ปฐมบทแห่งสรรพเสียง - ต้น
คุณได้ยินเสียงเรียกท่ามกลางเสียงสะท้อน... ในขณะที่คุณคลี่คลายอดีตของคุณ เส้นทางใหม่ก็ได้เผยออกมาตรงหน้าคุณ ราวกับคำเชื้อเชิญจากสิ่งที่ไม่รู้จัก
ปฐมบทแห่งสรรพเสียง - ต้น
เสียงผู้หญิงที่อู้อี้และอ่อนโยน: ...เหมือนจะจมน้ำนะ... แปลกจัง...
เสียงผู้หญิงที่อู้อี้และอ่อนโยน: ...ไม่เห็นร่องรอยบาดเจ็บนะ การหายใจ... ก็ดูปกติ ชีพจร... ก็น่าจะเร็ว... คิดว่านะ
เสียงผู้หญิงที่อ่อนโยน: ...ฟื้นแล้ว
เสียงผู้หญิงร่าเริง: ขอฉันดูหน่อย! ขอฉันดูหน่อย!
เสียงผู้หญิงร่าเริง: โชคดีนะที่คุณฟื้น ไม่งั้นฉันจะงัดไม้ตายสุดท้ายของเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนฝึกหัดออกมาใช้ นั่นก็คือทักษะฉุกเฉินบทที่หนึ่ง... CPR!
เสียงผู้หญิงร่าเริง: แต่ฉันยังไม่เคยลงมือทำจริงกับคนเป็นๆ เลยแฮะ...
เสียงผู้หญิงที่อ่อนโยน: ...Chixia
เสียงผู้หญิงร่าเริง: โทษทีๆ คุณเพิ่งฟื้นนี่นา ฉันดันพล่ามยาวเป็นชุดเลย...
เสียงผู้หญิงที่อ่อนโยน: คุณเป็นไรไหม? รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?
ผู้พเนจร:
Chixia: เรียกฉันว่า Chixia ก็ได้... และนี่คือ Yangyang!
ผู้พเนจร:
Yangyang: เราอยู่ในหุบเขาแห่งวิญญาณ ย่านชานเมืองจินโจวในหวงหลงน่ะ
Yangyang: คุณแต่งตัวไม่ค่อยเหมือนคนแถวนี้เลย เป็นผู้พเนจรเดินทางมาจากแดนไกลเหรอ หรือว่า... เป็นผู้เดินทางกลับบ้าน?
ผู้พเนจร:
Yangyang: งั้นคุณก็ไม่รู้ว่ามาทำอะไรที่นี่... จำไม่ได้ว่ามาจากไหน หรือตัวเองเป็นใครสินะ...
Chixia: Baizhi ไม่เห็นบอกเลยว่าพอฟื้นแล้วจะมีอาการแบบนี้
Yangyang: ลมพัดเพื่อเตือนภัย ทะเลอีเธอริกกำลังมาบรรจบกัน ดูเหมือนจะมีสนามทาเซ็ตเกิดขึ้นใหม่นะ
ผู้พเนจร:
Chixia: แปลว่าเดี๋ยวที่นี่จะเริ่มอันตรายแล้วไงล่ะ
Chixia: โอ๊ย ว่าแล้วเชียว น้ำเต้าของเราไม่มีสัญญาณเพราะอิทธิพลของทะเลอีเธอริกนี่เอง ตอนนี้เราส่งหรือรับข้อความขอความช่วยเหลือจากใครไม่ได้เลย รีบไปหา Baizhi ที่จุดนัดพบแล้วออกไปจากที่นี่กันเถอะ
Chixia: ดูแล้วคุณยังจำอะไรไม่ได้จริงๆ แต่ไม่เป็นไรนะ!
Chixia: ถ้ามีอะไรอยากถาม เราเดินไปคุยไปก็ได้นะ ฉันกับ Yangyang จะเล่าให้ฟังทุกรายละเอียดเลย!
Yangyang: ผู้พเนจร... ระหว่างที่ยังนึกชื่อจริงไม่ออก ขอเรียกแบบนี้ไปก่อนได้ไหม?
ผู้พเนจร:
Yangyang: เราไม่ควรอยู่ที่นี่ต่อ ถ้าคุณยังไม่มีแผนอื่น ไปกับพวกเราก่อนไหม?
ผู้พเนจร:
Chixia: เยี่ยมเลย! งั้นเราไปด้วยกันเถอะ!
Yangyang: ภูมิประเทศแถวนี้ค่อนข้างซับซ้อน ปกติเราจะใช้แค่เส้นทางนั้น ถ้าไม่รังเกียจก็เดินทางไปด้วยกันก่อนนะ พอออกจากหุบเขานี่แล้วค่อยวางแผนต่อก็ได้
Chixia: งั้นไปกันเลย!
