

หน่วยลาดตระเวนที่กำลังลาดตระเวน: ก็ดี... อย่างน้อยคุณก็อยากให้พวกเขาชดใช้ความผิด

หน่วยลาดตระเวนที่กำลังลาดตระเวน: โอเค ฉันจะพาเธอไปสำนักงานความมั่นคงเอง ส่วนที่เหลือก็กลับไปทำหน้าที่ต่อได้

เสียงของหน่วยลาดตระเวนค่อยๆ เลือนหายไป... คุณก็รู้สึกเวียนหัว...

Yinlin: เกิดอะไรขึ้น... หะ? ทำไมพวกเขาถึงนอนกองอยู่บนพื้น

Yinlin: พวกเขาไม่มีบาดแผล ดูเหมือนแค่สลบไป

Yinlin: อีกไม่นานก็ฟื้น ฉันต้องรีบเอาหลักฐานไปส่งให้เขา

Yinlin: ที่นี่... ผิดปกติ ต้องระวังตัวหน่อย

นำไฟล์ไปส่งให้ "อินทรีแดง"

คุยกับ "อินทรีแดง"

"อินทรีแดง": ฉันบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าอย่าบุกเข้ามาโดยพลการ

"อินทรีแดง": คุณถูกหลอก! ฉันไม่เคยสั่งการอะไรแบบนั้น!

"อินทรีแดง": คุณแยกไม่ออกเหรอว่าเป็นสัญญาณปลอม?

Yinlin: (ข่าวกรองเป็นของปลอม... หรือมีใครแอบสวมรอยเป็นเขาแล้วมาติดต่อฉัน?)

Yinlin: โทษฉันไปก็ไม่มีประโยชน์ ฉันต้องสืบเรื่องนี้ให้ได้

Yinlin: ขอเวลาให้หน่อย... ฉันจะหาทางแก้ไขเอง

ตามหาความจริง

ตามหาแหล่งที่ผิดปกติ

Yinlin: กลับมาที่ค่ายกลุ่มอูฐฟ้าอีกแล้วเหรอ? นี่มันอะไรกัน...

เผชิญหน้ากับช่างทำตุ๊กตา

ช่างทำตุ๊กตา: Yinlin ฉันรอคุณอยู่นะ

Yinlin: คุณ! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?

ช่างทำตุ๊กตา: คุณเคยเป็นสมาชิกของสมาคมเซออนซ์ จนกระทั่งคุณหักหลังฉัน...

ช่างทำตุ๊กตา: ไปถามหน่วยลาดตระเวนคนไหนก็ได้ว่าจำคุณได้ไหม พวกเขาคงมองคุณเป็นแค่คนทรยศเท่านั้น

ช่างทำตุ๊กตา: Yinlin คุณไม่ใช่หน่วยลาดตระเวน และคุณก็ไม่มีวันได้เป็น

ความคิดของคุณเริ่มย้อนกลับตอนไปก่อนเริ่มภารกิจ... เส้นแบ่งระหว่างความทรงจำ ความฝัน และความจริงเริ่มพร่ามัว ทำให้คุณลืมไปหมดแล้ว

หยุดตัวเองในอดีต

"อินทรีแดง": Yinlin ได้ยินไหม? มีเหตุด่วนให้คุณจัดการ

"อินทรีแดง": เราอยากให้คุณลอบเข้าไปในกลุ่มอูฐฟ้าและนำบันทึกธุรกรรมล่าสุดของพวกเขาออกมา

"อินทรีแดง": จำไว้นะ ห้ามให้ถูกจับได้เด็ดขาด ไม่งั้นพวกเขาจะทำลายหลักฐานทิ้ง

Yinlin: นี่มันอะไรกัน? ย้อนเวลากลับไปเริ่มต้นภารกิจใหม่เหรอ?

