บันทึกทีมสำรวจป่าสลัว

"โชคดีที่ตอนนี้เรามีเวลาให้คิดทบทวนมากขึ้น"

• รับจากการทำเควสต์ เรื่องเล่าอดีตและปัจจุบัน: ป่าสลัว

บันทึกของทีมสำรวจป่าสลัว I

เราได้สำรวจและตรวจสอบป่าสลัวอย่างละเอียดแล้ว และตัดสินใจที่จะฟื้นฟูสถานที่วิจัยเดิมของเขตอนุรักษ์ธรรมชาติป่าขึ้นมาใหม่ พร้อมทั้งจัดระเบียบและจัดหมวดหมู่ข้อมูลเก่าๆ ที่เก็บไว้ภายในใหม่ ในระหว่างกระบวนการนี้ เรายังค้นพบเมล็ดพันธุ์และตัวอย่างสายพันธุ์พืชบางชนิดที่สูญพันธุ์ไปนานแล้วด้วย เมล็ดพันธุ์และตัวอย่างอันล้ำค่าเหล่านี้จะช่วยให้เราเข้าใจถึงการเปลี่ยนแปลงทางระบบนิเวศที่เกิดขึ้นกับป่าสลัวและผลกระทบที่อาดูรการณ์มีต่อพื้นที่นี้ได้ดียิ่งขึ้น

ต่อไป เราจะสำรวจทรัพยากรต่างๆ ของป่าอย่างละเอียด เช่น ดิน น้ำ และอื่นๆ รวมถึงมุ่งเน้นไปที่การศึกษาประชากรทาเซ็ตดิสคอร์ดในพื้นที่ของ Hoochief จากรายงานก่อนหน้านี้ พบว่า Hoochief เคยก่อเหตุโจมตีอยู่หลายครั้ง นักสำรวจที่เคยพบทาเซ็ตดิสคอร์ดเหล่านี้อ้างว่า Hoochief มักจะปรากฏตัวเป็นกลุ่ม และจากข้อมูลนี้ เราจึงกำหนดให้ผู้สำรวจทุกคนที่เข้าสู่ป่าสลัวต้องเดินทางเป็นทีม และปฏิบัติตามมาตรการป้องกันเมื่อจำเป็น

(ชางหมิน: นี่คือข้อมูลเกี่ยวกับการก่อตั้งแผนกนิเวศวิทยาของป่าสลัว หลังจากที่เหตุการณ์อาดูรการณ์สิ้นสุดไปนาน สถานการณ์ในป่าก็ค่อยๆ เข้าสู่สภาวะปกติ นักวิจัยจึงเริ่มเข้ามาทำการศึกษา)



บันทึกของทีมสำรวจป่าสลัว II

10:00 น.

พบ Hoochief หลายตัวอยู่ใกล้ๆ กับสถาบันวิจัย จากการสังเกต พบว่า Hoochief เหล่านี้มีจิตสำนึกความเป็นกลุ่มในระดับหนึ่ง และสื่อสารกันด้วยท่าทาง บุคลากรทุกคนในสถาบันได้รับแจ้งให้รักษาระยะห่างที่ปลอดภัยจาก Hoochief

13:00 น.

Hoochief ตัวที่สองปรากฏตัว

14:45 น.

Hoochief ฝูงที่สองปรากฏตัว ทั้งสองฝูงเกิดการปะทะกันเล็กน้อย ฝูงหนึ่งดูเหมือนจะมีสปอร์บางชนิดเต็มตัว ในขณะที่ Hoochief อีกฝูงที่ไม่มีสปอร์เป็นฝ่ายแพ้และหลบหนีไป

18:00 น.

