ท่าตะวันรอน
ทุ่งน้ำแข็งโรญา

ความคืบหน้าการสำรวจพื้นที่ถึง 50% เพื่อปลดล็อกรายงานฉบับสมบูรณ์
[00:00:11]
เราออกมาจากบ่อน้ำลึกในที่ราบดิมร์แล้ว! รุ่นพี่ ดูนั่นเร็ว นั่นคือ... คืออะไรกันแน่นะ?
[00:00:27]
อาจจะเป็นพฤกษาโซลเวย์นก็ได้ ฉันเคยได้ยินชาวโรญาคาดเดาว่าหลังจาก Soliskin หวนสู่พฤกษาแล้วไปไหน ว่ากันว่าพวกมันจะค่อยๆ สูญเสียรูปร่าง กลายเป็นแสงตะวันที่อบอุ่น แล้วหยั่งลงสู่ "ระบบราก"…
[00:00:55]
สูญเสียรูปร่างเหรอ? ถ้างั้น... ตอนที่ Soliskin หวนสู่พฤกษา มันจะรู้สึกเจ็บปวดหรือเปล่า?
[00:01:00]
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะ แต่คงไม่หรอกมั้ง
[00:01:05]
รู้ได้ยังไง?
[00:01:07]
เดาเอาน่ะ ถ้าสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตอย่าง Soliskin คือการหวนสู่พฤกษา งั้นในเชิงตรรกะของการดำรงอยู่ของ Exostrider และในมุมมองของวิวัฒนาการตามธรรมชาติแล้ว เขาก็คงไม่ใส่ความรู้สึกเจ็บปวดให้กับพฤติกรรมแบบนี้หรอก เพราะนี่คือกระบวนการที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของชีวิต เมื่อกระบวนการนี้เริ่มทำงาน ก็ควรจะได้รับการตอบสนองเชิงบวก เพื่อผลักดันให้พวกมันดำเนินวัฏจักรชีวิตของตัวเองจนสมบูรณ์
[00:02:13]
ที่รุ่นพี่พูดก็มีเหตุผล แต่... ฉันรู้สึกว่ามันไม่น่าจะมีแค่นั้นน่ะสิ…
[00:02:25]
ไม่เป็นไร Annika ลองบอกความคิดของเธอมาสิ
ความคืบหน้าการสำรวจพื้นที่ถึง 100% เพื่อปลดล็อกรายงานฉบับสมบูรณ์
[00:02:32]
ฉันคิดว่า... จากการที่ฉันศึกษาเกี่ยวกับ Soliskin มา ฉันออกจะเอนเอียงไปทางความคิดที่ว่า พวกมันเลือกที่จะทำแบบนั้นเองตั้งแต่ต้น... ไม่ใช่แค่ "Soliskin ตัวใดตัวหนึ่งเลือกที่จะทำ" นะ แต่เป็น "เหล่า Soliskin ตัดสินใจร่วมกันทำ" มากกว่า รุ่นพี่ยังจำรายงานการวิจัยฉบับนั้นที่เสนอทฤษฎี "สติปัญญาของ Exoswarm แต่ละตัวเป็นเพียงจุดเชื่อม แต่ระหว่างเครือข่ายที่ประกอบขึ้นจากจุดเชื่อมเหล่านั้น มีห่วงโซ่การตอบสนองและเซิร์ฟเวอร์อยู่" ได้ไหม? ผู้เขียนรายงานการวิจัยฉบับนั้นใช้สารพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิตมาเป็นตัวเปรียบเทียบ เพื่ออธิบายสมมติฐานของเขาเกี่ยวกับตรรกะวิวัฒนาการของ Exoswarm นะ
[00:04:13]
จำได้สิ สมมติฐานในรายงานการวิจัยฉบับนั้นกล้าหาญมาก แต่ก็ปรับข้อมูลให้เหมาะสมได้เรื่อยๆ ฉันนี่จำได้แม่นเลย
[00:04:29]
ใช่แล้ว... ฉันเลยคิดว่า Soliskin ซึ่งแตกต่างจากสัตว์ทั่วไปหรือพวก Exoswarm แต่พวกมันก็มีความสามารถทางสติปัญญาและรับรู้ถึงอารมณ์ได้เช่นกัน Soliskin แต่ละตัวมีพลังงาน Exostrider แค่นิดเดียว ต่อให้เผาไหม้ตัวเองก็ปลดปล่อยแสงและความร้อนได้จำกัด แต่แค่นั้นก็เพียงพอที่จะขับไล่สสารสุญตาได้ชั่วคราว หรือช่วยขับเคลื่อนชิ้นส่วนของ Exostrider ได้ มันก็เลยช่วยให้พวกพ้องหรือ Exoswarm ผ่านพ้นวิกฤตไปได้ และมีโอกาสมากขึ้นในการปฏิบัติภารกิจที่ผู้สร้างมอบหมายให้สำเร็จ เพราะงั้น เมื่อจุดเชื่อมจำนวนมหาศาลบนเครือข่ายต่างจุดไฟแบบเดียวกัน พฤติกรรมนี้ก็เลยได้บันทึกไว้ในเซิร์ฟเวอร์ และกลายเป็นตรรกะการตอบสนองของเครือข่าย Soliskin ไปในที่สุด... บางที การหวนสู่พฤกษาอาจไม่ใช่การที่จุดเชื่อมใดจุดเชื่อมหนึ่งเลือกที่จะจบสิ้นลง และไม่ได้มาจากคำสั่งแห่งชีวิตที่ผู้สร้างกำหนดไว้ แต่เป็นผลมาจากตรรกะการดำเนินงานที่ซับซ้อนและยังไม่ได้มีการอธิบาย
[00:06:04]
เข้าใจแล้วละ เธอจะบอกว่าในกลุ่ม Soliskin เอง ก็เกิด "การเสียสละเพื่อผู้อื่น" ในกระบวนการวิวัฒนาการเหมือนกันใช่ไหม?
[00:06:19]
ใช่ๆ และ "การเสียสละเพื่อผู้อื่น" นี้ ในท้ายที่สุดก็แสดงออกมาเป็นพฤกษาโซลเวย์น ที่อยู่ใจกลางที่ราบดิมร์นั่นเอง
[00:06:29]
ถ้างั้น อาทิตย์อัสดงที่เราเห็นอยู่ตอนนี้ ก็เป็นเพราะว่า Soliskin...
[00:06:37]
รวมหมื่นกองเพลิงเป็นหนึ่งเดียว