Yinlin: นั่นมัน... ฉันเองนี่

Yinlin: ไม่... ฉันต้องหยุดเรื่องนี้ให้ได้ มันเป็นไปได้ยังไง?

แต่ก่อนที่คุณจะหยุดตัวเองได้ ใบมีดเล่มหนึ่งก็ตัดขวางเส้นใยของเธอเสียก่อน

ผู้พเนจร: เขาคือหนอนบ่อนไส้ในสำนักงานความมั่นคงสาธารณะ

ผู้พเนจร: ไม่ คุณรู้อยู่แล้วต่างหาก... แต่แค่ไม่ใช่ที่แห่งนี้

ผู้พเนจร: ภารกิจสำเร็จแล้ว คุณจับตัวหนอนบ่อนไส้ได้ และยุติการดำเนินการของกลุ่มอูฐฟ้าสำเร็จ

ผู้พเนจร: ไม่หรอก คุณระมัดระวังมาตลอด

ผู้พเนจร: คุณแค่กลัวความผิดพลาด จึงทำให้คุณฝันเห็นสิ่งเหล่านี้

ผู้พเนจร: คุณต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น แต่คุณกลับไม่เคยหวั่นไหวเลย

คุยกับแมวขาวประหลาด

จบฝันร้าย

เอาชนะฝันร้าย

ช่างทำตุ๊กตา: Yinlin คุณไม่มีค่าอะไรทั้งนั้น!

Yinlin: พอได้แล้ว ช่างทำตุ๊กตา! คุณไม่เป็นตัวของตัวเองแล้ว!

ผู้พเนจร: Yinlin!

ผู้พเนจร: Yinlin!

Yinlin: ผู้พเนจร คุณมาที่นี่เพราะเป็นห่วงฉันงั้นเหรอ?

ผู้พเนจร: มาจัดการพวกเขาด้วยกันเถอะ

Yinlin: ฮะๆ ไม่ต้องรีบ พวกเขากำลังจะไปแล้ว

ช่างทำตุ๊กตา: คุณทรยศหน่วยลาดตระเวน คุณทรยศฉัน! แล้วใครจะไว้ใจคุณได้อีก?!

Yinlin: ฉันรู้ดีว่าฉันคือใคร ฉันมีเส้นทางที่ต้องเดิน

ออกจากแดนจิตนิมิต

พูดคุยกับแมวขาวบนรถ

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: พลังเพิ่มขึ้น แข็งแกร่งพอจะสู้กับเขาได้แล้ว

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ฉันไม่ใช่แมวนะ...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

ผู้พเนจร: (ดูเหมือนว่า คงมีแต่ฉันเท่านั้นที่เข้าออกแดนจิตนิมิตได้ตามใจชอบ...)

ผู้พเนจร: (นอกจากเจ้าแมวตัวนั้น ที่นี่คงมีแค่คนที่ติดอยู่ในความฝันเท่านั้น)

ผู้พเนจร: (ฉันจะช่วยพวกเขาออกมาเอง)

เคลียร์มหากาพย์แห่งภาพแดนฝัน: เงื่อนปมใต้หิมะ

คุณรู้สึกว่าร่างกายของคุณหนักขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจมอยู่ใต้น้ำ สุดท้ายคุณก็พบว่าตัวเองอยู่ในความฝันที่ไม่คุ้นเคย

Changli: ...น่าสนใจ

Changli: มันทำให้ฉันนึกถึงหงเจิ้นที่อยู่ในความทรงจำ

ตรวจสอบพื้นที่

Changli: ปีนั้น เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้น

Changli: ครอบครัวหนึ่งสูญเสียลูกชายเพียงคนเดียวไป ถึงแม้จะตามหาทั่วภูผาสวรรค์แล้ว แต่ก็ไม่พบร่องรอยของเด็กที่หายไปเลย

ตรวจสอบข้างหน้าต่อไป

พ่อที่กระสับกระส่าย: เมื่อสองวันก่อน เรายังกินข้าวเที่ยงด้วยกันอยู่เลย

พ่อที่กระสับกระส่าย: เธอบอกว่า Jing ออกไปเล่นกับเพื่อน... แล้วก็ไม่กลับบ้านอีกเลย

พ่อที่กระสับกระส่าย: ฉันเป็นห่วงแทบขาดใจ นอนไม่หลับ กินอะไรก็ไม่ลง... Jing ตอนนี้ลูกอยู่ไหน...