สถาบันวิจัยถูกโจมตีและจับ Hoochief มาได้หนึ่งตัว รวมถึงให้การดูแล Hoochief ตัวนั้นด้วย

เราจะบันทึกลักษณะพฤติกรรมของ Hoochief เหล่านี้ไว้ และขอให้ทีมวิศวกรติดตั้งกล้องไบโอนิกเพื่อทำการวิจัย ในระหว่างนี้ เราจะวิเคราะห์คลื่นความถี่ของ Hoochief อย่างละเอียดไปด้วย

(ชางหมิน: ขณะนี้อยู่ในขั้นตอนเบื้องต้น)

(Qiaomu: มีการยืนยันในภายหลังว่าสปอร์เป็นพิษ)



บันทึกของทีมสำรวจป่าสลัว III

เราได้ติดตั้งกล้องไบโอนิกหลายตัวเพื่อสังเกตการณ์ฝูง Hoochief กล้องที่ติดตั้งมีดังต่อไปนี้ สามตัวในรูปแบบพุ่มไม้ สองตัวในรูปแบบก้อนหิน และหนึ่งตัวในรูปแบบ Hoochief กล้อง Hoochief นั้นเลียนแบบการเคลื่อนไหวของ Hoochief ได้ในระดับหนึ่ง แต่ยังค่อนข้างแข็งทื่อและไม่อาจทำท่าที่ซับซ้อนได้ ในการถ่ายทำรอบนี้ กล้องพุ่มไม้สองตัวถูกทำลาย ในขณะที่กล้องก้อนหินถูก Hoochief ใช้เป็นอาวุธขว้าง จนเลนส์กล้องได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง

กล้อง Hoochief ยังคงติดตาม Hoochief และบันทึกภาพหัวหน้าฝูง Hoochief ไม่ได้แสดงท่าทางก้าวร้าวใส่กล้อง แต่กล้องกลับเคลื่อนไหวไม่ได้เนื่องจากระบบการเคลื่อนไหวทำงานผิดปกติ และถูก Hoochief "ฝัง" ไว้รอบต้นไทรในเวลาต่อมา

เราจะค้นหาพื้นที่รอบๆ ต้นไทรและเก็บกล้องกลับมา

(Qiaomu: กล้องไบโอนิกเข้ามากู้สถานการณ์ได้ทัน เป็น MVP ตัวจริง!)



บันทึกของทีมสำรวจป่าสลัว IV

Hoochief ที่อยู่ภายใต้การดูแลนั้นปกคลุมไปด้วยสปอร์ที่เปล่งแสงสีแดง นักวิจัยที่ใกล้ชิดกับ Hoochief เป็นเวลานานมีอาการไอและหายใจลำบาก จึงมีคำสั่งไม่ให้นักวิจัยเข้าใกล้ Hoochief ตัวนี้

ไม่กี่วันต่อมา Hoochief เริ่มแสดงอาการคลุ้มคลั่ง ทำลายทุกอย่างรอบตัว พร้อมกับข่วนตัวเองและไอตลอดเวลา

จำเป็นต้องสังเกตการณ์ Hoochief เพิ่มเติม

นอกจากนี้ เรายังสังเกตเห็น Hoochief ปรากฏตัวใกล้กับสถาบันวิจัยเพิ่มมากขึ้น ซึ่งอาจได้รับอิทธิพลจากความถี่ของ Hoochief ที่อยู่ภายใต้การดูแล เหตุการณ์นี้จำเป็นต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ

ต้องตรวจสอบหัวหน้า Hoochief โดยเร็วที่สุด



บันทึกของทีมสำรวจป่าสลัว: V

Feilian Beringal Howler ทาเซ็ตดิสคอร์ดระดับโอเวอร์ลอร์ด

จากการศึกษาของเรา พบว่า Feilian Beringal อาศัยอยู่บริเวณต้นไทรยักษ์และเป็นหัวหน้าฝูง Hoochief สิ่งมีชีวิตนี้มีพฤติกรรมหวงอาณาเขตอย่างรุนแรงและจะแสดงความเป็นศัตรูต่อผู้บุกรุกอย่างชัดเจน ทีมสำรวจหลายๆ ทีมของเราประสบปัญหาอย่างมากในการสำรวจกอริลลา

Feilian Beringal พร้อมกับ Hoochief ที่อยู่ภายใต้อาณัติ เป็นสิ่งมีชีวิตเลียนแบบที่จำลองพฤติกรรมของลิงที่เคยอาศัยอยู่ในป่าสลัวได้ และมีสติปัญญาในระดับหนึ่ง พวกมันเลียนแบบมนุษย์ในการใช้เครื่องมือและอาวุธง่ายๆ แถมยังช่วยปลอบโยนและปกป้องพรรคพวกอีกด้วย