ออกจากหุบเขาแห่งวิญญาณ
Chixia: ถึงผู้พเนจรจะจำอะไรไม่ได้ แต่มีอย่างนึงที่ฉันมั่นใจเกือบร้อย… ไม่สิ ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย! คุณต้องเป็น เรโซเนเตอร์ เหมือนกันแน่ๆ
Yangyang: ที่หลังมือคุณมี สัญลักษณ์ทาเซ็ต แถมมีน้ำเต้าติดตัว นั่นก็เป็นหลักฐานว่าคุณคือเรโซเนเตอร์นะ ถึงน้ำเต้าคุณจะหน้าตาไม่ค่อยเหมือนที่พวกเราใช้กันก็เถอะ
Chixia: เรโซเนเตอร์บางคนสามารถตรวจจับการก่อตัวของสนามทาเซ็ตใกล้ๆ ได้ แบบที่ Yangyang ทำเมื่อกี้ไงล่ะ เธออ่านกระแสในสายลมเพื่อรับรู้ข้อมูลต่างๆ ได้ นั่นคือทักษะเรโซแนนซ์ของเธอ
Chixia: ส่วนฉันสัมผัสอะไรไม่ได้เลยสักนิด ฮ่าๆ
Chixia: แล้วสมัยนี้ก็ไม่ค่อยมีใครออกมาเดินป่าเดินดงกันหรอกนะ เว้นแต่จะเป็นเรโซเนเตอร์น่ะ
Chixia: ตอนนี้ในหุบเขาอาจจะดูสงบดี แต่ไม่แน่นะอาจจะมีทาเซ็ตดิสคอร์ดโผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัวก็ได้!
Chixia: นั่นไงล่ะ พูดถึงปุ๊บโผล่มาปั๊บ
Chixia: เจ๋ง! ถึงจะลืมหมดทุกอย่าง แต่ยังไม่ลืมวิธีต่อสู้นี่นา
Chixia: คราวหน้าฉันต้องลุยนำบ้างแล้ว! ไม่มีใครกล้าแหยม... Ma Xiaofang... ไม่สิๆ ต้องเรียกว่า Chixia ต่างหาก!
Yangyang: เป็นอะไรไป? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า? หรือเพราะการต่อสู้เมื่อกี้...?
ผู้พเนจร:
Yangyang: คุณเห็นเซนติเนลของเราในความทรงจำงั้นเหรอ?
ผู้พเนจร:
Yangyang: ใช่ เราสร้างรูปปั้นมังกรนี้เพื่อเป็นตัวแทน เซนติเนลประจำจินโจวน่ะ หวงหลงมีเมืองหลวงหนึ่งแห่งกับอีกหกเมือง แต่ละเมืองต่างมีเซนติเนลประจำเมืองตัวเอง ลักษณะอาจคล้ายกันบ้าง แต่ก็มีความแตกต่างเฉพาะตัว
Yangyang: เซนติเนลของจินโจวมีชื่อว่า Jué ซึ่งปรากฏในร่างมังกร เหมือนรูปปั้นที่คุณเพิ่งเห็นนั่นแหละ
Yangyang: นี่คือรูปปั้นของ Jué เซนติเนลประจำจินโจวในร่างมังกร
Yangyang: หวงหลงมีเมืองหลวงหนึ่งแห่งกับอีกหกเมือง แต่ละเมืองต่างมีเซนติเนลประจำเมืองตัวเอง ลักษณะอาจคล้ายกันบ้าง แต่ก็มีความแตกต่างเฉพาะตัว
ผู้พเนจร:
Yangyang: เซนติเนลจะปรากฏในที่ซึ่งมีอารยธรรมรุ่งเรือง และหวงหลงนี่แหละที่มีจำนวนเซนติเนลอยู่ร่วมกันมากที่สุด เพราะมีประวัติศาสตร์ยาวนาน อารยธรรมรุ่งเรือง และแผ่นดินกว้างใหญ่
Yangyang: ตามบันทึกบอกไว้ว่าเซนติเนลในหวงหลงเคยเป็นตัวตนหนึ่งเดียวกันมาก่อน แต่ปัจจุบันแต่ละองค์ต่างก็รับผิดชอบพื้นที่ของตัวเอง
Yangyang: โดยทั่วไปแล้ว ในดินแดนอื่นก็มีเซนติเนลเหมือนกัน แต่มีจำนวนน้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับหวงหลง
Yangyang: ผู้พเนจร ระวัง!
Chixia: เกือบไปแล้ว! แค่ต่อสู้ครั้งแรกคุณสองคนก็เข้ากันได้ดีทีเดียว!
Chixia: ฉันยังไม่ทันออกแรงเลย Yangyang ก็รีบพุ่งไปปกป้องอย่างกับแม่...
Chixia: อะแฮ่ม ตอนที่ Yangyang พยายามจะเข้าไปบังให้คุณ ฉันยังไม่ได้เห็นเต็มตาเลย ทาเซ็ตดิสคอร์ดก็ถูกเก็บเรียบซะแล้ว!
Yangyang: ...Chixia
Chixia: อิอิ... อ้อ ใกล้ถึงจุดนัดพบกับ Baizhi แล้ว!