คุยกับเงาเร้นนิมิต

แม่ที่สิ้นหวัง: พักหลัง Jing มักจะเก็บตัวอยู่ในบ้าน ไม่ค่อยออกไปเล่นกับเพื่อนๆ เลย

แม่ที่สิ้นหวัง: แต่วันนั้น เขากลับบอกว่าอยากออกไปเล่นกับพวกเขา มันแปลกมาก ฉันเลยไปถามเด็กพวกนั้น แต่ไม่มีใครเห็น Jing เลย...

แม่ที่สิ้นหวัง: ...โอ้ ฉันจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ยังไงถ้าไม่มี Jing ...

คุยกับแมวขาวประหลาด

ตรวจสอบข้างหน้าต่อไป

Changli: นอกเหนือจากเสียงหอนของหมาป่าแล้ว ยังมีอีกเสียงหนึ่งซ่อนอยู่ในพายุนี้

Changli: ฮิๆ ถ้าคุณเป็นสัตว์ร้ายเลี้ยงไม่เชื่องอย่างที่คุณอ้าง แล้วทำไมถึงยอมตกเป็นเบี้ยล่างของใครง่ายดายแบบนี้?

เอาชนะศัตรู

สำรวจข้างหน้าต่อไป

ตรวจสอบตู้

คุณตรวจสอบตู้ไม้อย่างระมัดระวัง และเจอสิ่งผิดปกติบางอย่าง

Changli: เสื้อผ้าตั้งแต่เล็กจนโตของเด็กชายคนนี้ ถูกพับเก็บไว้อย่างเรียบร้อย...

Changli: ยกเว้น... ชุดนอนของเขา

Changli: หืมม... วางกระดานแล้ว แต่ยังไม่ได้เดินหมากสุดท้าย

ตรวจสอบต่อไป

คุยกับแมวขาวประหลาด

เอาชนะศัตรู

เข้า

คุยกับเงาเร้นนิมิต

พ่อที่กระสับกระส่าย: คุณเจอ Jing รึยัง?

พ่อที่กระสับกระส่าย: อะไรนะ?

แม่ที่สิ้นหวัง: มะ-หมายความว่าอะไร? ฉันไม่เข้าใจ

เอาชนะแฟรกต์ซิดัส

Changli: อ๊ะ นี่คือท่าป้องกันตัวเหรอ?

Changli: ไม่เลวนี่นะ แต่เกมจบไปแล้ว

ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นก็ดังมาจากอีกฝั่งหนึ่ง

คุยกับผู้พเนจรและแมวขาวประหลาด

Changli: อากาศหนาวเย็นขนาดนี้ ไม่มีเด็กคนไหนออกไปข้างนอกด้วยชุดนอนบางๆ หรอก

ผู้พเนจร: แล้วทำไมคุณไม่พยายามหนีออกไป?

Changli: ถ้าอยากชนะเกม คุณก็ต้องเล่นมันก่อน

Changli: อีกอย่าง... คนที่รู้ว่าตัวเองกำลังฝันอยู่อันตรายกว่าอีก คุณไม่คิดงั้นเหรอ?