ในระหว่างนี้ เราสังเกตเห็นว่ามีการแพร่ระบาดของการติดเชื้อสปอร์เพิ่มขึ้น Hoochief ที่ปกคลุมไปด้วยสปอร์มักมีความก้าวร้าวมากขึ้น จึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

ขณะนี้นักวิจัยกำลังศึกษาปรากฏการณ์นี้อยู่



บันทึกของทีมสำรวจป่าสลัว VI

เราดำเนินปฏิบัติการพิเศษต่อ Feilian Beringal โดยได้รับความช่วยเหลือจากมิดไนท์เรนเจอร์ หลังจากพยายามอย่างหนัก เราก็ใส่กำไลติดตามให้กับกอริลลาได้ ซึ่งจะช่วยให้เราติดตามการเคลื่อนไหวของมันในป่าและหลีกเลี่ยงการปะทะโดยตรงได้

ระหว่างปฏิบัติการนี้ เราพบว่าจำนวน Hoochief ที่ติดเชื้อสปอร์นั้นสูงกว่าที่คาดการณ์ไว้มาก และสปอร์ก็แพร่ระบาดในอัตราที่เร็วกว่าที่แบบจำลองคาดการณ์ไว้ โดยสปอร์สามารถส่งผลกระทบอย่างมากต่อคุณภาพของดิน แหล่งน้ำ และองค์ประกอบทางสิ่งแวดล้อมอื่นๆ รวมถึงก่อให้เกิดความเสียหายต่อร่างกายมนุษย์ที่แทบจะไม่มีทางบรรเทาได้ เนื่องจาก Hoochief เป็นต้นกำเนิดของการแพร่ระบาดสปอร์ เราจึงวางแผนที่จะขับไล่ Hoochief ออกจากพื้นที่ แต่นักวิจัยบางคนเชื่อว่า Hoochief ไม่ใช่ต้นกำเนิดของการติดเชื้อ และยื่นข้อเสนอที่สองเพื่อเริ่มวิจัยเกี่ยวกับแอนติบอดีของสปอร์

(เซินหมิ่น: ที่ปรึกษาของฉันเป็นผู้ริเริ่มการวิจัยแอนติบอดี ท่านหวังว่าวิธีนี้จะช่วยแก้ไขปัญหาของป่าได้)



บันทึกของทีมสำรวจป่าสลัว VII

การวิจัยแอนติบอดีก้าวหน้าไปอย่างมาก เราเชื่อว่าผลลัพธ์จะปรากฏในเร็ววัน

การเร่งขับไล่ Hoochief ไม่ได้ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม แต่กลับยิ่งกระตุ้นให้ Hoochief โจมตีบ่อยขึ้น เพื่อลดและหลีกเลี่ยงไม่ให้สถานการณ์บานปลาย เราจึงเปลี่ยนแนวทางและเน้นไปที่การดูแลลิงเหล่านี้ โดยช่วยกำจัดสปอร์ออกจากร่างกายและทำให้พวกมันสงบลง

เราหวังว่าวิธีนี้จะช่วยให้เราดำเนินงานได้ดียิ่งขึ้น



บันทึกของทีมสำรวจป่าสลัว VIII

เหตุการณ์วุ่นวายต่างๆ เช่น การก่อกวนจาก Hoochief ทำให้เราสูญเสียข้อมูลวิจัยไปจำนวนมาก

แต่ในระหว่างค้นหาข้อมูลที่เหลืออยู่ เราก็ยังได้ประจักษ์ถึงความพยายามอันกล้าหาญของผู้มาก่อนในป่าสลัว

การวิจัยทางนิเวศวิทยาเป็นการศึกษาที่ซับซ้อน ประเด็นต่างๆ เช่น การหาว่าควรเริ่มต้นจากจุดใดและควรเริ่มต้นการวิจัยอย่างไรล้วนเป็นประเด็นที่เราต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ

โชคดีที่ตอนนี้เรามีเวลาไตร่ตรองมากขึ้น