Chixia: Baizhi คือเรโซเนเตอร์ที่ฉันพูดถึงตอนเจอคุณไง เธอสามารถใช้พลังเรโซแนนซ์รักษาคนได้ แล้วเธอก็ช่วยปฐมพยาบาลให้คุณเบื้องต้นด้วย
Yangyang: ตอนที่คุณสลบไปมีอาการเหมือนคนจมน้ำ แต่ทางเดินหายใจก็โล่งดี เสื้อผ้าก็แห้งและสะอาดด้วย
Chixia: ตอนที่คุณหมดสติ Yangyang เป็นคนใช้กระแสสัมผัสเพื่อตรวจดูว่าคุณมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ตามร่างกายไหม เธอหน้าแดงแจ๋เชียว แล้วก็เอาแต่พูดขอโทษไม่หยุดเลย...
Yangyang: C...Chixia!
Chixia: อ๊ะ ตรงนั้นมีเสาเรโซแนนซ์อยู่
Chixia: ถ้าเจอเสาเรโซแนนซ์ ก็อย่าลืมแวะไปเปิดใช้งานด้วยนะ มันจะช่วยปกป้องคุณจากอันตรายได้ ถ้าอยู่รอบเสาเรโซแนนซ์ในรัศมี 5 เมตรก็น่าจะปลอดภัยแล้วล่ะ!
Yangyang: ผู้พเนจร ขอยืมเทอร์มินัลของคุณหน่อยได้ไหม?
Yangyang: อื้ม... เสร็จแล้ว ถึงดีไซน์กับเวอร์ชันระบบจะต่างจากของเรา แต่เทอร์มินัลของคุณก็ใช้งานได้เหมือนกัน เพราะมีฟังก์ชันถ่ายโอนข้อมูลและโมดูลพื้นฐานอยู่บ้าง
เปิดใช้เสาสัญญาณเรโซแนนซ์
Yangyang: ข้างหน้าก็เป็นทางออกของหุบเขาแล้ว ทางเดินอาจจะสูงบ้างต่ำบ้าง แต่ถ้าใช้โมดูลเครื่องร่อนจากเทอร์มินัล ก็จะสะดวกขึ้นเยอะเลย
Yangyang: เมื่อกี้ฉันตรวจสอบดูแล้ว เทอร์มินัลของคุณมีฟังก์ชันนี้อยู่ เดี๋ยวฉันสอนวิธีใช้ให้นะ
Chixia: พอพ้นหุบเขาไป เดินอีกแป๊บเดียวก็ถึงจินโจวแล้วล่ะ!
Chixia: จินโจวเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด มีเสาเรโซแนนซ์เน็กซัสครอบคลุมทั่วเมือง แถมยังมีม่านพลังกับระบบป้องกันที่แข็งแกร่งด้วย
ผู้พเนจร:
Chixia: อิอิ ไม่เลวใช่ไหมล่ะ?
Chixia: อิอิ ถึงจะไม่ใหญ่เท่าเมืองอื่น แต่จินโจวเป็นที่หนึ่งในใจของฉันเสมอนะ!
Yangyang: จินโจวตั้งอยู่ระหว่างที่ราบสูงเดโซร็อกกับทุ่งร้างนอร์ฟอลล์ เป็นทั้งเมืองหน้าด่านและป้อมปราการ นับว่าเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของหวงหลงเลยล่ะ
Chixia: เรานัดเจอกับ Baizhi ที่นี่นี่นา...แล้วเธออยู่ไหนละเนี่ย?
Yangyang: นี่คือศูนย์กลางของทะเลอีเธอริก
Chixia: ...สนามทาเซ็ตเหรอ?
Chixia: ...มันโผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?
Chixia: ตอนพวกเรามาถึงยังไม่เห็นมีเลยนี่
Yangyang: แต่เมื่อกี้ฉันไม่รู้สึกถึงร่องรอยของมันเลยนะ...
Chixia: งั้นหมายความว่ามันเกิดขึ้นมาตอนพวกเราไม่ทันมองงั้นเหรอ? แบบว่าแค่กระพริบตาก็โผล่มาเลยงั้นเหรอ?
Chixia: หรือว่าทะเลอีเธอริกรู้ว่าพวกเราอยู่ไหน? แล้วมันก็ตามพวกเรามา?
Yangyang: ...ศูนย์กลางของสนามทาเซ็ต...
ผู้พเนจร:
Chixia: นั่น Baizhi ไม่ใช่เหรอ!
Chixia: Baizhi!
Chixia: Baizhi...!
Yangyang: เราอยู่ไกลเกินไป เธออาจจะไม่ได้ยินเรา...
