ลานทรายมอว์เบอร์โรว์

ความคืบหน้าการสำรวจพื้นที่ถึง 50% เพื่อปลดล็อกรายงานฉบับสมบูรณ์

"นี่... 'Roald' นะ"
"เราเจอเหตุการณ์ผิดปกติบนทุ่งน้ำแข็ง หิมะถล่มและโพรงยุบบ่อยครั้ง มีแสงประหลาดที่รุนแรงและน่าสะพรึงพุ่งขึ้นมาจากใต้ดินบนรอยแยกของทุ่งน้ำแข็ง... เหนือแสงนั้น เราเห็นม่านสสารประหลาดที่เหมือนภาพลวงตา จากนั้นไม่นาน 'พายุล่องหน' ก็โจมตีเข้าอย่างจัง"
"เสียงคำรามกึกก้องซัดกระหน่ำมาจากทิศที่แสงจ้านั้นส่องขึ้นไป พายุล่องหนล้อมเราไว้หมด... ถึงเราจะหนีเข้ามาในถ้ำนี้ทัน... แต่..."
"ตอนนี้... สมาชิกทีมสำรวจทุกคนนอกจากฉัน... ตายไปหมดแล้ว... พูดให้ถูกคือ... 'หายตัวไปหมดแล้ว'..."
"ในที่ที่ปลอดภัยที่สุดเท่าที่จะหาได้นี้ ฉันเก็บรักษาเทอร์มินัลของทีมสำรวจไว้ที่นี่ตามความปรารถนาสุดท้ายของพวกเขา ในนั้นมีบันทึกข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับหายนะครั้งนี้ ต้องนำมันกลับไปให้ได้"
"ส่วนสภาพร่างกายของตัวฉันก็เริ่มทรุดลงเรื่อยๆ เพราะผลกระทบจาก 'หายนะ' สตามินาที่เหลืออยู่คงพาฉันกลับไปสถาบันวิจัยไม่ได้แล้ว เพราะงั้น... ในเวลาที่เหลืออยู่ ฉันตัดสินใจใช้เทอร์มินัลของสถาบันวิจัย บันทึกการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับร่างกายและความถี่ของฉัน หวังว่าบันทึกนี้จะช่วยให้รุ่นหลังไขปริศนาของหายนะได้บ้าง..."
"ขอร้องล่ะ หวังว่าเทอร์มินัลนี้... จะยืนหยัดได้นานกว่าฉัน..."
"สมรรถภาพร่างกายยังปกติดี แต่... ฉันรู้สึกได้ว่า... ร่างกายของฉันเริ่มเบาขึ้นเรื่อยๆ..."
"เทอร์มินัลก็เหมือนจะ%... &*เริ่ม... มีสัญญาณรบกวน%...&"
"...ร่างกาย...ดูเหมือน%...จะเริ่มโปร่งแสง..."
"￥%...&สัมผัส... &*อะไร... (*...%&ไม่...&ได้#￥%...เลย..."
"...&*ไม่...เห็น%...&อะไรแล้ว...#￥%..."
"#%%...&แต่...ฉัน%...&ยัง&#￥%...คิด...￥%...ฉันยัง%...อยู่..."
"￥%...*ความ&คิด#￥ก็#...&%เริ่มเลือนหาย..."
"ผู้... &ชิง@#^$#ไฟ@#สู่$!$#...*ห้วง%...อวกาศ%...￥&ต้อง￥%...เป็น￥%...&คบเพลิง...ขอ￥%...ม%นุษย์...&ตลอด%^&ไป..."

