ต้นฉบับของบทเพลงทองคำ

ต้นฉบับจากบทเพลงทองคำของสมาคมกวีที่รักษาบทกวีและบทเพลงของพวกเขาเอาไว้ ถูกคัดลอกโดย Cristoforo

• รับจากการทำเควสต์ หน้าร้อนนี้ไม่มีวันเหี่ยวเฉา

"...
จักจั่นแห่งอาณาจักรน้ำถูกพัดพาไปกับพายุ
ฟางข้าวลอยล่องในถ้วยไวน์โอ๊กของหมู่บ้าน
คืนฤดูร้อนแสนยาวนาน
วิญญาณที่หลงทางเดินท่องไปตามถนนและตรอกซอย

ใบไม้เหี่ยวร่วงสู่ความสงบลึกของฤดูใบไม้ร่วง
สนิมแห่งการเสื่อมสลายก่อตัวบนเครื่องใช้ในพิธีศาสนา
สายลมร้างของฤดูใบไม้ร่วง
นักบวชฝึกหัดวัดความประสงค์แห่งเทพเจ้าด้วยตาชั่งที่เน่าเปื่อย

น้ำค้างแข็งปกคลุมดวงตาของกระจกสี
ห้องสารภาพเต็มไปด้วยเถ้าถ่านเงียบสงัด
ค่ำคืนที่ไร้การหลับไหลของฤดูหนาว
กวีพเนจรถือลูตที่เยือกแข็ง
บรรเลงเสียงที่ไม่มีวันไปถึง

ด้วยร่างกายของเราเป็นเชื้อเพลิง เปลวเพลิงที่ตามมาจะหลอมทองแท้แห่งรากูนน่า
เหมือนกับไฟที่ลากพวกเขาไปสู่ขุมนรก วิญญาณเหล่านี้จะแพร่กระจายไปทั่วแผ่นดินและเผารากูนน่าหมดสิ้น
ให้ใบเรือพาเราผ่านหอคอย ผ่านกำแพงล้อมรอบ และผ่านรูปปั้นเซนติเนล ขณะที่เราลงไปสู่ขุมนรกอย่างเงียบงัน
จนกว่าบทเพลงนี้จะจมหายไปในแสงสว่างของพระอาทิตย์ตกดิน
..."