ผู้พเนจร:
Yangyang: สนามทาเซ็ตที่เพิ่งก่อตัวจะมี "ระยะพักตัว" อยู่น่ะ ช่วงนี้จะค่อนข้างปลอดภัย
ผู้พเนจร:
Yangyang: ระยะพักตัวของสนามทาเซ็ตจะแตกต่างกันตามเวลาที่ก่อตัว โดยปกติแล้ว ยิ่งก่อตัวเร็วระยะพักตัวก็ยิ่งนาน แต่ถ้าระยะพักตัวนาน พวกทาเซ็ตดิสคอร์ดที่เกิดในสนามทาเซ็ตก็มักจะแข็งแกร่งกว่าเดิม
Yangyang: ถ้าจะให้ถูก ฉันควรบอกว่ามันปลอดภัย "ชั่วคราว" ต่างหาก
Yangyang: ระยะพักตัวของสนามทาเซ็ตจะแตกต่างกันตามเวลาที่ก่อตัว โดยปกติแล้ว ยิ่งก่อตัวเร็วระยะพักตัวก็ยิ่งนาน แต่ถ้าระยะพักตัวนาน พวกทาเซ็ตดิสคอร์ดที่เกิดในสนามทาเซ็ตก็มักจะแข็งแกร่งกว่าเดิม
Chixia: เรานัดเจอกันแถวนี้ เธอบอกว่าจะออกไปเก็บตัวอย่าง แต่เธอดันไปเก็บตัวอย่างกลางสนามทาเซ็ตเนี่ยนะ!
Yangyang: Baizhi ไม่ใช่คนที่ยอมเสี่ยงโดยไม่ไตร่ตรองให้รอบคอบแน่ สนามทาเซ็ตที่เพิ่งก่อตัวจะมี "ระยะพักตัว"
Yangyang: ยิ่งสนามทาเซ็ตก่อตัวเร็วก็ยิ่งมีระยะพักตัวนาน ตอนนี้ก็น่าจะอยู่ในช่วงปลอดภัย
ผู้พเนจร:
Chixia: ถ้าดูตามพวกละครวีรชนละก็ น่าจะมีโอกาสเป็นไปได้อยู่นะ!
Chixia: แล้วใครเป็นคนวางเหยื่อล่อกันล่ะ?
ผู้พเนจร:
Chixia: อ๋อ... คนที่ดูใสซื่อที่สุดในกลุ่ม จริงๆ แล้วเป็นคนร้ายลึกและแฝงเล่ห์เลี่ยมเอาไว้สินะ นี่ก็เป็นโครงเรื่องยอดฮิตเหมือนกัน!
Chixia: เดี๋ยวนะ ฉันไม่ใช่ตัวการซะหน่อย!
Yangyang: ...ผู้พเนจร
Chixia: อ๋อ... คนที่ดูสงบเสงี่ยมเรียบร้อยที่สุดในกลุ่ม จริงๆ แล้วจิตใจซับซ้อนและซ่อนเล่ห์เลี่ยมเอาไว้สินะ นี่ก็เป็นโครงเรื่องยอดฮิตเหมือนกัน!
Chixia: เดี๋ยวนะ Yangyang จะเป็นตัวการได้ไงเล่า!
Yangyang: ก็ไม่แน่หรอกนะ...
Chixia: หา?!
Yangyang: มีทาเซ็ตดิสคอร์ดบางชนิดที่เลียนแบบคำพูดกับพฤติกรรมมนุษย์ได้ อย่างพวก Whisperin แต่คงไม่เหมือนจริงได้ขนาดนี้หรอกมั้ง...
ผู้พเนจร:
Yangyang: เครื่องร่อนพาเราเข้าไปในเขตสนามทาเซ็ตไม่ได้ แถม Baizhi ก็อยู่ในนั้น เราคงต้องลงไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น
Yangyang: ถึงเวลาลองใช้เทอร์มินัลเครื่องร่อนแล้ว เดี๋ยวฉันช่วยเปิดใช้งานให้นะผู้พเนจร
ร่อนไปที่สนามทาเซ็ต
Chixia: Baizhi!
Chixia: Baizhi! นี่คือสนามทาเซ็ตช่วงพักตัวใช่ไหม ทำไมมานี่คนเดียวล่ะ
Chixia: Baizhi คือว่าพวกเรา... เอ๋?
Baizhi: ดูเหมือนคุณจะปลอดภัยดีนะ
Chixia: รู้ไหมว่าเขาพลังเหลือล้นเลย เมื่อกี้ก็จัดการทาเซ็ตดิสคอร์ดตัวเบิ้มได้อยู่หมัด แถมยังคล่องแคล่วกว่าฉันอีก แฮะๆ!
Yangyang: ฉันคอยจับตาดูอาการของเขาผ่านกระแสพลังอยู่ตลอด...
ผู้พเนจร:
Yangyang: Baizhi แค่เป็นห่วงอาการคุณน่ะ คงคิดว่าคุณเพิ่งฟื้นไม่ควรให้คุณออกแรงเยอะเกินไป...
Yangyang: อ๊ะ ไม่ใช่นะ
Yangyang: Baizhi แค่เป็นห่วงอาการคุณน่ะ คงคิดว่าคุณเพิ่งฟื้นไม่ควรให้คุณออกแรงเยอะเกินไป...
ผู้พเนจร:
Baizhi: ...ที่นี่ไม่เหมาะจะคุย
พิชิต ???
Chixia: Yangyang! ผู้พเนจร!