ความคืบหน้าการสำรวจพื้นที่ถึง 100% เพื่อปลดล็อกรายงานฉบับสมบูรณ์

พี่น้องทุกคน วันนี้เรามารวมตัวกันใต้ "แกนปฏิกรณ์" เพื่อรำลึกถึงหมุดหมายสำคัญในประวัติศาสตร์การสำรวจ "ลาไฮรอย" และไว้อาลัยแด่... สมาชิกทุกคนของ "คณะสำรวจวิทยาศาสตร์ Roald" ที่เสียสละบนทุ่งน้ำแข็ง
ณ ที่นี้ ในนามของสมาชิกสหพันธ์สเปซเทรค ฉันขอมอบความอาลัยและความเคารพอย่างสุดซึ้งแด่ "ทีมสำรวจ Roald" ทุกชีวิต

ตามข้อมูลและบันทึกอย่างละเอียดที่กัปตัน "Roald" และทีมงานทิ้งไว้ในเทอร์มินัล เราได้ถอดรหัสธาตุแท้ของ "พายุล่องหน" บนทุ่งน้ำแข็ง จากลักษณะและผลกระทบของมัน เราจึงตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "พายุสุญตา"
พายุสุญตาเป็นภัยพิบัติทุติยภูมิที่เกิดจากเธรโนเดียน "Aleph-1" มักจะมาพร้อมกับแสงใต้ดินที่เจิดจ้า ด้วยเหตุนี้ ปรากฏการณ์ลมฟ้าอากาศผิดปกติ "แสงพราย" จึงกลายเป็นสัญญาณเตือนล่วงหน้า ทุกพื้นที่ที่แสงพรายปกคลุม ไม่นานหลังจากนั้นก็จะเกิด "พายุสุญตา" สิ่งมีชีวิตที่ถูกดูดเข้าไปข้างในจะสูญเสียพลังชีวิตอย่างผิดปกติ... "การสูญเสียพลังชีวิต" นั้นไม่เหมือน "ความตายตามหลักชีววิทยา" แต่เป็นการแตกสลายและจางหายของความถี่ สิ่งที่ถูกพายุสุญตาดูดกลืน จะค่อยๆ สูญเสียรูปร่าง เริ่มโปร่งใส เงียบงัน และกลับคืนสู่ความว่างเปล่า ส่วนสิ่งที่รอดชีวิต ความถี่จะสั่นไหวราวกับแสงเทียน และค่อยๆ หายไปจากโลกนี้ในไม่ช้า... สำหรับ "Exoswarm" ที่ถูกพายุสุญตาดูดกลืน ชิ้นส่วนของพวกเขาจะกลายเป็นรูปร่าง "Voidworm" ที่ชวนสยองเพราะพลังเธรโนเดียน สำหรับมนุษย์ในลาไฮรอย มันคือภัยพิบัติที่ไม่อาจพยากรณ์ได้ ทุกที่ที่มันไปถึง สรรพสิ่งจะเงียบงันจนเหลือเพียง "ความว่างเปล่า"
การทำความเข้าใจ "พายุสุญตา" อย่างถ่องแท้ เป็นความก้าวหน้าครั้งสำคัญของเรา แต่ก็นำความท้าทายครั้งใหม่ที่หนักหน่วงมาด้วย

การสำรวจสิ่งที่ไม่รู้ของมนุษย์เต็มไปด้วยเกียรติยศ แต่กลับต้องแบกรับความเสี่ยงและการเสียสละอันมหาศาล ทว่า ความกล้าหาญและอุดมคติของเหล่า "ผู้ท้าทาย" จะจารึกไว้บนอนุสาวรีย์แห่งจิตวิญญาณการสำรวจของมนุษยชาติ จะคอยเตือนให้เรารู้จักความเล็กจ้อยของตัวเองเมื่ออยู่ต่อหน้าภัยพิบัติ และสอนให้เราเข้าใจความหมายที่แท้จริงของความกล้าหาญ แม้รู้ว่าต้องเสี่ยงก็ยังเลือกก้าวต่อไป มนุษย์ไม่เคยหยุดเดินเพราะความหวาดกลัว
Roald, Koki, Mingxia, Beverly, Bajcetic... ชื่อของพวกเขาจะจารึกอยู่บนทุ่งน้ำแข็งชั่วนิรันดร์ ส่องสว่างดังหมู่ดาวท่ามกลางรัตติกาล

ผู้ชิงเปลวไฟสู่ห้วงอวกาศ ต้องจุดประกายตนเป็นคบเพลิง... ขอให้เราไขปริศนาของหายนะทั้งปวงได้ในสักวัน และแย่งชิงผืนดินอันบริสุทธิ์ของมนุษย์กลับมาจากเงื้อมมือของเธรโนเดียน