ผู้พเนจร: ทำตัวเองให้เป็นส่วนหนึ่งของเกม... สมกับเป็นคุณเลยนะ

ผู้พเนจร: ตอนนี้ฉันต้องการคุณ Changli

เข้า

เอาชนะศัตรู

Changli: ฮิๆ เขาไม่เหมือนคนที่เราเคยเจอ

ผู้พเนจร: ถ้าตอนนั้นพวกมันพ่ายแพ้ วันนี้ก็ต้องแพ้อีกครั้ง

Changli: ไม่ต้องห่วง แม้เปลวไฟของฉันจะทำลายแดนจิตนิมิตไม่ได้ แต่จัดการศัตรูพวกนี้ไม่ใช่ปัญหา

ออกจากแดนจิตนิมิต

พูดคุยกับแมวขาวบนรถ

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว! ฮ่าๆ!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ใช่ๆ งั้นลองเมี้ยวหรือพูดได้แค่สามคำดูบ้างสิ คุณไม่อยากรู้หรอกว่ามันรู้สึกยังไง...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ยังไงก็ตาม ตอนนี้เราเหลือแค่ประตูสุดท้ายแล้ว

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมื่อคุณช่วยคนสุดท้ายออกมาจากความฝันได้ ฉันกับผู้พิทักษ์ประตูก็จะสามารถควบคุมแดนจิตนิมิตอย่างเท่าเทียมกันสักที

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: "เรา" จะจัดการเรื่องนี้ด้วยกัน!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว! เฮ้! อย่าทำเหมือนฉันเป็นแมวสิ!

เคลียร์มหากาพย์แห่งภาพแดนฝัน: ภวังค์อันเบ่งบาน

เคลื่อนที่ไปข้างหน้า

Camellya: นี่คือความจริงหรือเป็นเพียงอีกหนึ่งความฝัน?

Camellya: ฮิๆ... ถ้าเป็นความฝัน งั้นก็ต้องเข้มข้นหน่อยสิ!

Camellya: หือ... เขามาด้วยเหรอ?

Camellya: รอฉันจับคุณให้ได้ก่อนนะ ผู้พเนจร

เข้าไปหาผู้พเนจร

กำจัดศัตรูที่อยู่ตามเส้นทาง

Camellya: อ๋อ คุณอยากเล่นซ่อนหาสินะ?

Camellya: อาหารรสเลิศก็คือเหยื่อที่ต้องไล่ล่าด้วยความพยายาม

คุยกับแมวขาวประหลาด

ตามหาผู้พเนจรต่อไป

ไปหาผู้พเนจร

Camellya: เจอแล้ว

Camellya: หยุดวิ่งหนีแล้วมาเล่นกับฉันเถอะ อย่าปล่อยให้เวลาอันมีค่าของเราเสียไปเปล่าๆ เลย

กำจัดศัตรูที่อยู่ตามเส้นทาง

Camellya: เฮ้อ น่ารำคาญชะมัด...

Camellya: ทำไมแบล็กชอร์ถึงชอบโยนภารกิจน่าเบื่อพวกนี้มาให้ฉัน?

Camellya: ...ฉันไม่พอใจเลยสักนิด!

ไปหาผู้พเนจร

กำจัดศัตรูที่อยู่ตามเส้นทาง

Camellya: ...สวัสดี? เขาหายไปอีกแล้ว

Camellya: น่าเบื่อ น่าเบื่อ น่าเบื่อ...

Camellya: ...ฉันเกลียดความน่าเบื่อ!

ตามหาผู้พเนจร

Camellya: ฉันอยู่เพื่อตามหาความตื่นเต้น

Camellya: แต่มันยากเกินไปที่จะเจอความตื่นเต้นที่ตรงตามมาตรฐานของฉัน

Camellya: บางอย่างก็พอมีแวว แต่ก็ยังจืดชืดเกินไป

Camellya: มีแค่คุณเท่านั้น ผู้พเนจร ที่ทำให้หัวใจของฉันเต้นแรง

เอาชนะศัตรู

คุณโจมตีศัตรูที่กำลังดิ้นรนครั้งสุดท้าย แต่คมดาบกลับตัดผ่านความว่างเปล่า

Camellya: ...คุณ?