Chixia: อยู่ไหนกันน่ะ
Chixia: พวกเราติดอยู่ด้านนอก เข้าไปไม่ได้ พวกคุณปลอดภัยไหม?
Yangyang: ผู้พเนจรอยู่กับฉัน แล้วก็... ทาเซ็ตดิสคอร์ดประหลาดนั่นก็อยู่ด้วย
Baizhi: พลังของทาเซ็ตดิสคอร์ด
Baizhi: ...ระวังตัวด้วย
Chixia: Yangyang! ผู้พเนจร!
Chixia: ไม่เป็นไรใช่ไหม? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?
ผู้พเนจร:
Chixia: ฉันร้อนใจแทบแย่ ม่านพลังนั่นอึดถึกทนชะมัด ทำอะไรมันไม่ได้เลย!
Yangyang: ฉันก็ไม่เป็นไร
Yangyang: ...ฉันไม่เคยเห็นทาเซ็ตดิสคอร์ดที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาก่อนเลย แต่ผู้พเนจรก็สามารถจัดการมันได้
ผู้พเนจร:
Yangyang: ฉัน... แทบไม่ได้ทำอะไรเลย ฝีมือคุณล้วนๆ เลยนะผู้พเนจร
Chixia: ผู้พเนจร ท่าสุดท้ายที่คุณใช้เรียกว่าอะไรเหรอ? ดูเท่ไม่แพ้ท่าไม้ตายของเฟียมมาเลย!
Chixia: อย่าถ่อมตัวเลยน่า! ก่อนหน้านี้คุณยังไม่ได้เอาจริงล่ะสิ ตอนอยู่นอกม่านพลัง ฉันเห็นคุณจัดการเจ้านั่นเต็มสองตาเลยนะ!
Chixia: แค่ขยับนิดขยับหน่อย เจ้านั่นก็หายวับไปในอากาศเลย!
Yangyang: แต่ปกติหุบเขาแห่งวิญญาณไม่อันตรายขนาดนี้นะ...
Chixia: ช่างเถอะ มาดูนี่สิ!
ผู้พเนจร:
Yangyang: อ๊ะ นี่คือ... เอคโค่เหรอ?
Chixia: โอ้โห! เอคโค่ระดับอีลีทเลยนะเนี่ย... โชคดีจังแฮะ!
Yangyang: ขอโทษทีนะที่พวกเรามัวแต่พูดลอยๆ กับตัวเอง ผู้พเนจรพอจะคุ้นหูคำว่า "เสียงกังวาน" หรือ "เอคโค่" บ้างไหม?
Yangyang: ทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนเกิดจากคลื่นความถี่ และทุกเสียงจะก่อให้เกิดเสียงกังวาน
Yangyang: "เอคโค่" พวกนี้คือเสียงกังวานที่ยังหลงเหลืออยู่ของทาเซ็ตดิสคอร์ดหลังจากที่พวกมันสลายตัวไป เราสามารถดูดซับมันเก็บไว้ในคลังข้อมูลของเทอร์มินัลผานกู่ได้
Chixia: เทอร์มินัลผานกู่ก็คือน้ำเต้าที่เหล่าเรโซเนเตอร์อย่างเราพกติดตัวนั่นแหละ เป็นเทคโนโลยีชั้นเลิศของหวงหลงเชียวนะ!
Chixia: แต่เจ้าพวกนี้ใช่ว่าจะเจอได้ง่ายๆ นะ แถมน้ำเต้ายังมีขีดจำกัดในการดูดซับด้วย
Yangyang: ระดับคลังข้อมูลยิ่งสูง เสียงกังวานก็มีโอกาสที่จะสมบูรณ์มากขึ้น... แล้วเทอร์มินัลก็จะเปลี่ยนเสียงกังวานที่สมบูรณ์ให้เป็น "เอคโค่" และใช้เป็นพลังต่อสู้ได้
Yangyang: เทอร์มินัลของฉันส่งสัญญาณเตือนตั้งแต่ตรวจพบเจ้าทาเซ็ตดิสคอร์ดตัวนั้นแล้ว อย่างน้อยมันก็น่าจะเป็นระดับโอเวอร์ลอร์ด
Yangyang: ผู้พเนจร ช่วยดูหน่อยสิว่าคลังข้อมูลของคุณอยู่ระดับไหน?
Chixia: ไม่ยุ่งยากหรอก! ผู้พเนจรลองใช้เทอร์มินัลของคุณดูดซับดูเลยเป็นไง?
Chixia: อ้าว แป้กแฮะ...
ผู้พเนจร:
Chixia: ไม่เป็นไรหรอก กินข้าวยังต้องค่อยๆ กินทีละคำเลย เราเริ่มจากเจ้าพวก "ตัวเล็ก" ก่อน แล้วค่อยไปลุยกับ "เจ้าตัวเบิ้ม" ก็ได้!
Chixia: ฉันจำได้ว่าแถวนี้มีเห็ดกุหลาบน้อยแสนน่ารักอยู่! เราลองไปจัดการดูกันไหม?
Baizhi: อีกไม่นานเสียงกังวานจะและทะเลอีเธอริกก็จะหายไป หลังจากนั้นสัญญาณสื่อสารก็จะกลับมา
Baizhi: สนามทาเซ็ตจะสลายตัว แล้วรอเวลาฟื้นกลับมาใหม่อีกครั้ง
Baizhi: ...
Baizhi: เราต้องรายงานสถานการณ์ผิดปกติในหุบเขาให้ที่ว่าการและสถาบันทราบ
Baizhi: ออกไปกันเถอะ
หิวจัง...
หิวจะแย่แล้ว...
Chixia: นะ...นี่มันพลังอะไรกันเนี่ย!
Chixia: ผู้พเนจร คุณ...
Chixia: อย่าบอกนะว่าแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องมาตลอดน่ะ!
Chixia: ฉันไม่เคยเห็นพลังเรโซแนนซ์แบบนี้มาก่อนเลย ยังมีไม้เด็ดอะไรซ่อนไว้อีกไหมเนี่ย? แบบว่า... กินทาเซ็ตดิสคอร์ดทั้งตัว? ย่างเอคโค่สดๆ ไรงี้?
ผู้พเนจร:
Chixia: ไม่ใช่พลังเรโซแนนซ์ของคุณหรอกเหรอ?
Yangyang: หรือมันจะเกี่ยวกับความทรงจำที่หายไปของคุณ? ตอนนี้พอจะนึกอะไรออกบ้างไหม?
Chixia: นั่นสิ ว่าแต่ทาเซ็ตดิสคอร์ดจะรสชาติยังไงกันนะ? เผ็ด? หวาน?
Chixia: ฉันเคยได้ยินว่าบางคนเอา Gulpuff ไปทำอาหาร เหมือนจะเป็นเมนูขึ้นชื่อของเมืองไหนสักเมืองนี่แหละ
Chixia: อ๋า Gulpuff ก็นับเป็นทาเซ็ตดิสคอร์ดชนิดนึงเหมือนกันนี่นา!
Chixia: พอพูดถึงแล้วก็อยากชิมจังแฮะ... แต่ไม่ว่ายังไง ของเผ็ดก็แซ่บที่สุด!
Yangyang: ผู้พเนจร คุณโอเคไหม? รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?
Yangyang: หรือว่านี่เป็นผลข้างเคียงจากการสู้กับทาเซ็ตดิสคอร์ด? Baizhi เราพาผู้พเนจรไปตรวจที่ฝ่ายเวชศาสตร์เรโซแนนซ์ของสถาบันหัวซวีได้ไหม...
ผู้พเนจร:
Baizhi: ...
Yangyang: Baizhi?
Baizhi: การดูดซับเอคโค่ด้วยร่างกายมนุษย์น่ะใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้นหรอกนะ
Yangyang: ดูดซับด้วยร่างกายมนุษย์งั้นเหรอ...?
Yangyang: ฉันจำได้ว่าใน คันฉ่องส่องประวัติศาสตร์ ตอนต้นของหมวดหวงหลงเคยกล่าวไว้ว่า...
Yangyang: "...เทวาชนลงมาจุติ ครองอำนาจแห่งเฉียนคุน ครั้นสถิตเป็นมนุษย์ จึงกลั่นแก่นแห่งปฐมกาล ก่อกำเนิดผานกู่ ผ่าแยกสวรรค์และปฐพีออกจากกัน จัดระเบียบสรวงสวรรค์และใต้หล้า แสงจรัสเจิดจ้าครอบคลุมทั้งสี่ทิศ นับแต่นั้นปฐมบทแห่งหวงหลงจึงเริ่มต้น และแบ่งเมืองต่างๆ ออกเป็นครั้งแรก..."
ผู้พเนจร:
Chixia: สมัยก่อนมียอดฝีมือที่แกร่งมาก เหมือนจะกำทั้งจักรวาลไว้ในมือก็ว่าได้ ในตอนนั้นยังไม่มีเทอร์มินัล ก็เลยต้องใช้ร่างกายดูดซับทาเซ็ตดิสคอร์ดยังไงล่ะ!
Chixia: แถมทาเซ็ตดิสคอร์ดที่ดูดซับยังเป็นตัวโหดสุดๆ อีกต่างหาก แล้วก็เปลี่ยนมันให้เป็นเอคโค่ตัวแรก
Chixia: หลังจากนั้นเขาก็ใช้พลังของเอคโค่สร้างโลกขึ้นใหม่ จัดระเบียบกฎเกณฑ์ แล้วประวัติศาสตร์ของหวงหลงก็เริ่มจากตรงนั้น...
ผู้พเนจร:
Chixia: ก็อยากยอมรับว่าเก่งนะ แต่ที่จริงก็ไม่รู้เหมือนกันนั่นแหละ แค่เรื่องเล่าโบราณที่พ่อแม่เคยเล่าให้ฟังตอนเด็ก คล้ายๆ เรื่อง การแต่งตั้งเซนติเนล นั่นแหละ
Chixia: เรื่องท่องจำตำราโบราณต้องยกให้ Yangyang เลยล่ะ ฉันไม่มีปัญญาจำหรอก จำได้แค่เค้าโครงได้คร่าวๆ เท่านั้นแหละ
Chixia: เลิกท่องซะทีเถอะ Yangyang ฉันขอล่ะ!