Camellya: ไม่... เป็นไปไม่ได้

Camellya: ฉันจำกลยุทธ์ต่อสู้ของคุณได้ ดาบของคุณแข็งแกร่งพอจะผ่าอากาศได้

Camellya: ทรงพลัง งดงาม ชวนให้หลงใหล...

Camellya: โอ๊ย... หัวของฉัน... เจ็บมาก ไม่ นั่นไม่ใช่คุณ!

ผู้พเนจร: นั่นคือ... Camellya? เธอต้องการความช่วยเหลือ

ผู้พเนจร: ฉันต้องรีบไปหาเธอ

ฝ่าทะลวงสิ่งกีดขวาง

ผู้พเนจร: ช้าไปแล้ว...

สัมผัสแมวขาว

ฝ่าทะลวงสิ่งกีดขวางและไปหา Camellya

ผู้พเนจร: ต้องเร็วกว่านี้...

สัมผัสแมวขาว

ช่วยเหลือ Camellya

กำจัดฝันร้ายที่รายล้อม Camellya

Camellya: ...ฮิๆ ฉันรู้ว่าฉันคิดถูก

Camellya: ...ฉันรู้ ก็เพราะคุณคือคนที่ฉันเลือก เมล็ดพันธุ์ที่รักของฉัน

Camellya: โอ้ นี่คือคำเชิญเหรอ? คุณรู้วิธีเอาใจฉันจริงๆ

ออกจากแดนจิตนิมิต

พูดคุยกับแมวขาวบนรถ

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ใช่ ในที่สุดเราก็มาถึง

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ฉันและทุกคนที่คุณเคยช่วยไว้ในแดนจิตนิมิต ต่างเตรียมพร้อมสำหรับศึกสุดท้ายแล้ว

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมื่อคุณพร้อมแล้ว เราก็จะไปคิดบัญชีกับตัวการที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: มาซ่อมแซมแดนจิตนิมิต และยุติการก่อกวนของเขา!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ทุกอย่างพร้อมแล้ว... ได้เวลาต่อสู้!

Encore: เรามาแล้ว จอมมาร!

Yinlin: ฉันจะปิดฉากโชว์ครั้งนี้อย่างยิ่งใหญ่

Zhezhi: ถ้าฉันช่วยอะไรได้... ฉันจะช่วยอย่างเต็มที่!

Changli: ถึงเวลาจบละครฉากใหญ่นี่สักที

Camellya: โอ ได้เต้นรำเคียงข้างคุณในสนามรบ... ฉันอดใจรอไม่ไหวแล้ว

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เอาล่ะ ส่งเสียงโห่ร้องออกมา!

Lumi: คุณขอมา เราส่งให้!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ไม่ใช่อันนั้น ต้องเป็น "ไปกอบกู้โลกกันอีกครั้ง!" สิ

เผชิญหน้ากับผู้พิทักษ์ประตู Ebony

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: แดนจิตนิมิตมีประตูมากกว่าสิบล้านบานที่เชื่อมไปยังดินแดนที่นับไม่ถ้วน... แต่มันก็ยังเล็กเกินไปเมื่อเทียบกับโซลาริส

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ฉันต้องการพื้นที่มากกว่านี้ เพื่อเก็บความฝันและความทรงจำอันล้ำค่าเหล่านี้

แค่รู้ไว้ว่า... ต่อให้เป็นผู้พเนจรผู้ยิ่งใหญ่ก็หยุดฉันไม่ได้!

เอาชนะฝันร้ายแห่งทะเลสาบ

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: เธอจะไม่มีวันเข้าใจความหมายของความฝัน...

Encore: นักรบ Encore พร้อมโจมตี!

Yinlin: Zapstring ถึงตาเราแล้ว!