Chixia: นึกถึงสมัยเรียนตอนโดนอาจารย์สั่งให้ท่องแล้วก็เจ็บปวด ยังไงซะมันก็เป็นตำนานไม่ใช่หรือไง
Chixia: เวลาก็ผ่านมากี่ชั่วอายุคนแล้ว ถึงแม้เรโซเนเตอร์อย่างเราจะอายุยืนกว่าคนทั่วไปนิดหน่อยก็จริง แต่มากสุดก็แค่ร้อยปีนิดๆ เอง ในขณะที่ประวัติศาสตร์ของหวงหลงที่เรารู้ก็ย้อนไปอย่างน้อยเป็นพันปี...
Yangyang: จะว่าไปผู้พเนจรก็เป็นคนที่ "ลึกลับ" มากเหมือนกันนะ
Yangyang: นี่แหละคือที่มาของชื่อ "เทอร์มินัลผานกู่" กับ "คลังข้อมูลเฉียนคุน"
Chixia: จะจริงหรือไม่จริง เรื่องราวก็เกิดมานานมากจนย้อนไปถึงยุคดึกดำบรรพ์นู่น ตั้งแต่ก่อนมีจินโจวด้วยซ้ำ
Chixia: หรือว่าผู้พเนจรจะเป็นปู่ทวดของทวดของทวดของทวดของทวดของทวดของพวกเราทุกคนกันนะ?
Baizhi: ยังสรุปอะไรไม่ได้ถ้ายังไม่มีข้อมูลเพียงพอและการวิเคราะห์ที่ถูกต้อง
Baizhi: ผู้พเนจร
Chixia: เอ๋? สัญญาณกลับมาแล้ว!
Yangyang: นี่มัน... ข้อความโฮโลกราฟิกจากที่ว่าการถึงชาวเมืองจินโจวทุกคน
Jinhsi: เหล่าทหารและชาวเมืองทั้งหลาย ขออภัยในความไม่สะดวก ฉันคือ Jinhsi เจ้าเมืองจินโจว
Jinhsi: เนื่องในโอกาสที่เทศกาลล่าจันทรากำลังจะมาถึง เมืองของเรายินดีต้อนรับแขกจากทั่วทุกแห่งหน ชาวเมืองของเราต่างเฝ้ารอเทศกาลนี้อย่างใจจดใจจ่อ ฉันเองก็เช่นกัน
Jinhsi: จินโจวมีภูมิประเทศเป็นเขาสูงชันและเป็นด่านป้องกันแนวหน้าที่คอยต้านการแพร่กระจายของทาเซ็ตดิสคอร์ดมาตั้งแต่อดีต เราแบกภาระอันหนักอึ้งไว้บนบ่า โดยไม่มีทางถอยและจะพลาดไม่ได้
Jinhsi: เหล่านักรบต่างทำหน้าที่ป้องกันเขตแดนอย่างสุดความสามารถ และความขยันขันแข็งของชาวเมืองนี่เองที่ทำให้เราดำรงชีวิตอยู่อย่างสงบสุขและเจริญรุ่งเรืองได้
Jinhsi: แม้ต้องเผชิญความท้าทายจากทาเซ็ตดิสคอร์ด เราก็ยังยืนหยัดและต้อนรับแขกผู้มาเยือนด้วยไมตรี ทั้งยังรักษาประเพณีอันยาวนานของเราไว้
Jinhsi: ด้วยเหตุนี้ฉันจึงมีเรื่องขอให้ทุกคนช่วย
Jinhsi: ในบรรดาแขกผู้มาเยือน จะมีแขกท่านหนึ่งที่สำคัญต่อฉัน ต่อเมืองจินโจว และต่อหวงหลงทั้งแผ่นดินอย่างมาก
Jinhsi: เราเฝ้ารอคุณมานานแล้ว
Jinhsi: หลังจากที่ฟื้นขึ้นมา คุณอาจรู้สึกสับสนมาก
Jinhsi: คุณอาจสังเกตได้ถึงเหตุการณ์ประหลาดบางอย่างที่เกี่ยวพันกับตัวคุณเอง
Jinhsi: หากคุณยินดีที่จะพำนักในจินโจวสักระยะ จะขอเชิญคุณมาพบที่ที่ว่าการเมืองจินโจวได้หรือไม่
Jinhsi: ฉันอาจจะไม่สามารถตอบข้อสงสัยให้คุณได้ครบถ้วน แต่จะพยายามช่วยเหลือและมอบสิทธิ์อนุญาตเพื่ออำนวยความสะดวกแก่คุณ
Jinhsi: นี่ไม่ใช่การบังคับเป็นเพียงคำขอเท่านั้น คุณสามารถตัดสินใจได้ตามที่เห็นสมควร
Jinhsi: ดังนั้นฉันจึงขอให้ชาวเมืองและทหารแห่งจินโจวทุกคน มอบความช่วยเหลือแก่ผู้มาเยือนท่านนี้ทุกครั้งที่มีโอกาส
Chixia: ทำไมฉันถึงรู้สึกว่านะ...
Baizhi: คนที่ท่านเจ้าเมืองพูดถึงเมื่อกี้...
Yangyang: ...คือผู้พเนจร
ผู้พเนจร:
Chixia: นี่สิถึงจะเรียกว่า... ตัวท็อป... อุ๊ย ไม่สิ นี่สิถึงจะเรียกว่าผู้พเนจรสุดเจ๋ง!
ผู้พเนจร:
Chixia: "นี่สิถึงจะเรียกว่าระดับหัวหน้า!"
Chixia: เป็นประโยคเด็ดจากละครวีรชนคลาสสิคเลยนะ! แสดงมาตั้งสี่ปีกว่าแล้ว ยังไม่ถึงตอนอวสานเลย เป็นเรื่องราวบีบหัวใจเกี่ยวกับหัวหน้ากับลูกน้องของเขาน่ะ
Yangyang: ละครวีรชนนั่นคุณคุ้นหูบ้างไหม?
Yangyang: คุณพูดจาคล้าย Baizhi อยู่เหมือนกันนะ ผู้พเนจร
Yangyang: เทศกาลล่าจันทรากับเทศกาลมังกรวสันต์ ถือเป็นช่วงเวลาที่คึกคักที่สุดในหวงหลง และเป็นเทศกาลดั้งเดิมที่มีชื่อเสียงที่สุดของเรา
Yangyang: ทุกภูมิภาคในหวงหลงต่างก็มีประเพณีและเทศกาลที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง แม้จินโจวจะเป็นเมืองชายแดน แต่ก็ไม่พลาดที่จะจัดงานเหมือนกัน
Yangyang: อยากรู้อะไรเกี่ยวกับเจ้าเมืองของเราไหม ผู้พเนจร?
Yangyang: เจ้าเมืองของเรามีชื่อจริงว่า Hsi ในพิธีแต่งตั้งเซนติเนลจะคัดเลือกผู้สมัครให้ขึ้นเป็นเจ้าเมือง แล้วพวกเขาจะใช้ชื่อเมืองเป็นนามสกุล เพื่อแสดงถึงการอุทิศตนอย่างเต็มที่ให้กับเมืองและประชาชน
Chixia: แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นหลักซะหน่อย!
Yangyang: แล้วผู้พเนจรมีแผนจะทำอะไรต่อเหรอ?
ผู้พเนจร:
Yangyang: ฉันจำได้ว่าตอนคุณเห็นรูปปั้นเซนติเนล ก็เกิดภาพความทรงจำขึ้นมาตอนที่มองเข้าไปในดวงตาของรูปปั้น
Yangyang: ถึงจะยังยืนยันไม่ได้ว่าเป็นความทรงจำที่แท้จริงไหม แต่ถ้าเป็นจริงตามที่ท่านเจ้าเมืองพูด ดูเหมือนจินโจวอาจจะเกี่ยวข้องกับอดีตของคุณนะ
Yangyang: ไม่ว่าคุณจะเป็นแขกคนสำคัญที่ท่านเจ้าเมืองพูดถึงหรือไม่ คุณก็สำคัญต่อจินโจวอยู่ดี และคุณก็เป็น...
Chixia: เพื่อนของเรา!
Chixia: ถึงยังไงเราก็เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาแล้ว ฉันไม่เคยเห็นทาเซ็ตดิสคอร์ดเยอะขนาดนี้มาก่อน แถมยังมีเจ้าตัวเบิ้มโผล่มาตอนสุดท้ายอีก! แต่ก็โดนผู้พเนจรซัดจนน่วมเลย อิอิ
Chixia: เอาเถอะ กลับถึงจินโจวเมื่อไหร่ ฉันจะเลี้ยงเมนูดังจากร้านอาหารพานฮวาเอง
ผู้พเนจร:
Baizhi: พอไปถึงจินโจว คุณควรตรวจร่างกายให้ละเอียดหน่อยนะ
Baizhi: ถึงตอนนี้จะยังไม่มีผลข้างเคียงที่ชัดเจนจากการดูดซับเอคโค่ แต่เราก็ตัดความเสี่ยงอื่นที่ยังไม่รู้ไม่ได้นะ
Baizhi: ตอนนี้เรายังเก็บข้อมูลตัวอย่างและอาการตอบสนองได้น้อยมาก ถ้าระหว่างทางมีเสียงกังวานหลงเหลืออยู่ ก็ลองดูดซับดู แต่ถ้าไม่สำเร็จก็อย่าฝืนนะ
Chixia: ใช่ อย่าฝืนเกินไปนะ ไปตรวจร่างกายไว้ดีกว่า อุ่นใจกว่าเยอะ! Yangyang เป็นห่วงคุณมากนะ
Yangyang: ถ้าระหว่างทางรู้สึกไม่สบายตรงไหน บอกเราได้ตลอดเลยนะ