ผู้พเนจร: พลังนี้... ฉันรับรู้ได้ถึงแรงสนับสนุนของทุกคน!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: ทำไมคุณถึงต่อต้าน? ทุกสิ่งที่คุณให้ความสำคัญจะอยู่ในความฝันนี้ตลอดไป!

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: มีเพียงการกักขังพวกเขาไว้ที่นี่เท่านั้น ความฝันถึงจะคงอยู่ตลอดไป!

Changli: งั้น นี่คือคู่ต่อสู้ของเราเหรอ?

Zhezhi: ผู้พเนจร ฉะ-ฉันจะพยายามเต็มที่!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: คุณไม่ใช่ผู้ท่องฝันอีกต่อไป... คุณคืออุปสรรคที่ต้องกำจัด!

Lumi: ไง Lumi มาแล้ว!

Camellya: การต่อสู้ครั้งนี้... หวังว่าจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังนะ!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เมี้ยว...

ผู้พิทักษ์ประตู Ebony: โง่เง่า... ทุกสิ่งที่เธอทำมันไร้ค่า!

เข้าประตูและเผชิญหน้ากับผู้พิทักษ์ประตู Ebony

พูดคุยกับแมวขาว

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ไม่ต้องห่วง ฉันจะคอยจับตาดูเขาเอง

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: อืม... ถ้าเรื่องมันบานปลาย ฉันก็ยังมีคุณอยู่ไม่ใช่เหรอ?

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: เพราะคุณ หรืออาจจะเป็นตัวคุณในอดีต... สั่งฉันให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ถ้าจะให้บอกเหตุผลล่ะก็... ก็คงพูดมากเกินไปแล้ว!

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: สิ่งที่ฉันบอกได้คือ คุณคือผู้ท่องฝันคนเดียวที่สามารถเข้าออกแดนจิตนิมิตได้ตามใจชอบ

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: คุณสามารถควบคุมฉัน ประตูบานนี้ และแมวดำเจ้าเล่ห์ตัวนั้นได้

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: พูดง่ายๆ คือ คุณคือคนเดียวที่มองเห็นประตูบานนี้และความผิดปกติที่มันก่อ...

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: แหม แน่นอนอยู่แล้วสิ! คุณคงไม่คิดว่ามันจะจบแค่นี้ใช่ไหม?

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ตอนนี้แมวดำนั่นอาจกำลังเลียแผลอยู่ แต่เขายังไม่แพ้หมดรูป

แมวขาวที่ดูแปลกๆ: ถ้าฉันต้องการความช่วยเหลือ ฉันจะไปหาคุณนะ ผู้ท่องฝัน

ลงจากรถไฟ

Lumi: อาจจะนิดหน่อย... แต่รู้ไหม? ไม่ว่าจะเป็นความฝันหรือความจริง ทีมของฉันก็จะอยู่เคียงข้างเสมอ

Lumi: ขอบใจนะ ผู้พเนจร

Lumi: อ้อ จริงสิ... ฉันเคยเจอคุณในชีวิตจริง!

Lumi: กำลังใจของคุณทำให้ฉันก้าวต่อไปได้

Lumi: งั้นมาหาฉันในชีวิตจริงสิ! ฉันจะรอคุณ!

Yinlin: ก็สถานการณ์เลวร้ายผ่านพ้นไปแล้ว ทำไมคุณยังอยู่แถวนี้ล่ะ?

Yinlin: แต่ข้างนอก ยังมีเรื่องเลวร้ายซ่อนอยู่มากมาย

Yinlin: ฉันกำลังจะกลับ แต่ยังมีสิ่งหนึ่งที่คาใจฉันอยู่...

Yinlin: คุณ... ตอนที่ฉันพลาด คุณก็คอยอยู่เคียงข้างฉัน

Yinlin: หึ จริงเหรอ? งั้นก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นในโลกแห่งความจริงสิ

Encore: แน่นอนว่าต้องนับพวกเขาด้วย! พวกเราเป็นนักรบผู้กล้ากันทั้งนั้น!

Encore: ได้เลย!

Encore: บางทีเจ้าแมวขาวอาจจะเป็นตัวร้ายในคราวหน้าก็ได้...

Zhezhi: ขอบคุณที่ช่วยนะ ผู้พเนจร...

Zhezhi: แต่ฉันยังมีความลังเลอยู่ในใจ

Zhezhi: สำหรับฉัน การวาดภาพไม่ใช่แค่ผลงานศิลปะ... แต่มันคือพื้นที่เดียวที่ฉันสามารถถ่ายทอดความรู้สึกของตัวเองออกมา

Zhezhi: ตอนที่ฉันวาดภาพหมู่บ้านเซี๋ยหัว ฉันรู้สึกเหมือนได้คว้าแก่นแท้ของชีวิตรอบตัวจริงๆ

Zhezhi: เพราะคุณ... ฉันถึงกล้าที่จะคว้าช่วงเวลาอันแสนสั้นเหล่านั้นไว้

Zhezhi: ฉันต้องซื่อสัตย์กับตัวเองให้มากกว่า...

Zhezhi: โอเค...

Zhezhi: ฉันจะรอนะ

Changli: จากการสังเกตอย่างละเอียด ฉันรู้ว่านี่คือความฝัน และการสังเกตแบบนี้ มักจะเผยให้เห็นความจริงที่ลึกที่สุด

Changli: คุณเคยคิดไหมว่า... คนที่ความจำเสื่อมอาจจะสับสนระหว่างความฝันกับความจริง?

Changli: ก็แค่ทฤษฎี ฉันอาจจะเข้าใจผิดก็ได้...

Changli: แต่ตอนที่ฉันพบว่าตัวเองอยู่กลางหงเจิ้นในความฝัน สมองของฉันก็ว่างเปล่าไปหมด

Changli: ฉันรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม ไม่รู้ว่าเพื่ออะไร

Changli: ใช่แล้ว... ฉันแนะนำให้คุณสังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ รอบตัวให้มาก

Changli: ถ้าคุณได้เรียนรู้อะไรจากความฝันนี้ งั้นมันก็ไม่สูญเปล่า

Camellya: แต่อยู่ที่นี่ฉันก็มีความสุขแล้วนะ

Camellya: งั้นทำไมไม่อยู่ต่ออีกสักหน่อยล่ะ?

Camellya: น่าเสียดายจริงๆ

Camellya: แต่การตื่นนอนก็ไม่ใช่เรื่องแย่ เพราะตัวคุณในชีวิตจริงก็ทำให้ฉันสนุกเสมอแหละ

เก็บพัสดุที่ถูกทิ้งไว้

ผู้พเนจร: หืมมม? ข้างรถไฟนั่นคืออะไร?

ผู้พเนจร: "จัดส่งโดย Fulei"... นี่คือพัสดุที่หายไป ทำไมก่อนหน้านี้ฉันถึงไม่เห็นนะ...

ผู้พเนจร: ฉันควรเอาไปให้ Lumi

คุณหยิบพัสดุที่ถูกทิ้งขึ้นมา

นำส่งวัตถุดิบให้ลอลโล่โลจิสติกส์

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: ผ่านไปตั้งสามวัน แต่พัสดุของฉันยัง...

Lumi: ตายแล้ว!

Lumi: นี่ค่ะ พัสดุของคุณ!

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: หา? ขอฉันดูหน่อย... เดี๋ยวก่อน! ดูสิ มันเสียหายนี่นา!

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: อย่าหวังว่าฉันจะยอมรับพัสดุที่เสียหายได้นะ! แบบนี้รับไม่ได้เด็ดขาด!

Lumi: นี่เป็นความผิดของเรา... ต้องขอโทษจริงๆ เราจะชดเชยค่าเสียหายให้คุณ

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: ฉันไม่ต้องการค่าชดเชย! ฉันต้องการพัสดุที่ไม่บุบสลาย!

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: รู้ไหมว่ามันสำคัญแค่ไหน...

Tianhu: อ้อ ผู้พเนจรตัวเป็นๆ

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: ห-หัวหน้า ทำไมมาที่นี่ด้วยตัวเองล่ะ? ฉันแค่...

Tianhu: เงียบ

Tianhu: ไม่ต้องชดเชยอะไรทั้งนั้น ของข้างในยังอยู่ครบ เราจะจ่ายค่าส่งให้เอง

Tianhu: ฉันชื่อ Tianhu เป็นหัวหน้าลูกมังกรสัญจร

Tianhu: พัสดุไม่เสียหาย และเราจะไม่สร้างปัญหาให้คุณอีก ที่จริงแล้ว... ฉันยินดีที่จะรู้จักคุณมากขึ้น

Tianhu: อย่าเข้าใจผิดไปนะ ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น ฉันได้ยินมาว่าคุณจัดการสัตว์ร้ายที่ทุ่งร้างนอร์ฟอลล์ได้ ตั้งแต่นั้นมา ทุ่งร้างก็สงบลงมาก ซึ่งหมายความว่าคนอย่างเราจะมีโอกาสมากขึ้น

Tianhu: เราต้องการคนมีฝีมืออย่างคุณจริงๆ คุณเหมาะมาก

Tianhu: ลองมาเข้าร่วมกับเราสิ ลูกมังกรสัญจรยินดีต้อนรับยอดฝีมือเสมอ

ผู้ถูกเนรเทศที่มีการศึกษา: เฮ้ เดี๋ยวสิ หัวหน้า! ทำไมพอพูดจบก็ชอบเดินหนีตลอด...

Tianhu: หุบปาก! นี่มันเป็นสไตล์ของเรา จะได้ดึงดูดคนเก่งๆ เข้ามา เข้าใจมั้ย...

Lumi: อืมมม... ขอบคุณนะที่ช่วยฉันหาพัสดุที่หายไป!

Lumi: ฮิฮิ ก็... น่าสนใจดีนะ! ไม่คิดเลยว่าคุณจะจินตนาการเก่งแบบนี้!

ผู้พเนจร: (เหมือนที่แมวขาวพูดเลย... มีแค่ฉันที่มองเห็น...)

Lumi: ว่าแต่ คุณคงไม่เชื่อว่าเมื่อคืนเกิดอะไร!

Lumi: จำรายละเอียดไม่ค่อยได้... แต่รู้สึกว่ามันชวนชื่นใจมาก!

Lumi: ฮ่าๆ เพราะฉันคือ Lumi ผู้เป็นแรงบันดาลใจแห่งโลจิสติกส์!

Lumi: ชู่... เงียบๆ หน่อย... อย่าให้หัวหน้าฉันได้ยินนะ ไม่งั้นแย่แน่

Lumi: โอ๊ะ แย่ละ เพิ่งมีออเดอร์ด่วนเข้ามา... เดี๋ยวฉันจ่ายเงินคุณก่อน

Lumi: ขอบคุณมากจริงๆ! ถ้าคุณแวะไปบ้านเกิดฉันที่เยว่โจว ฉันจะเลี้ยงอาหารพื้นเมืองให้อิ่มหนำเลย!

เทอร์มินัลของ Lumi: คุณขอมา เราส่งให้! คุณขอมา เราส่งให้!

Lumi: รู้แล้วๆ! ขอโทษนะ ฉันต้องรีบไปแล้ว! ไว้เจอกันใหม่นะ!

Lumi: บ๊ายบาย ผู้พเนจร!

หลังจากโค้งคำนับอย่างนอบน้อม Lumi ก็คว้าลังพัสดุขึ้นมาแล้ววิ่งไปจากสถานีทันที